Wielu ludzi pyta mnie, co tak naprawdę liczy się w życiu. No, w sumie to niewielu. Właściwie to nikt. I bardzo słusznie – bo nie wiem.
Nie chodzę na fitness, nie jem jarmużu, nie przesiaduję z ajfonem w popularnych kawiarniach popijając latte macchiato, ani nie biegam (Boże broń!). A mimo to żyję i mam się dobrze. Szokujące, wiem.
Ta książka pokaże wam, jak być szczęśliwym nie robiąc niczego, co się powinno.
Pani Bukowa – kobieta, której nieudolne próby ogarnięcia życia śledzi na facebooku już niemal pół miliona osób. Mówi otwarcie to, co myślą wszyscy. Lubi jedzenie i internety. I wino. I leżeć sobie.
Wszyscy odczuwaliśmy, odczuwamy i będziemy odczuwać strach oraz lęk. Te emocje towarzyszą nam od pierwszej do ostatniej chwili naszego życia. Ważne jednak, aby ich nie mylić, nie stawiać między nimi znaku równości. Można powiedzieć, że strach jest na swój sposób lepszy od lęku – jeśli nie przekracza pewnych granic, stanowi skuteczne źródło motywacji, uczy unikać błędów. Lęk zaś jest bardziej nieokreślony, trudniej znaleźć jego przyczyny, a przez to trudniej wykorzystać dla własnych korzyści.
Autorzy tekstów zgromadzonych w tej książce – znakomici specjaliści z różnych dziedzin psychologii – podpowiadają, jak radzić sobie z tymi dwiema trudnymi emocjami, jak je rozróżniać i odpowiednio wykorzystywać. Radzą też, co zrobić, żeby nas nie zdominowały, nie odebrały nam radości życia i chęci do działania.
A więc nie bójmy się rozsądnie bać…
Doświadczanie bliskości uaktywnia różne lęki. Wiele osób balansuje między pragnieniem bliskości, lękiem przed wchłonięciem i przed utratą własnego Ja, a zarazem lękiem przed odrzuceniem. Boją się, że zatracą się w relacji, że będą musiały poświęcić wszystko, bo już nieraz to przeżyły. (…)
Część osób pragnących bliskości czuje lęk przed odrzuceniem i bolesną pustką, która temu towarzyszy. Prawdopodobnie we wczesnym dzieciństwie doświadczyły one odrzucenia, a potem odtwarzają ten wzorzec w kolejnych ważnych relacjach. Chroniąc się przed cierpieniem, idealizują swoje związki. Starają się spełniać potrzeby partnerów i zrobić wszystko, by nie dać powodu do konfliktu, nie dopuścić do sytuacji grożących rozstaniem. Bywają więc uległe, rezygnują z siebie.
W relacji czują się niepewnie, jakby stąpały po kruchym lodzie. Obawiają się, że gdy będą naprawdę blisko ukochanego, ten odkryje ich „ciemne strony”, a wtedy niechybnie zostaną porzucone. Wstydzą się siebie, czują się nie dość dobre, nie dość godne, by je kochać. Dlatego boją się dzielić sobą, nie wychodzą z inicjatywą. Oczekują, że to partner podejmie ryzyko odsłonięcia siebie, swych emocji i myśli. On narzuci tempo budowania relacji. Jednocześnie asekurują się i nadmiernie się kontrolują. Nic dziwnego, że mają trudności ze spontanicznością.
(Aneta Cieśla, Tak blisko, że aż za…)
Znajdź swój wewnętrzny kompas i kieruj się nim, aby częściej niż kiedykolwiek dotąd doświadczać harmonii i radości w swoim życiu!
Jakże możemy żeglować przez bezkresny ocean informacji i wiedzieć, co jest dla nas najlepsze w każdej sytuacji – w czasach, kiedy to od rana do wieczora ze wszystkich stron jesteśmy bombardowani informacjami o tym, co dla nas najlepsze, co „powinniśmy” albo czego „nie powinniśmy” robić, aby wieść szczęśliwe życie. Czy istnieje godny zaufania sposób podejmowania decyzji i mądrego wędrowania przez życie? Czy istnieje sposób uwzględniający niepowtarzalność każdej jednostki, jej potrzeby, życzenia i pragnienia?
Owszem – istnieje! Każdy z nas bowiem posiada swój wewnętrzny kompas! Osobisty wewnętrzny system nawigacyjny – działający w każdej sytuacji, zapewniający bezpośrednią łączność każdego człowieka z wielką uniwersalną inteligencją, która stworzyła nas i wszelkie życie.
