Odkąd Will Eisner użył terminu powieść graficzna, jawi się on niemalże jako komiksowy święty Graal stanowiąc cel poszukiwań zarówno twórców, jak i badaczy opowieści obrazkowych. Nie każdy komiks jednak jest lub miał być powieścią graficzną. Chodzi tu i o artystyczną świadomość, i o cechy formalne. A bardzo często czegoś utworom brakuje bądź cechuje je jakiś nadmiar, w obu przypadkach uniemożliwiając, mimo pozorów łatwości, przyporządkowanie do najważniejszej (a przynajmniej za taką uchodzącej) kategorii. Co nie oznacza, że komiksy, których powieściami graficznymi nie da się nazwać, tracą swoją wartość. I o tym jest ta książka.
Niniejsza książka to studium, w którym została podjęta próba empirycznej, jak i teoretycznej analizy systemów wartości, celów i planów życiowych dziewcząt jak i chłopców w okresie dojrzewania przejawiających zróżnicowane natężenie syndromu nieprzystosowania społecznego.
W prezentowanej pracy dążono do realizacji powiązanych ze sobą następujących celów:
- usystematyzowania definicyjnego nieprzystosowania społecznego, które inaczej nazywane jest w naukach społecznych, medycznych i prawnych,
- opracowania charakterystyki dynamiki natężenia dokonywania czynów karalnych w Polsce w aspekcie statystyk policyjnych,
- opracowana charakterystyki dynamiki liczby orzeczeń sądowych wobec nieletnich dziewcząt i chłopców w związku z czynami karalnymi oraz demoralizacją,
- analizy teoretycznej czynników dynamizujących rozwój osobowości młodzieży,
- empirycznej weryfikacji postawionych problemów badawczych dotyczących nieletnich dziewcząt jak i chłopców o zróżnicowanym natężeniu syndromu nieprzystosowania społecznego.
Książka przedkładana Szanownym Czytelnikom, poruszane w niej teoretyczne zagadnienia jak i kontekst empiryczny, mogą okazać się użyteczne dla psychologów, pedagogów, prawników, socjologów i nauczycieli pełniących różne funkcje w szeroko pojętym Wymiarze Sprawiedliwości, ale także w systemie profilaktyki społecznej, edukacji, resocjalizacji i terapii młodzieży nieprzystosowanej społecznie.
Książka zwiera z pewnością istotne treści naukowe, gdyż podnosi problem istnienia człowieka w stosunku do różnych mediów, w tym historycznych, aż do czasów mediów elektronicznych. Tekst jest również dobrym historycznym przeglądem poglądów myślicieli, którzy nawiązywali do medium, nawet jeśli nie używali tego pojęcia. Analiza, jaką podejmuje Wacław Branicki, pokazuje, jak uniwersalne i ważne w antropologii filozoficznej jest medium. Autor analizuje m.in. ciekawą myśl o wielowarstwowości świadomości, co wynika z procesualności obecności. Jest to jeden z najważniejszych tematów książki, gdyż na tle transcendentalizmu łączy się w nim zagadnienie medium z problematyką istnienia.
Z recenzji dr. hab. Michała Ostrowickiego [Sidey Myoo]
Autor podejmuje problemy fundamentalne, ale także bardzo aktualne: wskazuje, bada i analizuje różnorakie związki, zależ noś ci i relacje na styku mediów, komunikacji, podmiotowości, toż samości, autentyczności, informacji i wiedzy, podkreślając przy tym rolę aktywności epistemicznej i epistemologicznej w rozbijaniu i scalaniu, a w efekcie ewolucji autentyczności osobowej. Jednocześnie interesująco i kompetentnie określa rolę medialności i mediów w jej konstytuowaniu. Autor rozpatruje tę problematykę w aspekcie ontologicznym, epistemologicznym i aksjologicznym; ostatecznie wymiar etyczny okazuje się najważniejszy: odpowiedzialność – za Drugiego i samoodpowiedzialność – za siebie to kolejne kluczowe pojęcia monografii. Opublikowanie książki Wacława Branickiego może stać się istotnym, zauważonym i szeroko komentowanym wydarzeniem, przynajmniej dla dość już znacznego i stale poszerzającego się kręgu osób profesjonalnie zainteresowanych problematyką medialności. Piszę o „wydarzeniu istotnym”, bowiem praca doktora Branickiego pozytywnie wyróżnia się głębią , szerokością i oryginalnością ujęcia tych niełatwych, a przecież naprawdę ważnych i – jak sądzę – wciąż zyskujących na randze problemów.
