W tej strefie zapraszamy do nabycia książek z szeroko pojętej dziedziny jaką jest psychologia. Posiadamy podręczniki i poradniki kierowane do specjalistów psychiatrii i psychologii, a także uczniów i studentów. Poprzez poradniki z zakresu problemów emocjonalnych u dzieci i młodzieży czy okresu dojrzewania. Proponujemy poradniki dla ludzi biznesu, polityków, nauczycieli, dzieci i modzieży. Garść rozmaitych porad i rewolucyjnych technik, które pomogą otworzyć drzwi umysłu. Polecamy dobre książki psychologiczne. W ofercie psychologia społeczna, kliniczna, biznesu, rozwoju, zdrowia, sportu, psychologia umysłu, relacje międzyludzkie i wiele innych poradników.
Gospodarka cyfrowa – to gospodarka oparta na danych (datafikacja – danetyzacja).
Rodzi się w związku z tym wiele pytań: czy można mówić o własności danych, czy raczej o problemie dostępu do danych? jak pogodzić ochronę danych z potrzebą ułatwienia udostępniania danych w interesie publicznym? jak te kwestie różnicować w kontekście danych osobowych i danych ekonomicznych, często powiązanych z ochroną praw własności intelektualnej i przemysłowej oraz tajemnicy handlowej? czy, a jeżeli tak, to w jakiej mierze prawo powinno wymuszać udostępnianie danych?
Autor poszukuje w książce „złotego środka” między ochroną danych a dostępem do danych, między tragedią wspólnego pastwiska (tragedy of the commons) a tragedią prywatnego zawłaszczania (tragedy of the anticommons), a tym samym – opracowania takich systemów zarządzania danymi prywatnymi oraz publicznymi, które nie budzą wątpliwości z perspektywy konkurencji. Metody wykorzystane w tym poszukiwaniu to przede wszystkim analiza regulacji i orzecznictwa w kontekście ekonomii instytucjonalnej, ekonomicznej analizy prawa oraz oceny skutków regulacji.Rozwiązań, które powinny mieć charakter holistyczny i systemowy, można poszukiwać na pograniczu ekonomii, prawa i zarządzania, co już zostało zapoczątkowane. Równocześnie wyraźnie widoczna jest luka badawcza, gdyż nauka o danych (Data Science) oraz analityka danych (Data Analytics) dotychczas skupiają się głównie na aspektach informatycznych (kodowanie danych, wyszukiwanie danych czy tworzenie baz danych), podczas gdy ekonomia skupia się na niektórych rodzajach danych, w szczególności tych powiązanych z prawami własności intelektualnej i przemysłowej, a regulacja (prawo) koncentruje się na dość jednostronnie rozumianej ochronie prywatności („własności” danych) lub na roli danych w stosowaniu prawa konkurencji. Fragment z recenzji Monografia jest zwieńczeniem cyklu książek na temat gospodarki cyfrowej pisanych przez autora. Ponieważ na ogół udaje mu się wyprzedzić inne osoby działające na tym polu książka daje czytelnikom, jak zawsze, posmak nowości i wprowadzenia w kolejne etapy rozwoju technologii informacyjnych w społeczeństwie. I tym razem nie zawiodłem się na prof. Włodzimierzu Szpringerze jako autorze. Z sumiennością godną pochwały wyszukuje on rok w rok najnowsze osiągnięcia technologii cyfrowej, zarysowujące się trendy w tej dziedzinie i rozwiązania, jakie pojawiają się na rynku oraz – co szczególne – dzieli się tą wiedzą ze swoimi współpracownikami, studentami i czytelnikami. Niniejsza książka dotyczy datafikacji, czyli procesu, w którym podmioty, przedmioty i praktyki są przekształcane w dane cyfrowe. Wielu naukowców twierdzi, że w związku z rozwojem technologii cyfrowych, cyfryzacją i dużymi zbiorami danych datafikacja nasila się, ponieważ coraz więcej wymiarów życia społecznego rozgrywa się w przestrzeniach cyfrowych. Książka jest wynikiem głębokich, interdyscyplinarnych studiów bibliograficznych z pogranicza prawa, ekonomii i informatyki, w zakresie interdyscyplinarnej analizy prawa, orzecznictwa oraz innowacji regulacyjnych w wiodących technologicznie krajach świata.