W tej książce Barbara Berger odpowiada między innymi na następujące pytania: czym jest wewnętrzny kompas i w jaki sposób odczytujemy jego wskazówki, jakie jest prawdziwe znaczenie naszych emocji, w jaki sposób wykorzystujemy wewnętrzny kompas w naszym codziennym życiu, w pracy, w naszych relacjach z innymi ludźmi, co zakłóca naszą zdolność odczytywania wewnętrznego kompasu i podążania za jego wskazówkami, czy kierowanie się wewnętrznym kompasem jest przejawem samolubstwa, co z innymi ludźmi, co robić, gdy wewnętrzny kompas wskazuje nam kierunek, który w naszym przekonaniu nie zostanie zaakceptowany przez innych ludzi?
***
Każdy z nas posiada wewnętrzny kompas, lecz nie każdy z nas wie, jak się nim posługiwać. Może nam w tym pomóc Barbara Berger. W swojej nowej, pięknej książce wskazuje, w jaki sposób możesz doświadczać w swoim życiu więcej harmonii i radości, a mianowicie poprzez posługiwanie się wewnętrznym kompasem. To naprawdę interesująca lektura, ponieważ wszystkim nam znane są opisane przez autorkę dylematy. Koniecznie przeczytaj!
„The Family Guide” W swojej nowej książce Barbara Berger pokazuje nam, jak można wieść szczęśliwe, bogate i dające poczucie spełnienia życie w coraz bardziej niespokojnym świecie. Według Barbary Berger najważniejsze jest zwracanie uwagi na nasze uczucia oraz życie w zgodzie z tym, kim naprawdę jesteśmy. Prosta recepta – podobna do tej, której udzielił niegdyś grecki filozof Epiktet.
„My Health” ***
Barbara Berger jest autorką piętnastu poradników, w tym bestsellerowej książki Odkryj w sobie siłę. Przejmij kontrolę nad swoim życiem (wydanej w 30 językach) oraz Jak być szczęśliwym. 10 sposobów na udane życie (wydanej w 20 językach). Więcej informacji na stronie internetowej beamteam.com.
Istnieje wiele przyczyn wystąpienia kryzysu migracyjnego w Europie w latach 2015-2016. Jedną z najważniejszych jest niewątpliwie wojna w Syrii. Pośrednią przyczyną niepokojów społecznych, które legły u podstaw tej wojny, była klęska suszy w latach 2007-2010, będąca powodem emigracji 1,5 mln ludzi z obszarów wiejskich do miast, gdzie doświadczali ubóstwa i społecznego wykluczenia.
Celem niniejszej publikacji jest politologiczno-socjologiczna i etyczna refleksja nad wyzwaniami, przed którymi stanął nasz kontynent. Inspiracją do jej powstania była konferencja zorganizowana na UKSW pod koniec 2015 roku, która zgromadziła specjalistów zajmujących się zagadnieniem migracji. Autorzy prezentują zróżnicowane podejścia do zagadnień związanych z kryzysem migracyjnym w Europie oraz problematyką uchodźczą. Różnorodność ta daje możliwość szerszego spojrzenia na aktualną sytuację "współczesnej wędrówki ludów" i naświetlenia jej z różnych stron. (z Wprowadzenia)
Istotą współczesnej wielokulturowości nie jest występowanie wielu różnych kultur „obok siebie”, „oddzielnie”, ale przeciwnie – nakładanie się tych kultur, tak by tworzyły się międzykultury i różnego typu pogranicza. Z jednej strony pojęcie pogranicza konotuje pewną przejściowość i niedookreśloność, zawieszenie pomiędzy różnymi kategoriami, z drugiej strony – stajemy w obliczu coraz bardziej widocznej graniczności, która staje się wyzwaniem, a nawet murem, czy – odnosząc się do doświadczeń europejskich – płotem bądź zaporą z drutu kolczastego nie do przebycia. Pogranicze to teren dialogu, otwartości, wymiany doświadczeń, ale w swoim ekstremum to także teren konfliktu i odnawiających się walk o dominację społeczną, polityczną, a także, w konsekwencji tych dwóch, kulturową.
Jaką postawę w takiej sytuacji wybrać? Konfrontacji i nieufności? Czy też wybrać dialog jako obiektywną postawę wobec inności i podjąć trud zrozumienia tak wieloaspektowego zagadnienia, jakim jest wielokulturowość?
