Współczesny świat zdominowany jest przez naukę, racjonalizm i liberalizm. Mogłoby się wydawać, że żyjemy w czasach idealnych, w których nikt nie krępuje nas rygorystycznym prawem i zabobonami. Jednak większość z nas odczuwa pewien dyskomfort. Niniejszy traktat jest próbą uporządkowania poszczególnych wartości. Fundamentem jest tu istota Boga - Wielkiego Konstruktora. „Odświeżając” jego obraz, autorka pokazuje czytelnikowi, że religia może być wartością uniwersalną, która potrafi dominować nad wszystkimi aspektami ludzkiego życia. Zrozumienie praw, według których funkcjonuje świat Wielkiego Konstruktora umożliwi nam zakończenie odwiecznej wojny pomiędzy życiem cywilnym a religijnym, pomiędzy religią a nauką oraz pomiędzy cywilizacją a światem przyrody. Pomoże także uzyskać odpowiedzi na nurtujące nas od zawsze pytania: „Do czego powinna zmierzać ludzkość?” lub „Jaki jest sens naszego istnienia i pozostałych jednostek?”.
To podróż przez tajemnice przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, która może zaintrygować lub… przestraszyć, jak wszystko to, co jest nowe i nierozpowszechnione.
Daria Gawrosińska – ur. w 1995 r. w Piotrkowie Trybunalskim. Jest studentką psychologii Uniwersytetu Łódzkiego. Od wielu lat interesuje się religiami i kulturami starożytności, ludzką psychiką oraz polityką. Niniejsza książka jest jej debiutem.
Książka „Pomoc człowiekowi w obliczu cierpienia i śmierci” podejmuje bardzo ciekawy, acz niesłychanie trudny temat śmierci, umierania, starości, wykluczenia i cierpienia związanego z końcowym etapem ludzkiego życia. We francuskiej szkole antropologii kulturowej wyróżnia się trzy sposoby podejścia do problemu śmierci – w pierwszej, drugiej i trzeciej osobie. Śmierć w pierwszej osobie wykracza poza granice dyskursu, śmierć w trzeciej osobie jest wydarzeniem medialnym, na które jesteśmy coraz mniej wrażliwi. Śmierć w drugiej osobie, związana z utratą bliskiej osoby, bycia świadkiem czyjegoś cierpienia i umierania, wymaga szczególnego i wnikliwego namysłu. Cel ten przeświecał autorom niniejszej pracy. Ukazują oni problem śmierci, cierpienia, samotności od strony osób, które towarzyszyły doświadczeniom granicznym innych.
Wartością, a zarazem osiągnięciem redaktorów książki i autorów poszczególnych tekstów jest przede wszystkim to, że przy dość wyraźnym skoncentrowaniu się na „interdyscyplinarności i transdyscyplinarności” cierpienia, umierania i śmierci udało się im uniknąć jednostronności w podejściu do poszczególnych obszarów tegoż zagadnienia. Interdyscyplinarność pedagogiki, która wydaje się być dziś nie tyle modą, co chyba raczej koniecznością, uzewnętrznia się w tej publikacji w dobrym tego słowa znaczeniu. Autorzy rozpatrują śmierć w kontekście końca egzystencji człowieka, wyborów etycznych z nią związanych, społecznej recepcji śmierci w jej wymiarze aksjologicznym. Książka zmusza czytelnika do refleksji i zadawania pytań nad sensem i wartością życia. Podnosi zagadnienia związane z wychowaniem ludzi do właściwych postaw wobec śmierci, szacunku wobec człowieka, który przekracza granicę życia.
Psychologia buddyjska w codziennym życiu
Kocham te teksty. Inspirują moją praktykę medytacyjną, pracę zawodową, związki oraz,tak naprawdę każdy aspekt mojego życia.
Moje rozumienie tych tekstów jest nie tylko, czy głównie, intelektualne.
Głęboko wpływa na nie moja praktyka. ćwiczenia zawarte w tej książce stosuję w codziennym życiu,co wzmacnia i poszerza moje umiejętności życiowe. Kiedy życie staje się wymagające czy denerwujące – co przydarza się każdemu – przynoszą mi uspokojenie i mądrość.
