Książki o różnych religiach: chrześcijaństwo, islam, judaizm, historia religii i teologia, księgi kanoniczne i teksty święcone, religie Dalekiego Wschodu, religie pierwotne i starożytne, sekty, sanktuaria i cmentarze. Praktyczne przewodniki odnośnie wiary, kazania dla dzieci. Ksiązki o Maryi, o świętych, pisma święte nowego i starego testamentu, ewangelie, śpiewniki - zapraszamy.
Funkcjonując w codzienności internetu, multimediów, GPS-ów i hipermarketów, współczesny katolik łatwo dyspensuje się od udziału w niedzielnej i świątecznej Eucharystii tłumacząc się m.in. „ważniejszymi sprawami” lub „weekendowymi wyjazdami”, by się odstresować. W tym kontekście niezwykle ważna jest rehabilitacja Eucharystii jako osobistego spotkania ze zbawiającym nas Chrystusem. Takie jest też główne zamierzenie o. Stanisława Jarosza, jasnogórskiego paulina. Książka o Eucharystii, której jest Autorem, prezentuje Mszę Świętą „inaczej”, tzn. odkłamuje wiele fałszywych stereotypów i sloganów, a zarazem stanowi praktyczny przewodnik po drogach odkrywania świętości eucharystycznej Tajemnicy. Czytelnik, który weżmie do ręki książkę autorstwa o. Jarosza, zostanie zaproszony do samoweryfikacji swego stosunku do Eucharystii. Nie da się tej książki po prostu przeczytać, jakby się czytało codzienną gazetę czy internetowe newsy. Ona zmusza do zatrzymania się w głębszej refleksji i do osobistego rachunku sumienia. Jest ona godna polecenia wszystkim, zarówno tym, którzy wiernie żyją i karmią się Eucharystią, tym którzy przychodzą na Eucharystię jakby z łaski, tylko "od wielkiego święta", jaki i tym, którzy świadomie zdradzają Jezusa Eucharystycznego, żałując Mu swego czasu.
Jeżeli chcesz przeżyć 365 wyjątkowych dni, w których spotkasz się z Bogiem, lepiej poznasz siebie, odkryjesz swój cel i zawojujesz świat - Złap się za Słowo.
Zachęcą cię do tego:
- poruszające zdjęcia z motywującymi słowami Papieża Franciszka,
- inspirujące cytaty twoich ulubionych autorów: bp Grzegorza Rysia, ks. Jana Kaczkowskiego, s. Małgorzaty Chmielewskiej, Grzegorza Kramera SJ i wielu innych,
- cała Ewangelia według św. Marka z komentarzami Pawła Rakowskiego SJ,
- wstęp Daniela Wojdy SJ o tym, jak się modlić,
- miejsce na twoje notatki i przemyślenia.
Tematyka eremityzmu należy do zagadnień deficytowych i rzadko pojawiających się na rynku księgarskim. Życie pustelnicze wydaje się być reliktem przeszłości i w żaden sposób nie przystawać do dzisiejszych czasów naznaczonych postępem technicznym, globalizacją, komercjalizacją, niesamowitym tempem życia. Ludzie wciąż się śpieszą w swoistym "wyścigu szczurów". Tymczasem eremita świadomie wybiera samotność, by mieć czas na kontemplację, modlitwę i pokutę.
Czy można "reklamować" życie pustelnicze dzisiaj? Tak, zdecydowanie można i trzeba, zaś książka s. Bruny ze Wspólnoty Świętego Brunona z Kolonii jest tego najlepszym dowodem. Sam fakt, że autorka, prowadząc życie pustelnicze, dzieli się z czytelnikiem swoim doświadczeniem, posiada niebagatelne znaczenie. Po prostu, Siostra wie, co pisze.
Ks. dr hab. Arkadiusz Olczyk
„Rocznik Tomistyczny” jest miejscem ogłaszania studiów tomistycznych, forum dyskusji naukowych, platformą popularyzacji spuścizny tak filozoficznej jak i teologicznej św. Tomasza z Akwinu. Wydawany jest przez środowisko tomistów warszawskich, które tworzył i któremu patronuje profesor Mieczysław Gogacz. On też wyznaczył określone ramy uprawiania tomizmu: chodzi o tomizm wynikający z myśli Tomasza z Akwinu jako istotny nurt filozofii współczesnej, charakteryzujący się konsekwentnym ujmowaniem wszelkich zagadnień filozoficznych najpierw od strony esse (istnienia) bytu, a dopiero w następnej kolejności podejmujący problematykę istoty, własności, relacji. „Rocznik” nie jest jednak zamknięty na inne środowiska tomistyczne. Wszelkie teksty tomistyczne będziemy publikować. Pragniemy raczej łączyć wysiłki tomistów niż je rozpraszać.
