W pierwzzym tomie zawarto podstawowe wiadomoći o napędach i cieczach roboczych stosowanych w hydrostatycznych układach napędowych oraz szczegółowo opówiono pompy i silniki wyporowe, siłowniki. Akumulatory hydrauliczne, a także konstrukcję i dobórzaworów, filtrów i elementów przewodzących i magazynujących czynnik roboczy.
Artykuły zebrane w tej książce przedstawiają propozycje rozwiązań problemów z zakresu filozofii praktycznej. Mimo, że problemy te należą do różnych dyscyplin szczegółowych, takich jak aksjologia ogólna , filozofia praktyki, etyka i filozofia polityki, proponowane rozstrzygnięcia opierają się na - opracowanych przeze mnie w książkach wcześniejszych - wspólnych zasadach określających całą filozofię praktyczną. chociaż z racji fragmentaryczności prezentowanych dociekań nie można uznać ich za system filozofii praktycznej, to jednak ze względu na jedność zasad stosowanych w poszczególnych argumentacjach można je traktować - mam nadzieję jako "elementy filozofii praktycznej uprawianej w sposób systematyczny". Konkluzje zawartych tu artykułów mają bowiem ze sobą związek logiczny - co jest też racją dla opublikowania ich w jednym zbiorze.
Autor
Inspiracją do podjęcia tematu była chęć zwrócenia uwagi na problemy ucznia borykającego się z problemami zdrowotnymi kończącego szkołę ponadgimnazjalną i stojącego przed progiem dorosłego życia. Niniejsza rozprawa wychodzi naprzeciw wzrastającemu zainteresowaniu poczuciem jakości życia uczniów oraz charakterystyką ich prozdrowotnego stylu życia. Jest próbą określenia poczucia jakości życia młodzieży z problemami zdrowotnymi uczęszczającej do szkół ponadgimnazjalnych, co dotychczas nie było przedmiotem szerszego ujęcia badawczego. Uwagę autorki zwrócił niewielki zasób literatury podejmujący problem zachowań zdrowotnych starszej młodzieży, a wyniki dotychczasowych badań wskazują na to, że znaczny odsetek badanej młodzieży przejawia zachowania ryzykowne i szkodliwe dla zdrowia. Brakuje badań dotyczących prowadzonego stylu życia w sytuacji choroby przewlekłej, dlatego autorka podjęła się uzupełnienia istniejących braków, mając nadzieję, że przyczyni się to do opracowania praktycznych rozwiązań w celu skuteczniejszego oddziaływania edukacyjnego w zakresie zdrowia oraz objęcia opieką i wsparciem młodzież chorą przewlekle.
Konik Polny Bernarda Suitsa (1925–2007) to ewenement literatury filozoficznej na światową skalę. Urodzony w Detroit Suits spędził życie w niewielkiej odległości od rodzinnego miasta: najpierw na uniwersytecie w Chicago, a od 1966 roku na nowo utworzonym uniwersytecie w kanadyjskim Waterloo koło Toronto, gdzie pozostał do emerytury w 1994 roku. Specjalizował się w teorii gier, próbował sił w poezji i prozie, ale jego twórczość daje się streścić równie krótko: był autorem tej jednej książki (1978). Za to książki niepowtarzalnej pod względem dialogowej formy literackiej, a także pod względem wnikliwości rozważań, których zasadniczym tematem jest gra. Tytułowy konik polny jest jej ilustracją – ona zaś w myśl oryginalnej definicji Suitsa polega na „dobrowolnym pokonywaniu niekoniecznych przeszkód”. Suits neguje tym samym myśl Wittgensteina, że gra jest niedefiniowalna, choć upodobaniem do paradoksów i błyskotliwym umysłem bardzo go przypomina. Ta fabularyzowana filozofia pełna dramatycznych zwrotów intelektualnej „akcji” nie jest wcale błaha – zdaniem autora namysł nad grą kieruje nas do fundamentalnych kwestii ludzkiej egzystencji, do sprawy sensu życia i modelu szczęścia. Nieakademicka gra autora jego filozofią gry sprawiła jednak, że Konik… uchodzi dziś za najbardziej niedocenione dzieło filozoficzne XX wieku.