Autor skupia się na zjawisku datafikacji i ocenie skutków dotychczasowych regulacji i ich innowacyjności, szczególnie w zakresie konkurencji. Imponująca jest przywoływana bibliografia – zawiera ponad 330 pozycji. Waham się napisać, że książka stanowi zwieńczenie dokonań autora, ponieważ znając go spodziewam się, że za rok napisze nowe „zwieńczenie”. [z recenzji prof. dr. hab. Witolda Chmielarza, Wydział Zarządzania, Uniwersytet Warszawski]
Jak wyjaśnić dzieciom przygotowującym się do Pierwszej Komunii Świętej istotę spowiedzi?Jak zachęcić je do podejmowania wysiłku pracy nad sobą?Jak każdego dnia odkrywać z nimi skarb Bożego przebaczenia?Odpowiedzią na te pytania (i nie tylko na nie) jest ta pomysłowa książka-dziennik, która w prostych słowach wyjaśnia dzieciom sakrament pokuty i pojednana.Na jej 48 stronach znajdziemy ciekawe informacje, modlitwy, fragmenty Pisma Świętego i mnóstwo zapadających w serce refleksji, które pomogą nam odkrywać piękno wiary chrześcijańskiej.Liczne propozycje zabaw, jakie znajdziemy w publikacji, sprawią, że lekcje religii staną się dla dzieci i katechetów niezapomnianą przygodą.
Przetrwaj codzienne rodzicielskie potyczki i pomóż swojej rodzinie kwitnąć.Daniel Siegel i Tina Payne Bryson stworzyli mistrzowski, przyjazny czytelnikom przewodnik, który ma pomóc dzieciom w kształceniu inteligencji emocjonalnej. Te błyskotliwe metody zmieniają codzienne interakcje w wartościowe, modelujące umysł chwile. Każdy, kto kocha swoje dziecko i troszczy się o nie, powinien przeczytać tę książkę. - Daniel Goleman, autor "Inteligencji emocjonalnej"Twój dwulatek wpada w histerię na środku sklepu, przedszkolak odmawia ubrania się, a piątoklasista dąsa się na ławce, zamiast grać na boisku. Czy dzieci spiskują, żeby życie ich rodziców było niekończącym się wyzwaniem? Nie - to tylko ich rozwijające się umysły przejmują ster!W tej pionierskiej książce autorzy w przystępny sposób przekazują nową wiedzę dotyczącą rozwoju mózgu człowieka. U dzieci, szczególnie małych, prawa półkula, odpowiedzialna za emocje, dominuje nad lewą półkulą, zawiadującą logicznym myśleniem. Nic dziwnego, że dzieci mogą mieć problem z kontrolowaniem swoich zachowań. Ta niezwykła książka dostarcza rodzicom skutecznego narzędzia w postaci 12 sprawdzonych strategii integracji umysłu, które zostały uzupełnione wyjaśnieniami, przykładami oraz ilustracjami.
"Naglące wyzwanie ochrony naszego wspólnego domu obejmuje troskę o zjednoczenie całej rodziny ludzkiej w dążeniu do zrównoważonego i zintegrowanego rozwoju, ponieważ wiemy, że wszystko może się zmienić. Stwórca nas nie opuszcza, nigdy nie cofa się w swoim planie miłości, nie żałuje, że nas stworzył. Ludzkość jest jeszcze zdolna do współpracy w budowaniu naszego wspólnego domu." (Laudato si, nr 13)
