W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Materiały zebrane w tej publikacji zostały zaprezentowane podczas dwóch kolejnych ogólnopolskich sympozjów organizowanych przez Sekcję Fonotek Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich. Problemy analizowane przez autorów publikacji są ważną refleksją na temat znaczenia ochrony dorobku fonograficznego jako formy niematerialnego dziedzictwa kulturowego w tworzeniu poczucia tożsamości i ciągłości wspólnoty w świecie ewoluujących norm i wartości.
Jazz Band Młynarski-Masecki wydaje drugą płytę. Tym razem artyści postanowili pójść o krok dalej i spełnić swoje wielkie marzenie o prawdziwej jazzowej orkiestrze. Do podstawowego składu, który liczył 7 osób, dodali sekcję skrzypiec oraz trąbki i puzony. W ten sposób powstał 17-sto osobowy zespół o dużo szerszej brzmieniowej palecie. Trasa koncertowa zespołu w powiększonym składzie będzie składać się z recitali, które odbędą się w najlepszych polskich salach koncertowych.
Tytuł „Płyta z zadrą w sercu” to tytuł jednej z piosenek jednego z największych polskich tekściarzy XX wieku - Mariana Hemara. Polski przekład amerykańskiego standardu Cliffa Friend’a, Charliego Tobias’a i Boyd’a Bunch’a robił furorę w jednej z rewii warszawskiego teatru Cyrulik Warszawski w roku 1938. Muzycy zapatrzeni w stare fotografie i zasłuchani w orkiestry polskie i amerykańskie, postanowili stworzyć świat, w którym II Wojna Światowa nie miała miejsca, a jazzbandy taneczne w Polsce nie przestają istnieć i grają czerpiąc ze wszelkich dobrodziejstw nowoczesności. Do nagrań muzycy użyli mikrofonów z lat XX ubiegłego wieku. Całość realizował Filip Krause, ze słynnego berlińskiego studia Emila Berlinera. Na płycie znajdą się utwory głównie z przełomu lat 30 i 40 ubiegłego wieku. Wszystkie to szlagiery polskie, dobrze znane w dawnych czasach, dziś nieco zapomniane. Marcin Masecki swoimi aranżacjami tchnął w piosenki kompletnie nowe życie, życie na miarę XXI wieku. Patronem duchowym tej płyty jest Zygmunt Karasiński - genialny kompozytor rozrywkowy polski przed i powojennej. Na płycie znajdą się trzy jego kompozycje. Historia maestro Karasińskiego będzie opisana w dodatku do płyty.
Tracklista:
1. Yo Yo
2. Płyta z zadrą w sercu
3. Abram, ja ci zagram!
4. Dla ciebie
5. Miss Mary
6. I zawsze będzie czegoś ci brak
7. Dulcinea
8. Gdzieś musi być świat
9. Żebyś ty wiedziała (jak mi się chce)
10. Warszawo, moja Warszawo
The complete self-portraiture in an XL collection
Few devotees of the form can approach Rembrandt Harmensz. van Rijn’s radical contributions to the art of the self-portrait. Challenging the conventions enshrined by his predecessors, Rembrandt transformed self portraiture into a fully realized medium capable of communicating emotional depth rather than favorably immortalizing one’s likeness in the finest trappings of luxury.
With more than 80 works spanning paintings, etchings, and drawings, the Dutchman’s lifelong practice of self-portraiture functions as a means of concretizing that which is fleeting, be it individual moments of development set against the inexorable passage of time, or the facial contortions of emotion that are gone, without a trace, as swiftly as they arrive. Across the four decades in which they were painted, one constant is particularly striking across media and styles—Rembrandt’s dedication to presenting himself from multiple perspectives, celebrating the multiplicity of the individual and championing the unfiltered portrayal of emotional expression.