Jeśli nasza modlitwa może poruszyć Ojca, który jest w niebie, to tym bardziej może to zrobić modlitwa, którą ofiarowujemy w różnych intencjach przez świętych! Przez życie nie idziemy sami, ale w ich towarzystwie. Czekają na nasze wołanie i zanoszą je Ojcu, który chętnie go wysłuchuje.
Często pojawiają się jednak sytuacje tak trudne, że czujemy się wobec nich bezradni i wydaje się nam, że Bóg nie słyszy naszych błagań. W takich chwilach możemy liczyć na pomoc patronów od spraw trudnych i beznadziejnych, w których gronie znajdują się: św. Juda Tadeusz, św. Rita z Cascii, św. Ekspedyt i św. Peregryn Laziosi.
Mirra jest symbolem goryczy. Wszystkiego, co w naszym życiu trudne i zranione. Zapach pomarańczy jest symbolem dominikańskiej świętości - radości, wolności, nieustannego bycia w drodze. Obie te rzeczywistości są niezbędnymi elementami ludzkiego życia. Obie mówią o Bogu, który niezmordowanie szuka człowieka. Leczy zranienia i zbawia.
Dzięki rekolekcjom MIRRA I POMARAŃCZE odkryjesz, jak cenny jesteś w oczach Boga. Poznasz wiele ciekawych anegdot z życia św. Dominika i zakonu kaznodziejów. Usłyszysz historie opowiedziane z pasją i zaangażowaniem przez dwóch dominikanów. Z różnej perspektywy i na wiele sposobów.
Te rekolekcje mogły powstać dzięki temu, że jesteśmy różni, i dzięki temu, że tak różni przez wiele lat żyliśmy, pracowaliśmy i modliliśmy się wspólnie.
(ze wstępu Tomasza Nowaka OP i Tomasza Gaja OP)
W miarę jak czytałem Twoją książkę Krew Baranka, która uzdrawia wszechświat miałem wrażenie, że przenika mnie ten ogień mocy Bożej, która płynie zarówno w Listach św. Pawła, jak również w Dziejach Apostolskich. (…) W imieniu wszystkich ludzi zranionych grzechem i cierpieniem chcę Ci podziękować za napisanie tej książki. Ci, którzy będą ją czytać, zobaczą lub usłyszą Ciebie, odgadną na twarzy ludzkiej moc Boga, która świeci na twarzy Jezusa i może zajaśnieć jeszcze dzisiaj, jak kiedyś – na twarzy Mojżesza. Sprawdzianem, czy ta książka osiągnęła swój cel, jest to, że czytelnicy po jej zamknięciu będą mieli bardziej ochotę, by modlić się i błagać, niż dyskutować. Jeśli te kartki pozwalają nam dostrzegać moc Bożą, pozwalają nam również zauważać moc płynącą z ufnej, pokornej i wytrwałej modlitwy, dzięki której otrzymujemy od Boga niemożliwe.
Twój brat,
Jean Lafrance
Podtytuł: Inspirujące historie chrześcijan, którzy zetknęli się z islamskimi fundamentalistamiCzy znasz cenę kroczenia drogą Jezusa?Yousef, któremu własna matka groziła śmiercią za posiadanie Biblii, rozprowadza Boże Słowo tak, jak niegdyś jego rodzina rozprowadzała narkotyki.Parveen postanawia pomagać innym młodym chrześcijankom pracującym w domach muzułmanów po tym, jak jej pracodawczyni pobiła ją za chodzenie do kościoła.Abdulmasi zabijał setki chrześcijan w północnej Nigerii, nie czując wyrzutów sumienia aż do dnia, w którym postanawia wybrać nowe życie wiary i poświęca wszystko dla Boga miłości.Jak dać się zainspirować tym pełnym wiary braciom i siostrom w Chrystusie, rozsianym po całym świecie? Jak się o nich modlić? I czego te niesamowite historie uczą nas o Bogu, którego światłość rozświetla wszelki mrok?Jestem N przypomina nam, że i my wszyscy jesteśmy N. W ten sposób muzułmańscy ekstremiści znakują domy wyznawców Jezusa z Nazaretu. Gdziekolwiek żyjemy, musimy łączyć się w poczuciu jedności z tymi, którzy cierpią prześladowania. Poznajcie więc ich rodziny. Przeczytajcie ich historie. I pogłębcie swoją wiarę w Boga, który daje odwagę, aby być światłością w ciemności okrutnego świata.