Niedawno zmarły Arthur C. Danto (1924–2013) należał do najbardziej znanych amerykańskich filozofów sztuki. Był wszechstronnym myślicielem, który początkowo, w latach 60. XX wieku, starał się z perspektywy filozofii analitycznej przyswoić Ameryce myśl „kontynentalną” (Nietzsche, Sartre). W latach 70. powrócił do dziedziny, od której zaczął w młodości (studiował malarstwo). W Czym jest sztuka, swojej ostatniej książce (2013), objaśnia sformułowaną przez siebie definicję sztuki jako „ucieleśnionego znaczenia”. Tą definicją chce objąć zarówno dzieła „mimetyczne”, jak i nieprzedstawiające. W celu historycznej ilustracji swego podejścia skupia się na kilku przykładach składających się na poszczególne rozdziały eseju: freski w Kaplicy Sykstyńskiej, Duchamp, Warhol, fotografia artystyczna. Te frapujące intelektualnie rozważania nazywa raczej filozofią sztuki niż estetyką, przy czym, trzeba dodać, jest to filozofia bardziej analityczna niż kontynentalna. Zgodnie ze współczesną tendencją w samej sztuce Danto nie uważa piękna za czynnik definiujący i pozostawia je sferze tradycyjnej estetyki. Jego definicja może być punktem wyjścia do dalszego namysłu, do zapytania na przykład, czy każde „ucieleśnione znaczenie” jest dziełem sztuki, czy artystyczne „ucieleśnienie” nie wyróżnia się czymś szczególnym. Już choćby dla takich myślowych wyzwań warto zajrzeć do tej książki, inspirującej i otwierającej nowe perspektywy na świat sztuki.
Podręcznik zawiera podstawy wiedzy o retoryce i jej zastosowaniach zwłaszcza w medioznawstwie i dziennikarstwie. Składa się on z czterech części, z których pierwsza obejmuje przegląd systemu retorycznego, zaś pozostałe - omówienie najnowszych nurtów badawczych w retoryce, pojęcia z zakresu retoryki dziennikarskiej oraz retoryki tekstualnej. Takie powiązanie tematów pokazuje, że retoryka zarówno dostarcza narzędzi badawczych dla analiz medialnych, jak i organizuje dyskurs w mediach i o mediach.
Publikacja ma charakter dydaktyczny i jest oparta na aktualnej literaturze z zakresu retoryki i nauk o mediach. Może stanowić jedną z podstawowych lektur na studiach dziennikarskich, polonistycznych, kulturoznawczych i neofilologicznych oraz na kierunkach związanych z dyskursem medialnym i publicznym (politologia, socjologia). Jej hasłowy układ pozwala na szybką orientację w treści, a wskazana literatura umożliwia dalsze, samodzielne pogłębianie wiedzy. Podręcznik może być również wykorzystywany przez nauczycieli na lekcjach języka polskiego w szkołach ponadpodstawowych.
Ostatnia książka Amira D. Aczela. Idea liczby to jedno z największych intelektualnych osiągnięć człowieka. Całą wiedzę dotyczącą otaczającego nas świata zdobyliśmy dzięki umiejętności operowania liczbami. Jednak kiedy i gdzie liczby pojawiły się po raz pierwszy, kto dokonał przełomu, który ukształtował całą historię ludzkości? W książce „W poszukiwaniu zera” Amir D. Aczel daje odpowiedź na to głębokie pytanie – pytanie, które zadawał sobie przez całe życie. Obsesja dotycząca odnalezienia źródła liczb zaprowadziła autora do krajów Dalekiego Wschodu, a w końcu aż do kambodżańskiej dżungli. „W poszukiwaniu zera” stanowi zapis tej niezwykłej podróży w przestrzeni i czasie, a także podsumowanie całej naukowej drogi życiowej autora. Amir D. Aczel (1950-2015) – historyk matematyki, absolwent Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley i University of Oregon. Wykładał na wielu uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych i krajach europejskich. Jeden z najbardziej znanych popularyzatorów matematyki i autor wielu książek popularnonaukowych.
