Książka stanowi poradnik dla nauczycieli, arteterapeutów, metodyków i studentów zajmujących się pracą artystyczną, pedagogiczną i psychologiczną. Zawiera scenariusze dwudziestu pięciu ćwiczeń. Ich struktura składa się z kilku stałych części: krótkiej prezentacji problematyki, opisu przebiegu ćwiczenia, polecenia pewnych refleksji przy pokazie, określenia grupy wiekowej uczestników oraz miejsca, materiałów i czasu trwania poszczególnych zadań. Następnie autor przedstawia opisy realizacji oraz uwagi i refleksje uczestników. Wszystkie ćwiczenia są klarownie przygotowane jako materiał inspiracyjny dla czytelnika, który w czynny sposób chciałby z nich skorzystać.
Patronat: Fabryka Kreatywności, Stowarzyszenie Arteterapeutów Polskich Kajros.
• Jak stać się skutecznym coachem? Zupełnie nowe – rozszerzone – wydanie bestsellera Jenny Rogers! Nowe wydanie uwzględnia najnowsze odkrycia neurobiologii i ich praktyczne zastosowania w pracy coacha. Autorka oprócz teorii, podstawowych zasad i technik coachingowych, omawia także zagadnienia praktyczne: budowanie zaufania między coachem a klientem, ustalanie celów, stawianie wyzwań czy pracę z osobą, która doświadczyła traumy. Porusza takie kwestie jak etyka pracy, coaching przez telefon czy udzielanie informacji i rad na sposób coachingowy. To książka dla praktyków, obfitująca w cenne wskazówki poparte wieloma studiami przypadku i przykładami rozwiązywania różnych, nierzadko skomplikowanych, problemów. Zawiera liczne scenariusze i wytyczne pomocne w codziennej pracy coacha. Napisana w przystępny sposób, stanowi znakomity przewodnik po praktyce coachingowej – niecenione źródło wiedzy i inspiracji zarówno dla coacha początkującego, jak i doświadczonego, chcącego udoskonalić swój warsztat. To najbardziej obszerne i wyczerpujące wprowadzenie do tematyki coachingu.
Jest to praca wchodząca głęboko we współczesne kwestie społeczne i kulturowe, które mają obecnie miejsce w tym regionie. Ma ona charakter naukowy (co widać także po bibliografi i), ale przybiera również postać osobistego eseju socjologicznego o Śląsku i jego mieszkańcach. Jej autorka odwołuje się niejednokrotnie do swoich prac i badań na temat Śląska, które prowadziła od lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. Pozwala to zrozumieć czytelnikowi zmiany, jakie dokonały się i dzieją się w tym regionie, jak ewolucję postrzegania regionu Śląska od traktowania go jako monolitu kulturowego w państwie polskim do dostrzeżenia jego autonomicznej wartości kulturowej w systemie demokracji. Lektura tej pracy nie pozostawia czytelnika neutralnym, autorka angażuje mocno czytelnika w poznanie i zrozumienie tego, co obecnie tam się dzieje. Staje zawsze po stronie Ślązaków, którzy próbują wreszcie mówić swoim głosem i w swoim imieniu. To jest nie tylko dobra merytorycznie i poznawczo książka, ale jest ona także sprawnie napisana (czyta się ją z zainteresowaniem), ciekawa ze względu na różne przykłady historyczne oraz aktualna ze względu na obecne miejsce Śląska i Ślązaków w Polsce.
z recenzji dr hab. Sławomira Łodzińskiego, prof. UW
Czy edukacja – jej istota, cele, proces – wymaga dzisiaj redefinicji? Czy jesteśmy świadkami kolejnych etapów ewolucji, czy też można mówić o bardziej gwałtownych zmianach rewolucyjnych? Czy, myśląc o edukacji, trzeba pójść za głosami, że system wymaga zrównania z ziemią i wybudowania wszystkiego na nowo, albo za tymi, że trzeba trwać przy tradycyjnym modelu, bo tylko on jest naprawdę wartościowy?
Drogi Czytelniku, oddawana do Twoich rąk książka nie stanowi zbioru kompletnych odpowiedzi na powyżej sformułowane pytania. Jest ona raczej wynikiem zatrzymania się w dzisiejszym, szybko pędzącym świecie oraz próbą spojrzenia na trendy i zjawiska dotyczące edukacji i szeroko rozumianych mediów oraz technologii „tu i teraz” – w połowie drugiej dekady XXI wieku. Jest próbą obserwacji i wyciągnięcia wniosków. Dynamika zjawisk w opisywanym obszarze jest tak duża, że eksploracje w tej problematyce są potrzebne cały czas. Jeżeli stanie się dla Ciebie, Szanowny Czytelniku, drogowskazem, który pozwoli na własne poszukiwania (czy to praktyczne, czy teoretyczne) w nakreślonym obszarze, zamysł autorki będzie można uznać za zrealizowany.