To, o czym myślisz, wpływa na Twoje ciało i emocje. Przez współczesne społeczeństwo przetacza się epidemia toksycznych myśli – jeśli się z nimi nie rozprawisz, mogą one stać się podłożem rozmaitych chorób. Dr Caroline Leaf, uzbrojona w wyniki najnowszych badań medycznych i naukowych, pokaże Ci, jak znaleźć przełącznik w mózgu, który sprawi, że będziesz żyć lepiej i szczęśliwiej, osiągniesz zamierzone cele, będziesz potrafił kontrolować to, co dzieje się w twojej głowie, a nawet poprawisz swoją inteligencję! Dr Leaf opracowała 21-dniowy Plan Detoksu Mózgu, dzięki któremu krok po kroku przeprowadzisz proces wymiany toksycznych myśli na nowe – zdrowe. Czy jesteś gotowy na korzyści płynące z odnowionego życia?
Nowy, znacznie poszerzony zbiór opowieści o wszystkich świętych polskich, od świętego Wojciecha po Jana Pawła II. Znany historyk religii i filozof opowiada w niej o świętości jako dramacie ludzkiej duszy i ciała, pełnym szokujących paradoksów i niesłychanych zdarzeń, które angażują pokolenia, wyrażając złożone losy polskiego katolicyzmu i niejeden z dramatów naszych dziejów.
Każdego dnia możemy sięgnąć po tę książkę, by przekonać jak wiele radości przygotował dla nas Bóg. Radość modlitwy, wiary - na każdy miesiąc zaproponowano inny temat rozważań, codzienne rozważania wzbogacono cytatami z J. Sulivana, M. Ovadia i J. Heschela. Skłaniająca do refleksji książka dla każdego, której główną myślą jest radość ujmowana pod różnym kątem, nie wyłączając bolesnego.Radość z posiadania matki, radość z działania na rzez pokoju, radość z odkrywania, że śmiech to poważna rzecz, radość wiary w jednego Boga czy wreszcie radość dawania radości - warto przeczytać!
„Jak żyć głosząc Boga wszystkim, wszędzie i na wszelkie sposoby? Czy można modlić się do Boga o pieniądze? Skąd brać pomysły na głoszenie rekolekcji i jak się do nich przygotowywać? Co to są charyzmaty i dary Ducha Świętego? To jedne z wielu pytań, na które znajdziemy odpowiedzi w tej książce. To rozmowa z człowiekiem, często nazywanym Bożym szaleńcem, który nie boi się nowych wyzwań, stawianych mu przez Boga. Wyjątkowa w swojej prostocie i szczerości. Pokazuje, jak Bóg, kiedy zaczynamy Go słuchać, działa wielkie rzeczy i łamie nasze ograniczenia”.
Krzysztof Ziemiec – dziennikarz TVP
Trudno nam dziś rozumieć dobrze pokorę. Czym jest? Jak nią żyć? Święty Kasper del Bufalo, Założyciel Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa, w swoim nauczaniu często podkreślał wartość tej cnoty w odkrywaniu prawdy o sobie i Bogu. Pisał: „Kocham ducha pokornego, lecz nie poniżanego; pokornie wdzięcznego za wszystko Bogu, ale jednocześnie wielkodusznego w Nim”.
Dziś jego synowie oddają Czytelnikom 31 zasad „Szkoły pokory”, pochodzącej z ich tradycji duchowej. Napisane do nich nowe rozważania są wynikiem ich doświadczenia i pomocą w wejściu na drogę naśladowania Jezusa, który zachęca nas, abyśmy uczyli się od Niego, co znaczy być pokornym sercem i kochającym.
W Rodzinie Krwi Chrystusa w Polsce Szkołę pokory praktykuje się szczególnie w Adwencie, zaczynając rozważanie kolejnych zasad tej szkoły od 24 listopada i kończąc na Wigilii Bożego Narodzenia 24 grudnia. Nie jest to jedyny okres w ciągu roku, kiedy możemy uczestniczyć w Szkole pokory. Każdy inny czas, jeżeli tylko rodzi się z natchnienia Ducha Świętego, jest dobry, abyśmy wracali do tych zasad i rozważań dla pomnożenia naszej wielkoduszności i wdzięczności Bogu za otrzymane dary.
