W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Szkoła niniejsza powstała z notatek zapisanych w zeszytach lekcyjnych początkujących uczniów, wyrosła zatem z praktyki. Jest to najpopularniejsza Szkoła gry na skrzypcach, na której wychowało się już kilka pokoleń skrzypków. Publikacja zawiera uwagi wstępne: opis instrumentu, postawy muzyka, położenia rąk, trzymanie smyczka i in. Część praktyczna rozpoczyna się od prowadzenia smyczka w żywych wartościach ćwierćnutowych. Autorzy stosunkowo wcześnie wprowadzają materiał ludowy jako podstawę do ćwiczenia.
Książka Aleksandry Reimann-Czajkowskiej ukazuje szerokie spektrum poetyk i praktyk intermedialnych, dzięki którym dzieła i zjawiska muzyczne przenoszone są do literatury i filmu. Percepcja tych niecodziennych utworów wymaga subtelnego zmysłu estetycznego, ten zaś nie może się wyostrzyć bez udziału intelektu, dokonującego analizy w obszarze pośrednim między sztukami. Autorka przeprowadza nas przez labirynt nieoczywistości, uwypuklając nie tylko czysto estetyczny wymiar interpretowanych dzieł (oraz specyficzny humor, którego źródłem jest niewspółmierność mediów artystycznych), ale także ukrytą pod tą ludyczną powierzchnią egzystencjalną powagę.
dr hab. Marcin Trzęsiok, prof. AM
Kolędy, świąteczne pieśni i pastorałki, które znalazły się na tej płycie, Jacek Cygan pisał przez ponad trzydzieści lat.
Zaczęło się od „Na stary rok” dla Grażyny Łobaszewskiej, potem była „Kolęda rozsianych po świecie” do muzyki Seweryna Krajewskiego, potem „Święta z bajki” dla Edyty Geppert, dalej „Dziś nadzieja rodzi się” z Ryszardem Rynkowskim. I tak to trwa aż do dzisiaj, kiedy najnowsze utwory nagrali Sebastian Karpiel-Bułecka z zespołem Zakopower, Józef Skrzek czy Igor Herbut.
Wszystkie kolędy i pastorałki jednakowo osobiste, normalne i szczere.
Lista utworów:
1. BIAŁANIE – Zakopower
2. PADA ŚNIEG – Edyta Górniak i Krzysztof Antkowiak
3. DZIŚ NADZIEJA RODZI SIĘ – Ryszard Rynkowski
4. KOLĘDA ROZSIANYCH PO ŚWIECIE – Seweryn Krajewski
5. HEJ LUDZIE, IDĄ ŚWIĘTA! – Varius Manx
6. ŚLĄSKA KOLĘDA – Józef Skrzek
7. ŚWIĘTA Z BAJKI – Edyta Geppert
8. BARDZO CICHA NOC – Ryszard Rynkowski
9. NA STARY ROK – Grażyna Łobaszewska
10. ZIMOWE OBRAZKI – Majka Jeżowska
11. KOLĘDA SAMOTNYCH – Ewa Małas-Godlewska
12. NADZIEWANE NADZIEJĄ ŻYCZENIA WESOŁYCH ŚWIĄT – De Mono i Paulina Sykut-Jeżyna
13. W WIGILIĘ PADA – Anna Jurksztowicz
14. PASTORAŁKA ŁEMKOWSKA – Igor Herbut
15. SPADŁ ŚNIEG – Jacek Cygan i Krzysztof Ścierański
O tym, czego nie chcemy wiedziećGłębokie, rzetelne i wielopoziomowe studium nad postawą Polaków wobec Zagłady. Autor pokazuje na licznych i konkretnych tekstach kultury, jak społecznie i zwykle nieświadomie dokonujemy samowybielania.Teoretycznie powinniśmy wiedzieć, a jednak nie wiemy, co się stało z Żydami podczas okupacji i jaki był w tym udział Polaków. Zgromadzono dane, przeanalizowano je, ale przy tym wytworzyła się dziwna umiejętność niedostrzegania tego, czego udało się nam o sobie dowiedzieć. Sedno problemu wciąż spowija milczenie.Żukowski wykazuje, w oparciu o najgłośniejsze filmy i książki ostatnich siedemdziesięciu lat, jak powstają, pracują i przekształcają się mity służące retuszowaniu wizerunku Polaków. Sprawdza, jak i którędy do kanonu pamięci o relacjach polsko-żydowskich wlewają się stereotypy i jakie są tego konsekwencje. Tylko takie, odważne i bezkompromisowe naukowe działania dają szansę na przezwyciężenie emocji i oswojenie przeszłości. Odmowa konfrontacji z prawdą i utwierdzanie milczenia prowadzi donikąd nierozpoznana agresja powraca, urazy stają się silniejsze. Ta książka to historia polskiej choroby, diagnoza i recepta w jednym.Tomasz Żukowski - historyk literatury. Pracuje w Instytucie Badań Literackich PAN. Zajmuje się problemami dyskursu publicznego w Polsce; interesuje się funkcjami obrazów Żyda i ich rolą w definiowaniu polskiej tożsamości oraz narracjami o PRL-u i komunizmie po roku 1989. Współautor tomu Zagłada w Medalionach Zofii Nałkowskiej. Tekst i konteksty oraz książki Przemoc filosemicka? Nowe polskie narracje o Żydach po roku 2000.
