Prawdziwy akt odkrycia nie polega na odnajdywaniu nowych lądów, lecz na patrzeniu na stare w nowy sposób.
/Marcel Proust/
Kim jesteśmy? Jak siebie definiujemy? Po co żyjemy? Jaki jest sens naszej egzystencji?
Oto pytania zadawane od zarania dziejów, pytania na które szukamy odpowiedzi, ponieważ gdzieś w głębi duszy mamy nadzieję, że znajdziemy odpowiedź.
Cokolwiek by znaczyła i czegokolwiek by dotyczyła ta odpowiedź, szukamy i oglądamy nasze życie z różnych perspektyw. Od wieków religie, filozofia, nauka i sztuka także szukają odpowiedzi na te pytania. Czasem zatrzymują się w przekonaniu, że ją znalazły, by z czasem otworzyć następną niewiadomą i nową perspektywę.
Niniejsze opracowanie nie jest ani analizą, ani próbą syntezy dotychczasowej wiedzy. Jednak z tej wiedzy wywodzi się i na niej opiera. Pokazuje jeden z punktów odniesienia schodząc trochę głębiej pod powierzchnię tego, czego jesteśmy świadomi bez doświadczenia kontaktu z nieświadomą częścią nas samych. Pokazuje fakty i zjawiska, które zachodzą „pod powierzchnią” potocznie dostępnej wiedzy psychologicznej i intelektualnych koncepcji. Jest propozycją przyjrzenia się naszemu „ja” z miejsca, gdzie spotyka się psychoterapia z duchowością, z granicy łączącej świadomą wiedzę z nieświadomymi procesami i blokadami aż po dotykanie jedności, głębszej przestrzeni, w której wszyscy jesteśmy ze sobą współzależni i współodpowiedzialni.
Duchowość ponowoczesna. Studium z zakresu socjologii jakościowej jest opisem ponowoczesnej religijności określanej jako prywatna, indywidualna, ale i pozainstytucjonalna forma wiary w istnienie rzeczywistości pozaempirycznej. Ma to znaczenie dla ludzi poszukujących odpowiedzi na pytania o sens własnego istnienia oraz nadrzędne zasady porządku społecznego, globalnego, a nawet kosmicznego. Ponowoczesna duchowość, rozumiana jako wewnętrzny sposób doświadczania nadprzyrodzoności w codziennych sytuacjach życiowych, jest religijnością, mimo że nie musi być i nie jest kojarzona z przynależnością do Kościoła.
„Książka stanowi oryginalne i bardzo interesujące socjologiczne studium złożoności i wielowymiarowości przemian religijności i duchowości w dobie modernizacji, globalizacji, pluralizmu społeczno-kulturowego i indywidualizmu strukturalnego […], podejmuje ważne problemy współczesnej religijności i duchowości w świecie chrześcijańskim, stawia przed czytelnikiem ważne problemy filozoficzne, antropologiczne, psychologiczne i socjologiczne. Nie zawsze udziela ostatecznych odpowiedzi, ale prowokuje do stawiania dalszych pytań i namysłu nad kondycją duchową współczesnego świata. […] Nauka współczesna, w tym także antropologia i socjologia, podejmuje te problemy, które dawniej były zarezerwowane dla teologów i filozofów. […] Nową duchowość należy rozpatrywać jako fenomen o charakterze indywidualnym, podmiotowym, doświadczeniowym i emocjonalnym oraz, co ów fenomen wyróżnia, jako przejaw osobistego poszukiwania sacrum bez pośrednictwa Kościoła. […] Indywidualizacja religijności i duchowości polega na tym, że jednostka sama wybiera określone elementy chrześcijańskiej tradycji i pozostaje otwartą na wpływy innych religii i nurtów ideowych. Staje się w ten sposób kreatorem swojej religijności”.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Janusza Mariańskiego
Publikacja składa się ze wstępu, z dwóch rozdziałów teoretycznych, rozdziału prezentującego cel, materiał i metodologię badań, trzech rozdziałów analitycznych oraz zakończenia, bibliografii, spisu tabel i streszczenia w języku angielskim.
Punktem wyjścia do rozważań lingwistycznych są dwa obszerne rozdziały teoretyczne. W pierwszym z nich pt. Radio na tle innych środków masowego przekazu przedstawiam podstawowe zagadnienia komunikacji medialnej. Określam również, jak należy interpretować kategorie nadawcy, odbiorcy oraz komunikatu w środkach masowego przekazu. Szczególną uwagę zwracam na podobieństwa i różnice pomiędzy poszczególnymi typami przekazów medialnych, na których tle wyodrębniam specyficzne cechy audycji radiowych. W dalszej części rozdziału zamieszczone są najważniejsze informacje z historii radia jako jednego z mediów publicznych: od początków komunikacji radiowej na świecie, poprzez dzieje radia w Polsce, aż do opisu działalności Radia Szczecin.
