Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Na rynku mamy coraz więcej pozycji dotyczących pracy z dziećmi z ADHD, ale poniższe opracowanie tym się różni od innych, że traktuje młodego człowieka bardziej kompleksowo, umożliwia dokonanie jego charakterystyki uwzględniając aspekty psychologiczne, zamiłowanie do różnych dziedzin życia, wskazuje na stan psychiczny danego dziecka.
Publikacja wzbogacona jest kilkunastoma tekstami z różnych dziedzin i własnych obserwacji oraz napisana jest przystępnym językiem. Teoria to nie wszystko, najważniejsza jest praktyka i Autorka pragnie się podzielić własnymi spostrzeżeniami wyniesionymi z pracy nauczycielskiej oraz terapeutycznej z dziećmi, młodzieżą, a także dorosłymi.
Książka może okazać się pomocna dla przyszłych terapeutów, nauczycieli, pedagogów, rodziców oraz pomoże pogłębić wiedzę tym wszystkim, którzy pragną pomagać innym osobom.
Wiele drużyn harcerskich określa się dziś jako „puszczańskie” lub „ekologiczne”, ale dbałość o przyrodę, czyli to, co stanowi sedno owego „puszczaństwa” i „ekologiczności”, powinna być normą dla każdej drużyny, na wszystkich biwakach i obozach. Podręcznik ekologicznego obozowania uczy, jak w codziennej biwakowej i obozowej praktyce godzić życiowe potrzeby z dbałością o to, by nie wyrządzać szkód przyrodzie, a przynajmniej szkody te minimalizować. Książka mówi też o tym, jak poznawać przyrodę wokół nas – z największym pożytkiem dla swej wiedzy i dla zdrowia.
Podręcznik ekologicznego obozowania przyda się zastępowym, ale zaciekawi wszystkich, którzy chcą się dowiedzieć czegoś o życiu w lesie —o mieszkających tam zwierzętach i biwakujących harcerzach. Uprzedzamy jednak wraz z autorem: „Nie sądź, że dowiesz się tego wszystkiego czytając we własnym łóżku przed snem. Musisz się wybrać do lasu, a ja pomogę ci spakować się i radzić sobie na biwaku.” ?
Większość rodziców zdaje sobie sprawę, że nastoletnie dzieci nie zawsze mówią to, co tak naprawdę myślą. Niewielu jednak wie, że podobna rozbieżność istnieje między tym, co mówią rodzice, a tym, co słyszą ich dzieci.
Autorki tej książki, dwie nastolatki, przedstawiają typowe rozmowy pomiędzy rodzicami i ich dziećmi, po czym je analizują. Teraz możesz się w końcu dowiedzieć, dlaczego dziecko zbywa cię milczeniem, gdy starasz się mu pomóc, oraz jak użycie różnych słów może przynieść zupełnie odmienne rezultaty. Są tu też poruszone kwestie zaufania, pieniędzy, prywatności, presji szkolnej, rodzeństwa, palenia, ubioru oraz tego, jak bardziej zaangażować się w życie dziecka. Zanim więc powiesz: „Hej, wiem, jak to jest być nastolatkiem”, zwróć uwagę na to, że dzisiejsze nastolatki żyją w odmiennym świecie i posługują się innym językiem niż ten, który pamiętasz. Wzajemne rozszyfrowywanie kodu może pomóc przełamać te bariery i zbudować lepszą, silniejszą więź między rodzicami i dziećmi.
Książka Poradnictwo wolontariackie jest prezentacją owych zdecentralizowanych, autonomicznych przejawów poradnictwa. Powstała w oparciu o wyniki trzech dużych projektów badawczych oraz kilku „małych" badań jakościowych i ilościowych prowadzonych w latach 2009–2013.
Monografia prezentuje relacje doradca–radzący się w bezpośrednim nawiązaniu do otoczenia społecznego, w którym się ono odbywa. Wchodząc w świat badany - środowisko wolontariackie, pokazano potencjał tkwiący w tego rodzaju działalności, uwypuklając możliwości tkwiące w aktywności społecznie użytecznej i związane z nimi szanse dla poradnictwa.
