Skuteczność i bohaterstwo polskich pilotów myśliwskich w czasie II wojny światowej nie ulega wątpliwości. Pytaniem otwartym pozostaje jednak, czy te sukcesy miały wpływ na rzeczywisty wysiłek wojenny lotnictwa sojuszników. Polska historiografia z reguły skupia się na lotnictwie spod znaku biało-czerwonej szachownicy w oderwaniu od działań Armée l'air i Royal Air Force. Tym samym powstał wypaczony obraz tego zagadnienia.Książka Od Montpellier po Dieppe jest próbą znalezienia odpowiedzi na pytanie: dlaczego w początkowym okresie II wojny światowej polskie lotnictwo myśliwskie było istotną figurą, a może zwykłym pionkiem na sojuszniczej szachownicy? Szachownicy zawieszonej pod niebem Europy, na której rozgrywka wypełniona była licznymi i często niespodziewanymi zwrotami akcji. W pracy wykorzystane zostały m.in. pomijane zazwyczaj w tego typu opracowaniach elementy statystyki, które momentami sięgają nawet analizy wysiłku pojedynczych pilotów. Kwerenda zasobów archiwalnych, które do tej pory w Polsce nie były wykorzystane, sprawia, że opracowanie jest nowatorskie, w zupełnie innym świetle stawia wiele zagadnień związanych z polskim lotnictwem myśliwskich w latach 1940-1942 oraz łamie utarte stereotypy.
W dniu „D” Dick Winters wyruszył z 506. Pułkiem Piechoty Spadochronowej, by skoczyć na spadochronie nad zajętą przez Niemców północną Francją. Wojska lądujące na plaży Utah liczyły, że kompania E zdoła opanować jedną z grobli, dzięki którym atakujące oddziały będą mogły wydostać się z plaży i nacierać w głąb Normandii. Gdy dowódca kompanii zginął w zestrzelonym samolocie, Dick Winters niespodziewanie stanął na jej czele. Tymczasem, tak jak wielu spośród jego ludzi, stracił podczas zrzutu cały sprzęt i nie posiadał żadnej broni, nie licząc noża.
W niezwykłych wspomnieniach z czasów II wojny światowej, Dick Winters opowiada historie, które w wydanej w 1992 roku epickiej Kompanii Braci pominął Stephen Ambrose. Począwszy od opisu wyczerpującego szkolenia, mającego uczynić z 506. Pułku najlepszą jednostkę w całej U.S. Army, Poza Kompanią Braci stanowi fascynującą opowieść o doświadczeniach człowieka, który dowodził kompanią E od dnia „D”, a później brał udział w bitwie w Ardenach i walkach w Niemczech. Dick Winters wnikliwie omawia kwestie związane z przywództwem w najtrudniejszych możliwych warunkach (zanim kompania dotarła do Niemiec każdy z jej żołnierz odniósł jakieś rany) oraz przedstawia prawdziwą historię ostatecznej klęski zadanej Hitlerowi przez Aliantów z punktu widzenia kogoś, kto naprawdę uczestniczył w tych wydarzeniach.
Z Booklist
Kompania Braci Stephena Ambrose’a z 1992 roku oraz oparty na niej serial HBO sprawiły, że kompania E 506. Pułku Piechoty Spadochronowej, który walczył od dnia „D” do końca wojny, ponosząc straty sięgające 150 procent stanu osobowego, stała się znana nie tylko miłośnikom historii wojskowości. Po publikacji książki i premierze serialu Winters, dowódca kompanii, zaczął dostawać liczne pytania od czytelników chcących dowiedzieć się więcej o losach jednostki. Czując, że wiele materiałów niewykorzystanych przez Ambrose’a zasługuje na publikację, postanowił się nimi podzielić i w swych wspomnieniach spełnić ponawiane prośby. Dla znających już tę historię, major oraz jego współpracownik stworzyli wspaniałą narrację, opowiadając o doświadczeniach Wintersa, walkach, w których brał udział i refleksach, jakie towarzyszyły mu od czasu szkolenia, przez wyruszenie na front, aż do okresu okupacji. Wintersa chwalono jako wzorowego przywódcę. W niniejszej publikacji major ujawnia co i w jaki sposób uczynił, by sobie na to zasłużyć. Dobra robota, zarówno w przypadku książki, jak i wojennej służby.
