Bohaterem tej opowieści jest Walter Russell (1871-1963), niezwykły człowiek, który pomimo braku formalnego wykształcenia był malarzem, pisarzem, rzeźbiarzem, muzykiem i architektem, zajmował się filozofią, fizyką i chemią, a także sformułował fizyczną teorię powstania i funkcjonowania wszechświata. Ta rewolucyjna teoria, której punktem wyjścia jest zasada falowego ruchu światła, nie została uznana przez akademickich na-ukowców, co jednak nie zniechęciło Russella do jej wyłożenia w dwóch obszernych dziełach naukowo-filozoficznych. A oto jak sam tłumaczy swoją niebywałą wiedzę:
"Nie potrzeba większego dowodu niż moje przeżycie, by udowodnić wątpiącemu światu, że cała wiedza istnieje w Myśloświecie Światła - które jest Bogiem - że ta Świadomość to Jedna Świadomość, że ludzie nie mają oddzielnych umysłów i że wszelką wiedzę można uzyskać z Kosmicznego Źródła Wszechwiedzy, gdy człowiek stanie się z Nim jednością".
Książka ta to wykład rewelacyjnej współczesnej filozofii życia, wolnej od starych schematów myślenia i skostniałych poglądów na temat człowieka i świata.
Autor ze swoistym poczuciem humoru omawia w sposób prosty i klarowny swoją koncepcję energii duchowej, która łączy nas z całym wszechistnieniem i daje niewyobrażalna potęgę. Dzięki niej możemy kształtować własną rzeczywistość, tworzyć swoje szczęście i dokonywać w życiu swoistych "cudów".
Wilde opiera swoje tezy na własnych bogatych doświadczeniach i osiągnięciach, co nadaje jego poglądom większa wagę i wiarygodność. W swojej książce czasami się z nas śmieje, czasem obraża, szokuje i zdumiewa. Wszystko to dlatego, że chce nas obudzić z letargu i zachęcić do kształtowania własnego losu.
Wstęp
Dokonywanie cudów we własnym życiu nie jest bardziej skomplikowane niż zrozumienie metafizyki prawa Uniwersalnego. A ponieważ prawo to jest niezniszczalne i przez to nieskończone, wiemy, że siła, z której niegdyś korzystali cudotwórcy, jest nadal dostępna w czasach obecnych. Jednak wychowując się we współczesnym społeczeństwie, nauczyliśmy się wierzyć tylko w to, co możemy logicznie zrozumieć. Nie nauczono nas ani tego, że Prawo Uniwersalne ma nieograniczony potencjał, ani że siła ta jest do naszej dyspozycji i możemy jej używać, aby czynić cuda w naszym w życiu.
Na początku listopada 1928 roku Jung rozpoczął seminarium poświęcone analizie marzeń sennych, którego tekst publikujemy w poniższym tomie. Do końca 1930 roku uczestnicy zajęć spotykali się co tydzień z miesięcznymi lub dłuższymi przerwami wakacyjnymi.
Nie ulega wątpliwości, że notatki z seminariów mają zasadnicze znaczenie w dziele Junga, wykazują one również inne doniosłe aspekty. Mamy tu do czynienia z wiernym oddaniem charakteru Junga – ba, nawet jego stylu rozmowy. Co do tego zgodnie są wszyscy, którzy go dobrze znali, a zwłaszcza uczestnicy seminariów.
