W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
„Niewiele osób mogłoby się pochwalić tak zróżnicowaną karierą, jak Jonathan Lynn. Żarty na bok. Zasady komedii to niesamowicie wciągające połączenie poradnika dla początkujących twórców komedii z autobiografią. Każdy, kto sięgnie po tę książkę, zdobędzie wiele informacji o tym, czego potrzeba, aby osiągnąć sukces w komedii, i o człowieku, któremu to się zdecydowanie udało” – britishtheatreguide.info
Jonathan Lynn jest wszechstronnym artystą. Przez ostatnie czterdzieści lat mieliśmy okazję poznać go jako reżysera, scenarzystę, producenta i aktora w filmach zarówno kinowych, jak i telewizyjnych. Jest również autorem bestsellerowych książek i powieści. Wśród filmów, które wyreżyserował, znajdziecie takie pozycje jak: „Uciekające zakonnice” czy „Trop” (do których również napisał scenariusze), „Mój kuzyn Vinny” (grali tam Joe Pesci, a za rolę w którym Marisa Tomei dostała Oscara™), „Jak ugryźć 10 milionów” (z Bruce’em Willisem i Matthew Perrym), „Prawem na lewo” (z Jeffem Danielsem i Charlize Theron), „Sknerus” (z Michaelem J. Foxem i Kirkiem Douglasem), „Fałszywy senator” (za który Eddie Murphy otrzymał specjalną nagrodę od Political Film Society oraz Enviromental Media Award) czy „Wojna pokus” (film z udziałem Beyoncé Knowles i Cuby Goodinga Jr., nagrodzony Czarną Szpulą za najlepszy film roku).
„Tak, panie ministrze” – wyróżniona nagrodą BAFTA satyra polityczna, którą napisał razem z Antonym Jayem – nie schodziła z ramówki BBC2 przez cztery lata. Sequel, czyli „Tak jest, panie premierze”, królował na ekranach od 1986 do 1988 roku. Oba programy zostały wyemitowane w osiemdziesięciu czterech krajach i są dostępne na DVD. Zostały wyróżnione Nagrodą Specjalną Campaign for Freedom of Information oraz wieloma innymi nagrodami.
Zachwyty nad „Żarty na bok. Zasady komedii”:
„Aspirujący twórcy znajdą tu wiele dobrych rad… Szczególnie fascynują kulisy „Tak, panie ministrze” – Simon Brett, „Sunday Express”
„Fascynująca” – Mark Lawson, „Guardian”
„Bez wątpienia jest to świetny poradnik dla początkujących scenarzystów, reżyserów i aktorów – do tego podparty doświadczeniem, jakie niesie ze sobą czterdzieści pięć lat sukcesów… Będziecie zachwyceni” – „Scotsman”
„Ta książka to hołd dla świetnych scenarzystów i aktorów, których Lynn znał – szczególnie dla Leonarda Rossitera oraz Jacka Rosenthala – a także zbiór 150 zasad, które są albo mądre, albo oczywiste, albo tak mądre, że aż oczywiste” – TLS
„Ta książka nie jest poradnikiem. Można powiedzieć, że jest zapisem wspomnień przeplatanych z historiami o tej części mojego życia, która została wykorzystana – lub zmarnowana – na rozśmieszanie ludzi. Śmiech często pomaga ludziom, ale nie mogę nazwać się altruistą – robię to dla siebie. Dla ekscytacji wynikającej z tego, że publiczność śmieje się z rzeczy, które wymyśliłem. Dla poczucia spełnienia.
(…) Kiedy byłem małym chłopcem, wydawało mi się, że ludzie, którzy zajmują się pisaniem komedii, mają tajemniczy, może nawet nadprzyrodzony dar. Zastanawiałem się, jak oni to robią. Jak tydzień po tygodniu, miesiąc po miesiącu, rok po roku, sprawiają, że ludzie pękają ze śmiechu? (...)
Chciałem być jedną z osób, które potrafią wywoływać śmiech innych.