Gdy życie toczy się spokojnie i harmonijnie, sprawiają, że odczucia te są głębsze i silniejsze. Jestem szczęśliwa dzieląc się z tobą inspiracją,którą otrzymałam.
Joy Manne
Słowa Campbella mają nadzwyczajne znaczenie, nie tylko dla naukowców, lecz także dla szerszego grona ludzi, którzy uznają za ważne dla swego życia przeszukiwanie mitologicznych ścieżek...
Bohater o tysiącu twarzy to książka, dzięki której Campbell stał się sławny. Jest ona cudownym poszukiwaniem w starożytnych mitach bohaterskich odwiecznej walki człowieka o tożsamość.
TIME
Książka Anny Bokszczanin jest reakcją naukowca na dramatyczne wydarzenia przyrodnicze i społeczne we własnym środowisku lokalnym. Jest prezentacją unikalnych w skali polskiej i światowej wyników badań własnych autorki i zespołu z nią współpracującego, prowadzonych w sytuacji powodzi. Jest też pokazaniem warsztatu badawczego w obszarze szczególnie trudnym, to znaczy w obszarze badań nad odczuciami i zachowaniami dzieci i młodzieży po przeżytej traumie. Jest wreszcie próbą analizy warunków, w których pomaganie ofiarom katastrof i dawanie im wsparcia może być skuteczne.
Barbara Weigl
Oryginalna monografia, napisana w sposób klarowny i syntetyczny, zawiera porcję wiedzy nieproporcjonalnie dużą w stosunku do objętości.
Treści pomieszczone w monografii mają dużą wartość poznawczą. Precyzyjny wywód teoretyczny uzupełniają eleganckie w swej prostocie i pomysłowości badania eksperymentalne.
Piotr Oleś
Od wielu lat trwa gorąca i ożywiona dyskusja: na ile demokracja i jej struktury mogą czy też powinny zaistnieć w Kościele katolickim. Temat ten zyskał na aktualności zwłaszcza w obliczu kontrowersyjnych nominacji biskupich w Austrii i w Szwajcarii pod koniec lat 80. Pojawia się również pytanie, ile rzeczy zmieniło się do tego czasu i w jakim stopniu demokracja obecna jest dzisiaj w strukturach Kościoła. Niniejsza książka z pewnością przyczyni się do ożywienia dyskusji poświęconej temu zagadnieniu.
Istnieje wiele typów wiary. Wiara w Pismo Święte i w Kościół będący depozytariu¬szem tajemnicy objawienia nie jest rezultatem kognitywnych deliberacji rozsądku, ale stanem ufności w Kościół i Pismo Święte. Ufność ta jest zasadą sposobu życia wierzącego, zakotwiczonego w religijnym obrzędzie znaczącym rytm życia jednostki od narodzin do śmierci.
„Wierzę w Amerykę” – mówi Bill Clinton, „wierzę w demokrację” – mówi Tadeusz Mazowiecki, „wierzę w naród polski” – mówi Jarosław Kaczyński. I tak dalej. Wiara tego typu nie jest orzekaniem o stanie, jaki istnieje, ale o stanie, jaki powinien zaistnieć. Jest też zobowiązaniem moralnym, że poświęcę wszystkie swe siły, żeby taki stan zaistniał i przeświadczeniem, że jeśli inni podzielą moją wiarę, stan taki stanie się faktem. Wiara ta ze względu na swe funkcje społeczne, a nawet egzystencjalne, jest bliska wierze religijnej i tak nierzadko jest przez socjologów traktowana. Nadaje się jednak jej często miano „religii cywilnej” lub „religii obywatelskiej”, by odróżnić ją od prawdziwej religii.
Fragmenty Wykładu I
Podjęcie tematu dotyczącego kondycji niereligijnej polskich ateistów zasługuje na szczególną aprobatę. Autor bardzo umiejętnie łączy w swoich badaniach socjologicznych podejście teoretyczne i empiryczne. Radosław Tyrała przyjmuje postawę obiektywnego i rzetelnego badacza, który nie miesza założeń ideologicznych z podejściem empirycznym, zachowuje w analizach socjologicznych neutralny aksjologicznie punkt widzenia.