Drugi rozdział pracy to przegląd badań nad językiem w radiu w literaturze polskojęzycznej. Ta część pracy została podzielona na trzy podrozdziały. W pierwszym z nich przedstawiam opracowania normatywno-poprawnościowe, drugi obejmuje publikacje teoretyczno-metodologiczne, w trzecim natomiast zamieszczam przegląd badań pragmalingwistycznych nad językiem w radiu. Wychodzę z założenia, że języka w radiu (podobnie jak języka w prasie, telewizji i internecie) nie należy rozpatrywać jako odrębnego od polszczyzny ogólnej. Stanowi on jej specyficzną odmianę, której cechy wyszczególniam w dalszych częściach rozprawy.
Ze wstępu
Klucz do przyszłości człowieka ukryty jest w miastach
Od naszej wyobraźni zależy, czy go odnajdziemy
Nowa książka Pauliny Wilk
Przyszłość należy do miast. Już teraz żyje w nich połowa ludzkości, a one wciąż się rozrastają. Równolegle z dynamicznym wzrostem w miastach zachodzi wiele innych procesów – metropolie, próbując sprostać nowym wyzwaniom i oczekiwaniom mieszkańców, muszą się zmieniać. Niektóre chcą być miastami sprawiedliwymi, ucieleśniającymi idee równości, inne inwestują w ekologię i nowe technologie, są też takie, i to najczęstsze przypadki, które rozwijają się chaotycznie, bez żadnego planu.
Miasta na naszych oczach stają się doświadczalnymi poligonami, na których ścierają się rozmaite urbanistyczne wizje, filozoficzne idee, marzenia i utopie. Politycy, aktywiści, czasem szaleni miliarderzy przeprowadzają w nich eksperymenty o trudnych do odgadnięcia konsekwencjach.
Paulina Wilk postanowiła zmierzyć się z ogromem i fenomenem miasta. Zabiera czytelnika w podróż do dziewięciu metropolii, w których przeszłość i teraźniejszość odważnie spotykają się z przyszłością. Dubaj, Bombaj, Kampala, Songdo, Singapur, Lima, Masdar, Seul, Kopenhaga.
Do kogo należą miasta? Czy możliwe jest miasto idealne? Jak będą wyglądały wielkie metropolie za dziesięć, dwadzieścia, pięćdziesiąt lat?
Pojutrze. O miastach przyszłości to literacki reportaż, dziennik z podróży, pobudzający intelektualnie esej i przede wszystkim popis wyobraźni. Paulina Wilk zestawia to, co widzi, z filozoficznymi koncepcjami, futurystycznymi wizjami i szuka odpowiedzi na pytanie nie tylko o przyszłość miast, ale i o przyszłość człowieka.
Oddajemy w ręce Czytelnika wyjątkową książkę znanego psychoterapeuty i autora. Zawiera ona dwa teksty różne w formie, które próbują odpowiedzieć na fascynujące wszystkich pytania: czym jest i jak działa ludzka psychika oraz na czym polega psychoterapia i rozwój psychiczny człowieka.
"Traktat o psychoterapii" to praca z pogranicza antropologii filozoficznej i metodologii psychoterapii, która przy użyciu struktury krótkich myśli ujętych w punkty stara się zawrzeć całość zjawisk dziejących się w polu ludzkiej psychiki; opowiadanie IMAM umieszcza tę problematykę w dziwnych meandrach ludzkich losów.
Autor prowadzi nas przez labirynt niezwykle trudnych zagadnień w sposób klarowny i prosty, stawia kontrowersyjne tezy dotyczące ludzkiej psychiki oraz rozwiewa nierealistyczne oczekiwania i wyobrażenia na temat zjawiska psychoterapii i rozwoju.
Spis treści:
Traktat o psychoterapii
Wstęp
I. Rzeczywistość psychiczna
II. Narracja – fabuła
III. Tożsamość
IV. Psychoterapia
V. Zmiana – stawanie się
VI. Rozwój – integracja
VII. -
Imam
Co dla Krzysztofa Czyżewskiego oznacza „praktykowanie idei”? Jeśli ideą jest współistnienie, a praktyką – komunikacja, to współtworzone przez niego sejneńskie „Pogranicze” jest warsztatem porozumienia – gdzie szuka się środków wyrazu, dociera do głębokich pokładów pamięci, odkrywa archiwa, komunikuje się z Innym. W tym sensie Małe centrum świata jest przewodnikiem po praktykach pogranicznego współistnienia.
