PRZETŁUMACZONA NA 9 JĘZYKÓW
WYKORZYSTYWANA W PONAD 30 UNIWERSYTETACH
W tej wciągającej, fascynującej i zaskakująco przystępnej książce Eric Siegel, wiodący ekspert w dziedzinie analizy prognostycznej, pokazuje, w jaki sposób to działa i jak codziennie wpływa na życie każdego z nas.
Takie kształtujące trendy organizacje jak Chase, Facebook, Google, Hillary for America, HP, IBM, Match.com, Netflix, NSA, Pfizer, Target i Uber wykorzystują potencjał wielkich zbiorów danych, by prognozować ludzkie zachowania; także i twoje.
Dlaczego? Dlatego, że analiza prognostyczna przekształca branże i w znaczący sposób wpływa na to, co dzieje się na świecie. Przeczytaj tę książkę, aby się dowiedzieć, jak ograniczać ryzyko, zwiększać sprzedaż, doskonalić opiekę zdrowotną, optymalizować media społecznościowe, walczyć z przestępczością i wygrywać wybory.
***
Dr Eric Siegel jest założycielem Predictive Analytics Word i redaktorem naczelnym „Predictive Analytics Times”. Były profesor Columbia University jest obecnie znanym mówcą, nauczycielem i liderem w branży.
***
„Odpowiednik Freakonomii w obszarze dużych zbiorów danych”.
Stein Kretsinger, założyciel i dyrektor Advertising.com
„Ekscytująca i wciągająca – czyta się ją jak thriller! Analiza prognostyczna ma swoje korzenie w codziennych ludzkich zachowaniach i jeśli jest stosowana właściwie, wpływa na ich działania. Przy pomocy przykładów Siegel opisuje zarówno szanse, jak i zagrożenia, jakie ta metodologia stwarza dla współczesnego świata”.
Marianna Dizik, statystyk, Google
„Książka Erica Siegela odnosi sukces tam, gdzie inne poniosły porażkę – objaśnia zawiłości wielkich zbiorów danych i daje przykłady z życia, jak organizacje wykorzystują potencjał analizy prognostycznej do wprowadzania wymiernych zmian”.
John Francis, starszy analityk danych, Nike
Podając fascynujące przykłady, Siegel pokazuje, jak firmy zarabiają pieniądze, prognozując, co zrobią klienci. Gdy zaczniesz czytać tę książkę, nie będziesz w stanie odłożyć jej na półkę”.
Artur Middleton Hughes, wiceprezes, Database Marketing Institute, autor Strategic Database Marketing
„Szczegółowy opis jak możemy przeciwdziałać nieprzewidywalności świata. Eric jasno wyjaśnia, dlaczego niektóre decyzje są bardziej zyskowne od innych – i ja się z nim zgadzam”.
Dennis R. Mortensen, prezes Visual Revenue, były dyrektor ds. analiz danych w Yahoo!
„Z tajnego świata, który kiedyś znałem, próbowałem uczynić teatr dla tego szerszego świata, w którym wszyscy żyjemy – najpierw wyobraźnią, potem potrzebą odwzorowania rzeczywistości. Później znowu zaczyna pracować wyobraźnia i wreszcie można zasiąść za biurkiem, przy którym teraz siedzę”. Fragment książki Tunel z gołębiami
Le Carré zawsze pisał o tym, co właśnie się dzieje. W czasach zimnej wojny, gdy służył w wywiadzie brytyjskim, i w trakcie własnej kariery pisarskiej, gdy jeździł do ogarniętej wojną Kambodży, do Bejrutu w przeddzień izraelskiej inwazji roku 1982 czy do Rosji przed upadkiem muru berlińskiego i po nim.
W swych pierwszych opublikowanych wspomnieniach, które właśnie trafiają do rąk Czytelnika, le Carré dowcipnie i celnie analizuje moralną dwuznaczność wydarzeń, których był świadkiem, znaną dotąd jedynie z jego powieści. Pisze czasem z humorem, czasem wstrząsająco, to bawiąc, to zmuszając do refleksji nad wydarzeniami, o których – wydawałoby się – wszystko już wiadomo. O papudze w hotelu w Bejrucie, która nauczyła się naśladować dźwięki karabinów maszynowych i pierwsze takty Beethovenowskiej „piątki”. O rwandyjskich muzeach pełnych ciał ofiar ludobójstwa. O Sylwestrze roku 1982, spędzonym wraz z Jaserem Arafatem i jego sztabem. O wywiadzie, który przeprowadził z niemiecką terrorystką w więzieniu na pustyni Negew. O pouczającej rozmowie z wielkim fizykiem, dysydentem i laureatem Pokojowej Nagrody Nobla, Adriejem Sacharowem. O spotkaniach z byłymi szefami KGB. O tym, jak Alec Guinness przygotowywał się do roli George’a Smileya w legendarnych adaptacjach BBC. A także o pracowniczce organizacji pomocowych, która posłużyła mu za wzór głównej bohaterki Wiernego ogrodnika.
