Poznaj jedno z najważniejszych dokonań polskiej kultury w najpełniejszym możliwym kształcie.
W latach 1840–1844 Adam Mickiewicz jako profesor Collège de France w Paryżu wygłaszał kolejne wykłady w utworzonej specjalnie dla niego katedrze literatur słowiańskich. Nie były to jednak zwykłe wykłady uniwersyteckie, ale akty artystyczne o niespotykanym dotąd i niepowtarzalnym charakterze. Największy polski poeta, który przestał pisać wiersze, bo nie wierzył już w siłę literatury, całym sobą robił inną poezję – poezję czynną. Żaden zapis nie odda w pełni tego, co działo się w trakcie „wykładów”. Nie znaczy to jednak, że przez zapisy nie da się do tych niezwykłych aktów całkowitych choć trochę zbliżyć.
Wehikułem mającym to umożliwić jest niezwykły projekt wybitnego pisarza i wielkiego znawcy życia i dzieła Mickiewicza, Krzysztofa Rutkowskiego. Po wielu latach przygotowań przystąpił on do realizacji monumentalnego i niezwykle trudnego zadania: pełnej edycji Wykładów paryskich. Jej kolejne tomy zawierają wszystkie istniejące zapisy i tłumaczenia poszczególnych wystąpień Mickiewicza: francuskie stenogramy i ich tłumaczenia, francuskie wersje publikowane za życia poety i dwa ich historyczne polskie przekłady: Feliksa Wrotnowskiego i Leona Płoszewskiego, oraz zupełnie nowe tłumaczenie Krzysztofa Rutkowskiego. On też opatrzył każdy wykład obszernymi i fascynującymi objaśnieniami. W ten sposób wszystkie echa i powidoki wielkiej poezji czynionej przez Adama Mickiewicza w Collège de France zebrane zostały w jednym miejscu w nadziei, że w ten sposób ukazana zostanie jej istota i głęboki sens.
Po opublikowanym w roku 2024 wstępnym tomie, przedstawiającym cel i zasady wydania oraz ukazującym ideowe tło „Wykładów, nadchodzi czas na nie same. W trzech tomach części drugiej „L’Église et le Messie / Kościół i Mesjasz” zamieszczono wszystkie wykłady ostatniego, najsłynniejszego i najbardziej kontrowersyjnego kursu IV, wygłaszanego przez Mickiewicza od 22 grudnia 1843 roku do 28 maja 1844 roku w paryskiej nauczalni.
Poznaj jedno z najważniejszych dokonań polskiej kultury w najpełniejszym możliwym kształcie.
W latach 1840–1844 Adam Mickiewicz jako profesor Collège de France w Paryżu wygłaszał kolejne wykłady w utworzonej specjalnie dla niego katedrze literatur słowiańskich. Nie były to jednak zwykłe wykłady uniwersyteckie, ale akty artystyczne o niespotykanym dotąd i niepowtarzalnym charakterze. Największy polski poeta, który przestał pisać wiersze, bo nie wierzył już w siłę literatury, całym sobą robił inną poezję – poezję czynną. Żaden zapis nie odda w pełni tego, co działo się w trakcie „wykładów”. Nie znaczy to jednak, że przez zapisy nie da się do tych niezwykłych aktów całkowitych choć trochę zbliżyć.
Wehikułem mającym to umożliwić jest niezwykły projekt wybitnego pisarza i wielkiego znawcy życia i dzieła Mickiewicza, Krzysztofa Rutkowskiego. Po wielu latach przygotowań przystąpił on do realizacji monumentalnego i niezwykle trudnego zadania: pełnej edycji Wykładów paryskich. Jej kolejne tomy zawierają wszystkie istniejące zapisy i tłumaczenia poszczególnych wystąpień Mickiewicza: francuskie stenogramy i ich tłumaczenia, francuskie wersje publikowane za życia poety i dwa ich historyczne polskie przekłady: Feliksa Wrotnowskiego i Leona Płoszewskiego, oraz zupełnie nowe tłumaczenie Krzysztofa Rutkowskiego. On też opatrzył każdy wykład obszernymi i fascynującymi objaśnieniami. W ten sposób wszystkie echa i powidoki wielkiej poezji czynionej przez Adama Mickiewicza w Collège de France zebrane zostały w jednym miejscu w nadziei, że w ten sposób ukazana zostanie jej istota i głęboki sens.
Po opublikowanym w roku 2024 wstępnym tomie, przedstawiającym cel i zasady wydania oraz ukazującym ideowe tło „Wykładów, nadchodzi czas na nie same. W trzech tomach części drugiej „L’Église et le Messie / Kościół i Mesjasz” zamieszczono wszystkie wykłady ostatniego, najsłynniejszego i najbardziej kontrowersyjnego kursu IV, wygłaszanego przez Mickiewicza od 22 grudnia 1843 roku do 28 maja 1844 roku w paryskiej nauczalni.
Poznaj jedno z najważniejszych dokonań polskiej kultury w najpełniejszym możliwym kształcie.
