Dla związku ważne jest, że ma pierwszeństwo przed byciem rodzicami, bowiem bycie rodzicami jest kontynuacją związku. Jeśli jakaś para ma trudności i prosi mnie o radę, wtedy często pytam: "Co ma dla was pierwszeństwo: bycie rodzicami, czy bycie parą?". Albowiem jeśli para ma dzieci, często bycie rodzicami zabiera całą energię i dla pary niewiele wówczas pozostaje. Miłość rodziców do dzieci karmi się miłością pary, jest jej kontynuacją. Jeśli więc relacja pary znów może zająć pierwsze miejsce, wtedy udaje się też lepiej bycie rodzicami. A przede wszystkim: dzieci, które widzą, że ich rodzice się kochają, czują się bardzo szczęśliwe. Nie tylko dla terapeutów, ale dla kobiet i mężczyzn w każdym wieku, którzy pragną udanego związku, miłości i życia. Zdaniem Hellingera "właśnie związek pary, miłość jest spełnieniem życia, celem rozwoju dziecka, a potem młodego człowieka". Redaktor Johannes Neuhauser, starannie zebrał i przejrzyście zaprezentował 25-letnie doświadczenia Hellingera w pracy z parami. Miłość szczęśliwa pokazuje pary na różnych etapach rozwoju: od pierwszego zakochania się, poprzez pogłębienie związku, rodzicielstwo lub bezdzietność, kryzysy, aż po rozstanie lub wspólne starzenie się i śmierć.
Galaktyka Gutenberga należy do kanonu tych książek, które powinien znać każdy, kto interesuje się wzajemnymi związkami kultury, społeczeństwa i mediów. Pozycja plasująca się na pograniczu kilku dziedzin,m.in. socjologii, kulturoznawstwa, językoznawstwa, teorii sztuki, antropologii i historii, stanowi doskonały wstęp do koncepcji Marshalla McLuhana, który nie bez powodu nazywany jest jednym z największych myślicieli drugiej połowy minionego wieku.
Książka składa się z czterech części, stanowiących owoc czterech moich podstawowych zainteresowań naukowych na przestrzeni lat ponad czterdziestu - od wydanej w 1966 roku książki "Miasto i człowiek" do ostatniej - "Życie to podróż" (2005).
Część pierwsza nosi tytuł "Człowiek", człowiek, który był zawsze w centrum moich zainteresowań. Szczególna uwaga poświecona jest temu, co o człowieku wiemy i temu, czego do końca nie wiemy i o co się spieramy.
Część druga - "Człowiek w przestrzeni" koncentruje się na dwu aspektach związku człowieka z przestrzenią: procesie "urbanizacji" i procesie "turystyfikacji".
Część trzecia przypomina najważniejsze procesy dokonujące się w świecie na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia, oraz zawiera biogram autora.
Wreszcie część czwarta - to wynik moich szczególnych zainteresowań w ostatnim okresie problematyką religii i etyki.
Ze Wstępu
Ta książka wywoła rewolucję!
Co się stało z pracą na świecie i w Polsce, co się z nią dzieje
i wreszcie - co się z nią stanie w przyszłości? Dlaczego tak wielu z nas czuje się wykorzystywanych przez swojego pracodawcę? Dlaczego tak mało zarabiamy? Czy reguły polskiego rynku pracy można zmienić? Znakomity publicysta Rafał Woś próbuje odpowiedzieć na te i wiele innych ważnych pytań, dotyczących codzienności i przyszłości każdego z nas.
Informacje o nagrodach:
Polsko-Niemiecka Nagroda Dziennikarska (2011, w kategorii prasa)
Nagroda im. Kazimierza Dziewanowskiego 2013 – wyróżnienie
Nagroda im. Dariusza Fikusa 2015
Grand Press Economy 2015
Nominowany do m.in.: Grand Press w kategorii publicystyka (2012), Nagrody im. Barbary Łopieńskiej (2014, wywiad prasowy), XVIII edycji Nagrody im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, Nagrody NBP im. Władysława Grabskiego, Studenckiej Nagrody Dziennikarskiej MediaTory w kategorii „NawigaTOR”,nagrody Grand Press Economy 2014.