Najważniejsze jest jednak to, że le Carré dzieli się z Czytelnikiem wspomnieniami z ponad sześćdziesięciu lat pracy pisarskiej – ponad sześciu dziesięcioleci poszukiwań sensu człowieczeństwa, tak widocznych w losach stworzonych przez siebie fikcyjnych, lecz jakże ludzkich postaci.
Czołowy ekspert w dziedzinie innowacji, Alec Ross, wyjaśnia, co czeka świat: jakie nowości i przeszkody pojawią się w ciągu najbliższych dziesięciu lat i jak się wśród nich poruszać.
W książce Świat przyszłości Alec Ross pokazuje, jakie zmiany zajdą w najbliższych dziesięciu latach, i zwraca uwagę na najlepsze szanse na postęp, wyjaśniając przy tym, dlaczego różne kraje rozkwitają lub się duszą. Szczególną uwagę poświęca konkretnym dziedzinom, które w największym stopniu będą kształtować naszą gospodarczą przyszłość – robotyce, bezpieczeństwu informatycznemu, komercjalizacji genomiki, następnemu etapowi rozwoju dużych zbiorów danych i temu, jak w przyszłości technologia cyfrowa wpłynie na pieniądze i rynki.
W każdej z tych dziedzin Ross odnosi się do najtrudniejszych pytań: Jak mamy się dostosować do zmieniającej się natury pracy? Czy perspektywa cyberwojny doprowadzi do następnego wyścigu zbrojeń? Jak ludzie z krajów rozwijających się mogą rozbudzić w sobie nadzieję, że dorównają Dolinie Krzemowej w tworzeniu własnych centrów innowacyjności? I co powinni zrobić dzisiejsi rodzice, by przygotować swoje dzieci na nadejście jutra?
Ross łączy fabularną narrację z analizą ekonomiczną, zapewniając w ten sposób żywe i oparte na konkretach wyjaśnienie, w jaki sposób szerokie globalne trendy wpływają na nasze życie. Tworzy książkę bardzo ważną dla zrozumienia funkcjonowania świata – dzisiaj i jutro.
To lektura obowiązkowa dla ludzi biznesu w każdej branży, w każdym kraju.
***
Fascynująca wizja przyszłości przemysłu. Świat przyszłości jest jak przenośna konferencja TED, podczas której siedzisz obok najbłyskotliwszego człowieka w całej sali. Książka pełna jest migawkowych przykładów z nowatorskich badań w dziedzinie biotechnologii, rządzenia krajem i przedsiębiorczości. Ross pisze ciekawie i ta książka powinna zafascynować każdego, bez względu na to, czy z bliska śledzi te dziedziny, czy też kojarzy Hondę tylko z samochodem, a nie z firmą robotyczną.
„Forbes”
Przemyślenia Rossa to wielka korzyść dla każdego, kto chce zrozumieć, czym są główne siły kształtujące naszą przyszłość ekonomiczną, polityczną i społeczną.
Reid Hoffmann, założyciel i prezes LinkedIn
Frapujące, trzeźwe spojrzenie na korzyści i wyzwania związane z nadchodzącą falą innowacji. Alec Ross ze swoim wieloletnim doświadczeniem w pełnej pasji pracy w sektorze publicznym i prywatnym ma niezwykłe możliwości zrozumienia i wyjaśnienia, skąd idziemy i dokąd zmierzamy.
Arianna Huffington, współzałożycielka i redaktor naczelna serwisu The Huffington Post, autorka książki Spełnienie. Nowy wymiar twojego sukcesu
Jak możemy przygotować swoje dzieci – i siebie samych – do odnoszenia sukcesów w świecie robotyki, globalizacji i rynków rozwijających się dzięki cyfryzacji? W tej wartościowej książce Alec Ross analizuje, czego potrzeba, by nie tylko przetrwać, ale i dobrze prosperować. Przyszłość już nas dotyka, a Ross pokazuje, co zrobić, by było to ekscytujące, a nie przerażające.
