Empatia, gościnność i solidarność oraz ich przeciwieństwa pozostają w ścisłym związku z kwestią stosunku do inności i do tego, co własne, są więc zasadnicze dla rozważań nad odrzucanymi, a mimo to wciąż panującymi dyskursami zaborczej władzy. Zebrane w tej książce studia, dotyczące tekstów od wieku XIX do współczesności, podejmują refleksję nad tym, co łączy i różnicuje tytułowe pojęcia. Koncentrują się one wokół zagadnień, które okazały się dla autorów najważniejsze: empatii, gościnności i solidarności wobec przesiedleńców, kobiet, pozaludzkiego, a także na Kresach oraz na obrzeżach literatury i w poezji. Z perspektywy badań postzależnościowych empatia, gościnność i solidarność mają różne odmiany, mogą stawać się kategoriami politycznymi i nierzadko przechodzą w swoje zaprzeczenia: wrogość czy wyobcowanie. Poświadczane formami narracyjnymi przekładają się na działania pisarskie i czytelnicze, reprezentację, poetykę i retorykę tekstu. W tym ujęciu literatura nie tylko odzwierciedla relacje międzyludzkie oraz postawy wobec wszelkich czujących istot i bytów nieożywionych, ale również zmienia świat, ma funkcję performatywną jako ważna praktyka etyczna.
Problematyka istniejącego w kręgach niemieckich narodowych socjalistów zjawiska formowania się nowych, parareligijnych wierzeń to zagadnienie, które do dziś budzi wiele emocji. Pomimo powstania na jego temat niezliczonej wręcz liczby publikacji, nie można uznać tej kwestii za opracowaną lub całkowicie omówioną. Faktem jest, że wiele poruszających ten problem książek czy artykułów przedstawia go najczęściej w okrojonych, a sięgających początku XX wieku ramach czasowych. Takie podejście nie przykłada należytej uwagi do związanych z nim kwestii, które w rzeczywistości nie są ściśle związane z okresem poprzedzającym dojście Hitlera do władzy. Największą bolączką współczesnych opisów tego zjawiska jest fakt, że poprzez łączenie go z mocami piekielnymi, demonami czy czarną magią rysuje się mało rzetelny i nieakceptowalny przez wielu odbiorców obraz. Przy całym złu, jakienwyrządzone zostało przez ówczesnych Niemców, powiązania te zdawać by się mogły oczywiste i nasuwają się wręcz naturalnie, ale w tym przypadku stanowią duże uproszczenie. W zamyśle formujących go przed laty ideologów a co warto podkreślić, wbrew popełnianym przez nich czynom to właśnie naród niemiecki był daleki od takich powiązań. Ponadto przedstawiany był jako ten jedyny dobry, niosący Europie czy nawet światu współczesne, choć osadzone w zamierzchłych czasach wartości. Te natomiast nie były związane z moralnością wywodzącą się z kręgu kultury chrześcijańskiej. W swych podstawach zakładały jednak nie tylko wprowadzenie zakrojonych na szeroką skalę zmian w sferze społecznej i religijnej, ale też pozyskanie tzw. przestrzeni życiowej oraz likwidację Słowian, Żydów i wszystkich, którzy uznani zostali za podludzi. Pierwsza, wprowadzająca w zagadnienie część niniejszej książki podejmie próbę obalenia narosłych i zakrzywiających rzeczywisty obraz mitów poprzez krytyczne przedstawienie, jak na przestrzeni wieków kształtowała się niemiecka duchowość, filozofia czy myśl polityczna. Znajdzie się tam również sporo miejsca na zapoznanie czytelnika z wybranymi i najważniejszymi według autora książki postaciami, głównie sprzed 1933 roku. Przeanalizowany zostanie także okres po objęciu władzy przez narodowych socjalistów. Druga, o wiele bardziej obszerna część skupi się zaś tylko na obrządku związanym z upamiętnianiem zmarłych, który w niespotykanej dotąd skali zaistniał w Niemczech już po wprowadzeniu NSDAP do Reichstagu. W oparciu o dostępne materiały źródłowe ukazane zostaną także kwestie jego formowania, gdyż związane z nim trendy nie były stałe ani w gruncie rzeczy całkowicie ujednolicone. Ponadto sporo miejsca w publikacji poświęcono na przedstawienie zachowanych na terenie obecnej Polski śladów odwołujących się do tej specyficznej, niemieckiej formy upamiętnienia o charakterze neopogańskim. Co ważne, wybrane do tego celu przykłady pochodzić będą z różnych okresów, zarówno po 1933 roku, ale także z czasów wcześniejszych. Dobór wzniesionych w różnych latach obiektów ma na celu podkreślenie, że powrót do wierzeń przodków nie był zjawiskiem wykreowanym podczas rządów NSDAP, ale powstał znacznie wcześniej. Istotne jest tu jednak stwierdzenie, iż stanowił on jednocześnie nieodłączny element narodowego socjalizmu, a właśnie poprzez szerokie nim zainteresowanie w latach wcześniejszych, uformował kształt duchowej i mrocznej przyszłości Europy pierwszej połowy XX wieku.