Książka ma charakter naukowo-badawczy. Opiera się na wynikach kilkuletnich badań i analiz, jednak można w niej znaleźć również fragmenty o charakterze bardziej popularnonaukowym. Została przygotowana z myślą zarówno o teoretykach, jak i praktykach edukacji. Jeżeli jesteś młodym człowiekiem, który przygotowuje się do tego, aby uczyć innych, lub sam uczysz się, wykorzystując nowości technologiczne, również znajdziesz tutaj coś dla siebie.
Publikacja rozpoczyna się od rozważań na temat zachodzących zmian, ich potrzebie i przesłankach do nich prowadzących, a dotyczących instytucji szkoły, współczesnego edukatora i nowoczesnej edukacji. Odnoszą się one przede wszystkim do wybranego obszaru, który takie metamorfozy może powodować, a mianowicie mediów i technologii informacyjno-komunikacyjnych. Nie sposób jednak zastanawiać się nad modelami przyszłej edukacji bez odwołania się do uznanych teorii. Zatem w drugim rozdziale można zapoznać się z zagadnieniami behawioryzmu, konstruktywizmu, kognitywizmu i konektywizmu.
„Tytuł książki poprzez swą dwuczłonowość sygnalizuje, że jej zawartość ma postać dychotomiczną: koncentruje się na dwóch obszarach badań, tj. prasoznawstwie, jako historycznie ukształtowanej i zasłużonej dyscyplinie, oraz nowych, interdyscyplinarnych studiach nad dziennikarstwem i mediami muzycznym (rock, jazz); wyznaczono jej dwa nadrzędne cele, czyli wprowadzenie do syntezy prasy o takiej proweniencji i analizę strukturalną konkretnego pisma; wykorzystano dualny sposób prezentacji materiału, wynikający z przyjętej metodologii: ilościowo-jakościowy (z obszaru nauk społecznych) oraz deskryptywny (typowy dla humanistyki)”. Wstęp
Jakub. B. Bączek rzuca wyzwania wszystkiemu, co zastane - i jako biznesmen i w porywających wystąpieniach motywacyjnych.Jacek Santorski gotów jest integrować nowe rozwiązania z tradycyjnymi źródłami i zasadami. Ze zderzenia ich temperamentów i perspektyw wyłania się nowy paradygmat szczęścia i sukcesu, w którym poczucie celu i motywacji umacniamy przez d e t e r m i n a c j ę, twórcze i elastyczne, lecz zarazem zdyscyplinowane i oparte na prostych zasadach działanie i współdziałanie. Lektura tej niezwykłej książki pomoże Ci odnaleźć drogę lub ugruntować, tę, którą już podążasz, pomoże budować wewnętrzną moc i zewnętrzny sukces. Ustawicznie rozwijać się i zmieniać świat.Jakub B. Bączek jest spełnionym biznesowo przedsiębiorcą, trenerem mentalnym wyczynowych sportowców i światowym mówcą motywacyjnym Jacek Santorski jest mentorem
Książek poświęconych psychologii aktorów jest niewiele, i to nawet w skali literatury światowej. Z tego względu z dużym uznaniem oceniam tę propozycję edytorską, pomyślaną jako praca zbiorowa z tego interesującego zakresu. Kompozycja całości książki, zawierającej trzy części, jest dobrze zaprojektowana. (…) Bardzo ciekawa kolekcja oryginalnych wypowiedzi aktorów stanowi doskonałe wsparcie i ilustrację badań psychologicznych. Rekomenduję tę książkę do druku i bardzo pozytywnie oceniam jej zawartość.
prof. dr hab. Czesław S. Nosal, Uniwersytet SWPS – z recenzji
Aktorzy: To nie są błazny (…), lecz ludzie, których na to powołano, by biorąc na się maskę i udanie, mówili prawdy wiecznej przykazanie. Na co stać kogo, tajemnic tych sięga; wieczna w tym siła, groza i potęga. Przedstawione przez Wyspiańskiego standardy sztuki aktorskiej dowodzą, że jest to sztuka zarówno ważna, jak i potrzebna – w perspektywie jednostkowej i społecznej. Z uznaniem należy się odnieść do podjętego przez autorki projektu, analiz, badań i opisu. (…) Książka jest adresowana do profesjonalistów: psychologów, teatrologów, kulturoznawców, a także do szerszego grona czytelników, szczególnie tych, którzy cenią żywe słowo i kulturę narodową.