Walter Isaacson, autor książek Steve Jobs i Innowatorzy
***
Alec Ross jest jednym z czołowych amerykańskich ekspertów w dziedzinie innowacji. Podczas pracy jako starszy doradca sekretarza stanu do spraw innowacji Alec Ross odbył podróż do 41 krajów w celu zbadania, jakie nowości pojawiają się na każdym z kontynentów. Od ośrodków, w których rozwijały się nowe firmy w Kenii, po laboratoria badawczo-rozwojowe w Korei Południowej – wszędzie mógł zobaczyć, co niesie przyszłość.
Obecnie jest profesorem wizytującym (Distinguished Visiting Fellow) na Uniwersytecie Johna Hopkinsa oraz pracuje jako doradca inwestorów, korporacji i przywódców. Ross mieszka z żoną i trojgiem dzieci w Baltimore.
Jaka była rola uczty i sympozjonu, prócz czerpanej z niej rozrywki i radości z jedzenia i picia?
Kto gotował dla Platona i Sokratesa?
Gdzie były kobiety, podczas gdy ich mężowie biesiadowali?
Jak wyglądały przybory kuchenne?
Czy Grecy wychodzili na lunch?
Czy zmysłowe przyjemności mogą mieć coś wspólnego z rybami?
Czy dziś możemy posmakować starożytnego sera?
W zaglądaniu do kuchni zawsze jest coś ekscytującego! To właśnie za kulisami dojrzymy to, czego nie widać na nakrytym stole. Grecy z pewnością nie byli pierwszymi ludźmi wykazującymi zainteresowanie kulinariami, ale byli jednymi z pierwszych, którzy uświadomili sobie, że gotowanie może być sztuką. Rytuał rodzinnych spotkań przy stole można obserwować również dziś. A jak to wyglądało w starożytności?
W górzystym helleńskim kraju, rozsypanym w setki wysp i wysepek, ludzie nauczyli się liczyć bardziej na dary morza niż ziemi. Grecka kuchnia obfitowała w to, co dostarczał akwen: ryby, kraby, kalmary i ośmiornice były na porządku dziennym. Dieta typowego Greka składała się również z jęczmiennego placka lub miski kaszy, pospolitych warzyw, głównie strączkowych, odrobiny lokalnych owoców i pewnej ilości dziko rosnącej zieleniny. Porcji białka dostarczały ślimaki, a mieszkańcom wybrzeża – owoce morza. Niewiele rejonów sprzyjało hodowli bydła, za to owce i kozy były wszechobecne. Właściciele jednej czy dwóch kóz mieli przywilej uraczenia się raz na jakiś czas kawałkiem sera lub kubkiem mleka, a mięso pozostawało w zasięgu szczęściarzy posiadających większe stada. Zapach pieczystego był dla przeciętnego Greka raczej oznaką święta niż codziennością. Mniej zamożni musieli się zadowolić polewkami, znanymi również z kuchni Słowian, oraz papką z mąki, fasoli, cebuli i czosnku.
Starożytna Grecja od kuchni to nie tylko przewodnik po najpopularniejszych produktach goszczących na stołach Greków, upodobaniach uprzywilejowanych smakoszy i narodzinach sztuki kulinarnej Europy. To egzotyczna podróż do świata ludzi odległych w czasie i przestrzeni, choć jednocześnie bardzo nam bliskich, gdyż będących twórcami kultury, której jesteśmy spadkobiercami. Warto się w tę podróż wybrać, nie tylko dlatego, że gastronomia Grecji stoi u początków współczesnej kuchni europejskiej, ale przede wszystkim dlatego, że jest częścią historii tego kraju, historii, która domaga się uwagi każdego, kto pragnie poznać źródła własnej cywilizacji.
Książka omawia temat tradycji kulinarnej starożytnych Greków – pierwszych mistrzów kuchni europejskiej. Opowiada o codziennej strawie zwykłych ludzi, produktach obecnych na stołach starożytnych Greków, o upodobaniach smakoszy i okolicznościach, w których gotowanie stało się w Grecji równie ważne jak filozofia czy poezja. Przybliża wiele innych aspektów związanych ze sprawami stołu, jak choćby rolę uczty i sympozjonu czy zwyczaje związane z jedzeniem.