Z recenzji dr. hab. Jana Pleszczyńskiego
Praca podejmuje ważną tematykę funkcjonowania osób w podeszłym wieku, zazwyczaj związanym z doświadczeniem choroby i niepełnosprawności. [...]
Istotną cechą monografii Ryszarda Pichalskiego jest zróżnicowanie związane z obszarami tematycznie podejmowanymi w poszczególnych rozdziałach. Wynika ono przede wszystkim z faktu, że doświadczenie choroby i niepełnosprawności w warunkach starzenia się jest kategorią wielowymiarową, obejmuje różne rodzaje schorzeń i dysfunkcji oraz dotyczy rozlicznych problemów funkcjonowania osób w podeszłym wieku.
Z recenzji dr hab. Bernadety Szczupał, prof. APS
Druga część i uzupełnienie podręcznika Interpretacja danych jakościowych w ciekawy i klarowny sposób pokazuje jak, krok po kroku, przeprowadzić własne badania, a także odpowiada na pytania:
co może stanowić odpowiedni temat badawczy?
w jaki sposób wybrać odpowiednią metodologię?
jak przygotować plan badania i od czego zacząć?
jakie są możliwości wykorzystania programów komputerowych w analizie danych jakościowych?
w jaki sposób ocenić jakość badania?
Zakończenie badania to jednak nie koniec. Silverman, bazując na swoim bogatym doświadczeniu radzi, jak napisać raport badawczy, w jakiej formie go przedstawić i opublikować. Daje również praktyczne wskazówki, jak przetrwać obronę pracy doktorskiej. Każdy rozdział kończą bloki z proponowanymi ćwiczeniami i polecaną literaturą przedmiotu.
Drugi tom trylogii Wiek informacji: gospodarka, społeczeństwo i kultura. Autor podejmuje w nim jeden z najbardziej węzłowych tematów współczesności, a mianowicie kwestię tożsamości. Analizuje znaczenie tożsamości kulturowych, religijnych i narodowych dla społecznej samoidentyfikacji jednostek, a także dla tworzenia przez nie organizacji oddolnych. Badając, jak działają tzw. nowe ruchy społeczne na przykładzie ruchów ekologicznych, feministycznych czy działań alterglobalistów, pokazuje jednocześnie kryzys państwa narodowego i trudności, jakie napotyka współczesna demokracja.
Kulturze starogreckiej od samego zarania jej dziejów towarzyszy szczególna wiara w moc słowa mówionego. Z tą właśnie wiarą wiąże się ściśle troska o umiejętność pięknego i przekonywującego przemawiania. W praktyce sztuka wymowy kwitnie więc w Grecji na długo przed jej teoretycznym opracowaniem.
Arystoteles ( ur. 384 p.n.e., zm. 324 p.n.e.) – jeden z trzech, obok Platona i Sokratesa największych filozofów greckich. Stworzył opozycyjny do platonizmu i równie spójny system filozoficzny, który bardzo silnie działał na filozofię i naukę europejską, a jego chrześcijańska odmiana zwana tomizmem była od XIII w. i jest po dziś dzień oficjalną filozofią Kościoła Katolickiego.
Arystoteles położył ogromne zasługi w astronomii, fizyce, biologii i logice, jednak część jego teorii astronomicznych i fizycznych okazała się błędna. Zbyt rygorystyczna akceptacja tych teorii przez przedstawicieli filozofii scholastycznej stała się jedną z przyczyn opóźnienia rozwoju tych nauk w Europie, ale z drugiej strony myśl Arystotelesa zainspirowała do poszukiwania nowych hipotez w kosmologii i fizyce przez krytycznych arystotelików już w XIII i XIV wieku (zwłaszcza tzw. via moderna w filozofii).