Czy komedia rzeczywiście jest trudniejsza od pozostałych gatunków dramatycznych, a jeśli tak, to dlaczego? To nieuchwytność sprawia, że komedia wciąż pozostaje dla mnie fascynująca. Dlatego też nie znajdziecie w tej książce ostatecznych odpowiedzi – mogę przedstawić w niej jedynie to, co zaobserwowałem na podstawie własnych doświadczeń.
Mam nadzieję, że przyda się ona nie tylko ludziom, którzy chcą zajmować się komedią, lecz także tym, którzy po prostu lubią ją oglądać.” – Jonathan Lynn o swojej książce
Nie tylko o teatrze to mój dialog w formie monografii. I to zarówno na poziomie konstrukcji, jak i zawartych tu treści. Rzecz łączy różne formy dyskursywne: studia, rozmowy oraz szkice dotyczące teatru i kultury XX i XXI wieku. Widzę teatr w Polsce jako część teatru europejskiego, dla którego kontekstem są różne formy teatralne i prateatralne z Azji. Jeszcze jedna cecha tej, nazwijmy, „monografii performatywnej” to zaproszenie Odbiorcy do dyskusji. Jestem przekonany, że dzisiaj nie można myśleć o kulturze bez kontekstu przekraczającego Europę. W dialogu powinniśmy kultywować naukową refleksję o kulturze, w tym o teatrze, i o demokracji. O poszukiwaniu jedności w różnorodności.
Piotr Rudzki – teatrolog, adiunkt w Zakładzie Teorii Kultury i Sztuk Widowiskowych Uniwersytetu Wrocławskiego. Zainteresowania teatrem współczesnym i Stanisławem Ignacym Witkiewiczem połączył w książce Witkacy na scenach PRL-u (Wrocław 2013). Jego artykuły dotyczące teatru i kultury w XX i XXI wieku ukazywały się w czasopismach i tomach zbiorowych w Polsce, Austrii, Indiach, Nepalu i USA. W latach 1994–2016 redaktor „Notatnika Teatralnego”. W okresie 1995–2000 visiting lecturer w Delhi University, współautor pierwszego podręcznika nauki języka polskiego dla Hindusów (Rozmówki hindi-polskie,New Delhi 2003).
"Piękne widoki, panowie, stąd macie” to cytat z Rewizji osobistej, filmu Witolda Leszczyńskiego i Andrzeja Kostenki z 1973 roku. Tymi słowy sarkastyczna turystka zwraca się do celników, którzy przeszukują na granicy wypchany towarami bagażnik jej fiata. Przed celnikami otwiera się konsumpcyjny raj do oclenia... Ale też 1973 rok w Polsce Gierka to niejako punkt widokowy, z którego rozpościera się wspaniała perspektywa.
Justyna Jaworska przygląda się w tej książce polskim filmom obyczajowym z pierwszej połowy lat siedemdziesiątych jako obrazom sockonsumpcjonizmu. Zastanawia się, w jaki sposób w tym stosunkowo rzadko opisywanym okresie względnej prosperity, między kinem „małej stabilizacji” a Kinem Moralnego Niepokoju, przedstawiano na ekranie dylematy polskiej codzienności. Analizuje kilka wybranych przykładów, w tym Dzięcioła Jerzego Gruzy, Dziewczyny do wzięcia Janusza Kondratiuka czy Anatomię miłości Romana Załuskiego, i szuka w nich śladów aspiracji materialnych, pretensji kulturowych, imitacji i zapożyczeń, słowem polskiej „niedojakości” (czyli bylejakości, ale z ambicjami). Opowieść zamyka opis występu zespołu ABBA w telewizyjnym „Studio 2” jesienią 1976 roku, w apogeum propagandy sukcesu.
Sockonsumpcjonizm był zjawiskiem z gruntu paradoksalnym: próbą pogodzenia socjalistycznego etosu z kapitalistycznym stylem życia. Jego pęknięcia oddawało kino, które nie zawsze budziło uznanie krytyki – równie paradoksalne, niespójne i pełne „słabych obrazów”. Ta słabość, czasem nieintencjonalna, czasem zamierzona, ale niezmiennie frapująca jako rodzaj oporu wobec zastanych konwencji, stanowi osobny przedmiot namysłu autorki. W ten sposób historia kultury przeplata się w tej książce z refleksją nad strategią estetyczną kina, którą można by nazwać „kłirowaniem Peerelu”.