Apart from the thematic concerns present within Rembrandt’s suite of self-portraits, the works themselves are rich with technical innovation and experimentation. Glints of light bathe a shoulder while whole swathes of his face blend, obscured, into darkened backdrops. Carved through a wet patina of earth-toned paint with a rough reed pen, unruly curls seem to reflect the light cast down upon them, swirling with boisterous energy befitting the surprise so often plastered across Rembrandt’s face. There is an unmistakable humanity present across the entirety of this oeuvre, each expressive brushstroke and obfuscated feature amounting to an unflinchingly honest characterization of himself, in all his foibles, contrasting states of feeling, and stages of life.
Commemorating the 350th anniversary of the artist’s death, this comprehensive monograph renders all of Rembrandt’s self-portraits in breathtaking XL resolution. From his first experimentations at age twenty-two to his final self-portrait painted a year before his death, this stunning collection stands testament to a life committed to revolutionizing painterly practice both in content and form.
Niegotowi
Wszystko jest dobrze, jesteśmy szczęśliwi Malina Prześluga
Dobrobyt mentalny Rozmowa z Maliną Prześlugą
Opowieść zdemilitaryzowana Rozmowa z Pawłem Machcewiczem
Honor i konkret Kornelia Sobczak
Rośliny na wojnie ludzi Justyna Szklarczyk
Niszczarka
Martwy człowiek (A halottember) János Háy, przełożyła Jolanta Jarmołowicz
Po bandzie
Figle migle z postępem Marek Beylin
Rachunki
Po Trzeciej Republice - Trzecia Rzesza Piotr Olkusz
Oko za oko Simone de Beauvoir, przełożyła Olga Byrska
Powojenna przemiana Simone de Beauvoir Olga Byrska
Austria. Ułudne podobieństwo Bożena Keff
Teatr żydowski - ale też po prostu teatr Marcin Kula
Wynurzenia
Oddalanie Pedro Pereira
Wojna nigdy nie jest daleko
Damaszek 2045 (Damascus 2045) Mohammad Al Attar, przełożyła Agnieszka Piotrowska
Codzienność Tragedii Paweł Sztarbowski
Czy teatr powstrzyma wojnę? Małgorzata Budzowska
Ustanowienia
Nazywanie świata Piotr Morawski
Twarze
Lata siedemdziesiąte. Jadwiga jankowska-Cieślak i Krystyna Janda. Część I Ewa Hevelke
Nawozy sztuczne
Panierka Tadeusz Nyczek
Varia
Konteksty: Performerka Zofia Cielątkowska
NOWE SZTUKI:
Tomislav Zajec Mala Moskva Michał Łukowicz Kuszenie Wojtka K. Kathrin Röggla Normalverdiner
Z AFISZA
Contents
Jak rysować pojazdy? to wyjątkowa propozycja dla wszystkich, którzy czują w sobie duszę artysty!Dzięki tej książce nauczysz się krok po kroku, jak narysować różne pojazdy od roweru po czołg. Ponadto zawiera ona wiele ciekawostek o jedno- i wielośladach, m.in. dowiesz się, jak nazywa się największa koparka świata, jaki towar przewożony jest w cysternie czy gdzie odbyły się międzynarodowe mistrzostwa w jeździe pługiem śnieżnym.
Tym razem znana warszawska przewodniczka Ewa Sztompke zaprasza swoich czytelników na wyprawę śladami warszawskich pomników. Zachęcając do wspólnych wędrówek, pisze we wstępie do książki: Nietuzinkowe historie pomników Warszawy to drugi zbiór moich przewodnickich opowieści. Po Nietuzinkowych mieszkańcach Warszawy, postanowiłam przybliżyć dzieje stołecznych pomników i historie postaci w nich uwiecznionych. W trzydziestu rozdziałach znajdziecie opowieści o ponad osiemdziesięciu warszawskich monumentach”.
Andrzej Jacek Blikle – o książce:
„Całe moje długie życie przemieszkałem w Warszawie, sądziłem więc, że wiem o niej chociażby to, co najważniejsze.
A jednak nie wiedziałem, że Kolumna Zygmunta była pierwszym pomnikiem postaci świeckiej na kolumnie w nowożytnej Europie.
