Kołakowski: filozof herezji.
Czy istnieją współcześni heretycy? Jak tworzą się nowe ideologie i gdzie leżą granice tolerancji? Czy między herezją a dogmatem rzeczywiście jest tak wielka różnica? Co decydowało o uznaniu jakiegoś poglądu za herezję: demokratyczne głosowanie a może... przypadek?
Książka Herezja to niespodziewanie odnalezione po latach w ?sejfie? teksty szesnastu wykładów Leszka Kołakowskiego wygłoszonych między listopadem 1982 a lutym 1983 dla polskiej rozgłośni radia Wolna Europa. Kołakowski omawia w nich herezje zarówno od strony historycznej jak i wpływu poszczególnych prądów na kształtowanie się doktryny Kościoła katolickiego a później także innych gałęzi chrześcijaństwa. W przystępny sposób opisuje najważniejsze ?bluźniercze nurty?, śledząc równocześnie ich wpływ na politykę, obyczajowość i religijność społeczeństw. Kołakowski pokazuje, że poszczególne herezje odżywają współcześnie w postaci różnych newage'owych czy scjentystycznych duchowości, w walkach ideologicznych, walkach o tolerancję. Choć często są traktowane jako relikty przeszłości, co jakiś czas odświeżone i odnowione wracają jako odkrywcze i rewolucyjne idee współczesności. To tekst niezwykle współczesny. Mini-przewodnik po świecie błądzących!
O Leszku Kołakowskim, jako autorze niniejszej książki można powiedzieć słowami Miłosza z Traktatu teologicznego:
?Nie jestem i nie chcę być posiadaczem prawdy.
W sam raz dla mnie wędrowanie po obrzeżach herezji.
Żeby uniknąć tego, co nazywają spokojem wiary,
A co jest po prostu samozadowoleniem?.
Zbigiew Mentzel
Praca poświęcona jest szeroko rozumianej filozofii człowieka. Przedmiot zainteresowań Autorki jest nadzwyczaj delikatny i nieuchwytny dla tradycyjnego filozofa. Nie jest to bowiem po prostu filozofia uczuć czy podmiotu, jakby się mogło na pozór wydawać, ale raczej filozofia ludzkiej wrażliwości.
Studium to prezentuje bardzo oryginalny i osobisty zarazem punkt widzenia, niezwykle autentyczny i zaangażowany stosunek do człowieka. Tym wyróżnia się ona od innych prac poświęconych analogicznej problematyce. I to stanowi właśnie jej największą wartość.
Znana jest opinia, że filozofia nie dostarcza rozwiązań, a jedynie zwraca uwagę na problemy, których wcześniej nie dostrzegaliśmy. Nie kwestionując jej, należy podkreślić, że zadaniem filozofii jest także przywracanie wartości słowom, które straciły znaczenie. Jednym z takich słów jest "śmierć", współcześnie używane raczej w kontekście etycznym i medycznym niż metafizycznym; mówiąc o godnej śmierci skupiamy się wszak na tym, jakie warunki umierania należy człowiekowi zapewnić. Nie negując wagi tej kwestii, nie można zapominać, że ma ona charakter wtórny, człowiekowi nie chodzi bowiem o to, jak umierać, lecz - dlaczego?
Problemu śmierci nie da się rozwiązać na płaszczyźnie technicznej, dlatego jednym z zadań filozofii jest przywrócenie metafizycznego i egzystencjalnego wymiaru śmierci. Ostatecznie bowiem to rozstrzygnięcia dotyczące istoty i racji śmierci leżą u podstaw naszych preferencji związanych ze sposobem umierania. Inaczej będzie pojmował własne odejście ten, kto wierzy w sąd ostateczny i życie wieczne, inaczej zaś ten, kto postrzega śmierć jako wyzwolenie lub naturalny kres życia. Usytuowanie problemu śmierci na płaszczyźnie metafizycznej nie znaczy, że pomijamy to, co w umieraniu najważniejsze, czyli wymiar osobowy. Przeciwnie, właśnie perspektywa metafizyczna pozwala zrozumieć, że śmierć powinna być interpretowana z perspektywy tego, kogo dotyczy; każda jest zatem moją śmiercią, śmiercią określonego mnie.
Nie wiemy wprawdzie, czym jest śmierć ani dlaczego jej podlegamy, nie tracimy jednak nadziei, że tkwi w niej sens, który prędzej czy później zostanie nam odsłonięty.