Teoria intencjonalności wpisuje się w tradycję postawionego przez Kartezjusza problemu pomostu między niematerialnym światem myśli i materią, między duszą i ciałem, między myśleniem i rozciągłością. We współczesnej filozofii umysłu zagadnienie to funkcjonuje jako problem ciała i umysłu. Pytanie brzmi: jak to możliwe, że stany mentalne mogą odnosić się do świata zewnętrznego, a nawet wywołują skutki w świecie materialnym i, vice versa, w jaki sposób zjawiska fizyczne oddziałują na procesy mentalne? John Searle należy do gwiazd pierwszej wielkości światowej filozofii. Zasłynął przede wszystkim jak twórca teorii aktów mowy. Mniej znane są jego filozoficzne dociekania na temat intencjonalności, które posłużyły za temat niniejszej książki.
Rozwój gospodarczy Xia Ni
Demokracja Biqiu Shi
Cywilizacja Xiaodong Li
Harmonia Weiwen Zhang
Wolność Yujun Wu
Równość Xiaoyun Wu
Sprawiedliwość Lv Wang
Rządy prawa Zhen Han Yu Yan
Patriotyzm Lihe Dong
Oddanie Dan Liu
Prawość Xiang Liu Gang Xue
Przyjaźń Rong Li Yun Feng
Celem publikacji jest próba kompleksowego spojrzenia na kwestie bezpieczeństwa społecznego przez pryzmat historycznych, prawnych i instytucjonalnych uwarunkowań, a także przez pryzmat problemów, które wpisują się aktualnie w społeczną przestrzeń bezpieczeństwa. Intencją autorów nie jest zaprezentowanie całej, złożonej przecież problematyki związanej z bezpieczeństwem społecznym, ale usystematyzowanie dotychczasowej wiedzy z tego zakresu i wskazanie tych problemów, na które powinno zwrócić się uwagę, tworząc solidne podstawy skutecznego systemu działań zapewniających bezpieczeństwo wszystkim uczestnikom życia społecznego.
W publikacji zaprezentowany został zarówno historyczny kontekst bezpieczeństwa społecznego, uwzględniając jego europejski i polski wymiar, jak również współczesne podejście do problematyki bezpieczeństwa społecznego na gruncie nauk o bezpieczeństwie, z uwzględnieniem jego praktycznego wymiaru, przekładającego się na politykę społeczną i prawne podstawy podejmowanych w tym zakresie działań w Polsce.
Zaprezentowane zostały też najważniejsze instytucje międzynarodowe, oddziaływujące na kształt polskiej polityki bezpieczeństwa społecznego oraz polskie instytucje, od władzy ustawodawczej do urzędów administracji rządowej, samorządowej i organizacji pozarządowych, działających w ramach systemu bezpieczeństwa społecznego. Przedmiotem publikacji jest też przedstawienie i analiza wszystkich zjawisk, wyzwań i zagrożeń bezpieczeństwa społecznego zarówno w skali państwa, jak i w wymiarze personalnym. Autorzy wskazują kierunki ewolucji bezpieczeństwa społecznego w jego aspekcie teoretycznym i praktycznym.
Każdy z rozdziałów kończą słowa kluczowe i pytania, które w przypadku korzystania z monografii przez studentów pozwolą na powtórzenie, usystematyzowanie i utrwalenie wiedzy stanowiącej przedmiot nauczania na kierunkach studiów związanych z bezpieczeństwem.
Monografia ta jest skierowana nie tylko do specjalistów zajmujących się analizą bezpieczeństwa społecznego, ale również do studentów kierunków bezpieczeństwa narodowego i wewnętrznego.