Nie wiedziałem, że książę Józef Poniatowski dłuta Thorvaldsena, który stoi dziś na tle Pałacu Prezydenckiego, zmieniał swoje miejsce sześciokrotnie, choć wiedziałem, że jego premierowe postawienie w Warszawie wywołało burzę wśród byłych podwładnych – nasz generał bez spodni!
Nie wiedziałem o istnieniu dziewiętnastowiecznego pomnika Budowy Szosy Brzeskiej postawionego dla uczczenia wysiłku bezimiennych budowniczych, którzy w cztery lata położyli 198 km drogi mając jako narzędzia jedynie łopatę, kilof i konną furkę.
No i nie wiedziałem wreszcie, że umawiając się w młodych latach na dziedzińcu Akademii Sztuk Pięknych z moją przyszłą żoną Małgorzatą, czekałem na nią pod pomnikiem – a właściwie kopią pomnika kondotiera, którego oryginał został stworzony w roku 1496 przez Andrea del Verrocchio, na zamówienie tegoż kondotiera. A skąd się taki pomnik wziął w Warszawie, skoro nie jest z nią w żaden sposób związany?
O tym i o bardzo wielu innych historiach i anegdotach można przeczytać w książce Ewy Sztompke. Tej lektury stanowczo nie można zaniedbać.”
The book accompanying the exhibition of the same title is a pioneering publication of ten essays whose authors take up themes concerning the aesthetics of puppet theatre, its entanglement in politics, relations between puppet theatre and photography, the phenomenon and potential of puppet theatre, puppet theatre for adults, pedagogical aspects of puppet scenes, but also the history of puppet animated film or music in puppet theatre and puppet film. Its advantage is its interdisciplinary approach to the field that has to date been pushed to the margins of the history of theatre. Among the authors are art historians, cultural experts, anthropologists, as well as puppet theatre practitioners. The book is richly illustrated with archival photographs from puppet shows or films, set designs and puppet designs. The material is complemented by photographic documentation of selected dolls shown at the exhibition, made by Łukasz Rusznica and Krystian Lipiec.
Historia powstania i działalności Stadttheater Stettin przy dostojnym Königsplatz 13 została gwałtownie zakończona w czasie nalotów dywanowych w 1944 roku. Z zachowanej dokumentacji wynika, że uszkodzone zostały jedynie górne partie teatru, który pierwotnie przeznaczono do odbudowy. Ostatecznie w wyniku licznych dyskusji i współcześnie trudnej do zrozumienia argumentacji podjęto decyzję o jego wyburzeniu. […] miasto pozbawiono nie tylko cennego architektonicznego dziedzictwa, ale także samodzielnego budynku opery, mogącego spełniać funkcje artystyczne, społeczne, kulturotwórcze i reprezentacyjne na poziomie porównywalnym z możliwościami teatru zaprojektowanego przez Carla Ferdinanda Langhansa.
Fragment Podsumowania
Szalone lata dziewięćdziesiąte w Polsce miały ścieżkę dźwiękową i było nią disco polo. Muzyka chodnikowa królowała na targowiskach, stadionach i w mafijnych dyskotekach. Przy disco polo przeżywano pierwszą miłość i wybierano prezydentów. W czasie niedzielnej emisji telewizyjnego Disco Relaxu ulice pustoszały, a księża przesuwali godziny mszy. A kasety i płyty, nie zawsze legalne, sprzedawały się w milionach.
Dzisiaj chodzi już o inne miliony – o miliony wyświetleń w internecie. Fani nie piszą do idoli listów, tylko zaczepiają ich na Facebooku. Największe gwiazdy gatunku wchodzą do głównego nurtu polskiej rozrywki, już nie siedzą w poczekalni. Disco polo wraca na stadiony i do telewizji. Ale przecież disco polo nikt nie słucha…
Fashion, editorial, and personal photographs meet in this extensive Helmut Newton portfolio, including some of his most striking shots from the ’60s through to his golden heyday. From shadowy streets to hotel boudoir, it’s a showcase of Newton’s suggestive storytelling and unfailing eye for erotic impact.