Przez cały XI i XII wiek normańscy rycerze byli najprawdopodobniej najbardziej budzącymi grozę wojownikami w Europie Zachodniej. Zapewne byli oni spadkobiercami wikingów, którzy pierwotnie osiedlili się w północnej Francji ze swym wodzem Rollonem ok. 911 roku na żądanie Karola III Prostaka, kultywując przez następne stulecia swoją wojowniczą reputację. Niniejsza praca przybliża ich umiejętności wojskowe, sławne w całym ówcześnie znanym świecie, które umożliwiły im podbój Sycylii w 1060 i Anglii w 1066 roku, jak również wzięcie udziału w wielu ważnych bitwach na terenie Italii i odegranie ważnej roli w I wyprawie krzyżowej.
Książka jest próbą przyjrzenia się wybranym problemom wnętrza człowieka, rozpoznania ich symptomów, nazwania ich przejawów i podania środków zaradczych. To vademecum dla tych, którzy potrzebują pomocy, aby uniknąć destrukcyjnych i toksycznych pułapek niedojrzałości.
To najlepsza książka, jaką warto mieć obok swojej Biblii. W sposób bardzo przystępny, zrozumiały już dla uczniów szkoły podstawowej, wprowadza w niezwykle złożony świat Biblii. Kompetentnie wyjaśnia, kto i dlaczego napisał Pismo Święte. Zawiera mnóstwo faktów dotyczących ksiąg biblijnych. Liczne ilustracje: mapy, diagramy, zdjęcia i panoramy przybliżają historyczne i geograficzne tło opowiadanych wydarzeń. Dodatkowe informacje o biblijnych bohaterach i miejscach umożliwiają szerokie spojrzenie na święte teksty, pozwalając lepiej zrozumieć przesłanie poszczególnych ksiąg. Sekcja „Pytania i odpowiedzi” ułatwia zrozumienie wielu biblijnych tajemnic. Publikacja znakomicie nadaje się zarówno do osobistego studium, jak i do wspólnego odkrywania tajemnic Biblii na spotkaniach grup parafialnych oraz podczas zajęć szkolnych.
Odbiorcy:
- nowi czytelnicy Biblii, animatorzy biblijni nauczyciele religii, literatury, historii
- wszyscy, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę o Piśmie Świętym.
Dlaczego warto przeczytać tę książkę?
- zawiera mnóstwo faktów dotyczących ksiąg biblijnych
- wyjaśnia, kto i dlaczego napisał Pismo Święte
- odkrywa przesłanie poszczególnych ksiąg biblijnych
- jasny i zwięzły styl zachęca nowych czytelników do lektury Pisma Świętego
- to nieodzowny przewodnik po Starym i Nowym Testamencie, ogromnie przydatny w szkołach, w grupach biblijnych oraz do osobistego studium.
Boeing 747 irlandzkich linii lotniczych miał wylądować w Tel Awiwie o trzeciej w nocy. Nigdy nie dotarł na miejsce, a kontakt z maszyną utracono gdzieś nad Morzem Śródziemnym. Na pokładzie znajdowało się 520 osób, w tym narzeczona Filipa, która miała odbyć pielgrzymkę do Bazyliki Grobu Świętego.Przez pierwsze godziny Filip wierzy, że samolot się odnajdzie. Nic nie wskazuje na zamach, straż przybrzeżna nie odnajduje wraku, a co jakiś czas do kontroli lotów dociera sygnał z transpondera.Co stało się z boeingiem? Jaki związek ma jego zniknięcie z podobnymi zdarzeniami? I jakie znaczenie ma obraz Matki Bożej, nazywany Czarną Madonną?Pierwsze odpowiedzi każą Filipowi sądzić, że niewiedza naprawdę jest błogosławieństwem.