Limitowane wydanie specjalne Encykliki z komentarzami znanych duszpasterzy młodzieży Specjalny upominek książkowy - w pakiecie dwie publikacje: Encyklika i Refleksje duszpasterzy. Polecamy i przypominamy Państwu wyjątkowy ELEMENTARZ ZAKOCHANYCH.. Młodość to czas, w którym odmieniamy słowo miłość przez wszystkie przypadki. Razem z nami jest też Ojciec Święty Benedykt XVI, wraz z nim przypominamy dziś jego pierwszą Encyklikę "Deus Caritas est". W fascynujący i bezpośredni sposób Papież zwraca się do każdej i każdego, zapraszając do misterium miłości. Wszystkim, którzy kochają: "młodym, średnim i starym" - jak to żartobliwie ujął niezapomniany Ksiądz Jan Twardowski dedykujemy coś specjalnego! Poeta wzywając lirycznie Patrona Zakochanych: "Święty Walenty, co ustawiasz ludzi do pary..." zachęca i Ciebie: podaruj swojej Miłości przepiękne słowa Benedykta XVI wraz z rozważaniami znanych i lubianych duszpasterzy młodzieżowych. Poczytajcie razem - zdają się wołać wraz z Ojcem Świętym m.in.: o. Jan Góra, ks. Paweł Gwiazda, ks. Krystian Grabijas, ks. Janusz Królikowski, ks. Piotr Pawlukiewicz, bp Henryk Tomasik i oczywiście Pallottinum! Każdy, kto kocha, kto pragnie kochać, znajdzie tu coś dla siebie, a z pewnością porwie Was wspaniały i przystępny język duszpasterzy, którzy otwierają swoje serca przed Młodzieżą i wszystkimi Zakochanymi. W specjalnym upominku wydawniczym Zakochani otrzymają tekst Encykliki, który stał się niejako pisanym na gorąco "ELEMENTARZEM ZAKOCHANYCH"! Ojciec Święty Benedykt XVI tak pisze do nas: Wiara, nadzieja i miłość są nierozdzielne. Nadzieja w praktyce wyraża się w cnocie cierpliwości, która nie słabnie w czynieniu dobra nawet w obliczu pozornej porażki, i w pokorze, która akceptuje misterium Boga i ufa Mu nawet w ciemności. Wiara ukazuje nam Boga, który dał swojego Syna za nas i budzi w nas zwycięską pewność, że to prawda: Bóg jest miłością! W ten sposób przemienia w nas niecierpliwość i nasze wątpliwości w pewną nadzieję, że Bóg trzyma w swoich rękach świat, i że mimo wszelkich ciemności On zwycięża, jak to we wstrząsających obrazach ilustruje w sposób radosny Apokalipsa. Wiara, która jest świadoma miłości Boga objawionej w przebitym sercu Jezusa na krzyżu, ze swej strony prowokuje miłość. Jest ona światłem w gruncie rzeczy jedynym które zawsze na nowo rozprasza mroki ciemnego świata i daje nam odwagę do życia i działania. Miłość jest możliwa i możemy ją realizować, bo jesteśmy stworzeni na obraz Boga. Żyć miłością i w ten sposób sprawić, aby Boże światło dotarło do świata do tego właśnie chciałbym zachęcić w tej Encyklice. Maryja, Dziewica, Matka, ukazuje nam, czym jest miłość i skąd pochodzi, skąd czerpie swoją odnawianą wciąż na nowo siłę. Jej zawierzamy Kościół, jego misję w służbie miłości: Święta Maryjo, Matko Boża, Ty wydałaś na świat prawdziwe światło, Jezusa, Twojego Syna Bożego Syna. Na wezwanie Boga oddałaś się cała i tak stałaś się źródłem dobroci, które z Niego wytryska. Pokaż nam Jezusa. Prowadź nas ku Niemu. Naucz nas, jak Go poznawać i kochać, abyśmy my również mogli stać się zdolni do prawdziwej miłości i być źródłami wody żywej w spragnionym świecie." Niech lektura encykliki "Bóg jest Miłością" umocni Waszą wiarę, pomaga bardziej miłować Boga i pełnić czyny miłości bliźniego - powiedział po polsku Benedykt XVI.