Justyna Jaworska (ur. 1975) wykłada w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej w Instytucie Kultury Polskiej UW. Jej książka Cywilizacja „Przekroju”. Misja obyczajowa w magazynie ilustrowanym (WUW, 2008) została nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia w kategorii eseju. Autorka pracuje też w piśmie „Dialog”, gdzie redaguje dział dramaturgii polskiej.
Przedstawiona do recenzji wydawniczej monografia [] zatytułowana Badania nad odbiorem przekazów masowych w praktyce edukacji medialnej, wchodzi w skład serii Recepcja mediów. Jest to już 6. publikacja w cyklu dotyczącym badań nad odbiorem przekazów medialnych. Stanowi więc kontynuację badań, których wyniki zostały zaprezentowane w tomach poprzednich, i tak należy ją postrzegać nie jako automatyczne dzieło naukowe, ale jako dopełnienie poprzednich tomów, wydanych w latach 2015-2018 w Wydawnictwie Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.Tom 1. Dotyczy recepcji mediów przez dzieci w wieku przedszkolnym i ma charakter wieloautorskiej monografii naukowej (Recepcja programów radiowych i telewizyjnych przez dzieci w wieku przedszkolnym, red. Boniecka, Granat, 2015). Tom 2 jest zbiorem transkrypcji zachowań językowych dzieci przedszkolnych, które wypowiadały się w rozmaitych sytuacjach wskutek odbioru przekazów medialnych. (Wpływ sytuacji medialnych na komunikowanie się dzieci w wieku przedszkolnym. Wypisy, red. Boniecka, Granat, 2016). W tomie 3. Opublikowano wyniki badań nad odbiorem mediów przez dzieci w wieku szkolnym (Recepcja mediów przez dzieci w wieku szkolnym, red. Boniecka, Granat, 2017). Kolejny, 4. Tom serii ma charakter monografii autorskiej i poszerzył zakres prowadzonych badań o aspekt edukacji medialnej (Rola badań nad zachowaniami językowymi dzieci w wieku przedszkolnym we wdrażaniu edukacji medialnej, Granat, 2018). W tomie 5. Redaktorki powróciły do badań nad odbiorem przekazów medialnych, tym razem przez młodzież i osoby dorosłe (Recepcja mediów przez młodzież i osoby dorosłe, red. Boniecka, Granat, 2018)Tom 6. Stanowi więc konsekwentnie kontynuację badań i podobnie jak w przypadku badań nad odbiorem mediów przez dzieci, poszerza perspektywę badawczą o kontekst edukacji medialnej oraz świadomości odbiorczej respondentów.W tym miejscu należy zaznaczyć, że tomy 1-6 stanowią świadomie zaplanowaną całość. Na uwagę zasługuje pomysł objęcia badaniami zróżnicowanej wiekowo grupy odbiorców medialnych (od dzieci przedszkolnych po osoby dorosłe). Z tego też względu [prezentowany] tom [jest wartościową publikacją], tym bardziej że badania odbioru mediów w dziedzinach innych niż psychologia i socjologia stanowią rzadkość.
Reedycja dziesiątej, świetnie przyjętej płyty Eleni, jednej z najjaśniejszych gwiazd estrady końcówki lat siedemdziesiątych i całych lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Pierwsze wydanie tego albumu pojawiło się na rynku w 1986 roku i znalazły się na nim takie evergreeny z reperturaru artystki jak „Na wielką miłość”, „Miły, już jesień”, „Dla Ciebie jestem ja” oraz „Pożar w godzinie serc”.
