Książka traktuje o rozmaitych granicach, jakie napotykamy w historii Kościoła ? mowa więc będzie o poszerzaniu i zawężaniu, pogłębianiu lub spłycaniu pól oddziaływania chrześcijaństwa, o nauczaniu kościelnym, o praktyce i mentalności, o budowaniu i niszczeniu, o chwale i hańbie. Owe różnorodne granice były stawiane, strzeżone, ale i łamane, i to nie zawsze tam gdzie należało. Tak dzieje się od dwóch tysięcy lat. Sam Chrystus w drugim człowieku ? wydany w ręce ludzi. Nie tylko na ich miłość czy nienawiść. Także na instrumentalizację czy ideologizację Jego wymagań. Na rzeczywistą i fałszywą pobożność, harmonię lub anarchię na pograniczu wiary i moralności.
O staropolskich przypadkach owego wydania w ręce ludzi traktuje druga część książki. Przez sarmacką tedy scenę ciągną paradne procesje eucharystyczne ludzi z rzadka bywających u komunii. W mroźne dni pędzą z daleka sanie, by nie zeszły z tego świata bez chrztu urodzone wczoraj dzieci (część z nich umrze przez ten przynaglany pośpiech). Po Godach pleban wyrusza po kolędzie, by posiew duchowy czyniąc, doczesne żniwo zbierać. Posty też srogie i rozliczne święta naród zachowuje pilniej, niż sam Kościół tego wymaga, i skwapliwiej niż przykazania dotyczącego bliźniego. A trzęsienie ziemi odsłania archaiczne zgoła warstwy pobożności.
Nadążaniu i nienadążaniu za przemianami nowożytnego świata wiele uwagi poświęcił II Sobór Watykański, przyznając, że Kościół ?wiele skorzystał i może korzystać nawet z opozycji tych, którzy mu się sprzeciwiają?. Przekonanie to nie należy do głęboko zakorzenionych w glebie Kościoła. Tym bardziej więc warto przypomnieć ? o czym w trzeciej części książki ? co ważniejsze etapy jego trudnego dojrzewania do syntezy nauczania i uczenia się, sprzeciwu i współdziałania, misji i partnerstwa wobec świata, który wyrósł z pieluch średniowiecza.
Całość kończy się motywem paschalnym, bez którego nie byłoby przeszłości, teraźniejszości ani przyszłości Kościoła.
Temu zbiorowi opowiadań dałem tytuł nie "Kapłan", który ma w sobie coś z teologii i sakralności, ale po prostu "Ksiądz", tak jak się do księdza zwracamy. Nie chcę bynajmniej desakralizować kapłaństwa, chcę jednak pokazać prosty wymiar ludzki tej zarazem zwyczajnej i świętej służby człowiekowi. Bo też wybór niniejszy nie ma bynajmniej na celu podawać jakiejś analizy teologicznej czy psychologicznej kapłana. Chce go przedstawić w jego różnorodnym życiu codziennym, takim jakim jest. Nie wybieraliśmy typów heroicznych księży, ale teksty o różnych typach księży: i te literackie w dziale ?Opowiadania?, i te prawdziwe z działu ?Wspomnienia?. Staraliśmy się pokazać księży wybitnych intelektualistów, biskupów a nawet kardynałów, i zwyczajnych księży, a wszystkich uchwyconych w prostych sytuacjach, z wadami i zaletami, aby pokazać jak nieprawdziwe są rozpowszechniane stereotypy. Sięgnęliśmy do utworów wybitnych pisarzy, do tekstów dziennikarzy czy wspomnień bez jakichkolwiek ambicji literackich. Ważnym było jedno kryterium, by mówiły o człowieku prawdziwym powołanym do kapłaństwa w różnych sytuacjach życiowych. A ileż jeszcze można by dodać postaci z bogatego kręgu sytuacji duchownych!
ks. prof. Marek Starowieyski
Opowiadania o księżach autorstwa takich znakomitych postaci, jak: Jerzy Andrzejewski, Piotr Choynowski, ks. Józef Dobosz, Jan Góra, OP, Giovanni Guareschi, ks. Jan Krokos, ks. Przemysław Książek, Bruce Marshall, Włodzimierz Odojewski, Ksawery Pruszyński, Kazimierz Przerwa Tetmajer, Ignazio Silone, ks. Marek Starowieyski, bp Reinhold Stecher, Józef Weysenhoff, Tadeusz Żychiewicz.