Hegemonia i władza. Filozofia polityczna Antonia Gramsciego i jej współczesne kontynuacje skupia się na najważniejszych elementach politycznej filozofii Antonia Gramsciego – teorii państwa, koncepcji społeczeństwa obywatelskiego, zdrowego rozsądku i intelektualistów – by na ich podstawie zaproponować ujęcie władzy z perspektywy kluczowego dla autora Zeszytów więziennych pojęcia – hegemonii. Według Antonia Gramsciego kluczem do zrozumienia współczesnej polityki jest relacja pomiędzy władzą a społeczeństwem oraz sama dynamika rozwiniętych społeczeństw kapitalistycznych. Ta ostatnia sprawia, że celem polityki jest osiąganie konsensusu, wygrywanie przyzwolenia, a nie stosowanie bezpośredniego przymusu. Dla włoskiego filozofa władza nie jest związana jedynie z instytucjami państwa, ale upowszechnia wartości i idee, wpływa na funkcjonowanie instytucji społecznych, reprodukuje się w kulturze popularnej czy wiedzy potocznej, kształtuje dominujący światopogląd.
Książka analizuje również dwa rozwinięcia filozofii Gramsciego. Pierwszym z nich są prace szkoły z Birmingham, która nie tylko twórczo rozwinęła koncepcję hegemonii, ale również użyła jej do szeregu empirycznych analiz kultury współczesnej. Drugą kontynuacją Gramsciańskiej myśli jest filozofia Ernesta Laclaua i Chantal Mouffe. W swojej słynnej Hegemonii i socjalistycznej strategii dokonali oni reinterpretacji myśli włoskiego filozofa, używając do tego narzędzi postrukturalistycznej filozofii dyskursu, wprowadzając zupełnie nowe odczytanie pojęcia hegemonii.
Książka składa się z czterech głównych rozdziałów. Pierwszy ma charakter teoretyczny. Przedstawiono w nim najważniejsze tezy socjologiczne, psychologiczne i pedagogiczne odnoszące się do sensu życia w kontekście przemian społecznych (w tym samotności osób starszych) oraz wyzwań edukacyjnych, jakie za sobą pociągają. W rozdziale drugim ukazano metodologiczne założenia badań własnych, które osadzono w paradygmacie badań ilościowo-jakościowych.
Przypomnienie autorytetu i tego, co i jak go tworzyło, to ważny drogowskaz dla wielu współczesnych zagubionych Polaków, nie tylko nauczycieli. Przypomnienie, że być cenionym pedagogiem, jakim była Halina Semenowicz, także i dziś, to przede wszystkim być Człowiekiem- oto ważne przesłanie tej pracy i wyzwanie dla pracy samodoskonaleniowej nauczycieli.
[…]
Książka ujawnia zróżnicowanie oglądu i inspiracji pedagogiką freinetowską. Obok informacji o charakterze historycznym oraz osobistych wspomnień, spotykamy w nim krytyczną refleksję pedagogiczną oraz propozycje metodologiczne. Tom niezwykle interesujący poznawczo i wielowątkowy, o dużym ładunku emocjonalnym, pełen inspiracji dla dalszych rozważań nad edukacją, a także sprawdzonych pomysłów dla edukacji praktyki.
Z recenzji prof. dr hab. Elżbiety Dubas
Książka poświęcona trzytomowemu dziełu Norwida, które ujawnia najistotniejsze kwestie związane z jego koncepcją estetyczną wyłożoną w pismach teoretycznych, prozie i poezji. Autorka opisuje Album Orbis jako zaskakujący koncept historiozoficzny, będący propozycją antysystemowego ujęcia historii, która zapętla się i powtarza. Norwid pozostawił album „w szkicu”, co pozwoliło mu przekształcić historię dziejów w historię form, organizujących przez wieki kształt cywilizacji świata. Opowieść ta jest tym bardziej interesująca, że skomponowana została z motywów, których znaczenie uobecnia się dopiero w skomplikowanej siatce znaczeń. Album Orbis – „mój portfel artystyczny”, jak nazywał go sam Norwid – jest świadectwem działalności twórcy, który własne dzieło postanowił skomponować z gotowych elementów, reprodukcji, wycinków prasowych i książek.
Ryszard Kilvington (około 1302–1361) to niewątpliwie jeden z tych myślicieli, którzy świadomie i z niekłamaną satysfakcją wychodzili poza ustalone w ich czasach ramy postępowania naukowego. Po uzyskaniu doktoratu z teologii, czyli najwyższego wówczas stopnia wykształcenia uniwersyteckiego, Kilvington porzucił naukę na rzecz kariery politycznej i kościelnej. Mimo to, jego wkład w rozwój czternastowiecznej filozofii przyrody był tak znaczący, że uznawany jest współcześnie, wraz z Tomaszem Bradwardinem, za założyciela tzw. Szkoły Oksfordzkich Kalkulatorów. Szkoła ta znana jest dzięki wprowadzeniu metod matematycznych do, z ducha Arystotelesowskiej, filozofii scholastycznej.