Autorzy zebranych w tomie tekstów wybierają tę drugą postawę, jako jedynie słuszną i humanistycznie akceptowalną. Nie uciekają przy tym jednak od problemów trudnych, które pograniczność ze sobą niesie dla rozumienia pojęcia wspólnoty i konieczności jej twórczego odtwarzania, i to w kilku głównych aspektach: lokalnym, regionalnym, narodowym i ponadnarodowym. Mierzą się z wyzwaniami pograniczności, terytoriów niejasnych, rozmytych i szukają mostów łączących te terytoria, gdzie jedność łączy się z wielością, jednoznaczność z wieloznacznością, a pewność przechodzi w pytanie.
Joanna Kowalczyk – doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, administratywistka. Rozprawę doktorską napisała na temat rosyjskojęzycznego dyskursu administracyjnego. Autorka publikacji dotyczących komunikowania w oficjalnej sferze prawnej w czasopismach krajowych i zagranicznych. Obecnie przygotowuje Słownik terminów urzędowych. Prowadzi zajęcia na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach z zakresu kultury języka i poprawności wypowiedzi. Jej zainteresowania naukowe związane są z prakseologią kształtowania interakcji wykonawstwa prawnego oraz sposobami konceptualizowania i werbalizowania informacji w tekstach aktów normatywnych.
Pragmatyka komunikacji urząd – obywatel jest monografią naukową poświęconą systemowemu oglądowi interakcji zachodzących pomiędzy organami wykonawstwa prawnego a pozostałymi uczestnikami dyskursu w kontaktach oficjalnych. Przestrzeń badawcza objęła koncepty ustrojowe, społeczne, cywilizacyjne i kulturowe oraz sytuacje, akty i konteksty komunikacyjne. Tak szerokie, interdyscyplinarne spojrzenie umożliwiło uchwycenie nie tylko jednostkowych właściwości tekstów wymienianych między urzędnikiem a obywatelem, ale przede wszystkim pozwoliło wyodrębnić immanentne cechy prawnie relewantnego regulowania stosunków społecznych. Najważniejszym efektem badań przedstawionych w niniejszym opracowaniu jest wskazanie i typologizacja funkcjonalna sposobów, przyczyn i celów wchodzenia w relacje administracyjne, a także identyfikacja ich prawnych i użytkowych skutków.
Autorka celnie uchwyciła kluczowe aspekty komunikacji w urzędzie, odmitologizowała dotychczasowe dość stereotypowe postrzeganie tego, jak funkcjonuje porozumiewanie się uczestników tego ważnego społecznie obszaru. Książka może okazać się interesująca zarówno dla językoznawców, zajmujących się językiem urzędowym w różnych aspektach, jak i dla badaczy z zakresu szeroko rozumianej administracji.
Z recenzji dra hab. Piotra Zbróga, prof. UJK
Doktor Justyna Dobrołowicz Autorka podjęła w swojej książce bardzo poważny temat dyskursywnej jakości krytycznej wizji edukacji tworzonej przez współczesną polską prasę jako znaczącej dla formowania się czytelniczych sposobów myślenia o niej. Rzecz jest o tyle skomplikowana, że edukacja, zawsze osadzona w społecznych kontekstach, jest obecnie specyficznie uwikłana ideologicznie, politycznie i ekonomicznie, co tworzy gęstość zależności i trudności rozszyfrowywania jej sensów oraz nadawania im znaczeń przez czytelników prasy jako uczestników życia społecznego. Autorka podjęła ambitny zamiar naświetlenia tej kwestii.
Z recenzji prof. dr hab. Joanny Rutkowiak
Praca składa się z sześciu rozdziałów. Otwiera ją rozdział teoretyczny, którego celem jest omówienie zmian gospodarczych i kulturowych szczególnie ważnych dla funkcjonowania edukacji. Zmiany te tworzą konteksty, w których dyskurs jest realizowany i w dużej mierze decydują o jego treści. W rozdziale drugim, w związku z wieloma niejasnościami, które towarzyszą badaniom dyskursu, podjęłam próbę uporządkowania wiedzy o dyskursie i metodach jego analizy. Kolejne cztery rozdziały pracy mają charakter badawczy. Przeprowadzone analizy wybranych opiniotwórczych czasopism pozwoliły ustalić, jakie wątki tematyczne związane z edukacją są podkreślane w prasie; jak zbudowany jest dyskurs, jakich użyto w nim środków językowych; jakie rezultaty dla zachowania i sposobu myślenia czytelników może przynieść lektura tekstów o edukacji zamieszczonych na łamach tygodników opinii.