Zaakceptuj siebie. O sile samowspółczucia to niezwykły poradnik dla osób, które chcą przestać siebie krytykować na drodze do osiągania celów, dać sobie prawo do błędów i brać za nie odpowiedzialność, a przede wszystkim z odwagą podążać własną ścieżką.
Psycholog Malwina Huńczak prezentuje samowspółczucie (ang. self-compassion) jako rodzaj treningu umysłowego, który pomaga wypracować postawę pełną empatii i zrozumienia wobec samego siebie. Autorka pokazuje, że umiejętność samowspółczucia nie oznacza przyzwolenia na lenistwo czy folgowanie sobie, ale raczej akceptację siebie bez osądzania i krytyki. Okazywanie sobie ciepłych uczuć wiąże się z aktywnością, mądrością i przemyślanym wyborem. Badania naukowe dowodzą, że takie podejście pozwala jeszcze lepiej radzić sobie z trudnymi emocjami, obniża poziom niepokoju i zwiększa zaufanie do własnych decyzji. Co najważniejsze - samowspółczucia można się nauczyć!
Dzięki lekturze tej książki:
- dowiesz się, dlaczego warto mówić do siebie językiem dobroci
- nauczysz się radzić sobie z trudnymi emocjami, takimi jak smutek, złość, strach, wstyd czy zazdrość
- zaczniesz reagować na trudności z pozycji nowej i trwałej siły
- zyskasz wiarę we własne możliwości i pewność siebie
Jest to kompletny coaching umożliwiający naukę życia w spokojniejszy sposób, przygotowany przez "Psychologies Magazine", pismo wyspecjalizowane w szeroko pojętej tematyce rozwoju osobistego. Zamieszczone porady, ćwiczenia i studia przypadków pozwolą Ci osiągnąć cele, które stopniowo, krok po kroku, staną się podstawą lepszego zarządzania poziomem stresu. Dzięki nim nauczysz się:
- odróżniać dobry stres od złego
- ustalać priorytety zadaniowe i robić sobie chwile przerwy
- opanowywać przytłaczające emocje własne i cudze
- wyciągnąć korzyści z krytyki i przyswoić sztukę bycia lepiej rozumianym
Ten podręcznik będzie Twoim towarzyszem w odzyskiwaniu spokoju z każdym upływającym dniem.
„Wieś” nie jest zjawiskiem odwiecznym ani uniwersalnym, lecz wytworem pewnych unikalnych okoliczności historycznych, w których spotkały się stabilizacja osadnictwa i intensyfikacja gospodarki rolnej oraz idea samorządnej gromady kmiecej.
Powstały w wiekach XII–XIV model wsi lokacyjnej trwał w niezmieniających się w sposób zasadniczy ramach aż po wiek XVIII. Dopiero stulecia XIX i XX doprowadziły do stopniowej dekompozycji struktur średniowiecznej i wczesnonowożytnej wsi, wyrywając jej mieszkańców z „matecznika” małych autonomicznych społeczności i wtłaczając ich w stalowe ramy świata nowoczesnego, uprzemysłowionego, zatomizowanego.
Głównym przedmiotem zainteresowania autorów tekstów wydanych w niniejszym tomie jest nie wieś jako taka, czy to nowoczesna, czy dawna, lecz zaginiona, rozumiana na różne sposoby. Większość publikowanych tekstów sytuuje się w nurcie Wüstungsforschung, czyli studiów nad osadami fizycznie opuszczonymi (tzw. pustki lub pustacie). Oprócz jednak najbardziej dosłownego rozumienia pojęcia „wieś zaginiona” – stawiającego znak równości między osadą zaginioną a opuszczoną bądź porzuconą przez mieszkańców – autorzy zaprezentowali także kilka bardziej metaforycznych prób odczytania tematu przewodniego.