52 ROZPRAWKI - SKOMPILOWANE PRZEZ SWAMIEGO KRIYANANDĘ - W ŚWIETLE NAUK PARAMAHAMSY YOGANANDY
Prawda jest jedna i wieczna.
Urzeczywistnij jedność z nią w swoim wnętrzu,
w swojej nieśmiertelnej Jaźni.
Znany na całym świecie nauczyciel i autor, J. Donald Walters (Swami Kriyananda), to bezpośredni uczeń wielkiego mistrza jogi z indii, Paramahamsy Yoganandy - autora słynnej „autobiografii jogina”. W oparciu o jego nauki, przedstawia głębię kluczowych nauk duchowych Wschodu i Zachodu, ukazując ich spójność, jako jedną prawdę. 114 str. a5
Autorzy tomu postawili sobie za zadanie wskazanie europejskiego kontekstu polskiego etosu humanistów oraz zanalizowanie odmienności etycznego dyskursu humanistycznego i scholastycznego. Przedstawiają polskie i europejskie definicji podstawowych kategorii etycznych zawartych w rozmaitych leksykonach filozoficznych, a także w traktatach mitograficznych. Omawiają napięcia między klasycznym znaczeniem kategorii etycznych a ich chrześcijańską recepcją, świadome ?używanie? tych kategorii przez autorów chrześcijańskich w odmiennej sytuacji kulturowej.
Autorka w jasny, uporządkowany (chronologicznie i tematycznie) sposób przedstawiła początki filozofii chińskiej, główne nurty myśli i podstawowe pojęcia oraz sylwetki starożytnych myślicieli i ich argumentację. Dodatkowym walorem jest obszerne przedstawienie szkół buddyzmu chińskiego ? bodaj po raz pierwszy w takim szerokim wymiarze ? które mają swoją historyczną kontynuację we współczesnych Chinach i Japonii oraz nadal odgrywają ważną rolę w życiu milionów wyznawców buddyzmu.
Z recenzji prof. dr. hab. Marka Mejora
Wartość dokonania JeeLoo Liu podnosi fakt, że jest ona filozofem, a nie tylko sinologiem. Jej dobra orientacja w dziedzinie filozofii zachodniej uprawnia ją do wnikliwych analiz porównawczych i sprawia, że prowadzony przez nią wykład klasycznej myśli chińskiej nieodmiennie zachowuje wysoki poziom, a zarazem jest przyswajalny dla krytycznego i wymagającego czytelnika.
Z recenzji dr. hab. Krzysztofa Kosiora
JeeLoo Liu jest profesorem filozofii na California State University w Fullerton. Studia w zakresie klasycznej filozofii chińskiej odbyła na Tajwanie w National Taiwan University, a następnie studiowała filozofię na University of Rochester, gdzie uzyskała doktorat.
Filozofia antropologiczna: tradycje i współczesność - Igor Byczko
Powrót do Europy Środkowej? Wariacje o pisarstwie Andrzeja Stasiuka i Jurija Andruchowycza - Aleksander Fiut
Wpływ Fryderyka Chopina na twórczość fortepianową kompozytorów ukraińskich w pierwszej dekadzie XX wieku - Oksana Kowalska-Frajt
Symbioza kulturalna ukraińskiej i polskiej społeczności Drohobycza (pierwsza dekada XX wieku) - Irena Bermes
Ukraińska edukacja w warunkach globalizacji - Nadija Skotna, Walentyna Steć
Papież Jan Paweł II i jego rola w kształtowaniu Nowego Kościoła Powszechnego - Oksana Tymoszenko
Banki spółdzielcze na polskim rynku finansowym - Antoni Magdoń
Rola państwa w zarządzaniu kryzysem finansowym - Helena Żukowska
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie najważniejszych cech Herbartowskiej pedagogiki, która jest w zasadzie filozofią nauczania wychowującego.
[...] Herbart nigdy nie przestał być filozofem i dlatego jego pedagogika pozostała otwarta na kwestie filozoficzne.
[...] z jednej strony pedagogika Herbarta może być interpretowana tylko jako część jego filozofii, a z drugiej – jego filozofowanie nabiera sensu wówczas, gdy śledzimy drogi jego pedagogicznego myślenia.