Niniejsza monografia to pierwsza publikacja w języku polskim przedstawiająca wkład Ryszarda Kilvingtona w toczący się na Uniwersytecie Oksfordzkim w początkach wieku czternastego spór o istnienie niepodzielnych, nieskończenie małych atomów tworzących całość rzeczywistości przyrodniczej. Jak się wydaje, sam problem złożenia wszystkich wielkości ciągłych Kilvington uznał a priori za rozwiązany, ale temat ten zainspirował go do przedyskutowania wszystkich związanych z nim wątpliwości, np. pozornej niepodzielności kąta zawartego pomiędzy okręgiem i styczną. Debata dotycząca struktury kontinuum stała się nadto dla Kilvingtona okazją do analizy takich problemów, jak: kwestia adekwatności praw matematycznych do praw przyrody, różnego rozumienia takich samych, wydawałoby się podstawowych i oczywistych, terminów i pojęć w dziedzinie geometrii oraz filozofii przyrody czy też istnienia wielkości i mnogości nieskończonych. Zaproponowane przez filozofa rozwiązanie tego ostatniego problemu jest zaskakująco bliskie temu, które wypracował pod koniec dziewiętnastego wieku Georg Cantor i które jest jednym z elementów współczesnej matematyki. Niniejsza monografia zaciekawić powinna nie tylko osoby zainteresowane historią filozofii średniowiecznej, lecz także matematyków i fizyków, którzy chcieliby poznać i prześledzić kręte ścieżki rozwoju nauki przednowożytnej.
Tom jest kontynuacją serii wydawniczej Archiwum „Kultury” upowszechniającej źródłowe badania związane z dziejami paryskiej „Kultury” oraz Instytutu Literackiego w Maisons-Laffitte. Ta niezwykle żywa i przykuwająca uwagę wymiana osobistych poglądów obu korespondentów jest źródłem informacji na temat ewolucji poglądów, starć ideowych i klimatu opinii dominujących w niezwykle ważnej części polskiej elity intelektualnej, daje nam możliwość spojrzenia niejako za kulisy wielu kluczowych wydarzeń najnowszej historii, np. okoliczności powstania takich tekstów Kołakowskiego, jak „Tezy o nadziei i beznadziejności” czy „Sprawa polska”, które inspirowały opozycję demokratyczną lat siedemdziesiątych w PRL-u, m.in. powstanie Komitetu Obrony Robotników.
Książka w wyjątkowo głęboki i ciekawy sposób łączy bogactwo tematyki prawdy (jakie się pojawiło w ciągu wieków w różnych nurtach myśli filozoficznej) z szeroko pojętym życiem. Ta nowatorska metoda pozwala czytelnikowi - w sposób wręcz obrazowy - zastanowić się i odróżnić, czy przykładowo w danym nurcie filozoficznym, i wynikających z jego uwarunkowań społecznych (politycznych i gospodarczych), mamy rzeczywiście do czynienia z przeżywaniem prawdy czy raczej z ideologicznym od niej ""odpryskiem""? I mimo, że współczesność w wielu aspektach życia odrzuca lub zniekształca pojęcie prawdy - to na długą metę gwarantem harmonijnego rozwoju człowieka może być jedynie perspektywa przeżywania i naszego zobowiązania wobec prawdy.