Człowiek współczesny ma wielki dług w stosunku do mieszkańców Mezopotamii. W czasach, gdy atom służy celom pokojowym, jak i militarnym, gdy badamy system słoneczny i kosmos, warto pamiętać, że to oni stworzyli podstawy naszej matematyki i astronomii, wynaleźli zapis pozycyjny liczb, nauczyli nas obliczać długość łuków okręgu oraz mierzyć czas.(...) Około 70 wieków przed naszą erą mieszkańcy położonych w północnej Mezopotamii Murajbat i Dżarmo przyczynili się do zasadniczej dla dziejów ludzkości rewolucji, jaką było wynalezienie rolnictwa (...) wytwarzali i zdobili ceramikę, formowali cegły i poddawali obróbce metale. Na brzegach Tygrysu i jego dopływów, w Tall as-Sawwan i Czoga Mami, około 5500 r. p.n.e. przeprowadzone pierwsze próby nawadniania pól. Pomysł ten szybko przejęła i ulepszyła dolina dolnego Eufratu, gdzie narodziły się koło, żagiel, radło i powstały pierwsze miasta. (...) Około 3300 r. p.n.e. Sumerowie wynaleźli pismo. Ta kolejna rewolucja o zasadniczym znaczeniu pozwoliła wyostrzyć i pogłębić myśl ludzką, przekazywać ją w niezmienionym stanie z pokolenia na pokolenie i uczynić ją tym trwalszą, że materiał pisarski był niemal niezniszczalny. (...)""Pośród czterech czy pięciu wielkich cywilizacji ery przedchrześcijańskiej wysuwa się na czoło cywilizacja mezopotamska jako najdawniejsza, najdłużej trwająca i niewątpliwie najważniejsza zarówno ze względu na cały Bliski Wschód i świat grecki, jak i na jej wkład materialny i duchowy do dorobku ludzkości.Mezopotamia przeznaczona jest głównie dla niespecjalistów, dla każdego, kogo z tych czy innych względów interesuje historia Bliskiego Wschodu lub też starożytność w ogóle. Z roku na rok rośnie liczba prac i artykułów poświęconych Mezopotamii oraz tym postaciom Bliskiego Wschodu, które znajdowały się w jej orbicie kulturalnej. Tworzą już one taką masę, że coraz trudniej jest się z nią uporać. Historia każdego kraju, szczególnie, gdy dotyczy głębokiej starożytności, pełna jest problemów, które może nigdy nie zostaną rozwiązane. Z drugiej strony to, co dziś uważane jest za ""prawdę"" historyczną, może się jutro okazać błędem.Fragment Wstępu
Termin adopcja międzyrasowa odnosi się do sytuacji, w której przynależność rasowa przynajmniej jednego z rodziców różni się od przynależności adoptowanego dziecka do danego typu rasowego. Adoptowane dzieci trafiają przede wszystkim do domów rodzin osób białych z klasy średniej. Różnica w cechach fenotypowych między dzieckiem a rodzicami adopcyjnymi zdradza pochodzenie dziecka przed otoczeniem i rówieśnikami już od samego początku jego pojawienia się w rodzinie adopcyjnej. Celem niniejszej książki jest omówienie fenomenu adopcji międzyrasowej i ukazanie, w jaki sposób burzy ona pewien porządek społeczny, oparty na powszechnym rozumieniu kategorii pokrewieństwa i pochodzenia jako kategorii uniwersalnych, naturalnych i przez to trudnych do zakwestionowania. Rozważania mają charakter interdyscyplinarny, ponieważ adopcja międzyrasowa sama w sobie jest zjawiskiem złożonym, które wymaga rekonstrukcji znaczeń pokrewieństwa i pochodzenia wynikających zarówno z teorii naukowych, jak i z wiedzy potocznej oraz jej zdroworozsądkowych uzasadnień.
Blisko dwa tysiące lat temu ludy Wschodu zaczęły doceniać i eksponować kamienie o wyjątkowo naturalnym pięknie. Prezentowanie tych niezwykłych kamieni, udoskonalone przez Japończyków przez następne stulecia – bądź w formie martwej natury, bądź w towarzystwie miniaturowych drzewek – przerodziło się w wyrafinowaną sztukę, zwaną suiseki. Podstawy tej sztuki zostały opisane w Japońskiej sztuce odnajdywania piękna w kamieniu.