Z recenzji prof. dra hab. Janusza Mariańskiego
Charakterystykę środowiska niewierzących w Polsce autor kreśli z prawdziwym rozmachem, bo też badania, które przeprowadził zostały zakrojone szeroko. Uznanie budzi sposób, w jaki organizuje wywód. Każdy z rozdziałów empirycznych poprzedzony jest rzetelną, chociaż z konieczności nie wyczerpującą refleksją na temat tytułowego, wiodącego pojęcia, co stanowi dowód szerokiej, socjologicznej erudycji. Podobnie dobre wrażenie robi wykorzystywanie obszernej literatury w interpretacji uzyskanych wyników. Całość książki i wywodów jest dobrze ustrukturowana, narracja jest prowadzona bardzo rzetelnie i bezstronnie. Książka jest bardzo wartościowym studium socjologicznym, wypełniającym lukę w wiedzy na ten temat w Polsce.
Z recenzji prof. dra hab. Włodzimierza Pawluczuka
O duchu. Heidegger i pytanie to jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek wybitnego francuskiego filozofa Jacques’a Derridy. Podejmuje się w niej wnikliwej lektury wystąpień i publikacji Martina Heideggera z okresu przynależności niemieckiego filozofa do NSDAP. Derrida tropi motyw „ducha”, który pojawia się w tym okresie w filozofii Heideggera, starając się jednocześnie ukazać wzajemny splot politycznego zaangażowania na rzecz nazizmu, który stał się udziałem jednego z najważniejszych myślicieli XX wieku, z jego filozoficznym „zwrotem” w stronę myślenia ducha. Derrida odnosi niemniej swoje rozważania do dużo istotniejszego pytania o „ducha” w ogóle, o jego pojęcie w tradycji chrześcijańskiej i żydowskiej, w końcu – o jego znaczenie dla samej filozofii.
Jacques Derrida (1930–2004) – francuski filozof, twórca pojęcia i metody dekonstrukcji filozoficznej, autor wielu fundamentalnych dla współczesnej filozofii prac, takich jak O gramatologii, Pismo i różnica, Głos i fenomen czy Glas. Jego metoda polegała na wnikliwym czytaniu klasycznych tekstów filozoficznych, w których doszukiwał się momentów pęknięć, nieciągłości, elementów wypartych i poddanych wykluczeniu. Badaniom tym towarzyszył zawsze silny impuls etyczny, który kazał Derridzie przeciwstawiać się wszelkim zamkniętym, skończonym formacjom intelektualnym.
Niedługo wydarzy się coś bardzo ważnego.Jedną z najcudowniejszych cech ogólnej teorii względności jest to, że mimo iż istnieje już niemal sto lat, nadal przynosi nowe rezultaty. Dlatego opowieść o niej nie dotyczy wyłącznie przeszłości. Czarne dziury, ciemna materia, ciemna energia i teoria strun są spuścizną teorii Einsteina. Historia ogólnej teorii względności jest wspaniała i wszechobejmująca, jednak istnieje inny, ważny powód, by ją opowiedzieć. Współczesna fizyka przechodzi właśnie czas gwałtownych przekształceń. Naukowcy eksplorują alternatywne teorie grawitacji, które mogą zdetronizować teorię Einsteina, i poszukują egzotycznych obiektów w kosmosie, których istnienie może potwierdzić albo obalić podstawowe zasady ogólnej teorii względności. Coś naprawdę ważnego naprawdę wydarzy się w ciągu następnych kilku lat i musimy rozumieć, dlaczego tak się dzieje. O ile wiek XX był wiekiem fizyki kwantowej, wiek XXI z pewnością pozwoli w pełni rozwinąć skrzydła ogólnej teorii względności Einsteina.Zniewalająca opowieść o przełomowych ideach i niezwykłych postaciach.Sir Roger Penrose, fizyk i matematyk, autor Drogi do rzeczywistości"" i Cykli czasu
Publikacja Edukacja i gospodarka w kontekście procesów globalizacji stanowi taką właśnie wypowiedź, związaną z analizą aksjologiczną fundamentów edukacji i gospodarki, przestrzenią i dynamiką przemian cywilizacyjnych. Ukazano w niej światową przestrzeń gospodarczą i edukacyjną w warunkach kształtujących się procesów globalizacji, zwłaszcza rewolucji informacyjno-komunikacyjnej, a także problematykę ogromnych szans i zagrożeń humanistycznych wymiarów edukacji.
