Agada, Hagada, haggada (hebr. הגדה haggadà) – opowiadanie wchodzące w skład rabinicznej egzegezy Biblii i Talmudu, rodzaj midraszu. Hagady są opowiadaniami zbudowanymi na podstawie historii biblijnych zawierającymi komentarze i szczegóły uzupełniające fabułę. Ponieważ w judaizmie zabronione jest portretowanie ludzi, to hagady pełnią rolę ilustracyjną – opisywano między innymi urodę i cnoty żon patriarchów. W hagadach dotyczących potopu znajdują się opisy zachowania Noego, który miał wzywać do nawrócenia, oraz komentarze, że długi czas budowania arki był szansą na to nawrócenie.
W przeciwieństwie do halachy nie wyjaśnia reguł postępowania. Najbardziej znaną hagadą jest Hagada Paschalna, czyli opowiadanie ułożone na pamiątkę wyjścia ludu izraelskiego z Egiptu. Utwór ten składa się z fragmentów biblijnych, komentarzy i modlitw.
Spisana została między II a IV wiekiem n.e. Czytana jest w jesziwie oraz podczas obrzędów ślubnych i pogrzebowych. Opowieść o wyjściu Żydów z Egiptu czyta się podczas wieczerzy sederowej w święto Pesach. Hagada na święto Pesach opowiada i przypomina o Wyjściu Izraelitów z Egiptu i plagach, jakie spadły na Egipcjan. Opisuje powinności mieszkańców żydowskiego domu w dniu święta, wymienia obowiązkowe potrawy na sederowym stole oraz symboliczne znaczenie każdej z nich. Hagada podaje niezbędne do uczczenia święta modlitwy, ale także teksty wierszyków i wyliczanek dla dzieci. Hagada na święto Pesach jest żydowską książką mającą najwięcej wydań w historii (ponad 3500). W Polsce, po II wojnie światowej, opublikowane zostały jej trzy edycje: reprint wiedeńskiego wydania Hagady z roku 1927 (1991), Hagada na Pesach i Pieśń nad Pieśniami z obszernymi komentarzami pod redakcją Sachy Pecarica (2002) i Hagada na Pesach Stowarzyszenia 614. Przykazania (2007).
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Hagada
https://pl.wikipedia.org/wiki/Hagada
Obraz na okładce str. 1 -Talmudyści.Malarz Adolf Behrmann
Obraz na 4 stronę okładki- Tułacze. Malarz Adolf Behrmann
źródło: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Adolf_Behrman_
Monografia zawiera aktualne i interesujące pod względem poznawczym zagadnienia, dotyczące zjawisk i procesów zachodzących we współczesnej gospodarce i społeczeństwie. Jest ona interesującą propozycją dla innych badaczy, studentów kierunków ekonomicznych, ale także dla przedstawicieli życia publicznego w obszarze administracji rządowej i samorządowej. Różnorodna tematyka poszczególnych części tej pracy, daje czytelnikowi możliwość zapoznania się z szerokim aspektem dociekań naukowych z obszaru ekonomii i finansów.Z recenzji prof. dr hab. US Wojciecha Drożdża
Teatr w Polsce to rocznik poświęcony polskiemu życiu teatralnemu, gromadzący kompletne informacje dotyczące wszystkich działających w Polsce teatrów zarówno instytucjonalnych wszystkich szczebli, jak i działających jako stowarzyszenia, fundacje, jednostki prywatne czy inicjatywy społeczne a także szkół artystycznych, festiwali, instytucji, agencji itd.Wiedza o zdarzeniach ułożona jest w alfabetycznym układzie miast od Andrychowa do Żywca, w obrębie których powtarzany jest układ zapisu informacji w kolejności: teatry dramatyczne, teatry muzyczne, teatry lalkowe, teatry tańca i ruchu, teatry inne, przedstawienia impresaryjne, kabarety, instytucje, agencje, sale teatralne, szkolnictwo, festiwale, konferencje, wystawy i czasopisma. Tom zawiera też informacje o indywidualnych nagrodach i odznaczeniach oraz teatralnych portalach internetowych, wykaz osób zmarłych, opisy cyklicznie organizowanych konkursów dramaturgicznych i projektów organizowanych pod patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Publikacja zawiera kilkanaście rozmaitych indeksów oraz analizy statystyczne sezonu.