Publikacja jest adresowana zarówno do wielbicieli kuchni, jak i czytelników zainteresowanych kulturą oraz historią starożytną.
Obaj są na tej samej katedrze na UW i w tym samym zakładzie w Instytucie Filozofii PAN. Na wydziale Kołakowski jest kierownikiem, a w instytucie Baczko. Ale świetnie się uzupełniają i samodzielnie nigdy nie występują oficjalnie w sprawach naukowych. Obaj równocześnie zostali docentami i w ubiegłym roku profesorami. Dookoła nich występuje plejada ich uczniów i asystentów, która stanowi zwartą grupę, ekskluzywną, zazdrosną o swoje stanowiska, popierającą się wzajemnie i nie dopuszczającą innych do swego grona. Jest to grupa liczna, razem z instytutem około 20 ludzi. Charakterystyczne jest to, że są niezwykle solidarni, nigdy nie występują z krytyką kogokolwiek ze swej grupy, a gdy zostanie który zaatakowany bronią go wszyscy.
(fragment meldunku z 15 września 1966 r., IPN BU 0204/518 k. 68–70)
Henryk Citko (ur. 1964), kustosz Archiwum Zbigniewa Herberta w Zakładzie Rękopisów Biblioteki Narodowej. Współpracuje przy edycji ineditów i korespondencji Zbigniewa Herberta, opracowuje kalendarium jego życia i twórczości. Opracował również korespondencję Leszka Kołakowskiego z Jerzym Giedroyciem oraz Leszka Kołakowskiego z Andrzejem Walickim.
OD TŁUMACZA
Na wstępie pierwszej części książki Schrödinger uznał za niezbędne usprawiedliwienie się, że w swoich wykładach jako profesor fizyki teoretycznej zajmuje się historią rozwoju pewnych idei w starożytnej Grecji. Uzasadnieniem ma być możliwość pogłębienia rozumienia współczesnej fizyki. Wykład, który jest podstawą tekstu, wygłosił znacznie ponad pół wieku temu. Czy obecnie fizyk powinien odczuwać potrzebę takiego usprawiedliwienia? Wskazywałoby to na barierę pomiędzy humanistyką a naukami przyrodniczymi. Jeśli bariera ta rośnie, to prowadzi ona do specjalizacji. Czy specjalizacja jest przyszłością nauki? Na te pytania oczywiście nie ma jednoznacznej odpowiedzi.
Autor wnika głęboko w idee i pytania, które były żywe w starożytnej Grecji. Pokazuje, że są one bliskie współczesnym problemom nauki, szczególnie fizyki. W jego ujęciu nauka zawiera w sobie ciągłą dyskusję o podstawowych kwestiach nurtujących już starożytnych mędrców.
Publikacja zawiera dwa teksty Jana Mukařovskiego w przekładzie bohemistki Anety Daszuty: „Sztuka jako fakt semiologiczny” (1934) i „Semiologia sztuki” (1936-1937). Oba dotyczą znakowego charakteru sztuki (w tym literatury jako sztuki słowa). Pokazują, jakie znaczenie w historii i rozwoju praskiej szkoły strukturalizmu miała reorientacja semiologiczna, która dokonała się w połowie lat trzydziestych XX wieku, głównie za sprawą Jana Mukařovskiego.
DOWIEDZ SIĘ JAK DZIAŁA LUDZKI SZKIELET!
Ludzkie ciało składa się z 206 kości, ale czym właściwie są kości i w jaki sposób pomagają one funkcjonować organizmowi?
Odkryj, w jaki sposób połączone są kości w ciele oraz jak funkcjonują stawy.
Dowiedz się, dlaczego każdy człowiek rodzi się z większą liczbą kości niż posiada ich pod koniec życia; która kość jest najkrótsza, a która najdłuższa, oraz jaka część ciała posiada ich najwięcej.
Książka zawiera ponad 80 naukowo potwierdzonych, kolorowych ilustracji z opisami.
Płynna nowoczesność to kategoria teoretyczna wprowadzona przez niedawno zmarłego wybitnego socjologa Zygmunta Baumana, która obok globalizacji stanowi podstawę jego teorii społecznej. Obie kategorie są ze sobą ściśle powiązane, gdyż wedle Baumana płynna nowoczesność jest skutkiem globalizacji. Niniejsza książka stanowi nie tylko prezentację poglądów Baumana w tej kwestii, ale jest zarazem polemiką i krytyką poglądów wybitnego myśliciela i to – co rzadkie – z lewicowej i alterglobalistycznej perspektywy.
