Naucz się w 30 minut uczciwej polemiki. Czy chcesz pozytywnie i uczciwie rozwiązywać konflikty? Czy chcesz wnieść coś pozytywnego do dziedziny rozwiązywania konfliktów, gdzie nie ma zwycięzców i przegranych, lecz są partnerzy, którzy w przyszłości będą wspólnie szukać rozwiązań? Takiego kulturalnego postępowania można się nauczyć. Kto opanował sztukę konstruktywnego polemizowania, ten widzi w sporze szansę, a nie problem. Przeczytaj: Jak kompetentnie analizować konflikty Po czym poznać konstruktywnego specjalistę od rozwiązywania konfliktów Jak można się przyczynić do kulturalnego rozwiązywania konfliktów Jak zaplanować rozmowę na temat powstałego konfliktu Jak postępują zawodowi negocjatorzy w trakcie rozwiązywania konfliktu Dr. Peter Heigl jest ekspertem w dziedzinie posługiwania się językiem i komunikacji. Na uniwersytecie monachijskim studiował filologię klasyczną, teologię i język angielski. Promowany w dziedzinie filozofii. Studiował też psychologię i pedagogikę. Ma za sobą lata pracy w gastronomii i w rolnictwie. Był docentem w College of Commerce uniwersytetu w Edynburgu oraz profesorem psychologii pedagogicznej uniwersytetu w Montevideo. Dzisiaj jest samodzielnym trenerem, zatrudnianym przez znane firmy i instytucje. Zobacz Również 30 minut doskonałego stylu i taktu

Odpowiednia dialektyka ma na celu przekonanie partnera w rozmowie do naszych racji. Ta książka nauczy cię: jak komunikować się z innymi poprzez mimikę, gestykulację i mowę ciała, jak do nich dotrzeć i ufać swoim odczuciom, jak przyjaźnie, ale jednocześnie stanowczo poczy-nać sobie z innymi ludźmi i pokonywać ich siłą woli, jak zachować przyjazne i pozytywne nastawienie nawet wtedy, gdy partner rozmowy jest arogancki.

Książka obejmuje wszystkie obszary pielęgniarskiej opieki psychiatrycznej - zarówno w warunkach ambulatoryjnych, jak i szpitalnych. Poszczególne zagadnienia omówiono w oddzielnych modułach. W każdym z nich wyodrębniono podstawowe problemy, jakie stwarzają pacjenci z zaburzeniami psychicznymi. Na tej podstawie zdefiniowano cele opieki pielęgniarskiej i sposoby ich realizacji. Każdy z modułów zawiera wskazówki dotyczące oceny efektywności działań pielęgniarskich. Wszystkie one spełniają kryteria współczesnych procedur terapeutycznych typowych dla nowoczesnego pielęgniarstwa klinicznego. Poszczególne zagadnienia zostały przedstawione w postaci punktów do realizacji lub tabel ułatwiających poznanie problemów. Szczególnie istotny jest praktyczny aspekt książki, która ułatwia pielęgniarkom pracującym na psychiatrii postępowanie z pacjentami.

?Zderzenie cywilizacji? nie nastąpi. Przeciwnie, obecnie zarysowuje się właśnie silna konwergencja na skalę planetarną. Także świat muzułmański podlega tej zasadzie. Dowodzi tego demografia ? od Maroka po Indonezję i od Bośni po Arabię Saudyjską: wzrasta poziom alfabetyzacji mężczyzn i kobiet, spada dzietność, zanika endogamia? Zjawiska te są zarazem oznaką i dźwignią głębokiej przebudowy struktur rodzinnych, stosunków władzy i odniesień ideologicznych. Ten proces powoduje wstrząsy i wzbudza opór. Jednak reakcje te są bardziej oznakami przyspieszenia niż przeszkodami na drodze modernizacji. Youssef Courbage ? demograf zatrudniony w paryskim Institut national d?études démografiques. Jest autorem lub współautorem następujących publikacji w języku francuskim: Współczesna Syria (Actes du Sud, 2007), Chrześcijanie i Żydzi w islamie arabskim i tureckim (Fayard, 1992), Nowe perspektywy demograficzne w basenie Morza Śródziemnego (PUF, 1999). Emmanuel Todd ? historyk i antropolog. Opublikował m.in.: Schyłek imperium. Rozważania o rozkładzie systemu Amerykańskiego (Gallimard, 2002; Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2003), Ekonomiczna iluzja (Gallimard, 1998) i Przeznaczenie imigrantów (Seuil, 1994).

Publikacja ta stanowi kompendium podstawowej wiedzy socjologicznej i przede wszystkim kierowana jest do studenta studiów licencjackich. Treści ujęte w podręczniku, zostały tak wyselekcjonowane, aby przekazać studentowi podstawowe informacje na temat społeczeństwa, grup społecznych, zjawisk, procesów i przemian zachodzących w życiu społecznym oraz społecznych uwarunkowań i skutków działalności jednostek i grup.