Chrześcijańska nadzieja - to temat encykliki "Spe salvi" Ojca Świętego Benedykta XVI. Kluczem chrześcijańskiej nadziei jest miłość, szczególnie ta "miłość bezwarunkowa", której jedynym źródłem jest Bóg. Współcześnie przeżywany kryzys wiary - zdaniem papieża - jest przede wszystkim kryzysem chrześcijańskiej nadziei. Najnowsza papieska encyklika jest częścią tryptyku, poświęconego trzem cnotom teologicznym: miłości, nadziei i wierze. Rozpoczęła go pierwsza encyklika Benedykta XVI "Deus caritas est", ogłoszona w styczniu 2006 r. Sięgając w adwentowe dni po tę wyjątkową lekturę warto zauważyć, że papież - w dość paradoksalny sposób - jako jedno ze źródeł nadziei dla współczesnych ukazuje obraz Sądu Ostatecznego. Benedykt XVI piszę, że "w chwili Sądu Ostatecznego doświadczamy i przyjmujemy, że Jego miłość przewyższa całe zło świata i zło w nas. Ból miłości staje się naszym zbawieniem i naszą radością. Jest jasne, że nie możemy mierzyć trwania , tego przemieniającego wypalania, miarami czasu naszego świata. Przemieniający moment tego spotkania wymyka się ziemskim miarom czasu - jest czasem serca, czasem przejścia w komunii z Bogiem do Ciała Chrystusa. Sąd Boży jest nadzieją, zarówno dlatego, że jest sprawiedliwością, jak i dlatego, że jest łaską" - dodaje. Benedykt XVI ukazuje wszystkim wierzącym Matkę Bożą, Maryję jako "gwiazdę nadziei". Przypomina, że "Ona, która przez swoje tak otwarła Bogu samemu drzwi naszego świata; Ona, która stała się żyjącą Arką Przymierza, w której Bóg przyjął ciało, stał się jednym z nas, pośrodku nas rozbił swój namiot . Benedykt XVI powracając do korzeni chrześcijaństwa ukazuje jak wielką rewolucją było w ówczesnym świecie świadectwo nadziei, jakie niosło chrześcijaństwo. Stwierdza, że w starożytnym Rzymie w czasach Chrystusa mit utracił swoją wiarygodność a skostniała religia państwowa zredukowała się do pustej ceremonii. "Racjonalizm filozoficzny zepchnął bogów na margines nierealności. Boskość na różne sposoby była widziana jako moc kosmiczna, natomiast Bóg, do którego można by się modlić, nie istniał" - pisze Ojciec Święty. Chrześcijaństwo przynosi zupełnie nową rzeczywistość: "To nie elementy kosmosu, prawa materii rządzą ostatecznie światem i człowiekiem, ale osobowy Bóg rządzi gwiazdami, czyli wszechświatem; prawa materii i ewolucji nie są ostateczną instancją, ale rozum, wola, miłość - Osoba. (...) Niebo nie jest puste. Życie nie jest zwyczajnym wytworem praw i przypadkowości materii, ale we wszystkim i równocześnie ponad wszystkim jest osobowa wola, jest Duch, który w Jezusie objawił się jako Miłość". Tworzy się zatem zupełnie nowa przestrzeń wolności. "Z nadziei tych osób, dotkniętych przez Chrystusa, wypłynęła nadzieja dla innych, którzy żyli w ciemnościach i bez nadziei. Przejawiła się ona - zauważa Ojciec Święty - przede wszystkim w wielkich wyrzeczeniach, jakie począwszy od starożytnych mnichów, do Franciszka z Asyżu i naszych czasów podejmują ludzie, którzy wstępując do zgromadzeń zakonnych i ruchów religijnych, z miłości do Chrystusa pozostawiają wszystko, aby nieść innym wiarę i miłość Chrystusa, aby pomagać cierpiącym na ciele i na duszy". Zatem "prawdziwą, wielką nadzieją człowieka, która przetrwa wszelkie zawody, może być tylko Bóg - Bóg, który nas umiłował i wciąż nas miłuje aż do końca, do ostatecznego wykonało się!" - kontynuuje papież. Przyznaje, że miłość nadaje zupełnie nowy smak i nowy sens życiu człowieka. "Kogo dotyka miłość, ten zaczyna mieć intuicję, czym właściwie jest życie. Zaczyna przeczuwać, co znaczy słowo nadziei, na jakie natrafiliśmy w obrzędzie Chrztu: od wiary oczekuję życia wiecznego - prawdziwego życia, które całkowicie i bez zastrzeżeń, w całej pełni, po prostu jest życiem" - czytamy w encyklice. Papież wyjaśnia, że bez relacji z Bogiem trudno jest mówić o pełni życia.