W latach 1840–1844 Adam Mickiewicz jako profesor Collège de France w Paryżu wygłaszał kolejne wykłady w utworzonej specjalnie dla niego katedrze literatur słowiańskich. Nie były to jednak zwykłe wykłady uniwersyteckie, ale akty artystyczne o niespotykanym dotąd i niepowtarzalnym charakterze. Największy polski poeta, który przestał pisać wiersze, bo nie wierzył już w siłę literatury, całym sobą robił inną poezję – poezję czynną. Żaden zapis nie odda w pełni tego, co działo się w trakcie „wykładów”. Nie znaczy to jednak, że przez zapisy nie da się do tych niezwykłych aktów całkowitych choć trochę zbliżyć.
Wehikułem mającym to umożliwić jest niezwykły projekt wybitnego pisarza i wielkiego znawcy życia i dzieła Mickiewicza, Krzysztofa Rutkowskiego. Po wielu latach przygotowań przystąpił on do realizacji monumentalnego i niezwykle trudnego zadania: pełnej edycji Wykładów paryskich. Jej kolejne tomy zawierają wszystkie istniejące zapisy i tłumaczenia poszczególnych wystąpień Mickiewicza: francuskie stenogramy i ich tłumaczenia, francuskie wersje publikowane za życia poety i dwa ich historyczne polskie przekłady: Feliksa Wrotnowskiego i Leona Płoszewskiego, oraz zupełnie nowe tłumaczenie Krzysztofa Rutkowskiego. On też opatrzył każdy wykład obszernymi i fascynującymi objaśnieniami. W ten sposób wszystkie echa i powidoki wielkiej poezji czynionej przez Adama Mickiewicza w Collège de France zebrane zostały w jednym miejscu w nadziei, że w ten sposób ukazana zostanie jej istota i głęboki sens.
Po opublikowanym w roku 2024 wstępnym tomie, przedstawiającym cel i zasady wydania oraz ukazującym ideowe tło „Wykładów, nadchodzi czas na nie same. W trzech tomach części drugiej „L’Église et le Messie / Kościół i Mesjasz” zamieszczono wszystkie wykłady ostatniego, najsłynniejszego i najbardziej kontrowersyjnego kursu IV, wygłaszanego przez Mickiewicza od 22 grudnia 1843 roku do 28 maja 1844 roku w paryskiej nauczalni.
Pierwszy tom „Wykładów paryskich” Adama Mickiewicza, według autorskiego projektu i z komentarzami Krzysztofa Rutkowskiego, to wprowadzenie do nowego, oryginalnego wydania czterech kursów wykładów z zakresu „Literatur słowiańskich”, wygłoszonych przez Mickiewicza w College de France w Paryżu w latach 1840–1844. Książka, napisana w większości przez Krzysztofa Rutkowskiego, zawiera wyjaśnienia celów i zasad edycji w kontekście opowieści o okolicznościach powstania wydania francuskiego oraz rozumienia istoty „akcji” Mickiewicza w tym szczególnie działań podejmowanych pomiędzy III a IV kursem w College de France; ponadto w tomie znalazł się oryginał i pierwszy polski przekład przedmowy Charlesa Bouviera, Emila Bourniera i Théodore’a Fouqueré’a do edycji francuskiej.
Wykłady paryskie znane są przede wszystkim z długo uznawanej za kanoniczną wersji Leona Płoszewskiego, powstałej w wyniku tłumaczenia i jednoczesnej redakcji stenogramów francuskich, prowadzonej według dziś anachronicznych już zasad porządkowania i racjonalizacji. Mickiewicz tymczasem nie tyle wykładał, ile tworzył na powierzonej mu katedrze poetycki i polityczny zarazem performans, którego zapis powinien uwzględniać i w możliwym stopniu przybliżać jego wyjątkowy charakter. Takie właśnie założenie przyświeca edycji, nad którą od kilku lat pracuje wybitny znawca życia i twórczości Mickiewicza, a zarazem znakomity pisarz i tłumacz z języka francuskiego – prof. Krzysztof Rutkowski.
Jako naukowiec i artysta zarazem Zadbał on o to, by książka oddawała niezwykłość akcji Mickiewicza, prezentując zarówno oryginalne stenogramy, jak i nowe tłumaczenia oraz komentarze, które pomagają zrozumieć wyjątkowy kontekst wykładów.
Nowa edycja wykładów paryskich Adama Mickiewicza wyrasta z głębokiego przekonania, że to, co ten wielki artysta robił mówiąc, ma fundamentalne znaczenie nie tylko dla polskiej kultury. Pierwsza, wprowadzająca część rozwija i uzasadnia to przekonanie, wyrażane już w poprzednich pracach Krzysztofa Rutkowskiego, ostatnio w „Bogu Adama”. Czy po dwustu latach nadszedł w końcu czas, by pojąć i podjąć poezję czynną?