Father Władysłwa Szuniewicz, MD (1892-1963), Polish priest from the Congregation of the Mission of Vincent de Paul, pediatrician and ophthalmologist, pioneer of surgical treatment of corneal astigmatism in China. Andrzej Giza, historian and art historian, journalist and academic lecturer, reasearcher of the legacy of Polish migrs. Lucyna Rotter, expert in tangible and intangible heritage, with a special focus on symbolism in European culture. She also runs research in the auxiliary sciences of history and costumology. Promotor of the study of the lnguage of symbols and signs in cultures, history, and art.
Liban to miejsce niezwykłe. Jan Paweł II mówił, że to coś więcej niż kraj to przesłanie. Przede wszystkim to przestrzeń o głębokiej symbolice religijnej. Królowie Dawid i Salomon sprawadzali stamtąd cedry, to tam Eliasz wskrzesił syna wdowy, a Jonasz miał być wyrzucony z wnętrza wielkiej ryby. Jezus odwiedził libańskie miasta: Tyr i Sydon. To na tych terenach uwolnił od złego ducha córkę Syrofenicjanki.Z Libanu pochodzą niezwykli święci: Święty Maron, Święty Nimatullah, Święta Rafka i najsłynniejszy z nich Święty Szarbel Makhlouf. Nie bez powodu mawia się, że to święty Bogiem upojony.Warto modlić się za jego pośrednictwem o codzienne łaski dla siebie i bliskich.
Modlitewnik szczególnie cenny i potrzebny dzisiaj. Trudne czasy, jak epidemie, wojny, kataklizmy, odkrywają słabości człowieka i potęgują je. Dlatego szukajmy pomocy w modlitwie. Z niej płynie siła do przezwyciężenia trudności, nadzieja na poprawę sytuacji. Piękne i głębokie modlitwy zebrane w tej książeczce są w większości skierowane do Ducha Świętego, Pocieszyciela. On swoją mocą odbudowuje siły duchowe i fizyczne człowieka. Książeczka zawiera modlitwy w różnych intencjach: na czas epidemii, o zdrowie, pociechę i umocnienie, a także modlitwy zawierzenia oraz dziękczynne.Seria Skuteczne Modlitwy to propozycja dla tych, którzy nie wyobrażają sobie życia bez rozmowy z Bogiem, szukają w niej ukojenia lub też chcą kogoś modlitwą wesprzeć. Książeczka jest poręczna, można ją mieć więc stale przy sobie, by w nadarzającej się okazji sięgnąć do skutecznej modlitwy.
Mistyczna Kabała jest pierwszą na polskim rynku wydawniczym pozycją, tak obszernie poruszającą problematykę Drzewa Życia i Dziesięciu Świętych Sefir. Dwadzieścia dwie ścieżki tworzą system mistycznej psychologii, która zajmuje się związkami między duszą człowieka a wszechświatem. Dziesięć sefir dotyczących makrokosmosu stanowi klucz do oświecenia, zaś dwadzieścia dwie ścieżki, odnoszące się do relacji makrokosmosu i mikrokosmosu, są kluczem do dywinacji, która w swoim prawdziwym znaczeniu jest głęboką duchową diagnozą. Z kolei sfery bogów na drzewie są szczegółowo opisane, dając zarazem klucz do odpowiednich rytuałów.Zdaniem Czytelników:Książka dostępna ponownie na rynku wydawniczym, a jeżeli ktoś chce NA POWAŻNIE ZAJĄC SIĘ STUDIOWANIEM KABAŁY I DRZEWA ŻYCIA, POZYCJA TA JEST OBOWIĄZKOWA.Jest to nieco inne spojrzenie na kabałę. To starsza książka, ale bardzo WARTOŚCIOWA. I WBREW POZOROM ŁATWA W OBYCIU. ISTOTNYM ELEMENTEM SĄ LICZNE CYTOWANIA INNYCH DZIEŁ I MYŚLI.Studiowanie kabały należy rozpocząć od poznania tej wyjątkowej i wartościowej, mimo upływu lat, POZYCJI, napisanej zrozumiałym i przystępnym JĘZYKIEM.