Posynodalna Adhortacja Apostolska Jana Pawła II Kościół w Europie jest zaproszeniem do refleksji nad duchowym dziedzictwem Europy i jej przyszłością, którą dziś dla nas i przyszłych pokoleń współtworzymy. Nie wystarczy być euroentuzjastą, albo też eurosceptykiem, podpisując się po którymś z obiegowych haseł. Adnortacja papieska jest wezwaniem dla katolików do poznania, zrozumienia i wzięcia odpowiedzialności za tożsamość i przyszłość chrześcijańskiej Europy, której nierozerwalną częścią od wieków była i będzie Polska. W dokumencie Ojciec Święty pisze, że Europa potrzebuje uświadomienia sobie swego duchowego dziedzictwa. Ewangelia jest znakiem nowego początku i zaproszeniem dla wszystkich, wierzących i niewierzących, do wytyczania nowych dróg, które prowadza do "Europy ducha" i do czynienia z niej prawdziwego wspólnego domu, w którym przebywamy z radością. Czas, w którym żyjemy - stwierdza Jan Paweł II - wydaje się porą zagubienia, m. in. chrześcijańskiej pamięci dziedzictwa. Temu zagubieniu towarzyszy strach przed podjęciem odpowiedzialności za przyszłość. Świadczą o nim: dramatyczny spadek urodzeń, zmniejszenie się powołań do kapłaństwa i życia zakonnego, odrzucenie życia w małżeństwie. Ojciec Święty wskazuje tez na znaki nadziei - są nimi odzyskanie wolności przez Kościół na wschodzie Europy, pogłębienie świadomości ochrzczonych i ich odpowiedzialni za Kościół, wzrost znaczenia roli kobiety we wspólnocie wiernych. Papież zwraca się do instytucji europejskich i wzywa redaktorów przyszłego traktatu konstytucyjnego UE, aby znalazło się w nim odwołanie do dziedzictwa religijnego, szczególnie chrześcijańskiego Europy.
"Nadchodzi godzina, nadeszła już godzina, w której powołanie niewiasty realizuje się w pełni. Godzina, w której niewiasta swoim wpływem promieniuje na społeczeństwo i uzyskuje władzę nigdy dotąd nie posiadaną. Dlatego też w chwili, kiedy ludzkość przeżywa tak głębokie przemiany, niewiasty przepojone duchem ewangelicznym mogą nieść wielką pomoc ludzkości, aby nie upadła". List apostolski "Mulieris dignitatem" ujął Papież w formie rozważania, które obejmuje wielkie bogactwo tematów. Najistotniejszy spośród nich wydaje się ten, który jest po części nie wypowiedzianym założeniem, a po części tylko możemy odczytać go wprost z papieskich słów. Chodzi tu o próbę odnalezienia w "Mulieris dignitatem" odpowiedzi na podstawowe pytanie: czym jest kobieta? co to jest kobiecość? Nie znajdziemy jakiegoś fragmentu mogącego stanowić pewną "definicję" kobiety czy kobiecości. W wielu miejscach natomiast Papież wiąże z kobiecością pewne cechy, można więc na tej podstawie spróbować przybliżyć papieskie rozumienie "biblijnego paradygmatu niewiasty" czy też - używając innego sformułowania Jan Pawła II - "zamysłu Bożego określającego powołanie i posłannictwo kobiety".
W liście apostolskim Dies Domini papież Jan Paweł II wezwał do obchodzenia niedzieli jako dnia poświęconego Bogu. Papież nie ogranicza się tylko do wezwania, by w dniu tym powstrzymać się od pracy, ale by ustrzec się od traktowania weekendu jako pozbawionego treści chrześcijańskich końca tygodnia, poświęcanego tylko na wyjazdy wypoczynkowe.Do spraw najważniejszych dla życia chrześcijańskiej wspólnoty należy dziś właśnie ponowne odkrycie niedzieli. Istnieje bowiem niebezpieczeństwo, że wielu ludzi będzie ją odczuwać i przeżywać wyłącznie jako zakończenie tygodnia. Niedziela natomiast jest czymś zupełnie innym: jest dniem tygodnia, w którym Kościół świętuje zmartwychwstanie Chrystusa. Jest Paschą tygodnia! Dzień Pański - jak nazywano niedzielę już w czasach apostolskich - cieszył się zawsze w dziejach Kościoła szczególnym poważaniem ze względu na swą ścisłą więź z samą istotą chrześcijańskiego misterium. W rytmie tygodnia wyznaczającym upływ czasu, niedziela przypomina bowiem dzień zmartwychwstania Chrystusa. Jest Paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenie i początek "nowego stworzenia" (por. 2Kor 5,17).