Co się dzieje, kiedy otwieramy archiwa? Co się z nich wyłania, a co zostaje w nich schowane przed publicznym spojrzeniem i skazane na nieobecność? Książka Jacques’a Derridy rozpoczyna się od tych właśnie pytań. Archiwum jest w niej figurą, wokół której autor buduje konstelację kluczowych problemów nowoczesności: o mechanizmach zapomnienia, władzy nad tym, co minione i regułach rządzących dystrybucją śladów przeszłości, poznawczym statusie dokumentów oraz procesie ich tworzenia. Rozważania o praktykach mnemotechnicznych, czy o fikcjonalności pamięci mimowolnej, zostają jednak wpisane w znacznie szerszy kontekst psychoanalizy i judaistycznej refleksji religijnej. Derrida wiąże analizy poświęcone relacji między symptomem, powrotem wypartego a pamięcią opartą na językowych, obrazowych czy mentalnych „protezach” z własnym i konkretnym egzystencjalnym doświadczeniem bycia filozofem i bycia Żydem, który problematyzuje stosunek do własnej tradycji. Toteż trawiąca współczesność „gorączka archiwum” jest zarówno chorobą, której objawem jest wola panowania nad przeszłością, chęć zapisania wszystkiego w pamięciowym skryptorium, jak i szansą nowego życia dla tego, co jednostkowe. Derrida pisze o pojedynczym życiu jako o czymś osobliwym, co pozostaje „bezimienne, po czym nie pozostaje nawet popiół”, co ustanawia zasadniczy cel refleksji nad archiwum – myślenie o przyszłości jako tym, co w nieoczekiwanej formie dopiero ma nadejść.
Jacques Derrida (1930-2004), jeden z najważniejszych filozofów drugiej połowy XX wieku. Twórca dekonstrukcji, praktyki krytycznej polegającej na skrupulatnej analizie tekstów i systemów pojęciowych. Jego myśl obejmuje niezwykle szeroką problematykę: od ścisłych rozważań filozoficznych, przez lingwistykę i psychoanalizę, po refleksję nad sztuką i teorię społeczną.
Starzenie się jako proces i starość jako faza życia są przedmiotem zainteresowania wielu dziedzin nauki, które ukazują je w perspektywie doświadczania jednostkowego i zbiorowego, na poziomie indywidualnym i demograficznym, z wieloma odniesieniami do humanistycznych i społecznych nauk, które rozpatrują je w skali mezo, makro i mikro. Z tą fazą życia łączą się liczne aplikacje do teorii i praktyki, zrealizowanych i wdrażanych projektów, zadań z pola polityki społecznej, pracy socjalnej, ochrony zdrowia, ekonomii itp.
Zwykle prowadzone analizy i sposoby poznania oraz opisu starzenia się i starości lokuje się na linii charakterystyki tez i antytez odnoszących się do zachodzących wraz z wiekiem zmian biologicznych, psychologicznych, społecznych, demograficznych i kulturowych w życiu człowieka, które to zmiany – w zależności od ich kierunku i natężenia – decydują o przebiegu starości.
Zuzanna Grębecka
antropolożka kultury, etnolożka, pracuje w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się antropologią komunizmu, współczesną i tradycyjną kulturą duchową, kulturą popularną, historią i kulturą państw postkomunistycznych (przede wszystkim Polski, Białorusi, Rosji, krajów nadbałtyckich). Opublikowała dwie monografie: Słowo magiczne poddane technologii. Magia ludowa w praktykach postsowieckiej kultury popularnej (2007) i Mówiono „druga Moskwa”. Wspomnienia legniczan o stacjonowaniu wojsk radzieckich w latach 1945–1993. Źródła etnograficzne (wraz z Jędrzejem Bursztą, 2015) oraz album Legnica 1945–1993. Podwójne życie miasta (2013).
Autorka zabiera nas w pasjonującą podróż antropologiczną do miasta, które stanowi szczególnie wyrazisty przykład trudnego do rozsupłania polskiego węzła pamięci. Dzięki osobistemu, intensywnemu i wieloletniemu doświadczeniu terenowemu znakomicie udaje się jej uchwycić całą złożoność i dynamikę praktyk upamiętniania w ich wymiarze świadomościowym, materialnym, sensorycznym i emocjonalnym, odsłaniając kryjącą się w nich ambiwalencję, paradoksalność i polisemantyczność. Stosując zasadę obszernego cytowania zgromadzonych przez siebie materiałów, autorka doskonale oddaje zróżnicowany koloryt narracji o przeszłości, które, jak widzimy po lekturze jej książki, często wymykają się oficjalnie funkcjonującym reżimom pamięci. Co ważne, taka dialogiczna konstrukcja pozostawia czytelnikowi podczas lektury przestrzeń także do jego własnych interpretacji i odkryć w wędrówkach po „Małej Moskwie”.