Rodzice i nauczyciele często wychodzą z założenia, że dzieci mają wrodzoną zdolność uczenia się. Ten powszechnie wyznawany pogląd powoduje, że ogromna ich rzesza nie potrafi uczyć się właściwie. Powód jest banalnie prosty: nikt im tej wiedzy nie przekazał. Dlatego u niejednego dziecka, nie tylko tego, które ma złe wyniki w szkole, ugruntowuje się przekonanie o braku zdolności oraz niechęć do nauki. Stan ten często swoją postawą pogarszają właśnie rodzice, którzy używając niewłaściwych metod, utwierdzają swoje dzieci w tej negatywnej postawie.Większość młodych ludzi uczy się, nie znając skutecznego sposobu przyswajania wiedzy kują bezmyślnie godzinami, osiągając mierne efekty!Książka opisuje procesy zachodzące podczas przyswajania wiedzy oraz prezentuje 10 FUNDAMENTALNYCH ZASAD pomagających uczyć się łatwo i skutecznie.Autor gwarantuje powodzenie tej metody, potwierdzając jej efektywność własnymi sukcesami zawodowymi i doświadczeniem.
Podłożem wszelkich codziennych problemów jest śniące ciało - twojenajbardziej zdumiewające doświadczenie odczuwane zazwyczaj jedynie w obliczuśmierci albo w trakcie okultystycznych czy szamańskich rytuałów. Psychologia iszamanizm zachęca do tego, żebyś wraz z innymi ludźmi żył śniącym ciałem,przekształcając codzienną rzeczywistość w wyjątkowy świat, w którym pojawia siędoświadczenie i odpowiedź na najważniejsze pytania dotyczące życia.Taksiążka oparta jest na moich osobistych doświadczeniach z rdzennymi mieszkańcamiAfryki i Ameryki, australijskimi aborygenami, hinduistycznymi uzdrowicielami zIndii oraz duchowymi nauczycielami z całego świata, podstawą tej książki jesttakże moja praktyka psychoterapeutyczna, praktyka rozwiązywania konfliktów iszamanizmu. Ćwiczenia i metody wywodzą się z połączenia nowoczesnej psychologiioraz starożytnych praktyk szamańskich.
