Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Monografia stanowi interesujące kompendium wiedzy z zakresu godności ludzkiej naświetlonej w perspektywie filozoficznej, teologicznej i społecznej. Jej wartością dodaną jest analiza procesu wychowania do wartości progodnościowych w perspektywie teoretycznej i praktycznej, ze szczególnym uwzględnieniem roli rodziny w tym procesie. Książka jest uzupełnieniem literatury obejmującej wielorakie aspekty kategorii godności ludzkiej, analizowanej w kontekście nauk humanistycznych i społecznych. Publikacja znajdzie zastosowanie w kształceniu humanistów na wielu kierunkach studiów, a także będzie stanowić inspirację do dalszych badań naukowych. Opracowanie nie daje recept na indywidualnie i społecznie godne życie, chociaż można w nim odnaleźć pewne wskazania praktyczne, a nawet wyraźne wartościowanie badanych zjawisk i procesów społecznych. Z recenzji prof. dr hab. Krystyny Leśniak-Moczuk Godność człowieka stała się hasłem przewodnim w wielu debatach społeczno-politycznych, a obecnie trafiła także do nauk pedagogicznych i psychologii. Liczne programy i materiały dydaktyczne dotyczą właśnie godności człowieka, choć podejścia do włączania tej koncepcji są różne. Mówiąc o poszanowaniu godności człowieka na tle edukacji poznawczej i emocjonalnej, musimy zapytać, dlaczego oba aspekty mają relewantne znaczenie. Na tak postawione pytanie daje konstruktywną odpowiedź w niniejszej publikacji ks. prof. Janusz Mariański, uznany znawca socjologii religii i socjologii moralności. Autor kieruje uwagę na relację godności osoby ludzkiej i wychowania progodnościowego. Jego refleksje jako wytrawnego socjologa przedstawiają podstawy teoretyczne zagadnienia i perspektywę konsekwencji dla edukacji na rzecz poszanowania przyrodzonej i niezbywalnej godności człowieka, która stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych (art. 30 Konstytucji RP). Również papież Franciszek podkreśla wyjątkową rolę edukacji w ochronie środowiska i godności człowieka, zaznaczając, aby nowe pokolenia były wychowywane do troski o godność człowieka i wspólny dom. Czytelnikami recenzowanej publikacji będą nie tylko przedstawiciele nauk pedagogicznych, psychologowie i socjologowie, ale także teologowie, filozofowie, religioznawcy, jak również reprezentanci innych dyscyplin humanistycznych, np. kulturoznawstwa. Z recenzji ks. prof. dr. hab. Cypriana Rogowskiego
Zawarte w monografii artykuły podejmują tematykę ofiar i wiktymizacji ze znacznie szerszej perspektywy niż powszechnie przyjęto, uwzględniając aspekt teoretyczny, empiryczny i praktyczny omawianego zagadnienia. Wybór tematów jest nieoczywisty, a przez to wzbudzający zainteresowanie. […] Doskonale wpisują się one w problematykę dotyczącą ofiar przestępstw, tych „oczywistych”, jak i mniej wyraźnych, jak np. osoby zaginione czy dzieci sprawców przestępstw lub skonfliktowanych rodziców. Podjęcie tematyki ofiar w kontekście zarówno teoretycznym, jak i praktycznym w tak szerokim interdyscyplinarnym podejściu jest ujęciem nowatorskim i zasługuje na uznanie. Rozważania podjęte w monografii są źródłem cennych analiz, ważnych zarówno z perspektywy prawnej, jak i psychologicznej. Monografia może być polecana zarówno w edukacji akademickiej studentów prawa, kryminologii, psychologii, pedagogiki, jak i szerszemu gronu odbiorców zainteresowanych tematyką wiktymizacji.
