W książce „Po nitce do kłębka” opracowano 30 przysłów i powiedzeń polskich. Na początku uczeń „poruszając się” po diagramie zgodnie ze strzałkami, „zbiera” litery i zapisuje je na liniach – w ten sposób dowiaduje się, jakie przysłowie lub powiedzenie będzie poznawał. Następnie wykonuje zadania dotyczące jego znaczenia, sytuacji, w których możemy go używać, i przykładowych zastosowań. Ćwiczenia umieszczone w tej książce mogą być wykorzystywane przez nauczycieli i terapeutów podczas lekcji (np. języka polskiego), zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, terapii pedagogicznej lub przez rodziców jako forma rozrywki w domu.
Lehahayer. Czasopismo poświęcone dziejom Ormian polskich. Tom 5Publikacja poświęcona polskim Ormianom wielowiekowej społeczności, choć nielicznej, to ze znaczącym dorobkiem kulturowym, który funkcjonował i nadal jest żywotny w kulturze polskiej.
Walki toczone w miejscowościach, o każdą ulicę, nie były rzeczą nową, ale ruiny zbombardowanych miast oraz zaawansowana broń sprawiły, że podczas II wojny światowej poziom ich brutalności i gwałtowności stał się znacznie wyższy. Publikacja, oparta na rzadko spotykanych brytyjskich, amerykańskich, niemieckich i radzieckich dokumentach szkoleniowych z czasów wojny, nakreśla ewolucję doktryn dotyczących walk o budynki. Korzysta też z relacji żołnierzy, walczących zarówno na froncie zachodnim, jak i wschodnim, zwracając szczególną uwagę na bitwy o Stalingrad, Warszawę i marsz Aliantów w głąb Niemiec. Pozycja ta, ilustrowana fotografiami, diagramami oraz kolorowymi scenariuszami taktycznymi, pozwala na odkrywczy wgląd w taktykę i doświadczenia walczącej na ulicach miast piechoty.
Niniejsza książka, zawierająca mnóstwo cytatów i konkretnych przykładów, wyjaśnia praktyczne szczegóły kryjące się za niezwykłymi dokonaniami armii brytyjskich na Półwyspie Iberyjskim i w innych rejonach. Autor korzysta ze źródeł z epoki – podręczników szkoleniowych, rozkazów operacyjnych i osobistych relacji – aby wykroczyć poza utarte stereotypy dotyczące „linii w starciu z kolumną” i czworoboku obronnego. Po jasnym opisaniu, jak bataliony Wellingtona poruszały się i walczyły na polu bitwy, zajmuje się również takimi szczegółami, jak taktyka na szczeblu brygady, szturmowanie wyłomów i desanty z morza. Wśród ilustracji znajduje się wiele oryginalnych diagramów z nowatorskiego podręcznika Davida Dundasa z 1792 roku.
Laureat nagrody komandora Johna Barry’ego, Ligi Marynarki Stanów Zjednoczonych za rok 2017. Historyk, o którym mówi się, że „robi dla marynarki wojennej to, co Stephen Ambrose dla armii”, przedstawia bezprecedensowy opis nadzwyczajnej kampanii powietrznej, lądowej i morskiej, która doprowadziła Marynarkę Wojenną Stanów Zjednoczonych na szczyt potęgi i wyznaczyła powstanie USA jako globalnego supermocarstwa.
„Hornfischer jest liderem w dziedzinie morskiej historii drugiej wojny światowej (…) pisana jego piórem rozgrywa się niczym intensywny thriller (…) narracja non-fiction w jej najlepszym wydaniu – po prostu książka, której nie wolno przegapić” – James M. Scott, gazeta „Charleston Post and Courier”,
Potężnym uderzeniem na wyspy archipelagu Marianów w czerwcu 1944 roku Stany Zjednoczone przekroczyły barierę wojny totalnej. W swoim mistrzowskim popisie na polu dramatycznej opowieści, stanowiącej owoc szeroko prowadzonych badań nad niedawno udostępnionymi materiałami źródłowymi, James D. Hornfischer ożywia historię kampanii, która stanowiła punkt wyjścia do wymuszenia kapitulacji Japonii i na zawsze zmieniła współczesną sztukę wojny. Skupiając się na dowódcach, uczestnikach zmagań na linii frontu oraz zwykłych ludziach, Hornfischer opowiada historię kulminacji ostatniego etapu wojny na Pacyfiku w sposób odmienny niż dotychczas. Mamy tu potężne operacje desantowe na Saipanie, Tinianie i Guam; oszałamiające bitwy powietrzne słynnego „Wielkiego polowania na indyki na Marianach”; pierwsze użycie na szeroką skalę minerskich zespołów płetwonurków; największy samobójczy atak w czasie wojny; śmiałe operacje w małej i dużej skali, które umożliwiły przeprowadzenie strategicznej ofensywy bombowej, z kulminacją w postaci atomowych uderzeń na Hiroshimę i Nagasaki.