Czy zależy Ci na kreowaniu pozytywnych relacji międzyludzkich?
Czy pragniesz być liderem budzącym szacunek zamiast strachu?
Czy chcesz tworzyć swoją charyzmę w oparciu o najwyższe standardy moralne?
Czy zależy Ci na budowaniu swojego wizerunku opartego na etyce?
Czy Twoim pragnieniem jest jasna i klarowna komunikacja?
Czy po prostu… chcesz być lubiany?
Ten fenomenalnie napisany poradnik o komunikacji i budowaniu relacji międzyludzkich pozwoli w krótkim czasie wyjaśnić wszelkie niejasności i nauczy Cię, jak w pozytywny sposób funkcjonować w grupie zarówno jako lider, jak i jako partner. Autor, posługując się licznymi przykładami, na podstawie swojego ogromnego doświadczenia wskazuje najważniejsze aspekty w kreowaniu relacji opartych na wzajemnym szacunku oraz zaufaniu. Porusza się w realiach biznesowych, ale wypracowany przez niego model postępowania będzie idealny i do kreowania zachowania w pracy, i do rozwiązywania problemów komunikacji międzyludzkiej w życiu prywatnym, a także w codziennych sytuacjach.
Dodatkowym atutem książki jest żywy, interesujący styl i mnóstwo przykładów. Wszystko zaś zostało poparte solidną dawką wiedzy i pracy naukowej oraz szczyptą dobrego humoru, niekiedy przedstawianych z przymrużeniem oka.
Jeden z najpopularniejszych księży w Polsce, fenomen, który na swym kanale TikToku codziennie notuje tysiące odwiedzin, tym razem w wersji książkowej szczerze i otwarcie odpowiada na wszelkie pytania dotyczące Kościoła, wiary, moralności czy teologii. Dla księdza Picura nie ma pytań, które zignoruje lub uniknie na nie odpowiedzi - nie boi się pytań także tych najtrudniejszych, czy dotyczących najbardziej kontrowersyjnych tematów, zachowując przy tym szacunek do odbiorcy oraz zgodność z nauczaniem Kościoła Katolickiego. Właśnie za tę otwartość i bezpośredniość a przy tym wierność swoim zasadom i wierze pokochały go tysiące internautów.Jeśli jakiś temat naprawdę Cię nurtuje lub budzi twoje wątpliwości teraz masz możliwość rozwiać wiele swoich obaw i wybrać właściwą drogę.Ks. Sebastian Picur to kapłan archidiecezji przemyskiej. Aktualnie jest wikariuszem w sanktuarium św. Jana Pawła II w Krośnie oraz katechetą w tamtejszym II LO. Jego największą pasją jest kapłaństwo, przez które w sposób szczególny może odkrywać miłość Jezusa. Od kilku lat aktywnie angażuje się w ewangelizację w internecie, zwłaszcza na TikToku. Pragnie, aby ten "nowy kontynent", na którym przebywa mnóstwo osób, w jak największym stopniu był wypełniony Bożymi treściami. Owocem miłości do Boga i ewangelizacyjnej posługi w internecie stała się właśnie książka Tiktokowe Q&A Zapraszam na mojego TikToka.
Magdalena Tecław - wieloletni nauczyciel w szkołach podstawowych i średnich w Polsce oraz Wielkiej Brytanii. Absolwentka Wydziału Zarządzania oraz Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego, ukończyła także studia z zakresu edukacji w University College London, East London University oraz St Mary's University. Na Wydziale Edukacji University of York otrzymała tytuł MA, a obecnie kontynuuje studia na University of Oxford, gdzie zajmuje się tematem oceniania. Na co dzień pracuje w szkole średniej w hrabstwie Oxfordshire jako koordynator zespołu. Jest mężatką i mamą czwórki dzieci.