Dr hab. Iwona Grzegorzewska, prof. UZ
Zagadnienie wiktymizacji rozumianej wieloaspektowo jest obecnie przedmiotem badań teoretycznych, skupiających się nad analizą procesów psychicznych i fizycznych towarzyszących osobie pokrzywdzonej, ale również jako refleksja nad doświadczeniami ofiar nie tylko przestępstw, ale także rozmaitych innych sytuacji życiowych, których skutkiem staje się pokrzywdzenie człowieka. Szczególne znaczenie wiktymizacja odgrywa w nauce wyodrębnionej z kryminologii – wiktymologii kryminalnej. Wiktymizacja kryminologiczna oraz inne oblicza wiktymizacji zostały przedstawione w recenzowanej publikacji. Słusznie zauważono w przedmowie, że tematyka wiktymizacji ma znaczenie utylitarne, gdyż zaznajomienie z jej mechanizmami daje szansę na zmniejszenie zagrożenia wiktymizacyjnego, uchronienie wielu potencjalnych ofiar.
Dr hab. Izabela Lewandowska-Malec, prof. UJ
Księga Jubileuszowa dedykowana Siostrze dr hab. Annie Walulik CSFN, prof. AIK, w 60. rocznicę urodzin, w 40-lecie życia zakonnego, 35-lecie pracy zawodowej oraz 25-lecie pracy naukowej
Dr hab. Anna Walulik CSFN, prof. Akademii Ignatianum w Krakowie, bada zależności zachodzące w edukacji w kontekście andragogiczno-teologicznym. Skupia się na opisywaniu miejsca źródeł religijnych – w szczególności Biblii – w całożyciowym uczeniu się. W prowadzonych w duchu paradygmatu holistycznego badaniach wykazuje istnienie różnych możliwości stykania się obu wspomnianych wymiarów ludzkiego życia. Eksponuje w nich znaczenie wiedzy religijnej, która wnosi w życie człowieka wzmacnianie, korygowanie i uzupełnianie posiadanych sprawności oraz umożliwia nadawanie życiu nowej jakości. Wykazuje przy tym, że andragogika i religia wnoszą w życie człowieka wielorakie synergie.
W prowadzonych badaniach s. Anna Walulik podkreśla, że analiza rzeczywistości uczenia się dorosłych (przynajmniej w Polsce) nie może pomijać kontekstów religijnych. Swoje obserwacje opiera na badaniach jakościowych, zwłaszcza badaniach biograficznych, których właściwością jest nie tyle wyjaśnianie rzeczywistości edukacyjnej, ile jej interpretowanie w świetle przeprowadzanych analiz narracyjnych. W badaniach korzysta z analizy proksemicznej. Wartość tej techniki upatruje w wertykalno-horyzontalnej optyce czasowej. Wykazuje, że korzystanie z niej dzięki hermeneutyce ściśle powiązanej z badaniami narracyjnymi umożliwia znajdowanie wspólnych dla andragogiki i teologii płaszczyzn badań naukowych.
Profesor Bogusław Śliwerski należy do grona nauczycieli akademickich, którzy jeszcze w latach siedemdziesiątych o osiemdziesiątych XX stulecia poddali krytyce dominujący model kształcenia pedagogów oparty głównie na metodach podających i intensywnie włączali metody aktywizujące w proces edukacji w szkołach.Nie jest to pierwsza publikacja, która prezentuje i opisuje metody aktywizujące ze względu na kryteria ich doboru do zajęć, niezbędne warunki do prawidłowego przeprowadzenia, tworzenie instrukcji i scenariuszy. W praktyce edukacyjnej właściwy dobór metod aktywizujących wywoływał zawsze duże zainteresowanie uczestników i kadry różnych kursów, szkoleń, warsztatów, a także długie, niekończące się dyskusje. Przygotowanie i realizacja zajęć z wykorzystaniem metod aktywizujących nie wymagają wielkiego doświadczenia pedagogicznego, pod warunkiem że prowadzący szkolenie posiada wiedzę merytoryczną dotyczącą problemu, który chce wspólnie z uczestnikami kursu rozwiązać. Dzięki zaś dużemu zainteresowaniu wykazywanemu przez nich oraz aktywności ma możliwość uruchomienia wrażliwości wszystkich na konieczność uwzględniania w relacjach społecznych nie tylko własnych potrzeb, interesów czy aspiracji, ale także tych, z którymi doświadcza nowych sytuacji autodydaktycznych.