dr hab. Stanisława Tucholska, prof. Akademii Ignatianum w Krakowie – z recenzji
Barbara Mróz, prof. nadzw. dr hab. w dziedzinie psychologii, jest zatrudniona w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Opolskiego. Przez 21 lat pracowała w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Mieszka we Wrocławiu. Jest autorką pięciu książek, w tym publikacji 20 lat później – osobowość i hierarchia wartości wybitnych aktorów polskich. Badania podłużne, która zdobyła w 2016 r. Nagrodę Teofrasta w kategorii najpopularniejsza naukowa książka psychologiczna.
Jolanta Kociuba, dr hab. w dziedzinie nauk społecznych, zatrudniona w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest autorką książek: Tożsamość aktora (1996), Analityczne ujęcie danych jakościowych. Badanie poczucia tożsamości aktorów (2013), Idea Ja i koncepcja tożsamości. Zmiana znaczenia w nauce i kulturze (2014). Zajmuje się badaniami nad problemem poznania społecznego, nad współczesną tożsamością kulturową i indywidualną oraz jej przemianami w warunkach zmiany społecznej.
Barbara Osterloff, prof. Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, dr nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, historyk teatru i krytyk teatralny. Wieloletnia redaktorka miesięcznika Teatr. Opracowała i wydała monografię naukową Aleksander Zelwerowicz (2011), uhonorowaną Nagrodą Warszawskiej Premiery Literackiej (2013). W latach 2008–2012 i 2012–2016 pełniła funkcję prorektora ds. dydaktyki. Wykłada również historię dramatu na Wydziale Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Głęboko przemawia mi do przekonania sylogizm Józefa Szujskiego (1835-1883), który pisał o „fałszywej historii jako mistrzyni fałszywej polityki”. Anegdotycznie akurat ten cytat zawdzięczam człowiekowi, który w swej politycznej praktyce w sposób wręcz idealny zilustrował tezę Szujskiego - Bronisławowi Geremkowi (1932-2008) - a który tak chętnie posługiwał się może nawet lepszą od oryginału parafrazą: „Zła historia jest matką złej polityki”. Czy zasada ta działa także w przypadku niżej podpisanego – to zechce Sz. Czytelnik rozstrzygnąć na podstawie zamieszczonych tu autorskich interpretacji zarówno wydarzeń odległych w czasie, jak i bliskich, a nawet nieco wybiegających w przyszłość politycznych prognoz.
Grzegorz Braun - ur. 1967, reżyser filmowy, publicysta, kandydat na urząd Prezydenta RP w 2015 roku. Realizował m.in. filmy dokumentalne: „Wielka ucieczka cenzora”, „Plusy dodatnie, plusy ujemne”, „Defilada zwycięzców”, „Towarzysz generał”, „Eugenika w imię postępu” i „Nie o Mary Wagner”, oraz cykl „Transformacja – od Lenina do Putina”. Jego teksty drukowały m.in.: „Polonia Christiana”, „Opcja na prawo”, „Uważam Rze” i „Uważam Rze – Historia”, oraz „Polska Niepodległa”. W wyborach prezydenckich startował pod hasłem: „WIARA – RODZINA – WŁASNOŚĆ”. Do wyborów parlamentarnych szedł z własnym komitetem „SZCZĘŚĆ BOŻE!”. Do akcji „budzenia śpiących rycerzy” powołał organizację „POBUDKA!”, która propaguje program: „KOŚCIÓŁ – SZKOŁA – STRZELNICA – MENNICA”. Więcej informacji na stronie: www.pobudka.org.