Rozmowy o najważniejszych twórcach komiksów z czasów PRL-u. Czy Grzegorz Rosiński czuje się artystą? O czym marzył Janusz Christa? Jaki stosunek miał twórca "Kapitana Żbika" do powrotu swojego bohatera? Co stało się z "Zagadką Trójkąta Bermudzkiego" Zbigniewa Kasprzaka? Dlaczego Andrzej Mleczko zarzucił tworzenie komiksów? Jak Maciej Parowski wspominał serię "Funky Koval"? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań znajdziecie w tym szczególnym zbiorze rozmów z twórcami kultowych polskich komiksów i ich bliskimi. "Zatrzymane w kadrze" to książka, która przypomina o najsłynniejszych tytułach i umożliwia ponowne odkrycie tych nieco zapomnianych. Historia o tym, jak polski komiks rósł w siłę, wpływając na umysły oraz wyobraźnię milionów Polaków. Oto podróż przez techniki rysowania, czasy i historie opowiadane ustami tych, którzy ten świat tworzyli. Prawdziwa gratka dla miłośników komiksów, nie tylko tych z PRL-u!
„Chmury” zajmują szczególne miejsce wśród starożytnych tekstów poświęconych Sokratesowi. To jedno z najbardziej znanych dzieł najwybitniejszego greckiego komediopisarza – Arystofanesa – należy także do najważniejszych, ponieważ czasowo najbliższych Sokratesowi, świadectw o tym greckim filozofie. Zestawienie go z pismami Platona i Ksenofonta – dwóch pozostałych autorów tych najważniejszych świadectw – musi jednak wprowadzić czytelnika w konfuzję, która z kolei każe podjąć wysiłek interpretacji (taki jak ten, który w wydanym nakładem Teologii Politycznej „Sokratesie i Arystofanesie” podjął Leo Strauss). Wizerunek Sokratesa, który wyłania się z tekstu komedii, jest istotnie różny zarówno od tego, który został utrwalony w dialogach Platona, jak i od obrazu znanego z pism sokratycznych Ksenofonta. Z tego powodu wydanie „Chmur” w serii „Biblioteka Klasyczna” w istotny sposób uzupełnia dotychczas wydane przez Teologię Polityczną dzieła Platona i Ksenofonta.
„Chmury” znajdują się na liście lektur dla osób przygotowujących się do matury z języka polskiego na poziomie rozszerzonym.
Piotr Sztompka, Ewa Łętowska, Jan Kubik, Małgorzata Fuszara, Jerzy Zajadło, Grażyna Skąpska, Marcin Kula, Krzysztof Frysztacki, Tomasz Polak wybitni przedstawiciele współczesnej myśli społecznej i humanistycznej przyglądają się najważniejszym problemom XXI wieku. Podejmowane w niniejszym tomie tematy dotykają kluczowych zagadnień współczesności: zaufania i odpowiedzialności, populizmu i demokracji, nowych ruchów społecznych, interpretacji prawa i nihilizmu prawnego, wspólnotowości, dylematów i napięć państwa opiekuńczego oraz społecznej pozycji systemu kościelnego. Cykl wykładów mistrzowskich, który stanowił podstawę niniejszej książki, odbył się w trakcie pandemii COVID-19, stając się przestrzenią wymiany myśli i doświadczeń w gronie osób reprezentujących różne obszary nauki i życia społecznego. Socjologiczna agora to głos środowiska naukowego, któremu przyszłość świata nie jest obojętna. Jesteśmy dzisiaj świadkami postępującego rozdrabniania się nauk na coraz węższe subdyscypliny i specjalizacje. Trend ten prowadzi do dotkliwego deficytu całościowego, odważnego spojrzenia na najważniejsze problemy XXI wieku. Brakuje nam syntezy, spojrzenia wyrastającego z głębokiej mądrości i obszernej wiedzy, a przy tym przyjaznego i otwartego, nastawionego na dzielenie się swoim zrozumieniem istoty rzeczy.Dlatego tak ważne są niniejsze wykłady, wygłoszone przez ważne osobistości współczesnej myśli społecznej i humanistycznej, o wielkim dorobku naukowym i społecznym autorytecie. Wszystkie zawarte w niniejszym tomie teksty odwołują się do szerokiego pola intelektualnego; uderzające jest również to, że wszystkie mają silnie zaznaczony wymiar aksjologiczny. Podejmowane tematy dotykają najważniejszych zagadnień współczesności.Z recenzji prof. dr hab. Anny Gizy Książka składa się z dziewięciu wykładów przedstawionych