Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Książka, jak podkreśla sama Autorka, stanowi próbę wskazania wybranych obszarów związanych z procesem wychowania i kształcenia wartych rozpoznania i badania pedagogicznego w kontekście kompetencji nauczyciela i ucznia, ale także dowód jej wieloletnich zainteresowań naukowych. (...) Niekonwencjonalnym zabiegiem zastosowanym przez Autorkę jest sięgnięcie do inspiracji w postaci literatury pięknej i popkultury. Świadczy to o dużej erudycji Autorki i umiejętności łączenia przez nią różnych źródeł wiedzy w trakcie analizy podjętych zagadnień. Taka forma prezentacji zagadnień z pewnością może zachęcić zwłaszcza młodych czytelników, np. studentów kierunków pedagogicznych, do lektury jej monografii.
Z recenzji wydawniczej dr hab.. Ewy Kochanowskiej, prof.. UBB
Przesilenie, wynikające z głębokich przemian kulturowych i zagrożeń egzystencjalnych, przynosi wraz z sobą pytanie o status nauki w ogóle, a pedagogiki w szczególności. Momenty przełomowe w rozwoju współczesnego świata nasilają zapotrzebowanie na naukowo rzetelną wiedzę o szeroko rozumianej edukacji, ale jej tworzenie, gromadzenie i systematyzacja wciąż przebiegają w sposób dość daleki od ustalonych i ujednoliconych reguł budowania nauki. Wprawdzie edukacja, w całym bogactwie jej form i procesów, coraz częściej jest przedmiotem badań, zaznacza się jednak brak teoretycznej i metodologicznej dla nich bazy, którą mogłaby być odrębna dyscyplina naukowa dysponująca nie tylko własnym przedmiotem badań, ale także własną problematyką, własnym systemem pojęć, a więc językiem, własnymi regułami budowania wiedzy o edukacji. Chociaż wielu badaczy edukacji uznaje naukową autonomię pedagogiki, to jednak silny jest również pogląd, że badania nad edukacją mogą w sposób wyczerpujący być prowadzone jedynie przez rozwinięte wcześniej i w pełni dojrzałe dyscypliny naukowe, takie jak psychologia, socjologia, historia czy filozofia.
Każda zmiana, także ta w obszarze edukacji, niesie za sobą pewien potencjał rozwoju i postępu.
Publiczny dyskurs towarzyszący wprowadzanym zmianom może służyć uwalnianiu owego potencjału, staje się bowiem przestrzenią i kontekstem dla dialogów o wprowadzanych zmianach. Takie spojrzenie na edukację skłania do postawienia szeregu pytań odnoszących się do tego, co dzieje się w praktyce edukacyjnej i polskiej myśli pedagogicznej.
Dyskurs dotyczący badań nad edukacją oraz jej problemów był treścią Zjazdu Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, który odbył się w Poznaniu w dniach 20–22 września 2022 r., pod hasłem „Przesilenie. Budujmy lepszy świat w sobie i pomiędzy nami” i był kontynuacją pięknych oraz długich tradycji organizowania spotkań naukowych polskiego środowiska pedagogicznego. Efektem prac w zróżnicowanych tematycznie sekcjach jest kilka publikacji wieloautorskich, w tym niniejszy tom, który odzwierciedla wielowymiarowy, teoretyczno-praktyczny charakter zjazdowych dyskusji. Uczytelniamy tu relacje występujące między teorią a praktyką, między ustalonymi, w wyniku analiz teoretycznych i badań empirycznych, prawidłowościami opisującymi rzeczywistość edukacyjną a działaniami, które je przekształcają. Relacje, o których mowa, mogą być rozpatrywane jako wpływ teorii na praktykę lub wpływ zdiagnozowanych stanów praktyki na teorię.
W prezentowanym tomie mamy do czynienia z różnorodnymi narracjami i rozmaitymi formami interpretacji zjawisk dotyczących edukacji i kultury. Treści mają walory interdyscyplinarne, filozoficzne, artystyczne, ale też pragmatyczne. Obok pytań o to, jak i co badać, pojawiają się pytania zasadnicze: czym jest, a jaka winna być edukacja, kultura, sztuka? Dzięki temu rozważania zawarte w monografii same stają się cząstką przestrzeni oraz kontekstów szeroko rozumianej edukacji.