Praca w zespole terapeutycznym i kompleksowe leczenie stanowią dzisiaj standard w diagnostyce i opiece nad pacjentem psychiatrycznym, przy czym trudno przecenić rolę, jaką w obu przedstawionych obszarach pełni kompetentna pielęgniarka. Aby pokazać dokładnie na czym polega pielęgniarstwo psychiatryczne Autorzy stopniowo przechodzą od problemów ogólnych ? takich jak etyczne i prawne aspekty opieki nad pacjentem psychicznie chorym, pojęcie zdrowia psychicznego i jego promocja, modele relacji międzyludzkich i opieka nad osobami chorymi ? do problemów bardziej szczegółowych i praktycznych. Poruszyli również problematykę pacjentów geriatrycznych, stanowiących grupę chorych wymagającą specyficznego traktowania. Opisali także różne metody leczenia ? od biologicznego, poprzez psychoterapię kreatywną, do postępowania rehabilitacyjnego, porządkując wszystkie ważne dla pielęgniarek psychiatrycznych problemy i kwestie związane z szeroko rozumianą terapią i rehabilitacją. Szczególnie istotne są rozdziały podręcznika poświęcone współpracy pomiędzy członkami zespołu terapeutycznego oraz opisujące udział pielęgniarek w leczeniu kompleksowym. Na końcu każdego rozdziału lub podrozdziału umieszczono bibliografię i pytania sprawdzające.

Komunikowanie się z człowiekiem z zaburzeniami psychicznymi wymaga odpowiednich predyspozycji osobowościowych ze strony osoby komunikującej się i wiedzy zarówno z zakresu komunikowania się, jak i dotyczącej jego problemów, wynikających z sytuacji choroby. Zaliczyć do tego można szczególnie wrażliwość, empatię i autentyczność oraz umiejętność stosowania technik komunikowania się w kontakcie terapeutycznym. Wynika to z tego, że mimo postępów w medycynie, w psychiatrii kontakt z chorym i rozmowa z nim pozostają nadal podstawowymi narzędziami w procesie terapii; odnosi się to zarówno do pracy lekarza, jak i pielęgniarki czy psychologa. Książka jest skierowana do wszystkich osób, które chcą pomagać chorym psychicznie, również do studentów kierunków medycznych i humanistycznych, którzy w trakcie studiów podejmą próby kontaktu z tymi pacjentami, a w przyszłości pragną im pomagać. W poszczególnych rozdziałach omówiono zarówno podstawy teoretyczne komunikowania się, jak i jego specyfikę w przypadku osób z różnymi zaburzeniami psychicznymi. Ponadto przedstawiono problemy i sytuację tych osób w rodzinie i społeczeństwie, z uwzględnieniem aspektów etycznych i prawnych.