Jak słusznie zauważa Józef Węglarz, "istotą kreatywności w wychowaniu fizycznym nie jest oddanie we władanie uczniom tego, co jest najważniejsze w tym procesie [...], lecz wykorzystanie ich inwencji w celu wspólnego tworzenia satysfakcjonujących programów". Rozwój kreatywności uczestników edukacji fizycznej nie może zaistnieć bez aktywnego udziału nauczycieli "kreatorów", których podstawową rolą, jak podkreśla Autor, "będzie czuwanie nad racjonalnym przebiegiem tego procesu, by można było wydobyć z niego jak najwięcej". Podejmowanie przez nauczycieli przedsięwzięć o charakterze twórczym jest obecnie jednym z wymogów ich zawodowego awansu i rozwoju. Szczególnie oczekiwane są działania innowacyjne, zaliczane do swoistej twórczości pedagogicznej, która może wpływać na ewolucję zarówno teorii, jak i praktyki. Dlatego już sama koncepcja przygotowanej przez Józefa Węglarza publikacji zasługuje na uznanie. Szczególną wartość ma "zebranie w jedną zwartą jednostkę fundamentalnych, twórczych myśli i wskazań metodycznych o wychowaniu fizycznym, które mają charakter uniwersalny".Książkę polecam przede wszystkim studentom kierunku wychowanie fizyczne i nauczycielom, którzy w kreatywności dostrzegają możliwości własnego rozwoju i zawodowego sukcesu, a także skutecznego motywowania uczniów do uczestnictwa w kulturze fizycznej w czasie i po zakończeniu edukacji.
Artykuły w tomie umieszczono w obrębie dwóch części. Pierwsza, pt. Aktywizacja i innowacja a nauczanie zdalne, zawiera sześć artykułów poświęconych różnorodnym aspektom nauczania zdalnego: aplikacjom, kanałom na YouTube, portalom edukacyjnym pomocnym w nauce języka polskiego jako obcego lub języków obcych oraz opisom cennych doświadczeń nauczycieli w pracy zdalnej. [] W części drugiej, pt. Inspiracje a metody nauczania, znajduje się osiem artykułów o rozmaitym charakterze. Autorzy prezentują w nich różnorodne inspiracje (psychologię pozytywną, warsztaty z dociekań filozoficznych), strategie, metody aktywizacji i samooceny, a także analizy materiałów dydaktycznych oraz propozycje metodyczne do zwrócenia uwagi na trudności nauki w Polsce dzieci reemigrantów. Z recenzji dr hab. Agaty Małyski, prof. UMCS Autorzy poszczególnych tekstów poszukują nowych narzędzi w nauczaniu języka polskiego i dociekają ich skuteczności, sprawdzając je przez pogłębioną analizę teoretyczną i praktyczną. Są to bardzo ważne opisy, które wynikają nie tylko z praktycznego doświadczenia lektorów, lecz także z refleksji teoretycznej czy przynajmniej zbadania efektywności przez opis wyników ankietowych. [] W dużej części artykuły dotyczą metod aktywizacji w nauczaniu zdalnym, które pozostanie z nami również po wygaśnięciu pandemii. Przedstawione inspiracje na pewno będą wykorzystane przez lektorów czy nauczycieli nie tylko języka polskiego. Z recenzji dr hab. Anny Majewskiej-Tworek, prof. UWr
