Współczesny człowiek funkcjonuje w coraz bardziej usieciowionym świecie, co sprawia, że jego osobiste wybory są dokonywane pod silnym wpływem otoczenia, z którym związany jest dzięki nowoczesnym technologiom komunikacyjnym. Relacje te mają naturę zarówno socjologiczną, jak i technologiczną.Celem książki jest wprowadzenie Czytelnika w świat zjawisk obserwowanych w sieciach złożonych, aby uzmysłowić mu istotę mechanizmów, których działaniu podlega.Rozmaitość i rozpowszechnienie systemów sieciowych nie muszą być postrzegane jako zagrożenie. Mogą inspirować do działania: kojarzenia różnych danych i ich samodzielnej analizy w celu uzyskania nowej wiedzy, przydatnej w kontekście poznawczym, komercyjnym czy społecznym. Książka przedstawia cały wachlarz technik i technologii związanych z pozyskiwaniem, przechowywaniem, przetwarzaniem i prezentacją danych, umożliwiających realizację indywidualnych celów Czytelnika. Materiał technologiczny został uzupełniony dużą liczbą praktycznych przykładów własnoręcznie stworzonego oprogramowania.Książka pełni rolę zarówno popularnonaukowego przewodnika po zjawiskach obserwowanych we współczesnych systemach sieciowych, jak i poradnika praktycznego dla osób zainteresowanych samodzielnym rozwijaniem własnych umiejętności analitycznych, aż do fazy prototypowych, indywidualnych aplikacji analitycznych, mogących stanowić punkt wyjścia do dalszej komercjalizacji.Inspiracją do powstania książki stały się doświadczenia autorów z własnych prac badawczych prowadzonych w Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej oraz z przygotowanego na Politechnice Warszawskiej przedmiotu Techniki Analizy Sieci Społecznych. W książce został zaprezentowany szeroki zakres pojęć związanych z sieciami złożonymi, które odnoszą się do konkretnych przykładów.Publikacja podzielona jest na dwie części:"Zrozumieć" - której celem jest zaznajomienie Czytelnika ze zjawiskami zachodzącymi w sieciach złożonych oraz modelami matematycznymi opisu tych zjawisk,"Wykorzystać" - która ma charakter inżynierski i prezentuje szeroki asortyment technologii bardziej zaawansowanej obróbki danych, włączając w to przetwarzanie danych nieustrukturyzowanych oraz łączenie danych z różnych źródeł.Wybrane fragmenty książki maja charakter esejów technologicznych i stanowią wartościowe uzupełnienie wiedzy dla szerokiego kręgu odbiorców. To również wartościowa lektura dla absolwentów uczelni technicznych oraz niezastąpiona pomoc w pracach implementacyjnych i badawczych.
Redaktorki i Autorzy "budują dyskurs środowiska naukowego poświęconego miejscu i zadaniom kobiet w społeczeństwie, czego dowodem jest m.in niniejsza publikacja. Do tej dyskusji zachęcają także mężczyzn (artykuł Piotra Zawady), co sprzyja spojrzeniu na problematykę z perspektywy obu płci. (...) przygotowaną książkę należy ocenić jako cenną i wnoszącą spojrzenie na obecność kobiet w sferze publicznej z wielu perspektyw społecznych.(...) z recenzji dr hab. Anety Gawkowskiej
Publikacja składa się z 2 części. Pierwszą stanowią ramy teoretyczne i metodologiczne dla badań własnych autorki. W drugiej przedstawiono wyniki badania nad praktykami muzycznymi warszawskiej młodzieży.
"Problematyka, jaka podejmuje Katarzyna Magdalena Wyrzykowska w swojej książce, ma kluczowe znaczenie dla rozmaitych przedsięwzięć badawczych dotyczących kultury współczesnej. Autorka słusznie zauważa, że muzyka nie była nigdy głównym przedmiotem badań socjologii. Szczególnie polska socjologia traktowała ten obszar marginalnie i z tego m.in. powodu rzeczona książka może być uznana za doniosłą próbę zasilenia dotychczasowego dorobku rodzimej socjologii muzyki. Można zresztą bez obaw założyć, że przyciągnie uwagę nie tylko wyspecjalizowanych socjologów, ale też muzykologów, psychologów, pedagogów i wszystkich zainteresowanych przemianami kultury współczesnej."
dr hab. Mirosław Pęczak, kierownik Zakładu Interdyscyplinarnych Badań nad Kulturą na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego.