Autor bestsellerowej Inteligencji emocjonalnej i społecznej tym razem radzi jak rozwijać w sobie inteligencję ekologiczną Daniel Goleman, autor bestsellerowych książek Inteligencja emocjonalna i Inteligencja społeczna, ujawnia w swojej najnowszej pracy, w jaki sposób to, co wytwarzamy i kupujemy, może wpływać skrycie na środowisko naturalne. Pokazuje, w jaki sposób my sami i przedsiębiorstwa działające na nowoczesnym rynku możemy przyczyniać się do zmian koniecznych do ratowania naszej planety przed zagładą ekologiczną. Zwraca przy tym uwagę na to, byśmy zawsze pamiętali o poszanowaniu trzech sfer: środowiska geograficznego, innych gatunków zamieszkujących Ziemię, a zwłaszcza innych ludzi. Używamy na co dzień "ziołowych" szamponów, kupujemy "zdrową" żywność i korzystamy z "ekologicznych" toreb, nie zastanawiając się nawet, czy słusznie zostały opatrzone takimi etykietkami. Ich producenci wcale nie ułatwiają nam zadania, drukując drobnym maczkiem składniki zastosowane w ich produkcji. Co gorsza, zbiorowo nie przyjmujemy do wiadomości, jak szkodliwe są rzeczy, które kupujemy, działając na szkodę własnego zdrowia i środowiska, w którym żyjemy. Czas najwyższy zacząć rozwijać w sobie inteligencję ekologiczną, tak by nie tylko umieć świadomie wybierać towary z półek sklepowych - te naprawdę zdrowe - ale też wymuszać na przedsiębiorstwach naprawdę sprzyjające środowisku i zdrowiu konsumentów podejście do produkcji oraz warunków pracy. Daniel Goleman jest psychologiem, konsultantem wielkich firm oraz popularyzatorem nauki. Doktoryzował się na Harvardzie. Pisał artykuły popularnonaukowe do "New York Timesa", dwukrotnie był nominowany do Nagrody Pulitzera. Dom Wydawniczy REBIS opublikował spośród jego prac Emocje destrukcyjne - dialog z udziałem Dalajlamy - oraz cieszącą się wielką popularnością wśród czytelników Inteligencję społeczną. Fragment książki Rozdział 1 Ukryta cena tego, co kupujemy Jakiś czas temu dokonałem pod wpływem impulsu pewnego zakupu. Był to mały, jaskrawożółty, drewniany model samochodu wyścigowego, z zieloną kulką przedstawiającą głowę kierowcy i z wymalowanymi na bokach czterema czarnymi krążkami oznaczającymi koła. Po powrocie do domu przeczytałem przypadkiem, że ponieważ ołów zawarty w farbie sprawia, iż kolory (zwłaszcza żółty i czerwony) są żywsze i trwalsze - a przy tym farby te są tańsze od bezołowiowych -jest bardzo prawdopodobne, że to one właśnie zostały użyte do pomalowania tańszych zabawek. Później natknąłem się na artykuł, w którym donoszono, że badania tysiąca dwustu zabawek z półek sklepowych -w tym z placówek sieci, w której nabyłem ten samochodzik - wykazały, że duży ich odsetek zawierał różne stężenia ołowiu. Nie mam pojęcia, czy w błyszczącej żółtej farbie, którą pomalowana jest ta zabawka, znajduje się ołów czy nie, ale jestem absolutnie pewien, że gdyby znalazła się w rękach mojego wnuka, powędrowałaby najpierw do jego ust. Mimo iż od chwili tego zakupu minęło kilka miesięcy, samochodzik nadal stoi na moim biurku; nie dałem go wnukowi. Stosowane przez nas technologie produkcji i wykorzystywane w nich substancje chemiczne zostały w znacznej mierze wybrane w bardziej niewinnej epoce, kiedy zarówno kupujący, jak i zatrudnieni w przemyśle inżynierowie mogli sobie pozwolić na luksus niezwracania zbytniej uwagi na niepożądany wpływ tego, co wytwarzano. Zamiast tego cieszyli się — co zrozumiałe - płynącymi z tych metod pożytkami: elektrycznością uzyskiwaną ze spalania węgla, którego było tyle, że miał wystarczyć na stulecia, tanimi i plastycznymi tworzywami sztucznymi, produkowanymi z pozornie niewyczerpanego morza ropy naftowej, skarbcem syntetycznych związków chemicznych, tanim proszkiem ołowianym, który nadawał farbom połysk i żywy kolor. Nie zważali na koszty tych podejmowanych w dobrej wierze wyborów dla naszej planety i zamieszkujących ją ludzi. Świat materialnego dostatku ma ukrytą cenę. Poza tym, co sami płacimy, nie widzimy innych kosztów rzeczy, które kupujemy i których codziennie używamy - ich niekorzystnego wpływu na planetę, na zdrowie konsumentów i robotników, których praca zaspokaja nasze niezbędne potrzeby i zapewnia nam wygody. Idziemy przez życie w zalewie rzeczy, kupujemy, używamy, wyrzucamy, marnujemy albo oszczędzamy. Każda z nich ma swoją historię i przyszłość, początek i koniec, które są w znacznym stopniu ukryte przed naszym wzrokiem, sieć wpływów rozciągającą się od chwili, w której zostały uzyskane lub obmyślone jej elementy składowe, poprzez jej wyprodukowanie i przetransportowanie, subtelne konsekwencje jej wykorzystania w naszym domu czy miejscu pracy, po dzień, kiedy się jej pozbywamy. A jednak to właśnie te niewidoczne wpływy całej tej masy przedmiotów mogą być ich najważniejszym aspektem. Chociaż skład i wpływ przedmiotów, które codziennie kupujemy i których używamy, są w większości skutkiem decyzji podjętych dawno temu, nadal określają one wykorzystywane podczas ich wytwarzania procesy i związki chemiczne. Przedmioty te trafiają później do naszych domów, szkół, szpitali i miejsc pracy. Materialne dziedzictwo pozostawione nam przez cudowne wynalazki epoki przemysłowej, która trwała przez cały wiek dwudziesty, sprawiło, że nasze życie jest niepomiernie wygodniejsze niż to, które znali nasi pradziadowie. Pomysłowe kombinacje molekuł, nigdy niewidziane w naturze, tworzą strumień codziennych cudów. Wykorzystywane we wczorajszym środowisku biznesowym dzisiejsze procesy chemii przemysłowej miały głęboki sens, ale obecnie wiele z nich ten sens traci. Zarówno konsumenci, jak i przedsiębiorstwa nie mogą już pozwalać sobie na to, by ich niewidzialne decyzje o tych procesach i związkach chemicznych pozostawały niezbadane. We wcześniejszych pracach zajmowałem się badaniem tego, co znaczy podchodzić inteligentnie do emocji i do życia społecznego. Tutaj zastawiam się nad tym, jak możemy wspólnie wykazać się większą inteligencją w ocenie ekologicznego wpływu naszego stylu życia i jak inteligencja ekologiczna, w połączeniu z przejrzystością rynku, może przyczynić się do stworzenia mechanizmu zmian na lepsze. Dla całkowitej jasności wyznaję, że jeśli chodzi o inteligencję ekologiczną, to mam o niej równie mizerne pojęcie jak większość ludzi. Jednak w trakcie zbierania materiałów do tej książki i pisania jej miałem to szczęście, że natrafiłem na sieć osób - szefów firm i naukowców -które wyróżniają się takim czy innym podzbiorem umiejętności pilnie potrzebnych dla stworzenia zbiorowej inteligencji ekologicznej i kierowania się tą wiedzą przy podejmowaniu prowadzących w lepszym kierunku decyzji. Zarysowując możliwości, które daje nam ta wizja, czerpałem z mojego doświadczenia psychologa i dziennikarza zajmującego się popularyzacją nauki, by wniknąć w świat handlu i przemysłu i zbadać nowatorskie pomysły rodzące się w takich dziedzinach, jak neuroekonomika, informatyka i - w szczególności - wyłaniająca się dopiero dyscyplina - ekologia przemysłowa. Jest to kontynuacja podróży, którą rozpocząłem ponad dwadzieścia lat temu, kiedy napisałem w książce o samooszukiwaniu się, że nasze nawyki konsumpcyjne w skali ogólnoświatowej stwarzają niedobór ekologiczny w stopniu niespotykanym dotąd w dziejach — jak to ująłem - „po prostu wskutek niezważania na związki między decyzjami, które codziennie podejmujemy - na przykład, żeby kupić raczej ten artykuł niż tamten - a ich konsekwencjami". Wyobrażałem sobie wtedy, że pewnego dnia będziemy potrafili dokładnie mierzyć szkody ekologiczne spowodowane przez akt wytworzenia, zapakowania, przetransportowania i pozbycia się danego produktu i określić je łącznie w jakichś poręcznych jednostkach. Rozumowałem, że znając tę miarę odbiornika telewizyjnego lub pojemniczka z folii aluminiowej, moglibyśmy wziąć odpowiedzialność za wpływ jaki wywierają na planetę nasze indywidualne wybory. Ale straciłem zapał, przyznawszy, że „takie informacje są niedostępne nawet najbardziej ekologicznie świadomi spośród nas nie wiedzą naprawdę, jaki jest ostateczny wpływ na planetę naszego stylu życia. I tak nasza nieświadomość pozwala nam na samooszukiwanie się, że decyzje drobnych i większych sprawach naszego życia materialnego nie mają żadnych poważnych konsekwencji". Inteligencja ekologicznaSpis treści Rozdział 1. Ukryta cena tego, co kupujemy 9 Rozdział 2. „Zielone" jest mirażem 19 Rozdział 3. Czego nie wiemy 33 Rozdział 4. Inteligencja ekologiczna 43 Rozdział 5. Nowa matematyka 53 Rozdział 6. Luka informacyjna 69 Rozdział 7. Pełna jawność 79 Rozdział 8. Trajkotanie i wrzenie 95 Rozdział 9. Sprawiedliwie i uczciwie 109 Rozdział 10. Szlachetny cykl 119 Rozdział 11. Chemiczna zupa 131 Rozdział 12. Ciało migdałowate idzie na zakupy 145 Rozdział 13. Trudne pytania 163 Rozdział 14. Nieustanna modernizacja 181 Rozdział 15. Chwila refleksji 197 Rozdział 16. Rób dobre interesy dzięki czynieniu dobra 209 Podziękowania 223 Przypisy 225 Źródła 237 Indeks 239