Najnowsza książka Wojciecha J. Burszty ma charakter cokolwiek paradoksalny. Jest bowiem jednocześnie rodzajem antropologiczno-kulturoznawczego notatnika zbierającego rozmaite odautorskie impresje, refleksje i dygresje oraz (jakby wbrew tej formie) arcypoważną rozprawą o kryzysie kultury, meandrach zinstytucjonalizowanej i potocznej wiedzy i o uroszczeniach globalnej polityki. [...] Burszta stara się zrozumieć sens tego, co się dzieje w sferze mediów (przejście od alokucji do konwersacji), sposobów uczestnictwa w kulturze, zaniku podziału na kulturę wysoką i niską, atrofii autorytetów i procesu globalizacji"".Ze Wstępu Mirosława PęczakaKsiążka to rozpisany na kolejne odsłony esej o naszych zmaganiach z czasem i tożsamością, dla których pretekstem jest ogląd świata łączący doświadczenia bycia-w-świecie z nieustannie podejmowanymi próbami nadania mu narracyjnej postaci, co pozwala przemienić indywidualny los w formę bycia-w-kulturze. W ten sposób to, co jednostkowe przegląda się w lustrach wszystkich innych opowieści o świecie, pozwalając zrozumieć lepiej własne życie i życie innych. W tym sensie antropologia jest niekończącym się czytaniem kultury poprzez wpisywanie w jej ramy nas samych: rozglądających się wokół siebie, spoglądających wstecz, radujących się i smucących przemijaniem i trwaniem, ale nade wszystko starających się znaleźć sens w rozproszonych opowieściach. Myśl łaknie pretekstów, by przemienić je w kolejny pretekst do poszukiwań własnego miejsca w świecie, które zawsze mości się jednak wśród innych ludzi. Dlatego czytamy, oglądamy i słuchamy innych, tylko bowiem w taki sposób możemy lepiej zrozumieć siebie. Nasze życie jest zmaganiem wewnętrznej monokultury z zewnętrzną wielokulturowością.Autor książki proponuje wędrówkę po tych wszystkich opowieściach, które są dla niego ważne literackich, antropologicznych, kulturoznawczych, filmowych i artystycznych. Ważne dlatego, że osobiste doświadczenia i profesjonalne zainteresowania tworzą niezerwany splot są jedną opowieścią o człowieku, świecie i kulturze jednocześnie.Wojciech Józef Burszta - profesor zwyczajny w SWPS Uniwersytecie Humanistycznospołecznym i Instytucie Slawistyki PAN, antropolog nomada i kulturoznawca krytyczny, eseista, komentator i badacz intencjonalności ludzkiego świata, antynaturalista i miłośnik tajemnic wieloznaczności. Kosmopolita międzyzaborowy: z galicyjskimi korzeniami, wielkopolską akulturacją i mazowiecką nostalgią. Ciągle słucha rocka, ogląda piłkę nożną i czyta prozę współczesną. Promotor młodych, niekomercyjnie myślących badaczek i badaczy, z którymi przygotowuje monografię Antropologia neoliberalizmu.Publikacja dofinansowana z funduszy SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego
W książce tej przedstawione są zasadnicze duchowe powiązania i prawidłowości, które dają odpowiedź na pytanie: ""Dlaczego spotyka mnie cierpienie, troska, choroba albo cios losu?"" oraz na kolejne pytania: ""Co mogę uczynić, aby się od tego uwolnić i co mogę uczynić, aby coś podobnego nie przydarzyło mi się ponownie?"".Również dzisiaj, w epoce opanowanej techniką, kiedy wielu ludzi zapomniało o mocy Boga i polega na osiągnięciach technicznych i zdolnościach człowieka - Duch Boży działa.Większość ludzi wychodzi z fałszywego założenia, że jedynie ciało potrzebuje uzdrowienia. Ciało jednak odzwierciedla i daje nam odczuć to, co przebiega w duszy - w duchowym ciele w nas. Poprawnym nastawieniem w naszym życiu, nastawieniem wobec nas samych, wobec naszych współbraci i naszego otoczenia jest pozytywne odczuwanie, myślenie, mówienie i postępowanie; jest to warunek, aby osiągnąć uzdrowienie duszy, układu nerwowego i całego ciała. Dopiero kiedy nasze odczuwanie, myślenie, mówienie i postępowanie wprowadzimy w harmonię z wiecznymi prawami - z prawami boskimi zawierającymi pokój wolność, jedność, prawdziwą sprawiedliwość i ofiarną, dającą miłość - uzdrowienie całościowe jest możliwe.