Kończąc uwagi wstępne, składam serdeczne podziękowania Paniom Recenzentkom: prof. zw. dr hab. Marii Czerepaniak-Walczak i prof. zw. dr hab. Joannie Rutkowiak, za życzliwe rady, krytyczne uwagi oraz cenne wskazówki, które zdecydowały o ostatecznym kształcie książki.
elem przedkładanego Czytelnikowi tomu jest ukazanie wybranych obszarów pracy socjalnej warunkowanych dynamiką zmian – głównie demograficznych i społeczno-gospodarczych – występujących we współczesnym społeczeństwie. Punktem wyjścia uczyniono tu proces przygotowania do zawodu pracownika socjalnego. Zebrany materiał przedstawiono w czterech częściach. Pierwszy blok zagadnień dotyczy refleksji nad kształceniem do pracy socjalnej, czyli tendencji, wyzwań i dylematów edukacji w zakresie pracy socjalnej. W części drugiej zebrano teksty, których tematyka oscyluje wokół zagadnień związanych z funkcjonowaniem i kompetencjami podmiotów polityki zabezpieczenia społecznego. Część trzecia tomu jest poświęcona innowacyjnym rozwiązaniom w obszarze pracy socjalnej, a w ostatniej autorzy artykułów koncentrują się na wieloaspektowości pracy socjalnej.
Mamy nadzieję, że ze względu na zakres poruszanej problematyki książka zainteresuje szerokie grono odbiorców, a opisane w niej kwestie będą stanowiły inspirację do podjęcia praktyki oraz refleksji naukowej. Prezentowany zbiór adresujemy zwłaszcza do pedagogów, socjologów, polityków społecznych, osób doświadczających trudności w pracy zawodowej polegającej na profesjonalnym świadczeniu pomocy i wsparcia, jak również studentów nauk humanistycznych.
Życzę Czytelnikom tej książki, aby jej lektura przyczyniła się do pogłębienia własnej wiedzy na temat działania w pracy socjalnej, kształcenia do niej i sposobów pozyskiwania sojuszników (sił ludzkich) w tych trzech, wyżej wymienionych przestrzeniach „pomiędzy”, a tym samym dała potwierdzenie sensu obranego kierunku kształcenia do tego pola aktywności.
(Z wprowadzenia do książki prof. zw. dr hab. Ewy Marynowicz-Hetki)
Jest rok 2047. Nie masz samochodu, ani w ogóle zbyt dużo rzeczy, za to subskrybujesz odpłatnie to, co potrzebujesz. Wirtualna rzeczywistość jest tak powszechna, jak telefony komórkowe. Z urządzeniami, które cię otaczają, porozumiewasz się za pomocą gestów. Niemal wszystkie płaskie powierzchnie stały się ekranami, a kiedy patrzysz na nie, one patrzą na ciebie. Reklamodawcy płacą ci za oglądanie reklam. Roboty i sztuczna inteligencja wykonują twoją starą pracę, ale dzięki nim dostałeś nową – zajmujesz się czymś, o czym nawet nie śniłoby ci się w dawnych czasach roku 2017.
Kevin Kelly, myśliciel i wizjoner, który kiedyś przewidział, jaki zasięg będzie miała internetowa rewolucja, kreśli wiarygodną i pełną optymizmu drogę, którą będziemy podążać przez najbliższe 30 lat w świecie, w którym sztuczna inteligencja stanie się codziennością. Nadchodące zmiany to rezultat długookresowych tendencji, których oddziaływanie na nasz świat już się rozpoczęło. Kelly opisuje 12 z nich, m.in. wyposażanie w sztuczną inteligencję rzeczy, z którymi stykamy się na co dzień oraz przedkładanie dostępu nad posiadanie na własność – i pokazuje ich wzajemne relacje. Te procesy zrewolucjonizują całkowicie to, jak pracujemy, uczymy się, kupujemy, spędzamy czas wolny i komunikujemy się ze sobą. Jeżeli zrozumiemy i wykorzystamy te nadciągające zmiany, łatwiej nam będzie ułożyć sobie nasze codzienne relacje w taki sposób, by nowe technologie przyniosły nam jak najwięcej korzyści. Nieuniknione to książka dla każdego, kto szuka rady, jak znaleźć swoje miejsce w tym wyłaniającym się nowym świecie.