Autorka książki analizuje szereg znanych i nieznanych reklam, korzystając z najnowszych badań psychologii poznania i psychologii emocji, by pokazać mechanizmy, jakie rządzą odbiorem reklam, oraz by wskazać możliwości praktycznego kreowania skutecznego przekazu reklamowego. Dowiedz się: co wpływa na odbiór reklam przez konsumenta; co zapamiętujemy z reklam i dlaczego; co więc należy brać pod uwagę, tworząc dobry przekaz reklamowy? „Przedmiotem książki Alicji Grochowskiej jest pokazanie procesów poznawczych uruchamianych w doświadczeniu reklam na różnym poziomie ich przetwarzania. Od prostej percepcji, graniczącej prawie z odbiorem bodźców na poziomie zmysłowym, do złożonych procesów pamięci, łączących także i pozapoznawcze procesy, takie jak na przykład afekt, który modyfikuje doświadczanie bodźców marketingowych. […] Książka ta bardzo dobrze pokazuje, jak zaawansowane teorie poznawcze mogą być wykorzystywane w tworzeniu reklam i badaniu ich skuteczności”. Z recenzji prof. Andrzeja Falkowskiego.

Idealne wprowadzenie do specjalistycznego kierunku pedagogiki specjalnej, czyli do pedagogiki osób z trudnościami w uczeniu się. Książka jest podsumowaniem obecnego stanu wiedzy, z opisem dotychczasowych tendencji rozwojowych, określeniem aktualnego poziomu wiedzy i wskazaniem potencjalnych perspektyw. Autorzy przedstawiają i porównują historyczne i aktualne koncepcje dydaktyczne ukierunkowane na nauczanie i wspieranie uczniów przejawiających trudności w uczeniu się. Formułują zasady dydaktyczne, a ich wdrażanie zostało zilustrowane przykładami z lekcji toczących się w szkole specjalnej dla dzieci z trudnościami w uczeniu się oraz w oddziałach integracyjnych. Na zakończenie opisują możliwości wsparcia na płaszczyźnie organizacyjnej i pedagogiczno-konceptualnej. Podręcznik zawiera m.in.: charakterystykę uczniów określanych mianem osób z trudnościami w uczeniu się; próby tworzenia definicji opierające się na różnych perspektywach oglądu problemu; historię powstania i rozwoju specjalizacji pedagogiki specjalnej; bjaśnienie teoretycznych podstaw owej specjalizacji.