Współczesna dramaturgia teatralna, filmowa, radiowa, telewizyjna. Co miesiąc nowy polski dramat. Tłumaczenia najciekawszych tekstów dramaturgicznych z zagranicy. Co jeszcze? Eseje, rozmowy redakcyjne, felietony, prezentacje sylwetek dramatopisarzy oraz informacje o życiu współczesnego teatru.
Sam problem cyberprzestrzeni, obecności w niej pokolenia najmłodszych nie jest zagadnieniem, które można po prostu rozstrzygnąć, rozwiązać, zniwelować. Takie ewentualne próby byłyby przejawem naiwności i braku kontaktu z rzeczywistością. Lektura książki daje nieodparte wrażenie, że istnieje rzeczywistość, która może nas poprowadzić do najwspanialszych możliwości rozwojowych. Jednak, pozostawiona bez jakichkolwiek pedagogiczno-humanistycznych oględzin i aksjonormatywnego ujarzmienia najprawdopodobniej obróciłaby się przeciwko nam. Cieszy fakt, że czytelnik otrzymuje tak zaawansowane merytorycznie narzędzie dla takich właśnie możliwych – i całkiem prawdopodobnych w pozytywne skutki – namysłów i działań.
dr hab. prof. AJP Paweł Prüfer
Monografia wieloautorska "Cyfrowe dzieci" pokazuje szeroki wachlarz obrazów dzieci, społeczeństwa i edukacji wraz z próbą ich przeanalizowania z różnych perspektyw teoretycznych i empirycznych. W publikacji podkreślane są globalne i lokalne oblicza rozwoju dziecka, jego relacji z otoczeniem społecznym (swoistej przestrzeni edukacyjnej), jak również współczesne przemiany teorii i praktyki edukacyjnej (w poszczególnych rozdziałach prezentowana jest edukacja jako dziedzina zabezpieczania potrzeb społeczeństwa – jako całości, oraz jako sfera zaspakajania specyficznych potrzeb indywidualnych). Można odnieść wrażenie, że szczególnym zamiarem i istotną perspektywą teoretyczno-empiryczną (uwidaczniająca się również w układzie książki) jest ta, którą określić można jako społeczno-aksjologiczną. Autorzy, oprócz głęboko i poprawnie metodologicznie poczynionych analiz, przybliżają treści o charakterze refleksyjno-przeglądowo-opisowym, jak i takie, które mają służyć rozwojowi teorii – zwłaszcza z obszaru pedagogiki społecznej.
dr hab. prof. UZ Mirosław Kowalski
Książka jest przykładem rzetelnej diagnozy zjawiska. Na pozytywne podkreślenie zasługuje rozległa aktywność badawcza i analityczna wszystkich autorów opracowania, tym bardziej że analiza wniosków i wyników wypływających z badań ma duże znaczenie diagnostyczne i prakseologiczne. Autorzy są nie tylko teoretykami, ale także i praktykami społecznymi, obserwującymi dane zjawiska społeczne, szczególnie w sferze zagadnień związanych z juwentologią i cyberprzestrzenią. Łączą przy tym kilka ról przypisywanych naukowcom w dziedzinie nauk społecznych, w tym rolę badacza zjawisk społecznych, praktyka, a także dydaktyka, o czym się można przekonać czytając konkluzje.
dr hab. prof. PRz Eugeniusz Moczuk
Przedstawiona monografia jest interesująca z poznawczego i badawczego punktu widzenia. Zawarte w niej treści w znaczącej mierze oparte na wynikach z dużego projektu badawczego stanowią cenne źródło wiedzy dla pedagogów, wychowawców, rodziców. Monografia została napisana bardzo przystępnym językiem, bogato wzmocniona materiałem ikonograficznym, co sprawia, że zapewne znajdzie zainteresowanie wśród czytelników.
dr hab. prof. WSB Marek Walancik
To książka pokoleniowa. Trzydziestolatkowie z dużych i małych miast, po studiach, znający języki. W teorii świat powinien należeć do nich. A w praktyce - praca poniżej kwalifikacji, umowy śmieciowe, minimalne stawki. Tak właśnie wygląda polski rynek pracy. Nie godzisz się na to? Wypadasz.
Kamil Fejfer, twórca kultowego „Magazynu Porażka“ opisuje prawdziwe historie.
