Publikacja stanowi podsumowanie projektu badawczego „Społeczeństwo Drugiej Rzeczypospolitej. Nowa próba syntezy”, realizowanego od 2010 r. przez Zakład Historii Społecznej XIX i XX wieku IH PAN. Jego podstawowym celem była konfrontacja ustaleń polskiej historii społecznej z lat 60.–70. XX w. ze współczesną refleksją nauk społecznych i humanistycznych w kwestii badań i opisu struktury społecznej i życia społecznego. Celem tomu jest uporządkowanie, podsumowanie i syntetyczna prezentacja kilkuletniej zbiorowej pracy i refleksji nad fenomenem społeczeństwa Drugiej RP. Autorami zamieszczonych tekstów są przede wszystkim organizatorzy sesji i warsztatów zorganizowanych w ramach projektu: Anna Landau-Czajka, Włodzimierz Mędrzecki, Mateusz Rodak, Katarzyna Sierakowska, Tadeusz Stegner, Agata Zawiszewska i Janusz Żarnowski.
HISTORIA WSZECHŚWIATA W PIGUŁCE
Stephen Hawking jest uważany za jeden z najznakomitszych umysłów współczesnego świata: jako znakomity fizyk teoretyk przyczynił się do ustalenia nowego poglądu na budowę wszechświata i materię, która go wypełnia. Ilustrowana teoria wszystkiego składa się z siedmiu wykładów, w których autor wyjaśnia historię znanego nam wszechświata. Wykłady są znakomitym odbiciem nie tylko jego niezwykłej inteligencji, ale również charakterystycznego poczucia humoru.
Hawking zaczyna od historii naszych poglądów kosmologicznych, od twierdzenia Arystotelesa, że Ziemia jest kulą, do odkrycia Hubble'a - ponad dwa tysiące lat później - że wszechświat się rozszerza. To stanowi dla niego punkt wyjścia w wyprawie do granic współczesnej fizyki - omawia teorie powstania wszechświata (m.in. teorię wielkiego wybuchu), czarne dziury i naturę czasoprzestrzeni. Na zakończenie rozważa pytania, na które fizycy jeszcze nie znają odpowiedzi - jak połączyć teorie opisujące różne zjawiska w jedną, ogólną "jednolitą teorię wszystkiego". "Jeśli poznamy odpowiedź na to pytanie - twierdzi Stephen Hawking - będzie to największy triumf ludzkiego rozumu."
Książka Randy’ego Alcorna, napisana z pasterskim sercem, a jednocześnie z bezpośredniością proroka, stanowi ostrzeżenie, niezwykle dziś potrzebne, przed dokonywaniem prowadzących do upadku moralnego wyborów. Głęboko zakorzenione w Biblii, życiowe i praktyczne rady otwierają drogę do wolności w dziedzinie moralności, do błogosławieństwa i obfitej radości. „Zasada czystości” w jasny sposób przedstawia korzyści płynące z zachowania czystości oraz konsekwencje dopuszczania się nieczystości. Autor demaskuje prawdziwe oblicze niemoralności i udowadnia, że czystość jest od niej o wiele bardziej atrakcyjna. Jeśli dziś zasiejesz w swoim życiu ziarno czystości, zbierzesz obfite plony, a pewnego dnia, u kresu ziemskiej pielgrzymki, spojrzysz w tył na swoje życie niczego nie żałując, z sercem pełnym radości i wdzięczności.
Popularny autor Joshua Harris pokazuje w jaki sposób może nas zwodzić pożądliwość. Jego książka, przeznaczona zarówno dla mężczyzn jak i kobiet, mówi bardzo konkretnie i całkowicie otwarcie o kwestiach związanych z niemoralnością, unikając jednocześnie wchodzenia w zbędne szczegóły dotyczące tych tematów. Pomoże ona każdemu wypracować swój własny plan walki z pożądliwością i cieszenia się czystym życiem. Autor w cudowny sposób łączy łagodność podejścia i wierność prawdzie; promuje wysokie standardy świętości, unikając jednocześnie pułapki legalizmu. Napisane realistycznie, praktycznie i w sposób przywracający nadzieję. Z ogromną bezpośredniością rozprawia się z problemami związanymi z nieczystymi myślami, masturbacją, pornografią i niemoralnością seksualną. Daje nie tylko nadzieję, ale także właściwe strategie dla osiągnięcia trwałego zwycięstwa w wyżej wymienionych dziedzinach.