Monika Golonka-Czajkowska
Książka Zuzanny Grębeckiej jest rozprawą zarazem skończoną i otwartą na nowe dopływy – badania dotyczące sowieckiej obecności w Legnicy ukazują wielowarstwowość, swoistą, postępującą głębinowość rozpoznań antropologicznych. Istotnym komponentem tego procesu poznawczego jest obecność badaczy i relacje, jakie wiążą ich z ludźmi, których pamięć sondują. Czytelnik staje się tym samym świadkiem dynamicznie rozwijającego się w czasie, zmiennego obrazu legnickiej rzeczywistości okresu komunistycznego. Rozprawa niewątpliwie jest doniosłym wkładem w antropologię komunizmu, a także wnikliwym studium z dziedziny antropologii pamięci. Jest oczywiste, że właśnie przypadek Legnicy można tu potraktować jako zjawisko modelowe – ten wybór przedmiotu badań stanowi o wyjątkowej wartości książki.
Leszek Szaruga
Monografia dotycząca psychologii stosunków międzygrupowych, której autor próbuje odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób skłonność do dehumanizowania "obcych" jest modyfikowana przez fakt, że grupa własna kooperuje bądź też rywalizuje z grupą obcą. W serii trzech niezwykle pomysłowych, starannie zaplanowanych i zrealizowanych badań w naturalnym środowisku pracy stwierdził on występowanie nieoczekiwanej zależności: humanizowanie "rywali".
Publikacja ta jest ciekawie napisanym wprowadzeniem w tę dziedzinę psychologii społecznej, zdradzającym dużą erudycję i kompetencję Autora oraz jego dobrą znajomość metodologii badań i umiejętność formułowania istotnych pytań badawczych. Publikacja interesująca dla psychologów społecznych, a także przedstawicieli takich dyscyplin, jak socjologia, antropologia kulturowa i filozofia człowieka.
Publikacja opisuje proaktywny aspekt działalności policji, który jest dziś szczególnie interesujący z dwóch perspektyw: z punktu widzenia interesu społeczności lokalnych dążących do zapewniania swoim członkom możliwie najlepszych warunków życia wolnych od zagrożeń, a także z punktu widzenia policji odpowiedzialnej za utrzymanie ładu społecznego na jak najwyższym poziomie.
Porusza ona ważne kwestie związane z jakością i skutecznością policyjnych działań profilaktycznych, których celem jest zapobieganie, a przynajmniej ograniczanie rozmiaru przestępczości i innych czynników wpływających na poczucie bezpieczeństwa. Ów cel w złożonej i nieustannie zmieniającej się rzeczywistości społecznej staje się nie lada wyzwaniem. Dlatego tak istotną potrzebą jest zgłębianie społecznych uwarunkowań opisywanych metod działania, a także rzetelne naukowe zbadanie stopnia ich uwzględniania przez policję w praktyce.
Informacje o autorce:
Marzena Kordaczuk-Wąs – doktor nauk społecznych, absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, specjalizująca się w socjologii bezpieczeństwa i działaniach społecznych zapobiegających przestępczości oraz innym negatywnym zjawiskom społecznym. Jej główne zainteresowania skupiają się na kwestii zbliżania społecznej teorii do społecznej praktyki w celu podnoszenia jakości i skuteczności działań profilaktycznych. Na co dzień pełni służbę w Komendzie Głównej Policji w Warszawie. Sprawuje funkcję Zastępcy Krajowego Przedstawiciela Europejskiej Sieci Zapobiegania Przestępczości (EUCPN), współpracuje z Radicalization Awareness Network (RAN).