W klimacie maryjnego miesiąca października pragniemy przypomnieć Czytelnikom piękno i głębię papieskiego Listu apostolskiego Rosarium Virginis Mariae. Dokument ten wzbudził bardzo duże zainteresowanie w związku z wprowadzeniem do Różańca części nowej: TAJEMNICE ŚWIATŁA. Wszyscy odczytujemy ten list jako zaproszenie do wspólnej gorliwej modlitwy różańcowej... Rozważania nowej części różańca - TAJEMNICE ŚWIATŁA - obejmują życie publiczne Pana Jezusa: 1. Chrzest Jezusa w Jordanie; 2. Objawienie siebie na weselu w Kanie; 3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia; 4. Przemienienie na górze Tabor; 5. Ustanowienie Eucharystii. Zaproponowany układ Różańca to: tajemnice radosne, tajemnice światła (Papież proponuje rozważanie jej w czwartki), tajemnice bolesne, tajemnice chwalebne. Różaniec Najświętszej Maryi Panny, który pod tchnieniem Ducha Bożego rozwinął się stopniowo w drugim tysiącleciu - pisze Papież - to modlitwa umiłowana przez licznych świętych, a Urząd nauczycielski Kościoła często do niej zachęca. W swej prostocie i głębi pozostaje ona również w obecnym trzecim tysiącleciu, które dopiero się zaczęło, modlitwa o wielkim znaczeniu, przynoszącą owoce świętości. Jest ona dobrze osadzona w duchowości chrześcijaństwa, które - po dwóch tysiącach lat - nic nie straciło ze swej pierwotnej świeżości i czuje, że Duch Boży pobudza je do "wypłynięcia na głębię", by opowiadać światu, a nawet "wołać" o Chrystusie jako Panu i Zbawicielu, jako "drodze, prawdzie i życiu" (J 14,6), jako "celu historii ludzkiej, punkcie, ku któremu zwracają się pragnienia historii i cywilizacji" (n 1). Jan Paweł II w liście tym ogłasza Rok Różańcowy (rozpoczęty teraz, trwający do października 2003). W świetle tego dokumentu szczególnego znaczenia nabiera papieski gest wręczania różańca wszystkim tym, z którymi bezpośrednio się spotyka. Od początku pontyfikatu ilość rozdanych przez Papieża różańców, z charakterystycznym krzyżykiem papieskim, sięga kilkunastu ton. ks. Stefan Dusza SAC
Verbum Domini to tytuł posynodalnej adhortacji Ojca Świętego Benedykta XVI, którą zaprezentowano 11.11.2010 w Watykanie. Podsumowuje ona XII Synod Biskupów, który obradował w Watykanie w dniach 5-26 października 2008 r. na temat Słowo Boże w życiu i misji Kościoła. Posynodalny dokument składa się z trzech części zatytułowanych: Verbum Dei (Słowo Boże), Verbum in Ecclesia (Słowo w Kościele) i Verbum mundo (Słowo dla świata) oraz z wprowadzenia i zakończenia. Ojciec Święty w 124 punktach (numerach) nawiązuje do propozycji ojców synodalnych, dając zarazem wytyczne do odkrywania na nowo w życiu Kościoła słowa Bożego, będącego źródłem nieustannej odnowy i wyrażając życzenie, by stawało się ono coraz bardziej sercem wszelkiej działalności kościelnej. Słowo Boże jest skałą, na której wznosimy budowlę naszego życia indywidualnego i społecznego. Ono nas wzywa do zmiany naszej dotychczasowej koncepcji realizmu: Realistą jest ten, kto w Słowie Bożym rozpoznaje fundament wszystkiego. Potrzebujemy tego szczególnie w naszych czasach, w których uwidocznia się nietrwałość wielu rzeczy, na których się opieramy, budując życie, w których jesteśmy skłonni pokładać nadzieję. Prędzej czy później okazuje się, że posiadanie, przyjemność i władza nie są zdolne zaspokoić najgłębszych pragnień serca człowieka. On bowiem do budowy własnego życia potrzebuje solidnych fundamentów, które trwają również wtedy, gdy zabraknie ludzkich pewników (n. 10).
SzczegółyPełna fascynujących postaci i ciekawostek.W niebanalnej oprawie graficznej.Opatrzona propozycjami zadań i projektów do samodzielnej realizacji.Dwudziestolecie międzywojenne to okres pod wieloma względami wyjątkowy, choć trudny. Powiew wolności działał ożywczo na rozmaite obszary życia. Atmosfera sprzyjała rozwojowi biznesu, handlu, nauki, a także kultury i sztuki. Obok uznanych dziedzin rozwijały się także zupełnie nowe media XX wieku.Kolejny tom z serii 20 lat XX wieku pokazuje barwny świat fotografii, radia, filmu, czasopism oraz początki telewizji mediów, które w latach dwudziestych i trzydziestych ubiegłego stulecia zawładnęły sercami szerokiej publiczności.