Ważne są przedstawione w książce relacje zachodzące między edukacją a gospodarką oraz oczekiwania wynikające z dokonanych analiz, a także wskazania, jakie wartości promują i kształtują systemy edukacji, a jakie systemy gospodarki. Jaka jest i jaką ma się stawać edukacja w społeczeństwie uczącym się, w społeczeństwie wiedzy i w społeczeństwie sieci? Jakie są możliwości świadomego kształtowania relacji między wzrostem gospodarczym a dbałością o środowisko naturalne i zdrowie człowieka?
Analizy i przemyślenia będące treścią publikacji skłaniają do uściślenia intencji leżących u jej podstaw: Więcej gospodarki w edukacji i edukacji w gospodarce.
Z recenzji:
Praca zbiorowa […] związana jest tematycznie z istotnym i aktualnym społecznie oraz perspektywistycznie rosnącym znaczeniowo zagadnieniem wiązania edukacji z gospodarką w okresie rozwoju procesów globalizacji. Zagadnienie to jest jeszcze słabo zaakcentowane w dorobku naukowym w dziedzinie literatury z nauk społecznych, w tym przede wszystkim z pedagogiki. Należy więc przyjąć z uznaniem inicjatywę przygotowania i opublikowania tej pracy zbiorowej […]. Książka, jak piszą Redaktorzy, „stanowi wypowiedź […] związaną z analizą aksjologiczną fundamentów edukacji i gospodarki, przestrzenią i dynamiką przemian cywilizacyjnych”. Wypowiedź ta nie wyczerpuje wszystkich składników i uwarunkowań oraz diagnoz i prognoz dotyczących problematyki wiązania edukacji z gospodarką w dobie globalizacji, ale stanowi liczący się, zarówno w wymiarze naukowym, jak i praktycznym, głos polskich uczonych, wywołujący potrzebę refleksji i dyskusji.
Z recenzji wydawniczej prof. zw. dra hab. Stanisława Palki
Fundamentalną kwestią poruszaną przez teoretyków muzyki jest związek pomiędzy muzyką a emocjami. Wiele teorii dotyczących natury i znaczenia muzyki jako formy sztuki uznaje, że jedną z istotnych wartości muzyki jest jej zdolność do reprezentowania, wyrażania, przekazywania lub symbolizowania wielu pozamuzycznych emocji. Jednak teorie te zostały odrzucone przez tych, którzy uważają, że wartości każdego dzieła muzycznego są specyficznie muzyczne i w związku z tym muszą być wolne od jakiegokolwiek związku między muzyką a emocjami.
Autorka podejmuje problematykę roli sołtysów i sołtysek we współczesnych środowiskach wiejskich. Książka zawiera analizę mechanizmów obejmowania tej funkcji, działań i sieci współpracy sołtysów i sołtysek oraz oczekiwań społecznych wysuwanych wobec nich przez innych aktorów lokalnych. Kim są współczesne sołtyski i sołtysi i jakie przyjmują strategie działania? Jakie są przyczyny i konsekwencje wyraźnego wzrostu liczby kobiet wśród ogółu sołtysów w Polsce w ostatnich dekadach?
Książka została oparta na różnorodnym, jakościowym i ilościowym materiale empirycznym, zebranym przez Autorkę. Teorie kapitału społecznego i rekrutacji politycznej stanowią ramy prezentowanych tu analiz szeroko ujętych procesów przemian, jakim podlegają wzory współpracy oraz role społeczne kobiet i mężczyzn w polskich środowiskach wiejskich.