Od mórz środkowego Pacyfiku po wybrzeża Japonii, „Flota w czasie przypływu” to poruszający, autorytatywny i kinematograficzny obraz finału drugiej wojny światowej.
„Imponująco przejrzysta opowieść (…) zachwycająca, fascynująca” – The Wall Street Journal,
„Niezwykły pomnik poświęcony odwadze – zarazem ostrzeżenie dla świata, który dziś pozostaje niestabilny i niespokojny” – admirał James Stavridis, były naczelny dowódca NATO, autor książki Sea Power,
„Mistrzowski i świeży opis ostatnich dni wojny na Pacyfiku, który rozszerza poprzednie prace takich klasyków historii działań morskich, jak Samuel Eliot Morison” – The Dallas Morning News
„Mistrzowski opis ostatniego roku barbarzyńskiej wojny na Pacyfiku, łączący oryginalność wiedzy, wciągającą narrację, świetny osąd historyczny i empatię w stosunku do żołnierzy, wyjaśniający dlaczego pokonanie Japończyków okazało się tak kosztowne – oraz jak skuteczne były amerykańskie wojska i jak, na koniec, humanitarne. ‘Flota w czasie przypływu’ to po prostu popularnonaukowa historia wojskowości w swoim najlepszym wydaniu” – Victor Davis Hanson, autor Carnage and Culture, pracuje na wydziale historii klasycznej i wojskowości Instytutu Hoovera na Uniwersytecie Stanforda,
„Hornfischer jest liderem w dziedzinie morskiej historii drugiej wojny światowej (…) [i] stworzył imponującą i płynną narrację (…) pisana jego piórem historia rozgrywa się niczym intensywny thriller (…) mocna proza stworzona przez poetę (…) ‘Flota w czasie przypływu’ to po prostu książka, której nie wolno przegapić” – James M. Scott, gazeta Charleston Post and Courier,
„Imponująco wyraziste świadectwo (…). Hornfischer w świeży i satysfakcjonujący sposób opisuje wszystkie główne postaci, a jego Iliada zawiera także setki innych, ponieważ pcha on naprzód tę skomplikowaną historię elastycznymi przejściami, które nie pozostawiają czytelnika osamotnionego wśród szczegółów (…) pod koniec tej godnej podziwu i fascynującej książki Hornfischer wyraża przekonanie, że gdyby Stany Zjednoczone nie użyły najstraszliwszej broni, jaką do tej pory wynaleziono, oznaczałoby to śmierć kolejnych setek tysięcy ludzi z obu stron” – The Wall Street Journal
Opis pochodzi od wydawcy.
Apacze – jeden z najdzielniejszych i najbardziej znanych narodów indiańskich Ameryki Północnej. Lud legendarnych i nieposkromionych wojowników, ostatnich wolnych Indian, jacy ulegli cywilizacji białego człowieka, i słynnych wodzów, takich jak Mangas Coloradas, Cochise, Juha, Victorio i Geronimo, których imiona znają wszyscy miłośnicy Indian.
Będąc ludem bardzo wojowniczym, Apacze rodzili się i żyli do walki. Ich legendarne umiejętności i wytrzymałość są potwierdzone zeznaniami białych żołnierzy – ich przeciwników. Określenie „tygrysy rasy ludzkiej” (human tigers), którym amerykański generał George Crook obdarzył Apaczów, idealnie pasuje do sposobu prowadzenia wojny w ich surowej ojczyźnie. Ich nieustępliwa walka o wolność uczyniła z nich ikonę wszystkich Indian i zaprzątnęła umysły oraz wyobraźnię wielu amerykańskich i europejskich twórców, czyniąc z Apaczów bohaterów niezliczonej liczby książek i filmów opowiadających historię Dzikiego Zachodu.