Publikacja jest pierwszym, tak szerokim, polskim opracowaniem problematyki empatii z punktu widzenia socjologii, stanowiącym interesujące wprowadzenie do bardziej szczegółowych zagadnień z pogranicza socjologii moralności, historii idei moralnych i socjologii emocji.Autorzy prezentują kwestie teoretyczne i metodologiczne dotyczące badania empatii oraz przedstawiają wyniki własnych studiów nad funkcjonowaniem empatii w powiązaniu z różnymi zjawiskami ze sfery moralności, literatury, sztuki, z sytuacją osób niepełnosprawnych, nieheteroseksualnych, Żydów czy imigrantów. Rozpatrują kulturowo-strukturalne przyczyny wykluczania pewnych kategorii osób i doświadczeń z empatycznej wspólnoty, a także opisują mechanizmy społecznego konstruowania takich wspólnot na przykładzie tzw. mrocznej turystyki do miejsc zagłady i miejsc narodowej pamięci.Empatia wiąże się moralnością. W ujęciu filozoficznym i teologicznym empatię zbyt często traktuje się jako stan i przeżycie naturalne, uniwersalne i spontaniczne, za mało miejsca zaś poświęca się analizowaniu jej jako dyspozycji poddanej socjalizacji, zróżnicowaniom o charakterze międzykulturowym, historycznym i społecznym, wiążącej się z funkcjonowaniem ludzi w ich rolach społecznych i zawodowych. W ujęciu socjologicznym, reprezentowanym przez Autorów, empatia analizowana jest jako cecha o charakterze społecznym, tzn. podlegająca społecznemu uczeniu, kontroli społecznej i interpretacji kulturowej, której ramy wyznaczają uwarunkowania kulturowe, religijne, światopoglądowe, polityczne, instytucjonalne i sytuacyjne.
Coraz częściej słyszymy o nieuchronnym nadejściu wojny i o podobieństwie naszych czasów do sytuacji w Europie z lat 30. XX w. Odrodzenie nacjonalizmów i nastrojów ksenofobicznych, kryzys instytucji międzynarodowych, mowa nienawiści i rosnąca przemoc sprzyjają budowaniu napięć i wyobrażeń o wojnie. Nie bez znaczenia są też fantazje o bohaterstwie i niewinne, zdawałoby się, zabawy, które mogą się nam wymknąć spod kontroli.
Jaki obraz wojny mają Polacy?
Czym jest doświadczenie wojenne?
Co skłania ludzi do przemocy?
W Temacie Miesiąca:
Kultura wojny w czasach pokoju
Andrzej Leder
Spojrzenie w stronę śmierci
Tomasz Majewski w rozmowie z Urszulą Pieczek
Dotyk wojny
Anna Pawłowska
Ponadto w numerze:
Patrycja Sasnal o zmierzchaniu orientalizmu i szansie Niemiec na skończenie z fikcyjnym myśleniem o Bliskim Wschodzie
Charles King: Opowieść o wielokulturowości musi uwzględniać skomplikowaną relację między małymi a wielkimi ojczyznami, uznawać, że lokalne patriotyzmy często konstruowane są jako przeciwieństwa kultur narodowych.
Historia jednej tabletki. Jak przemysł farmaceutyczny wpływa na naukowców, lekarzy i polityków?
Tadeusz Gadacz i Neham Verbin o tym, kim jest Hiob: człowiekiem pokornym i wiernym czy buntującym i spierającym się z Bogiem? Czego uczy nas jego doświadczenie? Jakie postawy możemy przyjąć wobec cierpienia?
Opowiadanie Bronki Nowickiej, laureatki Nike 2016 pt. Confetti funeralne z ilustracjami Patrycji Podkościelny
Najlepsi ludzie na świecie są wszędzie – o lokalnych aktywistach, którzy tworzą domy kultury jak z bajki piszą Joanna Orlik i Grzegorz Broniatowski
Jak polubić samego siebie,
jak odzyskać poczucie celu,
jak nauczyć się w wiary w siebie,
jak odzyskać siłę,
jak nauczyć się być znów sobą,
jak odnaleźć się wśród ludzi,
jak nauczyć się myśleć pozytywnie,
jak zaprzyjaźnić się z własnym ciałem,
jak wyprostować poplątane emocje,
jak uporządkować chaos w duszy,
jak odzyskać wewnętrzną równowagę,
jak odnaleźć swoje miejsce w świecie,
jak porzucić dawne błędne przekonania,
jak odzyskać poczucie własnej wartości
i stać się wreszcie szczęśliwym człowiekiem.
Kurs pozytywnego myślenia. Kurs nowego myślenia o sobie i o świecie.
Co miesiąc nowa książka z nowymi ćwiczeniami.
Niniejsza książka traktuje o zakłóceniach w pracy szkoły w postaci zachowań ryzykownych, podejmowanych przez uczniów u progu adolescencji, w dotychczasowej strukturze oświatowej uczęszczających do klas pierwszych gimnazjów. Przedmiotem zainteresowania stały się obok zachowań ryzykownych także warunki im sprzyjające, ujęte tu jako warunki budujące klimaty bezprawia.