David Bowie to nie tylko piosenkarz, który sprzedał sto trzydzieści sześć milionów płyt i nie tylko artysta eksperymentujący z najróżniejszymi stylami i definiujący kulturę pop. Jak to ujął jego biograf David Buckley, zmienił życie większej liczbie ludzi niż jakakolwiek postać publiczna. Wcielając się w swoje niepokojące alter ego Ziggy'ego Stardusta, albo za sprawą takich piosenek jak Starman czy Space Oddity, rzucił wyzwanie regułom muzyki i stał się ikoną swojego pokolenia, a także punktem odniesienia dla pokoleń współczesnych i przyszłych. Jego długa kariera artystyczna ściśle łączy się z osobistą biografią. Niniejsza książka zgłębia wszystkie aspekty jego życia, pokazuje tajemnice i anegdoty. Niczym hieroglif, Bowie jawi się nam jak zagadka, którą wszyscy próbujemy rozwiązać, a nikt nie nadaje się do tego tak, jak Mara Hesse, autorka fenomenalnej Fridy"". Dziś Bowie fascynuje bardziej niż kiedykolwiek.
Ogrody są wyjątkowymi dziełami sztuki, które pierwiastki żywy w postaci przyrody i nieożywiony łączą twórczą myślą planisty ogrodowego. Warunkiem przetrwania założeń ogrodowych jest zapewnienie stałej ochrony, właściwej opieki i odpowiedniego użytkowania. Narastające zróżnicowane zagrożenia powodują, że problematyka ochrony i konserwacji zabytkowych założeń ogrodowych jest stale aktualna, tak w kraju, jak i na świecie. Stan zabytków ogrodowych w Polsce pokazuje jak ważne i pilne są to zagadnienia.Z przedmowy do pierwszego wydaniaPoprzednie wydanie niniejszej książki ukazało się w 1993 roku i była to pierwsza kompleksowa publikacja dotycząca ochrony i rewaloryzacji zabytków ogrodowych w Polsce. Zawarto niej wyniki badań konserwatorskich ośrodków polskich i zagranicznych, oraz bogate doświadczenia własne autora publikacji. Longin Majdecki to wybitny planista ogrodowy, a także niekwestionowany autorytet w dziedzinie ochrony i rewaloryzacji ogrodów. Drugie wydanie, bogato ilustrowane, ukazuje się po 26 latach i zawiera uzupełnienia wynikające ze zmian w prawodawstwie, teorii konserwacji i stosowanych metodach, oraz przedstawia realizacje konserwatorskie aż do czasów współczesnych.Książka polecana miłośnikom sztuki ogrodowej, profesjonalistom zajmującym się problematyką ochrony i konserwacji ogrodów historycznych, pracownikom służb konserwatorskich, właścicielom i opiekunom zabytkowych parków i ogrodów; przydatna dla studentów kierunków: architektura krajobrazu, architektura i urbanistyka, historia sztuki.