JAROSŁAW WOJTCZAK – prawnik, podróżnik, pisarz historyczny, autor wielu monografii w słynnej serii wydawnictwa Bellona „Historyczne Bitwy”, m.in. Quebec 1759, Vicksburg 1862-1863, Sand Creek 1864, Wojna meksykańska 1861-1867, Wojna paragwajska 1865-1870, Minnesota 1862. Ostatnio opublikował syntezy Jak zdobyto Dziki Zachód (2016) oraz Indianie i Blade Twarze (2017), a także monografię W pogoni za Pancho Villą (2017). W 2013 roku za pracę twórczą otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi, a w 2015 odznakę Ministra Kultury „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Opis pochodzi od wydawcy
Szoa (Zagłada, fr. Shoah, z hebrajskiego „katastrofa”) – tę nazwę Gérard Rabinovitch wybiera na określenie ludobójstwa, którego ofiarą padła ludność żydowska podczas drugiej wojny światowej. Zgroza, jaką wzbudza Zagłada, nadal kładzie się cieniem na współczesności. Niczym złowieszczy duch, po dziś dzień nie do końca rozszyfrowany, wciąż nawiedza historię europejskiej cywilizacji. Doszło wówczas do zerwania cywilizacyjnej tkanki, i fakt ten odciska niezatarte piętno na naszych czasach. Przypominanie o realności tych wydarzeń jest ważnym przedsięwzięciem edukacyjnym, jednak refleksja nad tym, jakie nauki i ostrzeżenia płyną z Zagłady, stawia dopiero pierwsze kroki. Wymaga ona wielodyscyplinarnego podejścia, skorygowania niektórych nawyków myślowych i uzupełnienia naszej wiedzy.
Gérard Rabinovitch - Filozof i socjolog, autor między innymi Terrorisme/Résistance. D’une confusion lexicale a l’époque des sociétés de masse (2014) oraz Somnambules et Terminators. Sur une crise civilisationnelle contemporaine (2016), które ukazały się staraniem Éditions de Bord de l’eau.
Druga strona grzechu pozostaje na granicy powieści i eseju. Jest swoistym traktatem usiłującym rozstrzygnąć zagadkę bytu w oparciu o intuicję, penetrację somnambuliczną, zmysły i wiedzę z zakresu fizyki kwantowej. Tłem narracji jest biografia autorki, w tym jej wieloletnia emigracja, nazwijmy to zarobkowa, choć w istocie była ona penetracją i nowych światów, i samego siebie, którego lepiej widać zarówno w oderwaniu od pieleszy kulturowych, jak i w sferze nowych, nieraz traumatycznych doświadczeń.
Cztery gastarbeiterskie powieści Łucji Fice stworzyły mocny fundament pod Drugą stronę grzechu, ale zarazem były cennym dokumentem emigracji poakcesyjnej (która stała się losem blisko trzech milionów Polaków od 2004 roku).
dr Stefan Pastuszewski
Redaktor czasopisma „Akant”
„Nic nie jest takie, na jakie wygląda” – napis na budynku CIA.
Książki tej nie da się jednoznacznie przyporządkować do jednego gatunku literackiego. Łucja Fice z niesłychaną gracją i lekkością przechodzi z jednej formy do kolejnej: z powieści, przez esej i poezję, skończywszy na rozważaniach natury filozoficznej i naukowej.
Autorka odnosi się do swoich przeżyć, przemyśleń i dzieli się z czytelnikiem nietuzinkową intuicją, starając się wyjaśnić pewne zjawiska, z pozoru niewyjaśnialne. Poszukuje sensów, odkrywa własną duszę, dzieli się z innymi swoją wrażliwością i głębią postrzegania.
Każda karta „Drugiej strony grzechu” to jak podróż w nieznane bez przewodnika. Należy się w nią zagłębić, by zastanowić się choć przez chwilę nad otaczającym nas światem i zrozumieć jego sens w momencie, kiedy utraci się tych, których się kocha najbardziej.
Od redakcji
Haft na styku światów
Być może grzechem jest prowadzić takie rozważania. To, co jest – objaśnia nam fizyka. To, dlaczego jest – metafizyka. A to, jak jest? W jaki sposób nasz wewnętrzny świat przyswaja, absorbuje świat zewnętrzny? Jak powstają nasze spostrzeżenia, nasze refleksje? Co dzieje się w nas, kiedy patrzymy? Co dzieje się w nas, kiedy zamykamy oczy? To wszystko objaśnia nam – a przynajmniej próbuje – ta powieść. Zdarzenia dzielą się na codzienne, niecodzienne i te, które się nie zdarzyły. Pomiędzy fizyką a metafizyką rozciąga się bezkres, który próbuje wypełnić ta powieść. Bezkres emocji, empatii, gestów dokonanych i niedokonanych, zdarzeń które miały miejsce, miały mieć miejsce – były oczekiwane, nigdy nie miały miejsca, a mogły – tak sugeruje bohaterce po latach jej refleksja.