Droga do Kosmicznej Świadomości jest drogą do prawdziwej wolności, drogą do wewnętrznego szczęścia i wewnętrznego pokoju, do poczucia, że dotarliśmy do celu. Gdzie jest ten cel? Jest to królestwo Boże, o którym już Jezus, Chrystus, nauczał, że możemy je znaleźć w swoim wnętrzu; jest to nasz prawdziwy boski byt, jest to Kosmiczna Świadomość.Droga do Kosmicznej Świadomości jest drogą oswobodzenia, którą przed nami poszła Gabriela, prorokini i orędowniczka Boga. Ona, niby drogowskaz, pokazuje nam, jak możemy nauczyć się nie tylko szybciej i sumienniej wykonywać swoją pracę, lecz również jak możemy zawierać i zachowywać pokój ze swoimi współbraćmi, z przyrodą i ze zwierzętami. Dzięki temu stajemy się wolni i szczęśliwi!
Ja Jestem wolnym Duchem... Nie Jestem Duchem z waszych tabernakulów ani z pozłacanych kościołów. Ja Jestem Duchem miłości, wolności....Duch z mocą przemawia współcześnie. Rzeka proroczego słowa płynąca od tysięcy lat na nowo żłobi koryto: Bóg, nasz niebiański Ojciec, i Chrystus, Jego pierwszy ujrzany Syn, mówią przez ludzkie usta, przez usta zwykłej kobiety: Gabrieli.Duch Proroczy mówi prosto, nieskomplikowanie, zrozumiale dla każdego. Ostrzega przed gwałtownymi zaburzeniami, ku którym dąży ludzki świat sam siebie skazujący na zagładę. Pokazuje drogę wyjścia z tej sytuacji, otwartą dla wszystkich tych, których dusze mają choć iskrę rozbudzenia: Każdy jest świątynią Ducha Świętego... Buduj na Chrystusie Bożym w tobie!W pierwszych słowach również wyczuwalna jest głęboka miłość jedynego Boga, który nie porzuca żadnego człowieka, żadnej duszy i wzywa nas: Tęsknię za Moimi dziećmi!.Spis treściWprowadzenieWszystko, co żyje, jest prawem i świadomościąTo jest wzniosły czas czas Chrystusa. Przenieście się w Moją moc, w moc miłościŻyjcie tu i teraz a będziecie w komunikacji z utrzymującymi, boskimi energiami życiaAbsolutne Prawo podane we wszystkich szczegółach koniec materialistycznego czasuSkieruj się do sedna duszy, gdyż sednem duszy jestem JaSłuchajcie głosu wszechświata i rozbudźcie się we Mnie! Ja jestem pokojemJa jestem jedynym ratownikiem. Po przebiegunowaniu powstanie królestwo Wewnętrznego ŻyciaKatastrofy nie można już powstrzymać wyjściem jestem Ja, Chrystus Boży w tobie!Aktywna wiara: Zrób to!Przyjdźcie wszyscy do Mnie, do swojego pasterza. Chcę was poprowadzić na zielone pastwiskaNauczcie się uaktywniać siły samouzdrawiające; niejeden będzie tego jeszcze potrzebowałMoja tęsknota pulsuje w waszych sercach. Przyjdź Moje dziecko, przyjdź teraz! Jeśli tego chcesz!Przyjdźcie w ramiona nieskończoności
Bóg, Odwieczny, z mocą przemawia współcześnie. Nie mówi językiem Biblii. Po co ponownie słowo Boże? Czy Jezus nie przekazał prawdy niebios?Prawdziwy Jezus, Chrystus, nie jest tożsamy z Jezusem z nauk kościelnych. Jezus przyszedł 2000 lat temu, aby usunąć błędne nauki ówczesnych kapłanów i poprowadzić ludzi w życie w wolności i jedności z ludźmi i przyrodą. Dziś powrócił Chrystus - w swoim słowie darowanym poprzez wielkiego współczesnego proroka: Gabrielę.Objawione słowo Boże wskazuje człowiekowi nie tylko drogę do zrozumienia własnego życia i jego opanowania, lecz również możliwość życia w zgodzie z sobą, z innymi ludźmi, ze zwierzętami i przyrodą. Ta książka zawiera wybór