Koniec I wojny światowej w całej Europie oznaczał początek nowej epoki. Zmieniło się wszystko, począwszy od mapy świata, poprzez politykę czy gospodarkę, aż po styl życia. Na te zmiany zareagowała również architektura. Projektanci zaczęli szukać nowych form, które miały odpowiadać potrzebom nowego świata. Zmiany te miały jeszcze ważniejszy wymiar dla Polski, która po 123 latach odzyskała niepodległość. Zniszczony wojną i podziałami kraj potrzebował nowych domów, fabryk, a nawet całych miast. Kolejny tom z serii 20 lat XX wieku przedstawia najciekawsze zjawiska, miejsca, budowle, które towarzyszyły odradzaniu się i rozkwitowi Polski w dwudziestoleciu międzywojennym.
Karty pracy są przeznaczone dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym oraz tych mających trudności z osiąganiem podstawowych celów edukacyjnych. Stanowią część pakietu „Żyję w społeczeństwie” – zestawu przygotowanego dla szkół specjalnych przysposabiających do pracy. Pracując z kartami pracy, uczniowie przyswajają i utrwalają wiadomości potrzebne każdemu młodemu człowiekowi, który pragnie brać aktywny udział w życiu swojej społeczności. Wśród różnorodnych materiałów znajdują się m.in.: · wzory pism – przystępny i praktyczny miniprzewodnik z podpowiedziami, jak stworzyć pismo do urzędu (skargę, podanie, odwołanie, prośbę) · instrukcje zachowań – schematy ułatwiające odnalezienie się w przestrzeni publicznej i w sytuacjach społecznych (np. w gabinecie lekarskim, restauracji czy sklepie) · naklejki i wypychanki – atrakcyjne dodatki, dzięki którym nauka nie zmieni się w przykrą konieczność · karty pracy – dostosowane do potrzeb szkół przysposabiających do pracy. Treści – praktyczne, dostosowane do wyzwań codzienności i przedstawione w zrozumiały sposób – odpowiadają na realne potrzeby młodych ludzi przygotowujących się do samodzielnego życia. Materiał, uwzględniający specyfikę edukacji w szkołach przysposabiających do pracy, zawiera różnorodne zagadnienia związane m.in. z: · emocjami i relacjami międzyludzkimi · zasadami savoir-vivre’u · prawami człowieka oraz prawami przysługującymi osobom niepełnosprawnym · organizacją czasu wolnego. Uzupełnieniem kart pracy jest podręcznik. Publikacja może być też wykorzystana podczas zajęć korekcyjno-kompensacyjnych i rewalidacyjnych.
Tematem opowiadań są ciekawe czasy wprowadzania w Polsce reformy ustrojowo-gospodarczej pod przewodnictwem prof. Leszka Balcerowicza przez pierwszy demokratycznie wybrany rząd solidarnościowy.Autor pokazuje, jak w miejsce upadającej gospodarki socjalistycznej powstają nowe podmioty gospodarcze działające na zasadach gospodarki rynkowej, własności prywatnej i wolności gospodarczej.Opowiadania przedstawiają kilku zagorzałych zwolenników nowego ustroju, którzy z entuzjazmem zabierają się do budowy kapitalizmu, mimo iż nie posiadają przysłowiowego grosza przy duszy. Bohaterowie książki to pracownicy zlikwidowanego przedsiębiorstwa państwowego, którzy postanowili zrezygnować z poszukiwania nowej pracy i założyć własny biznes. Wzloty i upadki ambitnych biznesmenów są niezwykle ciekawą lekturą.
Małgorzata Czapczyńska, autorka książek Moje wyspy i Chcesz cukierka? Idź do Gierka, opowiada o niezwykłych kobietach, które rezygnowały ze wszystkiego w imię miłości, łamały konwenanse i zadziwiały świat swoją odwagą. Wyjętych spod prawa skandalistkach i wizjonerkach, które zmieniły bieg historii.Są wśród nich królowa pustyni, przed którą drżeli szejkowie, i biedna dziewczyna z krakowskiego Kazimierza, twórczyni kosmetycznego imperium. Dziennikarka, która udawała obłąkaną, by opisać koszmar szpitala psychiatrycznego, i "najbrzydsza kobieta na świecie", zarabiająca wyglądem na utrzymanie dzieci. Najsłynniejsza morderczyni II Rzeczypospolitej i polskie pisarki, o których tajnym, burzliwym życiu miłosnym nie uczy się w szkole.Poznaj prawdziwe historie o jasnej i ciemnej stronie kobiecej natury.