Kiedy dziecko zadaje rodzicowi pytania dotyczące sfery intymnej, czyli seksu i miłości oraz trudnych kwestii społecznych, jak przemoc, pedofilia, prostytucja czy śmierć reaguje on zazwyczaj zażenowaniem i bezradnością. Jak zmienić tę sytuację i podchodzić do trudnych rozmów z dzieckiem jak do ciekawego wyzwania, pogłębiania więzi, troskliwego przygotowywania go do życia? W jaki sposób informując dziecko o trudnych zjawiskach społecznych i niebezpieczeństwach nie wzbudzać niepokoju, nie burzyć pozytywnej wizji świata, nie odbierać typowego dzieciom optymizmu? W książce tej rodzice znajdą przystępne wyjaśnienia prawidłowości rozwoju emocjonalnego dziecka, o jakich należy pamiętać omawiając z nim trudne kwestie. Najbardziej pomocne będą przykłady odpowiedzi na dociekliwe trudne dziecięce pytania, ale też pytania, jakie należy zadać dzieciom w tym kontekście. Uśmiech i radość wprowadzają autentyczne anegdoty obrazujące dziecięce spojrzenie na świat, często odmienne od dorosłego, ale równie ciekawe, a na pewno sympatyczne
Recenzowana książka stanowi pierwszą w polskim piśmiennictwie próbę zastosowania współczesnych koncepcji systemowych do analizy funkcjonowania rodzin z problemem alkoholowym (...). Na szczególne wyróżnienie zasługują rozdziały poświęcone współuzależnieniu i DDA. Rozważania autora konfrontują rozpowszechnione i często stosowane do celów edukacyjnych charakterystyki tych zjawisk z wynikami badań empirycznych (...). Interesujące i trafne wydają się sugestie autora podkreślające zasadność traktowania współuzależnienia przede wszystkim jako specyficznej i dysfunkcjonalnej adaptacji do patologicznych relacji lub sytuacji rodzinnych oraz rozpoznawania różnic indywidualnych wśród osób współuzależnionych (...). W udokumentowany empirycznie sposób autor podważa nadal popularne w Polsce przekonania utożsamiające DDA z jakimś specyficznie wyodrębnionym zaburzeniem emocjonalnym (...). Wyniki badań wskazują na zmiany w funkcjonowaniu rodzin alkoholowych, które pojawiły się po rozpoczęciu terapii odwykowej przez mężów.
Z recenzji prof. dr. hab. Jerzego Mellibrudy, SWPS Warszawa
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1918r.: Wskazówki do próby harcerskiej
CZUWAJ!
Tym hasłem witają się i żegnają harcerze. Znaczy to, że pamiętają o przyrzeczeniu. Możesz powiedzieć „czuwaj“ tylko wtedy, kiedy pamiętasz, że jesteś harcerzem.
Czuwać znaczy zwykle poprostu nie spać. Kto nie śpi, ten myśli, mówi, czyni, ten wie, co się około niego dzieje, więc widzi, słyszy i t. d. Harcerz nie może być śpiącym gapą. Czuwaj! — to znaczy, że harcerz musi się przezornie ćwiczyć, jak postępować w każdym wypadku, żeby go nie zaskoczyły „niespodzianki“, żeby dał sobie radę zawsze.
Czuwaj! — to znaczy, żeś ciałem i duchem gotów spełnić obowiązek. Czuwać duchem — to myśleć, być karnym i umieć spełnić rozkaz, wiedzieć, co należy czynić w każdem położeniu; czuwać cieleśnie — to starać się być zawsze silnym, zdrowym, dzielnym, aby móc działać, jak należy.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1927 r.: Jak pracować w starszem harcerstwie?