Książka zapełnia istotną lukę w wiedzy o polskiej wsi, o społeczeństwie obywatelskim w Polsce i samorządności lokalnej na tym szczeblu.
dr hab. Jerzy Bartkowski, prof. UW
Zwracam uwagę na benedyktyński wkład pracy autorki w zgromadzenie tak bogatego i różnorodnego materiału empirycznego.
prof. zw. dr hab. Janina Sawicka
Obowiązkowa lektura dla mężczyzn i kobiet wszystkich pokoleń.Średnio raz na minutę w Demokratycznej Republice Konga dochodzi do gwałtu. W światowym rankingu to drugie najniebezpieczniejsze miejsce dla kobiet – kraj, w którym najczęściej dochodzi do nadużyć na tle seksualnym. „Zaszczytną” pierwszą pozycję zajmuje Afganistan. Niewiele dalej plasuje się Kenia. Sally Armstrong, wielokrotnie nagradzana dziennikarka, podróżując przez szarpane wojenną zawieruchą kraje, docierając do pojedynczych głosów, które odważyły się mówić w imieniu milionów, tworzy niezwykle poruszający i odważny reportaż, kolekcję prawdziwych historii, które składają się na „złamane piękno” dzisiejszego świata. Świata, w którym dramat ludzkich istnień na szczęście powoli rozjaśnia się perspektywą nadchodzących zmian.Kobiety od Nowego Jorku po Nairobi i od Kabulu po Caracas zmieniają istniejący stan rzeczy. Na całym świecie organizują się, by wyrażać sprzeciw wobec gwałtów, zabójstw honorowych, poligamii, kamienowania i dziesiątków innych usankcjonowanych religijnie lub kulturowo aktów przemocy przeciwko kobietom. To im poświęcona jest ta książka.Sally Armstrong w „Wojnie kobiet" przedstawia niezwykłe kobiety, które jak świat długi i szeroki, idą naprzód z podniesionym czołem. To fantastyczne, że udało się zebrać ich głosy w jednej książce, bo dzięki temu poznajemy zróżnicowany, niedający się zignorować i bliski zwycięstwa ruch kobiecy aktywny na całym świecie.Eve Ensler, dramatopisarka wyróżniona nagrodą Tony, performerka, działaczka i autorka „Monologów waginy"W tej wyjątkowo poruszającej i fascynującej książce Sally Armstrong przedstawia nadzwyczajne kobiety i dziewczęta z całego globu – takie, które wzbudziły jej podziw i pracują nad stworzeniem nowego świata.Will SchwalbeFeministyczna instrukcja działania.„Toronto Star”Wzruszające, pobudzające do myślenia i dobitne przypomnienie, że walka o równouprawnienie kobiet trwa. Obowiązkowa lektura dla mężczyzn i kobiet wszystkich pokoleń.Dr Samantha Nutt, pisarkaMądra, głęboka książka.Madeline Di Nonno, dyrektor wykonawczy Geena Davis InstituteNa całym świecie kobiety i dziewczęta domagają się swoich praw. Armstrong trafiła do nich wtedy, gdy niewielu dziennikarzy zadawało sobie trud, by choćby poznać ich nazwiska.Anna Maria Tremonti, prowadząca programy w CBC Radio OneSally Armstrong jest korespondentką wojenną dla wszystkich kobiet świata.Michelle Landsberg, autorka „Writing the Revolution"Wiele historii zawartych w Wojnie kobiet umknęło uwadze świata. Armstrong dosłownie przemierzyła pustynie i puszcze, aby je opisać. Wynik jest wstrząsający – szczegóły mogą wywołać u czytelników dreszcz i doprowadzić ich do płaczu, ale nawet u tych najbardziej przesiąkniętych cynizmem obudzą nadzieję.„Winnipeg Free Press”
Tomasz Ciesielski nie kryje, że zaproponowany przez niego temat – czyli neuroestetyka tańca – „dla większości polskich akademików i praktyków teatralnych jest wciąż jeszcze odległy” i budzi daleko idącą nieufność. Autor odważnie wkracza jednak na tę drogę, formułuje śmiałe hipotezy, nie obawiając się uproszczeń czy błędów. To właśnie stanowi o wartości i oryginalności Tanecznego umysłu. Już sam tytuł zapowiada niezwykłą przygodę intelektualną! Owo „ucieleśnione poznanie”, badane w perspektywie neurokognitywistycznej, wyrasta zarazem z osobistego doświadczenia autora. Łączy on bowiem refleksję naukową, wywiedzioną z szerokiego spektrum współczesnych neuronauk, z doświadczeniem czynnie uprawiającego tę sztukę tancerza.