Pisanie o dialogu kultur w czasach Brexitu jest obarczone zwiększonym ryzykiem. Dlatego temu, co powszechne – rozpadowi, konfliktom, agresji – Czyżewski przeciwstawia kulturę obejmującą i zakorzeniającą, która zaprasza do współudziału, włącza do wspólnoty i pomaga w odnajdywaniu
drogi do własnej tożsamości. Zadanie Ośrodka „Pogranicze” nie polega rzecz jasna na tym, by zażegnać konflikt na Bliskim Wschodzie albo zszyć rozdartą Unię Europejską. Polega natomiast na tym, by uczyć się od każdego, kto do „Pogranicza” zawita, jak nazywać zerwanie i razem z przybyszem pracować nad „tkanką łączną”. Kiedy to się udaje, niewielkie Sejny i Krasnogruda na moment stają się małym centrum świata.
Przemysław Czapliński
Nasz podręcznik niesie przesłanie, że za fundament ekonomii kultury należy uznać rozwój, a nie rynek. Tylko bowiem w ten sposób można uchwycić związek kultury z gospodarką i jej współczesnymi przemianami strukturalnymi, ale też – szerzej – ze zmianą społeczną. (…)
Naszym celem było przygotowanie podręcznika, który byłby wprowadzeniem do „ekonomii kultury”, ale który nie powielałby podejścia wypracowanego na gruncie ekonomii neoklasycznej, w której kulturę postrzega się przez pryzmat rynku, gospodarki rynkowej i przemysłów kreatywnych. Cechą nadrzędną tak pomyślanego podręcznika jest podejście interdyscyplinarne, dopiero ono umożliwia bowiem uchwycenie i ukazanie zależności między kulturą a rozwojem. Dlatego stworzyliśmy zespół, w którym wokół tego celu skupili się nie tylko ekonomiści, ale też socjologowie, historycy sztuki oraz prawnicy – teoretycy i praktycy. (…)
Obecna wersja podręcznika jest pod względem treści zasadniczo zmieniona i rozszerzona. Ale najważniejszą modyfikacją jest jego zupełnie nowa edytorska forma. Powstała ona w następstwie podjęcia przez autorów współpracy z pracownikami i studentami Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach.
ze „Wstępu”
prof. Jerzego Hausnera
prof. Anny Karwińskiej
prof. Jacka Purchli
Celem opracowania jest rekonstrukcja publicznej debaty na temat oświaty ludowej oraz czytelnictwa chłopów w zaborze rosyjskim. Dotyczy ono głównie okresu 1864??–1905. Jednak aby pokazać genezę dyskusji i wyodrębnić te wątki, które stanowiły jej trwały element, cofnięto się do ostatniej ćwierci XVIII w., kiedy to zaczęły się pojawiać pierwsze wypowiedzi dotyczące badanych problemów. Analizą objęto wypowiedzi publicystów z tych środowisk, które problemami wsi interesowały się najbardziej, bądź to ze względu na codzienne bliskie kontakty z jej mieszkańcami (ziemianie, przedstawiciele Kościoła), bądź ze względów czysto ideowych (pozytywiści, narodowcy). Specyficzne miejsce w tym gronie zajmowała „Rola” Jana Jeleńskiego ze swoim programem konserwatywno-klerykalnym i antysemickim. Podstawowym źródłem, które wykorzystano, była dziewiętnastowieczna prasa: 759 roczników 39 czasopism i dzienników, a także ówczesne opracowania poświęcone aktualnym zagadnieniom społecznym. Niewątpliwie opisane spory rzadko przynosiły wymierne efekty. Zarówno konserwatywne, jak postępowe projekty dotyczące cywilizacyjnych i kulturowych zmian na wsi nie mogły zostać wówczas w pełni zrealizowane, stanowiły jednak ważne źródło inspiracji dla następców, którzy zyskali możliwość legalnego działania po rewolucji 1905 r.
Uważam tom za bardzo cenny i interesujący ogląd problematyki haptyczności w kulturze – nie tylko europejskiej. Obserwacje obejmują szeroki i zróżnicowany zakres zjawisk artystycznych – literaturę różnych języków i obiegów, malarstwo europejskiego kanonu i współczesne eksperymenty artystyczne, film, praktyki performatywne, gry internetowe, cyberpoezję. Autorzy czerpią inspiracje metodologiczne z różnych obszarów humanistyki, tom wprowadza w związku z tym rozbudowane instrumentarium pojęciowe stosowane dziś w badaniach nad haptycznością oraz panoramę stanowisk – od antyku po współczesność. Różnorodność perspektyw wydobywa i uzmysławia zarówno problemy sporne i punkty aporetyczne badań, jak i ich obszary wspólne i kluczowe tradycje.
Zebrane w tomie prace przekonują, że na gruncie polskim zainteresowanie zagadnieniami zmysłów i cielesności łączone bywa z rozmaitymi nurtami i tendencjami badawczymi – nie tylko sensory studies, somaestetyką czy antropologią doświadczenia, ale też studiami nad pamięcią, afektami i wizualnością, teorią aktora-sieci, krytyką feministyczną, queer studies, performatyką, disability studies.