Monografia jest rozprawą przekrojową i multidyscyplinarną. Z jednej strony, dotyczy ona rynku dzieł sztuki jako przykładu rynku efemerycznego dobra unikatowego, które wymyka się zasadom ekonomii neoklasycznej i teorii użyteczności von Neumanna-Morgensterna. Z drugiej, koncentruje się na typowo neoklasycznych parametrach inwestycyjnych: stopy zwrotu, wskaźników korelacji i efektywności rynkowej. Trzecią dziedziną włączoną do dyskursu jest ekonomia behawioralna, której zadaniem jest wytłumaczenie powtarzalnych i systematycznych nieefektywności rynku dzieł sztuki, związanych z nieracjonalnym zachowaniem uczestników rynku, kiedy to emocje łączą się z próbami przeprowadzania racjonalnych inwestycji.Rynek dzieł sztuki cieszy się obecnie ogromnym zainteresowaniem ekonomistów i inwestorów. Może to prowadzić do wystąpienia określonych zagrożeń. Jednym z nich jest zaliczenie w ogólnej świadomości dóbr unikatowych (a razem z nimi i dzieł sztuki) do kategorii produktów sensu stricto inwestycyjnych. Jako takowe byłyby tylko kolejną klasą aktywów, Podobnie jak akcje, obligacje czy jednostki funduszy inwestycyjnych. Celem tej monografii jest wykazanie, iż takie rozumowanie niesie ze sobą ryzyko popełnienia błędu.
Wartość materiału zebranego przezGretę Gober wynika nie tylko z konsekwentności i ukierunkowania badań, ale także z faktu, iż były one prowadzone w instytucji medialnej, do której nie jest łatwo przeniknąć. Jak się okazuje, fakt, że przedmiotem badania była polska telewizja publiczna, wcale nie ułatwiał autorce tego zadania. Zaprezentowane w książce analizy oraz obserwacje pokazują, iż struktura tej instytucji pozostaje hermetyczna i hierarchiczna, bez względu na przypisany jej status i funkcje, także te związane z realizacją polityki równościowej.prof. Małgorzata RadkiewiczAutorka ukazuje kwestie męskiej hegemonii w instytucji medialnej w perspektywie diachronicznej, posiłkując się rozmaitymi memuarami i dokumentami sporządzonymi przez telewizyjnych bossów (nigdy nie miałem wysokiego mniemania o zarządcach i władcach telewizyjnego świata, ale czasem, przyznaję, podczas lektury ich wynurzeń włos się na głowie jeżył), a przesuwając się po osi czasu, cytuje (niekiedy przejmujące) głosy respondentów uwikłanych dziś w dziennikarstwo telewizyjne. Ta panoramiczność spojrzenia pozwala wzajemnie oświetlać się przeszłości i współczesności. A zarazem dowodzi, że jeśli mowa o dziennikarskich rolach społecznych, tak wiele się nie zmieniło.prof. Mariusz CzubajGreta Gober doktor nauk humanistycznych (w dyscyplinie kulturoznawstwo). Feministka, badaczka mediów, matka. W latach 20052009 była zawodowo związana z telewizją publiczną. Od tamtej pory naukowo zajmuje się badaniem mediów i działa na rzecz eliminacji dyskryminacji ze względu na płeć w mediach. Jako stażystka w Departamencie Mediów Rady Europy wspierała zespół ekspercki zajmujący się równością kobiet i mężczyzn w mediach. Stypendystka Fulbrighta. Badania naukowe prowadziła m.in. w Centrum Badań Genderowych na Uniwersytecie w Oslo, w Departamencie Gender i Studiów Kobiecych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, w Departamencie Mediów na Uniwersytecie Sztokholmskim. Członkini zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenie Kobiet w Radiu i Telewizji (IAWRT) oraz członkini Globalnego Sojuszu na Rzecz Równości w Mediach (GAMAG). Założycielka i w latach 20122018 liderka Hollaback! Polska inicjatywy będącej częścią międzynarodowego ruchu na rzecz przeciwdziałania molestowaniu w przestrzeni publicznej.