Broszura niniejsza ma na celu ułatwienie prowadzenia pracy w zrzeszeniach Starszego Harcerstwa oraz danie wskazówek tym, którzy pracę taką podjąć pragną.
Ze względu na chęć jaknajszybszego wydania broszury, nie wyczerpuje ona wszystkich kwestji, z pracą starszo-harcerską związanych, porusza jednak zasadnicze jej elementy, opierając się na dotychczasowych doświadczeniach poszczególnych śro-
dowisk starszoharcerskich. W miarę rozwiązania pozostałych zagadnień metodycznych, będziemy je publikować, bądź w „Harcmistrzu“, bądź oddzielnie.
Mamy nadzieję, że praca ta przyczyni się do rozrostu Starszego Harcerstwa, a sam fakt jej wydania winien być dowodem, że Starsze Harcerstwo przeszło już okres szukania dróg, i wchodzi w fazę normalnego rozwoju.
Czuwaj!
Komisja Programowa Starszego Harcerstwa
Głównych Kwater Z. H. P.
Warszawa, w marcu 1927 roku
Po wszelkie dalsze wskazówki w zakres metodyki wchodzące, jak również ze wszelkiemi uwagami, zwracać się należy do Komisji Programowej Starszego Harcerstwa, Warszawa, Al. Ujazdowska 37 m. 12.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1922 r.: Zastęp harcerek
DO WSZYSTKICH DRUHEN!
Praca harcerska w drużynach i zastępach nie zawsze rozwija się tak, jakby należało i jakbyśmy same chciały, lecz nie z braku dobrych chęci, bo tych mamy dużo. Mamy przeważnie moc projektów, zamiarów, ochotę do pracy i wiarę w jej plony i tyle młodzieńczego zapału, że gotoweśmy „ruszyć z posad bryłę świata“. Naszym kierowniczkom też na dobrych chęciach nie zbywa. Więc dlaczego czasem nie tak się dzieje w harcerstwie, jak chciałybyśmy? Czy dlatego, że jeszcze za mało pracujemy nad pozbyciem się naszych wad i wyrobieniem charakteru, mało zdobywamy pożytecznych umiejętności, a jeszcze mniej pamiętamy o służeniu bliźnim i społeczeństwu, jak na harcerkę przystało?
Gotoweśmy uczynić wszystko, co jest w naszej mocy, by praca poszła dobrze, — tylko nie zawsze wiemy, co trzeba czynić, by ją pogłębić i rozszerzyć. Otóż w tej książeczce postaramy się wyjaśnić sobie, co powinna robić dobra zastępowa, by zastęp swój uczynić naprawdę zastępem polskich harcerek.
Czuwaj!
Książka stawia nas w centrum zagadnień niesłychanie ważnych, a kto wie, czy nie takich, które zadecydują o losach ludzkości. Wśród nich znajduje się samopoznanie człowieka, pragnienie zdobycia o sobie, o cywilizacji, którą stworzył, jasnej wiedzy i możliwie trafnej diagnozy co do szczebla rozwoju, na którym się znalazł, a na którym proste stosowanie się do nakazów własnej sprzeczności nie może już obiektywnie zapewnić ludzkości wystarczającego poczucia wewnętrznej pewności siebie.