Monografia porusza problem kobiecości i męskości oraz związaną z nim odmienność funkcji pełnionych przez kobietę i mężczyznę w przestrzeni publicznej, w sferze intymnej, indywidualnej, jak i rodzinnej. Rytm życia człowieka – kobiety i mężczyzny – to nieustanny proces stawania się i tworzenia, doświadczeń i zmagań z własnymi ograniczeniami wewnętrznymi oraz prawami, regułami i zasadami narzuconymi przez uwarunkowania społeczne, regulowanymi prawem, a także egzekwowanymi przy udziale norm społecznych. To przestrzeń wspólnej codzienności i intymności, ale i odrębnego życia publicznego, oddzielającego świat kobiecy i świat męski niewidzialną, ale trwałą barierą prawa i tradycji, zakazów i nakazów, wzajemnego uwielbienia i napiętnowania. Książka ta rozpoczyna nową serię: Rodzina dawna. Studia historyczno–antropologiczne, poświęconą różnym aspektom dziejów rodziny od średniowiecza do schyłku XX wieku.
Książka ta jest kontynuacją prac prowadzonych przez obu autorów nad szeroko rozumianymi wątkami społeczno-pomocowymi w dziejach europejskich. Sięgnięcie z jednej strony do starożytnej Grecji, a z drugiej do pierwiastków otaczającej nas rzeczywistości wyznacza ramy czasowe tego podejścia. Jednocześnie, jest ono zorganizowane w związku z trzema czynnikami. Pierwszym jest zasada wyodrębniania poszczególnych epok, których cechy wyznaczają ich względnie autonomiczną charakterystykę. Drugim, położenie nacisku na wybitne postaci, bez wyjątkowej roli których dzieje pomocy człowiekowi są niewyobrażalne. Trzecim, poszukiwanie stopniowo narastających rozwiązań zrzeszeniowo-instytucjonalnych. Swoistym zakończeniem tych zagadnień, które jednocześnie w sensie empirycznym są in statu nascendi, jest nazwanie rosnącego znaczenia i przyszłości pracy socjalnej.
W 2007 roku dr Dylan Evans, ceniony psycholog i ekspert w dziedzinie sztucznej inteligencji, zostaje umieszczony w szpitalu psychiatrycznym w Aberdeen. Jak do tego doszło?
Rok wcześniej Evans postanawia porzucić swoje dotychczasowe życie. Sprzedaje dom z całym wyposażeniem i wraz z grupą zwerbowaną przez internet zakłada w oddalonej od cywilizacji dolinie samowystarczalną społeczność. Projekt „Utopia” ma być próbą odtworzenia warunków, jakie mogłyby wystąpić, gdyby doszło do wielkiej katastrofy.
Wraz z upływem miesięcy to, co zaczęło się jako eksperyment, staje się coraz bardziej poważne. Wśród uczestników tworzą się walczące ze sobą frakcje. Jurty, w których mieszkają, przeciekają podczas deszczu. Warzywa nie chcą rosnąć, a zamiast sielskiego życia w bliskości natury czeka ich mozolna praca nad zaspokojeniem podstawowych potrzeb. Narasta frustracja i napięcie.
Eksperyment Utopia mógłby być kolejną świetną postapokaliptyczną powieścią – gdyby nie jeden drobny szczegół: to wszystko wydarzyło się naprawdę.
Książka - w moim najgłębszym przekonaniu - jest projektem ważnym i radykalnym. Oznacza to najpierw, że nie mam w tym przypadku do czynienia z okazjonalnym zbiorem tekstów mniej lub bardzie swobodnie oscylujących wokół koronnego tematu i wyrażających w istocie partykularne zainteresowania autorów, którzy przelotnie tylko, jakby na jeden zaledwie moment, skupili się wokół sprawy. W rezultacie zatem, po wtóre, należałoby tu mówić raczej o stanowczej i głębszej wspólnocie sensów, o wyraźnej zbiorowej logice idei. I o całościowym w sumie zamyśle, kategorycznie zgoła odrzekającym się rozproszenia i przypadkowości, a nade wszystko dystrybucji wątków i znaczeń, jaka bierze się z tradycyjnie ustalonych punktów widzenia oraz tradycyjnie ustalonych podziałów między różnymi domenami humanistyki. [...] Zamiar taki - szlachetny w zamyśle - ma zarazem charakter intelektualny, poznawczy, i moralny. I łączy w oczywisty sposób episteme ze spojrzeniem etycznym, z dramatem człowieczeństwa rozumianym w tej książce przede wszystkim jako dramat nieustającego wyboru. Wyboru jednak dokonywanego w skończoności, a przeto zawsze ograniczonego, zawsze rozgrywającego się w pewnej określonej sytuacji egzystencjalnej, w osaczeniu, jak się powiada we wstępie, przez "nieme rzeczy". Stąd za motto tej książki wybrałbym Brechtowskie: "Człowiek hołduje bardziej dobru niźli złu, ale warunki sprzyjają mu".