Książka:
• zawiera kompletny przewodnik dla kolekcjonerów
• zapoznaje z podstawowymi pojęciami i fachową terminologią
• udziela porad odnośnie najlepszego eksponowania kamieni
• zwraca uwagę na możliwość łączenia suiseki z bonsai
• dostarcza wiedzy na temat wykorzystania suiseki w projektowaniu na wolnym powietrzu
• daje wgląd w historię suiseki
• prezentuje dwujęzyczny przewodnik po systemach klasyfikacyjnych
• zawiera ponad 150 ilustracji, w tym 69 barwnych
• opatrzona została nową przedmową autorstwa Sonji Arntzen
Literatura cyfrowa to swoista hybryda intencjonalnych „społeczności praktyki” (w sensie nadanym temu pojęciu przez Etienne’a Wengera) i możliwości nowych mediów. Stąd – jak słusznie zauważa autorka tej książki już na wstępie – „napisana dziś praca teoretyczna, jutro okaże się tylko częścią historii”. Krótka jeszcze historia rozważań nad rolą internetu, technologiami komunikacyjnymi czy choćby prace poświęcone telefonom komórkowym sprzed kilku lat dowodnie pokazują, jak niepewne i tymczasowe bywają diagnozy, które w momencie ich formułowania sprawiają wrażenie „przełomowych”. O wiele zatem bezpieczniejsze, i tę drogę wybrała Urszula Pawlicka, jest podejście „procesualne”, analizujące procesy, teorie, praktyki i dokonania literatury w środowisku cyfrowym od momentu ich pojawienia się do dnia dzisiejszego (który najpewniej od jakiegoś czasu jest już zapisem o walorze ledwie historycznym). (prof. dr hab. Wojciech Józef Burszta)
Oddajemy w Państwa ręce Antologię tekstów polskiego kulturoznawstwa. Powstała ona w ramach grantu „Kulturoznawstwo polskie. Historia i dziedzictwo dyscypliny”. Konstruując ją, stawialiśmy przed sobą kilka celów. Pierwszy […] wiązał się z potrzebą opracowania dziejów stworzonego w naszym kraju na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych kierunku badawczego. […] Skompletowanie tekstów nie było proste ? długo dyskutowaliśmy nad kryteriami i warunkami doboru. Nasz zespół podjął zbiorowo ostateczną decyzję, którą jednak poprzedziły szeroko zakrojone konsultacje środowiskowe. Oczywiście, nie byliśmy w stanie skonsultować się ze wszystkimi reprezentantami akademickiego kulturoznawstwa. Stąd też kolejny cel naszej publikacji: ma ona być zaproszeniem do dyskusji nad korpusem tekstów ? z różnych względów ? istotnych dla naszej dyscypliny. Nie podjęliśmy próby stworzenia kanonu „lektur obowiązkowych” ? niemożliwe bowiem byłoby wynegocjowanie takiej listy, wszak każdy ośrodek o dłuższej tradycji dorobił się własnego katalogu „złotych ksiąg”. Niemniej staraliśmy się zaprezentować prace ważne z punktu widzenia historii dyscypliny i kierunku, uwzględniając mikrohistorie poszczególnych środowisk uniwersyteckich. Interesował nas przy tym proces narastania propozycji teoretycznych i metodologicznych. Ostatecznie wybraliśmy klucz chronologiczny ? nie odnosi się on jednak do dat pierwodruków pism, ale do biografii ludzi, którzy te pisma tworzyli. Założyliśmy bowiem, że zrekonstruujemy raczej „pokoleniową” historię dyscypliny, a nie kolejność ukazywania się poszczególnych prac. […] Mamy nadzieję, iż zaprezentowany w niniejszym tomie wybór tekstów pozwoli czytelnikom na lepsze