Ty wskazałeś mi drogę do Ars, a ja ukażę ci drogę do nieba - powiedział kiedyś małemu chłopcu św. Jan Maria Vianney. Jakże obiecujące! Jakże proste! Teraz i Ty Czytelniku, możesz wziąć do ręki tę niewielką książkę i dzień po dniu, wczytując się w najcenniejsze słowa Proboszcza z Ars, wędrować prosto ku Panu.42 rozdziały, a w każdym: cytat z nauczania świętego, rozważanie, postanowienie na dany dzień, fragment z Biblii i krótka modlitwa związana z poruszanym tematem.Gdy pielgrzymujemy z przyjacielem jest nam łatwiej, bo ktoś nas wspiera, gdy pielgrzymujemy z Proboszczem z Ars, podążamy prosto do celu, bo on wskazuje nam właściwy kierunek. Zatem - w drogę!
Wprowadzenie
Katecheza jest drogą prowadzącą ku Chrystusowi, aby uznać w Nim jedynego Pana i Mistrza. Taki cel przyświeca katechezie parafialnej i szkolnej, która stanowi kontynuację wychowania religijnego w domu rodzinnym. Wyznanie wiary, nawet najbardziej autentyczne, musi być jednak stale ponawiane, a Chrystusowa tożsamość pogłębiana. Jeżeli systematycznie powracamy do symbolu wiary i dokonujemy nad nim osobistej refleksji, stajemy się mocniejsi i bardziej czytelni. Jako chrześcijanie mamy być przecież dostrzegalni nawet pośród największych ciemności tego świata. Dlatego Diecezja Sandomierska podjęła przed kilku laty inicjatywę katechezy sakramentalnej prowadzonej przy okazji niedzielnej Mszy Świętej, a także za pośrednictwem Radia Leliwa.
Potwierdzeniem słuszności tej decyzji były katechezy o sakramentach wygłoszone przez Ojca Świętego Franciszka podczas środowych audiencji generalnych w Rzymie, od 8 stycznia do 2 kwietnia 2014 roku. Są one dla nas ważnym wskazaniem oraz inspiracją, tym bardziej, że bezpośredni i charyzmatyczny sposób komunikowania Papieża, ożywił zainteresowanie tematyką religijną nie tylko wśród wiernych regularnie uczestniczących w życiu Kościoła, ale i u osób będących od niego daleko. Doświadczyłem tego osobiście podczas katechez głoszonych w ramach Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Ileż pytań płynących ze zwykłej ciekawości, a zarazem pytań, które zrodziły się w konkretnych okolicznościach, jak na przykład udzielanie sakramentów. A przecież każdy z siedmiu sakramentów, to nie tylko źródło Bożej łaski, bez której trudno człowiekowi i całej wspólnocie przeciwstawić się złu oraz czynić dobro. To widzialny znak, że Bóg nas kocha, „On który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał” (Rz 8, 32).
Niniejsza publikacja poświęcona jest sakramentom: pokuty i pojednania, namaszczenia chorych, kapłaństwa oraz małżeństwa. Stanowi ona kontynuację pierwszego tomu mówiącego o sakramentach inicjacji chrześcijańskiej. Obie książki tworzą całość, podobnie jak życie chrześcijańskie, które bierze swój początek w wodach chrztu, aby potem rozwijać i przynosić owoce na chwałę Bożą.
Wyrażając wdzięczność autorom katechez oraz Wydawnictwu Diecezjalnemu i Drukarni w Sandomierzu za trud włożony w przygotowanie tej cennej publikacji, z serca błogosławię wszystkim czytelnikom.
Biskup Sandomierski??
Ta wyjątkowa książka stanowi zaproszenie do uważnego przeżywania i pogłębionego rozumienia tajemnic liturgii w cyklu roku liturgicznego. Autor przywołuje słowa papieża Piusa XII: „Rok liturgiczny to sam Chrystus” i pokazuje, w jaki sposób wprowadzić tę prawdę w nasze życie. Przypomina, że w liturgii nie celebrujemy martwych wydarzeń z przeszłości, ale żywą obecność Jezusa, w którym te wydarzenia żyją.