W pracy przedstawiono oba problemy, tj. nacjonalizm żydowski i nacjonalizm arabski, konsekwentnie podobnie analitycznie. Oba nacjonalizmy miały swoich prekursorów i ideologów - i to zostało w pracy pokazane. […] Wartość pracy upatruję w następujących jej cechach: po pierwsze, jest to pierwsza znana mi monografia w której podjęto ryzykowny, ale w pełni uzasadniony teoretycznie i merytorycznie problem podobieństw dwóch dosyć różnych procesów społecznych. Po drugie przedstawienie tych procesów jest szerokie, pogłębione i kompetentne. Autorka swobodnie i prawidłowo porusza się po różnych sferach tematycznych, problemach i epokach. Dysponuje szeroką wiedzą historyczną i kulturową. Nie tworzy nowych teorii, ale umiejętnie zestawia i łączy różne koncepcje teoretyczne. Po trzecie, praca wprawdzie ma charakter historyczny, w tym znaczeniu że dotyczy procesów, które zachodziły na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku, ale które pozostają niedokończone i aktualne do dzisiaj.
Z recenzji prof. dr. hab. Grzegorza Babińskiego
Książka Kingi Sekerdej dotyka jednego z najciekawszych problemów społecznych i politycznych współczesnego świata: źródeł nowych nacjonalizmów i ich funkcjonowania […] jest liczącym się wkładem do polskich badań naukowych nad pojęciem narodu. Wykracza poza stereotypowe opracowania dotyczące świata zachodniego i dzięki analizie żydowskich idei stanowiących pomost do Bliskiego Wschodu, przenosi dyskusję na obszar pozaeuropejski.
Z recenzji prof. dr. hab. Janusza Daneckiego
Anita Garbat, Agnieszka Karpeta: Nauczyciele historii szkół średnich we wspomnieniach uczniów 1918-1989
Tomasz Bugaj: Wywiady narracyjne z represjonowanymi w Związku Radzieckim Świadkami Jehowy: problemy metodologiczne na przykładzie badań własnych
Adam Piwek: Pamięć pełna aktywności. Angielskie pomysły na kształtowanie świadomości historycznej
Krzysztof Garczewski: Polityka historyczna we współczesnych stosunkach polsko-niemieckich
Marek Mutor: Nowoczesne metody prezentowania wydarzeń historycznych na przykładzie projektów Ośrodka "Pamięć i Przyszłość"
Polecamy nową publikację z zakresu komunikacji autorstwa logopedy medialnego, coacha, eksperta personal brandingu Katarzyny Bąkowicz i dziennikarza prasowego, wydawcy portalu internetowego, redaktora i lektora telewizyjnego Marcina Kozłowskiego. Książka w przystępny sposób opisuje zagadnienia związane z komunikacją międzyludzką, dlatego ściśle koresponduje z przekazem dotyczącym rozwoju osobistego.
Recenzowana książka prezentuje koncepcyjnie dopracowany i spójny model zmiany społecznej na poziomie lokalnym, który może posłużyć jako instrument projektowania działań zorientowanych na upodmiotowienie jednostek, grup i zbiorowości zagrożonych marginalizacją i wykluczeniem. Odnosząc się krytycznie do dominującej obecnie praktyki interwencji kompensacyjnych i receptywnych działań pomocowych Autorka proponuje szerzej wykorzystywać edukację dorosłych w rozpoznawaniu zasobów tkwiących w środowisku i wykorzystywać je dla celów inkluzji społecznej. Książka autorstwa A. Pluskoty ma charakter interdyscyplinarny. Wyrasta z umiejętnego połączenia współczesnej wiedzy pedagogicznej, psychologicznej i socjologicznej. Po opublikowaniu - jak prognozuję - stanie się ważną pozycją na liście lektur socjologów, psychologów społecznych, pedagogów i andragogów. Może być również stosowana w praktyce i stanowić teoretyczne wsparcie dla polityki społecznej wobec środowisk i zbiorowości zmarginalizowanych i zagrożonych społecznym wykluczeniem.