Z wprowadzenia
Jak osiągnąć szczęście i wewnętrzny spokój bez napinania się, jak znaleźć w szczegółach dnia codziennego zadowolenie, jak pomóc sobie ułożyć życie z drugą osobą, żeby odnaleźć harmonię, jak stworzyć wokół siebie przestrzeń zadowolenia nawet w nieprzyjaznym otoczeniu, jak być dobrym dla siebie, żeby moc być dobrym dla innych. Jednym słowem jak nie zmarnować sobie życia
Prace prezentowane w niniejszym zbiorze stanowią rozszerzone i wzbogacone wydanie referatów wygłoszonych podczas sympozjum, które odbyło się 13 listo-pada 2015 r. na Wydziale Prawa i Administracji Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie. W swej treści nawiązują do zasadniczej idei kolokwium, ukazując różne aspekty – zarówno polityczne, jak i społeczne – udziału społeczeństwa obywatelskiego we władzy i zarządzaniu Pierwszą Rzecząpospolitą w XVI–XVIII wieku. Poruszona problematyka ukazuje różnorodność, a także stopień zaawansowania rozwoju form i doświadczeń obywatelskiego funkcjonowania dawnej Rzeczypospolitej.
Legendarny reżyser teatralny i filmowy, twórca takich obrazów, jak "Kret" i "Święta góra", Alejandro Jodorowsky podejmuje temat drzewa genealogicznego w kontekście przezwyciężania wzorców i wpływów poprzednich pokoleń.
Alejandro Jodorowsky i Marianne Costa wskazują, że każdy człowiek jest wytworem dwóch sił i jedynie odkrycie wzorców rodzinnych pozwala wyjrzeć poza granice stabilnej tożsamości stworzonej przez linię rodową. Dzięki wskazówkom zaprezentowanych w tej książce będziesz mógł osiągnąć wolność oraz pokonać choroby i nieuświadamiane wzorce zachowania odziedziczone po przodkach, co zapobiegnie przekazaniu ich przyszłym pokoleniom.
Niniejszy podręcznik:
• Zawiera opis ćwiczeń, które pozwalają odkryć psychologiczne dziedzictwo rodzinne, uzdrowić negatywne wzorce zachowania i choroby obecne w naszym drzewie genealogicznym, a także odkryć naszą prawdziwą jaźń.
• Wyjaśnia, w jaki sposób jesteśmy kształtowani przez dwie siły: powtarzanie rodzinnych schematów wyniesionych z przeszłości oraz tworzenie nowych idei pochodzących z uniwersalnej Świadomości, którą być może będziemy w stanie osiągnąć w przyszłości.
• Zawiera wiele opowieści dotyczących życia Jodorowskiego oraz jego pracy z tarotem, psychoanalizą i psychomagią.
Czy można kochać innych, nie kochając siebie?
Jakie są granice tolerancji?
Sprawiedliwość czy miłosierdzie?
Kiedy przyjemność staje się pułapką?
Na powyższe pytania wielu próbowało już odpowiadać. Są one z gatunku tych, które ciągle powracają. W ich przypadku dobra odpowiedź to taka, która pozwala zyskać nową perspektywę i rozszerzyć pole widzenia. Autorzy, którzy się z nimi mierzą, zaskakują nas swoim świeżym spojrzeniem i oryginalnym podejściem do znanych problemów. Każdy z nich pochodzi z innego środowiska, każdy ma własny bagaż doświadczeń. Właśnie ze spotkania tych wyrazistych osobowości zrodził się Rok ważnych pytań.
Krzysztof Ołdakowski SJ - ksiądz, dziennikarz
Małgorzata Kownacka - dziennikarka Polskiego Radia
Marek Sztomberski - psycholog, trener biznesu
Krzysztof Bazyl - fotograf, podróżnik, coach
Przypominają:
Na ważne pytania nie ma jednej odpowiedzi. Na ważne pytania odpowiada się przez całe życie.