Giacomo Leopardi (1798–1837), najwybitniejszy poeta i myśliciel włoskiego romantyzmu. Rozległe wykształcenie zdobył samodzielnie w bibliotece rodzinnego pałacu w Recanati. Samotne życie naznaczone poważnymi chorobami i kalectwem, ale „rozjaśnione geniuszem i darem rozmowy z własną duszą” wypełniły mu rozpacz, złudzenia i pisanie o „prawdach gorzkich i krystalicznie czystych”. Wydał zbiór poezji /Canti/ (/Pieśni/) i tomy prozy: /Dziełka moralne/ i /Myśli/. W rękopisie pozostawił 4526 stron /Zibaldone/ – zapisków, które ukazują się po raz pierwszy w polskim przekładzie.
Wybrał dla notatnika tytuł /Zibaldone/, bo to archaiczne włoskie słowo znaczy „przemieszanie”. Zapisywał swoje różnorakie myśli spontanicznie, powściągliwie i dość oschle przez piętnaście lat (1817–1832), nazywał te notatki „zapisanym chaosem”. Jednak z tego chaosu miał się wyłonić własny „porządek myślenia”. O czym? O naszym przywiązaniu do „pustkowia życia”, które bądź co bądź mamy za „rzecz nadspodziewanie wspaniałą”, chociaż nawet tej wspaniałości nie umiemy zrozumieć, gdyż "tajemne jest tu wszystko – prócz naszego cierpienia".
Arlie Russell Hochschild, socjolożka z Berkley, spędziła pięć lat w Luizjanie, by zrozumieć o co chodzi Południowcom. Dlaczego sprzeciwiają się federalnej pomocy finansowej, skoro ich stan jest jej największym odbiorcą? Dlaczego sarkają na ekologów i Agencję Ochrony Środowiska, skoro przemysł naftowy truje ich ukochaną Luizjanę na potęgę, nie dając wiele w zamian, bo przy ropie pracuje tylko co dziesiąty mieszkaniec stanu? Wreszcie, w imię czego zagłosowali na Donalda Trumpa, człowieka, który równie dobrze mógłby mieszkać na innej planecie?Oczywiście, jak każda podróż, i ta kończy się wewnętrzną przemianą. Hochschild jedzie na Południe wyposażona w bagaż stereotypów spodziewa się, że w centrach handlowych zastanie półki pełne libertariańskich powieści Ayn Rand i wszechobecny rasizm. Jej reportaż pokazuje, że rzeczywistość komplikuje te tezy. W Luizjanie spotyka osoby o odrażających poglądach, ale też ciepłych i przyjaznych ludzi wierzących w boga, który już za momencik zabierze ich do nieba. Do swojego liberalnego Berkeley wraca z bagażem wiedzy, doświadczeń i zrozumienia dla Południa. Być może to początek czegoś nowego?
Wolność i metafizyka Marcina Poręby to zbiór tekstów, które powstawały na przestrzeni ponad dwudziestu lat. Zebrane przez Autora prace dotyczą niekiedy dość odległych od siebie zagadnień z zakresu historii filozofii oraz takich dziedzin filozofii jak epistemologia, metafizyka i filozofia umysłu.Racją współistnienia tak różnych tematycznie tekstów w jednym tomie jest zaprezentowanie pewnego sposobu rozumienia filozofii jako dziedziny, która może i powinna podlegać ciągłej interpretacji i reinterpretacji, ponieważ jej naturą jest dialog, a racją bytu wkład we współcześnie toczone dyskusje filozoficzne. To właśnie one są dla Marcina Poręby najważniejszym układem odniesienia dla interpretacji zakurzonych już niekiedy koncepcji i sporów, co pozwala mu na włączenie ich w dyskurs współczesny. W konfrontacji tej historia filozofii ma zaistnieć jako myśl żywa, która swą tożsamość zyskuje dopiero w rozmowie z inną żywą myślą.Filozofia, zdaniem Marcina Poręby, jest przede wszystkim metafizyką. Metafizyka jest jej dyscypliną podstawową, a konstytutywne dla niej jest wykraczanie poza dostępne zasoby pojęć, które nie może dokonywać się inaczej niż poprzez poszukiwanie nowych pojęć. Sądzenie refleksyjne, poszukiwanie i tworzenie nowych pojęć są bowiem nieodłącznym aspektem wolności. A zatem wolność jest jej