Z recenzji prof. dra hab. Mieczysława Malewskiego
W swojej najbardziej kontrowersyjnej książce Ayaan Hirsi Ali dowodzi, że jedynym sposobem na powstrzymanie terroryzmu, położenie kresu wojnom o podłożu religijnym oraz represjom dotykającym kobiety i mniejszości co roku pozbawiających życia tysiące ludzi w całym świecie muzułmańskim, jest reforma religii. Hirsi Ali, błyskotliwa, charyzmatyczna i bezkompromisowa autorka Niewiernej i Nomadki, twierdzi, że upieranie się przy przeświadczeniu, któremu hołdują nasi przywódcy, iż brutalne czyny islamskich ekstremistów należy oddzielać od będącej dla nich natchnieniem doktryny religijnej, jest po prostu niemądre. Zdaniem Hirsi Ali za tymi działaniami stoi zakorzeniona w islamie ideologia polityczna.
Włodzimierz Lorenc rozważa konsekwencje odejścia od filozofowania odwołującego się do idei absolutu, czyli filozofowania metafizycznego. Zmiana ta następuje po Heglu i jest przełomem stawiającym pod znakiem zapytania dokonania wielkich filozofów przeszłości. Oznacza odejście od dotychczasowego statusu filozofii oraz jej relacji do innych dziedzin wiedzy.
Przestawienie się na uprawianie filozofii odwołujące się jedynie do sfery skończoności, w odróżnieniu od filozofowania ukierunkowanego na absolut, nie było czymś prostym. W początkowych rozdziałach autor ukazuje ukonstytuowanie się tego nowego sposobu rozumienia filozofii w twórczości Feuerbacha, Kierkegaarda, Jamesa i Deweya. W następnych - rozważa postacie filozofii skończoności z obszaru myśli hermeneutycznej (Dilthey, Heidegger, Gadamer), szkoły frankfurckiej (Horkheimer, Adorno, Habermas) i filozofii poststrukturalistycznej i postmodernistycznej (Foucault, Rorty, Marquard). Osobne miejsce zajmuje omówienie dokonań Derridy i Deleuze’a, którzy zmierzają do zakwestionowania samego podziału na to, co skończone, i to, co nieskończone.
Książka jest ujęciem samodzielnego pomysłu badawczego, skierowana zarówno do środowiska filozoficznego, jak i do czytelników zainteresowanych stanem współczesnej filozofii. Może być pomocna w procesie dydaktycznym dla osób studiujących filozofię współczesną, szczególnie filozofię nieanalityczną.
Publikacja stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, czy na wydarzenia roku 1863 można spojrzeć nie z perspektywy klęski powstania, a w kontekście rozwoju idei społeczeństwa obywatelskiego oraz jej zastosowania w praktyce na ziemiach polskich. Jedną z kluczowych przyczyn podjęcia decyzji o wybuchu powstania styczniowego było przekonanie, że społeczeństwo stanowi strukturę zdolną do samodzielnego odzyskania niepodległości na drodze walki zbrojnej. Doświadczenia lat 1861–1864 stanowiły zatem próbę realizacji idei społeczeństwa obywatelskiego skupionego wokół prowadzonej walki o niepodległość, co więcej – społeczeństwa eksperymentującego, poszukującego coraz bardziej efektywnych działań zmierzających do osiągnięcia celu. Publikacja porusza temat, który dotąd nie był kompleksowo opracowany w literaturze przedmiotu. Autorka, prezentując model społeczeństwa obywatelskiego, jaki pojawiał się w ideologii i programach politycznych owego czasu, pokazuje też strategie jego realizacji i rolę, którą miał pełnić w odzyskaniu własnej państwowości.