Książka ks. dra Piotra Studnickiego ma charakter interdyscyplinarny, sięgający zarówno do przesłanek filozoficznych, jak i teologicznych oraz pedagogicznych. Daje ona wyczerpującą odpowiedź, na szereg istotnych pytań takich jak: czym jest dialog, jaka jest jego istota z punktu widzenia filozofii oraz teologii, na czym polega dialogiczny charakter komunikacji interpersonalnych, jakie są podstawy dialogu w edukacji oraz jakie warunki należy spełnić by móc osiągnąć pełnię dialogu? Są to ważne pytania, powiedziałbym, kluczowe kwestie wprowadzające Czytelnika w samo źródło prawdy o dialogu. Takie ujęcie dialogu - w toku którego następuje wymiana myśli, jest zapewniony kontakt intelektualny i emocjonalny pomiędzy uczestnikami rozmowy, szanowana jest podmiotowość jego uczestników, wczuwanie się w świat partnerów dialogu, rozumienie ich, gotowość do odstąpienia od własnego stanowiska w świetle przedstawionych argumentów – daje podstawę do potraktowania dialogu jako wartości. (…) Książkę tę gorąco polecam studentom teologii, jak i pedagogiki, a także rodzicom i nauczycielom. Polecam wszystkim tym, którzy chcą wzbogacić swoją wiedzę o dialogu.
Prof. dr hab. Marian Śnieżyński
Praca zbiorowa pod redakcją naukową Marka Walancika oraz Jolany Hroncovej zatytułowana "Pedagogika społeczna wobec procesów żywiołowych i zachowań ryzykownych" ukazała się w cyklu książek, do powstania których zainspirowała XVI Międzynarodowa Konferencja Naukowa "Człowiek w obliczu wielkiej zmiany - wyzwania dla subdyscyplin współczesnej pedagogiki - SOCIALIA 2013". Warto nadmienić, że konferencja ta po raz pierwszy odbyła się w Polsce, a jej głównym organizatorem była Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej. Jak podkreślają Redaktorzy naukowi, książka ma "na celu przybliżenie Czytelnikowi, badaczowi, bacznemu obserwatorowi i uczestnikowi dynamicznej współczesnej rzeczywistości, refleksji teoretycznej i ewolucji doświadczanej praktyki odnoszącej się do zachodzących procesów żywiołowych i zachowań ryzykownych oraz potrzeby wsparcia w cywilizacyjnych i ludzkich zawirowaniach. Postulat praktyki i teorii przyświecał redaktorom naukowym przez cały okres przygotowania tekstów. Zatem w części pierwszej zaprezentowano charakterystykę, uwarunkowania wybranych zachowań problemowych, w drugiej koncepcje wsparcia, pomocy dla osób jej oczekujących. W przedstawionym opracowaniu starano się przedstawić istotne zjawiska rzeczywistości społecznej (zachowania problemowe), odwołując się do pedagogiki społecznej, w zakresie aplikacji oryginalnej i autorskiej myśli pedagogicznej do praktyki. Publikacja ta zawiera opracowania Autorów z Polski, Republiki Czech i Republiki Słowacji.". Książka składa się z dwóch spójnie i logicznie uzupełniających się, aczkolwiek samodzielnych części. Pierwsza z nich została zatytułowana "Zachowania problemowe - ryzykowne" przynosi przegląd wybranych istotnych problemów społeczno-wychowawczych współczesnych czasów, takich jak przykładowo: konsumpcjonizm, uzależnienia, cyber-zaburzenia, przekraczanie norm, zachowania samobójcze. Część druga - "Wsparcie w cywilizacyjnych i ludzkich zawirowaniach" zawiera przykłady działań z zakresu profilaktyki ryzykownych zachowań, wsparcia społecznego oraz pracy socjalnej i działalności resocjalizacyjnej. Autorzy zamieszczonych opracowań przybliżają propozycje rozwiązań zarówno instytucjonalnych, jak i indywidualnych, stanowiących odpowiedź na zachowania ryzykowne.
Tematem publikacji jest funkcjonowanie pamięci o Kresach Wschodnich wśród przesiedleńców i ich potomków. Przeprowadzając wywiady, Autorka zbadała kolejne trzy generacje: osoby wychowane na Kresach, ich dzieci, wnuki, a niekiedy również prawnuki, dzięki czemu powstała wnikliwa analiza wizji Kresów w pamięci społecznej. Zwrócono także uwagę na specyfikę przekazu międzypokoleniowego we współczesnej Polsce, w tym na działalność organizacji kresowych i trudności związane z kultywowaniem tradycji kresowej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