Książka autora McDonaldyzacji społeczeństwa traktuje o współczesnych modelach konsumpcji. Ritzer z wlaściwa sobie swadą, uciekając się do nieoczekiwanych skojarzeń, analizuje "katedry konsumpcji": świat centrów handlowych, supermarketów, parków tematycznych Disneya, zbiorowej tursytki. Są to miejsca pełne szczególnego uroku - ludzie udają się tam, by praktykować konsumpcjonizm niczym religię. Niestety, autor bez odpowiedzi pozostawia pytanie, jak żyć w społeczeństwie, w którym coraz częściej model konsumpcji jest wyznacznikiem statusu społecznego.

Francuski antropolog Marc Augé jest znaczącą postacią współczesnej humanistyki. Jego esej o zapomnieniu nie pretenduje do próby wyjaśnienia, czym jest pamięć ludzka, i nie sięga do rozległych rozważań na ten temat w literaturze przedmiotu. Jest raczej wyprawą etnologa na obszar jego własnego doświadczenia, szczególnie bogatego w różnorodne przeżycia świata. To relacja francuskiego człowieka miasta, który jako badacz poznaje wieś afrykańską, lecz mimo przeżytej fascynacji nie zostaje tam, lecz wraca do wielkiej europejskiej metropolii. Przemyślenia wynikłe z tego powrotu i to, co dostrzegł po latach przeżytych w Afryce, rozszerzają się na cały ponowoczesny rozwinięty świat i pozwalają świeżym okiem dostrzegać dokonujące się zmiany i klasyfikować wyłaniające się formy.

W książce zaprezentowano poglądy praktyków i teoretyków zarządzania jak nie ulec w walce konkurencyjnej w warunkach globalizacji, a także w sytuacji obecnego globalnego kryzysu ekonomicznego. Jak nie ulec, to znaczy jakie stosować instrumenty zarządzania i w jakich obszarach działalności. Pierwszy fragment książki poświęcony jest dwu zagadnieniom. Pierwsze dotyczy odpowiedzi na pytanie: czy adaptować się do zmian w otoczeniu, czy kształtować otoczenie zewnętrzne? Jakie przyjmować formy organizacyjne współpracy z innymi podmiotami gospodarczymi? Jaką przyjąć strategię? Jednak równie ważne jest wskazanie, co zrobić wewnątrz firmy, aby sprostać wyzwaniom globalizacji. Czy dotychczas stosowane metody zarządzania, w tym metody motywacji, tworzenia i wdrażania innowacji, zachęcają pracowników do angażowania się w rozwiązywanie problemów przedsiębiorstwa? Gospodarka oparta na wiedzy zwróciła uwagę praktyków i teoretyków zarządzania na możliwości jakie niesie właściwe wykorzystanie zasobów niematerialnych w walce konkurencyjnej. Odpowiednią uwagę przywiązuje się do marki, reputacji, czy zachowania organizacji są etyczne i czy cieszy się ona zaufaniem wśród własnych pracowników, a także w otoczeniu. Podkreśla się rolę kapitału intelektualnego organizacji, a szczególnie jej relacje z klientami. Globalna reklama, globalny rynek przekłada się na postawy i zachowania konsumentów oczekujących zaspokojenia określonych potrzeb jakościowych towarów i usług. Zatem jakość obok ceny staje się podstawowym instrumentem walki konkurencyjnej. Owa walka to nie tylko działania kierownictw organizacji, ale i ogółu w nich zatrudnionych. Tej problematyce poświęcono trzeci rozdział publikacji. Następny rozdział książki poświęcony jest przeobrażeniom w organizacjach niebiznesowych. Autorzy poszczególnych fragmentów starają się odpowiedzieć na pytania: czy w Polsce mamy już do czynienia z ?nowym zarządzaniem publicznym??, czy nastąpiły zmiany w kierowaniu na wzór organizacji biznesowych?, na ile Unia Europejska przyczynia się do przeobrażeń w funkcjonowaniu społeczności lokalnych?, czy owe przemiany przekładają się na zaspokojenie lokalnych potrzeb społecznych?