Na książkę składają się artykuły kilkunastu autorek i autorów - m.in. historyków, politologów, socjologów, ale nie jest to feministyczne opus magnum. Emancypacja, feminizm i aktywność polityczna to jeden ze zbiorów tematów, ale czytelnik znajdzie tu także opowieści o konkretnym zaangażowaniu kobiet w politykę i organizacje polityczne – od lewa do prawa, od organizacji określanych jako postępowe do tych o charakterze zachowawczym i konserwatywnym, a także portrety konkretnych działaczek społecznych i politycznych, m.in.: Ireny Krzywickiej, Róży Luksemburg czy Marii Ossowskiej, ale również Janiny Pawłowskiej, Wandy Półtawskiej czy „kobiet z lasu”, sanitariuszek 5. Brygady Wileńskiej AK – „Inki”, „Jachny” i „Lali”…
Autorzy skupiają się także na zagadnieniach związanych z obecnością kobiet w kulturze, miejscu, jakie w niej zajmują i wpływowi, jaki na nią wywierają zmieniając ją lub odpowiadając swym działaniem na jej wyzwania, zarówno w kulturowych centrach, jak i na prowincji.
W Społeczeństwie zerowych kosztów krańcowych Jeremy Rifkin stawia tezę, że kapitalizm powoli schodzi ze światowej sceny. Rodzący się Internet przedmiotów dał początek nowemu systemowi ekonomicznemu – wspólnocie współpracy – który zmienia nasz sposób życia.
Autor wyjaśnia, jak Internet komunikacyjny, energetyczny i logistyczny łączą się, by stworzyć globalny system, wiążący wszystko i wszystkich poprzez Internet przedmiotów. Ta bezprzewodowa, inteligentna infrastruktura XXI zwiększa wydajność oraz ogranicza koszty krańcowe produkcji i dystrybucji dodatkowych dóbr i usług praktycznie do zera, czyniąc je właściwie – jeśli nie uwzględnimy kosztów stałych – bezpłatnymi. W rezultacie zaczynają wysychać źródła dochodów firm, tracą znaczenie prawa własności, a konwencjonalne pojęcie ekonomicznego niedoboru ustępuje miejsca możliwości dostatku w miarę tego, jak całe obszary gospodarki wciągane są w sieć zerowych kosztów krańcowych. Potencjalny problem to zapewnienie bezpieczeństwa danych w przejrzystym, otwartym i globalnie połączonym świecie.
Spadek kosztów krańcowych prowadzi do gospodarki hybrydowej – częściowo jest to rynek kapitalistyczny, a częściowo wspólnota współpracy – o daleko sięgających implikacjach dla społeczeństwa. Rifkin opisuje, jak setki milionów ludzi już dzisiaj przenoszą część swego życia gospodarczego do globalnej wspólnoty współpracy. Prosumenci tworzą i rozpowszechniają własne informacje, rozrywkę, zieloną energię i produkty wykonane za pomocą drukarek 3D przy niemal zerowych kosztach krańcowych. Studenci zapisują się na darmowe masowe kursy online (MOCC). Społecznościowi przedsiębiorcy pomijają bankowy establishment i używają crowdfundingu, by sfinansować etyczne przedsięwzięcia biznesowe, a także tworzyć alternatywne waluty w młodej gospodarce opartej na dzieleniu się. W tym nowym świecie kapitał społeczny jest równie ważny jak kapitał finansowy, dostęp staje się istotniejszy od własności, zrównoważenie wypiera konsumeryzm, a „wartość wymienialna” na rynkach kapitalistycznych coraz częściej zastępowana jest przez „wartość do podziału” wspólnoty współpracy.
Według Rifkina kapitalizm pozostanie z nami w dającej się przewidzieć przyszłości, ale jego znaczenie zmniejszy się – przede wszystkim będzie on agregatorem usług i rozwiązań sieciowych, co pozwoli mu odgrywać rolę wpływowego, niszowego gracza nadchodzącej ery. Jednak w połowie XXI stulecia nie będzie już rządził gospodarką. Wkraczamy, mówi Rifkin, w świat ponad rynkami, gdzie uczymy się, jak żyć razem w coraz bardziej współzależnej, globalnej wspólnocie współpracy.