Zasygnalizowane problemy i postawione pytania znalazły wyraz w tekstach składających się na publikację. Wyodrębniono w niej dwie części: pierwszą – poświęconą kontekstom teoretycznym i drugą – zawierającą doniesienia z badań. Zatem spełniony wydaje się postulat komplementarności nauki budowanej zarówno na prezentacji wyników uzasadnionych teoretycznie badań, jak i na opracowaniach przeglądowych przedstawiających indywidualne poglądy, stanowiska i podejścia zarysowujące panoramę problemów współczesnej pedagogiki i innych dyscyplin społeczno-humanistycznych.
Czternaście artykułów tworzy dopełniający się układ treściowy, pozostający w logicznym związku ze stawianymi pytaniami badawczymi. Zastrzec tu jednak należy, iż zgromadzony materiał nie pretenduje do miana usystematyzowanej wiedzy o edukacji. Jest przede wszystkim prezentacją poglądów na ten temat przedstawicieli różnych orientacji pedagogicznych, filozoficznych, stanowi interesującą poznawczo płaszczyznę wymiany poglądów, inspirującą do własnych poszukiwań badawczych.
Druga część z serii nowoczesne lekcje biblioteczne, przeznaczone dla różnych grup wiekowych. W książce znajdziemy scenariusze zajęć dla uczniów szkół oraz starszych Czytelników.
Książka jest monografią historyczno-pedagogiczną o układzie problemowo- -chronologicznym. Ze względu na ten charakter oraz celem usprawnienia redagowania tekstu zostały wyodrębnione trzy okresy, według których poddano analizie spółdzielczość uczniowską w Polsce w latach 19892016. Pierwszy przedział czasowy stanowią lata 19891999, czyli okres od transformacji ustrojowej do reformy systemu oświaty wprowadzającej nową strukturę edukacji. Drugi przedział czasowy to lata 20002010, czyli pierwsza dekada nowego tysiąclecia, w której realizowano założenia reformy z 1999 roku w kontekście wejścia Polski do Unii Europejskiej. Trzeci przedział czasowy obejmuje lata 20112016, kończy go wydanie ustawy Prawo Oświatowe, która zmodyfikowała ustrój szkolny. Praca składa się z czterech rozdziałów oraz wstępu, zakończenia, bibliografii streszczenia, spisu tabel, spisu skrótów, streszczenia w języku polskim i w języku angielskim. Wstęp, pełniący funkcję rozdziału metodologicznego, zawiera uzasadnienie wyboru tematu, przedmiot i cele badań, problemy badań, wyjaśnienia terminologiczne, podstawy źródłowe pracy, omówienie opracowań i metod badań oraz terenu badań.
Polecamy kolejny wyjątkowy podręcznik akademicki w ramach serii autorskich podręczników akademickich Pedagogika Nauce i Praktyce pt. pt. Twórcze dziecko – twórcze zabawyNa podstawie przestudiowanej literatury specjalistycznej z wybranych obszarów i otrzymanych rezultatów prowadzonych eksploracji sprecyzowano teorię twórczych zabaw oraz przeprowadzono ich klasyfikację. W ten sposób rozwijamy efektywnie teorię naukową, realizując cele teoretyczny i poznawczy. Na tej podstawie sformułowano postulaty dla praktyki pedagogicznej i rodzinnej – realizujemy więc cel praktyczny. Poczynione generalizacje pozwalają sprecyzować sugestie do dalszych badań i praktyki pedagogicznej. Adresatami monografii są więc nie tylko przedstawiciele środowiska naukowego, ale również nauczyciele i wychowawcy. Przedstawione treści mogą być inspiracją do pracy naukowej, badawczej oraz metodycznej w zakresie pedagogiki dziecka, pedagogiki przedszkolnej i pedagogiki twórczości.Adekwatnie do podjętego tematu monografię podzielono na osiem rozdziałów.Sześć pierwszych stanowi studium literatury na obrany temat. Zaprezentowano w nim zachodzące w świecie przemiany, które wpływają na edukację dziecka i jego dzieciństwo, potrzebę i znaczenie twórczości we współczesnym świecie, twórczość dzieci w zabawach. Wyjaśniono fenomen twórczości, jego wymiary i atrybuty, podejście i koncepcje oraz scharakteryzowano twórczość dzieci, jej funkcje i rodzaje.