Niniejsza praca składa się z pięciu rozdziałów. W rozdziale pierwszym postaram się wprowadzić Czytelnika w bardzo złożony kontekst życia i twórczości Herbarta, odsyłając jednocześnie do mojej pierwszej książki, której znajomość wydaje mi się niezbędna do zrozumienia wielu istotnych kwestii.
Rozdział drugi poświęcony jest najważniejszym źródłom, z których Herbart czerpał wiedzę i które zainspirowały jego filozoficzno-pedagogiczne poglądy. Podstawy „pedagogiki naukowej” zostaną omówione w rozdziale trzecim. Rozdział czwarty obejmuje części składowe wychowania, które spaja Herbertowskie nauczanie wychowujące. Jego istota zostanie szczegółowo omówiona w rozdziale piątym.
Parafrazując wypowiedź Herbarta dotyczącą związku między jego poglądami filozoficznymi i pedagogicznymi, chciałbym na zakończenie tego krótkiego wstępu podkreślić, że niniejsza książka jest skierowana przede wszystkim do osób, które uprzednio zapoznają się z moją refleksją nad twórczością filozoficzną Herbarta wyrażoną w książce Johann Friedrich Herbart i jego miejsce w kontekście pokantowskiej myśli idealistycznej.
Jak Homo stał się sapiens - Podstawowe pytanie humanizmu brzmi: kim jest człowiek? Jeżeli postrzegamy człowieka jako twór biologiczny, to jego cechą dystynktywną jest myślenie. W książce tej autor opisuje, jak powstało to niepowtarzalnie ludzkie myślenie. Uważa on, że ludzka wiedza i jej nabywanie mają uwarunkowanie biologiczne. Punktem wyjścia książki jest teoria ewolucji. Autor nie widzi w tym sprzeczności z podejściem humanistycznym. Wręcz przeciwnie, próbuje wykazać, że w dużej mierze humanistyczną koncepcję człowieka wywieść można z ewolucyjnego podejście do historii o naszym powstaniu.
Autor postawił sobie dwa cele: pierwszy, pragnie przedstawić własną teorię ewolucji myślenia, która jest syntezą materiałów pochodzących z wielu różnych dziedzin nauki, drugi, opowiedzieć w sposób przystępny, jak powstał Homo sapiens, człowiek rozumny
* * *
JAK HOMO STAŁ SIĘ SAPIENS
Podstawowe pytanie humanizmu brzmi: czym jest człowiek? Jeżeli postrzegamy człowieka jako stwór biologiczny, to jego cechą dystynktywną jest myślenie. W książce tej pragnę opisać, jak owo niepowtarzalnie ludzkie myślenie powstało. Uważam, że ludzka wiedza i jej nabywanie mają uwarunkowanie biologiczne i punktem wyjścia mojej książki jest teoria ewolucji. Nie widzę w tym sprzeczności z podejściem humanistycznym. Wręcz przeciwnie, spróbuję wykazać, że w dużej mierze humanistyczną koncepcję człowieka wywieść można z ewolucyjnego podejście do historii o naszym powstaniu.
Niniejsza książka ma dwa cele. Po pierwsze, chcę w niej wysunąć własną teorię ewolucji myślenia, która jest syntezą materiałów pochodzących z wielu różnych dziedzin nauki, a po drugie, opowiedzieć w sposób powszechnie przystępny, jak powstał Homo sapiens, człowiek rozumny. Część materiału naukowego umieszczona została w przypisach. Wszystkie ponumerowane odnośniki zebrane są na końcu książki. W celu zachowania spójności tekstu przetłumaczyłem cytaty zaczerpnięte ze źródeł obcojęzycznych, o ile nie były one uprzednio tłumaczone na szwedzki.
Praca ta powstała w ramach projektu Rewolucja Poznawcza, prowadzonego przez Instytut Futurologii (Institutet för Framtidsstudier).
Paul Valéry, ów wszechstronnie genialny poeta francuski, już dawno temu zastanawiająco trafnie oddał treść niniejszej książki w jednym ze swych aforyzmów:
Homo chodzi w pozycji pionowej. Spółkuje o każdej porze roku, twarzą w twarz. Ma chwytny kciuk. Jest wszystkożerny. Zdolny do wykazywania uwagi, nawet wobec do obiektów nieobecnych.