przez wybitnych przedstawicieli nauk społecznych: profesorów socjologii i nauk prawnych, ale też teologii, o uznanej pozycji w nauce polskiej, a w kilku wypadkach także światowej. Wykłady, mimo że różne co do formy, stylu, poziomu ogólności czy zakresu i charakteru odniesień do aktualnej sytuacji w Polsce, stanowią spójną całość. Napisane są dobrym, jasnym językiem, nieprzeładowanym odniesieniami do literatury przedmiotu, bardzo kompetentnie, a niekiedy także z dużym ładunkiem krytycyzmu do zastanej sytuacji w kraju.Niektóre z zawartych w tej interesującej książce tez, przesłań, porównań czy zestawień mogą być uznane w szczególności przez konserwatywnego czytelnika za dyskusyjne. Tym bardziej jest ona jednak ważnym materiałem do intelektualnego portretu mainstreamu polskiej elity akademickiej Anno Domini 2021. Można się spodziewać, że książka będzie przedmiotem poważnej debaty naukowej.Z recenzji dr hab. Krzysztofa Motyki, prof. KUL
Kosmochemia. Ewolucja i budowa Wszechświata, jest pierwszą książką dotyczącą kosmochemii, która ukazała się po blisko 50 latach od wydania popularnej pracy B. Kuchowicza pod tytułem Kosmochemia. Omówiono w niej zagadnienia dotyczące ewolucji Wszechświata i jej implikacje dla ogólnej chemii Wszechświata. Obok wstępu historycznego przedstawiono chemizm na poszczególnych stopniach budowy Wszechświata. Zaczynając odogólnej budowy chemicznej całego Wszechświata jako konsekwencji Wielkiego Wybuchu, a następnie poszczególnych stopni jego struktury to znaczy galaktyk, gwiazd i planet oraz materii rozproszonej występującej w postaci obłoków pyłowo-gazowych, aż po chemię pozostałości po stworzeniu Układu Słonecznego w postaci komet, meteoroidów czy planetoid. Osobny rozdział poświęcono wpływowi budowy chemicznej Wszechświata na możliwość powstania życia nie tylko na Ziemi ale także na innych planetach.Publikacja jest skierowana do wszystkich zainteresowanych szeroko pojętą astronomią, planetologią, astrofizyką czy kosmochemią. Ograniczenie do minimum aparatury matematycznej powoduje, że będzie zrozumiała dla młodszych wielbicieli astronomii. Przedstawiony materiał jest bogato ilustrowany, co ułatwia zrozumienie wielu trudnych zagadnień a większość danych starano się przedstawić w tabelach. Odnośniki do ponad półtora tysiąca cytowanych publikacji w postaci artykułów i książek, czynią ją także pomocniczym źródłem wiedzy dla studentów astronomii czy geochemii.
Immanuel Kant (1724-1804) - jeden z najważniejszych filozofów niemieckich i bodaj najbardziej wpływowy intelektualnie człowiek czasów Oświecenia, twórca tzw. krytycyzmu w filozofii. Jego najważniejsze dzieła są właśnie krytyczne: Krytyka czystego rozumu, Krytyka praktycznego rozumu, Krytyka władzy sądzenia. Stosunkowo niewielka, napisana w 1783 roku, rozprawa Prolegomena do wszelkiej przyszłej metafizyki... jest -jak już nazwa wskazuje - wprowadzeniem w łatwiejszej i krótszej formie w zasadnicze dzieło mędrca z Królewca (Kant prawie całe życie spędził i wykładał w tym mieście) czyli obejmującą krytykę teorii poznania Krytykę czystego rozumu. Dokonuje w niej Kant zarówno krytyki teorii poznania, jak i metafizyki, dokonując, m.in. 'przewrotu kopernikańskiego" w filozofii dzięki zastosowaniu sądów syntetycznych a priori, które stosują się do przedmiotów, a te nie są od sądów niezależne, ale przez te sądy są ukształtowane, tym samym zmienia Kant całkowicie pojęcie przedmiotu, który okazuje się być pochodną podmiotu. Podmiot zatem nie jest przeciwieństwem przedmiotu, lecz jego warunkiem. Dowiódł Kant także iż nie wszelkie poznanie wywodzi się z doświadczenia, ale wszelkie zeń się wywodzi. Nauka wyłącznie oparta na doświadczeniu nie wyczerpuje zatem poznania, wyjść trzeba poza zjawiska i poznać rzeczy same w sobie, co jest możliwe dzięki rozumowi, metafizyce (poprzez - skrótowo - sądy syntetyczne a priori).