Z recenzji prof. zw. dr hab. Józefa Bańki
Nasz drogowskaz... Książeczka jest odpowiednikiem Baden-Powellowskich ,,Pierwszych kroków w skautostwie"", na których wzorował się także Małkowski, wydając pod tym właśnie tytułem mały podręcznik dla początkujących skautów polskich w Ameryce. Materjały czerpaliśmy nieraz z różnych źródeł, jednakże ujęcie całości jest oryginalne, w szczególności oryginalne jest położenie nacisku na stronę ideową i związane z tem stosunkowo obszerne potraktowanie dziejów i organizacji harcerstwa. Chcieliśmy przez takie ujęcie podkreślić, że technika skautowa, która najbardziej pociąga młodych do harcerstwa, sama jednak harcerstwa nie stanowi, przeciwnie, harcerz ćwiczy się ,,technicznie"", aby móc jaknajlepiej dążyć ku celom ideowym. ,,Drogowskazem"" nazwaliśmy książeczkę, bo chce ona wskazać harcerzowi i harcerce owe ,,pierwsze kroki"" na harcerskiej drodze. Jak drogowskaz, prosty słup z strzałą, skromna -- wskazuje jeno zasadniczy kierunek: w górę. ale W tym II wydaniu dokonaliśmy szeregu uzupełnień i zmian, niektórych na życzenie Harcerskiego Biura Wydawniczego. Skorowidz treści znajduje się na końcu książki.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1930 r.: Wskazówki dla skautmistrzów
Autor: Robert Baden Powell, tłumaczenie: Stanisław Sedlaczek
OD TŁUMACZA
Książka, którą dajemy polskim czytelnikom, a działaczom harcerskim w szczególności, w postaci przekładu Baden--Powella „Aids to scoutmastership“, może i powinnaby mieć szersze znaczenie niż tylko dla kół harcerskich i najbliższych Harcerstwa przyjaciół. Autor, twórca Ruchu, obejmującego dziś przeszło dwa i pół miljona młodzieży i dorosłych porusza tu cały szereg zagadnień pierwszorzędnego znaczenia społecznego i narodowego. Nietylko harcmistrz i nietylko wychowawca-nauczyciel znajdzie tu wiele pobudek do myślenia, niejedno sformułowanie swych własnych myśli, niejedną cenną wskazówkę i radę. Obywatel interesujący się zagadnieniami stanu i rozwoju narodu i ludzkości skorzysta, czytając te „Wskazówki“, choćby nawet pod tym, lub owym względem poglądy autora mu nie odpowiadały, albo wymagały wyraźniejszego rozwinięcia.
Postawienie kształcenia charakteru na pierwszym planie wychowania jest charakterystyczne dla Baden-Powella i skautingu, a tak zgodne z współczesnemi poglądami pedagogicznemi. Zwrócenie uwagi na znajomość i praktykę higjeny życia codziennego i ćwiczeń cielesnych to drugi punkt wspólny Baden-Powellowi i współczesnym organizatorom szkolnictwa, a choć tu znawcy wychowania fizycznego nie będą mogli powstrzymać się od zastrzeżeń co do pewnych szczegółów, całość zatrzyma swą wartość.
„Zrobienie karjery!“ Jakżeż „prozaiczny“ pozornie, a jednak jak życiowy temat! Baden-Powell stawia za jeden z celów wychowania skautowego ułatwienie osiągnięcia szczęścia, do czego ważnym warunkiem jest zapewnienie stałego zarobku. Znów jesteśmy w zgodzie z dążeniem do postępu w organizacji szkolnictwa, które coraz więcej dziś na świecie, a i u nas w Polsce już także, interesuje się sprawą obioru zawodu przez młodzież, stara się ten obiór ułatwić i nadać mu racjonalne podstawy.