***
Kevin Kelly przyczynił się do powstania magazynu „Wired” i kierował nim przez pierwsze siedem lat. Publikuje m.in. w „The New York Times”, „The Economist”, „Science” oraz „The Wall Street Journal”. Jego wcześniejsze książki to w szczególności Out of Control (Poza kontrolą), New Rules for the New Economy (Nowe reguły nowej gospodarki) – wydanie polskie w 2001 r., Cool Tools (Naprawdę fajne rzeczy) oraz What Technology Wants (Czego chce technologia). Mieszka w Kalifornii i jest nadal związany z „Wired”.
Żyjemy w dobie prezentacji PowerPoint, które choćby były przepiękne i niezwykle fascynujące pod względem merytorycznym – nie zaskakują formą. Idąc na wykład lub szkolenie, spodziewamy się, że będą nam prezentowane slajdy! Oczekujemy nawet, że po owym szkoleniu lub wykładzie otrzymamy te slajdy, tak by nie musieć notować.
Dotarliśmy więc do momentu, gdzie zaskakuje nas trener, mówca, wykładowca czy menedżer w dużej firmie, który nie przynosi prezentacji z rozszerzeniem .ppt, a narzędzia, jakie ma przy sobie, to jedynie mazaki.
Karolina Jóźwik jako trener biznesu, który 90 procent swojego czasu pracy spędza w sali szkoleniowej, stała się nałogowcem eksperymentowania.
Tym razem zaprasza na przygodę z MYŚLENIEM WIZUALNYM. By w pełni zrozumieć i wykorzystać tę książkę, potrzebne będą:
• dobry humor,
• dystans do świata,
• kilka kolorowych mazaków,
• głowa pełna inspiracji.
BAWCIE SIĘ DOBRZE!
Przed wami mnóstwo inspiracji rysunkowych, trenerskich, prezenterskich… sami zresztą zobaczcie.
Pozbądź się maski i bądź w życiu sobą.
Potrzeba autentyczności – wyrażania w życiu tego, co naprawdę myślimy i czujemy – leży u podstaw naszego szczęścia. Zwykle jednak, bojąc się odrzucenia i negatywnej oceny, kryjemy się za rozmaitymi maskami bądź stosujemy strategie obronne. Doktor Stephen Joseph, opierając się na koncepcjach psychologów pozytywnych i czerpiąc z własnego bogatego doświadczenia jako terapeuty, krok po kroku ukazuje, jak dotrzeć do swojego prawdziwego „ja” i zyskać odwagę jego wyrażania. Poprzez przykłady z życia i ciekawe ćwiczenia wyjaśnia też, jak możemy wspierać autentyczność u naszych dzieci, pielęgnować ją w związku i opierać się na niej w pracy. Badania naukowe dowodzą bowiem, że ludzie autentyczni są szczęśliwsi, zdrowsi i bardziej spełnieni w życiu.
Przychodzimy na świat jako wspaniałe oryginały i nie powinniśmy żyć jako mierne kopie. Ta fascynująca książka pomoże ci zrozumieć, kim jesteś, i doradzi, jak żyć autentycznie. Obowiązkowa lektura dla każdego, kto pragnie szczęśliwego i udanego życia. - Jan Mühlfeit, były prezes europejskiego oddziału Microsoftu
Zwornikiem misji i działań Międzynarodowego Centrum Kultury jest pojęcie dziedzictwa kulturowego, rozumianego jako wykorzystywanie przeszłości dla współczesnych i przyszłych celów. Miasto stanowi istotny element dziedzictwa: miasto jako zwierciadło cywilizacji, miasto takie choćby jak Kraków. Dlatego debata nad naturą miasta w ogóle, a także fenomenem zmiany, jaką przechodzi Kraków, wydaje się ważna.
Dzisiaj pytanie o funkcje metropolitalne Krakowa to nie tylko pytanie o jego miejsce w sieci osadniczej Europy, o jego relację ze światem i o naturę zmiany, której nie sposób nie dostrzec, spacerując choćby po Rynku Głównym. To także pytanie o konkurencyjność takich miast jak Kraków. Wielkie miasta wyróżniają się dwiema cechami: akceptacją dla obcych i brakiem tolerancji dla przeciętności. Co jednak ciekawe, tylko niektóre z nich potrafią być inkubatorami nowych wartości intelektualnych. Stopień kreatywności miasta zależy bowiem od splotu wielu czynników: kwestii politycznych i ekonomicznych, ale także kumulacji funkcji kulturalnej, edukacyjnej, badawczej, informacyjnej, która daje możliwość synergii – będącej warunkiem koniecznym do wyzwolenia kreatywności i innowacyjności. W tym upatruję fundament budowania nowej wizji Krakowa. Kraków nie jest i nie będzie globalną metropolią, ale może być miastem kreatywnym.