Dwoje dojrzałych ludzi, kobieta i mężczyzna, oboje z bagażem pamięci o wspólnym życiu. Mężczyzna wychodzi do pracy, kobieta patrzy w lustro. Kobieta wyjeżdża do pracy, mężczyzna umiera. Kobieta wraca i parzy kawę tak, jak ją uczył zmarły mąż.
Haft na styku światów – swoiście pojęty monolog wewnętrzny, gdzie opowieść o życiu dwojga ludzi oplata koronka zamyślenia o nim, a który prowadzi kobieta. Ze strony na stronę coraz rozleglejsza koronka, bo buddyzm sąsiaduje tam z mechaniką kwantową, a krążące w umyśle potencjały, z których potem wywodzą się nasze myśli – z magią najbardziej osobistych wspomnień. „Jesteśmy wszyscy jak cząsteczki patrzące na siebie. Oby patrzeć z sercem”. Ostatnie zdania tej opowieści są jej najlepszą syntezą – o tym właśnie ona jest.
Alski
Patroni: Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie, Związek Literatów Polskich Oddział w Zielonej Górze
O zamachu na Kutscherę, na Koppego czy walkach „Parasola” napisano już wiele książek, nakręcono wiele filmów. W tej książce po raz pierwszy zabierają głos sami uczestnicy tych legendarnych akcji i ich bliscy.
Na wystawie w 1874 roku Claude Monet pokazał w atmosferze skandalu Impresję, wschód słońca obraz, który otworzył drogę do największej rewolucji w sztuce XIX wieku. Miejsce skostniałego stylu akademickiego zajął impresjonizm, który rozpoczął triumfalny marsz ku sztuce awangardowej. Album prezentuje kamienie węgielne współczesnego malarstwa. Możemy w nim podziwiać dzieła największych artystów tego okresu, takich jak: Czanne, Degas, Renoir, Manet, Pissarro, Sisley, Van Gogh, które osiągają dziś niebotyczne ceny.
Zdefiniowany w latach 90. XIX wieku zakopiański styl opierał się na elementach kultury góralskiej, uznawanej przez Witkiewicza za rdzennie polską. Autorka prezentuje bogactwo stylu obejmującego nie tylko budowę domów czy kościołów, ale też ich wnętrza i wyposażenie: meble, sprzęty gospodarcze, ubiory, wyroby z ceramiki, instrumenty muzyczne i pamiątki. Elementy kultury górali odnajdujemy także w twórczości kompozytorów i pisarzy. W szerszym pojęciu styl zakopiański obejmuje wszystkie przejawy przenikania ludowej sztuki Podhala do kultury narodowej.
Uważa się go za jednego z największych malarzy wszech czasów i najbardziej wszechstronnie utalentowaną osobę w historii. Był architektem, filozofem, muzykiem, pisarzem, odkrywcą, matematykiem, mechanikiem, anatomem, wynalazcą, geologiem, rzeźbiarzem i malarzem. Mona Lisa, Ostatnia wieczerza i Człowiek witruwiański to najbardziej znane dzieła na świecie. Jego Dama z gronostajem jest jedyną pracą artysty, jaka znajduje się w polskich zbiorach.
Książka Mosty kolejowe na Śląsku do 1945 roku umożliwia poznanie bogatych dziejów najważniejszych obiektów mostowych oraz prześledzenie rozwoju mostowej myśli inżynieryjnej stosowanej na Śląsku Pruskim przez ponad 100 lat funkcjonowania kolei. Od epoki wielkich kamiennych mostów sklepionych przez okres dominacji konstrukcji stalowych po stosowanie technologii żelbetowejO wyjątkowości śląskich obiektów mostowych przesądza nie tylko użycie zaawansowanych w ówczesnej Europie technologii. Zachowane na tym terenie rzadkie zabytkowe egzemplarze nie istnieją już dzisiaj w innych częściach kontynentu. Wystarczy wymienić konstrukcje wspornikowe Gerbera w mostach nad Osobłogą w Racławicach Śląskich oraz nad zaporą wodną w Pilchowicach, gdzie zastosowano szczególnie długie dźwigary kratownicowe osiągające 119 m.Oprócz dziejów i parametrów mostów i wiaduktów w książce uwzględniono także krótkie życiorysy najważniejszych budowniczych oraz wskazano główne przedsiębiorstwa budowlane uczestniczące w ich powstawaniu. Bogatą ikonografię przedwojenną i współczesną uzupełniają liczne plany sytuacyjne ukazujące parametry obiektów.