Jarosław Kilias podjął próbę ukazania statusu socjologii polskiej w nauce światowej, co jest przedsięwzięciem ze wszech miar potrzebnym i godnym uznania. Pierwsza to próba w naszej nauce nie licząc prezentowanych od czasu do czasu subiektywnych opinii, częstokroć zabarwionych megalomanią narodową. Czytelnik tej książki otrzyma próbę syntetycznego obrazu socjologii polskiej okresu lat 60. XX wieku – śpieszę dodać – nie będącego tylko epizodem w jej dziejach, lecz zarówno pewną klamrą spajającą przeszłość z teraźniejszością i w efekcie z przyszłością (choćby poprzez spotkania dwóch pokoleń socjologów polskich, tych ukształtowanych na socjologii proweniencji międzywojnia z tymi, którzy znaleźli się pod urokiem „zamerykanizowanej” nowej socjologii i „otwartego marksizmu”), jak i także socjologią polską wchodzącą w tamtej dekadzie, jak nigdy dotąd, w międzynarodową sieć instytucji socjologicznych, co stało się od tego momentu normą.
Z recenzji prof. dr hab. Włodzimierza Wincławskiego
"Andreas Reckwitz jest socjologiem i kulturoznawcą, i to punkt widzenia socjologii kultury organizuje autorski wywód Odkrycia kreatywności. Dlatego próbie
wypracowania genealogii praktyk kreatywności (a ta właśnie jest głównym zamierzeniem książki) towarzyszy niezmiennie namysł nad „społecznym reżimem
estetycznej nowości”, czyli wrażliwość na socjokulturowe techniki pojawiania się i cyrkulowania dyspozytywów kreatywności. Ale Reckwitz jest zarazem humanistą
na tyle wytrawnym, że klucz dyscyplinarny nie stanowi przeszkody w przyjmowaniu jego ustaleń na gruncie dyscyplin pokrewnych.
Co więcej, taka adaptacja została z góry przez autora założona i stanowi o niewątpliwej urodzie intelektualnej książki, na którą bez większego wysiłku można
nałożyć horyzont oczekiwań antropologa kultury, ale też i na przykład psychologa społecznego. W wielu partiach książka będzie w stanie zadowolić nadto teoretyków
sztuki, to bowiem estetyczność sztuki (zwłaszcza sztuki awangardowej i postmodernistycznej) wraz z fi gurą artysty, w której autor upatruje narodzin „idealnego podmiotu kreatywnego”, stanowią o genealogicznym fundamencie dyspozytywu kreatywności."
Ze wstępu prof. dra hab. Andrzeja Gwoździa
Podstawowa działalność kulturalna – jak stanowi ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej - polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury , a jej formami organizacyjnymi są m. in. biblioteki, muzea, domy kultury, galerie sztuki, kina, teatry i filharmonie. W recenzowanym tomie skupiono się na działalności społecznej wymienionych instytucji - zwłaszcza - bibliotek - która w czasach niepokojów socjoekonomicznych i rozwarstwienia społecznego jest szczególnie ważna. (…) Zaakceptowano w nim kwestię istotną dla każdej organizacji, tym także tej niedochodowej, jaką jest konieczność dopasowania się do otoczenia. Tylko bowiem obserwacja środowiska zewnętrznego, analizowanie go pod kątem szans i zagrożeń z niego płynących, pojawiających się mód i trendów, a następnie reagowanie na nie, pozwala organizacji na skuteczne funkcjonowanie. Czas stabilności bibliotek i innych instytucji kultury minął bezpowrotnie. Zmiany społeczne, środowiskowe, technologiczne wywierają na nie istotny wpływ. Zaprezentowane w tomie teksty dają optymistyczny obraz instytucji kultury, adaptujących się do środowiska zewnętrznego, innowacyjnych, a w rezultacie konkurencyjnych wobec innych organizacji. (…) Publikacja będzie cieszyła się zainteresowaniem osób, chcących poszerzyć swoją wiedzę na temat zadań, działalności oraz społecznej roli współczesnych instytucji kultury.
(z recenzji dr hab. Małgorzaty Federowicz-Kruszewskiej)
THE NEW INTERNATIONAL BESTSELLER FROM THE AUTHOR OF THE WORLD IS FLATWe all sense it: something big is going on. Life is speeding up, and it is dizzying. Here Thomas L. Friedman reveals the tectonic movements that are reshaping our world, how to adapt to this new age and why, sometimes, we all need to be late.'A master class ... As a guide for perplexed Westerners, this book is very hard to beat ... an honest, cohesive explanation for why the world is the way it is, without miracle cures or scapegoats' John Micklethwait, The New York Times Book Review'Wonderful ... admirably honest ... injects a badly needed dose of optimism into the modern debate' Gillian Tett, Financial Times'His main piece of advice for individuals, corporations, and countries is clear: Take a deep breath and adapt. This world isn't going to wait for you' Fortune'A humane and empathetic book' David Henkin, The Washington Post
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