"Okultyzm i ezoteryzm przestały być strawą dla nielicznych wtajemniczonych, a stały się "duchowymi hamburgerami" dla mas."
ks. Aleksander Posacki
Ojciec Posacki jest jednym z pierwszych, którzy trafnie rozpoznali w Polsce zjawisko nowych zagrożeń duchowych. Nic więc dziwnego, że to właśnie jego wybrałem na swego rozmówcę, gdy postanowiłem nakreślić mapę duchowych zagrożeń.
Gospa – tak nazywają Maryję mieszkańcy Medjugoria – przekazuje ludzkości wezwanie do nawrócenia. Jest ono podejmowane w różnoraki sposób. Siostra Emanuel daje świadectwo podjęcia tego wezwania. Siostra Emanuel Maillard jest Francuzką. Wstąpiła do Wspólnoty Błogosławieństw w 1978 roku, a od 1989 mieszka w Medjugoriu. Dzięki swej niezwykłej książce Medjugorie. Wojna dzień po dniu stała się znanym na całym świecie świadkiem objawień. W głoszonych w wielu krajach Europy i Ameryki konferencjach przekazuje orędzia Królowej Pokoju, a czyni to w sposób nie tylko bezpośredni i pełen humoru, ale również tak, iż jej świadectwu towarzyszą znaki: uzdrowienia i nawrócenia. Podobnie było z konferencją, której spisane słowa przedstawiamy Państwu w tej broszurce. "Drogie dzieci! Dziś zapraszam was, byście otworzyły się na Boga Stwórcę, by mógł was zmieniać. Dzieci, jesteście mi drogie, kocham was wszystkie i zapraszam, byście chętniej zbliżały się do Mnie i mego Niepokalanego Serca. Pragnę Was odnowić i w moim Sercu prowadzić do Serca Jezusa, który dziś nadal cierpi dla was i zaprasza do nawrócenia i przemiany. Poprzez was chcę odnowić świat. Zrozumcie, drogie dzieci, że jesteście solą ziemi i światłem. Kochane dzieci, wzywam was, kocham was i w sposób szczególny błagam: nawracajcie się! Dziękuję, że odpowiedziałyście na moje wezwanie."
/z Orędzia z 25 października 1996 r./
Kazania o naukach tajemnych dominikanina Fabiana Birkowskiego, drukowane w latach dwudziestych XVII wieku, traktują o czarnoksięstwie, magii naturalnej i remediach na czary, astrologii, alchemii oraz teorii snów. Teksty te, wydobyte ze zbioru Kazania na niedziele i święta doroczne (Kraków 1623–1628), wydawca opatrzył wstępem i komentarzami, które przedstawiają ich możliwe źródła oraz erudycyjne zaplecze. Dotąd niedoceniane przez badaczy wiedzy tajemnej, w niniejszym opracowaniu poszerzają zasób krytycznie wydanych pism ze staropolskiego kręgu nauk hermetycznych.
Książka przedstawia opis i analizę procesu Jezusa w świetle norm rzymskiego prawa karnego materialnego i procesowego. Analizując materiał źródłowy, autorka poszukuje odpowiedzi na pytania:
- Kto skazał Jezusa na śmierć - Żydzi czy Rzymianie?
- Z jakiego powodu Jezus został w rzeczywistości skazany? Religijnego czy politycznego?
- Czy wyrok skazujący został wydany zgodnie z regułami proceduralnymi, czy proces może być określony jako proces nielegalny?
- Czy wina Jezusa została wystarczająco udowodniona, czy Jezus był raczej ofiarą ogromnego błędu procesowego?
Poradnik metodyczny zawiera:
Scenariusze lekcji. Często proponowaną metodą pracy jest dialog z wykorzystaniem argumentacji na podstawie tekstów źródłowych. Natomiast metody problemowe, panele i kręgi dyskusyjne rozbudzą zainteresowanie zagadnieniami etycznymi oraz pomogą młodzieży w refleksji nad własnym sumieniem.
Płytę CD z materiałami do wydrukowania (plan wynikowy, kryteria oceniania, propozycje sprawdzianów i klucze odpowiedzi, pomoce dydaktyczne) oraz wprowadzeniami do tematyki katechez.
Poradnik metodyczny zawiera:
- Scenariusze lekcji religii.
- Płytę z pomocami multimedialnymi przygotowanymi do treści każdej jednostki lekcyjnej.
Pomoce mogą być prezentowane przy użyciu rzutnika lub tablicy interaktywnej.