Myślenie pozytywne jest konieczne każdemu człowiekowi, aby tworzył myśli pozytywne. Pozytywne myśli to duchowe lepsze tworzenie, ciało ziemskie natomiast powinno czasami odpocząć, jeśli jest zmęczone, bo w przeciwnym razie będziemy je traktować bez miłości. Dlatego Tchnienie, o którym mówimy i do którego odnoszę się również na dalszych stronach tej książki, jest potrzebne do życia i tworzenia naszej rzeczywistości, lecz nie w sensie takim aby Je mieć, aby Je posiadać, lecz aby mogło przez nas przepływać, aby mogło realizować nasze tworzenie i abyśmy Go nie zatrzymywali, bo nie jest naszą własnością, lecz jest nam dane, abyśmy mogli z tak wyjątkowego narzędzia duchowego korzystać. To Boska część nas. Powinniśmy poszukiwać, czym jest w nas Tchnienie. Być może nie będzie dla wielu to łatwe, gdyż człowiek obecnych czasów kreuje swoją rzeczywistość w oparciu o inne założenia i inne ma oczekiwania. To jeden z powodów, który popchnął mnie do tego, aby napisać, jak rozumiem słowa Ewangelii Tomasza, gdyż ta wiedza, którą proponuję, będzie tylko wiedzą. Aby jednak człowiek wdrożył ją w życie, będzie potrzebował dużo czasu i dużo wiary, aby to, czego doświadczy, mogło go przemienić i aby mógł na to pozwolić. Sama wiedza nas nie przemienia, przemieniają nas doświadczenia które przeżyjemy, a to nie jest łatwe, aby mogły być zaakceptowane i aby to tworzenie nabrało rozmachu. Jeśli mogę w tym pomóc, to się cieszę. Każdy z nas wyrósł z innymi doświadczeniami swoich przodków i własnymi, dlatego każdy będzie przemierzał inną drogę. Ważne jest, aby kierunek tworzenia rzeczywistości był wyznaczony z myślą o Tchnieniu. Ja tak postanowiłem i staram się pamiętać o tym, że wybieranie dróg które przemierzam , tworzy moją rzeczywistość, choć nigdy nie będzie ona tylko moja, bo jak mówimy o rzeczywistości, to mówimy o całym naszym otoczeniu, które zarówno wywiera wpływ na nas, jak i my wywieramy wpływ na nie. Nie jest to wywieranie wpływu przy użyciu siły czy presji, lecz przeciwnie. Być może wielu z nas nie zastanawia się nad tym, jak tworzyć myśli i jakie myśli tworzyć, choć dzięki nim tworzymy naszą i nie tylko naszą rzeczywistość. Kiedyś bardziej zwracaliśmy uwagę na dobór wzorców do naśladowania i interesowaliśmy się nimi. Dzisiaj w dobie takiej ekspansji środków masowego przekazu rzeczywistość się zmieniła, bo środki te mocno wpływają na kreowanie poglądów, lecz w tym jest problem, bo u podłoża kreowania medialnej rzeczywistości stoją głównie zasady finansowania mediów (Liczy się szybkość przekazu czegoś nowego, pierwszeństwo, wyprzedzenie konkurencji, im są te informacje bardziej szokujące, tym czyni te media szybsze w przekazie, ale też zapewniają im większą oglądalność). Co w związku z tym? Otóż pokazywana jest nam część rzeczywistości i to ta tragiczna. Miałem to szczęście, że żyję, jak jeszcze duża część z nas, w dwóch światach, komunistycznym i obecnym wolnego rynku. Wielu z nas, tych młodszych, rzeczywistość komunistyczną zna tylko z opowieści i medialnych przekazów, dlatego nie poznała, czym ludzie zajmowali swoją świadomość w tamtych czasach i w oparciu o jakie wartości tworzyli rzeczywistość. Na pewno wpływ materializmu był znacznie mniejszy niż dzisiaj. W związku z tym cechy, które kształtował w sobie indywidualny człowiek, nie miały źródła w zazdrości czy w czynieniu zła wynikającego z różnych płaszczyzn odwetu. A może ja miałem to szczęście, że przyszło mi żyć w takiej rzeczywistości?
Budzi nas dźwięk melodii w telefonie komórkowym, kładziemy się spać gasząc żarówki LED. Poruszamy się samochodami wykorzystującymi energię odnawialną. Wiemy czy pod koniec tygodnia będzie padał deszcz. W przypadku choroby, ufamy zażywanym lekarstwom. Owa wszechobecność nauki domaga się refleksji filozoficznej.Filozofia nauki jest namysłem nad zjawiskiem nauki: stara się znaleźć wyjaśnienie natury teorii naukowych ich początków oraz ich relacji do rzeczywistości, a także analizuje proces ich aplikacji. Opisuje jak nauka wyjaśnia, prognozuje, jak pozwala kontrolować przyrodę, jak powstają i są stosowane różne metody naukowe oraz sposoby rozumowania. Nade wszystko jednak, bada jakiego rodzaju prawd dostarcza nam poznanie naukowe.Niniejsza publikacja, z konieczności zwięzła i syntetyczna, ma aspiracje sprawić, abyśmy mogli wyrobić sobie klarowny pogląd nt konsekwencji działalności naukowej.