Choć balet obecny jest w polskiej kulturze od XVI wieku, dostrzec można, że na polskim rynku wydawniczym opracowań dotyczących kształcenia artystycznego w zakresie tańca nadal jest niewiele, a sam taniec, a w szczególności taniec klasyczny, nie zajmuje należnego mu miejsca w pedagogicznej teorii wychowania estetycznego. Książka Edukacja tancerzy klasycznych w polskich szkołach baletowych – sytuacja, dylematy, wyzwania i innowacje uzupełnia tę lukę.
Opracowanie stanowi propozycję zwrócenia uwagi na wybrane, jednak szczególnie istotne w opinii autorek, aspekty edukacji baletowej, wśród których można wymienić: bezskuteczne apele o reformę kształcenia artystycznego, w tym także baletowego; niski status społeczny zawodu tancerza, krótką karierę sceniczną, wysoki poziom kontuzjogenności, niedopasowanie kształcenia do wymagań na rynku pracy, konkurencję ze strony zagranicznych tancerzy czy likwidacja wcześniejszych emerytur; wieloletnią marginalizację sztuki w szkolnictwie powszechnym, której konsekwencją jest niesatysfakcjonujący poziom społeczny uczestnictwa w kulturze wysokiej.
Ostatnia, czwarta część z serii nowoczesne lekcje biblioteczne, przeznaczone dla różnych grup wiekowych. W książce znajdziemy scenariusze zajęć dla uczniów szkół oraz starszych Czytelników.
Wśród tematów znajdziesz tutaj np.:
-Szkoła podstawowa i ponadpodstawowa: Pomysły na atrakcyjne zajęcia w bibliotece,
-Szkoła podstawowa i ponadpodstawowa: Dzień Tolerancji 16 listopada – scenariusz zajęć,
-Bądź pomysłowy! Czyli czym jest twórczość i dlaczego jest nam potrzebna - scenariusz zajęć i wiele innych!
Trzecia część z serii nowoczesne lekcje biblioteczne, przeznaczone dla różnych grup wiekowych. W książce znajdziemy scenariusze zajęć dla uczniów szkół oraz starszych Czytelników.
Wśród tematów znajdziesz tutaj np.:
-Zajęcia dla bibliotekarzy: Dobryj deń! Dzień dobry! Czyli rozmówki polsko-ukraińskie w bibliotece
-Zajęcia dla bibliotekarzy: Dzień Bibliotek i Bibliotekarza – sposób na zaistnienie biblioteki w społeczności lokalnej
- Patron roku: Maria Konopnicka – scenariusz dla uczniów szkół podstawowych i wiele innych.
Janusz Korczak spełnia wszelkie kryteria homo clausus, będąc myślicielem osobnym i badaczem klasy samej dla siebie, stanowiąc jeden z największych autorytetów humanistyki. To właśnie takie osobowości Susan Sontag określa mianem prawdziwych herosów humanistyki. Korczak należał do grona myślicieli, których - ujmując po Braudelowsku - możemy określić jako reprezentantów "pamięci długiego trwania", a więc tych, których myśli zapładniają i inspirują kolejne pokolenia uczonych, nie mijając wraz z kolejną falą intelektualnej mody.
Bogdan Nawroczyński do końca życia cieszył się sprawnością intelektualną i myśleniem twórczym. Wniósł ogromny wkład w rozwój nauki o wychowaniu, system kształcenia nauczycieli i pozostaje wybitnym przedstawicielem polskiej myśli pedagogicznej. Był charyzmatycznym człowiekiem, który wychował pokolenia nauczycieli, uczonym niezwykle związanym z dziejami i kulturą naszej Ojczyzny. W czasie swojego długiego życia, zarówno w trudnych latach niewoli oraz walki o szkołę polską, okupacji hitlerowskiej, jak i czasach PRL, dochował wierności wyznawanych zasadom (fragment Posłowia).