Przedmiotem niniejszej książki są polscy studenci na Uniwersytecie Dorpackim w latach 1802-1918 i ich dalsze losy.Uniwersytet został utworzony w 1802 r. przez cara Aleksandra I, a w 1918 r. został ostatecznie zamknięty niemiecki Uniwersytet, na którego miejscu powstał w roku następnym zupełnie nowy Uniwersytet Tartuski z estońskim językiem wykładowym, istniejący do chwili obecnej. W 1918 r. definitywnie skończył się dawny Uniwersytet, ten założony w 1802 r. jako Uniwersytet z niemieckim językiem wykładowym (tzw. okres dorpacki), który później, w latach 18931918, funkcjonował jako rosyjski (tzw. okres juriewski; nazwa od Juriewa, czyli dawnego Dorpatu). Dodatkowo i krótko w 1918 r., po zajęciu Juriewa przez wojsko niemieckie, nowe władze otworzyły Uniwersytet ponownie z niemieckim językiem wykładowym. (...) Należy dodać, że w tym mieście wcześniej powstała Akademia Gustawiana, założona przez króla szwedzkiego Gustawa II Adolfa w 1632 r. i funkcjonowała do 1710 r. Zatem tradycje Uniwersytetu Dorpatu sięgają pierwszej połowy XVII w.O ile dzieje dorpatczyków do momentu skończenia studiów są dość łatwe do ustalenia, przynajmniej w ogólnym zarysie, to ich późniejsze losy napotykają na cały szereg problemów do rozwiązania. Mamy bowiem do czynienia z dużą grupą studentów, liczącą w sumie ponad 2000 osób, żyjących na przestrzeni prawie dwustu lat od początku XIX (wyjątkowo od końca XVIII) prawie do końca XX w. Ostatni żyjący dorpatczycy zmarli bowiem w latach siedemdziesiątych lub osiemdziesiątych XX w. (musieli urodzić się najpóźniej w 1900 r.). Zdecydowana większość z tych osób nie była bohaterami pierwszych stron gazet i jest stosunkowo słabo znana poza wąskim kręgiem rodzinnym czy zawodowym. Stąd był i jest do chwili obecnej problem z ustaleniem drogi życiowej wielu dorpatczyków po zakończeniu studiów. Szczególnie trudna jest identyfikacja osób o tym samym imieniu i nazwisku, ponieważ często brakuje tak podstawowych danych jak data i miejsce urodzenia danej osoby. Część problemów udało się rozwiązać, części nie. Pozostaje mieć nadzieję, że poniższa publikacja pozwoli rozwiązać niektóre z nich i przybliży nas do poznania interesującej nas przeszłości.Fragment wstępu
Ta publikacja bogaty zbiór doświadczenia zdobytego przez Autorki w trakcie wieloletniej praktyki psychologicznej w pracy z dziećmi przedszkolnymi i nauczycielami, oparty dodatkowo o fachową literaturę z zakresu psychologii i pedagogiki. Jest zachętą do indywidualnego traktowania każdego dziecka i uwrażliwia na konieczność postrzegania go w szerszym kontekście uwarunkowań biologicznych i środowiskowych.W jaki sposób ta publikacja pomoże nauczycielom?- przybliży pojęcie i metody diagnozy funkcjonalnej;- uporządkuje wiedzę z zakresu prawidłowości i rozwoju dziecka w poszczególnych sferach;- rozwinie umiejętności konstruowania prób diagnostycznych do oceny rozwoju dziecka;- omówi ogólne zasady dotyczące organizowania działań wspierających rozwój dziecka;- przedstawi zagadnienia dotyczące planowania terapii i doboru odpowiednich ćwiczeń;- pokaże, jak można organizować działania wspierające w sposób praktyczny, krok po kroku.W aneksie oraz na płycie CD dołączonej do książki zamieszczone zostały gotowe arkusze diagnostyczne z podziałem na sfery dla poszczególnych etapów wiekowych. Nauczyciel może z nich skorzystać, wykorzystując tylko interesujące go zakresy, np. wybrać zadania do oceny wyłącznie jednej lub dwóch, czy trzech sfer. Może też wybierać zadania dla dzieci młodszych lub starszych – odpowiednio do potrzeb i stawianych sobie pytań diagnostycznych.***Z recenzji prof. zwycz. dr hab. Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej:Do zakresu obowiązków nauczycieli przedszkola należy – oprócz wychowania i kształcenia – wspomaganie rozwoju psychoruchowego dzieci, korygowanie ewentualnych deficytów oraz rozwijanie uzdolnień młodszych i starszych przedszkolaków. Wymaga to niebanalnej wiedzy i umiejętności, a także dobrego rozeznania w obowiązujących rozporządzeniach władz oświatowych. Pomoże w tym książka Karoliny Skarbek i Irminy Wrońskiej. Zawiera bowiem omówienie ważniejszych zakresów i form pomocy psychologicznej i pedagogicznej w placówkach wychowania przedszkolnego.Ponieważ nie sposób w jednej publikacji omówić tak obszernej wiedzy, Autorki podają dokładne dane, gdzie Czytelnik znajdzie potrzebne informacje oraz scenariusze przydatne w diagnozie i terapii dzieci. W książce znajdują się też wzory arkuszy diagnostycznych i szczegółowe wskazówki, jak z nich korzystać. Dlatego rekomenduję tę książkę studentom i nauczycielom, a także innym specjalistom, którzy na co dzień zajmują się przedszkolakami.
Badania jednoznacznie dowodzą, że krzyki i kary są nieskuteczne, poza tym sprawiają, że dzieci nie potrafią odnaleźć się we współczesnym świecie. I choć większość z nas zdaje sobie z tego sprawę, to zdarza się, że nie jesteśmy w stanie opanować emocji i wybuchamy.Jak sobie z tym poradzić?Pomoże ci w tym Nicola Schmidt - wykładowczyni, dziennikarka naukowa i autorka bestsellerów o rozwoju dziecka. Przekazała już tysiącom rodziców, jak w sposób empatyczny i pełny ciepła nawiązać kontakt z dzieckiem i samym sobą. Teraz ty możesz skorzystać z jej rad.Dzięki tej książce:Nauczysz się, jak zachować spokój i sterować swoimi reakcjami, kiedy czujesz, że zaraz wybuchniesz.Dowiesz się, co dzieje się w mózgu dziecka, które jest krytykowane i obrażane.Wyćwiczysz takie sposoby postępowania, aby krok po kroku realnie i trwale wzmocnić swoją więź z dzieckiem.Trzymasz w ręku poradnik, który sprawi, że u dziecka zaczniesz szukać możliwości, a nie deficytów, oraz upewni cię, że miłością i okazaniem zrozumienia można (prawie) wszystko naprawić.
„Podręcznik stanowi kompendium aktualnej wiedzy i cennych wskazówek dla nauczycieli biologii w szkołach ponadpodstawowych i studentów kierunków przyrodniczych przygotowujących się do zawodu nauczyciela. Może być także inspiracją dla nauczycieli biologii i przyrody na niższych etapach edukacyjnych. Przedstawiono w nim potrzebę i podano podstawy teoretyczne prowadzenia szkolnych prac badawczych, a także opisano szczegółowo zjawisko osmozy, jej znaczenie w życiu organizmów żywych, ze szczególnym uwzględnieniem roli osmozy w roślinach oraz zaproponowano szereg eksperymentów, które można przeprowadzić w warunkach szkolnych”.
Dr hab. Małgorzata Wójcik, prof. UMCS
„Publikacja jest drogowskazem w kształceniu studentów przygotowywanych do zawodu nauczyciela, a także w prowadzeniu zajęć dydaktycznych przez doświadczonych nauczycieli szkół ponadpodstawowych. Stanowi nowe ujęcie problemu w zakresie wymagań reformy związanej z przygotowaniem do egzaminu maturalnego w 2023 roku. Jako podręcznik z eksperymentami i statystyką wypełnia lukę na rynku wydawniczym i może stać się przepustką do zdobycia wiedzy praktycznej nauczycieli, studentów oraz do uzyskania wyższych ocen z przedmiotu biologia przez uczniów”.