Książka jest pierwszą z planowanych trzech, które obejmą cały rok liturgiczny. W pierwszym tomie znalazły się rozdziały poświęcone:
1) okresowi Adwentu,
2) uroczystości Bożego Narodzenia,
3) uroczystości Świętej Bożej Rodzicielki Maryi,
4) uroczystości Objawienia Pańskiego.
Autor przybliża każde z liturgicznych świąt w czterech etapach:
• najpierw prezentuje historię kształtowania się danego okresu liturgicznego czy uroczystości;
• następnie przedstawia sens i znaczenie celebracji, czyli teologię święta;
• w kolejnej części ukazuje związek liturgii z naszym życiem;
• na koniec zaś umieszcza podsumowanie całego rozdziału w postaci infografiki.
Dzięki przystępnemu językowi, bezpośredniemu i jasnemu sposobowi prezentacji treści oraz doskonale dobranym ilustracjom książka ta jest świetną okazją do głębszego i bardziej świadomego uczestnictwa w Boskich tajemnicach. Autor po mistrzowsku wciąga każdego czytelnika w wir swojej fascynacji i miłości do liturgii.
Anzelm z Canterbury, inaczej Anzelm z Aosty (1033-1109), święty, teolog i filozof, z pochodzenia Włoch, benedyktyn. Był doktorem Kościoła, twórcą zasady "wiara szukająca rozumienia". Uważany jest za ojca scholastyki. Sformułował tzw. dowód ontologiczny na istnienie Boga.
Relacje między zachodnią a islamską cywilizacją budzą obecnie zrozumiałe zainteresowanie. Dotyczy to również przeszłości, szczególnie okresu średniowiecza, kiedy dochodziło do pier- wszych spotkań, gdy kształtowały się schematy zachowań i przesądy istniejące do dziś. Literatura przedmiotu jest niezwykle bogata. Wydaje się jednak, że większość prac ujmuje ten temat nieco jednostronnie. Przeważają zdecydowanie opracowania, które ukazują polityczną historię chrześcijańsko-islamskiego konfliktu w epoce podbojów, rekonkwisty i krucjat. Nieco mniejszą wagę przywiązuje się do wzajemnego współżycia, wymiany kulturowej, dziedzictwa arabskiej nauki, percepcji islamu w Europie, ideologii krucjat i wysiłków misyjnych.
Właśnie pragnienie bardziej całościowego przedstawienia w zwięzłej formie stosunków między chrześcijanami a muzułmanami w średniowieczu, z dowartościowaniem aspektu kulturowego i teologicznego, legło u podstaw napisania tej książki. Mam nadzieję, że stanie się ona użytecznym narzędziem do lepszego zrozumienia przenikania się obu społeczności na przestrzeni dziejów.
(ze "Wstępu")
1. Czym się różni piekło od piekieł?2. Dlaczego Bóg jest okrutny w Starym Testamencie?3. Dlaczego potrzeba aż dwóch opisów stworzenia świata? Czy nie wystarczyłby jeden?4. Po co Pan Bóg w siódmym dniu odpoczywał? Przecież Bóg jest wszechpotężny, a więc nie potrzebuje odpoczynku5. Dlaczego cyfra 666 oznacza szatana?6. Dawid miał kilka żon i ok. 600 nałożnic. Dziś nie wolno mieć nawet kochanki, a wtedy wolno było mieć kilka setek nałożnic? Dlaczego Bóg nie piętnuje tej sytuacji u Dawida?7. Dlaczego wśród apostołów nie było żadnej kobiety?8. Dlaczego nie ma św. Dawida, św. Mojżesza, św. Adama i św. Ewy.? Dlaczego wielkich ludzi Starego Testamentu nie możemy w Kościele nazywać świętymi?Tomasz M. Dąbek (ur. 1952); profesor i wykładowca egzegezy Nowego Testamentu oraz Teologii Biblijnej w Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1979 roku. Był proboszczem oraz przeorem Ojców Benedyktynów w Tyńcu.
Richard Rohr (ur. 1943) jest franciszkaninem, pisarzem, kaznodzieją, komentatorem Pisma Świętego. Do zakonu wstąpił w 1961 roku, zaś święcenia kapłańskie przyjął w 1970. W 1986 roku założył w Albuquerque (stan Nowy Meksyk, USA) i wciąż prowadzi Centrum na rzecz Działania i Kontemplacji. Mieszka w pustelni nieopodal Centrum. Sumiennie wypełnia obowiązki wobec współbraci zakonnych. Podróżuje też po całym świecie jako wykładowca i rekolekcjonista. Wydał ponad 30 książek, które zostały przetłumaczone na kilkanaście języków.