Książka adresowana do studentów, uczniów szkół średnich, rodziców, nauczycieli i pedagogów. Książka pomaga opanować techniki skutecznego uczenia się. Opisuje operacje myślowe potrzebne do zrozumienia i zapamiętania materiału, który jest przerabiany na wyższych uczelniach i szkołach średnich. Opisuje też typowe problemy studentów z motywacją i podaje pewne sugestie, jak sobie z nimi radzić. Opanowanie zasad i technik opisanych w niniejszej książce pomoże uczyć się wydajniej i uzyskiwać lepsze oceny. Nie wystarczy wiedzieć, że trzeba zrozumieć temat, zadawać pytania czy przypomnieć sobie przeczytany materiał. Trzeba wiedzieć, jak konkretnie wykonać te zadania i – co równie ważne- w jaki sposób można samemu ocenić, czy wykonuje się je prawidłowo. Podobnie w odniesieniu do motywacji nie wystarczy powiedzieć studentom, aby byli dojrzali, wyznaczali cele, nie denerwowali się podczas egzaminu lub, aby uczyli się na własnych błędach. Trzeba wiedzieć jak tego dokonać w praktyce. Fragment recenzji: Lee M. Piersona: „Książka Locke`a jest zwięzłą prezentacją skutecznych metod uczenia się. Autor przedstawia co najmniej jeden ważny temat (monitorowanie swojej nauki, tj. świadome kontrolowanie efektywności swojego wysiłku umysłowego), którego nie napotkałem w innych publikacjach tego typu. Ta książka okazała się bardzo użyteczna na prowadzonych przeze mnie zajęciach praktycznych z umiejętności posługiwania się umysłem.”

Klucz do biznesu międzynarodowego w przystępny i rzetelny sposób wyjaśnia pojęcia, terminy i teorie dotyczące działalności firm w dobie globalizacji, kiedy wymiana gospodarcza nie natrafia na przeszkodę, jaką stanowiły granice państw. Autorzy książki zauważyli potrzebę zebrania pojęć, których znajomość jest konieczna we współpracy międzynarodowej. Publikacja zawiera najczęściej stosowane terminy w obszarze Unii Europejskiej, NAFTA i te konieczne dla współpracy z krajami Afryki, Azji, Ameryki Łacińskiej.