Seria wydawnicza Przywrócić Pamięć ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 19111939. Reprint wydania z 1936 r.: Geneza skautingu i harcerstwa Wstęp Ruch harcerski w Polsce obejmuje przeszło 160 tysięcy chłopców i dziewcząt, skauting w świecie prawie 21/2 miljona chłopców, ok. miljona dziewcząt. Już sama liczebność tego ruchu wychowawczego uzasadnia zainteresowanie niem społeczeństwa. Zainteresowanie nauczycielstwa ma jeszcze inne motywy: harcerstwo współpracuje ze szkołą, ma z nią zatem wiele punktów stycznych, czasami zdarzają się płaszczyzny tarcia; dalej, harcerstwo przyswoiło sobie z skautingu, a także wyrobiło własną 25-letnią pracą, szereg metod i sposobów wychowawczych, zasługujących na poznanie, nieraz dających się zastosować w pracy szkolnej). Jednem z pierwszych pytań, jakie się nasuwają przy rozpoczynaniu badań nad nowym ruchem społecznym, jest pytanie: dlaczego ten ruch powstał, jakie potrzeby i warunki społeczne go wywołały, a zaraz następne nasuwa się zagadnienie co do pierwszych początków ruchu, źródeł jego odrębności, środków krzewienia się, więc w ruchu wychowawczym źródeł pomysłów metodycznych i organizacyjnych. Nie są to zagadnienia mające teoretyczne tylko znaczenie, przeciwnie, wniknięcie w genezę ruchu daje podstawy do jego lepszego zrozumienia, do głębszego wniknięcia w podstawy ideologji, metod i środków, materjałów i form wychowania oraz oddziaływania społecznego. Mając te zasadnicze wiadomości, zbierzemy nie tylko dane do oceny ruchu, do stwierdzenia, czy i jakie wnosi nowe wartości, nie tylko lepiej zrozumiemy dodatnie i ujemne zjawiska w nim zachodzące, ale i zdobędziemy ważną pomoc w planowaniu oddziaływania polepszającego stan spraw, jeżelibyśmy je zamierzali. Ten ostatni moment ma znaczenie głównie dla działaczy na samym terenie harcerstwa, szkic ten jednak zapewne i w te sfery trafi, więc warto to było zaznaczyć. Aby uzasadnić, dlaczego trzeba się zająć genezą skautingu), a nie poprzestać na studjowaniu naszego harcerstwa, albo odwrotnie, mówić tylko o harcerstwie, nie zajmując się skautingiem, muszę wybiec nieco przed to, o czem traktuję niżej: Harcerstwo powstało jako synteza różnych prądów narodowo-wychowawczych, a skauting jest tylko jednem jego źródłem genetycznem. Trzeba zatem i to źródło zbadać, ale nie można na niem poprzestać.
Autorka traktuje poradnictwo całożyciowe jako nowe wyzwanie wynikające ze zmieniającej się w błyskawicznym tempie rzeczywistości, przede wszystkim zaś z dynamiki świata pracy. […] Autorka wychodzi z założenia, że tradycyjne formy poradnictwa dostępne osobom zainteresowanym uzyskaniem porady odnośnie do efektywnego konstruowania swojej drogi edukacyjnej i zawodowej nie spełniają pokładanych w nich oczekiwań. Jednostka nie tyle potrzebuje dziś porady, gdzie się zatrudnić, ile skazana jest na podejmowanie odważnych decyzji na temat wyboru kierunku kształcenia, instytucji oświatowych, formy i miejsca nauki, profilu doskonalenia i dokształcania zawodowego. Być może to najbardziej istotne pytanie brzmi: jak się uczyć, by zapewnić sobie życiowy sukces? Autorka udziela wielu wskazówek, których urzeczywistnienie może w znaczący sposób usprawnić funkcjonowanie poradnictwa zawodowego, przekształcając je w dużej mierze w poradnictwo całożyciowe, uwzględniające obok aspektów kariery zawodowej także wymiar edukacyjny.
Z recenzji wydawniczej dr hab. Ewy Przybylskiej, prof. UMK
Tekst nawiązuje do nowatorskiej metody pracy socjalnej – asystentury rodzin, pokazuje efekty pracy z rodzinami z wieloma problemami, wskazuje na możliwości jej realizacji w mieście. Jest próbą spojrzenia na pojawiającą się w naszym kraju ideę streetworkingu jako metodę pracy socjalnej i edukacyjnej skierowaną do osób i grup podlegających szybkiemu procesowi marginalizacji. Poruszona została specyfika potrzeb osób żyjących z HIV/AIDS, rola i zadania pracownika socjalnego, a także edukacja, jako społeczna szczepionka przeciw dyskryminacji osób żyjących z HIV/AIDS.