Włączył retorykę do nauk produktywnych. Retoryka dąży do określonego celu, a zależy od elementu nieprzewidywalnego. Najważniejsza jest skuteczność. „Techne Retorike” – sztuka retoryczna – 3 księgi. U niego retoryka jest silnie powiązana z logiką. Stosowane argumenty muszą być logiczne. Ważny jest status społeczny mówcy i etos mówcy. Bierze pod uwagę emocje. Rodzaj wypowiedzi należy dostosować do słuchacza (wiek, płeć słuchacza). III księga dotyczy problemu kompozycyjnego, jawności, poprawności, szczerości, adekwatności. Jest przekonany że jeżeli mówca ma szacunek do audytorium, to autorytet mówcy będzie rósł.
Filozofia głupoty wchodzi w spór z wiekową tradycją humanistyczną, która irracjonalność chciała rozumieć jako to, co w człowieku nieludzkie – przyjmując zarazem, że inteligencja to właściwa cecha i norma człowieczeństwa.
A jeśli to głupota jest tym, co najbardziej ludzkie?
Odwrócenie tradycyjnej wizji wiedzie do koncepcji człowieka, w którego naturze leży trwała dyspozycja do nietrafnego rozumienia spraw, błędnego rozumowania i bezsensownego zachowania. Tendencje te autor analizuje na podstawie obszernego i fascynującego materiału faktograficznego, zaczerpniętego przeważnie ze współczesności, polskiej i ogólnoświatowej. W ten sposób Filozofia głupoty okazuje się książką zarówno ponadczasową, jak i bardzo aktualną: pytając o irracjonalność bieżącej polityki międzynarodowej, sztuki masowej, instytucji, grup, płci i jednostek – autor stawia ogólne pytanie o wpływ głupoty na los ludzkości.
Jerzy Giedroyc - zauważył z właściwą sobie przenikliwością Krzysztof Pomian - należał do bardzo nielicznej kategorii osób, które nie dzielą, ale łączą. Miał dar skupiania wokół siebie osobowości bardzo różnych, które często nie znosiły się nawzajem i którym było wspólne tylko to, że z nim współpracowały - lub niewiele poza tym. Pozwoliło to Instytutowi Literackiemu i ""Kulturze"" mieć autorów o rozbieżnych nieraz poglądach, gustach i stylach, a samemu Jerzemu Giedroyciowi stać na czele tej jedynej w sowim rodzaju orkiestry, gdzie każdy wykonywał własną partię w swoim rodzaju orkiestry, gdzie każdy wykonywał swoja partię bez oglądania się na pozostałych, ale tak że za sprawa dyrygenta wszystkie one wtapiały się - z rzadkimi tylko dysonansami - w jedna polifoniczną całość"".Książka, którą Czytelnik trzyma w rekach, poświęcona jest członkom tej wyjątkowej orkiestry, która przez ponad pól wieku Redaktor dyrygował z Maisons-Laffitte. Przez nich samych tez została napisana.
Niepokoje rynku promieniują na relacje społeczne. Niepewność pracy rodzi frustrację, której demokratyczne wyborcze obietnice już nie uleczą. Sfrustrowany elektorat co rusz zaskakuje fluktuacjami skrajnych preferencji. Głosuje radykalnie. W poczuciu zagrożenia wybiera liderów na pozór wolnych od wad przypisywanych elitom władzy. Tym sposobem masowe frustracje po raz kolejny w historii Europy karmią polityczne potwory, na fali społecznego niezadowolenia surfują przyszli polityczni tyrani.