tracklista:
1. Na wielką miłość
2. Dla Ciebie jestem ja
3. Zanim czas zmieni nas
4. Za dziesięć lat
5. A nam do siebie za daleko
6. Nie wszystko z latem kończy się
7. Nasz najpiękniejszy dzień
8. Pożar w godzinie serc
9. Jeśli tutaj przyjdziesz
10. Spójrz z dwóch stron
11. Miły jesień już
12. Przeczuwanie
Płyta zawiera utwory napisane na potrzeby widowisk telewizyjnych: kultowych już dzisiaj „Listów śpiewających” (muzykę do tego programu komponowali Adam Sławiński, Andrzej Zieliński i Andrzej Kurylewicz) i „Sentymentów” (specjalnie dla Violetty Villas). Osiecka równie często pisała też utwory na potrzeby seriali. Jest autorką słynnej „Ballady o pancernych” z „Czterech pancernych i psa”, piosenki „Uciekaj moje serce” z „Jana Serce” oraz utworu „Serce, serduszko” z „Czterdziestolatka”.
tracklista:
1. Ralph Kaminski – Śpiewam, bo muszę
2. Beata Banasik – Krokodyl na Mazurach
3. Maria Tyszkiewicz – Byle nie o miłości
4. Ewa Konstancja Bułhak – Na całych jeziorach ty
5. Kinga Wąsik, Teatr Piosenki – Na początku mówi się mama
6. Karolina Woźniak, Teatr Piosenki – My mamy kota
7. Anna Gadt – Jak dobrze mieć sąsiada
8. Aleksandra Radwan, Teatr Piosenki – Nikt mnie nie kocha
9. Olga Polikowska – W dziką jabłoń cię zaklęłam
10. Natalia Lubrano, Krzysztof Żesławski Quartet – Kokaina
11. Grzegorz Bukowski, Teatr Piosenki – Spotkamy się pod Dębem Książęcym
12. Ewa Konstancja Bułhak – Dookoła noc się stała
13. Natalia Lubrano, Krzysztof Żesławski Quartet – Wariatka tańczy
14. Teatr Piosenki – Oberek gazowniczy
15. Marcel Borowiec, Teatr Piosenki – Kantata o naszym mieście
16. Martina M. – Szalona być
17. Irena Melcer - Dzikuska
18. Agnieszka Ozon, Teatr Piosenki – Zabierz mnie z Barcelony
19. Ralph Kaminski – Melancholie
20. Joanna Kamila Łubkowska, Teatr Piosenki – Serce, serduszko
21. Magda Steczkowska – Ballada o pancernych
22. Iwona Loranc – Uciekaj moje serce
Płyta zawiera piosenki napisane przez Agnieszkę Osiecką do kultowych filmów: „Prawo i pięść” Edwarda Skórzewskiego i Jerzego Hoffmana (1964), „Małżeństwo z rozsądku” Stanisława Barei (1966), „Noce i dnie” Andrzeja Barańskiego (1975) czy „Halo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy” Mieczysława Jahody i Janusza Rzeszewskiego (1978). Poetka miała szczególną słabość do filmu. Sama studiowała reżyserię na przełomie lat 50. i 60. XX w. W tym czasie zrealizowała nawet kilka etiud filmowych. Jej piosenki pojawiały się również w takich filmach, jak „Historia niemoralna”, „Niedzielne dzieci”, „Druga strona słońca”, „Terrarium”, „Fuks” oraz „Rezerwat”.