Dr hab. Ilona Żeber-Dzikowska, prof. UJK
"(...)Przeczytałam tę książkę po raz kolejny w życiu i muszę stwierdzić, że ciągle czyta się ją doskonale : zaciekawia, porusza, angażuje. Jest autentyczna i bardzo osobista. Korzystam dla celów dydaktycznych z tej pracy od wielu lat i studenci niezmiennie typują książkę Grodzkiej jako jedyną z najciekawszych lektur, które jestem w stanie im polecić." ( z recenzji prof.Małgorzaty Kościelskiej UW)
Takiego podręcznika do resocjalizacji nie było przez ponad 30 lat!
Dwaj najlepsi polscy profesorowie pedagogiki resocjalizacyjnej jako redaktorzy naukowi!
Wyczerpujący przegląd wszystkiego, co ważne w tej dziedzinie.
Autorzy z całej Polski, ze wszystkich ośrodków.
Wydanie w dwóch tomach.
Podręcznik prezentuje najnowsze osiągnięcia oraz współczesny dorobek pedagogiki resocjalizacyjnej, zarówno krajowej, jak i zagranicznej. Omawia podstawowe zagadnienia składające się na niezbędny zasób wiedzy o problemach teoretycznych i praktyce resocjalizacyjnej. Wyczerpująco prezentuje zagadnienia odnoszące się do charakteru pedagogiki resocjalizacyjnej i jej miejsca w systemie nauk społecznych, przejawów i dynamiki społecznych zjawisk dewiacyjnych. Przybliża zagadnienia dotyczące zaburzeń w zachowaniu, niedostosowania społecznego, przestępczości oraz uzależnień. Szczegółowo przedstawia współczesne systemy resocjalizacyjne oraz sam proces resocjalizacji, a także zagadnienia dotyczące profilaktyki i środków probacyjnych w praktyce resocjalizacyjnej. Ponadto, co niezwykle cenne, ukazuje implikacje wynikające z teorii nauk społecznych dla teorii i praktyki resocjalizacyjnej.
Empatia stanowi podstawę zdrowych i silnych relacji. To supermoc, która pomaga nam dogadywać się z ludźmi, zrozumieć ich uczucia i zachowania oraz skutecznie rozwiązywać konflikty. Odgrywa ona także bardzo ważną rolę w rozwoju emocjonalnym i społecznym dziecka. Dlatego tak istotne jest, aby pracować nad nią już od najmłodszych lat. Empatia jest jak mięsień, który trzeba ćwiczyć, żeby się wzmocnił. Jak to robić?Hiedi France stworzyła do tego idealne narzędzie! Ten praktyczny, wnikliwy przewodnik stanowi nieocenioną pomoc w pracy z dziećmi nad empatią. Książka napisana jest zrozumiałym językiem oraz zawiera mnóstwo wciągających gier i zabaw, które spodobają się dzieciom. Poradnik pomaga dziecku nie tylko zdobyć niezwykłą supermoc empatii, ale także z niej korzystać. W jakim celu? Chociażby po to, by pielęgnować przyjaźnie, poprawić relacje z bliskimi czy zmieniać świat na lepsze. Z taką supermocą wszystko jest możliwe!Dzięki tej książce twoje dziecko nauczy się:rozwiązywać problemy,nawiązywać i podtrzymywać przyjaźnie,współpracować w grupie,okazywać innym troskę i życzliwość,mówić "przepraszam",słuchać aktywnie,wyrażać swoje emocje.