Ta książka to niespodzianka - dla nas, dla autorów i dla czytelników. Jest bardzo nieoczywista. Składa się z szesnastu części, niby-rozdziałów, z których każdy zawiera opowieści różnych autorów odnoszące się do tego samego słowa kluczowego. [] Opowieści w poszczególnych częściach zostały umieszczone według subiektywnego klucza redaktorek. Nie chciałyśmy, aby był to układ alfabetyczny według nazwisk autorów. Opowieści być może jakoś splatają się z sobą lub zupełnie nie Zarówno my, jak i osoby czytające mają prawo odczytywać ten kontekst i kolejność indywidualnie. Ogromna możliwość nadawania indywidualnych, subiektywnych znaczeń osobistym narracjom snutym w publikacji to jej wielki potencjał. Dodatkowo nietypowa forma książki daje czytelnikom możność decydowania o kolejności ułożenia Opowieści o oraz o porządku ich czytania. Za każdym razem na nowo Marta Kondracka-Szala Edukacja to relacja. Piszę o tym z uczniowsko-studenckiego punktu widzenia. Po latach wiem, zauważam, że przedmioty prowadzone przez tych nauczycieli, z którymi można było nawiązać relację opartą na wzajemnym szacunku, były mi bliższe i dziś dużo więcej z ich lekcji pamiętam. Przecież najwięcej uczymy się od ludzi, których darzymy sympatią. Weronika Mazurek,Opowieść na zakończenie
Metody, które działają to praktyczny przewodnik dla nauczycielek i nauczycieli akademickich, którzy chcą zmienić coś na swoich zajęciach. Opisy metod zostały przygotowane przez 9 autorek i 1 autora, związanych z nowoczesną dydaktyką w AGH. Publikację otwiera opis dotyczący kluczowych teorii, koncepcji, strategii i modeli związanych z uczeniem osób dorosłych. Główną część książki stanowią opisy metod, technik, struktur i strategii wraz z przykładami ich wykorzystania. Każda metoda została przypisana do jednej z dziewięciu kategorii, które wskazują na cele, jakie stawia sobie w pracy nauczycielka/nauczyciel akademicki: Projektuję cykl zajęć Organizuję przygotowanie osób studiujących do zajęć Wzmacniam pracę grupową Uczę pracy z projektem Wspieram dyskusję Uczę zastosowania wiedzy w praktyce Przekazuję wiedzę Zachęcam do refleksji Wspieram w rozwoju W opisie metody znaleźć można jej warianty, cele, które pomaga osiągnąć, przebieg zajęć z jej wykorzystaniem, kompetencje osób studiujących, które pomaga rozwijać, korzyści i wyzwania z nią związane, praktyczne informacje dotyczące zastosowania metody oraz dodatkowe materiały do dalszej eksploracji. Ważną częścią opisu jest przykład, którym mogą być zajęcia prowadzonych w AGH, opis stworzony na potrzeby publikacji, skonsultowany z dydaktyczkami/dydaktykami AGH lub przedstawicielami nauk STEM albo opis przebiegu zajęć zaczerpnięty ze źródeł (scenariuszy dla nauczycieli, artykułów dotyczących danej metody). Niewątpliwą zaletą publikacji jest jej atrakcyjna szata graficzna, dodatkowo porządkująca treść. Grupom metod odpowiadają określone kolory, oddzielające poszczególne kategorie. Każda metoda opatrzona została tzw. bento grid, czyli najważniejsze idee związane z daną metodą. Opisy opracowane są według ujednoliconego schematu oznaczonego ikonami, co ułatwia nawigację po treści.
Oddajemy w ręce Szanownych Czytelników monografię zbiorową, którą rozpoczyna artykuł Małgorzaty Kabat, Ewy Johnsson i Ewy Borowiec na temat form edukacji i ich modyfikacji. Kolejnych pięć rozpraw dotyczy kształcenia i pracy w zawodzie nauczyciela. Ewa Pasterniak-Kobyłecka zastanawia się, jaki jest nauczyciel współczesnej szkoły oraz przytacza wypowiedzi uczniów na temat ich oczekiwań wobec wychowawców pracujących w placówkach oświatowych. Halina Monika Wróblewska ukazuje doświadczenia w obszarze tutoringu jako efektywnej formy edukacji spersonalizowanej na przykładzie programu „Uczeń jako badacz, naukowiec i odkrywca”, który jest realizowany w praktyce akademickiej na Uniwersytecie w Białymstoku. Mirosława Kanar snuje refleksje dotyczące kształcenia kompetencji zawodowych, komunikacyjnych i analitycznych przyszłych pedagogów. Paulina Kobyłecka-Bitner zwraca uwagę na potrzebę rozwijania kompetencji moralnych nauczycieli w roli badaczy.Lidia Kataryńczuk-Mania, Jolanta Maciąg i Anna Bąk opisują kompetencje nauczyciela wychowania przedszkolnego w zakresie edukacji muzycznej.