Pamięć i ład jest wyjątkowym zbiorem esejów Pawła Hertza wybranych przez Marka Zagańczyka („Zeszyty Literackie”) kuratora archiwum i spuścizny Pawła Hertza. Jak pisze autor wyboru w posłowiu: „Szkice Hertza są zaproszeniem przesłanym do czytelników, abyśmy mogli razem z nim przyglądać się ludziom, literaturze, malarstwu, wejść w świat fascynujący i dziś już wyjątkowo osobny. Hertz nie narzuca swoich myśli, notuje jedynie zdania o tym, co go rzeczywiście ciekawi, co głęboko przeżył, tak jakby chciał zapisać je dla siebie i zostawić do cichej lektury. I ta książka takiej lektury wymaga. Czasami prowokuje do niezgody, ale najczęściej otwiera widoki na rzeczy i ludzi nieznane, albo oglądane z innej perspektywy”. Paweł Hertz (1918-2001) – pisarz, poeta, tłumacz i wydawca, przez wiele lat związany z Państwowym Instytutem Wydawniczym – jedna z najważniejszych postaci polskiej kultury i humanistyki XX wieku. Autor przeszło dziesięciu tomów poetyckich i ponad 15 eseistycznych. Tłumaczył m.in. twórczość Lwa Tołstoja, Iwana Turgieniewa, Anatola France’a, Marcela Prousta, Jacoba Burckhardta, Hugo von Hofmannsthala; redakcyjnie opracowywał dzieła wybrane m.in. Aleksandra Puszkina, Fiodora Dostojewskiego, Zygmunta Kraińskiego, czy Juliusza Słowackiego.
Książka Pamięć i ład, ukazująca się w setną rocznicę urodzin pisarza, jest pierwszą książką z planowanej czterotomowej edycji dzieł wybranych Pawła Hertza.
The present publication is one of the outcomes of research cooperation spanning two decades in the field of Indian literature and art between the South Asian Studies centres of five academic institutions: University of Milan, Charles University in Prague, Jagiellonian University in Cracow, University of Warsaw and University of Cagliari.The International Seminar ?Journeys and Travellers, Routes and Destinations in Indian Literature and Art?, took place on the University of Warsaw premises from 21-23 September 2017.The present publication is one of the outcomes of research cooperation spanning two decades in the field of Indian literature and art between the South Asian Studies centres of five academic institutions: University of Milan, Charles University in Prague, Jagiellonian University in Cracow, University of Warsaw and University of Cagliari.The International Seminar Journeys and Travellers, Routes and Destinations in Indian Literature and Art', took place on the University of Warsaw premises from 21-23 September 2017.Due to the bulk and broad thematic range of the submitted texts the publication has been divided into two volumes. The first volume contains 13 papers based mostly on Sanskrit and Pali sources, while the second volume includes 12 papers based mostly on sources in vernacular Indian languages. In each volume, the papers have been arranged in roughly chronological order, according to the dating of their sources (although, here and there, the languages of the sources and the specific subjects of the papers have also been taken into consideration). The readers are thus invited to enjoy a journey through time, appropriately for the general topic of the publication.
The present publication is one of the outcomes of research cooperation spanning two decades in the field of Indian literature and art between the South Asian Studies centres of five academic institutions: University of Milan, Charles University in Prague, Jagiellonian University in Cracow, University of Warsaw and University of Cagliari.The International Seminar Journeys and Travellers, Routes and Destinations in Indian Literature and Art', took place on the University of Warsaw premises from 21-23 September 2017.Due to the bulk and broad thematic range of the submitted texts the publication has been divided into two volumes. The first volume contains 13 papers based mostly on Sanskrit and Pali sources, while the second volume includes 12 papers based mostly on sources in vernacular Indian languages. In each volume, the papers have been arranged in roughly chronological order, according to the dating of their sources (although, here and there, the languages of the sources and the specific subjects of the papers have also been taken into consideration). The readers are thus invited to enjoy a journey through time, appropriately for the general topic of the publication.
Miastoprojektanci. Łódzcy architekci w czasach PRL-u to historia wybranych architektów, tytułowych miastoprojektantów. Po zakończeniu II wojny światowej przybywali do miasta z różnych stron kraju, aby budować drugą Łódź. Stanowili barwną mozaikę postaci, które ukształtowały różne okoliczności, ośrodki i uczelnie. Razem tworzyli nowoczesne oblicze miasta włókniarzy, które marzyło o tym, by zrzucić z siebie odium ośrodka przemysłowego i stać się pełnoprawną metropolią.W kolejnych rozdziałach przedstawione zostały sylwetki projektantów i zespołów projektowych, które wywarły niezaprzeczalny wpływ na kształt łódzkiej architektury: Heleny i Jerzego Kurmanowiczów, Janusza Wyżnikiewicza, Aleksandra Zwierko, Krystyny Krygier, Pracowni nr 3 (Krystyna Greger, Zdzisław Lipski, Andrzej Owczarek, Jakub Wujek), Bolesława Kardaszewskiego oraz Jerzego Samujłło.