„Promocja jest tylko jednym z elementów marketingu, a nie całym marketingiem” – to zdanie najlepiej charakteryzuje zawartość książki dr. Jacka Pogorzelskiego poświęconej marketingowi miejsc. Dotychczas wielu autorów książek o tej tematyce skupiało się właśnie na promocji, a nie na budowaniu brandu, czyli silnej, rozpoznawalnej i dającej się doświadczyć marki miejsca. (...) Jest to książka, która systematyzuje i nadaje właściwy porządek podejmowanym przez miasta i regiony działaniom marketingowym.
Robert Stępowski
ekspert marketingu miejsc, redaktor naczelny serwisu www.marketingmiejsca.com.pl
Książka Jacka Pogorzelskiego to pozycja niezwykła, która była w stanie znacznie skorygować moje podejście do tematu. Praktyczne i dosadne ujęcie zadań, jakie należy cierpliwie zrealizować, aby cieszyć się z silnej marki miejsca, a przy tym książka, która po prostu wciąga.
Piotr Lutek
Kancelaria Doradcza Synergia
NO LOGO przygotował debiutancki album pt „Wilki kochają kwiaty”.
Grają już od lat rytmy kryjące za sobą pełnię natury i gorącego Słońca. Pochodzą z przygranicznego miasteczka Sejny. Ich muzyka pozostawia na uboczu świat przepełniony logiem, przepychem i wielkomiejskim szumem.
Jak sami mówią: „Jesteśmy scenicznymi zwierzętami, które czekają na rozdarcie gardeł ludzi na swoich koncertach. Jesteśmy jak drapieżne Wilki, które jednak wciąż kochają kwiaty.” Taki też jest tytuł ich debiutanckiego albumu - „Wilki kochają kwiaty”. Gatunek muzyczny, w którym się poruszają sami nazwali WRRR! (Witalny Rock Reggae Rap).
NO LOGO zabierze was w podróż przez granicę litewsko-polską zakończoną w augustowskim Albatrosie, wykąpie w głębokiej Hańczy i sejneńskiej rzece tajemniczo nazwanej „Marycha”. Naturalny rytm przyrody, wpływy muzyką świata, rockowy pazur - to wszystko usłyszycie na albumie. Jeśli poszukujecie oddechu, spokoju i spojrzenia z dystansu na piętrzące się gmachy wielkomiejskiej rzeczywistości, to muzyka dla was!
Tracklista:
1. Wilki kochają kwiaty
2. Gram
3. Chłopak z Podlasia
4. Zaraz cię dotknę
5. Panie proszą panów
6. Na falach Marychy
7. Schody na dach
8. Zostawiłem
9. Myślałem
10. Panika
11. Jest dobrze
12. W drodze do domu
13. Przester
Wieloaspektowa analiza „wydarzeń marcowych” 1968 roku oraz reakcji twórców kultury na te wydarzenia. Wielogłos humanistów odsłaniający kompleksowość antysemityzmu we współczesnej polskiej kulturze i polityce. Doskonała i zmuszająca do myślenia książka.
Prof. Jan T. Gross
Jedyna w swoim rodzaju, fascynująca książka. Autorzy rozpatrują Marzec 1968 jako pogrom, tragedię, melodramat, wydarzenia graniczne. Patrzą jednak nie tyle na to, co się wydarzyło, ile na dokumenty, literaturę i sztuki wizualne z Marca wyrosłe. Rację mają redaktorzy tej książki: Marzec trwa. I nic nie zapowiada jego końca.
Dr Irena Grudzińska-Gross
Ta książka ma już swoją historię. Był rok 2004, kiedy po raz pierwszy ukazała się nakładem Oficyny Wydawniczej Errata. Przyjęta życzliwie, została wyróżniona w dorocznej ankiecie miesięcznika „Teatr” jako „najciekawsza książka o teatrze” . Potem przyszły następne wydania (2008, 2010). Z biegiem lat „Pejzaż…” stał się „klasyką” wśród teatraliów — i wciąż jest czytany. Dzisiaj oddajemy go do rąk Czytelnika już po raz czwarty. Ukazuje się ze zmianami, w innym opracowaniu graficznym, wzbogacony o nieznane zdjęcia. Specjalnie do tego wydania zostały zamówione i napisane nowe teksty. Składają się one na część zatytułowaną Po latach, która dopełnia fascynujący i trudny temat przenikania się sztuki i życia, wciąż obecny w naszych rozmowach z Mają Komorowską, rozpoczętych kilkanaście lat temu. Zaktualizowana została Kronika twórczości Mai Komorowskiej.