tracklista:
1. Bogusław Mec – Nim wstanie dzień
2. Maja Kleszcz – Niech żyje bal
3. Roman Kołakowski, Teatr Piosenki – Panie Kwiatkowski, panie Kowalski
4. Artur Gotz, Teatr Piosenki – W powietrzu wyrzeźbiłem twoją twarz
5. Wojciech Makowski – Miłość złe humory ma
6. Orkiestra z Chmielnej – Księżyc frajer
7. Zuzanna Zazulin, Teatr Piosenki – Niby nic
8. Magda Steczkowska – Walc z filmu „Noce i dnie”
9. Katarzyna Warno – Sing-sing
10. Karolina Łopuch, Krzysztof Żesławski Quartet – Weselne dzieci
11. Ewa Błaszczyk – Orszaki, dworaki
12. Magdalena Krzywda – Filiżanka kawy
13. Justyna Panfilewicz – Halo, Szpicbródka
14. Anna Gadt – Piosenka do słuchania we dwoje
15. Agata Klimczak, Teatr Piosenki – Daty polskie
16. Maja Kleszcz – Wielka woda
17. Ewa Błaszczyk – Ja nie chcę spać
18. Olga Polikowska – Jeszcze zima
Zbiór największych i najważniejszych polskich piosenek kabaretowych. Wśród wybranych utworów znalazły się tak rozpoznawalne tematy jak „Pamiętajcie o ogrodach”, „Czy te oczy mogą kłamać?”, „Moja dziewuszka nie ma serduszka”, „Czas miłości” oraz „Siedzieliśmy na dachu”. W serii ukazały się również następujące tytuły: „Archiwum polskiego jazzu”, „Archiwum piosenki poetyckiej”, „Archiwum piosenki francuskiej”.
tracklista:
1. Grzegorz Turnau – Moja dziewuszka nie ma serduszka
2. Jakub Pawlak – Czerwony Kapturek 62
3. Klementyna Umer – Jeszcze w zimie miałam imię
4. Marcin Januszkiewicz – SOS
5. Czerwony Tulipan - Siedzieliśmy na dachu
6. Stefan Friedman – Mafia
7. Janina Ostala – Skooter boy
8. Jan Pietrzak – Pamiętajcie o ogrodach
9. Małgorzata Czajka – Czy te oczy mogą kłamać?
10. Katarzyna Golecka – Czas miłości
11. Kamila Klimczak – Garden Party
12. Maciej Zembaty – W prosektorium
13. Maciej Zembaty, Agata Załęcka – Wiesio P.
14. Kabaret Elita – Tak trudno sprokurować
15. Kabaret Elita – Kurna chata
16. Kabaret Elita – Panienka z drugiej ręki
17. Bohdan Smoleń, Krzysztof Krawczyk – Dziewczyny, które mam na myśli
18. Bohdan Smoleń, Andrzej Czerski, Maciej Nowak, Jacek Baszkiewicz, Piotr Skucha – Ballada o kurze
19. Bohdan Smoleń – Zdrada z Dziennikiem
20. Krzysztof Daukszewicz – Ballada o cudownych poczęciach wg teorii Nelly
21. Ryszard Makowski – Śmiech ha ha
22. Stanisława Celińska - Klorynda
Kolejna płyta z subtelnego cyklu Proste historie. Artyści tacy jak Maja Kleszcz, Ralph Kaminski, Ewa Błaszczyk, Grażyna Łobaszewska, Dorota Osińska, Magda Umer i Mirosław Czyżykiewicz pochylili się nad tematem tęsknoty i przedstawili go w wielu różnych odcieniach. Ich historie powinny zagościć na półkach słuchaczy.Lista utworów:1. Joanna Lewandowska Miastostrada2. Andrzej Poniedzielski Tęsknij3. Maja Kleszcz & IncarNations Zanim wstanie miasto4. Ralph Kaminski Jan5. Jacek Skubikowski Tak brak mi jej6. Grażyna Łobaszewska, Ajagore Anglia wita7. Janusz Szrom Tęsknię8. Aida Każde słowo tęsknoty9. Joanna Lewandowska Fantom10. Łyczacza Ale11. Iwona Loranc Nie ma Cię obok mnie12. Dorota Osińska Zawołam Cię13. Magda Umer Słynny niebieski prochowiec (Famous blue Raincoat)14. Andrzej Poniedzielski Idę tęsknić15. Mirosław Czyżykiewicz, Witold Cisło Znów śniłaś mi się
Dziewiętnaście nieśmiertelnych przebojów filmowych, w tym z takich produkcji jak „Dzień świra”, „Ogniem i mieczem”, „Uprowadzenie Agaty” oraz „Noce i dnie”. W serii ukazały się również następujące tytuły: „Archiwum polskiego jazzu”, „Archiwum piosenki poetyckiej”, „Archiwum piosenki francuskiej”.