I choć Kraków nie jest środkiem Europy Środka, jest elementem sieci miast, którą Europa Środka stanowi. Warto więc zapytać o specyfikę naszego Kulturraum, naszej przestrzeni kulturowej symbolizowanej przez wielkie metropolie środkowoeuropejskie. Co wyróżnia je od innych miast na świecie, o ile rzeczywiście ich inność jest odczuwalna i widoczna? Czy tożsamość środkowoeuropejska została osłabiona w interwale dwudziestu pięciu lat szybko następujących przemian?
Krzysztof Sadecki – polski finansista i analityk biznesowy, trener mentalny, publicysta, autor cyklu książek „Własny business – dlaczego tak?”. Obecnie Ambasador Dobrej Woli w Międzynarodowej Komisji Praw Człowieka oraz World Institute of Peace, redaktor naczelny magazynu „Businessman Today”.
Dzięki bardzo dobrej znajomości polskiego rynku wykłada na wyższych uczelniach w kraju i zagranicą, regularnie występuje jako prelegent na eventach motywacyjno-inspiracyjnych, prowadzi szkolenia z zakresu rozwoju osobistego i biznesowego. Jest również uznanym autorytetem w dziedzinie treningów mentalnych.
Laureat wielu nagród, m.in. dwóch nagród Mentora Roku w plebiscycie „Najlepsi z najlepszych” za najbardziej poczytny poradnik biznesowy, nagrody „Global Business Entertainment” społeczności Kultura Kobiet, nagrody Guru Biznesu społeczności Business Link oraz nagrody Diamentów Polskiego Biznesu jako Trener Przyjazny Kobietom.
Prawdziwa perla wśród książek o rozwoju osobistym – wnikliwa i odważna, szczera i odkrywcza. Lektura obowiązkowa dla każdego przedsiębiorcy. Do przeczytania jednym tchem jak i do dogłębnego studiowania Zapewne nieraz jeszcze do niej powrócę.
Witold Antosiewicz
W swoim życiu przeczytałem wiele książek traktujących o rozwoju osobistym, ale żadna z nich nie była tak wnikliwa jak najnowsza książka Krzysztofa Sadeckiego. Pozycja wybitna i zasługująca na kilkukrotne przeczytanie, by przypadkiem coś nie umknęło, a czytając ma się wrażenie, że wszystko ma znaczenie. Gorąco polecam.
Łukasz Milewski
Zbiór artykułów dotyczących rzecznictwa interesów w Unii Europejskiej, w szczególności działań na rzecz polskich interesów gospodarczych i społecznych. Autorzy związani z różnymi ośrodkami naukowymi i unijnymi koncentrują się w swoich analizach na takich zagadnieniach jak: polskie interesy w UE, wpływ prawa unijnego na polityki publiczne w Polsce, prawna regulacja lobbingu, a także reprezentacja interesów państw spoza UE.Istotną częścią książki jest praktyczne spojrzenie pracowników instytucji unijnych na prezentowaną problematykę. Publikacja zawiera wiele cennych wskazówek dla decydentów mogących wzmocnić polski lobbing w strukturach UE.
Pogłębiająca się wielokulturowość Europy jest już faktem, a przystąpienie Polski do Unii Europejskiej jedynie formalnością, przypieczętowującą stan dokonany. Wielokulturowości nie można jednak po prostu ogłosić – o wielokulturowość należy dbać i zabiegać; potrzeba wielu lat pracy i pokonywania stereotypów, lęków i uprzedzeń, by w rezultacie móc się szczycić społecznością wielokulturową, a zarazem jednolitą, gdzie podziały, choć wyraźne, płynnie przechodzą jedne w drugie. Książką szczególnie w tym temacie przydatną, są Postawy nauczycieli wobec edukacji międzykulturowej a kultura szkoły Barbary Dobrowolskiej, ujmująca zagadnienie od strony edukacji, jako zarodka, z którego może i powinna wykluć się przyszła wielokulturowość.