NOWA ZMIENIONA WERSJA PODRĘCZNIKAPoradnik metodyczny zawiera:Scenariusze lekcji religiiPłytę z materiałami multimedialnymi (prezentacje, nagrania, krótkie filmy itp.) przygotowanymi do treści każdej jednostki lekcyjnej.
Hiszpańska wersja książki Wandy Prątnickiej p.t. "Opętani przez duchy - Egzorcyzmy w XXI stuleciu". Tytuł: "Poseídos por los espíritus - Los exorcismos en el siglo XXI"
Podobnie jak w całej Rzeczypospolitej, na Kresach południowo-wschodnich od wieków królował kult Matki Bożej. Na rozległych terenach Rusi Czerwonej, Wołynia, Podola i Pokucia Matka Boża wskazywała wiernym miejsca przez siebie szczególnie ukochane. Były to zarówno duże miasta, takie jak: Lwów, Łuck, Stanisławów, jak i małe miasteczka, a nawet wioski, jak Kochawina czy Tartaków. Orędownikami Najświętszej Maryi Panny byli królowie polscy: Władysław Jagiełło, Zygmunt III Waza i dwaj jego synowie - Władysław IV, a nade wszystko Jan Kazimierz. Do stóp Matki Bożej pochylali kornie swe głowy wielcy hetmani Rzeczypospolitej: Stanisław Żółkiewski, Jerzy Jazłowiecki, Marcin Kazanowski, Stanisław Jabłonowski. Szczególną czcią i opieką sanktuaria maryjne otaczały wielkie rody magnackie: Żółkiewskich, Daniłowiczów, Sobieskich, Tyszkiewiczów, Jabłonowskich, Potockich i wiele innych, szerokie grupy szlachty obojga wyznań chrześcijańskich, a nade wszystko milionowe rzesze kresowego ludu. Najgorętszym orędownikiem Matki Bożej był hetman wielki koronny, a późniejszy król Polski Jan III Sobieski.
Oddajemy w ręce Czytelników bogato ilustrowany album o najpiękniejszych sanktuariach maryjnych Kresów południowo-wschodnich. Mamy nadzieję, że stanie się on niezapomnianą wędrówką, po czasem zapomnianych już miejscach i kościołach.
Ciekawa i prawdziwie piękna historia Kościoła. Żadna bowiem inna instytucja, działająca na tym świecie i dostępna naszemu oglądowi, nie jest w stanie dorównać Kościołowi, gdy chodzi o pożyteczny wkład w życie człowieka jako jednostki oraz społeczności.
Polecany modlitewnik to nie tylko zbiór najpiękniejszych i najbardziej znanych modlitw, litanii, czy pieśni, ale także małe dzieło sztuki, które dzięki pięknym zdjęciom z Ziemi Świętej, kieruje nasze spojrzenie ku Niebu...
Doskonały prezent dla babci, mamy, księdza proboszcza, czy z okazji Pierwszej Komunii Świętej.
Podczas konsekracji bazyliki Bożego Miłosierdzia 17 sierpnia 2002 r. Jan Paweł II wyraził przekonanie, iż ?jest to także szczególne miejsce, które Bóg obrał sobie, aby tu wylewać łaski i udzielać swego miłosierdzia?. Wiemy, że słowa Błogosławionego Papieża sprawdziły się.
Po 10 latach od tamtego momentu do sanktuarium przybywa co roku ponad 1,5 miliona pielgrzymów z wszystkich kontynentów! Bazylika gości wydarzenia religijne o randze światowej, zaś sanktuarium stało się miejscem zbiorowego przeżywania radości i smutków całego narodu.
W albumie tym wspaniały rozkwit Światowego Centrum Kultu Bożego Miłosierdzia ukazał jego wieloletni świadek i wybitny artysta, krakowianin Adam Bujak na swych niezrównanych fotografiach. Obrazowi wtórują słowa ks. prałata Franciszka Ślusarczyka, zastępcy rektora sanktuarium opisujące dzieje łagiewnickiego kompleksu sakralnego, dzieje kultu Bożego Miłosierdzia oraz dzieje św. Siostry Faustyny.
Während der Weihe der Basilika der Göttlichen Barmherzigkeit am 17. August 2002 sagte Papst Johannes Paul II, er sei überzeugt davon, dass Łagiewniki ?ein besonderer Ort ist, den Gott auserwählt hat, um die Gnade seines Erbarmens allen zuteilwerden zu lassen.? Heute wissen wir, dass sich die Worte des seligen Papstes bewahrheitet haben.