prof. zw. dr hab. Anna Kuligowska-Korzeniewska
O tańcu można mówić na wiele sposobów – jak o wszystkim – kłopot z tańcem polega zaś na tym, że zbyt łatwo kilka sposobów zyskało sobie w tym mówieniu pozycję uprzywilejowaną. To dobrze, że trafić możemy na sposób, który tę pozycję podważa. (…) Mam nadzieję, że praca stanie się zaczątkiem owocnej rozmowy i pozwoli jeżeli nie zrozumieć taniec, to w jakimś stopniu do zrozumienia się zbliżyć.
dr Jacek Owczarek – choreograf, tancerz
Cieszę się, że Tomasz Ciesielski podjął się pisania o tańcu, samemu go praktykując. Z jednej strony dotyka go z perspektywy naukowej, z drugiej – bierze pod uwagę cały komponent doświadczeniowej biologiczności tańca, w tym kwestii umysłu. Pozwala abstrakcyjnemu światu tańca spotkać się z abstrakcyjnym światem nauki poprzez medium ciała i umysłu. (…) W książce została podkreślona potrzeba synchronizacji ciała i umysłu, serca i duszy, intuicji i świadomości – z wiedzą.
Iwona Olszowska – tancerka, choreograf, pedagog tańca
Czym jest rytuał? Czy dzięki rytuałom można odnieść większy sukces w życiu? Jak za pomocą rytuałów stworzyć więź? Żyjemy w świecie rytuałów. Rytuały towarzyszą nam w zasadzie od momentu narodzin aż do śmierci. Warto więc poznać je dokładniej i nauczyć się wykorzystywać ich wielką moc w życiu codziennym. One bowiem są odpowiedzialne za owocną komunikację, za dobry klimat w firmie, za bliskość i respektowanie granic w rodzinach i partnerskich związkach.
Niniejsza książka jest rzetelnym i przystępnie napisanym leksykonem, zawierającym przeszło 200 pojęć niezbędnych do pełnego zrozumienia procesu komunikacji i używanych w badaniach kulturowych. Obejmuje ona zagadnienia dotyczące ludzkiego języka, życia społecznego, a także kwestie związane z kulturą popularną (mediami, subkulturami itd..). Jej autorzy, doświadczeni nauczyciele i wykładowcy, w sposób jasny oraz zwięzły definiują słowa-klucze współczesnej humanistyki. Wyjaśniają takie hasła, jak: "propaganda", "globalizacja", "cybernetyka", a nawet "styl", "pogłoska" czy "zdrowy rozsądek". Przy każdym terminie wskazują kontekst jego występowania, twórcę (jeśli taki istnieje) oraz wiele odniesień do literatury przedmiotu.
"Kluczowe pojęcia w komunikowaniu i badaniach kulturowych" przeznaczone są nie tylko dla amatorów humanistyki - chcących pogłębić swoją wiedzę - ale i znawców tematu, pragnących zapoznać się z aktualnym dorobkiem, a także stanowiskiem innych naukowców. Warto je mieć na swojej półce.
Komunikacja jest specyficznym procesem społecznym, bowiem przebiega zawsze w środowisku społecznym, zachodzi w określonym kontekście społecznym oraz ma charakter dynamiczny i symboliczny. Komunikowanie się jest kontaktem społecznym w sensie przekazywania i przyjmowania informacji. Proces komunikacji jest interakcyjny, ponieważ tworzy stosunki partnerskie (symetryczne) lub podporządkowania (niesymetryczne lub komplementarne). Komunikacja daje nam szansę na wymianę myśli i współdziałanie, umożliwia wyrażanie uczuć i zaspokajanie potrzeb społecznych, stanowiąc mechanizm wyrażania satysfakcji czy frustracji. Czy potrafimy się skutecznie komunikować? Wiele nieporozumień w relacjach interpersonalnych jest wynikiem złej komunikacji. Niewłaściwe odczytanie intencji z jednej strony, zawoalowane oczekiwania z drugiej – oto trudności, których doświadcza niemal każdy z nas w codziennych rozmowach. [...] Teksty zawarte w niniejszym zbiorze zawierają treści dotyczące różnorodnych aspektów komunikacji interpersonalnej w rodzinie, komunikacji medialnej, komunikacji w grupie oraz prezentują nowe środki komunikacji w edukacji. Ze Wstępu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