Pod nazwą myślenia, refleksji, skrupułów itd. może marzyć długo na jawie, porównywać swoje wyobrażenia z doznaniami swych zmysłów i w ten sposób formułować plany swoich poczynań, skoordynowanych ruchów, swoistą reorganizację instynktów, żądz itd. Przekształca swe otoczenie. Zbiera, gromadzi, przewiduje, odnawia. Jest zdolny do sięgania
* * *
Peter Gärdenfors nalezy do falangi zwolennikow poznego uczlowieczenia. Sklania sie do pogladu, ze czlowiek zaczal poslugiwac sie mowa dopiero w zwiazku z pojawieniem sie malowidel sciennych (ca 30 -50 tys lat temu). Uwazam, ze okladka nawiazujaca do Altamiry czy innych znanych malowidel skalnych bylaby spektakularna, jak rowniez "unamacalniala" miejsce zwrotne ( i kontrowersyjne) w ewolucji czlowieczenstwa.
"Kto ma czyste sumienie, ten śpi spokojnie", mówi mądrość ludowa. Nieprawda, mówi Bert Hellinger. Z czystym sumieniem Niemcy zabijali Żydów, biali zniewolili Afrykę...
Wybitny psychoterapeuta Bert Hellinger analizuje "wielkie konflikty" i pokazuje, w jaki sposób ustawienia rodzinne mogą tu pomóc.
Konflikty to nasza codzienność. Powstają, kiedy chcemy postawić na swoim. Służą rozwojowi, często ich wynikiem są lepsze rozwiązania, bezpieczeństwo i spokój. Istnieją również zupełnie inne konflikty, stronami, które są w nie uwikłane kieruje wola zniszczenia, walka toczy się o ludzkie życie.
Te wielkie konflikty nie są od nas tak odległe, jakbyśmy sobie tego życzyli. Nadal wywołują poruszenia duchowe. Zaskakujące, że są to poruszenia, które często uważamy za dobre i szczególnie wartościowe. Za wielkimi konfliktami stoi przekonanie, że mamy rację, a więc czyste sumienie. Autor pokazuje jak niebezpieczne może być owo czyste sumienie, skąd oprawcy często czerpią energię i prawo do popełniania najokrutniejszych zbrodni.
"W tej książce podążam za dobrymi jak i niebezpiecznymi poruszeniami czystego sumienia. Sięgam tutaj do wglądów i doświadczeń z ustawień rodzinnych. Dzięki nim wychodzi na jaw, jak krok po kroku możemy się uwalniać z różnorakich uwikłań, w które często wplątuje nas nasze czyste sumienie.
Ta książka jest w pierwszym rzędzie pomocą życiową dla ludzi, którzy doświadczają tych konfliktów, które mnie również nie są obce. Pokazuję na wielu przykładach, jak możemy zachować lub na powrót znaleźć spokój serca.
Ten spokój serca pozwala nam na człowieczeństwo, na zwrócenie się ku innym i związanie z nimi z szacunkiem i miłością. Dzięki nim znajdziemy w końcu nasze właściwe, najgłębsze i najprawdziwsze szczęście".
Bert Hellinger
Uskrzydlony umysł. Antropologia słowa Waltera Onga to próba całościowego ujęcia antropologicznej koncepcji amerykańskiego jezuity oraz podpatrzenia jego poznawczego optymizmu. Ong zdaje się mówić, że nie ma większej radości niż przekraczanie granic ludzkiego poznania w dialogu z innymi - inaczej mówiącymi, inaczej myślącymi. Obejmuje to zarówno współczesność, jak i przeszłość. Koncepcja Onga dotyczy teorii komunikacji, antropologii kultury, religioznawstwa, filologii i filozofii. Prezentowana książka przekonuje, że dialog w świecie wielu kultur jest wyzwaniem, z którym należy się mierzyć.
Doskonały przewodnik po labiryncie fascynującej filozofii Dalajlamy pozwalającej na osiągnięcie spokoju i zgody z samym sobą.
Długo oczekiwana kontynuacja bestsellerowej Sztuki szczęścia: poradnika życia
Czy można się spodziewać, że odnajdziemy szczęście i sens życia we współczesnym świecie?