Fragment Wstępu: Życie w tłumie jest gorsze niż więzienie. Nic stamtąd nie widać.Niczego się pan nie dowie ani nie nauczy.Olga Tokarczuk Gdyby nawet zgodzić się z tymi, którzy twierdzą, że Olga Tokarczuk w swojej twórczości pokazuje własne krytyczne poglądy na temat egalitarności, popkultury, kultury masowej; gdyby przyjąć, że obrazem takiej postawy jest ukazana w Empuzjonie nalewka Schwrmerei, przenosząca w świat nierealny, zachęcająca do marzeń, rozmów, ale równocześnie odbierająca pewność samodzielnego myślenia, a utożsamiana przez niektórych z otaczającym nas światem Internetu, mediów społecznościowych, celebrytów, powszechnych przekazów o tym, jak należy widzieć rzeczywistość; gdyby przyjąć, że Noblistka odrywa się od świata ludzi, którym jest trudniej, bo nie mogli korzystać z kapitału kulturowego, i dla których właśnie kultura powszechna jest szansą na uczestnictwo społeczne - to pewnie trudno byłoby nie zgodzić się z poglądem, iż w tym krytycznym, a raczej krytykującym wołaniu o uwzględnianie różnorodności poprzez zapewnienie dostępu do wszystkiego dla wszystkich jest przecież wykluczenie z prawa do indywidualności, oryginalności i właśnie różnorodności. Napisałem do Olgi Tokarczuk w trochę podobnym tonie, odnosząc się do naszej pracy z osobami niepełnosprawnymi, którym niemal wszyscy chcą nieba przychylić, zabiegając o poprawność językową w deklaracjach powszechnej troski o ich niezależne życie. Po pewnym czasie dostałem mail od Jany Karpienko, asystentki pisarki, a potem pomyślałem, że otaczając szczególną troską osoby, z którymi pracujemy, możemy stawać się tłumem uniemożliwiającym bycie sobą tym, o których samostanowienie wołamy. W trakcie kolejnego Festiwalu Góry Literatury, w 2023 roku, dyskutowano o cancelowaniu - zjawisku, które zdaniem Michała Bilewicza, zajmującego się badaniami nad uprzedzeniami, można określić jako rodzaj ostracyzmu stosowanego przez działaczy społecznych do osiągania zmiany społecznej przez wykluczanie poglądów, które ci działacze uważają za szkodliwe. Kultura unieważniania (cancel culture) odrzuca prawo do bycia innym w imię obowiązywania zasad, które należy przyjmować. Dzieło twórcy przestaje być twórczością, gdy autor głosi poglądy czy podejmuje działania niezgodne z aktualnie obowiązującą doktryną poprawności politycznej. Człowiek rasy białej z dredami może być wykluczony, gdy grupa strzegąca doktryny uzna, że zabiera on w ten sposób tożsamość innym, a na dodatek nie poczuwa się do winy za krzywdy niegdyś tym innym uczynione. Realizowana praktyka może wykluczać w trosce o wspólnotę, indywidualność i różnorodność te wartości poprzez brak dbałości o samą praktykę i koncentrację na przestrzeganiu reguł. Ponieważ nie wszyscy muszą rozumieć tego typu sposób myślenia, przytaczam refleksję abpa Adriana Galbasa, nowego metropolity katowickiego, który 17 czerwca 2023 roku w swoim pierwszym kazaniu powiedział: Przyznam się wam szczerze, że nie jestem zagorzałym fanem doraźnych programów duszpasterskich. One często ogłupiają, zwalniają z osobistego wysiłku, z kreatywności, zwłaszcza gdy traktujemy je jak instrukcje. Utwierdzają nas również w złudnym myśleniu, że opracowując program odwaliliśmy kawał dobrej roboty i możemy odpocząć. A Chrystus nie powiedział przecież: idźcie i piszcie programy. Powiedział: idźcie i głoście.