Książka ta jest unikatową próbą przedstawienia oryginalnego zapisu rezultatów prac badawczych i działań praktycznych podejmowanych w szerokim kontekście społecznym i metodycznym edukacji międzykulturowej. Dzięki takim opracowaniom debatę nad zagadnieniami edukacji realizowanej w warunkach wielokulturowości podejmuje liczne grono przedstawicieli wielu ośrodków naukowych oraz nauczycieli. Publikacja daje odpowiedź nie tylko na pytania o miejsce edukacji międzykulturowej w pedagogice, o potencjalne obszary jej badań, ale o związek między środowiskiem życia a edukacją i funkcjonowaniem człowieka. Złożone problemy wielokulturowości, edukacji i człowieka wymagają systematycznych analiz, badań prowadzonych przez nauki społeczne i humanistyczne. Ta książka, reprezentując interdyscyplinarne podejście do tych kwestii, ma w tym zakresie niewątpliwy udział.
prof. Alina Szczurek-Boruta
Publikacja dofinansowana przez Wydział Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku
Tożsamość personalna i społeczna jednostki wzbudza w ostatnich latach zwiększone zainteresowanie badaczy. Większość związanych z nią badań koncentruje się na analizie sytuacji młodego pokolenia w kontekście przemian społeczno-kulturowych. Brak jest jednak opracowań odnoszących się do kwestii zaburzeń i nieprzystosowania społecznego młodzieży. U podstaw myślenia autora niniejszej pracy leży założenie, że istota resocjalizacji związana jest z diagnozą ukierunkowaną na rozpoznanie potencjałów młodzieży nieprzystosowanej społecznie. Wydaje się więc, że zbadanie tożsamości młodzieży przebywającej w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych to interesujący i ważny przedmiot badań zarówno z punktu widzenia naukowego, wyjaśniającego zjawiska indywidualno-psychologiczne i społeczne, jak i z racji jego wymowy wychowawczo-edukacyjnej i społeczno-politycznej.
Karol Konaszewski – doktor nauk społecznych w dyscyplinie pedagogiki, asystent w Katedrze Edukacji Międzykulturowej Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień profilaktyki społecznej, pedagogiki resocjalizacyjnej i kryminologii.
Jak wieść zwyczajne życie i odnaleźć w nim szczęście? Jak wykorzystywać to, co najlepsze w idei hygge, dzień po dniu? Wciąż chcemy więcej mieć, wygodniej i ładniej żyć, cały czas próbujemy zostać lepszymi wersjami siebie, poprawiając wszystko od odcienia własnych zębów po ergonomię szafy. Szukamy mocnych doznań, nie zauważając urody małych rzeczy wokół. Ten klimat sprawia, że wielu z nas jest dziś wręcz sparaliżowanych lękiem przed byciem zwyczajnym człowiekiem. Agnieszka Burska-Wojtkuńska blogerka (Mrs. Polka Dot), socjolog i mama, przekonuje, że skandynawskie zjawiska hygge i lagom to więcej niż sezonowe mody, więcej niż świeczki i puchate koce. To idee, które pozwalają zwolnić, zadbać o relacje i dostrzec szczęście w codzienności. W tej książce znajdziesz zachętę do tego, by zacząć doceniać zwyczajność, być mamą bez kompleksów oraz cieszyć się każdą chwilą. Stworzysz nastrojowe dekoracje i wykorzystasz przepisy na jedzenie dające poczucie błogości. Bo życie to suma drobnych radości.
Książka Gatunki dziennikarskie w Europie. Wstęp do genologii porównawczej podejmuje próbę opisu pojmowania gatunków dziennikarskich w różnych obszarach językowych (polskim, angielskim, niemieckim, francuskim, hiszpańskim, włoskim, rosyjskim i węgierskim) i jest pierwszą tego rodzaju publikacją w Polsce, która przybliża różnorakie teorie i pojęcia gatunków, pomaga uchwycić różnice w ich rozumieniu w wybranych krajach Europy.
Książka powstała z myślą o polskich studentach dziennikarstwa, a także o dziennikarzach oraz osobach zainteresowanych teorią gatunków dziennikarskich. Ma ona ułatwić studentom dziennikarstwa uczestniczącym w międzynarodowych programach wymiany naukowej zdobywanie wiedzy na zagranicznych uczelniach. Wreszcie, może okazać się pomocna także dla osób odbywających praktyki zawodowe w redakcjach poza granicami Polski.