W książce Sztuka szczęścia w trudnych czasach doktor Howard C. Cutler prowadzi czytelników przez tajniki filozofii Dalajlamy, który mówi o tym, jak uzyskać spokój umysłu i poczucie wewnętrznego szczęścia nawet w obliczu trudności. Wspólnie analizują źródła wielu problemów i pokazują, jak radzić sobie z nieszczęściami, tak żeby złagodzić cierpienie i móc cieszyć się życiem.
Z połączenia technik buddyjskich i osiągnięć współczesnej psychologii powstało przepełnione mądrością, optymistyczne, ale też realistyczne podejście do przezwyciężania problemów zarówno społecznych, jak i osobistych.
"Dalajlama twierdzi, że nie dysponuje nadzwyczajnymi duchowymi mocami. Jest zwykłym śmiertelnikiem narażonym na te same problemy, co każdy z nas. Lecz on nauczył się przezwyciężać impulsy, które nas unieszczęśliwiają".
"The New York Times"
CZĘŚĆ I: JA, MY I ONI
Rozdział l. Ja kontra my
Rozdział 2. Ja i my
Rozdział 3. Uprzedzenia (my kontra oni)
Rozdział 4. Przezwyciężanie uprzedzeń
Rozdział 5. Skrajny nacjonalizm
CZĘŚĆ II: PRZEMOC KONTRA DIALOG
Rozdział 6. Nowe spojrzenie na ludzką naturę
Rozdział 7. Przyczyny przemocy
Rozdział 8. Korzenie przemocy
Rozdział 9. Radzenie sobie z lękiem
CZĘŚĆ III: SZCZĘŚCIE W TRUDNYCH CZASACH
Rozdział 10. Jak sobie radzić w trudnych czasach
Rozdział 11. Nadzieja, optymizm i odporność
Rozdział 12. Szczęście wewnętrzne i zewnętrzne oraz zaufanie
Rozdział 13. Pozytywne emocje a budowanie nowego świata
Rozdział 14. Odkrywanie wspólnego człowieczeństwa
Rozdział 15. Empatia, współczucie i odnajdywanie szczęścia w trudnych czasach
O autorach
Rozległa erudycja Autora wprowadza czytelnika w świat mitów rozmaitych ludów, w zagadnienia źródeł religii i moralności, zachęca do odczytywania na nowo myśli pierwszych filozofów i ojców kościoła, umożliwia także zapoznanie się z koncepcjami współczesnych cybernetyków, psychologów i filozofów umysłu. Towarzyszymy Autorowi w śledzeniu rozwoju kultury, materialnej i duchowej, poznajemy uczłowieczającą rolę języka w organizacji zdobywanego doświadczenia, śledzimy wraz z nim przemiany w neurofizjologicznych strukturach mózgowych i w rozwoju duchowości ludzi kolejnych epok. Bogactwo i różnorodność przytaczanych faktów oraz szeroki zakres cytowanej literatury sprawiają, że treść tej pracy odbiera się w sposób żywy i bezpośredni. Zdzisław Cackowski nie oferuje bowiem suchej erudycji i książkowej li tylko uczoności. Stosowana terminologia, określenia i definicje są wprawdzie głęboko zakorzenione w tradycji filozoficznej, lecz w całościowym odbiorze książka jest raczej barwną opowieścią naukową, bliską człowiekowi i empatyczną wobec niełatwych, dramatycznych nierzadko losów naszego gatunku.
Z recenzji prof. dr hab. Danuty Sobczyńskiej
25 lipca 1967 roku doszło do legendarnego spotkania Paula Celana i Martina Heideggera. Spotkanie odbyło się w słynnej Hütte Heideggera w szwarcwaldskim Todtnaubergu.
Rozmowa poety z myślicielem przebiega w milczeniu. Obaj usiłują dochować wierności przesłaniu Hölderlina, który zapowiadał, że o ile jesteśmy rozmową, o tyle jesteśmy także – w tym samym okamgnieniu – milczeniem.
Ich rozmyślna zmowa milczenia wywołuje z ciszy serię elementarnych pytań. Bez gruntownego rozważenia sensu tych pytań wszystkie nasze słowa stają się „pustymi łupinami”. Czy świat, z którego zniknęły świątynie, gotów jest jeszcze na spotkanie świętości? Jakimi słowami wywabić świętość z pustki? Jakimi zaklęciami skłonić ją do powrotu na ziemię, która okazała się tak skrajnie niegościnna? Czy nieśmiałą i dyskretną obietnicą takiego spotkania może być coś innego niż rozmowa w milczeniu poety i myśliciela?