tracklista:
1. Aleksander Żabczyński – Już nie zapomnisz mnie
2. Eugeniu Bodo – Umówiłem się z nią na dziewiątą
3. Hanka Ordonówna – Pierwszy znak
4. Teatr Piosenki, Zuzanna Zazulin – Niby nic
5. Grażyna Auguścik, Andrzej Jagodziński Trio – Pamiętasz była jesień
6. Big Band (UMFC) – Moon river
7. Marcin Januszkiewicz – Nim wstanie dzień
8. Magda Umer – Walc Barbary z filmu ”Noce i dnie”
9. Jarosław Wasik, Dorota Osińska – Uciekaj moje serce
10. Krzysztof Jakowicz i Septet Kameleon – Where do I Begin?
11. Magda Steczkowska – Szukaj mnie (wszędzie i nigdzie)
12. Roman Ziemlański – Wielka miłość /temat z filmu ”Uprowadzenie Agaty”
13. Iwona Loranc – Mały Elf //Emmanuelle
14. Lady Pank – Marchewkowe pole
15. Małgorzata Ostrowska, Robert ”Litza” Friedrich – Meluzyna
16. Jan Janga Tomaszewski – Dzień Świra
17. Monika Boras, Janusz Sapiński – Dumka na dwa serce
18. Dorota Osińska – Kochankowie z Marony
19. Magda Steczkowska – Życie jest nowelą
Album „Tacy sami” to zbiór kompozycji, którymi Jan Borysewicz zamknął pewien rozdział w historii Lady Pank. Tym razem zespół zabrzmiał po amerykańsku, w najlepszym tego słowa znaczeniu, a brak tekstów autorstwa Andrzeja Mogielnickiego wcale nie wpłynął na jakość warstwy literackiej albumu. Po latach od wydania album doczekał się kolejnego wznowienia na winylu.
tracklista:
1. Tacy sami
2. Oglądamy film
3. John Belushi
4. Mała wojna
5. Giga-Giganci
6. To co mam
7. Zostawcie Titanica
8. Ratuj tylko mnie
9. Martwy postój
Winylowa reedycja debiutanckiej płyty zespołu Tilt, rockowej legendy lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Na albumie znalazły się m.in. jedne z największych utworów grupy, czyli „Mówię Ci, że…”, „Runął już ostatni mur” oraz „Rzeka miłości, morze radości, ocean szczęścia”.
tracklista:
1. Jest tylko to
2. Jeżeli myślisz, że jestem twoim wrogiem
3. Zawsze, wszędzie, teraz
4. Tańczę na niebie
5. Gdyby wszystkie słowa
6. Mówię Ci, że
7. Fale łaski techno reggae
8. Rzeka miłości, Morze radości, ocean szczęścia
9. Po
Winylowa reedycja jednej z najbardziej rozpoznawalnych płyt Michała Bajora. Znalazły się na niej takie niezapomniane melodie jak „Moja miłość największa” oraz „Witraże”. Interpretacje Bajora wydobywają ukryte pokłady wrażliwości i docierają do prawdziwego człowieczeństwa. Każdy utwór naznaczony jest charakterystyczną dramaturgią.
tracklista:
1. Moja miłość największa
2. Albertyna
3. Ja jestem bogaty
4. Witraże
5. Jaworze rodzinny
6. Buffo
7. Taka miłość w sam raz
8. Zocha
9. Żywioły wrogie
10. Nie trzeba mówić nic
11. Grande Valse Brilliante
12. Artysty smutny walc
13. Uczucia
Płyta pierwotnie wydana w 1983 roku, a więc w latach, kiedy muzyka rockowa w Polsce przeżywała swój największy rozkwit. Na tym albumie zespół popłynął z nową rockową falą, w czym pomogły m.in. teksty napisane przez Andrzeja Mogielnickiego współpracującego także z Budką Suflera i Lady Pank.Lista utworów:1. Krach2. Gorące telefony3. China Boy4. Boogie o 7 zbójach5. Nic nie boli6. Requiem dla samej siebie7. Super szczur8. Gdy grali dla nas Rolling Stones9. Hallo Panie Freud10. XXI wiek dla wszystkich nas
Bruno Schulz (18921942) grafik, malarz, rysownik, a także pisarz, autor uznanych dzieł literackich: Sklepów cynamonowych oraz Sanatorium pod Klepsydrą. Album poświęcony jest twórczości rysunkowej artysty, w której przejawiały się skrywane przez niego obsesje. W efekcie mamy do czynienia z pracami pełnymi niepokoju, groteskowości i przewrotnej interpretacji ludzkiej natury. Autorem wstępu do albumu jest wybitny znawca twórczości Schulza, prof. Jerzy Jarzębski.