Poradnik Jak rozmawiać z dzieckiem to książka dla osób, które chcą poprawić zdolności komunikacyjne potrzebne w relacji z dzieckiem, przeznaczona szczególnie dla rodziców maluchów w wieku do lat sześciu. Poradnik w krótki i przystępny sposób przedstawia wiedzę na temat etapów rozwoju mowy, mechanizmów psychologicznych i metod komunikacji. Ich znajomość pomaga lepiej zrozumieć siebie i własne dziecko, efektywnie porozumiewać się i osiągać cele wychowawcze, a tym samym tworzyć satysfakcjonujące relacje.Autorka książki, Maria Boguszewska, specjalista rozwojowo-wychowawczy z wieloletnią praktyką kliniczną, tworzy innowacyjne indywidualne programy rozwojowe dla dzieci. W poradniku pokazuje na licznych przykładach, jak usprawnić komunikację oraz jakie metody stosować w trudnych momentach wychowawczych.Must have dla rodziców najmłodszych dzieci!
Publikacja to jedyny na rynku tak obszerny poradnik dotyczący spraw o kontakty z dziećmi - zarówno z punktu widzenia osób uprawnionych do kontaktów, jak i tych, które jako główni opiekunowie dziecka są zobowiązane do umożliwienia kontaktów z nim. Został napisany w przystępny sposób, najważniejsze zagadnienia ujęto w ramkach, a wyjaśnienia kwestii prawnych przeplatają przykłady wzięte z życia, pokazujące standardowe sytuacje w tego typu sprawach. Autorka traktuje tytułową problematykę w sposób kompleksowy - przede wszystkim przedstawia aspekty kontaktów dziecka z rodzicem, ale odrębnie omawia również zagadnienia dotyczące jego kontaktów z rodzeństwem, dziadkami bądź innymi osobami bliskimi (np. macochą czy ojczymem). Tekst uzupełniają wywiady ze specjalistami: sędzią rodzinnym, kuratorem sądowym, mediatorem, psychologiem dziecięcym, działaczem ruchu praw ojców, coachem, trenerem radykalnego wybaczania. Książka jest przeznaczona dla osób niebędących prawnikami, które szukają wyczerpujących informacji na temat prawnych aspektów spraw o kontakty z dzieckiem, a także dla pełnomocników procesowych zamierzających świadczyć pomoc prawną w takich sprawach.
Przesłaniem recenzowanej książki jest zainicjowanie debaty nad różnorodnymi aspektami kształcenia wyższego oraz wyzwaniami stającymi przed szkolnictwem wyższym w naszych czasach. Jest to cel ważny i godny wsparcia. Dobrze też wpisuje się w potrzeby polskiego środowiska akademickiego. Realizacja tego przesłania poprzez prezentację, w kolejnych rozdziałach, problemów dydaktyki akademickiej oraz sposobów ich rozwiązania przez uczelnie dobrze odpowiada jej celowi. Można przewidywać, że książka stanowić będzie cenny przyczynek do dyskusji nad kształceniem wyższym i zadaniami stojącymi przed uczelniami w Polsce. Z recenzji dr hab. Ewy Chmieleckiej, prof. SGH
"Elementarz dla dziadków" pokazuje ogrom szczęścia, które może wynikać z symbiozy trzech generacji, z akcentem na symbiozę dziadków z wnukami. To, co opisuję, nie wynika z jakiś studiów czy lektur innych poradników, lecz jest pokłosiem własnego doświadczenia. Jest przedłużeniem poprzedników: "Elementarza dla rodziców" i "Elementarza dla zakochanych". Jest ściśle z nimi powiązany. Podaje też przykłady radzenia sobie z zachowaniem pogody ducha, nienadążaniem za światem automatyki oraz z przykrościami zaawansowanego wieku, takimi jak kłopoty ze zdrowiem czy pamięcią. Patronat: Aleteia.pl Autor i Wydawca dziękują Enei za wsparcie tej publikacji, promującej wartości patriotyczne, rodzinne i religijne. Spis treści Wprowadzenie 4 1. Rzut oka na "Elementarz dla rodziców" 8 2. Rzut oka na "Elementarz dla zakochanych" 12 3. Wchodzimy w przestrzeń trzech generacji 16 4. Co jest naprawdę istotne w naszej egzystencji? 