„Święte słowa” – których brak – domagają się milczenia. Ale również milczenie wymaga „świętych słów”. Logos w stanie najwyższego zagrożenia zdany jest na łaskę współpracy poezji i myślenia. Na ich pokorną i zuchwałą zarazem wytrwałość w wymierzaniu i respektowaniu dystansu między mową a milczeniem.
Jeśli sądzisz, że ta książka Cię nie dotyczy - jesteś w błędzie.
Tomizm, jako oficjalna doktryna Kościoła katolickiego, przez stulecia ulegał daleko idącej ideologizacji, a jego elementy kształtowały sposób myślenia i postrzegania wielu społeczeństw europejskich. Właśnie po tomizmie wielu z nas dziedziczy syndrom oblężonej twierdzy - przekonanie o słuszności łączenia sfer wiary i władzy oraz graniczące z pychą zaufanie, że istnieje jedna, wyjątkowa i niepodważalna prawda absolutna.
Jeśli myślisz, że to książka tylko dla specjalistów - mylisz się.
Oczywiście specjalistom będzie się ją czytać łatwiej, ale to książka dla każdego, kto chce zobaczyć, jak można filozofować bez zadęcia, konsekwentnie i uczciwie myśleć, a także znajdować inspirację w źródłach, które pozornie dawno już wyschły.
Jeśli uważasz, że rozważania filozoficzne nie są dla Ciebie - zacznij swoją przygodę z filozofią od tej właśnie książki.
Potrzeba nam końca prawdy absolutnej, by nadszedł czas, kiedy będą ryzykować śmieszność ci, którzy swoją ideologię (świecką czy religijną) przedstawiają jako argument ostateczny. Zbyt wiele kłamstwa wisi w powietrzu w naszym kraju, zbyt wiele udawania w życiu publicznym, politycznym i kościelnym. [...] Śmierć prawdy absolutnej nie zaszkodzi wierze religijnej. Przeciwnie, to raczej szansa na odrodzenie autentycznych źródeł religijnego doświadczenia, to szansa na oczyszczenie wiary - bo uczy pokory.
Fragment
Życie jest niepojętą tajemnicą, wprawia w zachwyt, zarówno wtedy, gdy podziwiamy bezbrzeżny i nieogarniony ludzką wyobraźnią kosmos, jak i wtedy, gdy patrzymy w oczy ukochanej osoby lub pochylamy się nad źdźbłem trawy. Źródłem życia jest Bóg. On też jest największym poetą, a Jego fantazja tworzenia, pasja i troska o życie, otwiera nam oczy na wartość i piękno cudu, który jest naszym udziałem. Bóg jest niesamowity w stwarzaniu podtrzymywaniu w istnieniu! Dlatego pytamy Go o sens i przeznaczenie naszej życiowej drogi, o ostateczny horyzont życia, które nie wyczerpuje się w tych postaciach, jakie potrafimy dostrzec. Od Niego pragniemy też uczyć się radości istnienia by ku Niemu skierować wdzięczną modlitwę za Jego miłość bez granic.
Ks. Zbigniew Sobolewski, Ks. Waldemar Hanas
Studium twórczości trójki wybitnych filozofów: Leszka Kołakowskiego, Barbary Skargi i Józefa Tischnera. Ich dzieła stały się znane poza wąskim kręgiem specjalistów nie tylko ze względu na swoją intelektualną wartość, ale także dzięki walorom estetycznym. Autor przedstawia je z literaturoznawczej perspektywy, pokazując różne związki między pracami akademickimi i nieprofesjonalnymi. Skupia się szczególnie na podmiotowym aspekcie twórczości tych filozofów, analizując, w jaki sposób przedstawiali oni siebie i własne – nieraz bolesne – doświadczenia w swoich tekstach.
W Wewnętrznym ogniu Castaneda wraca do spotkań z don Juanem, odbywających się w stanie wzmożonej świadomości. Prowadzi czytelnika ścieżką „nauk lewej strony”, które opisują zasady istnienia wszechświata, w całości składającego się z emanacji Orła. Wszystkie wprowadzone we wcześniejszych tomach pojęcia oraz trzy wielkie sztuki wojowników: „widzenie, „śnienie” i „osaczanie” znajdują swoje miejsce w kontekście spójnej i logicznej, choć niepojętej dla racjonalnego umysłu kosmologii.