Był sobie raz chłopiec. Pewnego dnia do jego drzwi zapukał... smutny pingwin. Skąd ON się wziął? Żeby pomóc pingwinowi wrócić do domu, chłopiec zaplanuje dla nich podróż aż na skuty lodem biegun południowy. I znajdą tam wielki skarb.Chłopiec i pingwin to krótka, ale niezwykle bogata w treść opowieść o poszukiwaniu i odnaj-dywaniu przyjaźni. Opublikowana jako Lost AND Found w Wielkiej Brytanii w 2005 roku, zdobyła wiele nagród i przyniosła autorowi Oliverowi Jeffersowi ogólnoświatową sławę. Książka została przetłumaczona na 28 języków, do tej pory sprze-dano prawie milion egzemplarzy. Na jej podsta-wie powstał także film, uhonorowany Nagrodą Brytyjskiej Akademii Filmowej.
Co minutę dwadzieścia osób w Stanach Zjednoczonych doświadcza przemocy ze strony swoich partnerów. Przemoc ta jest drugą główną przyczyną zgonów Afroamerykanek, trzecią główną przyczyną zgonów reprezentantek rdzennej ludności USA i siódmą główną przyczyną zgonów białych kobiet. Każdego roku w Stanach ginie tysiąc dwieście maltretowanych kobiet.
Te statystki szokują, ale Rachel Louise Snyder na nich nie poprzestaje. Opowiada osobiste historie ofiar przemocy domowej, rozmawia ze sprawcami, z policjantami i działaczami. Analizuje problem psychicznego przywiązania ofiar do oprawców, wytyka rażące błędy administracji Donalda Trumpa, podkreśla szkodliwość łatwego dostępu do broni i przede wszystkim szuka rozwiązań, które pozwolą lepiej chronić ofiary. Dokładnie badając poszczególne przypadki, zastanawia się, które elementy systemu zawodzą, i na czym powinny polegać zmiany. Śladów pobicia brak to bezkompromisowy i wielokrotnie nagrodzony reportaż pokazujący, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami, i jak bardzo ten „rodzinny problem” dotyczy nas wszystkich. Jedna z najlepszych książek non-fiction 2019 roku według magazynu „Kirkus Reviews”.
„Czytając „Śladów pobicia brak”, dowiedziałam się, że w latach 2000–2006 więcej Amerykanek zmarło wskutek przemocy domowej niż amerykańskich żołnierzy poległo na polu bitwy. To szokujące, że najniebezpieczniejszym miejscem na świecie jest dla kobiet ich dom. Nadal istnieje wiele państw, w których przemoc wobec żony lub członka rodziny jest uznana za legalną. Co więcej, w ponad 10 państwach sprawca gwałtu może uniknąć skazania, jeśli poślubi swoją ofiarę.” Angelina Jolie
„„Śladów pobicia brak” obala mity dotyczące przemocy domowej […]. Dzięki wnikliwemu i niezwykle głębokiemu potraktowaniu tematu książka Synder skłania nie tylko do refleksji nad problemem przemocy, ale też nad sposobem pisania na tego rodzaju tematy.