Z przedmowy do pierwszego polskiego wydania:
(...) Cieszy fakt, że do rąk polskiego czytelnika trafia pierwsze wydanie w języku polskim książki Marii Montessori pod tytułem Odkrycie dziecka. Książka została rzetelnie przetłumaczona z języka włoskiego przez Aleksandrę Plutę i naukowo zredagowana przez Barbarę Surmę. Dzięki starannej formie edytorskiej Wydawnictwa Palatum każda osoba zainteresowana postacią i twórczością Marii Montessori przeżyje duchowa ucztę, delektując się tekstami zawartymi w książce. Spektrum zagadnień jakie prezentuje Maria Montessori jest kwintesencją jej długoletnich badań nad dzieckiem: jego rozwojem, edukacją i duchowością. W przedmowie do trzeciego wydania włoskiego Maria Montessori, po raz kolejny podkreśliła, że w podejmowanych przez nią badaniach zależało jej na wnikliwym, naukowym poznaniu dziecka i życiu w pokoju, a nie na stworzeniu nowej metody edukacyjnej. Problemy, jakie ma do rozwiązania ludzkość, to głównie pokój i jedność. Można to osiągnąć tylko poprzez zwrócenie swej uwagi i poświęcenie energii na odkrywanie dziecka i na rozwijanie wielkiego potencjału osobowości ludzkiej w okresie jej kształtowania [s. 9]. Jeszcze raz na to zwróciła uwagę Autorka w rozdziale 24 "Triumfująca kwadryga": Punktem wyjścia dla prawdziwego zrozumienia naszej pracy nie jest branie pod uwagę metody wychowawczej, lecz czegoś przeciwnego: metoda jest konsekwencją wspomagania rozwoju zjawisk psychologicznych, które nie były zauważone, a co za tym idzie - były nieznane przez stulecia. Problem zatem nie jest natury pedagogicznej, lecz psychologicznej, a wychowanie, które wspomaga życie, jest dylematem, który dotyczy ludzkości [s. 271].
Zachęcam do wnikliwego przeczytania niniejszej książki i podjęcia próby odpowiedzi na pytanie: W jakim stopniu myśli Marii Montessori, podkreślone w Odkryciu dziecka, z 1948 roku są aktualne dzisiaj, i co możemy zrobić, a raczej co powinniśmy zrobić, aby wychowanie dziecka było wspomaganiem życia w miłości i pokoju?
dr Małgorzata Miksza
Prezes Polskiego Stowarzyszenia Montessori
Lektura opracowania Profesjonalna praca socjalna. Nowy paradygmat czy niedokończone zadanie? nie pozostawia najmniejszych wątpliwości, że należy ją opublikować, bo jest istotnym głosem, dodać należy interdyscyplinarnym, w dyskusji nad procesem profesjonalizacji wymienionej w tytule kwestii. Recenzowana praca zbiorowa nie pozostawia wątpliwości co do kompetencji autorów w przedmiocie ich badań. To bez wątpienia warta poznania, udokumentowana próba całościowego spojrzenia na niedokończony proces i zarazem paradygmat, jakim jest praca socjalna i jej nauczanie w Polsce. Dodatkowego kolorytu tej polskiej dyskusji nadają trzy eseje ukazujące słowackie problemy polityki społecznej i socjalnej, które stanowią swoisty kontekst porównawczy dla rodzimych rozważań.
Fragment recenzji dr hab. Krzysztofa Czekaja
W książce ukazana została wielowątkowa problematyka ze styku nauk o edukacji, pedagogiki społecznej i pracy socjalnej. Określając ramy tematyczne książki, jej redaktorzy naukowi - Tomasz Biernat i Jan A. Malinowski - przyjęli, że należy w niej ukazać szerszy kontekst socjalny i pedagogiczny współczesnej edukacji akcentując w szczególny sposób jej funkcję włączającą (inkluzyjną), nie pomijając przy tym i tego, że edukacja stanowi obszar życia społecznego, gdzie daje znać o sobie również wykluczenie. W prezentowanej pracy zamieszczono szereg interesujących opracowań, których Autorzy reprezentują kilka środowisk akademickich, a także praktyki społeczno-edukacyjnej, co niewątpliwie podnosi jej walory poznawcze.