Bożych objawień; są one przeznaczone dla każdego człowieka tęskniącego do Boga, do prawdy - niezależnie od wyznania, rasy czy narodowości.Spis treściWprowadzenieOdnajdź wolność w BoguMoc Chrystusa w tobieObjawiam losy ludzkości, aby wiele Moich dzieci zdążyło się rozbudzić i zawrócićBarometr przyrody pokazuje, w jakim punkcie znajduje się ludzkośćWyprostujcie się, żeby przyjąć prawidłową postawę duchową. Jesteście dziedzicami ofiarnej miłościTen, kto patrzy jedynie na cienie, nie znajduje światła. Rozpraszajcie cienie razem ze Mną, a będziecie jednym ze MnąJa promieniuję na was Moim światłem, żebyście się zmienili i zbliżyli do światłaStańcie się jak dzieci one mówią mową niebios. W ich słowach nie ma niczego złegoStarajcie się coraz bardziej żyć z przyrodą. Im częściej będziecie się ćwiczyć w wyciszaniu, tym bardziej zbliżycie się do wewnętrznych bramCzy rozwinęliście miłość Bożą? Jeżeli tak, to wszystkie drogi stoją dla was otworemBóg, wielka miłość, mieszka w twojej duszy. Czy chcesz rozniecić iskierkę tej wielkiej miłości do Boga i do bliźniego?Pozwól Mi wyrazić obecność, a doznasz w sobie potężnego słońca miłości, którą jesteś w OjcuW was znajduje się nieskończoność jako esencja i siła. Rozwijajcie pełnię, światło w sobie
Bóg nie zostawia nas, ludzi, swoich dzieci, samych. Ponownie wypowiada swoje bezpośrednie Słowo poprzez swoją prorokinię i daje odpowiedź na kluczowe pytania ludzi, szczególnie dotyczące duchowych powiązań nieobjaśnionych w Biblii: sensu i celu ziemskiego życia, wolności każdej istoty, przyczyn i skutków, nieśmiertelności duszy i reinkarnacji, Czynu Zbawczego Chrystusa, nieskończonej miłości Boga do każdego człowieka i całego stworzenia, i wielu innych.Od ponad trzydziestu lat Wszechduch, BÓG, w niezliczonych objawieniach daje nam, ludziom, swoje Słowo poprzez Gabrielę, Jego prorokinię i orędowniczkę. Z wielkiego skarbu boskich objawień wybrano czternaście i po raz pierwszy opublikowano na piśmie w tej książce.Światło wiecznej Prawdy świeci także w naszych czasach i promieniuje na współczesne wydarzenia, tak że każdy, kto otworzy serce na przesłanie Boga, zdoła rozpoznać, co On chce mu powiedzieć, i jeśli zechce, wcielić to w życie.Spis treściWprowadzenieJA JESTEM i ty jesteś we Mnie, odwiecznie i powrócisz do Mnie przez ChrystusaGardzicie jedynym Bogiem i wierzycie w wieczne potępienie. Ja jestem Bogiem miłości! Ziemia błaga Mnie, Stworzyciela, o zmiłowanieKto Mnie zna, idzie, trzymając Mnie za rękęCzy jesteście posłuszni bogu podziemia i jego sługom?JA wszystko uczynię nowymKiedy wybije godzina...Niech będzie tak, jak w niebie!Czy mówicie mową miłości?Świat mówi o pokoju. Gdzie jest ten pokój?Gdzie stoicie? Po Mojej prawicy?Czy jesteście prawdziwymi chrześcijanami, którzy idą w Moje ślady?Czy chcesz być Moim uczniem, Moją uczennicą?Odczuwajcie MNIE. Moją obecność w sobieBóg swoim tchnieniem odwraca proces upadku. Otwiera się prawdziwe życie
Kultura współczesna nie jest nieskończenie zmienna i wieloznaczna. Oferuje nam rozmaite narzędzia do radzenia sobie z niemożliwością ustanowienia trwałych i stabilnych relacji społecznych. Książka ta to rekonstrukcja odmiennych sposobów radzenia sobie z doświadczoną powszechnie trudnością uporządkowania relacji intymnych.