[…] Autorka wykorzystuje wiele technik właściwych dobrym powieściom: opowiada wartko, umiejętne ożywia szczegóły, celnie charakteryzuje postaci. A przy tym wszystkie wątki omawia głęboko i wyczerpująco. Z niezwykłą lekkością przechodzi też od faktów historycznych do współczesności, od konkretnych przypadków do naukowej analizy. To pisarka, która po mistrzowsku ożywia tę opowieść, by sprawić, że naprawdę nas ona obejdzie.” Parul Sehgal, „The New York Times” „Snyder napisała książkę o bardzo wielu rzeczach: o mężczyznach, którzy biją i zabijają swoje żony lub partnerki, o ludziach, którzy próbują przewidzieć, czy dojdzie do morderstwa, i tych, którzy usiłują pomagać sprawcom, a także o ubóstwie, depresji, rozpaczy, przywilejach, egzekwowaniu prawa, więzieniach, zdrowiu psychicznym, polityce i sprawach płci. Mogło się to udać tylko naprawdę utalentowanej, pewnej swojej wiedzy i fachu pisarce.” Masha Gessen „Tej książki nie sposób odłożyć. Jest wciągająca jak najlepsza powieść, bezpośrednia jak osobiste wyznanie, doskonale udokumentowana i poparta ogromem wiedzy. […] Autorka przenosi nas w świat ofiar, oprawców i tych, którzy na różne sposoby mierzyli się i uporali z przemocą. Ich historie są wstrząsające, ale Snyder nie pozwala nam przerwać, tylko wskazuje możliwe rozwiązania. […] Po kilku rozdziałach powiedziałem znajomej prokurator, że wszyscy w jej biurze, a właściwie wszyscy urzędnicy, którzy mają do czynienia z problemem przemocy w rodzinie, muszą przeczytać tę książkę. Ona ratuje życie.” „The Washington Post” „Nie wiem, skąd Rachel Louise Snyder wzięła siłę, by napisać tę książkę – czyta się ją jak dziennik korespondenta wojennego. Opisując konsekwencje przemocy domowej, Snyder chce sprawić, by prywatny koszmar stał się sprawą publiczną.
Książka ta wyjaśnia tajemnicę wiary w siebie. I pokazuje nam, w jaki sposób zbudować większą wiarę we własne siły. Autor czerpał inspirację z tekstów filozofów, z prac psychoanalityków i psychologów, a także z doświadczeń wielkich sportowców, artystów jak również z anonimowych źródeł. Wiara w siebie rodzi się z działania, ze zdobywania nowych umiejętności, z wychodzenia ze strefy komfortu czy utartych schematów. Drogi prowadzące do niej są różne, ale raz zdobyta niesie nas przez całe życie. Wymaga jednak ciągłej pielęgnacji. Aby zrozumieć jej dynamikę, nie trzeba przesiadywać w laboratorium , lecz obserwować prawdziwe życie, patrzyć, jak się rodzi i rośnie, dostosować się do jego rytmu.
Wiara rodzi się z pewnej alchemii, jest pochodną wielu czynników dlatego:
dbajcie o dobre związki
słuchajcie samych siebie
zachwycajcie się
decydujcie
pobrudźcie sobie ręce
przejdźcie do czynów
podziwiajcie
pozostańcie wierni pragnieniom
zaufajcie tajemnicy
Nie znajdziesz tutaj porad, które z pigułek, redukujących masę ciała rzeczywiście działają, kiedy Ty śpisz lub kiedy jesz swoje ulubione potrawy. Przygotuj się raczej na to, że dowiesz się, jak wzrastać, dojrzewać i jak zmieniać swoje życie.Ksiądz Rafał Kowalski opowiada o swoim procesie odchudzania, wskazując na paralelę między konieczną do tego zmianą stylu życia a chrześcijańskim nawróceniem. To nie poradnik, ale świadectwo i zachęta, aby znaleźć sposób na siebie.