Publikacja ta jest próbą przedstawienia nowego spojrzenia na prawa człowieka oraz przeprowadzenia nowej ich systematyzacji. Dotychczasowe badania nad prawami człowieka prowadzone są w nurtach filozoficznych zapoczątkowanych w XVII i XVIII w. Znaczący wpływ na kształt treści praw człowieka miała rewolucja francuska wraz ze swoimi wartościami, takimi jak: wolność, równość i braterstwo. Ta podstawa aksjologiczna znalazła swoje odzwierciedlenie w przepisach normatywnych dotyczących praw człowieka, poczynając od końca XVIII w. oraz w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
Proces globalizacji już pod koniec XX w. pokazał, że europejski system praw człowieka nie jest powszechnie akceptowany, a nawet jest poczytywany za instrument europeizacji innych kontynentów. Stąd zasadne jest wskazanie nowej podstawy aksjologicznej dla koncepcji praw człowieka i jej systematyzacji, która byłaby powszechnie akceptowana. Konsekwentnie Autorka wskazała na pojęcie „potrzeby”, pochodzące z języka psychologii, jako na nową podstawę dla dyskusji nad treścią poszczególnych praw człowieka oraz ich systematyzacją. Potrzeby bowiem są motywem aktywności jednostki zmierzającej do jej zaspokojenia, niezależnie od systemu politycznego, gospodarczego czy społecznego. W pracy przyjęto hierarchię potrzeb człowieka zaproponowaną przez A. Maslowa. Tym samym została zapoczątkowana dyskusja nad obecnym kształtem (treścią) praw człowieka i ich systematyzacją.
Wybór pism czołowego polskiego filozofa i myśliciela XIX wieku, współtwórcy filozofii narodowej, autora kontrowersyjnych, kipiących od emocji, uduchowionych dzieł stanowiących kanon polskiego mesjanizmu, ale także ukazujących jego inne oblicze - na wskroś praktyczne i analityczne - prac o ekonomii i polityce, które zyskały duże uznanie za granicą (zwłaszcza we Francji). W tomie wydanym w Bibliotece Klasyki Polskiej Myśli Polityczne są zawarte prace dobrze ilustrujące najważniejsze wątki twórczości Cieszkowskiego, pokazujące w pełni bogactwo jego dorobku i złożoność rozważań, umożliwiające zatem zrozumienie tego, dlaczego był tak ważną postacią dla polskiego życia intelektualnego i społecznego XIX wieku.
Peryferia jako najżyźniejsza gleba sztuki? W „Elementarzu tożsamości” Zbigniew Benedyktowicz, antropolog kultury, sięga po dzieła mistrzów kina: Federico Felliniego, Andrieja Tarkowskiego, Gabriela Axela, Romana Polańskiego, Wojciecha Jerzego Hasa, Zbigniewa Rybczyńskiego, a także twórczość Tadeusza Kantora, Brunona Schulza, Tadeusza Konwickiego, Czesława Miłosza, Mircei Eliadego, Osipa Mandelsztama i innych, by w ich uniwersalizmie odkryć archetypiczną siłę lokalności, prowincji i prowincjonalności. W globalnym świecie bez granic i historii pamięć, obrzędy, dom, z którego się wychodzi, do którego się tęskni i czasami wraca, mają zapładniającą moc i są źródłem odrodzenia mitu. Wspomnienia ukryte w figurze dziecinnego pokoju, szkolnej klasy, wiejskiego drewnianego domu, w obrzędzie dziadów, wieczerzy czy w figurze wędrownych cyrkowców stają się esencją żywej sztuki.
Publikacja dofinansowana przez Instytut Sztuki PAN
Oficjalna publikacja firmowana przez Napoleon Hill Foundation
Myśli nieulotne w tekstach rozproszonych!