Książka zawiera szczegółowy, doskonale uporządkowany przegląd pojęć, koncepcji, zagadnień i metod komunikowania. Jest udaną próbą wyjścia poza stereotypowe ujęcia masowego komunikowania, którego charakter wyznaczają nowoczesne technologie. W ujęciu interdyscyplinarnym podaje definicje kultury antropologiczne i socjologiczne, skonfrontowane z problemami, jakie niesie dzisiejsza kultura mediów. Książka wzbogaca wiedzę o złożonej i fascynującej problematyce związków języka, kultury i komunikacji. Jest nowatorska w treści - stanowi całościowe ujęcie nowoczesnych badań z zakresu nauk o komunikacji - oraz nowatorska także dzięki pomysłowej formie prezentowania bogatych treści. Zarysowuje równocześnie nowe perspektywy poznawcze. Przystępna forma przekazu - praca jest napisana płynnym, spójnym i przejrzystym językiem - sprawi, że stanie się zapewne książką poszukiwaną na rynku wydawniczym.
Pogłoska, że Bóg istnieje, krąży w powietrzu wszędzie, gdzie tylko pojawiają się ludzie. Dopiero w filozofii greckiej Boga pojęto w sposób ścisły. W Izraelu - jako "Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba" - stał się doświadczeniem zbiorowym.
Celem tego tomu jest z jednej strony pokazanie niektórych przynajmniej filozoficznych źródeł naturalizmu prawniczego, z drugiej natomiast omówienie najważniejszych stanowisk naturalistycznych (realistycznych) w filozofii prawa. Podobnie jak w przypadku tomu Naturalizm prawniczy. Interpretacje chcieliśmy odejść od standardowego schematu przedstawiania realizmu prawniczego. Znów bowiem podejmujemy próbę spojrzenia na naturalizm prawniczy z nieco innej, szerszej, a w tym przypadku przede wszystkim filozoficznej perspektywy. Pewne wątpliwości może natomiast budzić pominięcie niektórych stanowisk naturalistycznych w prawie. Chcieliśmy jednak pokazać przede wszystkim te koncepcje naturalizmu prawniczego, które są w naszym przekonaniu najbardziej oryginalne lub są w literaturze uznawane za paradygmatyczne. I tak na przykład publikujemy artykuł Wojciecha Załuskiego Realizm prawniczy Błażeja Pascala, w którym bodaj po raz pierwszy omówiona zostaje, niezwykle skądinąd interesująca, realistyczna koncepcja prawa Pascala, rezygnując równocześnie z przedstawienia realistycznych stanowisk we współczesnej francuskiej filozofii prawa, zwłaszcza zaś poglądów Leona Duguit oraz François Gény, które po prostu uznaliśmy za mniej interesujące. Podobnie zresztą postąpiliśmy z wątkiem naturalistycznym w niemieckiej filozofii prawa. Ograniczenia były podyktowane zarówno wymienionymi już powyżej względami, jak i z dwóch innych jeszcze powodów, a mianowicie merytorycznego, to znaczy braku dostatecznej znajomości pewnych koncepcji, oraz technicznego (wydawniczego), czyli nadmiernej objętości tomu. Mamy nadzieję, że niniejsze opracowanie wraz z wydawanym równocześnie tomem Naturalizm prawniczy. Interpretacje będzie dobrym punktem wyjścia do dyskusji na temat współczesnego naturalizmu prawniczego oraz do dalszych badań nad możliwymi zastosowaniami modeli naturalistycznych w nauce i praktyce prawniczej.