Zestaw kolorowych plansz A4 wraz z instrukcją i przykładami ćwiczeń. Karty pracy dla dorosłych afatyków przeznaczone są do prowadzenia terapii neurologicznej chorego z afazją. Zestaw pozwala na programowanie różnorodnych ćwiczeń pobudzających aktywność językową chorego, ułatwia nawiązanie kontaktu, powrót do rozpoznawania symboli i powiązania znaków graficznych z mową. Polecany szczególnie na pierwszym etapie terapii, do zastosowania zarówno przez terapeutów, jak i członków rodziny chorego.
Książka Zarządzanie szkołą XXI wieku. Perspektywa menedżerska prezentuje tezę o upodabnianiu się roli dyrektora szkoły publicznej do roli menedżerskiej realizowanej w organizacjach gospodarczych. Zmiany w polskiej gospodarce, wynikające przede wszystkim z transformacji ustrojowej i integracji Polski z Unią Europejską wymagają nowego spojrzenia na zarządzanie placówką oświatową. Opracowanie kompleksowo przedstawia rolę i zadania dyrektora w zarządzaniu szkołą, zwłaszcza publiczną, w zmieniającej Się rzeczywistości Społecznej XXI wieku Z przeprowadzonej analizy wynika, że proces menedżeryzacji kadry kierowniczej oświaty będzie się pogłębiał.
Publikacja jest nieocenionym wsparciem dla osób zarządzających Szkołami. Może Stanowić podręcznik do nauczania przed miotu Organizacja i Zarządzanie Oświatą, bez względu na kierunek studiów. Oraz innych przedmiotów, które w swych programach podejmują problemy pracy dyrektora szkoły, ze szczególnym uwzględnieniem podyplomowych studiów poświęconych zarządzaniu oświatą. Przydatne informacje znajdą w niej wszystkie osoby zainteresowane procesem zarządzania szkolą.
Celem książki jest prezentacja szerokiego ujęcia procesu zarządzania personelem nauczycielskim oraz identyfikacja i ocena działań związanych z realizacją tego procesu w szkołach publicznych. W opracowaniu zaproponowano ponadto rozwiązania mające na celu poprawę stanu wynikającego z przeprowadzonych badań w kontekście wzrostu wiedzy organizacyjnej szkoły. Postulowane działania rozpatrzono w kontekście kreowania pozytywnego wizerunku szkoły jako miejsca pracy. Lektura książki dostarczy zatem zarówno wiedzy deklaratywnej, czyli wiadomości o faktach, jak i wiedzy proceduralnej - o metodach (sposobach) wykonywania zadań i rozwiązywania problemów oraz umiejętnościach niezbędnych do zastosowania tych metod.
W książce ukazano rolę rodziców w identyfikowaniu i rozwiązywaniu typowych konfliktów, jakie mają miejsce w związku z nauką ich dzieci w szkole. Wskazano też sytuacje i miejsca, gdzie można szukać pomocy, gdy porozumienie staje się coraz bardziej odległe. Dzięki temu strony konfliktu sprawniej będą prowadzić dialog i łatwiej dochodzić do porozumienia w sytuacji różnicy zdań i rozbieżności poglądów. Korzyści odniosą wszyscy, a w najwyższym stopniu dzieci.
Książka pisana pod kątem potrzeb rodziców jest praktycznym przewodnikiem po prawnych i społecznych zagadnieniach powoływania i odwoływania Rad Rodziców, które od września 2007 r. są obligatoryjne w każdej szkole, ich organizacji, kompetencji, miejsca w strukturze szkoły, zadań, prowadzenia dokumentacji, itp. Prezentuje procedury skutecznego działania, kontaktów z innymi organami szkoły, uczy umiejętności niezbędnych do współpracy ze szkołą, innymi rodzicami i uczniami.
Drugie wydanie Niezbędnika uzupełnione zostało o doświadczenia różnych środowisk szkolnych w budowaniu współpracy z rodzicami. W książce zebrano przykłady procedur powoływania i pracy Rad Rodziców w przedszkolach i szkołach, według obowiązującego prawa.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