rozeznanie się w historii oraz specyfice dyscypliny uniwersyteckiej i towarzyszących jej od blisko pół wieku studiów akademickich ukierunkowanych na poznawanie kultury. Publikacja nie jest przeznaczona wyłącznie dla osób związanych zawodowo z kulturoznawstwem, choć jak wiadomo to środowisko w największym stopniu będzie zainteresowane próbą ukazania różnych koncepcjami teoretycznych oraz obszarów badawczych znamionujących przybliżaną tutaj naukę. Problematyka wyłaniająca się z zebranych prac może jednak również zainteresować adeptów kulturoznawstwa, a także przedstawicieli pokrewnych dziedzin wiedzy. Wierzymy, iż książka przyczyni się poszerzenia znajomości tradycji kulturoznawczej, jej źródeł i dróg rozwoju, poruszanej w ramach studiów tematyki, jak też scenariuszy dotyczących przyszłości całej dyscypliny. (Ze Wstępu)
Święta Rita, patronka spraw po ludzku beznadziejnych, każdego dnia przypomina nam o sile płynącej z wybaczenia i o tym, że nie istnieją trudności, którym z pomocą Boga, nie moglibyśmy podołać. Ta wielka święta, dzięki niezwykłej sile orędownictwa, ma niezliczone rzesze czcicieli, którzy jej wstawiennictwu zawdzięczają niewysłowione łaski.Modlitewnik czcicieli Świętej Rity jest wyjątkowym zbiorem modlitw dobranych tak, by najpełniej oddać duchowe przesłanie św. Rity, a także by w najpiękniejszy sposób wyrazić swoją ufność w jej niezwykłe pośrednictwo u Boga.Wszyscy, którzy czują szczególną więź z tą niezwykłą świętą, znajdą na kartach modlitewnika natchnienie do wyrażenia wdzięczności oraz ufności w orędownictwo św. Rity, a także słowa, którymi będą mogli gorliwe prosić o potrzebne łaski nawet wtedy, gdy wydaje się, że nie ma już nadziei.
Minialbum zawiera blisko 60 prac jednego z najbardziej znanych polskich plakacistów Lecha Majewskiego, ucznia Henryka Tomaszewskiego i wychowawcy licznego grona młodych projektantów. Tym, co wyróżnia prace artysty są eksperymenty z formami druku, indywidualna, emocjonalna, ekspresyjna typografia kształtowana wiatrem pomysłów. Znaki, symbole, obrazy, kolory, formy i litery zostają w projektach Lecha Majewskiego połączone w jednym organizmie plakatu, żyjącym i dynamicznie zmiennym, organizmie graficznym.Album opatrzony wstępem Doroty Folgi-Januszewskiej, jest szóstą publikacją z serii poświęconej najwybitniejszym polskim plakacistom.
Oto wspaniałe wydanie Biblii, które zainteresuje już najmłodsze dzieci. Barwny, prosty i przystępny język biblijnych historii, a także kolorowe, pełne ciepła i wyobraźni ilustracje sprawią, że maluchy chętnie będą poznawać karty Pisma Świętego. Najważniejsze historie ze Starego i Nowego Testamentu zebrane w uroczym tomiku, który pokochają wszystkie dzieci. Nigdy przecież nie jest za wcześnie, by poznawać słowo Boże!
Odbiorcy:
– dorośli poszukujący książki z historiami biblijnymi dla maluchów;
– katecheci i animatorzy pracujący z małymi dziećmi;
– dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, które pragną poznawać Biblię.
Dlaczego warto nabyć tę książkę?
– zawiera historie biblijne ze Starego i Nowego Testamentu;
– jest pięknie zilustrowana i napisana językiem odpowiednim dla małych dzieci;
– zachęca do rozmów o wierze.