Co malować? to filozoficzna rozprawa o malarstwie autorstwa jednego z najbardziej znanych francuskich filozofów zeszłego stulecia, Jean-François’a Lyotarda – twórcy pojęcia „postmodernizm”. Lyotard przechodził od rozwijania koncepcji postmodernizmu w kulturze i filozofii do zainteresowania sztuką i estetyką. Co malować? jest poświęcone twórczości trzech artystów: grafika i kolorysty Valerio Adamiego, konceptualnego metafizyka Husaku Arakowy oraz „pragmatysty tego, co niewidzialne”, Daniela Burena. Wszystkim trzem protagonistom tej książki wspólne jest to, że zainteresowania sztuką nie pojmują jako prostego wyznaczania ramy odniesienia, lecz raczej jako łączenie niuansów, kolorów, tonów, jako wizualność, która jest jedynie przywoływana przez to, co widzialne i która prowokuje istotny dla doświadczenia estetycznego niepokój. Lyotard pyta – co malować? – i odpowiada: nie „świat”, lecz sam akt malowania. Jest to jedna z najważniejszych filozoficznych rozpraw o istocie malarstwa, napisana wyjątkowym, poetyckim stylem, wykraczająca poza wszelkie szablonowe koncepcje tego, czym jest dzieło sztuki i sam akt malowania.
• Posthumanizm
• Gender studies
• Nienormatywność
„Tom ten jest osadzony w nurcie interdyscyplinarnych badań przecinających pola socjologii, pedagogiki, antropologii kulturowej i filozofii. Osią spinającą przedstawione analizy są nie tylko kategorie sygnalizowane w tytule monografii, tj. problematyka normy, performatywności, codzienności i ich politycznych kontekstów, ale także osadzenie na epistemologicznym tle rozwijanym we współczesnych studiach społecznych i humanistycznych za sprawą poststrukturalnego przełomu i jego przekroczenia w postaci poszukiwania podmiotu oporu oraz wyłonienia się podejścia konstruktywistycznego w obszarze studiów społecznych, wraz z jego aktualnymi – krytycznymi – rekonfiguracjami”.
prof. Astrid Męczkowska-Christiansen
„Poszczególnym autorskim projektom badawczym, których wyniki są relacjonowane w tej pracy, przyświecało założenie zwyczajności kultury jako całości sposobu życia oraz aktywnej, twórczej zdolności ludzi do konstruowania kulturowych znaczeń i tożsamości. Kultura, w poszczególnych empirycznych odsłonach, oznacza rzeczywisty, ugruntowany, ale i gwałtownie zmieniający się teren praktyk, reprezentacji i zwyczajów badanych grup społecznych i osób oraz form wiedzy, które zakorzeniają się w ich życiu codziennym i uczestniczą w jego kształtowaniu. Poszczególne projekty badawcze odsłoniły znaczeniotwórcze praktyki nadawania sensów i reorganizacji światów społecznych, w których to praktykach uwidocznia się społeczna zmiana”.
prof. Jan Papież
„Głównym celem mojego studium jest zbadanie zakresu możliwości budowania podmiotowych relacji pomiędzy użytkownikami różnych technologii medialnych a komunikowanymi za ich pośrednictwem sensami” – pisze Autor we wstępie. W tym celu posłużył się dobrze zdefiniowanym i zastosowanym pojęciem wehikułu, jako różnoraką technologiczną strukturą zapośredniczenia odbiorcy w urządzeniach, sprawiającą, że doświadczenie ludzkie zyskuje wymiar i treść, a technologia staje się medium dla zachowania i odczuwania. Tematyka ta jest dobrze przedstawiona od strony jej znaczenia dla człowieka, jak również ilości przykładów takich zjawisk oraz konsekwencji ich oddziaływania.
prof. Michał Ostrowicki
Zakres potencjalnych czytelników tej publikacji może być zdecydowanie szerszy niż tylko kręgi znawców czy też studentów kierunków medioznawczych i filmoznawczych. Kultura audiowizualna oraz problematyka wirtualności w ramach cyberkultury to obecnie centralne kwestie kultury i to nie tylko w perspektywie studiów nad nowymi mediami. Konwergencyjny charakter współczesnej kultury opartej na aparatach medialnych wymaga także podejścia interdyscyplinarnego oraz szerokich kompetencji badawczych, które z pewnością reprezentuje Autor recenzowanej publikacji.