Artykuły [Articles]
Janusz Reykowski: Przemoc a realizacja celów grupowych: perspektywa makropsychologiczna [Violence as the recurring means of reaction in group conflicts: Societal perspective], doi 10.7366/1896180020174101, s. 112–129;
Paulina Szostek: Zazdrość romantyczna: kluczowe koncepcje teoretyczne i narzędzia pomiaru [Romantic jealousy: Main theoretical conceptions and measurement instruments], doi 10.7366/1896180020174102, s. 130–141;
Robert Balas, Joanna Sweklej: Rola procesów asocjacyjnych i formułowania sądów w nabywaniu i ekspresji postaw [The role of associative and propositional processes in attitude acquisition and expression], doi 10.7366/1896180020174103, s. 142–155;
Andrzej Falkowski, Maria Sidoruk-Błach: Siła cech negatywnych w kształtowaniu się podobieństwa: implikacje dla budowania wizerunku marki miasta [The strength of negative features in shaping similarity: Implications for creating the brand image of a city], doi 10.7366/1896180020174104, s. 156–165;
Aleksandra Pilarska, Anna Suchańska: Problem adaptacyjnej wartości empatii w kontekście jej związków z poziomem organizacji osobowości [The adaptive value of empathy in the context of its relation to the personality organization level], doi 10.7366/1896180020174105, s. 166–174;
Nina Ogińska-Bulik, Magdalena Kobylarczyk: Rola zasobów osobistych i społecznych w kształtowaniu poczucia jakości życia u nastolatków – wychowanków domów dziecka [The role of personal and social resources in the development of a sense of the quality of life in adolescents-children’s homes], doi 10.7366/1896180020174106, s. 175–184.
Metody [Methods]
Alan Mandal, Marcin Moroń: Skala typów przywiązania do miejsca według typologii Davida M. Hummona (1992): ustrukturyzowana jakościowa metoda badania przywiązania do miejsca zamieszkania [Type of Place Attachment Scale based on Hummon’s (1992) typology: A structured qualitative method of place attachment measurement], doi 10.7366/1896180020174107, s. 185–204;
Gabriela Czarnek, Piotr Dragon, Paulina Szwed, Bogdan Wojciszke: Kwestionariusz przekonań politycznych: własności psychometryczne [Political Beliefs Questionnaire: Psychometric properties], doi 10.7366/1896180020174108, s. 205–222;
Anita Zbieg, Aleksandra Słowińska, Błażej Żak: Siła relacji interpersonalnej: wstępna weryfikacja koncepcji i metody pomiarowej [Strength of interpersonal relations: Introductory verification of the concept and measurement method], doi 10.7366/1896180020174109, s. 223–239.
Pobudka o 5 rano, krzyki, musztrowanie i całodzienna harówka. Czy jesteś w wojsku? Nie. Po prostu Twój słodki niemowlak zmienił się w rozwydrzonego kilkulatka. Domagającego się całodobowej uwagi, żywiącego się wyłącznie ciasteczkami i robiącego sceny w sklepie. Zastanawiasz się, czy Twoje dziecko Cię nienawidzi? Czy ta udręka się kiedyś skończy? I jak poradzić sobie ze zbuntowanym kilkulatkiem?
Zaglądaj do tej książki za każdym razem, gdy masz ochotę podrzucić swoje dziecko na kilka godzin do baru z tabliczką na szyi „Zaopiekuj się mną”.
Bunmi Laditan, autorka bestsellerowych, humorystycznych poradników dla rodziców oraz twórczyni popularnego fanpage’a „Honest Toddler” (łączącego wszystkich zmęczonych rodziców), wychodzi z założenia, że lepiej ten trudny okres w rozwoju dziecka przeżyć z humorem. Zdrowy dystans oraz ironia pozwalają jej znaleźć rozwiązanie dla sytuacji, które nie raz zdarzyły się każdemu rodzicowi kilkulatka: histeria w parku, wcieranie jedzenia w dywan, wielogodzinne usypianie i tłumaczenie, że „nie, naprawdę nie możesz zjeść teraz pizzy (jest 5 rano!)”.
„nie za dużo,
nie za mało,
w sam raz”
Żyjąc w stylu lagom, możesz:
· zmniejszyć swój negatywny wpływ na środowisko
· poprawić równowagę między pracą a życiem osobistym
· wprowadzić do domu porządek
· stać się bardziej świadomym konsumentem
· dbać o relacje z ważnymi dla ciebie osobami
· promować dobre jedzenie w szwedzkim stylu
· mieć własne uprawy i nauczyć się zbieractwa
· uprawiać sport na łonie natury
· prowadzić szczęśliwsze i bardziej zrównoważone życie
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