Szczególną zaletą [] publikacji jest wyraźne wskazanie zależności rozwojowych i społecznych, które powinny stanowić treść edukacji społecznej. Autorka w znaczący i wartościowy sposób wyjaśnia jej teoretyczne podstawy oraz ich egzemplifikacje praktyczne. Książka jako jedna z nielicznych wpisuje się w ten obszar edukacji, odnosząc się do jej szczególnego okresu - nauczania na pierwszym etapie szkolnego kształcenia i treści dotyczących przygotowania człowieka do życia w społeczeństwie. Roli szkoły w edukacji społecznej nie sposób przecenić. []Walorem tej publikacji są zamieszczone pod każdym rozdziałem ćwiczenia oraz spis literatury cytowanej. [...]
All kids occasionally space out, get sidetracked, run out of time, or explode in frustration—but some do it much more often than others. If you have a “smart but scattered” child, take heart. This encouraging guide is grounded in research on the crucial brain-based skills that 4- to 13-year-olds need to get organized, stay focused, and control their impulses and emotions. The expert authors guide you to identify your child's executive strengths and weaknesses, boost skills that are lacking, fix everyday routines that don't work, and reduce everyone's stress. Including new research, new and updated vignettes, and “A Good Place to Start” suggestions for each skill, the revised and updated second edition features a new chapter on technology and a greatly expanded school chapter. Helpful practical tools can be downloaded and printed.
Książka składa się z dwóch części – teoretycznej i empirycznej. W rozdziale pierwszym dokonano analizy cech samodzielności, by na jej podstawie sformułować autorską definicję tego pojęcia. W dalszej części dokonano przeglądu wyników badań i doniesień literatury przedmiotu na temat cech osobowości wychowanków placówek resocjalizacyjnych. Omówione zostały związki cech samodzielności z wybranymi, charakterystycznymi ze względu na niedostosowanie społeczne, cechami podopiecznych MOW. W rozdziale drugim ukazano znaczenie samodzielności w kontekście celu resocjalizacji nieletnich, jakim jest przygotowanie wychowanków do prawidłowej readaptacji społecznej po opuszczeniu przez nich młodzieżowego ośrodka wychowawczego. Zwrócono w tej części pracy uwagę na zadania kadry pedagogicznej, do których należą: diagnozowanie, motywowanie oraz organizowanie sytuacji usamodzielniających opierających się na założeniach koncepcji twórczej resocjalizacji. Dodatkowo omówiono ważne z punktu widzenia rozwoju samodzielności postawy wychowawcze oraz kompetencje kadry pedagogicznej. Zwrócono również uwagę na formalno-organizacyjne aspekty funkcjonowania młodzieżowych ośrodków wychowawczych, które mogą sprzyjać bądź utrudniać podejmowane w placówce oddziaływania usamodzielniające. Rozdział kończy przegląd trudności, z jakimi mierzy się młodzież po opuszczeniu instytucjonalnej formy wychowania i resocjalizacji.
Trzeci rozdział zawiera założenia metodologiczne oraz sformułowane: przedmiot, cele, problemy i hipotezy badawcze. Ze względu na przyjęte założenia w projekcie badawczym wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego i technikę ankiety audytoryjnej. Skonstruowano dwa autorskie narzędzia do zbadania samodzielności i poziomu demoralizacji nieletnich, a do pomiaru cech osobowości posłużono się standaryzowanymi narzędziami, tj. Skalą Samooceny (SES) autorstwa M. Rosenberga, Skalą Jawnego Niepokoju „Jaki Jesteś?” (SJN), autorstwa E. Skrzypek i M. Choynowskiego, Kwestionariuszem Badania Poczucia Kontroli (KBPK), autorstwa G. Krasowicz, A. Kurzyp-Wojnarskiej oraz Kwestionariuszem Umiejętności Prospołecznych Wychowanka (ART) autorstwa A. Goldsteina. Grupę badanych stanowiło 491 wychowanków MOW z Polski.