Opracowania podejmujące tematykę edukacji plastycznej należą do rzadkości na rynku wydawniczym, dlatego propozycję recenzji książki autorstwa Pani dr hab. Janiny Florczykiewicz przyjąłem z ogromnym zaciekawieniem.Jej problematyka dotyka rozważań nad czynnikami mającymi wpływ na konstytuowanie się konepcji edukacji plastycznej w Polsce po drugiej wojnie światowej, skoncentrowano się na ukazaniu roli działań artystycznych realizowanych w sytuacjach edukacyjnych.Z recenzji prof. dr hab. Eugeniusza Józefowskiego
O wielkim aktorze opowiadają słynni koledzy, a także syn i bliscy. To Roman Wilhelmi bez upiększeń, jako aktor i człowiek. „Nikodem Dyzma”, „Alternatywy 4”, „Czterej pancerni” – pokochaliśmy go dzięki tym rolom, a także kreacjom teatralnym.
Nikodem Dyzma, Stanisław Anioł – Roman Wilhelmi zapisał się w naszej zbiorowej pamięci dzięki tym i wielu innym telewizyjnym rolom, a także kapitalnym kreacjom teatralnym. Był nie tylko wielkim aktorem – był również miotanym wątpliwościami człowiekiem.
Autorowi udało się pokazać Wilhelmiego bez upiększeń. Opowiada o nim wiele znakomitości polskiej sceny, także jego syn oraz bliscy.
„Gdyby żył, byłby dzisiaj laureatem wszelkich możliwych nagród, postacią szalenie medialną. Wówczas nie było szansy lansowania się. Dzisiaj czułby się jak ryba w wodzie. Miał szeroki gest. Kiedy wszyscy przeliczali pieniądze, on je wydawał. Nie kalkulował, chciał żyć, żyć, żyć. To straszna niesprawiedliwość, że los go zabrał. Miał poczucie nieśmiertelności. Przy swoim ogromnym temperamencie nie wkalkulował tego, że można umrzeć. Mawiał: »I tak będę wielki«.”
Maciej Prus
„To zdjęcie z planu Dyzmy, jest dobrym podsumowaniem naszej relacji. Można się na nim doszukać serdeczności, ale ja jestem tam trochę zabawką, a on, żeby jak zawsze było śmiesznie, posługuje się mną jako fajnym gadżetem. Czasem w taki sposób maskował brak normalnych relacji i nieumiejętność rzeczowej rozmowy ze mną.”
syn Romana, Rafał Wilhelmi
„Wszystkie te trudne relacje opłacał szalonym napięciem, co powodowało, że sięgał po alkohol i papierochy. Ten permanentny romans z życiem, który prowadził, odebrał mu w końcu siły. Romek był oryginalnym człowiekiem, barwnym i otwartym, jakby bez skóry. Miał za to samurajską waleczność w sprawach zawodowych. Był jak płonąca świeca”.
Kazimierz Kutz
Co to znaczy produkować filmy?Jak handluje się filmami w Ameryce, a jak w Europie?Jaką rolę w kinematograficznym pejzażu odgrywają Chiny?Czy rywalizacja mocarstw na polu produkcji audiowizualnych odzwierciedla znacznie poważniejsze konflikty polityczne i kulturowe? Na te i inne pytania odpowiada książka Marcina Adamczaka, poświęcona kinu w optyce rynkowej i instytucjonalnej. Autor podejmuje m.in. takie tematy jak handel filmami na światowym rynku, festiwale i reguły rozpowszechniania filmów, dominacja amerykańskiego przemysłu filmowego, funkcjonowanie europejskiego subsystemu filmowego czy umacniająca się rola Chin w świecie produkcji filmowej. Książka jest przeznaczona dla studentów i wykładowców kursów akademickich dotyczących filmu, procesów globalizacji czy kultury współczesnej. Może także być lekturą dla pasjonatów kina, którzy chcieliby poznać kulisy funkcjonowania przemysłów filmowych.