Dlaczego w tytułowym „współ-czuciu” pojawił się dywiz? W potocznym rozumieniu „współczucie” to głównie „litość”, „ubolewanie”, dzielony „żal”. Dywiz zwraca naszą uwagę na „współodczuwanie” – istotny, choć niestety zapoznany element współczucia.
Cisza kontemplacji jest zapoznaną, ale i stopniowo przywracaną kulturze Zachodu tradycją oraz istotnym składnikiem życia duchowego, prowadzącym do nowego i głębszego kontaktu z tym, co istnieje, do pełnego przeżywania każdej chwili, do przemiany naszej świadomości, do sedna modlitwy, do doświadczenia obecności Boga.
Rozważania Richarda Rohra są pochwałą kontemplacyjnej ciszy, otwierającej wnętrze człowieka nie tylko na głębsze wymiary rzeczywistości, ale i pozwalającej w nowej perspektywie spojrzeć na otaczający nas świat, uporządkować nasze wartości i postawy. Taka cisza staje się wręcz podstawą całej rzeczywistości, pozwala objąć i przezwyciężyć istniejące w świecie i w człowieku podziały, dychotomie i dualizmy, prowadzić do dialogu i znalezienia wspólnej płaszczyzny z tym, co odmienne: społecznie, politycznie czy religijnie.
Pomilczmy, aby usłyszeć. Pomilczmy, by wymówić siebie.
FRAGMENTY:
Cisza nie jest tylko przestrzenią pomiędzy słowami, obrazami i wydarzeniami. Ona żyje własnym życiem. Jest zjawiskiem o niemal fizycznej tożsamości. Niezależnym bytem, istotą, z którą możesz nawiązać relację. Filozoficznie rzecz biorąc, byt to fundamentalna cecha, która poprzedza wszystkie pozostałe atrybuty. Kiedy wchodzisz w relację z nagą istotą każdej rzeczy, poznajesz tę rzecz dogłębnie, docierasz do jej istoty. Cisza jest w pewnym sensie samą podstawą całej rzeczywistości. To z niej wszystko przychodzi i do niej wraca.
Cisza, niczym fundament, poprzedza i dźwiga wszystko. Nie możemy postrzegać jej jako czegoś przypadkowego lub niepotrzebnego. Jeśli jednak nie nauczymy się w nią wchodzić, w niej żyć i trwać, wszystkie pozostałe rzeczy – słowa, zdarzenia, relacje, tożsamości – staną się sztuczne, pozbawione głębi i kontekstu. Stracą znaczenie. Wszystko, za czym pędzimy, to życie przepełnione coraz większą ilością zdarzeń i sytuacji, które zawierają w sobie coraz więcej ekscytujących stymulantów i coraz więcej kolorów, by zabarwić nimi naszą z gruntu nudną i znużoną egzystencję. Jak na ironię jednak to właśnie proste, nieskomplikowane rzeczy mają największą siłę, by nas naprawdę uszczęśliwić – pod warunkiem, że uszanujemy je takimi, jakie są. Cisza jest samą esencją prostoty.
Jednym z najważniejszych doświadczeń mojego życia było nauczanie w wielu rozwijających się krajach. Uświadomiłem sobie wówczas, że większość ludzi na świecie nie żyje w taki sposób jak my. Smutniejsze jednak było to, że oni chcą tak żyć!
Cisza nie jest tylko brakiem, nieobecnością. Cisza to obecność, otaczająca każde „wiem” pokornym i cierpliwym „nie wiem”. Chroniąca autonomię i godność wydarzeń, ludzi, zwierząt i wszystkich rzeczy.
Musimy znaleźć sposób, by powrócić do tego miejsca, by żyć i trwać w głębokości wewnętrznej ciszy. Bez niej nawet cisza zewnętrzna traci na znaczeniu. Wszystko, co wyłania się z ciszy, wydaje się czystsze i wyraźniejsze. A kiedy mówię wyłania się, mam na myśli rzeczywistość, sedno i znaczenie.
Cisza w tajemniczy sposób nadaje długotrwały sens wszystkim rzeczom, które otacza. Gdy jej nie ma, każda przeżyta sytuacja jest tylko kolejnym elementem sekwencji zdarzeń, którą nazywamy naszym życiem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