Studium z pogranicza psychologii, antropologii i filozofii mitu. Autorka analizuje wkład psychoanalizy do badań nad realnością mitu i rozumieniem psychiki pierwotnej. Omawia znaczenie teorii nieświadomości dla wyjaśnienia totemizmu, mitycznych i religijnych bohaterów.
Ważną częścią studium jest prezentacja hermeneutycznych i finalistycznych poglądów Junga, w tym teorii archetypu, symboliki odrodzenia, obrazu matki i mitu ofiary. Analiza postaci herosa solarnego, archetypu Boga, mitologii zła, obrazu misterium królewskiego i innych symboli alchemicznych ukazuje możliwość pogłębionych badań nad funkcją i istotą wyobraźni mitycznej.
Autorka prezentuje ponadto poglądy Fromma i innych autorów, w tym współczesne ujęcia mitu (R. Barthes. E. Neumann, G. Bachelard, M. Eliade, G. Durand, P. Ricoeur, A. Grünbaum, J. Derrida).
Najlepsza książka o literaturze kryminalnej na polskim rynku!""Etnolog w Mieście Grzechu"" to wyjątkowa i pasjonująca opowieść o literaturze kryminalnej napisana z perspektywy wybitnego antropologa i poczytnego autora kryminałów, pokazująca, jak wspaniałym źródłem wiedzy o świecie jest powieść kryminalna.Czytelnicy kryminałów znajdą tu informacje o swoich ulubionych tekstach podane w sposób, jakiego się nie spodziewają. Badacze kultury i literatury zachwycą się podjęciem tematu rzadko obecnego w rozważaniach akademickich i sposobem jego ujęcia. Wszyscy zaś dadzą się porwać niezwykłemu talentowi pisarskiemu Mariusza Czubaja. Mariusz Czubaj (ur. 1969) - antropolog kultury, autor powieści kryminalnych. Pracuje w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Jego badania koncentrują się wokół problematyki kultury popularnej. Opublikował książki: Biodra Elvisa Presleya. Od paleoherosów do neofanów (WAiP, 2007), W stronę miejskiej utopii. Szkice o wyobraźni społecznej (Academica, 2007), Krwawą setkę. 100 najważniejszych powieści kryminalnych (wraz z Wojciechem J. Bursztą, Muza, 2007). Jest współredaktorem tomu Kontrkultura. Co nam z tamtych lat? (Academica, 2005). Redaktor kwartalnika ""Kultura Popularna"". Współpracuje z Ośrodkiem Badań nad Przestrzenią Publiczną, prowadząc badania dotyczące antropologii sportu. W przypadku literatury kryminalnej łączy teorię z praktyką. Wraz z Markiem Krajewskim napisał powieści Aleja samobójców (WAB, 2008) oraz Róże cmentarne (WAB, 2009). Za powieść 21:37 (WAB, 2008) otrzymał Nagrodę Wielkiego Kalibru dla najlepszej polskiej powieści kryminalnej i sensacyjnej 2008 r. Fragmenty recenzji""Świetne skojarzenia, doskonały warsztat badawczy, naukowa wyobraźnia i ambitny cel książki sprawiają, że Etnolog w Mieście Grzechu zasługuje na bardzo wysokie noty. Czubaj zdał dzięki tej książce podwójny egzamin: jako licencjonowany badacz kultury, sprawnie korzystający z dorobku humanistyki, jak i rozpoznany już i doceniony autor powieści kryminalnych"".Waldemar Kuligowski ""Książka ta zadowoli zarówno czytelnika mniej przygotowanego do naukowego trybu narracji, jak i specjalistów z dyscyplin humanistycznych, tych przede wszystkim, którzy mają otwarte głowy. Decydują o tym dwa względy. Po pierwsze niewątpliwy talent pisarski autora, na równi precyzyjnie formułującego sądy, jak i przedstawiającego je potoczyście i niestandardowo. Po drugie - jego wiedza, dociekliwość i zdolności analityczne. W sumie daje to efekt w postaci zwartego, pełnego treści i umiejętnie budowanego toku dowodzenia prowadzącego do konkluzji, że osiągnięcia naukowe rodzą się najpierw ze zdziwienia i pasji, a potem starannej wiwisekcji przedmiotu owych pierwszych fascynacji"".Wojciech Józef Burszta
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