Göbekli Tepe - przełomowe odkrycie archeologii - podważa współczesną wiedzę i stawia pytanie: jaka historia ludzkości jest prawdziwa?Fascynująca teoria rzuca wyzwanie nauce, bezradnej wobec zagadki Göbekli Tepe.Göbekli Tepe - najbardziej tajemniczy megalityczny kompleks świata sprzed 12 000 lat - jest największym wyzwaniem dla archeologii XXI wieku. Göbekli Tepe - wzniesione w końcu ostatniej epoki lodowcowej - składa się z setek budowli, ozdobionych wspaniałymi reliefami dziwnych stworzeń i ustawionych w kręgi 15-tonowych monolitów w kształcie litery T. Stawia pod znakiem zapytania aktualną wiedzę historyczną, archeologiczną, a nawet paleontologiczną, która uważa za niemożliwe budowę takich konstrukcji przez prymitywne plemiona myśliwych i zbieraczy. Ten najstarszy na Ziemi megalityczny kompleks jest świadectwem tak wysokiego poziomu technologii i sztuki, jaki został osiągnięty dopiero 7000 lat później - przez wielkie kultury starożytnego świata - Sumer, Egipt i Babilon.ANDREW COLLINS, jeden z najwybitniejszych kontrowersyjnych badaczy najdawniejszych dziejów ludzkości, zgłębia jedną z najważniejszych zagadek wszech czasów: gdzie i jak zaczęła się rozwijać nasza cywilizacja. Udowadnia, że Göbekli Tepe zostało wzniesione w odpowiedzi na globalny kataklizm: biblijny potop. Wyjaśnia, że służyło jako mapa niebios, brama do gwiazd, w tym do miejsca stworzenia pierwszego człowieka. I identyfikuje jego budowniczych jako Czuwających z Księgi Henocha, biblijnych Nefilim i sumeryjskich bogów Anunnaki. Według Collinsa - to najstarsze sanktuarium religijne świadczy o wiarygodności historii świata, jaką przedstawia nam Księga Rodzaju. Ujawniając fundamentalną rolę Göbekli Tepe w powstaniu współczesnej cywilizacji, badacz dowodzi, że miejsce to było powiązane z tajemnicami, które Adam przekazał swojemu synowi Setowi, założycielowi anielskiej rasy Setytów. W poszukiwaniu legendarnej Jaskini Skarbów Adama, autor odkrywa pozostałości Ogrodu Edenu i szczątki Drzewa Życia w okolicach Göbekli Tepe...Andrew Collins przedstawia nam nowe ważne fakty dotyczące tajemniczego pochodzenia ludzkiej cywilizacji. Biorąc pod uwagę jego ogromną wiedzę na ten temat, trudno byłoby znaleźć kogoś bardziej odpowiedniego niż on, by rozważać miejsce Göbekli Tepe w dziejach świata. GRAHAM HANCOCK w przedmowie do Pochodzenia bogów
Klucz do szczęścia, pokoju wewnętrznego oraz do odzyskania smaku tego, co na co dzień robisz, kryje się w uważności Codzienność pełna obowiązków i zadań często wymusza na nas szybkie tempo życia. Wielu z nas nosi jednak w sercu tęsknotę za tym, by zwolnić, by na nowo nauczyć się być „tu i teraz” oraz dać sobie czas na to, co najważniejsze. To ukryte w nas pragnienie może zaspokoić uważność. Od Boga, który jest uważny na człowieka oraz łagodny w swojej miłości, uczymy się jednocześnie prawdziwej pasji życia i czułości. Umiejętność dostrzeżenia przychodzącego Boga otwiera nas na siebie samych i otaczających nas ludzi. Wiara zaangażowana, wiara jako relacja, zbudowana jest z uważności. Chodzi w niej o uważne dawanie posłuchu Słowu, by być zdolnym do odpowiedzi budującej relację. Wiara nie jest głucha, milcząca, nieobecna, nieczuła… Rodzi się ze spotkania z Bogiem zaangażowanym i uważnym na moją historię. Maciej Biskup (ur. 1972), dominikanin. Obecnie jest przeorem klasztoru w Łodzi. Ważne są dla niego kwestie dialogu ekumenicznego oraz dialogu z judaizmem. Wchodzi w skład Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. W Wydawnictwie WAM opublikował Nieostatnie kuszenie. Jak przetrwać noc Kościoła oraz Rozmowy ostatniej godziny. Dramat Boga i człowieka w sześciu odsłonach.