—Barbara Osterloff
Autorzy niniejszej książki starają się udzielić odpowiedzi na dwa główne pytania: Co przyciąga inwestorów zagranicznych do polskich dużych miast? Jakiego rodzaju relacje występują między inwestorami zagranicznymi a władzami polskich metropolii? Wyniki przeprowadzonych badać wskazują m.in. na to, że inwestorzy zagraniczni dość różnie oceniają warunki działalności w poszczególnych miastach.
Legenda jazzu, buntownik i outsider, niewidomy geniusz fortepianu w pełnej dźwięków i kolorów powieści
inspirowanej prawdziwymi wydarzeniami.
Ta publikacja to zaproszenie do świata Mietka Kosza z jego bardzo osobistej, wręcz intymnej perspektywy. Znakomity muzyk mógłby opowiedzieć nam właśnie taką historię swojego życia, gdyby nie przerwał go brutalnie tragiczny finał, gdy miał zaledwie 29 lat. Przeszedł wyboistą drogę pełną emocjonalnych zakrętów, wzlotów i upadków, chwil smutnych i wypełnionych śmiechem, by znaleźć się na szczycie kariery muzycznej.
Maciej Pieprzyca z charakterystyczną dla niego nostalgią i poczuciem humoru, opisuje to, co kryło się za sukcesami Kosza i jego muzycznym geniuszem: samotność, niespełnione i spełnione miłości, dzieciństwo naznaczone piętnem choroby, ale przede wszystkim ogromną determinację, by rzucić wyzwanie losowi i walczyć o swoje marzenia. Ograniczenia, z którymi Kosz całe życie musiał się zmagać, stały się jego siłą.
Na kanwie tej historii powstał także film „Ikar. Legenda Mietka Kosza” w reżyserii Macieja Pieprzycy, wyróżniony NAGRODĄ „SREBRNE LWY” na 44. Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni. Nagroda za najlepszą pierwszoplanową rolę męską trafiła do Dawida Ogrodnika, który wcielił się w postać Mietka Kosza. Zwycięzcą za najlepszą muzykę do filmu został Leszek Możdżer. Film został nagrodzony również za najlepszą charakteryzację, zdjęcia i kostiumy.
Powieść Macieja Pieprzycy jest doskonałym rozwinięciem fabuły filmu, bowiem ukazuje także to, czego nie zdołamy zobaczyć w kinie.
Wywiad rzeka z Andrzejem Sewerynem.
Z jednym z najwybitniejszych polskich aktorów rozmawiają Arkadiusz Bartosiak i Łukasz Klinke. Wśród poruszanych tematów znajdują się zarówno zagadnienia dotyczące świata teatru i filmu, polityki, a także życia prywatnego. Aktor opowiada między innymi o wspomnieniach z dzieciństwa, młodości i początkach pracy artystycznej. Pasjonująca lektura dla wszystkich wielbicieli teatru i filmu.
Dzięki roli "Cichego" w "Młodych wilkach" stał się bohaterem popkultury i bożyszczem nastolatek. Nie wpisuje się w żadne ramy, choć jedno jest pewne - kocha życie i ludzi. Jaki naprawdę jest Jarosław Jakimowicz? Aktor, łobuz, kolorowy ptak, biznesmen?
To szczera i subiektywna autobiografia wiecznie uśmiechniętego chłopaka, którego życie nie jest usłane różami. Opowieść o używkach, kulisach show-biznesu, podróżach, miłości i samotności. Autor nie kryje własnych błędów ani wybryków. Od dziecka marzył o kolorowym świecie, sam musiał podejmować ważne decyzje. Żyje według własnych zasad i nie boi się mieć własnego zdania. To barwna historia chłopaka z warszawskiej Woli, który wciąż sięga po marzenia.