Z recenzji prof. dr hab. Eugenii Prokop-Janiec
Wstęp
Barbara Szubert, Epinetron. Na co prządkom attyckim ceramiczne rynny?
Marcin Bohr, Naczynia ceramiczne z grobów „książęcych" z Wrocławia-Zakrzowa. Stylistyczny, funkcjonalny i technologiczny fenomen
Sylwia Siemianowska, Bliska obcość. Ceramika jako identyfikator kontaktów handlowych i politycznych czy wspólnoty kultur wczesnośredniowiecznych zespołów osadniczych Słowiańszczyzny? Uwagi z perspektywy studiów nad dziesiątowieczną ceramiką z Obiszowa koło Głogowa
Marcin Paternoga, Paweł Rzeźnik, Sylwia Siemianowska, Naczynia Solniki-Lipowiec. Lokalna grupa ceramiki całkowicie obtaczanej w północnej części Śląska
Bogumiła Twardosz, Szklanice z Poznania
Krystyna Sulkowska-Tuszyńska, Przeszłość w ceramice ukryta. O bańkach, dzbanach, nocnikach... w łaźniach i domach gości używanych (XV/XVI — 1 połowa XVI w.)
Sebastian Siembora, Naczynia szklane z badań archeologicznych pod wieżą Zamku Wysokiego w Człuchowie
Dagmara Łaciak, Małgorzata Markiewicz, Barbara Łydżba-Kopczyńska, Bogusław Gediga, Czesław August, Marek Hojniak, Grzegorz Rusek, Bogdan Miazga, Rekonstruowanie procesu wytwórczego ceramiki - badania nad halsztacką ceramiką malowaną z cmentarzyska w Domasławiu stan. 10/11/12, pow. wrocławski
Kinga Zamelska-Monczak, Tradycja a nowe wzorce - przemiany w wytwórczości garncarskiej na przykładzie materiałów ceramicznych ze starszych faz wczesnośredniowiecznego grodu w Santoku
Paweł Rzeźnik, Henryk Stoksik, Wyniki analiz archeometrycznych tygli szklarskich z Obiszowa na Dolnym Śląsku
Dariusz Rozmus, Aldona Garbacz-Klempka, Wczesnośredniowieczna ceramika szkliwiona z Dąbrowy Górniczej-Łośnia i innych stanowisk archeologicznych związanych z metalurgią srebra i ołowiu - wybrane zagadnienia
Małgorzata Pytlak, Uwagi na temat produkcji późnośredniowiecznych naczyń ceramicznych z terenów dawnej Nowej Marchii
Maria Mucha, Późnośredniowieczna huta szkła w Wielkopolsce. Sokołowo Budzyńskie, gm. Budzyń, stan. 28
Aleksandra Pankiewicz, Sylwia Rodak, Śląska ceramika jako źródło do poznania garncarstwa okresu wczesnonowożytnego
Maria Rudy, Etyka i estetyka w konserwacji ceramiki archeologicznej w oparciu o wybrane przykłady
Michał Matuszczyk, Metody i środki do restauracji ceramiki archeologicznej
Natalia Moszak, Katarzyna Wantuch-Jarkiewicz, Paweł Dąbrowski, Konserwacja i restauracja szkła archeologicznego w Polsce - ocena obecnej sytuacji
Stanisław Sasak, Krzysztof Sadowski, Sylwia Siemianowska, Pucharek typu Schlaufenfadenbecher z Wrocławia. Od analizy stłuczki do cyfrowej rekonstrukcji
Marta Sienkiewicz, Światło - Szkło - Witraż
Łódzki wykład Umberta Eco o przyszłości semiotyki stał się – w sposób tyleż zamierzony, co niezamierzony – manifestem i głosem w dyskusji na temat roli dyscypliny, która wchodzi na nowe tory swego naukowego rozkwitu. Rozkwit ów dotyczy dwóch kierunków – ściśle „dyscyplinarnego” (koncept „semiotyki ogólnej”) i interdyscyplinarego (koncept „semiotyk szczegółowych”). Obydwa są charakterystyczne dla nurtu nawiązującego do kwestii „encyklopedii” rozumianej jako labirynt wiedzy oraz przestrzeń komunikacji znaków werbalnych i niewerbalnych, wydobywanych z rzeczywistości i pamięci o jej wytworach.
Wyrażamy nadzieję i przekonanie, że prezentowany manifest Umberta Eco odpowiada na najbardziej żywotne wyzwania współczesnej i przyszłej semiotyki, co potwierdza zainteresowanie międzynarodowego środowiska semiotycznego, oczekującego na wydanie jednego z ostatnich esejów naukowych Mistrza. Pragniemy zaznaczyć, że opublikowanie tego tekstu było zamysłem Autora. Jest on spełniany zgodnie z wolą Jego samego oraz spadkobierców, w tym najbliższych Mu uczniów i współpracowników.