własnym koniecznym warunkiem. Jak pisze Autor, wolny wybór, wolne działanie, to zawsze coś, co wyrasta z nowej konceptualizacji świata i naszego w nim miejsca.Marcin Poręba wykracza w swoim rozumieniu filozofii poza utarty podział na filozofię analityczną i kontynentalną, który uważa za jedną z głównych przeszkód dla nieskrępowanego żadnymi zastanymi schematami pojęciowymi rozwoju. Jego książka jest zatem zaproszeniem do odrzucenia sztywnych ram interpretacji i do udziału w aktywnym odczytywaniu i tworzeniu myśli w procesie nieustannej zmiany przekonań jest więc zaproszeniem do sprostania wyzwaniom wolności.Informacja o autorze/ redaktorze:Marcin Poręba, ur. w 1967 r. w Krakowie. Filozof, historyk filozofii, tłumacz, profesor nadzwyczajnyUniwersytetu Warszawskiego. Studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim w latach 19851989. Od roku 1989 pracuje w Instytucie Filozofii UW. Uczeń Marka J. Siemka. Laureat konkursu Fundacji na Rzecz Myślenia im. Barbary Skargi za esej pt. Granice względności. Opis metafizyczny (2014). Zajmuje się klasyczną filozofią niemiecką oraz filozofią analityczną, łącząc w swoich pracach style myślenia dwóch tradycji filozoficznych: analitycznej i kontynentalnej.
Co dla Krzysztofa Czyżewskiego oznacza „praktykowanie idei”? Jeśli ideą jest współistnienie, a praktyką – komunikacja, to współtworzone przez niego sejneńskie „Pogranicze” jest warsztatem porozumienia – gdzie szuka się środków wyrazu, dociera do głębokich pokładów pamięci, odkrywa archiwa, komunikuje się z Innym. W tym sensie Małe centrum świata jest przewodnikiem po praktykach pogranicznego współistnienia.
Pisanie o dialogu kultur w czasach Brexitu jest obarczone zwiększonym ryzykiem. Dlatego temu, co powszechne – rozpadowi, konfliktom, agresji – Czyżewski przeciwstawia kulturę obejmującą i zakorzeniającą, która zaprasza do współudziału, włącza do wspólnoty i pomaga w odnajdywaniu drogi do własnej tożsamości. Zadanie Ośrodka „Pogranicze” nie polega rzecz jasna na tym, by zażegnać konflikt na Bliskim Wschodzie albo zszyć rozdartą Unię Europejską. Polega natomiast na tym, by uczyć się od każdego, kto do „Pogranicza” zawita, jak nazywać zerwanie i razem z przybyszem pracować nad „tkanką łączną”. Kiedy to się udaje, niewielkie Sejny i Krasnogruda na moment stają się małym centrum świata.
Przemysław Czapliński
Niezwykłe historie o pierwiastkach chemicznych i tym, co się za nimi kryje: nauce, historii, pieniądzach, mitologii, sztuce i medycynie.
Dlaczego Gandhi nie znosił jodu (I, 53)? W jaki sposób rad (Ra, 88) niemal zrujnował reputację Marii Skłodowskiej-Curie? I dlaczego gal jest ulubionym pierwiastkiem laboratoryjnych żartownisiów?*
Tablica Mendelejewa to jedno największych osiągnięć nauki, ale też skarbnica wiedzy o przygodach, zdradzie i obsesji. Za każdym elementem układu okresowego stoją fascynujące historie; każdy pierwiastek gra ważną rolę w historii ludzkości i w życiu (często) szalonych naukowców, którzy go odkryli. Znikająca łyżeczka jest doskonałym połączeniem rzetelnej wiedzy naukowej i fascynujących opowieści ukazujących ludzką inwencję, badania i odkrycia – od Wielkiego Wybuchu po nasze czasy.
*Wyobraź sobie, że odwiedzasz kumpla chemika, który częstuje cię herbatą. Gdy wkładasz do niej łyżeczkę, by zamieszać gorący płyn, ta znika ci w rękach… a kolega pęka ze śmiechu na widok twojej miny. To klasyczny dowcip nerdów pracujących w laboratorium: lepienie łyżeczek z galu, łatwo formowalnego metalu, który w temperaturze pokojowej ma formę stałą, ale już w 29 stopniach Celsjusza zaczyna się rozpuszczać.