...w rozmowach z Renatą Dziurdzikowską Wstęp To się musiało wydarzyć. Spotkanie Wojciecha Eichelberger a i miesięcznika ZWIERCIADŁO. Potrzebowaliśmy zmian, głębokich przeobrażeń. Wiedzieliśmy ze naszym czytelniczkom bardziej niż lifting twarzy potrzebny jest lifting duszy. Wojciech Eichelberger podjął to wyzwanie. I tak rozpoczął się cykl „Sam na sam z terapeutą". Przez blisko dwa lata spotykaliśmy się co miesiąc, aby rozmawiać o tym, co najważniejsze. O trudnej drodze w poszukiwaniu siebie. „Wszyscy prawdziwi nauczyciele, mędrcy, prorocy mówią: patrz w siebie, szukaj w sobie". I to miałoby być takie trudne? Co miesiąc dowiadywaliśmy się, jak bardzo. Jak wielkim wysiłkiem jest samopoznanie, wyzbywanie się wyobrażeń na własny temat, zagłębianie w odległe zakamarki swojego dziecinna, w to wszystko, co nas ukształtowało. Ale też oddaliśmy, jak wiele możemy zyskać, jak bardzo satysfakjonujące może stać się nasze życie, jak rzeczywiście prawdziwe mogą być kontakty z sobą samym i z innymi. Nasi czytelnicy (ZWIERCIADŁO czytają nie tylko kobiety) reagowali bardzo spontanicznie. W tysiącach listów nadchodzących do redakcji dziękowali za każdy wywiad Renaty Dziurdzikowskiej z Wojciechem Eichebergerem, pisali, jak mocno są poruszeni, jak bardzo jej, dotyczy, jakie niesie refleksje i jak niebywale motywy do pracy nad sobą. Powodzenie cyklu „Sam na sam z terapeutą" mogło się skończyć wydaniem książkowym, to oczywiste. W ten sposób żywot i zasięg tych ważnych, mądrych rozmów zostanie przedłużony i poszerzony. Mając przed sobą znane mi dobrze teksty, zebrane teraz w całość, uderza mnie, jak bardzo spotęgowała się ich siła. Ta książka może zaboleć. I chyba zaboleć powinna. Tym bólem, który towarzyszy narodzinom. Bo jest to książka o tym, jak możemy się urodzić po raz drugi. Jeśli tylko zagubieni w całej tej nieświadomości i chaosie, w którym żyjemy, zechcemy się zatrzymać. Beata Dzięgielewska Redaktor naczelna miesięcznika „Zwierciadło' Warszawa 1999 Fragment książki -Jaką kobietę określiłbyś jako piękną? Podobno mężczyźni najbardziej zwracają uwagę na nasze nogi, potem biust, oczy, biodra, talię. Wolą blondynki niż brunetki... -Jest tylko jeden jedyny rodzaj pięknych kobiet - to kobiety pogodzone ze sobą. — Czyli jakie? - Kobieta pogodzona ze sobą cieszy się, że jest kobietą, lubi siebie, swoje ciało, bez względu na to, jak się ono ma do aktualnie obowiązujących standardów estetycznych i mody. Piękna kobieta tak naprawdę nie interesuje się tym, jak wygląda, nie patrzy w lustro. Jest kobietą wewnętrzną. Z kobietami, i w ogóle ze wszystkimi ludźmi, jest tak jak z drzewami. Tyle drzew, każde inne - dąb, brzoza, buk, osika czy sosna — i każde na swój sposób piękne. - Po czym poznajesz, że oto masz do czynienia z piękną, czyli pogodzoną ze sobą kobietą? - To widać na pierwszy rzut oka: po sposobie, w jaki się porusza, jak nosi głowę, jak patrzy na świat, jak się uśmiecha, jak używa swojego głosu. Widać po niej, że daje sobie prawo do tego, by istnieć i cieszyć się życiem, będąc taką, jaka jest. - Po prostu - „jestem i już"? - Tak - taka jestem, jaka jestem. Taka się urodziłam i nie muszę się do niczego i do nikogo dostosowywać. Piękna kobieta nie traktuje ciała jako przedmiotu, który ma spełnić jakąś określoną rolę; ciało nie jest dla niej manekinem do ubierania ani czymś do podziwiania czy uwodzenia. Ubiera się przede wszystkim wygodnie, z troską, by dobrze się czuć. Modą potrafi się bawić. Nigdy nie jest jej niewolnicą. — A jeśli czuje się świetnie właśnie wtedy, gdy jest ubrana według najnowszych wskazówek mody, gdy dwie godziny spędza przed lustrem, robiąc makijaż? — W ten sposób często mówią kobiety, które nastawione są głównie na to, by swoim wyglądem sprawiać wrażenie. Oczywiście mogą dobrze się z tym czuć, ale z zupełnie innych powodów. Dobrze się czują, ponieważ widzą, że są akceptowane, podziwiane czy pożądane. — Czy to źle? — Nie najlepiej. Pogodzona ze sobą kobieta, czyli ta prawdziwie piękna, nie kieruje się tym, czy się podoba, czy nie, jak wygląda w oczach innych, jakie zrobi wrażenie, co o niej pomyślą. Ona szuka zgody ze sobą, sposobu na wyrażanie siebie, własnej indywidualności. I pokazuje to swoim wyglądem, który jest ponadczasowy, tak jak i ona sama jest ponadczasowa. Ubranie, które na siebie wkłada, jest po to, by oddawało jej nastrój i jej osobowość. Czuje się dobrze w swoim ciele i intuicyjnie robi to, co dla niej najlepsze. Traktuje siebie podmiotowo. Jeśli chcemy sprawiać wrażenie, traktujemy siebie przedmiotowo, sprzedajemy się. Można się czasem tak pobawić, ale nie o to chyba chodzi w życiu. Poza tym dobre samopoczucie spowodowane tym, że ktoś nas podziwia czy pożąda, to ulotna sprawa — i tak przecież nie zdołamy zadowolić wszystkich. — Jeśli tak bardzo zależy mi, by robić na innych wrażenie, to znaczy, że głęboko w sobie czuję, że jest ze mną coś nie tak, że nie jestem w porządku? — Oczywiście. Jedynym wyjściem jest budować w sobie wewnętrzne poczucie wartości, które nie ma nic wspólnego z wyglądem. Chyba od czasów, gdy kobiety były niewolnicami, pokutuje w ich umysłach bardzo mocne przeświadczenie, że o wartości kobiety decyduje to, czy będzie się podobać mężczyźnie. Stąd te ciągłe pytania: co lubią w kobietach mężczyźni? Czy to nie przypomina targu niewolnic? — Same kręcimy na siebie bat. Bardzo interesuje nas, co lubią mężczyźni; mały czy duży biust, szerokie biodra, a może wąskie, płaski brzuch czy wręcz przeciwnie. I badania na ten temat ochoczo drukujemy w naszych pismach. — Przekonanie, że najważniejsze to sprawiać wrażenie i podobać się, jest spuścizną niewolnictwa. Na szczęście wiele wrażliwych i świadomych kobiet czuje wewnętrzny sprzeciw na samą myśl o tym. To nieprawda, że mężczyźni mają jakiś określony gust, że preferują jakiś rodzaj kobiecej urody. — Ale badania... — Badania dotyczą czegoś innego — preferencji estetycznych. Ale przecież przy wyborze partnerki na życie nieważne jest ciało, które przecież tak szybko się zmienia. Sprawy o wiele ważniejsze to radość życia, przymioty serca i charakteru, a także żywotność, temperament. — Cokolwiek by mówić o pięknie wewnętrznym, w świecie, w którym żyjemy, obowiązuje bardzo konkretne i wymierne piękno. I „obiektywnie" ładnym żyje się łatwiej — bardziej ich lubimy, jesteśmy dla nich uprzejmi, chętnie pokazujemy się w ich towarzystwie. Dostają lepszą pracę i szybciej awansują. - To media lansuj ą Ładnego—w reklamach Ładny jeździ dobrym samochodem, używa luksusowych towarów, zarabia duże pieniądze, jest inteligentny i wszechstronny. W ludzkich umysłach powstaje skojarzenie, że Ładny jest lepszy, że należy do kasty ludzi szczególnych, swoistych aniołów. Dlatego Ładnych traktujemy lepiej i dajemy im więcej szans. Ale z moich doświadczeń z kobietami, nie tylko w gabinecie terapeutycznym, niezbicie wynika, że te najładniejsze są często najbardziej nieszczęśliwe. — I najczęściej — ku zdumieniu świata — samotne. — Ładna kobieta jako dorastająca dziewczyna jest częściej odrzucana przez matkę. Matka, świadomie lub nie, postrzega córkę jako rywalkę. Jak macocha w baśni o królewnie Śnieżce, z niepokojem zagląda do lusterka i pyta, kto jest najpiękniejszy na świecie. Gdy widzi w lusterku własną, niemłodą już twarz, postanawia córkę królewnę uśpić. Od tej pory dziewczyna po kilka razy dziennie słyszy, że jest brzydka, okropna, do niczego. Wyrasta w przekonaniu, że nie zasługuje na miłość. (...) Zatrzymaj sięSpis treści 1. Wstęp 5 2. Księżniczka 7 3. Ciało 15 4. Wina 23 5. Wartość 31 6. Zabawa 39 7. Pierwsza miłość 47 8. Druga miłość 55 9. Wierność 63 10. Agresja 71 11. Dzieciństwo 79 12. Mężczyzna 89 13. Ojciec 99 14. Szef 109 15. Przyjaciel 117 16. Cicho 123 17. Zatrzymaj się 131 18. Szukaj w sobie 139 19. Od nowa 147 20. Śmierć, czyli Życie 157