Jeśli nazwisko Napoleona Hilla nie jest Ci obce, jeśli przeczytałeś w życiu choć jeden esej tego wybitnego filozofa sukcesu, powinieneś rzucić się na tę książkę równie zachłannie, jak na swoje ulubione danie. Napoleon Hill nie był bowiem marzycielem oderwanym od rzeczywistości. Przeciwnie, on tę rzeczywistość naginał do swoich celów, a co więcej, przez całe życie uczył innych, jak sami mogą odnieść sukces i zdobyć to, czego pragną. Kanoniczne teksty — Myśl i bogać się czy Prawa sukcesu — znajdziesz na półkach wszystkich rekinów biznesowych tego świata, a wkrótce dołączy do nich ta znakomita książka.
Jej autorka zebrała w jednym miejscu teksty rozproszone, które ten wybitny myśliciel publikował w gazetach i wydaniach specjalnych różnych czasopism, zwłaszcza w „Miami Herald”. Nigdy dotąd nieprzedrukowane, pozwalają zgłębić podstawy filozofii Hilla, poznać jego światopogląd i zrozumieć, skąd wzięły się różne koncepcje. Fascynujące obserwacje i wnioski, które wyciąga on z codziennych zdarzeń, refleksje na temat obyczajów i wierzeń różnych kultur, praktyczne aspekty rozmaitych poglądów filozoficznych — to wszystko pomoże Ci lepiej zrozumieć istotę myśli Napoleona Hilla i zastosować jego wskazówki w swoim własnym życiu, by sięgnąć po wszystko, po co tylko zechcesz.
W prostocie tkwi siła
Dowiedz się, jak:
dobierać drony do swoich potrzeb
właściwie konfigurować, obsługiwać i serwisować swojego drona
wykonywać zdjęcia i rejestrować materiały wideo za pomocą najnowszych technologii
korzystać z dronów zgodnie z prawem lotniczym
Poznaj najlepsze porady, dzięki którym kupisz drona dostosowanego do swoich potrzeb, skonfigurujesz go i przygotujesz się do odbycia swojego pierwszego lotu!
Chcesz poznać świat bezzałogowych statków powietrznych? Ten zabawny i przystępny poradnik zawiera całą wiedzę niezbędną do rozpoczęcia przygody z dronami. Znajdziesz w nim profesjonalne porady dotyczące zakupu drona dostosowanego do swoich potrzeb, sposobów korzystania z bezzałogowych statków powietrznych i zachowywania się zgodnie z etykietą przyjętą przez społeczność użytkowników dronów, a także wielu innych spraw!
Stąpaj twardo po ziemi — zmontuj i skonfiguruj swojego drona, sprawdź działanie dźwigni kontrolera zdalnego sterowania, zoptymalizuj ustawienia kamery i unikaj błędów, które początkujący użytkownicy popełniają jeszcze przed startem.
Wznieś się w przestworza — zapoznaj się z poradami dotyczącymi najlepszych praktyk związanych ze startowaniem wewnątrz budynku, a także na otwartych przestrzeniach, latania w terenie zabudowanym, w nocy i przy niesprzyjających warunkach atmosferycznych.
Rozwiń skrzydła — naucz się korzystać z kontrolera zdalnego sterowania i poznaj tajniki sterowania za pomocą urządzeń mobilnych.
Skorzystaj z perspektywy lotu ptaka — skorzystaj z pełni możliwości wykonywania zdjęć i filmów za pomocą drona, naucz się je obrabiać, edytować i stabilizować za pomocą specjalistycznego oprogramowania.
W książce znajdziesz:
wskazówki, dzięki którym kupisz drona dopasowanego do swoich potrzeb
wyjaśnienie funkcji poszczególnych elementów drona napisane łatwym do zrozumienia językiem
zasady bezpiecznego korzystania z drona
informacje o regulacjach prawnych i strefach, w których nie możesz latać swoim dronem
listę czynności, które powinieneś wykonać przed rozpoczęciem lotu
wskazówki dotyczące wyboru miejsca i czasu odbycia lotu
opis sposobów stabilizacji obrazu
najlepsze techniki obrabiania obrazów zarejestrowanych z perspektywy lotu ptaka
listę dziesięciu rzeczy, których nie powinieneś robić ze swoim dronem
Dowiedz się, jak:
sterować przepływem prądu za pomocą rezystorów, kondensatorów i półprzewodników,
czytać schematy układów elektronicznych,
mierzyć natężenie, napięcie i opór prądu,
tworzyć miniaturowe klawiatury, błyskające lampy LED do roweru, alarmy i wiele więcej.