prof. Piotr Zawojski
Chcemy spojrzeć na naturalizm prawniczy z nieco innej niż czyniono to do tej pory, szerszej, interdyscyplinarnej perspektywy, uwzględniając obok filozoficznoprawnego również filozoficzny, etyczny, bioetyczny, metodologiczny, logiczny, psychologiczny oraz ekonomiczny punkt widzenia. (...) Celem tego opracowania jest bowiem porównanie różnych ujęć i definicji naturalizmu. Chodzi nam zwłaszcza o poszukanie takich znaczeń i interpretacji, które mogłyby być również użyteczne do budowy modeli dających się wykorzystać w nauce i praktyce prawniczej. Dlaczego zajęliśmy się akurat naturalizmem prawniczym? Przecież czas, w którym istotną rolę w debacie prawniczej odgrywały naturalistyczne lub, jak kto woli, realistyczne filozofie prawa, już przeminął. Jakkolwiek wątki naturalistyczne są wciąż obecne we współczesnej refleksji filozoficznoprawnej, to jednak ?moda na naturalizm? skończyła się mniej więcej w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Niemniej jesteśmy głęboko przekonani, że ?alternatywa naturalistyczna? wciąż jest ważna dla współczesnej nauki prawa i praktyki prawniczej. Naturalizm prawniczy jest nie tylko istotną alternatywą dla wszelkich antynaturalistycznych filozofii prawa, lecz może także umożliwić rzeczywiste otwarcie prawoznawstwa na badania prowadzone na terenie współczesnej filozofii, psychologii, neuroscience oraz ekonomii. Otwarcie takie jest zresztą warunkiem koniecznym dalszego rozwoju nauki prawa i praktyki prawniczej.
Autor – dysponując niezwykłą, wielodyscyplinową i wielojęzyczną erudycją – dokonał wielu odkryć i przeprowadził samodzielnie (a konkurencja łatwa nie była, wszak Jabesa komentowali myśliciele i badacze wybitni) całościową lekturę zarówno dzieła Edmonda Jabesa, jak i, za jego pośrednictwem, na jego przykładzie, tak określonej przez siebie „żydowskiej filozofii nowoczesności”. Nie mówiąc już o ogromnej robocie tłumaczeniowej, bez której ta pierwsza po polsku i od razu tak ambitnie pomyślana monografia jednej z ważniejszych postaci nowoczesności byłaby nie do pomyślenia.
prof. dr hab. Krzysztof Kłosiński
(Uniwersytet Śląski)
Tematyka pracy jest niezwykle istotna, porusza bowiem problematykę, która stanowi przedmiot zainteresowania wielu dziedzin humanistyki, nie tylko socjologii, ale również psychologii i filozofii. Podejmując taki rodzaj problematyki badawczej, Autorka tomu stawia sobie ambitne zadanie łączenia perspektyw i proponowania interdyscyplinarnego podejścia w spoglądaniu na zjawiska społeczne. Ten rodzaj optyki jest szczególnie istotny, ponieważ oferuje atrakcyjną wielowątkową wizję świata, który jawi się jako sieć intelektualnych i pojęciowych powiązań.
(Z recenzji dr hab. Hanny Mamzer)
Praca Teresy Żółkowskiej nie jest „tylko” rozważaniem wokół pewnej kategorii pojęciowej, lecz jest także ilustracją uwikłania koncepcji i stanowisk teoretycznych w relacje międzyludzkie. Nie jest to zatem jedynie analiza znaczeń, jakie poszczególne koncepcje wiążą z zaufaniem. To ukazanie źródeł oraz kosztów społecznego i indywidualnego zaufania, poznanie różnych wersji człowieczeństwa, interakcji międzyludzkich, ważenia rangi drugiego człowieka, priorytetów systemów społecznych i władzy. W tym sensie praca stanowi doskonałe podłoże do skonkretyzowanych analiz pedagogicznych, w tym uwarunkowań procesów wychowania i edukacji.
(Z recenzji prof. dr. hab. Amadeusza Krausego)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?