Wiele osób żyje w dobrowolnej niewoli, często nie zdając sobie z tego sprawy. Uzależnione myślenie i nałogowe zachowania stały się moim więzieniem. Odsuwałem od siebie poczucie wewnętrznej pustki, szukając w zamian nowych podniet w zakupach, używkach oraz coraz to nowych celach, jakie sobie wyznaczałem - wszystko po to, by poczuć się lepiej we własnej skórze. Były takie chwile, gdy czułem się naprawdę wolny, silny i spełniony, lecz w ostatecznym rozrachunku moje uzależnienia jeszcze bardziej potęgowały samotność i desperację. Jeżeli masz podobne doświadczenia, ta książka jest właśnie dla ciebie. Dzisiaj mogę cię już zapewnić, że wiem, czym są prawdziwa wolność i szczęście; mogę też wskazać ci drogę, którą sam zamierzam kroczyć do końca swoich dni.Lee Jampolsky* * * Lee Jampolsky - jest znanym psychologiem, autorem poradników, nauczycielem i wykładowcą. Ma za sobą praktykę szpitalną i kliniczną oraz pracę na kilku wyższych uczelniach. Jest międzynarodowym autorytetem w dziedzinie uzależnień, psychologii zdrowia i rozwoju ludzkiego potencjału. Mieszka w Carmel Valley w stanie Kalifornia.

"Słownik finansów i bankowości": Książka prezentuje wszystkie aspekty zarządzania finansami, od współpracy międzynarodowej po finanse gospodarstwa domowego. Zawiera hasłą dotyczące nowych obszarów i dziedzin, jak globalizacja rynków finansowych, instrumenty pochodne oraz wpływ nowych technologii na świat finansów. "Klucz do biznesu międzynarodowego": Książka wyjaśnia teorie i pojęcia dotyczące działalności firm w dobie globalizacji, kiedy wymiana gospodarcza nie natrafia na przeszkodę, jaką stanowiły granice państw.

Odpowiedzialność społeczna, przeciwdziałanie korupcji oraz etyka działania firmy są coraz bardziej dostrzegalne o doceniane przez menedżerów w krajach europejskich, jako znaczące elementy nowoczesnego zarządzania, które zapewnią firmie przewagę na rynku - stając się coraz bardziej znaczącymi wyróżnikami w ocenie firmy przez klientów.

Pytania o sens istnienia towarzyszą ludziom od tysięcy lat. Myśliciele, artyści i uczeni wciąż próbują na nie odpowiadać, ale rezultatem są kolejne pytania. Zagubiony w ich gąszczu, współczesny człowiek odczuwa potrzebę poznania ostatecznej, rozstrzygającej odpowiedzi, która uwolni go od zwątpień i konieczności poszukiwania sensu życia i śmierci. Anthony Storr przygląda się w swojej książce tym, którzy oferowali tego rodzaju pewność: założycielom współczesnych sekt (David Koresh i Jim Jones), charyzmatycznym guru (Gieorgij Iwanowicz Gurdżijew i Bhagwan Śri Radżnisz), wpływowym myślicielom (Rudolf Steiner, Carl Gustav Jung, Zygmunt Freud), a także świętemu Ignacemu Loyoli i Jezusowi Chrystusowi. Jedni proponowali rozwiązania, które większość ludzi na świecie uznałaby za szaleńcze lub zbrodnicze – ale znaleźli się tacy, którzy w nie uwierzyli. Myśli i wskazówki innych są przez wielu ludzi na świecie akceptowane i przestrzegane – choć są i tacy, którzy podają je w wątpliwość. „Do kogo powinniśmy się zwrócić?” – pyta Storr w tytule ostatniego rozdziału. Odpowiedź jest tyleż uczciwa i użyteczna, co nierozstrzygająca.