Można by powiedzieć, że to wywiad rzeka o sile determinacji i pragnieniu podążania zawsze własną drogą. Ale to tylko część prawdy. W dużej mierze jest to książka o tym, co w życiu najważniejsze. Z rozmów Jacka Marczyńskiego przeprowadzonych ze znakomitym bas-barytonem występującym w operach od Warszawy po Tokio i Nowy Jork, Tomaszem Koniecznym, wyłania się obraz artysty skromnego, otwartego i… bardzo rodzinnego, który w swoim kalendarzu wypełnionym po brzegi na parę lat do przodu zawsze znajdzie czas dla bliskich. Konieczny szczerze mówi, czym okupione jest przygotowanie się do roli, wspinanie się po kolejnych szczeblach kariery i jak ważne jest dbanie o zdrowe relacje z innymi ludźmi, choć wielki świat może łatwo uwieść. Zdradza także, dlaczego znani polscy śpiewacy operowi częściej występują za granicą niż w kraju. My, widzowie, zachwycamy się przedstawieniem operowym, ale nie zdajemy sobie sprawy, że efekt końcowy to wynik ciężkiej pracy całego sztabu ludzi – autorzy książki uchylają rąbka tajemnicy i w tej sprawie. Znany na całym świecie bas-baryton powraca także we wspomnieniach do swego dzieciństwa, do młodości, opowiada, jak z aktora przeistoczył się w śpiewaka operowego, kto pomógł mu zyskać świadomość artystyczną. Z pasją mówi o swoich ukochanych operach, a o ich bohaterach jak o ludziach z krwi i kości. Szczególne miejsce w jego sercu i dorobku artystycznym zajmują dzieła Richarda Wagnera, dlatego już w tytule książki odwołuje się do Wagnerowskiego Wotana. Konieczny podkreśla, że zawsze warto pozostać prawdziwym człowiekiem, nawet jeśli kuszą sława, blichtr i pieniądze.
Oto sławny Tatulczyk Moniuszko.On Ci powie swój sekret na uszko:kim był, co jadł i dla kogo tworzył -opery świat przed Tobą otworzy!Dlaczego Stanisław Moniuszko nazywał siebie ""tatulczykiem""? Kim był? Dla kogo tworzył? Odpowiedź znajdziemy w wierszowanej biografii, która przybliży dzieciom (i nie tylko!) postać sławnego polskiego kompozytora, o którym większość z nas wie stanowczo za mało. Opowiedziana i zilustrowana z przymrużeniem oka historia ojca polskiej opery w pigułce.
Kolejne wydanie książki "Komiks. Opowiadanie obrazem", w której przedstawiono historię gatunku, sposoby narracji oraz kluczowe momenty w rozwoju komiksu. Wnikliwie opisano także odmienne metody stosowane przez autorów, między innymi na przykładzie twórczości Grzegorza Rosińskiego ("Thorgal"), Moebiusa ("Arzach") i Katsuhiro Otomo ("Akira").
Książka napisana jest przystępnym językiem i bogato ilustrowana. Z pewnością zadowoli wymagających czytelników, znawców komiksu, a tym, którzy o gatunku wiedzą niewiele, pozwoli odkryć nową pasję, objaśniając fascynujący świat rysunkowych opowieści.