Autorka bada zupełnie nowe zagadnienie, gdyż nie ma językoznawczego opracowania filmów animowanych nadawanych cyklicznie w seriach, przedstawia ich rozwój i zachodzące zmiany w aspekcie historycznym, dzięki czemu udało się jej porównać język postaci, wskazać stylizację na polszczyznę potoczną, podkreślić zmianę pozycji narratora, wskazać typ bohatera i wyliczyć nowe środki służące indywidualizacji postaci głównej. Zaznacza również kluczowe momenty decydujące o zmianach w sposobie technik ożywiania obrazu i roli kodów audiowizualnych.Z Recenzji dr hab. Marii Krauz, prof. URNadała swemu wywodowi charakter interdyscyplinarny, jako że przez specyficzność badanego materiału była zmuszona sięgnąć do różnych dyscyplin, mianowicie komunikologii, medioznawstwa, socjo- i psychologii, językoznawstwa, kulturoznawstwa, a także antropologii i nawet logopedii. Takie potraktowanie korpusu niesie duże niebezpieczeństwo metodologicznego rozmycia przedmiotu badawczego, ale w wypadku dzieci, które są przecież na etapie rozwojowym, i w wypadku ich opiekunów [], jest to konieczne. Pani Moćko udowadnia, że potrafi się w tym zakresie trzymać w ryzach. []Z Recenzji prof. dr hab. Barbary Bonieckiej
Twórczość Włodzimierza Wysockiego to klasyka na najwyższym poziomie. Polowanie na wilki” to jego najsłynniejsza ballada, której sukces natchnął go do pisania o prawdziwym obliczu radzieckiej rzeczywistości. Literacko uzdolniony, pisał prozę a nawet scenariusze, grał również w teatrze i filmach. W naszych sercach jednak pozostaje jako najsłynniejszy rosyjski bard. Włodzimierz Wysocki był dla Rosjan tak ważną postacią jak dla Polaków Jacek Kaczmarski. W swoim dość krótkim, ale bardzo intensywnym życiu zagrał wiele tysięcy koncertów. Miał niezwykły wpływ na poglądy pokoleń. Zostawił po sobie około 600 pieśni, które nadal zachwycają swoim artystycznym kunsztem i ponadczasowością. Po tych słowach chyba nikogo nie zdziwi, że jednym z bohaterów serii jest ta wybitna osobowość poetycko-muzyczna. Kolekcja „Bardowie i poeci” to seria 11 albumów z piosenkami najwybitniejszych poetów piosenki - zarówno polskich, jak i światowych: A. Osieckiej, A. Poniedzielskiego, B. Okudżawy, L. Cohena, J. Nohavicy, J. Kaczmarskiego, E. Stachury, W. Wysockiego, S. Staszewskiego, N. Cave’a i B. Brechta. Utwory bardzo dobrze znane, ale zaprezentowane w nowych, często zaskakujących interpretacjach i aranżacjach. Obok czołowych polskich aktorów śpiewających i wokalistów znanych ze scen festiwalowych usłyszmy również młodych, debiutujących artystów.
tracklista:
1. Projekt Volodia – Milicyjny protokół
2. Wojciech Brzeziński – Maratończyk
3. Marian Opania – Piosenka o bokserze
4. Margita Ślizowska, Artur Barciś, Magdalena Piotrowska, Anna Ozner, Beata Lerach, Mirosław Czyżykiewicz, Mariusz Kiljan, Mirosław Baka, Adam Nowak, Artur Żmijewski – Ballada o dzieciństwie
5. Adam Nowak – Gdyby wódkę pić sam człowiek mógł
6. Artur Barciś - Miszka Szyfman
7. Mariusz Kiljan – Gimnastyka
8. Marian Opania – Skocze wzwyż
9. Elżbieta Okupska – Nie lubię
10. Roman Kołakowski – Piosenka o nutach
11. Wojciech Brzeziński, Karolina Bratz-Brzezińska – Rozmowa przed telewizorem
12. Projekt Volodia – Okręty
13. Adam Nowak – Moskwa – Odessa
14. Mariusz Kiljan – Trójkąt bermudzki
15. Grzegorz Wiśniewski – Linoskoczek
16. Mirosław Baka – Piosenka o przyjacielu
17. Margita Ślizowska, Beata Lerach, Anna Ozner, Magdalena Piotrowska – Piosenka o nieboszczykach
18. Kamila Pieńkos – Nieszczęście
19. Ewa Błaszczyk – Konie