Na podstawie uzyskanych wyników w rozdziale czwartym dokonano analizy i interpretacji związków samodzielności z poszczególnymi cechami osobowości nieletnich. Najważniejsze wnioski zawarte zostały w podsumowaniu, w którym sformułowano także zalecenia dla praktyki resocjalizacyjnej.
Ze wstępu
„Monografia dr hab. Magdaleny Sowy (...) to jedna z wciąż nielicznych publikacji książkowych na temat edukacji językowej dla celów zawodowych, tym bardziej wartościowa, iż koncentruje się nie na uczącym się (...), a na nauczycielu języka obcego zawodowego, co stanowi rzadkość w literaturze przedmiotu. (...) publikacja prezentuje wysoki poziom merytoryczny, uwzględnia najnowsze tendencje w tej dziedzinie, zawiera też praktyczne wskazówki i rozwiązania, a przy tym ustrukturyzowana i napisana jest bardzo klarownie. Jestem przekonana, że (...) okaże się znaczącym tomem, przeznaczonym dla bardzo szerokiego kręgu czytelników”.
prof. dr hab. Hanna Komorowska
z recenzji wydawniczej
„Nauczanie Języka obcego zawodowego (JOZ) w szkolnictwie branżowym to swoista terra incognita dla bardzo szerokiego spektrum zainteresowanych, począwszy od decydentów oświatowych, doradców zawodowych i metodycznych, przez nauczycieli języków obcych, aż po instytucje kształcące nauczycieli języków obcych. Odnotowany stan (nie)wiedzy o nauczaniu i nauczycielu JOZ w szkole branżowej to jeden z zasadniczych powodów powstania niniejszej publikacji. Według mojego rozeznania jest to pierwsze opracowanie poświęcone nauczycielowi i nauczaniu JOZ w szkolnictwie branżowym, które może – mam nadzieję – wypełnić chociaż w niewielkim stopniu lukę poznawczą oraz wydawniczą w kwestii dydaktyki języków obcych zawodowych w tym obszernym sektorze polskiej oświaty”.
ze Wstępu
Przed edukacją stoją ogromne wyzwania. Ken Robinson twierdził, że trzeba ją wymyślić na nowo. Od wielu lat wiele środowisk próbuje to robić. Stawiane są coraz to nowsze pytania, na które brakuje jasnych, jednoznacznych odpowiedzi. Spora część tych refleksji dotyczy edukacji muzycznej, w przypadku której mówi się o kryzysie tożsamości [...].
Na nowo wymagają zdefiniowania założenia edukacyjne, cele, jakie stawiamy szkole. Wiele z nich, ukształtowanych w XX wieku i wcześniej, to – być może – piękne ideały, ale nieadekwatne do współczesnych realiów, niemożliwe do spełnienia marzenia – to nasze tytułowe utopie. W książce próbujemy zmierzyć się z tymi problemami, opisać współczesność w warstwie myśli i założeń oraz codziennych praktyk szkolnych. Poszukujemy sensu i tożsamości dla edukacji muzycznej. Do dyskusji zaprosiliśmy wybitnych znawców zagadnienia, osoby uznane, które od lat zajmują się tą tematyką, a także młode, które dopiero przystępują do zmagań z tymi problemami. Ich głos jest nie mniej ważny i cenny. Być może to właśnie ci ludzie potrafią lepiej zrozumieć obecne niepokoje, potrzeby młodych generacji i wejść w horyzont przyszłych wyzwań.
Ze wstępu
Przedstawiona publikacja stanowi wyraz ciągłej aktualności problematyki edukacji muzycznej, namysłu nad jej fundamentami i metodami, nad projektowaniem i realizacją praktyk edukacyjnych oraz – co explicite zawarte jest w jej tytule – świadectwo niezmiennego od lat stanu poszukiwania rozwiązań z jednej strony zgodnych z naturą muzyki, z drugiej − uwzględniających dynamicznie zmieniającą się rzeczywistość kultury, w tym kultury muzycznej.
Publikacja ukazuje przestrzeń edukacji muzycznej z wielu punktów widzenia, zarówno z pozycji wykładowców akademickich, jak i praktyków realizujących różne jej formy. Takie szerokie założenie uznać można za istotny walor opracowania, gdyż nie zamyka się ono w standardowym często dla tego typu książek układzie, a ma znamiona otwartości na ujęcia mogące przynieść spojrzenia i propozycje zgoła nieoczywiste.