Książka Kurca jest bardzo wiarygodna. Bardzo cenna pozycja na naszym rynku.
Witold Tkaczyk "AQQ. Magazyn Komiksów"
Książkę przeczytałem ze szczerym zainteresowaniem i aprobatą, na niewielkiej przestrzeni wyczerpuje wszystkie główne zagadnienia kultury komiksu.
Zygmunt Kałużyński
W tomie 2 Pism Karola Szymanowskiego zgromadzone zostały i podane po raz pierwszy do druku teksty powstałe z pobudek literackich.Obok 14 samoistnych tekstów znajduje się wiele luźnych szkiców, fragmentów, zapisków, myśli i aforyzmów. Cześć zasadniczą stanowią odnalezione obszerne fragmenty zaginionej powieści Efebos, obok nich wstęp do nie napisanego pamiętnika, diariusz pierwszej podróży do Afryki, fragmenty libretta i szkice sceniczne. Dopełnienie prozy literackiej stanowi ponad 30 wierszy.Zebrała i opracowała Teresa ChylińskaCo nam mówi Szymanowski-literat? Z czego się spowiada, o czym marzy?Aby te ułomki zrozumieć, musimy pamiętać o modernistycznym zmartwychwstaniu Dionizosa. Szymanowski nie jest szczególnie oryginalny, trzyma się motywów obiegowych. Mówi jednak czuć to od razu! o doświadczeniach najbardziej własnych. Zwłaszcza we fragmentach i brulionach wypowiada swe myśli, marzenia, przekonania najwyraźniej, najostrzej. Czy najpełniej, najprawdziwiej? Wolno wątpić, bo najpełniejsza, najprawdziwsza była muzyka.Pisma literackie Szymanowskiego są czymś, co on sam musiał sobie powiedzieć, ale czego nie mógł i nie chciał powiedzieć ludziom. Więcej: co nie mogło zostać artystycznie uchwycone w literaturze, ale musiało zostać sobie przez artystę uświadomione, aby wypowiedział się potem muzycznie.Ze wstępu Jana BłońskiegoWydanie II zostało przejrzane i uzupełnione
Tom 1 Pism Karola Szymanowskiego obejmuje 101 samoistnych tekstów Karola Szymanowskiego o tematyce muzycznej, zarówno ogłoszonych drukiem, jak i zachowanych tylko w rękopisie. Znajdują się pośród nich studia, artykuły problemowe i polemiczne, eweje na temat kompozytorów i muzyków, przemówienia i wykłady, korespondencje zagraniczne, wywiady i rozmowy, listy do redakcji.Zebrał i opracował Konrad Michałowski""...Należałem do pokolenia muzycznej, warszawskiej młodzieży, której dążenia, aspiracje i marzenia artystyczne nierozerwalnie złączyły się z wielką, sugestywną osobowością Karola Szymanowskiego... Fascynował nas młodych kalibrem swej osobowości, intensywnością i powagą w stosunku do muzyki, wszechstronnością uzdolnień, zainteresować oraz wiedzy... Jego walki o nową polską muzykę śledziliśmy z zapartym tchem. Nie znając Go nigdy osobiście, uległem urokowi zarówno muzyki jak i inteligencji... Dziś niejedno zmieniło się i przewartościowało w moim stosunku do Szymanowskiego, a jednak Jego najbardziej nas przed wojną frapujące wypowiedzi: o Chopinie, o muzyce narodowej i znaczeniu ludowości, o ""wychowawczej roli kultury muzycznej w społeczeństwie"", wreszcie dwa znakomite studia o muzyce góralskiej stanowią po dziś dzień fundament nowoczesnego polskiego myślenia o muzyce i jej roli ideowej, a także wspaniały przykład bogactwa myśli, ujętego w formę zdyscyplinowaną i wytrawną. Toć rasowy pisarz i publicysta! - chce się wykrzyknąć, zapominając, że był to płodny i pracowity kompozytor. ""Ze wstępu Stefana KisielewskiegoWydanie II zostało przejrzane i uzupełnione
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