Z Wprowadzenia
Autorka proponuje nowe spojrzenie na dzieje mody. Oprócz analizy zmieniających się trendów sięga do społecznych kontekstów tych procesów. Zaprezentowany zostanie zupełnie innowacyjny rozdział o ewolucji poszczególnych części garderoby. Interesujące relacje z kultowych pokazów mody, motywacje projektantów, opis ich procesów twórczych opatrzone komentarzem historyka sztuki będą fascynującą opowieścią, która wciągnie zarówno osoby, dla których temat mody jest codziennością, jak i chcących poszerzyć swoje horyzonty w tej dziedzinie. Album zawiera około 700 ilustracji: fotografii agencyjnych, archiwaliów, reprodukcji, szkiców i ciekawostek.
Epistolografia Burckhardta odsłania mniej znane oblicze wielkiego uczonego – wnikliwego obserwatora rzeczywistości politycznej i klasycznego krytyka „wynaturzeń” kultury świata nowoczesnego, człowieka o wyraźnie konserwatywnych poglądach polityczno-społecznych. Pozwala wejrzeć w jego skomplikowaną i niejednoznaczną osobowość – humanisty i uczonego, wyczulonego w równym stopniu na formalne i tematyczne aspekty oraz funkcje sztuki dawnej, jak i na współczesną sobie poezję czy muzykę. Stanowi niepowtarzalny dokument atmosfery intelektualnej i politycznej kilku dekad XIX stulecia, w której Burckhardt kształtował swoje poglądy na historię i jej znaczenie w świecie nowoczesnego kryzysu. Prezentowany tom jest wyjątkowym uzupełnieniem Wykładów o sztuce (WUW, 2016), wzbogacając je o niezwykły rys formowania się osobowości uczonego od wczesnych lat studenckich po ostatni etap życia.
Jacob Burckhardt (1818-1897), jeden z największych historyków sztuki i kultury XIX wieku, przez całe życie prowadził bogatą korespondencję. Dziś pamiętany przede wszystkim jako autor Kultury Odrodzenia we Włoszech i Griechische Kulturgeschichte, w swoich listach zawarł fascynujący obraz epoki, w której przyszło mu żyć.
W drugiej połowie XX wieku, głównie dzięki pracom prof. Jana Białostockiego, powstała w Uniwersytecie Warszawskim tradycja udostępniania w języku polskim klasycznych tekstów o sztuce, pióra wielkich artystów, myślicieli, pisarzy i krytyków. Niniejsza seria – prezentująca dzieła, których większości dotychczas nie przetłumaczono, o niepodważalnym znaczeniu dla nauk o sztuce i historii kultury, mądre, atrakcyjne literacko, piękne – stanowi kontynuację tej tradycji.
Niniejszy tom stanowi stanowi księgę pamiątkową poświęconą Profesorowi Ryszardowi Tokarskiemu. Jest On zaliczany do grona najwybitniejszych współczesnych polskich lingwistów. Od początku swej naukowej drogi związany jest z Instytutem Filologii Polskiej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W jej trakcie przeszedł wszystkie szczeble kariery akademickiej: od tytułu zawodowego magistra i stanowiska asystenta stażysty po ukończeniu studiów w 1972 roku, poprzez doktorat w 1979 roku i habilitację w 1988, do tytułu profesora w 1996 roku i stanowiska profesora zwyczajnego w 2001. Jest uczonym wysoko cenionym i docenianym zarówno w środowisku lubelskim, jak i poza nim.
W niniejszym tomie znalazły się teksty wybitnych polskich uczonych pracujących w słowie i dla słowa. Niech ten imponujący zestaw autorów świadczy o skali problemu społecznego, jakim stał się publiczny dyskurs w naszym kraju, jakże często pozostający w jaskrawej sprzeczności z szeroko pojętą etyką słowa, pełen agresji i brutalności, nienawiści i pogardy, naruszający niezbywalne prawo każdego człowieka do poszanowania jego godności osobistej. Niech diagnoza takiej sytuacji w polskiej kulturze komunikacji służy pogłębionej refleksji, prowadzącej ku zdecydowanemu przeciwdziałaniu. [Jan Miodek]
Autorka dokonała przeglądu różnych ujęć etosu nauczycielskiego, uporządkowała je i zaprezentowała własną definicję tego zagadnienia. Przedstawiła interesujące, a momentami również zaskakujące wyniki badań, dotyczące wymagań społecznych względem nauczycieli (okazało się między innymi, że obejmują one także sferę życia osobistego tej grupy zawodowej). Starała się odpowiedzieć na pytanie, czy i w jakim stopniu zbiorowość nauczycieli stanowi współcześnie grupę reprezentującą dany etos. Rozstrzygnięcie tego problemu, postrzeganego dawniej jako niebudzący wątpliwości, wydaje się obecnie bardzo istotne dla statusu profesji nauczycielskiej.Publikacja jest próbą ponownego rozbudzenia zainteresowania pojęciem etosu nauczycielskiego kategorią, która opisuje najistotniejsze i najtrudniejsze do uchwycenia obszary pracy zawodowej nauczycieli. Temat ten został badawczo zaniedbany, a jak wynika z ustaleń autorki, wyraźnie wpisuje się we współczesne debaty społeczne.******The Teachers' Ethos Myth or Reality?The author reviews the different approaches of teachers' ethos the category describing the fields of teachers' work - the most important and the most difficult to reach. The author puts them in order and presents her own definition of this problem. She presents the research results concerning the social demands against teachers and tries to answer to the question to what degree in our days the teachers' collectivity constitutes the group representing this ethos. The solution of this problem (in the past unquestionable) seems to be very important for the status of the professional group.