23 5. Szukaj prawdy, przekazuj ją innym, nie bądź obojętny 29 6. Pielęgnuj z wnukami wspólne zainteresowania 35 7. Pamiętaj o ważnych datach 40 8. Znajdź "inny wymiar" i zasmakuj w nim 55 9. Szanuj zdrowie, miej na oku PSA 63 10. Śmieci zbieraj 71 11. Portfel i komórkę miej pod pieczą 77 12. Okulary miej "na oku" 82 13. Opanuj komputer, ale nie daj się automatyce 86 14. Ucz się języka... polskiego 92 15. Napisz swoją "księgę mądrości" 96 16. Zadbaj o "jesień życia" 104 17. KOCHAJ! 109
Nauka przez zabawę? Oczywiście! Bo to dobre emocje, świetna atmosfera i zachwycający efekt końcowy. I temu właśnie ma służyć publikacja Naucz mnie piosenką. Jej Autorki od wielu lat pracują z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym w ramach zajęć z wczesnego wspomagania rozwoju. Dzięki temu mogły empirycznie potwierdzić w prowadzonych przez siebie grupach, że informacje podawane w formie wierszowanej, w ruchu, zabawie, a zwłaszcza podczas śpiewania, przynoszą fenomenalne efekty. Dzieci bawiąc się i śpiewając piosenki, mimochodem nabywają wiedzę o otaczającym je świecie oraz szybko i trwale zapamiętują podane w ten sposób wiadomości. Dlatego też Autorki różne treści edukacyjne zaczęły ubierać w melodie.Publikacja przeznaczona jest dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat. Można ją wykorzystać na zajęciach indywidualnych i grupowych w przedszkolu, ale przyda się także rodzicom podczas zabaw w domu. Korzystając z piosenek i proponowanych zabaw, dorośli pomogą opanować dzieciom m.in. trudną umiejętność przeliczania, nazwy dni tygodnia, miesięcy, pór roku i kolorów. Dodatkowo przekażą wiedzę o zjawiskach pogodowych, rozwiną orientację w przestrzeni i schemacie ciała, a u najmłodszych wesprą rozwój mowy poprzez śpiewanie piosenek z wyrazami dźwiękonaśladowczymi. Sprawdzi się również w pracy z dziećmi starszymi, które wymagają objęcia specjalnymi działaniami wspomagającymi ich rozwój. Wśród piosenek zawartych w publikacji znalazła się atrakcyjna propozycja na powitanie oraz piosenka urodzinowa, która może stać się częścią rytuału z tej okazji praktykowanego w danej grupie przedszkolnej. W piosenkach nie zabrakło także elementów humoru i abstrakcji tak cenionych przez dzieci i pedagogów. Aranżacje zostały przygotowane specjalnie dla najmłodszych są wyraziste i jednoznacznie nawiązują do treści danej piosenki. Choć niektóre piosenki towarzyszące publikacji początkowo mogą wydawać się trudne są one tak atrakcyjne dla dzieci, że zaczynając zabawę z nimi od ilustrowania ich ruchem, szybko nauczą się słów i melodii.
Propozycje zabaw i aktywności służących rozwojowi dziecka.Dzieci potrzebują ruchu na powietrzu. To prawda powszechnie znana, oczywista i wydawałoby się prosta do zrealizowania, ale czy rzeczywiście niespieszne spacery albo zabawy podwórkowe są tak częstym elementem codzienności? W publikacji znalazły się propozycje na cały rok przedszkolny i na każdą pogodę. To także dobry wybór na czas dyżuru wakacyjnego i urlopu spędzanego z dziećmi na wyjazdach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