Książka Socjoterapia młodzieży. Studium psychologiczno-pedagogiczne to kompendium wiedzy na temat tej formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej skierowanej do młodzieży z grup ryzyka. Autorki rozumieją socjoterapię jako grupową pomoc polegającą na intencjonalnym uruchamianiu czynników pomocowych, które występują między członkami grupy, w relacji z socjoterapeutą i w procesie grupowym. Celem tego oddziaływania jest uaktywnienie potencjału rozwojowego, zapobieganie kształtowaniu się zaburzeń i problemów zdrowotnych oraz zmiana trajektorii rozwoju i wzmocnienie mechanizmów zdrowia i/lub osłabienie patomechanizmu utrzymującego problemy psychospołeczne.Czytelnik znajdzie tu:Charakterystykę adolescencji jako okresu przejścia między dzieciństwem a dorosłością oraz określenie zadań rozwojowych młodzieży.Opis socjoterapii jako szczególnej formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej, lokującej się między modelami zdrowia i zaburzeń.Informacje na temat diagnozowania w socjoterapii jako wieloaspektowego i celowego procesu zbierania informacji, stawiania hipotez diagnostycznych oraz ich weryfikacji.Analizę socjoterapii jako sposobu pomagania w drodze uruchamiania procesu grupowego i aktywowania czynników pomocowych.Wiedzę na temat pożądanych cech socjoterapeuty: kompetencji psychologiczno-pedagogicznych, diagnostycznych, pomocy grupowej, pracy pomocowej z młodzieżą, autoedukacyjnych i moralnych, a także tożsamości zawodowej socjoterapeuty.Uznajemy doniosłe znaczenie okresu adolescencji jako czasu obdarzonego silnym potencjałem rozwojowym, podczas którego istnieją niepowtarzalne możliwości wsparcia rozwoju i pomocy dla nastolatków. Młodzież uczestniczącą w socjoterapii postrzegamy jako jednostki, które dysponują osobistym potencjałem umożliwiającym im coraz bardziej niezależne i podmiotowe życie, dokonywanie samodzielnych wyborów oraz kształtowanie własnej biografii, ale także jako osoby, które lokują się w grupach zwiększonego ryzyka, ponieważ borykają się z różnego typu problemami w funkcjonowaniu psychospołecznym.Z tekstu
Ponad 100 lat temu Maria Montessori stworzyła system edukacji, który rzucił zupełnie nowe światło na pedagogikę, akcentując pracę „dla dziecka” i odkrywając jego naturalny, kierowany wewnętrznymi siłami rozwój. W myśl tej metody dla prawidłowych postępów dziecka należy stworzyć mu przestrzeń pozwalającą na spontaniczność i twórczość oraz umożliwić wszechstronny rozwój psychofizyczny, kulturalny i społeczny. Koncepcja Marii Montessori przyczyniła się do zmiany tego, w jaki sposób pojmujemy dzieciństwo, jaką rolę z społeczeństwie przypisujemy dzieciom i jaką odpowiedzialność za ich kształtowanie – rodzicom.
Edukacja i potencjał człowieka to pierwsza w języku polskim publikacja Marii Montessori, której założeniem jest „pomóc nauczycielom zrozumieć potrzeby dziecka po ukończeniu szóstego roku życia”. Skąd i do czego rodzi się sześciolatek? Jakimi narzędziami się posługuje? Jaki teraz jest jego umysł? Autorka uchyla nam rąbka tajemnicy o starszym dziecku, jego całkiem przyziemnych potrzebach i bezkresnych niczym wszechświat możliwościach.
Sekret dobrego nauczania polega na tym, żeby uznać inteligencję dziecka za żyzne pole, gdzie można zasiać ziarna, które wyrosną w żarze rozpalonej wyobraźni. Zatem nie dążymy jedynie do tego, żeby dziecko coś zrozumiało, ani tym bardziej nie chcemy go zmuszać, żeby nauczyło się czegoś na pamięć; nasz cel to poruszyć jego wyobraźnię i zarazić je do głębi entuzjazmem. Nie chcemy mieć uczniów pełnych samozadowolenia, tylko chętnych do nauki; próbujemy zasiać w dziecku życie zamiast teorii, żeby pomóc mu w rozwoju psychicznym, emocjonalnym, a także fizycznym, a zatem musimy przedstawiać ważne i wzniosłe idee ludzkiemu umysłowi, który wydaje nam się nieustannie gotowy na ich przyjęcie, gdyż domaga się ich coraz więcej.