PRZETŁUMACZONA NA 9 JĘZYKÓW
WYKORZYSTYWANA W PONAD 30 UNIWERSYTETACH
W tej wciągającej, fascynującej i zaskakująco przystępnej książce Eric Siegel, wiodący ekspert w dziedzinie analizy prognostycznej, pokazuje, w jaki sposób to działa i jak codziennie wpływa na życie każdego z nas.
Takie kształtujące trendy organizacje jak Chase, Facebook, Google, Hillary for America, HP, IBM, Match.com, Netflix, NSA, Pfizer, Target i Uber wykorzystują potencjał wielkich zbiorów danych, by prognozować ludzkie zachowania; także i twoje.
Dlaczego? Dlatego, że analiza prognostyczna przekształca branże i w znaczący sposób wpływa na to, co dzieje się na świecie. Przeczytaj tę książkę, aby się dowiedzieć, jak ograniczać ryzyko, zwiększać sprzedaż, doskonalić opiekę zdrowotną, optymalizować media społecznościowe, walczyć z przestępczością i wygrywać wybory.
***
Dr Eric Siegel jest założycielem Predictive Analytics Word i redaktorem naczelnym „Predictive Analytics Times”. Były profesor Columbia University jest obecnie znanym mówcą, nauczycielem i liderem w branży.
***
„Odpowiednik Freakonomii w obszarze dużych zbiorów danych”.
Stein Kretsinger, założyciel i dyrektor Advertising.com
„Ekscytująca i wciągająca – czyta się ją jak thriller! Analiza prognostyczna ma swoje korzenie w codziennych ludzkich zachowaniach i jeśli jest stosowana właściwie, wpływa na ich działania. Przy pomocy przykładów Siegel opisuje zarówno szanse, jak i zagrożenia, jakie ta metodologia stwarza dla współczesnego świata”.
Marianna Dizik, statystyk, Google
„Książka Erica Siegela odnosi sukces tam, gdzie inne poniosły porażkę – objaśnia zawiłości wielkich zbiorów danych i daje przykłady z życia, jak organizacje wykorzystują potencjał analizy prognostycznej do wprowadzania wymiernych zmian”.
John Francis, starszy analityk danych, Nike
Podając fascynujące przykłady, Siegel pokazuje, jak firmy zarabiają pieniądze, prognozując, co zrobią klienci. Gdy zaczniesz czytać tę książkę, nie będziesz w stanie odłożyć jej na półkę”.
Artur Middleton Hughes, wiceprezes, Database Marketing Institute, autor Strategic Database Marketing
„Szczegółowy opis jak możemy przeciwdziałać nieprzewidywalności świata. Eric jasno wyjaśnia, dlaczego niektóre decyzje są bardziej zyskowne od innych – i ja się z nim zgadzam”.
Dennis R. Mortensen, prezes Visual Revenue, były dyrektor ds. analiz danych w Yahoo!
„Z tajnego świata, który kiedyś znałem, próbowałem uczynić teatr dla tego szerszego świata, w którym wszyscy żyjemy – najpierw wyobraźnią, potem potrzebą odwzorowania rzeczywistości. Później znowu zaczyna pracować wyobraźnia i wreszcie można zasiąść za biurkiem, przy którym teraz siedzę”. Fragment książki Tunel z gołębiami
Le Carré zawsze pisał o tym, co właśnie się dzieje. W czasach zimnej wojny, gdy służył w wywiadzie brytyjskim, i w trakcie własnej kariery pisarskiej, gdy jeździł do ogarniętej wojną Kambodży, do Bejrutu w przeddzień izraelskiej inwazji roku 1982 czy do Rosji przed upadkiem muru berlińskiego i po nim.