Prezentowane narzędzie diagnostyczne jest adresowane przede wszystkim do logopedów pracujących w przedszkolach i służy do wykrycia zaburzeń mowy u dzieci w wieku przedszkolnym. Pozwala na dokonanie wstępnej diagnozy logopedycznej. W narzędziu diagnostycznym zastosowano próby niestandaryzowane, obserwację i wywiad. Dzięki zastosowaniu prób diagnostycznych możliwa jest ocena takich funkcji, jak: rozumienie mowy, artykulacja, sprawność narracyjna, fonacja. Ponadto próba taka bada czynności prymarne, takie jak: oddychanie i połykanie, a także budowę i funkcjonowanie narządów mowy oraz percepcję słuchową. Prezentowany zestaw prób umożliwia w krótkim czasie przeprowadzenie wstępnej diagnozy logopedycznej dzieci w wieku od 3. do 6. roku życia. Dla każdego przedziału wiekowego została opracowana osobna Karta badania mowy, dzięki czemu diagnoza staje się bardziej precyzyjna.
Problematyka władzy lokalnej jest z natury rzeczy bardzo szeroka i podejmowana przez przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych. Każda z nich koncentruje się na nieco innym aspekcie funkcjonowania władzy lokalnej. W niniejszej monografii, mającej charakter przede wszystkim politologiczny, podjęto próbę odpowiedzi na dwa zasadnicze pytania badawcze:1. Jakie społeczność wiejska miała polityczne i prawne możliwości udziału w wyłanianiu władz lokalnych oraz w zarządzaniu sprawami lokalnymi?2. Jaką rolę w tym poszerzaniu (lub ograniczaniu) możliwości partycypacji odgrywały zmieniające się podziały terytorialne obszarów wiejskich?
ASA NISI MASA magia 8 Felliniego.Analiza arcydzieła filmowego Federica Felliniego dotycząca jego fascynacji Jungiem, magią, telepatią oraz symboliką wody, ogniska domowego i tańca. Z unikatowymi fotosami z planu zdjęciowego.
Radio Wolna Europa zostało stworzone z myślą o przeciwdziałaniu propagandzie władz komunistycznych za żelazną kurtyną. Mimo politycznych celów, jakie stawiała sobie Radiostacja, dyrektor Rozgłośni Polskiej RWE, Jan Nowak-Jeziorański, doskonale rozumiał, że program musi łączyć politykę z edukacją, a także być dla słuchaczy w Polsce oknem na świat zachodniej kultury, nie wykluczając masowej. Taką właśnie rolę spełniały audycje o charakterze historycznym i kulturalnym: stanowiły przeciwwagę dla zniekształcanej przez władze komunistyczne interpretacji historii Polski oraz dostarczały informacji o najważniejszych wydarzeniach i osiągnięciach z dziedziny literatury, sztuki i muzyki. To właśnie dzięki RWE polska młodzież po raz pierwszy miała okazję posłuchać piosenek zespołu The Beatles.
Czwarty tom Dokumentów do dziejów Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa stanowi przegląd najważniejszych audycji historycznych i kulturalnych nadawanych na falach Radiostacji. Czytelnik znajdzie tu też obszerny wstęp Rafała Habielskiego, który wyjaśnia doniosłą rolę, jaką spełniały te programy.
„Próba przedstawienia procentowego udziału audycji historycznych w ogólnym czasie emisji nie jest zadaniem łatwym (…). Wypada zadowolić się wobec tego pewnością, że spełniały one w programie Rozgłośni doniosłą rolę. Dowodzą tego poruszane zagadnienia, ze względu na cenzurę zwykle nieobecne w obiegu krajowym, a także ranga autorów audycji, publicystów, naukowców i świadków historii”.