Z recenzji dr. hab. Rafała Ciesielskiego, prof. UJ
To publikacja bezprecedensowa w historii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, chociaż na wielu polskich i zagranicznych uczelniach sporządzanie informatorów o własnych osiągnięciach naukowych stało się już normą i swego rodzaju obowiązkiem. Tymczasem w Toruniu nie było dotąd opracowania, które zbierałoby dane o wszystkich bronionych na uczelni dysertacjach doktorskich. Katalog rozpraw doktorskich Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu obejmuje lata 1946–2015 i jest efektem trzyletniej pracy archiwistów uniwersyteckich. Źródłem informacji o doktoratach umieszczonych w katalogu były zawsze i wyłącznie teczki przewodu doktorskiego i rozprawy w zasobie Archiwum UMK. Data początkowa to rok, w którym zostały obronione pierwsze rozprawy doktorskie, pisane jeszcze we Lwowie i Wilnie; końcowa – to rocznica 70-lecia powstania uczelni. Publikacja zbiera informacje o 3857 przewodach doktorskich i pracach napisanych w tym okresie na 18 wydziałach toruńskiej Almae matris.
Notacja katalogowa obejmuje: numer pozycji, nazwisko i imię autora pracy, tytuł i podtytuł rozprawy, tytuł oraz imię i nazwisko promotora, tytuł oraz imiona i nazwiska recenzentów, sygnaturę archiwalną, uwagi. Integralną częścią wydawnictwa są indeksy: autorów rozpraw, promotorów i recenzentów, które uzupełniają konkordancje: dziedzin naukowych i dyscyplin naukowych. Liczby przyporządkowane poszczególnym nazwiskom w indeksach to numery odpowiednich pozycji katalogowych.
Potrzebę wydania opracowania oraz jego niebagatelne znaczenie podkreślili także recenzenci Katalogu, pisząc m.in.:
„Przygotowując tak ważne opracowanie jego Autorzy nawiązali do najlepszych tradycji publikowania tego typu źródeł do dziejów uczelni, które od lat są wydawane między innymi w takich uczelniach jak: Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Wrocławski. „Katalog” stanowi ważne źródło nie tylko do dziejów rozwoju Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, ale jest także znakomitym przewodnikiem po zasobach Archiwum UMK dotyczących przewodów doktorskich nadawanych na toruńskiej uczelni” (prof. Władysława Szulakiewicz). Podobną opinię wyraziła dr hab. Anna Łosowska „Autorzy Katalogu włożyli w jego opracowanie wiele wysiłku, trudu i sumienności. W efekcie otrzymaliśmy dzieło wartościowe i pożyteczne, a sama inicjatywa opracowania była niezwykle cenna. Katalog spełnia podwójną rolę: z jednej strony dokumentuje drogę naukową poszczególnych pracowników Uniwersytetu, a z drugiej pokazuje, że UMK był na tyle atrakcyjną uczelnią, że wiele osób spoza etatowych jego pracowników tu uzyskiwało swoiste przepustki do dalszych samodzielnych badań w swoich uczelniach. Należy też wskazać, że prezentowany Katalog jest w zasadzie pierwszym opracowaniem tego typu, obejmującym państwowe uniwersytety polskie”. Natomiast z perspektywy badacza historii głos zabrał prof. Mariusz Wołos: „Jako historyk czasów najnowszych dostrzegam wielkie zalety katalogu. Po pierwsze, stanowi on ważny element do badań nad dziejami Uniwersytetu i związanych z nim ludzi zarówno kadry profesorskiej, jak i absolwentów, najczęściej młodych uczonych zaczynających swoją przygodę z nauką, wśród których znajdziemy informacje zarówno na temat postaci wybitnych, jak i przeciętnych. Po wtóre, katalog jest kapitalnym materiałem do analiz biograficznych, bynajmniej nie ograniczających się do powielenia danych odnoszących się do ścieżki awansowej takiej czy innej osoby, ale także dających możliwości sprecyzowania jej aktywności w charakterze promotora czy recenzenta rozpraw doktorskich, które to informacje nie zawsze można łatwo odnaleźć. Po trzecie wreszcie, podane w katalogu dane są ważnym materiałem dla badań porównawczych i statystycznych”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