W swych pierwszych opublikowanych wspomnieniach, które właśnie trafiają do rąk Czytelnika, le Carré dowcipnie i celnie analizuje moralną dwuznaczność wydarzeń, których był świadkiem, znaną dotąd jedynie z jego powieści. Pisze czasem z humorem, czasem wstrząsająco, to bawiąc, to zmuszając do refleksji nad wydarzeniami, o których – wydawałoby się – wszystko już wiadomo. O papudze w hotelu w Bejrucie, która nauczyła się naśladować dźwięki karabinów maszynowych i pierwsze takty Beethovenowskiej „piątki”. O rwandyjskich muzeach pełnych ciał ofiar ludobójstwa. O Sylwestrze roku 1982, spędzonym wraz z Jaserem Arafatem i jego sztabem. O wywiadzie, który przeprowadził z niemiecką terrorystką w więzieniu na pustyni Negew. O pouczającej rozmowie z wielkim fizykiem, dysydentem i laureatem Pokojowej Nagrody Nobla, Adriejem Sacharowem. O spotkaniach z byłymi szefami KGB. O tym, jak Alec Guinness przygotowywał się do roli George’a Smileya w legendarnych adaptacjach BBC. A także o pracowniczce organizacji pomocowych, która posłużyła mu za wzór głównej bohaterki Wiernego ogrodnika.
Najważniejsze jest jednak to, że le Carré dzieli się z Czytelnikiem wspomnieniami z ponad sześćdziesięciu lat pracy pisarskiej – ponad sześciu dziesięcioleci poszukiwań sensu człowieczeństwa, tak widocznych w losach stworzonych przez siebie fikcyjnych, lecz jakże ludzkich postaci.
Czołowy ekspert w dziedzinie innowacji, Alec Ross, wyjaśnia, co czeka świat: jakie nowości i przeszkody pojawią się w ciągu najbliższych dziesięciu lat i jak się wśród nich poruszać.
W książce Świat przyszłości Alec Ross pokazuje, jakie zmiany zajdą w najbliższych dziesięciu latach, i zwraca uwagę na najlepsze szanse na postęp, wyjaśniając przy tym, dlaczego różne kraje rozkwitają lub się duszą. Szczególną uwagę poświęca konkretnym dziedzinom, które w największym stopniu będą kształtować naszą gospodarczą przyszłość – robotyce, bezpieczeństwu informatycznemu, komercjalizacji genomiki, następnemu etapowi rozwoju dużych zbiorów danych i temu, jak w przyszłości technologia cyfrowa wpłynie na pieniądze i rynki.
W każdej z tych dziedzin Ross odnosi się do najtrudniejszych pytań: Jak mamy się dostosować do zmieniającej się natury pracy? Czy perspektywa cyberwojny doprowadzi do następnego wyścigu zbrojeń? Jak ludzie z krajów rozwijających się mogą rozbudzić w sobie nadzieję, że dorównają Dolinie Krzemowej w tworzeniu własnych centrów innowacyjności? I co powinni zrobić dzisiejsi rodzice, by przygotować swoje dzieci na nadejście jutra?
Ross łączy fabularną narrację z analizą ekonomiczną, zapewniając w ten sposób żywe i oparte na konkretach wyjaśnienie, w jaki sposób szerokie globalne trendy wpływają na nasze życie. Tworzy książkę bardzo ważną dla zrozumienia funkcjonowania świata – dzisiaj i jutro.
To lektura obowiązkowa dla ludzi biznesu w każdej branży, w każdym kraju.
***
Fascynująca wizja przyszłości przemysłu. Świat przyszłości jest jak przenośna konferencja TED, podczas której siedzisz obok najbłyskotliwszego człowieka w całej sali. Książka pełna jest migawkowych przykładów z nowatorskich badań w dziedzinie biotechnologii, rządzenia krajem i przedsiębiorczości. Ross pisze ciekawie i ta książka powinna zafascynować każdego, bez względu na to, czy z bliska śledzi te dziedziny, czy też kojarzy Hondę tylko z samochodem, a nie z firmą robotyczną.
„Forbes”
Przemyślenia Rossa to wielka korzyść dla każdego, kto chce zrozumieć, czym są główne siły kształtujące naszą przyszłość ekonomiczną, polityczną i społeczną.
Reid Hoffmann, założyciel i prezes LinkedIn
Frapujące, trzeźwe spojrzenie na korzyści i wyzwania związane z nadchodzącą falą innowacji. Alec Ross ze swoim wieloletnim doświadczeniem w pełnej pasji pracy w sektorze publicznym i prywatnym ma niezwykłe możliwości zrozumienia i wyjaśnienia, skąd idziemy i dokąd zmierzamy.