20. Wiktor Zborowski – Łaźnia
21. Paweł Kukiz, Aleksander Domagarow - Taganka
Jednym z problemów, jakie dotknęły zniszczoną II wojną światową, odbudowującą się Polskę, był brak odpowiadających wymogom ówczesnych czasów budynków szkolnych. Rozwiązaniem miała stać się akcja budowy szkół tysiąclecia największej państwowej akcji związanej z obchodami Tysiąclecia Państwa Polskiego. Trwała ona od pierwszych lat rządów Władysława Gomułki. Zakończono ją dopiero w czasach gierkowskich. W powstawanie nowych szkół zaangażowano specjalistów, architektów, działaczy i niemal każdego obywatela PRL.Z jakimi problemami zmagali się organizatorzy tej akcji? Jakie błędy popełniono? Jakie decyzje polityczne stały za podjęciem tak kosztownego i skomplikowanego przedsięwzięcia? Książka Tysiąc szkół na Tysiąclecie to pierwsza całościowa historia projektu, który na zawsze odmienił życie tysięcy dzieci oraz wygląd setek polskich miast. Została wzbogacona o liczne fotografie z epoki oraz kompletną listę wszystkich szkół, którym oficjalnie przyznano miano szkoły tysiąclecia.
Cenieni artyści, dziennikarze, sportowcy, ekonomiści, lekarze, społecznicy. Jednym słowem ci, którzy dzięki talentowi, ciężkiej pracy i pasji odnieśli sukces. Ludzie Łodzi to wywiady ze znanymi łodzianami, którzy poruszają serca i budzą podziw. Bohaterami tej niezwykłej opowieści są:Krzysztof Cwynar piosenkarz, kompozytor i poeta, założyciel i szef Studia Integracji.Kalina Jerzykowska dziennikarka i pisarka, autorka piosenek, spektakli i książek dla dzieci.Adam Kszczot najlepszy w Polsce i jeden z najlepszych na świecie biegacz na 800 metrów.Monika Kuszyńska piosenkarka, była solistka zespołu Varius Manx, która po ciężkim wypadku samochodowym, mimo niepełnosprawności, osiąga kolejne sukcesy artystyczne i osobiste.Sławomir Lachowski twórca mBanku, pierwszego banku internetowego w Polsce.Prof. Jacek Moll wybitny kardiochirurg dziecięcy.Piotr Pustelnik himalaista i polarnik, zdobywca Korony Himalajów.Dariusz Stachura znakomity śpiewak operowy, były solista m.in. Teatru Wielkiego w Łodzi.Tisa Żawrocka-Kwiatkowska założycielka i szefowa Fundacji Gajusz.O tym, dlaczego czują się związani z Łodzią, co ich zachwyca, a co by zmienili, a także o tym, co w życiu naprawdę istotne, rozmawia z nimi Paweł Patora doświadczony łódzki dziennikarz prasowy.
I stał się jazz! Andrzej Idon Wojciechowski zabiera Czytelników w szaloną podróż mocno zakrapianą wyskoprocentowymi trunkami. Mrożek, Szymborska, Polański, Wajda, Majewski, Komeda to zaledwie kilka wybitnych osób, z którymi zetknął się w swoim życiu i o których opowiada w książce Idon Wojciechowski. Z lekką nutą melancholii powraca do kultowego łódzkiego SPATiF-u, by choć w części oddać atmosferę miejsca, które przez lata tworzyli znani aktorzy tacy jak Ludwik Benoit, a także charyzmatyczna obsługa. Opisuje czasy szkolne w III LO w Łodzi i jej znanego absolwenta Jana Machulskiego.Legendarny trębacz łódzkiego zespołu jazzowego Melomani w krótkich, dowcipnych tekstach wspominał ludzi i miejsca, które odegrały szczególną rolę w polskiej kulturze. Próbował uchwycić wszystko to, co czyni życie niezwykłym, przepełnionym dystansem i nieprzewidywalnym jak jazzowa improwizacja. Dołączone do tekstów karykatury dodatkowo podkreślają humor, którym podszyta jest każda opowieść.Choć tytuł książki głosi, że Prunelki piło się dużo, to po lekturze także dziś nabiera się ochoty na degustację
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