Stwórz własny warsztat pracy elektronika
Ta bogato ilustrowana kolorowymi schematami i zdjęciami książka zawiera szczegółowe instrukcje, jak przeprowadzać eksperymenty objaśniające zasadę działania różnych elementów elektronicznych, porady na temat sposobu posługiwania się podstawowymi narzędziami oraz ciekawe projekty, które można wykonać w pół godziny. Rozdział po rozdziale będziesz czuć przypływ energii, dzięki której przetworzysz teorię w praktykę!
Podstawy układów elektronicznych — dowiesz się, czym jest napięcie prądu, gdzie prąd może (a gdzie nie może) płynąć oraz jak w układach jest wykorzystywana moc.
Najważniejsze elementy elektroniczne — dowiesz się, jak za pomocą rezystorów, kondensatorów, cewek indukcyjnych, diod i tranzystorów można panować nad prądem elektrycznym.
Wszechstronne układy — dowiesz się, jak przy użyciu analogowych i cyfrowych układów scalonych zrealizować wartościowy projekt, wykorzystując tylko kilka elementów.
Analiza obwodów — poznasz prawa rządzące napięciem i natężeniem prądu elektrycznego oraz nauczysz się je wykorzystywać.
Porady dotyczące bezpieczeństwa — dowiesz się, jak chronić siebie — i swoje układy — przed uszkodzeniem.
Otwórz tę książkę i odkryj:
jak drobne elementy zmieniają właściwości prądu,
praktyczny przewodnik po popularnych elementach elektronicznych,
jak ważne są prawo Ohma i inne prawa,
w jaki sposób tranzystory wzmacniają i przełączają prąd,
co potrafi układ czasowy 555 (a potrafi naprawdę dużo!),
podstawy elektroniki cyfrowej,
szczegółowe instrukcje budowy obwodów elektronicznych,
zabawne projekty, które można szybko samodzielnie wykonać.
Problematyka zła należy do zasadniczych problemów filozofii i teologii, ale jej rozumienie jest nieodzowne w szczegółowych dyscyplinach naukowych, których przedmiotem badań są zjawiska patologii społecznej i indywidualne zachowania, odbiegające od społecznych norm (moralnych, prawnych, obyczajowych). W ujęciach szczegółowych rzadko podejmuje się oryginalne próby definiowania zła, szukania jego istoty i pierwotnych przyczyn.
Na tym gruncie wystarczy odwołanie się do koncepcji wypracowanych wcześniej w obszarze preferowanego systemu filozoficznego i logiczne wyprowadzanie wniosków, użytecznych do analiz konkretnych przejawów zła, określanych jako problemy społeczne i zachowania jednostkowe. Szersze i bardziej źródłowe analizy problematyki zła są szczególnie przydatne we współczesnej pedagogice resocjalizacyjnej, zwłaszcza w polskiej, która przez długi okres była skrępowana przez zafałszowany system światopoglądowy i stosunkowo niedawno weszła w szeroki kontekst oddziaływań zróżnicowanych systemów myśli społecznej, u których podstaw tkwią zróżnicowane światopoglądy.
Jasne koncepcje zła potrzebne są nie tylko do określenia celów działań resocjalizacyjnych, ale również do bardziej konkretnych przedsięwzięć badawczych: metateoretycznych badań nad efektywnością systemów resocjalizacyjnych. Z tego względu podjęta przez Krzysztofa Biela i Mariusza Sztukę inicjatywa przynajmniej częściowo usuwa odczuwane w polskiej literaturze resocjalizacyjnej braki i zasługuje na bezdyskusyjne wsparcie.
Prof. zw. dr hab. Bronisław Urban
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