Arianna Huffington, współzałożycielka i redaktor naczelna serwisu The Huffington Post, autorka książki Spełnienie. Nowy wymiar twojego sukcesu
Jak możemy przygotować swoje dzieci – i siebie samych – do odnoszenia sukcesów w świecie robotyki, globalizacji i rynków rozwijających się dzięki cyfryzacji? W tej wartościowej książce Alec Ross analizuje, czego potrzeba, by nie tylko przetrwać, ale i dobrze prosperować. Przyszłość już nas dotyka, a Ross pokazuje, co zrobić, by było to ekscytujące, a nie przerażające.
Walter Isaacson, autor książek Steve Jobs i Innowatorzy
***
Alec Ross jest jednym z czołowych amerykańskich ekspertów w dziedzinie innowacji. Podczas pracy jako starszy doradca sekretarza stanu do spraw innowacji Alec Ross odbył podróż do 41 krajów w celu zbadania, jakie nowości pojawiają się na każdym z kontynentów. Od ośrodków, w których rozwijały się nowe firmy w Kenii, po laboratoria badawczo-rozwojowe w Korei Południowej – wszędzie mógł zobaczyć, co niesie przyszłość.
Obecnie jest profesorem wizytującym (Distinguished Visiting Fellow) na Uniwersytecie Johna Hopkinsa oraz pracuje jako doradca inwestorów, korporacji i przywódców. Ross mieszka z żoną i trojgiem dzieci w Baltimore.
Jaka była rola uczty i sympozjonu, prócz czerpanej z niej rozrywki i radości z jedzenia i picia?
Kto gotował dla Platona i Sokratesa?
Gdzie były kobiety, podczas gdy ich mężowie biesiadowali?
Jak wyglądały przybory kuchenne?
Czy Grecy wychodzili na lunch?
Czy zmysłowe przyjemności mogą mieć coś wspólnego z rybami?
Czy dziś możemy posmakować starożytnego sera?
W zaglądaniu do kuchni zawsze jest coś ekscytującego! To właśnie za kulisami dojrzymy to, czego nie widać na nakrytym stole. Grecy z pewnością nie byli pierwszymi ludźmi wykazującymi zainteresowanie kulinariami, ale byli jednymi z pierwszych, którzy uświadomili sobie, że gotowanie może być sztuką. Rytuał rodzinnych spotkań przy stole można obserwować również dziś. A jak to wyglądało w starożytności?
W górzystym helleńskim kraju, rozsypanym w setki wysp i wysepek, ludzie nauczyli się liczyć bardziej na dary morza niż ziemi. Grecka kuchnia obfitowała w to, co dostarczał akwen: ryby, kraby, kalmary i ośmiornice były na porządku dziennym. Dieta typowego Greka składała się również z jęczmiennego placka lub miski kaszy, pospolitych warzyw, głównie strączkowych, odrobiny lokalnych owoców i pewnej ilości dziko rosnącej zieleniny. Porcji białka dostarczały ślimaki, a mieszkańcom wybrzeża – owoce morza. Niewiele rejonów sprzyjało hodowli bydła, za to owce i kozy były wszechobecne. Właściciele jednej czy dwóch kóz mieli przywilej uraczenia się raz na jakiś czas kawałkiem sera lub kubkiem mleka, a mięso pozostawało w zasięgu szczęściarzy posiadających większe stada. Zapach pieczystego był dla przeciętnego Greka raczej oznaką święta niż codziennością. Mniej zamożni musieli się zadowolić polewkami, znanymi również z kuchni Słowian, oraz papką z mąki, fasoli, cebuli i czosnku.
Starożytna Grecja od kuchni to nie tylko przewodnik po najpopularniejszych produktach goszczących na stołach Greków, upodobaniach uprzywilejowanych smakoszy i narodzinach sztuki kulinarnej Europy. To egzotyczna podróż do świata ludzi odległych w czasie i przestrzeni, choć jednocześnie bardzo nam bliskich, gdyż będących twórcami kultury, której jesteśmy spadkobiercami. Warto się w tę podróż wybrać, nie tylko dlatego, że gastronomia Grecji stoi u początków współczesnej kuchni europejskiej, ale przede wszystkim dlatego, że jest częścią historii tego kraju, historii, która domaga się uwagi każdego, kto pragnie poznać źródła własnej cywilizacji.
Książka omawia temat tradycji kulinarnej starożytnych Greków – pierwszych mistrzów kuchni europejskiej. Opowiada o codziennej strawie zwykłych ludzi, produktach obecnych na stołach starożytnych Greków, o upodobaniach smakoszy i okolicznościach, w których gotowanie stało się w Grecji równie ważne jak filozofia czy poezja. Przybliża wiele innych aspektów związanych ze sprawami stołu, jak choćby rolę uczty i sympozjonu czy zwyczaje związane z jedzeniem.
Publikacja jest adresowana zarówno do wielbicieli kuchni, jak i czytelników zainteresowanych kulturą oraz historią starożytną.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