Publikacja składa się z dwóch części: teoretycznej i empirycznej. Część teoretyczna prezentuje przegląd stanowisk wobec wielokulturowości i międzykulturowości oraz wobec kultury szkoły. Część druga – empiryczna – diagnozuje postawy nauczycieli wobec edukacji międzykulturowej, próbuje nakreślić definicję pojęcia „kultury szkoły, a całość uzupełniona jest analizą jakościową. Nie dziwią zatem niezwykle pochlebne i entuzjastyczne opinie Recenzentów: prof. zw. dra hab. Tadeusza Pilcha oraz prof. UŚ dr hab. Aliny Szczurek-Boruty.
Firma w społecznościowym oceanie. Im głębiej, tym mniej bezpiecznie
Fake newsy. Trolling. Kryzysy PR wybuchające złośliwie w piątki, o godzinie dwudziestej drugiej. Niezadowoleni klienci, którzy używają profilu firmowego niczym książki skarg i zażaleń. Internetowi hejterzy, którzy tylko czekają na taką okazję. Aby się wyżyć. Dowalić. Zgrillować markę czy firmę, która popełniła błąd. Czasem mały, czasem większy, ale przecież niecelowy — potknięcia się zdarzają. Tylko ten się nie myli, kto nic nie robi. Niestety, social media nie wybaczają. One z tego żyją. A z nich inspirację czerpią dziennikarze, gotowi w nieskończoność podgrzewać atmosferę porażki wokół firmy, która nie dość szybko albo niewystarczająco mocno zareagowała na kryzys w mediach społecznościowych.
Czy zatem warto w ogóle jeszcze prowadzić profil na Facebooku? A może lepiej się wycofać do swojskiego offline?
Mimo wszystko — warto! Po pierwsze dlatego, że media społecznościowe to wciąż bardzo skuteczne narzędzie służące komunikacji z klientem i nawiązywaniu nowych, biznesowo korzystnych kontaktów. Po drugie to narzędzie obowiązkowe, ponieważ odbiorcy zwyczajnie oczekują, że ich ulubiona marka będzie tam obecna. Oczywiście, by uczestniczyć w życiu online, nie zwariować i nie ponieść porażki, trzeba wyznaczyć sobie pewne granice, wypracować rozwiązania na wypadek sytuacji kryzysowej, stale się uczyć, by nadążać za zmianami, które są jedyną pewną rzeczą w tym środowisku. Warto korzystać z przykładów sukcesu firm, organizacji i instytucji publicznych — także tych, których historie przytoczono w tej książce. Skok do oceanu social mediów to nie wybór, lecz konieczność dla większości dzisiejszych przedsiębiorstw. A skoro tak, to dobrze jest zawczasu nauczyć się w nim pływać...
Rola i miejsce sacrum w przestrzeni miejskiej potraktowane jako problem religijno-kulturalny i społeczny wzbudzało i nadal budzi duże zainteresowanie. Dotychczas w polskiej literaturze pojawiały się najczęściej opracowania dotyczące funkcjonowania poszczególnych obiektów sakralnych: kościołów, klasztorów, przytułków, w których autorzy omawiali historię budowy pojedynczych obiektów architektonicznych i działalność związanych z nimi artystów. Ukazywały się prace przybliżające działalność społeczno-charytatywną Kościoła, choć wiele aspektów tego zagadnienia czeka na nowe opracowania. Dokładnie zostały przebadane dzieje oraz rola poszczególnych zakonów, np. dominikanów, franciszkanów czy jezuitów, ich działalność duszpasterska oraz wychowawczo-naukowa. Wiele już wiemy o ich wkładzie w kształtowanie i rozwój polskiej kultury oraz myśli politycznej. Do tej pory nie dysponowaliśmy publikacją omawiającą znaczenie sacrum w wieloaspektowym wymiarze, dającą wgląd w zmieniającą się rolę wiary w życiu człowieka na przestrzeni dziejów.
Redaktorzy mają świadomość, że podjęta problematyka jest bardzo rozległa i oddawany do rąk Czytelników tom studiów nie wyczerpuje wszystkich zagadnień związanych z rolą sacrum w przestrzeni miejskiej. Autorzy wielu artykułów zadają sobie i Czytelnikom pytanie: czy religijność i pobożność ludzi dziś żyjących w mieście zdewaluowały się i ograniczyły do pozostawienia w przestrzeni miejskiej jedynie symboli religijnych, co ukazuje okładka naszej książki? Czy religia była i nadal jest potrzebna współczesnemu człowiekowi?