Książka dotyczy uwikłań współczesnej sztuki wynikających z kondycji późnej nowoczesności. Broni tezy, że sztuka współczesna, wciągana w gry obronne z nowoczesną apokalipsą, które prowadzą do jej ekonomicznej, politycznej, ideologicznej funkcjonalizacji i swego rodzaju pauperyzacji, kryje w sobie jednak silny potencjał niezależności i dystansu wobec fikcji konstruowanych przez nowoczesną kulturę.
Ma nietypową formę „żywego”, otwartego pod względem formalnym dialogu filozoficzno-artystycznego. Jego uczestnicy – Iwona Lorenc, filozofka, i jej rozmówca, filozofujący artysta Sławomir Marzec – omawiają na przykładzie wybranych praktyk artystycznych strategie artystyczne i problemy filozoficzne, które kształtują pole dzisiejszej sztuki. Miejscami ze sobą polemizując, miejscami wzajemnie się uzupełniając, analizują wnikliwie zjawiska w sztuce najnowszej i przez odniesienie ich do filozoficznych kontekstów interpretacyjnych ukazują szerokie spektrum tematów. Zachowując należną dbałość o warsztat naukowy, wychodzą poza tradycyjne „traktatowo-monologowe” formy wypowiedzi filozoficznej, aby uatrakcyjnić lekturę i ułatwić odbiór książki szerszym kręgom czytelników zainteresowanych zarówno sztuką, jak i humanistyką.
******
On Art on the Titanic. Talks with Sławomir Marzec
The book explores the entanglements of modern art resulting from the condition of late postmodernism. It is written in the form of a “lively”, formally open, philosophical and artistic dialogue, whose participants – a philosopher and a philosophizing artist – draw on selected examples of artistic practices to discuss the artistic strategies and philosophical problems which shape the field of today’s art. They analyze in depth a number of phenomena in modern art, and by relating them to philosophical interpretative contexts, throw light on a wide range of subjects. Maintaining due care for scholarly method, they go beyond traditional “treatise-monologue” forms of philosophical expression so as to make the book more appealing and approachable for a wider audience of readers interested in both art. And the humanities.
'The monk who taught the world mindfulness' Time
In this enlightening series world-renowned spiritual leader Thich Nhat Hanh shares the essential foundations of mindful practice and meditation.
Prezentowana analiza źródłowa aktów normatywnych, literatury filozoficzno-prawnej, prawniczej oraz uzupełniającej, tematyzującej samą istotę prawa nazizmu pragnie wpisać się w wielki nurt poszukiwaczy prawdy o tamtym systemie ideologicznym z pomocą warsztatu realistycznej filozofii prawa: jego apriorycznych założeniach, materialistycznym pojmowaniu rzeczywistości, genezie bytu prawa, jego przyczynach wewnętrznych materii i formy oraz finalności, rodzajach i skutkach, by podsumować krótkim szkicem problematyki nauczania prawa i filozofii prawa na uczelniach w III Rzeszy Niemieckiej.
Monografia składa się z dwóch części. Pierwsza część pracy prezentuje Osobę i dzieło Pana Profesora Leszka Szewczyka. Rozpoczyna ją niejako sam Profesor swoim wierszem Też chcę. Kolejno odsłaniają się informacje o Jego życiu, wspomnienia bliskich współpracowników i przyjaciół, dokonania naukowe i dydaktyczne (głównie z okresu pracy na KUL-u).
Druga część publikacji zawiera artykuły empiryczne i teoretyczne z obszaru psychologii klinicznej i psychosomatyki. Poszczególne artykuły monografii, będące wyrazem naszej wdzięczności wobec Pana Profesora, dotykają problemów badawczych, które Go interesowały. Są to prace traktujące o problemach dzieci i młodzieży, tj. stres szkolny, zachowania zdrowotne, zaburzenia tikowe, problematyczne korzystanie ze smartfonu, oraz osób dorosłych doświadczających skutków wtórnej ekspozycji na traumę, a także teoretyczne analizy odnoszące się do percepcji osób z zaburzeniami ze spectrum autyzmu, zagadnień lęku związanego z chorobą i procedurami medycznymi oraz wsparcia dziecka w chorobie, zjawiska martwienia się.
Ze Słowa od redaktorów
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