Jean Amry (właśc. Hans Mayer, 19121978), belgijski pisarz z rodziny austriackich Żydów, od 1938 roku na emigracji w Belgii, więzień obozów koncentracyjnych, w tym Auschwitz. Po wojnie powrócił do Belgii i osiadł w Brukseli, choć pisał po niemiecku, a publikował w Niemczech i Austrii. Także w ojczystej Austrii, w salzburskim hotelu, popełnił samobójstwo. Dwa lata wcześniej napisał książkę Podnieść na siebie rękę. Była to poniekąd kontynuacja niniejszego eseju o starzeniu się (1968). Wcześniej Amry (anagram od Mayer) zyskał sławę dziełem Poza winą i karą (1966) należącym dziś do klasyki literatury holokaustu. W swoich tekstach zmagał się z problemem postawy intelektualisty wobec przemocy, z jej wpływem na myślenie, psychikę i moralność. Egzystencjalny, fundamentalny wymiar jego dzieł skupionych na sprawach ostatecznych uczynił go jednym z najważniejszych myślicieli drugiej połowy XX wieku. O starzeniu się to obszerny esej starający się uchwycić moment, w którym perspektywa starości i nieuchronnego końca zaczyna przeważać w świadomości człowieka i determinować jego życie, moment buntu i rezygnacji. Autor uprawia fenomenologię, metafizykę i socjologię procesu starzenia się, analizuje, jak samo społeczeństwo wyznacza nam określone, dyktowane wiekiem miejsce i zadania w kulturze. Ta lektura, niezwykle przejmująca, dzieło tyleż teoretyczne co bardzo osobiste, wymaga od czytelnika sporej mobilizacji nie tylko intelektualnej, lecz także psychicznej.
Od autora: "Zebrane w tym tomie eseje łączy naiwne pragnienie, by powiedzieć coś uniwersalnie ważnego. Ponieważ żywienie takich ambicji od dawna już uznawane jest powszechnie za rodzaj intelektualnego faux pas, pomieszczone w tej książce teksty pisałem, stojąc na ramionach gigantów. Wsłuchiwałem się uważnie w ich głosy i starałem się konfrontować je ze sobą w przeświadczeniu, że pytania, które mi zadadzą, będą z natury rzeczy ważniejsze od pytań, które ja gotów byłbym im zadać.
Z przeprowadzonych przeze mnie zderzeń nie da się złożyć żadnej konkretnej całości, nie tworzą razem spójnego obrazu świata. Ale może właśnie te miejsca, pełne lik i nierozwiązywalnych zagadek, mówią o człowieku więcej niż wszechwyjaśniające jakoby systemy? Zwłaszcza dziś - po jego rzekomej, hałaśliwie odtrąbionej, śmierci?"
Najważniejsza książka 2018 roku! Monumentalna biografia Poety Niezłomnego. Niestrudzony podróżnik. Porywający eseista. Genialny poeta. Wieczny dowcipniś i kawalarz? Czy raczej pisarz dręczony depresjami, gniewem, przez dekady walczący z bólem ciała i duszy? Nieprzenikniony? Zawsze osobny? Z pewnością: człowiek budujący swe życie na przekór historii, modom, przeciwnościom losu, biedzie, własnym słabościom. Płynący pod prąd. Andrzej Franaszek, autor znakomicie przyjętej w Polsce i na świecie biografii Czesława Miłosza, z pieczołowitością portretuje Zbigniewa Herberta. Nie pomija tematów trudnych czy kontrowersyjnych, głęboko wczytuje się w korespondencję i prywatne, dotąd nieznane notatki, by na nowo oświetlić twórczość poety. Pogmatwane losy Herberta wpisuje w historyczną panoramę, co sprawia, że z niemal dwóch tysięcy stron wyłania się nie tylko pasjonująca wielowątkowa opowieść o jednym z najwybitniejszych polskich twórców dwudziestego wieku, ale i o epoce, która go kształtowała i inspirowała. Andrzej Franaszek (1971) – jest krytykiem literackim, wykładowcą Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, członkiem redakcji „Tygodnika Powszechnego”. W roku 2011 opublikował książkę Miłosz. Biografia, za którą otrzymał Nagrodę Fundacji im. Kościelskich, Nagrodę im. Kazimierza Wyki, Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Nagrodę Nike Czytelników „Gazety Wyborczej”. Jest także autorem prac Ciemne źródło. Esej o cierpieniu w twórczości Zbigniewa Herberta oraz Przepustka z piekła. 44 szkice o literaturze i przygodach duszy.