Krzysztof Rutkowski, pisarz, tłumacz, badacz romantyzmu, do niedawna profesor Wydziału Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego, od lat zajmuje się zagadnieniami związanymi z szeroko rozumianą duchowością Adama Mickiewicza, w szczególności jego tajemniczym dla wielu związkiem z Andrzejem Towiańskim i jego kręgiem. Poświęcił tym zagadnieniom tak znane swoje prace jak „Braterstwo albo śmierć. Zabijanie Mickiewicza w Kole Sprawy Bożej” (1988), „Stos dla Adama albo Kacerze i kapłani” (1994) czy „Xsiężniczka. Miejsce Xawery Deybel w rodzinie Mickiewiczów” (1998). Także w jego twórczości pisarskiej niezwiązanej bezpośrednio i wyłącznie z Mickiewiczem (np. w „Paryskich pasażach”, „Raptularzu na koniec wieku”, „Zakochanym Stendhalu” czy „Ostatnim pasażu”) powracają wielokrotnie wątki rozwijające pytania dotyczące sztuki, wiary i praktyk duchowych, stawiane w kontekście krytycznej refleksji nad współczesną kulturą i cywilizacją europejską. Krzysztof Rutkowski od wielu lat zapowiadał książkę, która będzie starała się odpowiedzieć na pytanie, „w jakiego Boga wierzył Adam Mickiewicz?”, jednocześnie formułując rodzaj syntetycznej diagnozy dotyczącej polskiej kultury i jej specyficznego miejsca w kulturze europejskiej. Tą książką jest właśnie „Bóg Adama”. W znakomitym literackim stylu Krzysztof Rutkowski buduje prawdziwy labirynt ze stosunkowo mało znanych dzieł, zapisków, świadectw i faktów z życia Adama Mickiewicza, by wprowadzając weń i wiodąc jego krętymi korytarzami czytelnika, pozwolić mu na osobiste odkrycie słabo uświadamianej strony polskiego romantyzmu w jego najbardziej podstawowym, Mickiewiczowskim wydaniu i podjąć refleksję nad tym, czy Polacy dość głęboko przemyśleli program, wizje, projekty i usiłowania swojego „narodowego wieszcza” i czy nie zafałszowali jego dziedzictwa. Między powierzchownym kultem a równie powierzchownym odrzuceniem, Rutkowski wytycza zupełnie inną drogę, wskazując na nieodkryte i nieodczytane posłanie romantyzmu, które może w czasach zamętu i niepewności stać się inspiracją do głębokiej odnowy żywej relacji między nim a współczesnością.
Książka ukazała się dokładnie 4 kwietnia 2021, w rocznicę słynnej „lekcji teatralnej” (wykład XVI kursu trzeciego „Literatur słowiańskich” wygłoszony 4 kwietnia 1843 roku). Wybraliśmy tę datę, bo chcemy, by ta publikacja (podobnie jak tamto, niezwykle ważne dla polskiego teatru wystąpienie) stanowiła symboliczne wprowadzenie w okres swoistych rekolekcji przed zbliżającym się jubileuszem romantyzmu, przypadającym w roku 2022, gdy minie już dwieście lat od publikacji pierwszego tomu poezji Adama Mickiewicza zawierającego „Ballady i romanse”. Żywosłowie. wydawnictwo chce przyczynić się do twórczego odnowienia i reinterpretacji romantyzm w kontekście współczesności. Książka Krzysztofa Rutkowskiego jest dla nas wręcz wymarzonym początkiem realizacji tego zadania.
Techniki wypracowane w Paryżu do niczego nie przydadzą się nad Wisłą. Inny świat – zupełnie inny świat, inne powietrze, inne przebudzenia od śmierci do życia, odpadania od życia ku śmierci, przejścia inaczej tajemne. Nie mogę chodzić po tym mieście, mogę się tylko przemykać. Ale coś przychodzi do mnie: w Parku Skaryszewskim, na Bliskiej, na Grochowskiej, coś nadciąga z krzaków przy Dworcu Wschodnim, wypluskuje ze ścieków i szpar w chodniku.
To, co nadciąga, jest dawne i – najczęściej – straszne. To, co nadciąga – widzę i opisuję. To, co straszne – słyszę.
Warszawskie pasaże wymagały innej formy niż Paryskie pasaże. Jeszcze bardziej skurczonej, przyduszonej. Formy nasiąkniętej milczeniem, jak skaryszewska ścieżka deszczówką.
Krzysztof Rutkowski
Księga Warszawy otwiera się przed Krzysztofem Rutkowskim w sposób zaskakujący. Znaki najbardziej powszednie, codzienność ulic, domów, parków, przemawiają nieoczekiwanie jako sygnatury zdarzeń historycznych, które mogły się w tych miejscach wydarzyć, oraz zdarzeń kosmicznych, które wydarzają się w nich nieustannie. O Warszawie nikt jeszcze tak nie pisał.
Zbiór błyskotliwych i finezyjnych esejów inspirowanych religią i kulturą antyku i narodu żydowskiego, obrazami wielkich mistrzów renesansu i pierwszych fotografów oraz własnymi przeżyciami i obserwacjami z wędrówek po Paryżu, Korsyce i Krakowie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