Rozbłyśnięcie świadomości jest prawdopodobnie największym skokiem jakościowym, jaki dokonał się w dziejach wszechświata. Chociaż wskutek odwiecznego ruchu światów i ich elementów we wszechświecie wyłoniło się już wiele zjawisk pięknych i niesamowitych, to najbardziej zdumiewającym i niepojętym - ze wszystkich nam znanych - jest świadomość. Jaśnieje ona najsilniej w blasku istnienia, gdyż czuje je i próbuje zrozumieć - jest zwierciadłem świata. Sam jednak „cud” świadomości pozostaje w dużej mierze nierozpoznanym aspektem bytu - jedną z największych zagadek filozoficznych. Przez długi czas swojej historii człowiek penetrował głównie świat zewnętrzny, nie mając czasu na siebie. I chociaż obecnie obserwujemy zmasowane zainteresowanie mechanizmami rządzącymi działaniem umysłu, taką wręcz kognitywistyczną modę, to badania nad naturą świadomości jako takiej (a nie tylko pewnych jej aspektów - głównie poznawczego) nie są już tak rozpowszechnione. Tak więc pogłębianie wiedzy o świadomości jest wciąż ważnym zadaniem badawczym. Tym ważniejszym, że dostarcza samoświadomości, która jest przecież miarą naszej wolności.
Marek Łagosz
Książka pozwala dostrzec cechy typowe dla archetypu błazna w wybranych postaciach współczesnej kultury, polityki i mediów. Prezentacja sylwetki oraz stosunku do rzeczywistości Joanny Rajkowskiej, Arkadiusa, Dody, Szymona Majewskiego, Joanny Senyszyn oraz Janusza Palikota pozwoliła wyodrębnić różne odmiany błazeńskich zachowań - od wioskowego głuptaka, Arlekina, cyrkowego błazna po Stańczyka z duszą trefnisia, sowizdrzała podszytego igrcem, wagabundę i trickstera.
Dr Anna Małgorzata Pycka
Przez ucho do serca Dlaczego pewnych ludzi słuchamy jak zaczarowani, a przy innych zasypiamy po pięciu minutach? Może ci pierwsi mówią mądrzej? Ciekawiej? A może: ładniej, płynniej, dynamiczniej? Tak, to właśnie to — po prostu mówią lepiej! Zdają sobie sprawę z tego, że głos, sposób jego modulacji, odpowiednie wznoszenie się i opadanie tonu to ich najsilniejsza broń osobista. Używają jej, by zjednać sobie ludzi. Myślisz, że umiejętność czarowania głosem opanowali ot tak, bez wysiłku? Mylisz się! Przemawianie to sztuka, którą należy stale doskonalić. Wbrew pozorom to dobra wiadomość, bo oznacza, że każdy (nawet najgorszy) mówca ma szansę na sukces na miarę Cycerona. Oczywiście pod warunkiem, że pozna i wdroży odpowiednie techniki działania. Głos to główne narzędzie kreowania własnego wizerunku. Jest bowiem naturalnym przedłużeniem osoby, pozwala nam przejawiać prawdziwe emocje czy nastroje. Głos działa prawidłowo, jeżeli mu na to pozwolimy. Pracuje wtedy bez zarzutu. Jednak kiedy w pewien sposób odseparujemy go od ciała i naszych odczuć, zareaguje na to bardzo wyraźnie w postaci fizycznych dolegliwości. W związku z tym emisja głosu to cały zestrój zjawisk wymagających świadomego treningu i szkolenia... (Ze wstępu do pierwszego wydania książki)
Książka zawiera zestawienie najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych koncepcji dotyczących analizy informacji, gromadzenia danych, indukcji i dedukcji oraz ścigania przestępczości i zjawisk kryminalnych, jakie pojawiają się w literaturze pięknej (dzieła A. C. Doyle'a) z komentarzami umożliwiającymi odniesienie ich do bieżących wyzwań i uwarunkowań w pracy analitycznej i detektywistycznej.
Ze wstępu:
Ambicją każdego współczesnego analityka – nawet, jeśli ten się do tego nie przyznaje lub sam sobie z tego nie zdaje sprawy – jest dorównanie ideałowi Sherlocka Holmesa: chłodnej analizy, opartej na szerokiej wiedzy, pokorze w stosunku do złożoności otaczającego go świata i pewności siebie pozwalającej na formułowanie sądów. Spróbujmy zatem poznać Holmesa i jego metodę przez pryzmat starannie dobranych cytatów, które pozwolą nam zajrzeć do świata dochodzeń i zbrodni, ale także do świata Anglii dam i dżentelmenów, świata kierującego się zestawem zasad, które i dziś się przydadzą nie tylko analitykowi, ale i zwykłemu człowiekowi.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