10 Jahre nach der Weihe strömen jährlich mehr als anderthalb Millionen Pilger aus allen Kontinenten ins Heiligtum Łagiewniki. Religiöse Ereignisse von Weltrang werden hier gefeiert und die polnische Nation versammelt sich hier in Stunden der Trauer und der Freude. Vor dem Gnadenbild des Barmherzigen Jesu und den Reliquien der hl. Faustina betete auch Papst Benedikt XVI. Die vielen und unterschiedlich ausgestatteten Kapellen, sowie die moderne Infrastruktur erlauben es den Pilgern einen ausgezeichneten Platz zum Gebet zu finden.
Die herrliche Entwicklung des Heiligtums hielt der Krakauer Fotograf Adam Bujak auf seinen einzigartigen Bildern fest. Begleitet werden diese von interessanten Essays des Prälaten Franciszek Ślusarczyk, dem Vizerektor des Heiligtums.
During the Dedication of the Shrine of Divine Mercy on 17th August 2002, John Paul II expressed the conviction ?that this is the special place chosen by God to sow the grace of his mercy?. Today, 10 years later, the Łagiewniki Sanctuary is visited by over 1.5 million pilgrims annually from all the continents! The Basilica of Divine Mercy hosts religious events of global magnitude, while the entire compound of the sanctuary became the venue for experiencing collectively the grief and joys of the whole nation.
The marvellous development of the Łagiewniki Sanctuary ? today, the World Centre for Worshipping Divine Mercy ? is presented here by Adam Bujak, its faithful witness and a Kraków artist of renown, in his unparalleled photographs. The images are accompanied by the words of Monsignor Franciszek Ślusarczyk, Deputy Rector of the Sanctuary.
Zagadki Boga dają więcej satysfakcji niż rozwiązania człowieka”. G.K. Chesterton
„Obrona wiary” to zbiór publicystyki G. K. Chestertona. Lekkie pióro, ciepły humor i intelektualna przenikliwość sprawiają, że pisarz ten cieszy się niesłabnącą popularnością. Eseje zamieszczone w zbiorze traktują zarówno o rzeczach poważnych, jak z pozoru błahych. O każdej Chesterton ma do powiedzenia coś interesującego, umie bowiem spojrzeć z nieoczekiwanej perspektywy, jaką daje mu wiara chrześcijańska.
Poprzednie publikacje z tego cyklu, zatytułowane „Obrona świata” i „Obrona człowieka”, zostały bardzo życzliwie przyjęte przez czytelników. Czwarta część będzie nosiła tytuł „Obrona rozumu”.
„Podobno jest Pan praktykującym katolikiem. To dziwne, przecież sprawia Pan wrażenie człowieka myślącego. Jak można w dzisiejszych czasach wierzyć w nieomylność papieża, w zmartwychwstanie Jezusa. Czy naprawdę uważa Pan, że antykoncepcja jest grzechem? Jeżeli już chce Pan wierzyć w Boga, to po co Panu Kościół? Przecież to umierająca, zdegenerowana instytucja”.
Znacie to? Oczywiście, że znacie. Wiele razy musieliście się tłumaczyć ze swojego światopoglądu, czasem brakowało wam już argumentów. Książka ta to zbiór odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania. Miejcie ją zawsze pod ręką.
Podczas spotkań towarzyskich prędzej czy później pojawia się temat wiary, Kościoła, ekumenizmu, klerykalizmu, a przede wszystkim – etyki seksualnej.
Osoba poważnie traktująca swoją wiarę i otwarcie się do niej przyznająca może mieć nie lada problem. Musi odpowiedzieć na wszelkie możliwe zarzuty i
wątpliwości: a przecież taka ewangelizacja przy piwie może przynieść zarówno korzyści, jak i szkody. Autor tej książki pomaga dyskutować w sposób błyskotliwy, a zarazem pogłębiony.
Znany polemista, prowokator i szermierz telewizyjnych sporów o wiarę tym razem nie walczy, nie polemizuje, ale szuka śladów Boga we współczesnej literaturze i sztuce. Przedstawia także istotne spory w łonie współczesnego chrześcijaństwa. Książka ukazuje inne oblicze Tomasza P. Terlikowskiego - znawcy kultury rosyjskiej, filozofii i i teologii.
Jest to leksykon symboli liturgicznych - pojawiają się w nim hasła takie, jak: Alba, kolęda, pastorał, żłóbek, paliusz. Wyjaśnia gesty liturgiczne (gest oranta) oraz m.in. kolorystykę stosowaną w liturgii oraz wytłumaczenie okresów liturgicznych.
Pisany przez najbardziej znanego liturgistę w Polsce.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