Odchodzimy od uniżoności wobec kobiet, seniorów, księży i innych osób wyższych rangą na rzecz wzajemnego poszanowania. Nie z uwagi na pozycję społeczną, a jednostkową godność należą się ludziom względy, stąd swoiste wypłaszczanie hierarchii i zastępowanie mechanicznego respektu czułą troską. Doświadczamy coraz dalej postępującej demokratyzacji, obejmującej nawet inne niż ludzie gatunki. A dawniej? W czym przejawiała się kulturalność Polek i Polaków? Czy chłop mógł być kulturalny? Jak z tym było w czasach PRL? Jaka w tym rola kultury artystycznej? Co to w ogóle znaczy być osobą kulturalną? Jakie znaczenie ma językowy savoir-vivre? Czy poradniki dobrych manier pasują do codzienności? Jak nas oceniają pod tym względem imigranci z Ukrainy? Książka Kulturalność. Rekonstrukcja wzorca człowieka kulturalnego w Polsce odpowiada na te pytania głosami autorki, różnych uczonych i osób badanych, a także ikon zbiorowej wyobraźni, czasem zupełnie nieoczekiwanych. Anna Jawor napisała obszerną i wielowątkową społeczną historię kulturalności w Polsce, w której zainteresowani i zainteresowane będą mogli odnaleźć konieczną wiedzę, jakiej nigdzie indziej nie znajdą. z recenzji prof. dr. hab. Tomasza Szlendaka Rozprawa Anny Jawor ma niewątpliwie charakter pionierski. z recenzji prof. dr. hab. Rocha Sulimy
Kibice sportowi i ich emocjonalne zaangażowanie w rywalizację sportową stanowią wdzięczny temat kultury masowej i badań naukowych. Ta książka jednak nie została im poświęcona. Poświęcono ją konsumentom sportu, dla których oglądanie widowisk sportowych jest tylko jednym z wielu sposobów spędzania czasu wolnego w użytecznej formule nigdy niekończącego się serialowego cyklu rozgrywek ligowych, pucharowych, mistrzowskich lub olimpijskich. Jest to książka o obecności sportu w życiu ludzi, którzy najczęściej nie postrzegają siebie jako kibiców, i o klasowym zróżnicowaniu konsumpcji sportowej w Polsce. Jest to także monografia o sporcie profesjonalnym, którego medialną i biznesową naturę wyraźnie ujawniła pandemia COVID-19. To, co wyróżnia publikację jest () skupienie się na widzach sportowych, na osobach oglądających sport czy to w mediach, czy na obiektach sportowych. () Książka Lenartowicza nie ogranicza się ani do jednej dyscypliny sportowej, ani do kategorii, którą można by określić mianem (zagorzałych) kibiców. Dotyczy ona zainteresowania Polaków sportem tego czy i w jaki sposób konsumują widowiska sportowe.z recenzji prof. Honoraty Jakubowskiej Książka ugruntowuje pozycję autora w Polsce wśród badaczy klas społecznych oraz sportu. Bardzo silną stroną książki jest jej część erudycyjna. () Autor znakomicie radzi sobie także z analizą danych empirycznych, prowadząc ją w bardzo zdyscyplinowany sposób. (...) Nie mam wątpliwości, że po książkę prof. Lenartowicza sięgnie wiele osób zainteresowanych sportem i przemianami klasowymi społeczeństwa polskiego.z recenzji prof. Radosława Kossakowskiego Michał Lenartowicz dr habilitowany i profesor w Katedrze Nauk Humanistycznych i Społecznych AWF w Warszawie, socjolog sportu. Autor ponad 160 prac naukowych, w tym monografii Klasowe uwarunkowania sportu i rekreacji ruchowej z perspektywy teorii Pierrea Bourdieu (2012), książek Stadiony i widowiska. Społeczne przestrzenie sportu (2018; wraz z Jakubem Moszem) oraz Sportowi migranci. Zagraniczni zawodnicy w polskich ligach tenisa stołowego (2020; wraz z Anną Ciok). Autor popularyzatorskiego Atlasu dyscyplin sportowych (2021). Członek założyciel i członek zarządu European Association for Sociology of Sport (EASS), członek Sekcji Socjologii Sportu Polskiego Towarzystwa Socjologicznego i Polskiej Akademii Olimpijskiej.