Ze „Wstępu” Rafała Habielskiego
Czy w czasach, gdy Elon Musk prognozuje ceny prywatnych lotów na Marsa, a Richard Branson odlicza czas do pierwszego komercyjnego startu kosmicznego wycieczkowca, ktokolwiek pamięta jeszcze, że człowiek postawił stopę na Księżycu zaledwie pół wieku temu? Młodzi użytkownicy Facebooka, Twittera i Snapchata śledzą z wypiekami na twarzy poczynania SpaceX i Virgin Galactic, niewiele wiedząc o początkach lotów kosmicznych. Pora to zmienić!Mike Collins, legendarny uczestnik misji Gemini 10 i Apollo 11, przybliża historię jednego z największych osiągnięć ludzkości i jednej z najwspanialszych dziejowych przygód. I robi to w taki sposób, że książkę czyta się jednym tchem.Jeśli masz na koncie dziesiątki obejrzanych filmów czy seriali sci-fi i po prostu chciałbyś dla odmiany poznać prawdę o tym, jak wygląda szkolenie na astronautę, lot w kosmos i życie ludzi, którzy z dnia na dzień zostali bohaterami posłuchaj szczerej, bezkompromisowej opowieści Mike'a Collinsa. Już nigdy nie spojrzysz w gwiazdy tak samo jak przedtem.?ICHAEL COLLINS urodził się w Rzymie w roku 1930. Po ukończeniu Akademii Wojskowej wstąpił do Sił Powietrznych, gdzie służył jako pilot myśliwca i pilot doświadczalny. Należał do trzeciej grupy astronautów NASA w 1963 roku. Podczas swojej pierwszej misji kosmicznej, Gemini 10, ustanowił rekord wysokości lotu i został trzecim amerykańskim astronautą, który odbył spacer w kosmosie. Na historyczną misję Apollo 11 na Księżyc w lipcu 1969 roku poleciał jako pilot modułu dowodzenia. Wielokrotnie odznaczony orderami państwowymi i honorowymi tytułami naukowymi, odszedł na emeryturę w stopniu generała brygady. Mieszka na Florydzie z żoną Patricią. Ma dwie córki i siedmioro wnucząt. Wolny czas spędza na wędkowaniu i malowaniu akwarelami.
Partner wydania: Muzeum Tatrzańskie w ZakopanemZanim pod Tatrami zaczęli się regularnie pojawiać turyści, Zakopane zamieszkiwał lud na pół dziki, chytry i chciwy. Rafał Malczewski pisał zaś, że zmienna aura Zakopanego kładła zdrowego w bety, halny wiatr wytracał chorych na płuca, z silniejszych robił alkoholików.Jak więc doszło do tego, że to miejsce niebezpieczne dla kieszeni i groźne dla zdrowia stało się ulubionym celem turystycznym Polaków, a dla wielu artystów, pisarzy i kompozytorów domem?Agnieszka Lisak postanowiła znaleźć odpowiedź na to pytanie. Zmieniające się warunki życia, rozwijający się transport, dzięki któremu miejscowość zyskała łączność ze światem, a także coraz większa popularność wędrowania bez praktycznego celu, czyli turystyki. Na kartach tej książki nie brakuje też popularyzatorów Zakopanego. Nie tylko Tytusa Chałubińskiego, najbardziej znanego miłośnika Tatr, ale i księdza Stolarczyka, Sabały, Walerego Eljasza-Radzikowskiego czy Stanisława Barabasza. Ludzi, którzy rozsławili urok sielankowania pod Tatrami.
Leksykon aksjologiczny Słowian i ich Sąsiadów – którego kolejny zeszyt poświęcony WOLNOŚCI oddajemy w ręce Czytelników – jest próbą paralelnego opisania świata wartości słowiańskich na szerszym tle porównawczym. Tytuł Leksykonu jest poniekąd umowny, bo chodzi o wartości podzielane nie tylko przez poszczególne narody słowiańskie, ale też przez ich bliższych i dalszych sąsiadów.
Leksykon jest adresowany do wszystkich, zainteresowanych problematyką wartości, ich rangą i rolą w dyskursie publicznym, w skali zarówno narodowej, jak i ponadnarodowej. Nasza publikacja ma przyczynić się do lepszego rozumienia się ludzi mówiących różnymi językami, ma pomóc im we wzajemnym zbliżeniu. Wyróżnianymi adresatami Leksykonu są młodzi adepci studiów językowych i antropologicznych, którzy mają szczególne predyspozycje i zobowiązanie, by wpływać na niwelowanie barier w komunikacji międzykulturowej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