Fragment Wstępu do ksiązki
Patchworkowe rodziny traktowane są przez niektórych ich członków jako dopust boży, przez innych – jako szansa. Niewątpliwie życie w takiej rodzinie jest nie lada wyzwaniem. Jak podaje GUS, w 2013 roku rozwiodło się 36 procent małżeństw zawartych w ciągu ostatnich 5 lat. I ta tendencja z roku na rok rośnie. Statystyki nie obejmują ludzi z niesformalizowanych związków, którzy też się rozstają, też mają dzieci. To ogromny społeczny problem. Te 36 procent (plus niesformalizowani) wchodzi w kolejne związki, na ogół z matrymonialnego rynku wtórnego i tworzy czasem wielopiętrowe patchworkowe systemy. Z praktyki terapeutycznej Wojciecha Eichelbergera wynika, że często ci ludzie czują się zagubieni, winni, nie wiedzą, jak układać relacje w nowych systemach. Książka ta ma im pomóc w rozwiązaniu tego problemu. Wojciech Eichelberger – psycholog i psychoterapeuta, współtwórca pierwszych psychoterapii w Polsce. Prowadzi Instytut Psychoimmunologii (IPSI) w Warszawie. Autor i współautor wielu bestsellerowych książek, m.in. Życie w micie, Sny, które budzą (Wydawnictwo Zwierciadło), uświadamiających czytelnikom istotne źródła ich życiowych problemów i wskazujących drogę do ich przekraczania. Od lat związany z magazynem „Zwierciadło”. Alina Gutek – dziennikarka od lat związana z magazynem „Zwierciadło”.
Tematem monografii jest myśl antropologiczno-społeczna zawarta w traktatach odrodzeniowych w języku włoskim i łacińskim, w których pojawia się zaduma nad niedoskonałością natury ludzkiej. Wybitni humaniści epoki dostrzegają w człowieku istotę słabą, omylną, skłonna do zła. Nie jest bowiem prawdą, że włoski renesans jedynie sławił człowieka, jego rozum i umiejętności, uważając go za równego bogom, za zdolnego pokonać wszelkie przeszkody w drodze do celu, jakim miała być doskonałość i przemiana świata na lepszy – w rzeczywistości taka wizja dotyczyła wyłącznie jednostek wybitnych i wszechstronnych.
W jaki sposób wyewoluował ludzki umysł? Jakie uwarunkowania doprowadziły do powstania języka, sztuki i kultury? Skąd wzięła się w naszych umysłach zdolność do rozumienia stanu umysłu innych ludzi?Potęga mózgu to znakomita opowieść o ewolucji zachodzącej od epoki kamienia aż po czasy współczesne. O tym, jak wraz ze zmianą środowiska, wymagań żywnościowych czy klimatu ulegał zmianie rozmiar mózgu naszych przodków oraz wielkość grup społecznych, w których żyli. Autorzy prowadząc nas przez ewolucję człowieka nie skupiają się wyłącznie na skamielinach i kościach, ale rozszerzają zakres badań o zagadnienia społeczne. Interdyscyplinarne podejście do naszej historii pozwoliło im opracować teorię mózgu społecznego, która tłumaczy, w jaki sposób zmiany liczebności grup, w których żyli nasi przodkowie, napędzały rozwój mózgu i stopniowo uwalniały potencjał ludzkości.Robin Dunbar - brytyjski antropologi, profesor psychologii ewolucyjnej Uniwersytetu w Oxfordzie. Słynie z teorii dotyczącej maksymalnej ilości stabilnych relacji międzyludzkich jednej osoby, czyli tzw. liczby Dunbara. Autor m.in. książek Nowa historia ewolucji człowieka (CCPress 2013), Człowiek. Biografia (CCPress 2015), Anatomia miłości i zdrady (CCPress 2016) oraz Pchły, plotki a ewolucja języka (CCPress 2017).Clive Gamble - profesor archeologii na Uniwersytecie w Southampton. Jego prace skupiają się na badaniu najstarszych przodków człowieka, a szczególnie na określaniu początków kolonizacji całego świata przez gatunek ludzki. Autor m.in. Archeology: The Basics (2007), Settling the Earth (2013).John Gowlett - profesor archeologii na Uniwersytecie w Liverpoolu. Specjalizuje się w archeologii ewolucyjnej oraz antropologii. W swojej pracy naukowej zajmuje się badaniem warunków i początków zdolności konceptualizacji u wczesnych ludzi. Autor m.in. Ascent to Civilization (2012).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