Dowiedz się, jak działa twój umysł! Hosty, quale, memy, frameworki - wbrew pozorom to wcale nie jest książka o informatyce, a te terminy nie odnoszą się do świata internetu. Ze "Wstępu do teorii memów" dowiesz się między innymi, do czego są potrzebne schematy myślowe, jak działa wolna wola i czy tak naprawdę jest wolna. Autor w błyskotliwy, a zarazem przystępny sposób wyjaśnia w książce zawiłości funkcjonowania ludzkiego umysłu. Poprzez odwołania do przykładów znanych z życia codziennego odkrywa tajemnice schematów myślowych, które towarzyszą nam na każdym kroku. Wspólnie z nim warto się zastanowić, czy są one nam do czegokolwiek potrzebne, czy nam służą, a może wręcz przeciwnie - sprawiają, że nasza rzeczywistość się komplikuje.
Co jest nie tak? to książka ucząca dostrzegać i wskazywać nierealność różnych sytuacji i przedmiotów. Patrząc na zdjęcia i odpowiadając na pytania, dziecko musi powiedzieć, co na zdjęciu nie pasuje, co jest dziwne. W książce przedstawiono 57 zdjęć. Na stronach parzystych umieszczono fotografie dla dziecka. Na stronach nieparzystych znajdują się pytania i polecenia, które czyta dorosły (nauczyciel, terapeuta, rodzic) pracujący z uczniem.
Publikacja "Zapamiętaj jak najwięcej" powstała z myślą o dzieciach, które mają problemy z pamięcią i koncentracją. Z książki mogą korzystać także osoby dorosłe, które potrzebują treningu pamięci lub chcą w ciekawy sposób ćwiczyć swój umysł. W publikacji znajduje się 36 zdjęć przedstawiających przedmioty, pomieszczenia i osoby. Dziecko uważnie ogląda fotografię, a następnie, nie patrząc na nią, odpowiada na pytania. Dzięki temu można sprawdzić, jak dużo zapamiętało.
Czy istnieje związek między wprowadzeniem na rynek smartfonów w 2007 roku, upadkiem banku Lehman Brothers rok później, kłopotami klasy średniej, wirusem z Wuhan i szturmem na Kapitol 6 stycznia 2021 roku?Tym pytaniem o współczesność i związane z nią niepokoje Michał Szułdrzyński rozpoczyna swoje rozważania poświęcone myśli prawicowej. Opartą na tradycji i więzi z przeszłością ideę osadza więc w dynamicznych realiach nowoczesnego świata. Zastanawiając się, czy w tak zmiennych warunkach wartości konserwatywne są nam jeszcze do czegoś potrzebne, odnosi się do aktualnych zjawisk społecznych takich jak zanik religijności, dyskusje dotyczące zmian klimatycznych czy wokeizm które w ostatnich latach organizują debatę polityczną zarówno w Europie, jak i w Stanach Zjednoczonych. Pomimo ideowego kryzysu prawicy autor dostrzega rozwiązania, które pozwolą jej stać się atrakcyjną odpowiedzią na nową rzeczywistość i jednocześnie uchronią ją przed radykalizmem oraz fanatyzmem.
Kiedy możemy powiedzieć, że spotkaliśmy kogoś naprawdę?
„Koncertina” to piękny, literacki reportaż o przekraczaniu granic. Tych, które wyznaczyliśmy stalową barierą, oraz tych, które nie pozwalają nam zrozumieć innych. Andrzej Muszyński, nagradzany reporter i pisarz, udaje się na polsko-białoruską granicę. W jednym z ośrodków poznaje Sarwat, Syryjkę, która uciekła przed wojną. Gdy kobieta zaczyna opowiadać swą dramatyczną historię, zadzierzga się między nimi wieź, tym mocniejsza, że autor, doświadczony podróżnik, od lat próbuje dostać się do kraju, z którego Sarwat uciekła. Tyle że ktoś wysoko postawiony, z jakiegoś powodu, nie chce, by odwiedził Syrię. To przedziwne splątanie poszerza perspektywę, jaką wyznacza tradycyjna relacja przybysza i gospodarza. Dwa światy, polski i arabski, wchodzą ze sobą w konstelację – dzięki rozmowie i wzajemnemu odkrywaniu. Przyjaźń zrodzona w świecie pełnym tułaczego cierpienia stanowi wzruszający akt sprzeciwu wobec barbarzyństwa, którego ludzie dopuszczają się w przygranicznym lesie – i wszędzie tam, gdzie „obcych” traktuje się jak zagrożenie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