"Niektórzy marzą o przygodowym życiu albo piszą o tym książki, kręcą filmy...
Jarek Jakimowicz tak żyje. Jedzie po bandzie, ryzykuje, jest kontrowersyjny. Jeśli pamiętacie młodego wilka o urodzie kalifornijskiego surfera z wielkiego ekranu, bądźcie pewni, że postać fikcyjna to ledwie namiastka brawury w porównaniu z perypetiami życiowymi pierwowzoru. O tym właśnie jest ta opowieść."
Katarzyna Bonda
"Kiedy niedawno do mediów trafiły ostre wypowiedzi Jarka Jakimowicza dotykające spraw politycznych, nie zgadzałem się z nimi. Na szczęście w tej książce nie ma polityki. Jest ona za to całkowicie „politycznie niepoprawna” i z pewnością wielu będzie oburzonych. Intensywna,zaskakująca i kolorowa opowieść, której bohater to uważny, wrażliwy, myślący człowiek." Olaf Lubaszenko
"Jarek to facet z charakterem, często kontrowersyjny, ale to wrażliwy człowiek z rockandrolowym podejściem do rzeczywistości i życiowym spojrzeniem. Jego życie jest jak seans filmowy, w którym będziemy uczestniczyć, czytając tę książkę. Polecam."
Radosław Majdan
Księga tęsknoty to dziesiąty i zarazem ostatni tom poetycki Leonarda Cohena. Została przetłumaczona na kilkanaście języków w tym na perski, chiński i hebrajski.Leonard Cohen, cieszący się uznaniem na całym świecie poeta i piosenkarz, należy do legendarnych artystów naszych czasów, a jego twórczość nie przestaje zaskakiwać. Księga tęsknoty, jego ostatni tom poezji, piosenek, prozy poetyckiej i rysunków, powstawała w ciągu dwudziestu lat w takich miejscach, jak Mount Baldy w południowej Kalifornii, Los Angeles, Montreal i Bombaj. Książka stanowi kontynuację głośnej Book of Mercy (Księgi miłosierdzia) wydanej w 1984 roku, jednak po raz pierwszy prezentuje intrygujące i zabawne ilustracje autora. Księga tęsknoty zawiera wszystkie elementy, które sprawiły, że fascynująca twórczość Leonarda Cohena zdobyła światowy rozgłos.
Teksty modernizmu. Antologia polskiej teorii i krytyki architektury 1918-1981 to ujęta w dwóch tomach historia teoretyzowania i przyjmowania na gruncie polskim architektonicznego modernizmu. Tom pierwszy antologii to wybór blisko sześćdziesięciu najciekawszych tekstów źródłowych autorstwa polskich teoretyków i praktyków architektury, które powstały w okresie pomiędzy odzyskaniem przez Polskę niepodległości a karnawałem Solidarności. Znalazły się w nim teksty głównych bohaterów międzywojennej awangardy, najważniejszych teoretyków i praktyków dwudziestolecia, kluczowych postaci socrealizmu i poodwilżowego socmodernizmu, poszukiwaczy i eksperymentatorów z lat 60. i 70. i wreszcie podważających osiągniecia modernizmu kontestatorów z ostatniej dekady PRL-u. Drugi tom jest próbą pokazania sposobów użycia dostarczonego w pierwszym tomie narzędziownika tekstów, zachętą dla Czytelniczek i Czytelników do tworzenia własnych interpretacji, tropienia związków. Wypełniają go krytyczne eseje badaczy polskiego modernizmu – Davida Crowleya, Tomasza Fudali, Doroty Jędruch, Małgorzaty Jędrzejczyk, Aleksandry Kędziorek, Emilii Kiecko, Doroty Leśniak-Rychlak, Grzegorza Piątka, Kamili Twardowskiej, Diany Wasilewskiej, Michała Wiśniewskiego, Łukasza Wojciechowskiego przybliżające teksty pierwszego tomu i pokazujące w jaki sposób mogą być one przydatne i żywe
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