Film rozpoczyna się od zabawy drejdlem. Stare, spracowane dłonie puszczają w ruch bączek, jakim zwykle przy okazji Chanuki bawią się żydowskie dzieci. Zabawa ma proste zasady. Na czterech bokach zabawki znajdują się hebrajskie litery – nun, gimel, hei oraz shin – i w zależności od tego, która wypadnie wygrywa się lub przegrywa. W przypadku trafienia nun nie dzieje się nic.
Fragment wstępu
Książka Eryka Krasuckiego Historia kręci drejdlem… to zbiór tekstów, które składają się na wielowątkową opowieść o historii społeczności żydowskiej w Szczecinie i w regionie. W pracy znalazły się teksty syntetyczne, obejmujące kilkusetletnie dzieje Żydów na Pomorzu Zachodnim, a także studia szczegółowo odnoszące się do wybranych wątków powojennej historii, np. wydarzeń Marca’68.
Tom zawiera ponadto szkice dotyczące myśli Hannah Arendt na temat uchodźstwa, kampanii antykosmopolitycznej (antyżydowskiej) w ZSRR i dziejów getta w Borszczowie, spisanych przez znanego szczecińskiego lekarza, profesora Marka Eisnera. Ważną częścią książki jest obszerne studium opisujące uwarunkowania, przebieg i konsekwencje deportacji pomorskich Żydów w lutym 1940 roku.
Historia kręci drejdlem… to fascynująca podróż przez skomplikowaną historię szczecińskich (i nie tylko szczecińskich) Żydów.
Książka poświęcona postaci miłośnika pisarstwa Henryka Sienkiewicza i zbieracza sienkiewiczianów, który przeszedł drogę od subiekta sklepów bławatnych w Ostrowie Wielkopolskim, do roli znanego w kraju kolekcjonera, społecznika, filantropa, tworzącego podwaliny Muzeum Literackiego Henryka Sienkiewicza w Poznaniu poprzez przekazanie Miastu od 1977 roku do lat dziewięćdziesiątych kolejnych fundacji muzealnych. Bohater książki był przykładem kolekcjonera, którego pasja narodziła się z emocji. Dla kontrastu z wielkimi kolekcjonerami, takimi jak Raczyńscy czy Działyńscy, został tu przedstawiony człowiek, który bez wykształcenia humanistycznego, z praktycznym spojrzeniem na otaczający go świat, przeszedł przemianę przez spotkanie i obcowanie z rodziną Sienkiewicza, co zaważyło na jego zainteresowaniach i rozwoju. Kult pisarza przerodził się w pasję, która zdominowała całe jego życie. Kolekcjoner pełnił od 1978 roku funkcję Honorowego Kustosza Muzeum i do końca życia miał ogromny wpływ na jego zbiory, które nieprzerwanie powiększał.Ignacy Moś był przy tym nietuzinkową postacią, która samą swoją osobowością wywarła wpływ nie tylko na wizerunek Muzeum, ale pozostawiła po sobie ślady także w Wielkopolsce, Polsce, a nawet za granicą. Kolekcjoner uhonorowany został za życia wieloma medalami i odznaczeniami (między innymi Orderem Uśmiechu oraz papieskim Orderem Świętego Sylwestra), w 2001 roku otrzymał tytuł Zasłużony dla Miasta Poznania. Niniejsza publikacja, napisana przez wieloletnią współpracownicę Honorowego Kustosza, jest kolejnym, szczególnym odznaczeniem, pośmiertnym, in memoriam...
Szczególna pamiątka komunijna, zawierająca cytaty z wierszy i rozważań ks. Jana Twardowskiego, jednego z najbardziej cenionych poetów, autora licznych homilii i rozważań adresowanych do dzieci. W pamiątce jest także miejsce na życzenia od najbliższych oraz strona, na której dziecko może własnoręcznie wpisać datę przyjęcia sakramentu i wkleić pamiątkowe zdjęcie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