Z tekstu
Edukacja jest najlepszą bronią na rzecz pokoju.Ponad 100 lat temu Maria Montessori stworzyła system edukacji, który rzucił zupełnie nowe światło na pedagogikę, akcentując pracę "dla dziecka" i odkrywając jego naturalny, kierowany wewnętrznymi siłami rozwój. Koncepcja Marii Montessori przyczyniła się do zmiany tego, w jaki sposób pojmujemy dzieciństwo, jaką rolę z społeczeństwie przypisujemy dzieciom i jaką odpowiedzialność za ich kształtowanie - wszystkim dorosłym.Tak jak doświadczenie pracy z dziećmi zainspirowało Marię Montessori do odkrycia praw ludzkiego rozwoju, tak problem wojny sprawił, że zaangażowała się w żarliwe poszukiwania nowych prawd o człowieku. W książce Edukacja i pokój zgromadzono piętnaście porywających wykładów, które Maria Montessori wygłosiła w latach 1932-1939. Dotyczą one możliwości zaistnienia trwałego pokoju między ludźmi oraz doniosłej roli, jaką w tym procesie ma do odegrania edukacja. Wkład Marii Montessori w myśl społeczną, polityczną, naukową i religijną został doceniony w 1949 i 1950 roku, kiedy liczne organizacje i instytucje zgłosiły jej kandydaturę do Pokojowej Nagrody Nobla.Społeczeństwo musi zdać sobie sprawę, jak ogromne znaczenie ma dziecko jako budowniczy ludzkości. Musimy nabrać głębokiego uznania dla znajdujących się w jego psychice źródeł, decydujących o tym, czy jako dojrzały dorosły będzie dążył do pozytywnych, czy do negatywnych celów. Dziś dziecko jest "zapomnianym obywatelem"; społeczeństwo musi teraz skupić się na nim i stworzyć środowisko, które zaspokoi jego żywotne potrzeby i umożliwi mu duchowe wyzwolenie. Mamy więc do wypełnienia wielką misję społeczną: zapewnić dziecku sprawiedliwość, harmonię i miłość. A to wielkie zadanie musi być dziełem edukacji, bo tylko w ten sposób można zbudować nowy świat i osiągnąć pokój.Z tekstu
W niniejszym numerze ""Zeszytów"" podejmujemy temat, w którym chcemy stanąć z Ewangelią po stronie potrzebującego człowieka. Stawiamy pytanie: Jak pomagać osobom o niechcianym skłonnościach homoseksualnych? Zagadnienie pomocy tym osobom jest dziś bardzo żywo podejmowane. Niestety, często nie ma dobrej prasy, choć staje się dyżurnym tematem na pierwszych stronach gazet i nie tylko. W odpowiedzi na pytanie często zamiast uzdrawiania widzimy zranienie, zamiast współpracy - przemoc, zamiast pomocy - manipulację. Wobec informacyjnego szumu potrzeba spokojnego, mądrego powrotu do Ewangelii i nauki Kościoła, która z niej wypływa.
Tyle już napisano o cudownym exodusie narodu wybranego i jego charyzmatycznym przewodniku Mojżeszu, o jego drodze z ludem przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Czy warto powtarzać się i rozważać temat na nowo? Przecież już wiemy: Mojżesz to dobry przywódca, idealny sędzia i administrator prawny, cudotwórca działający w imieniu i z polecenia Boga, jeden z najczęściej przywoływanych bohaterów biblijnych. Nowy Testament wymienia jego imię osiemdziesiąt razy! Tyle razy o nim słyszeliśmy. Sama autorka, biblistka, decydując się na pisanie niniejszych rozważań, rozpoczyna dosyć prowokacyjnie od pytania: po co?. Po co jeszcze jedno rozważanie o Mojżeszu? Czy tylko po to, aby kolejny raz przypomnieć jedną z najważniejszych postaci biblijnych? Autorka tłumaczy krótko powód swoich rozważań: życie Mojżesza może być dla nas lustrem, w którym warto się przejrzeć.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