Kolejny bestseller autora Dziwnych przypadków ludzkiego mózgu
Mózg wciąż popełnia błędy – czasem większe, a czasem mniejsze, ale nie ma dnia, żeby nie wpakował nas w jakąś kabałę. Źle szacujemy czas, zapominamy, co przeczytaliśmy przed sekundą, pozwalamy, by od pracy oderwał nas dzwoniący telefon. I tu niespodzianka: właśnie w tym tkwi nasza siła! Bo dzięki tym pozornym słabościom i niedokładnościom ludzki mózg jest tak elastyczny, dynamiczny i twórczy. Owszem, mózg to roztrzepany niezguła, który często się gdzieś zagapi i nie uważa. Nigdy nie można na nim w stu procentach polegać. Wciąż się myli, popełnia błędy i więcej zapomina, niż zapamiętuje. Jednak to właśnie braki perfekcyjności, plejada błędów i pomyłek, cała ta pozorna niewydajność decydują o tym, że jest wyjątkowy i bardzo skuteczny. Henning Beck niezwykle przystępnie i obrazowo opisuje błędy i pomyłki naszego mózgu. Mimo że własnym najwyraźniej posługuje się absolutnie bezbłędnie. Ot, zagadka. Vince Ebert, fizyk i artysta kabaretowy
"Nie mam żadnego interesu we „wskrzeszaniu”... Sam „Bóg” to dla mnie pewna suma poznanych, napotkanych... miłych... ludzi. Bez „tych ludzi” nie jest mi On jakoś potrzebny...".
"Czy pragnę zmartwychwstania? Sam nie wiem. Myśl o nim wydaje się bardzo męcząca, a nawet trochę zawstydzająca. Podobno zmartwychwstaniemy „ze wszystkim, co uczyniliśmy”, a nie wedle „dobrych uczynków”... I co wtedy? Czy nie lepiej być całkiem zapomnianym, nie lepiej w ogóle zniknąć? Mówią: „wszystko zostanie odpuszczone” albo „wszyscy zmartwychwstaniemy we wstydzie i dlatego już nikomu nie będzie do wstydu”. Nie wiem, czy byłoby to dobre: byłby to raczej widok smutny. Do tego jeszcze to wzajemne przebaczanie „wszystkim przestępcom”... brrr...
Nie mam żadnego interesu we „wskrzeszaniu”... Sam „Bóg” to dla mnie pewna suma poznanych, napotkanych... miłych... ludzi. Bez „tych ludzi” nie jest mi On jakoś potrzebny...
Pamiętać na zawsze wyłącznie miłych ludzi – tak, to gra warta świeczki... Czego innego, pustego, z jakimiś „wynurzeniami”, „świadkami” – nie chcę. Ale jeśli będzie taki skandal na cały świat, no cóż... Zasłonimy oczy rękami. Nie będziemy na to patrzeć. Nie będziemy odprawiać nad sobą i innymi jakichś sądów. Nie zmusi nas żaden Pan Bóg do wzajemnego opluwania się, nie zamieni rzeczywistości we wszechświatową spluwaczkę".
Książka wyrasta z refleksji nad zaangażowaniem obywatelskim w odniesieniu do życia publicznego w kontekście doświadczeń polskich i niemieckich. Zaangażowanie to przejawia się w aktywności mieszkańców w różnych obszarach przestrzeni lokalnej. Partycypacja stwarza możliwość uczenia się obywatelskości, szczególnie przez osoby dorosłe. Edukacja obywatelska jest więc procesem, który ułatwia poznawanie życia społecznego i sprawne w nim funkcjonowanie.
W publikacji poddano analizie edukacyjne aspekty aktywności podejmowanej w przestrzeni lokalnej w ramach budżetów obywatelskich. Założono, że budżety są narzędziami niwelacji niedorozwoju mechanizmów partycypacji społecznej i demokratyzacji istotnych sfer życia publicznego. Omówiona idea umożliwia członkom społeczeństwa współzarządzanie na poziomie lokalnym i aktywność w sferze publicznej. Stwarza szansę uczenia się obywatelskości, rozumienia zasad funkcjonowania demokratycznego państwa, kształtuje postawy i umiejętności, w wyniku których możliwe staje się zaangażowanie obywatelskie. Tezą publikacji jest stwierdzenie, że lokalne zaangażowanie obywatelskie uznać można za kategorię stanowiącą płaszczyznę realizacji dążeń jednostek do poczucia współdziałania i współbycia w szerszym kontekście społecznym.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