The book addresses the vital subject of education for sustainable development, namely the global education. The scrutinized themes comprise not only the meanders of pedagogical methodology of teaching the issues pertainih to sustainable development, as the authors try to impart the explication of three eponymous categories - the central paradigmas or the leading ideas od global education. Responsibility, paticipation and concious citizenship are indeed the main categories widely discussed nowadays in humanic and social sciences.
Z wielką satysfakcją oddajemy państwu do rąk wyjątkową pracę z zakresu socjologii wiedzy, która powstała jako wyraz uznania polskich socjologów dla dorobku wybitnych myśliciela europejskiego Karla Mannheima i jego dzieła ''Ideologia i utopia''.
Książka jest zaproszeniem do dyskusji nad możliwością emancypacji kultury szkoły upełnomocnienia wszystkich podmiotów współtworzących system kulturowy szkoły w relacjach z jej dynamicznym kontekstem społecznym i światem wirtualnym, w którym zanurzona jest współczesna edukacja.Wiedza o złożoności, wielowarstwowości i wielowymiarowości kultury szkoły i rozumienie jej specyfiki są podstawą racjonalnych, refleksyjnych, długofalowych procesów krytycznej świadomości. W publikacji autorka przedstawiła warunki wyzwalania się szkoły i edukacji z systemowych, administracyjnych i politycznych ograniczeń i restrykcji. Kultura szkoły została ukazana z perspektywy procesu jej emancypacji z uwzględnieniem obecnych realiów życia polityczno-społecznego oraz historycznego kontekstu specyfiki kultury instytucji edukacyjnej, w tym specyficznych dla niej symboliki i języka.
Publikacja poświęcona jest organizacji i osiemdziesięcioletniej działalności przedwojennej Biblioteki Miejskiej (Stadtbibliothek Breslau), drugiemu – obok książnicy uniwersyteckiej – naukowemu księgozbiorowi w dawnym Wrocławiu. Jako niezastąpiony warsztat do studiów nad dziejami Śląska to właśnie ocalały po zakończeniu działań wojennych zasób Stadtbibliothek Breslau stał się – wobec faktu utraty w 1945 r. większości zbiorów przedwojennej Staats- und Universitätsbibliothek – zasadniczą podwaliną ukształtowania obecnego księgozbioru uniwersyteckiego. Opracowanie ma charakter pionierski, powstało przede wszystkim na podstawie nieznanego dotychczas szerzej badaczom bogatego materiału źródłowego, zgromadzonego w Archiwum Państwowym we Wrocławiu. Stąd też nie jest to li tylko kolejna publikacja o przechowywanych w czeluściach rozległych magazynów bibliotecznych skarbach. To także książka o ludziach, o wszystkich tych, którzy nadawali instytucji cały jej „pozaliteracki” koloryt. O powadze nobliwych bibliotekarzy i pierwszej wśród nich kobiecie, o pragnących nieśmiertelnej pamięci o sobie licznych donatorach, o śląskich notablach i ich szlachetnym patronacie. To książka o zaangażowaniu, ukochanej „robocie”, kontaktach ze światem i o pięknie – stopniowo przed nim odkrywanych – literackich bogactw. Ale obok wyzierającego z niej „spłowiałego” dziś nieco reliktu – szacunku do książki i pisanego słowa, odnajdziemy w dziejach książnicy i zwyczajne sprzeniewierzenia, obok szczytnych ludzkich zamiarów będą i przykre rozczarowania, wreszcie obok chwalebnego niemieckiego „ordnungu” znajdzie się i irracjonalny sceptycyzm wobec zwykłej skrzynki na rewersy…
A wszystko to na Szajnochy, tyle że bardzo dawno temu…
Książka ukazała się w ramach serii Biblioteka Rady Miejskiej Wrocławia
To nieprawda, że Egipcjanie zbudowali piramidy, a Atlantyda to mit! Historycy i archeolodzy zatajają dowody odmiennej niż uznana wersji przeszłości. Ta książka je ujawnia.
Nasi prehistoryczni przodkowie dysponowali samolotami i bronią jądrową. Pozostawiony przez Platona opis Atlantydy jest prawdziwy. Japońskie podwodne ruiny to ślady starożytnej Lemurii. W Gizie istniała elektrownia – taka była prawdziwa funkcja Wielkiej Piramidy. Przed tysiącami lat ludzie kontaktowali się z mieszkańcami innych planet.
W Egipcie, Indiach, Japonii, obu Amerykach napotykamy starożytne artefakty, świadczące o niebywałym zaawansowaniu technologicznym ich twórców. Wyniki badań prowadzą do zdumiewającego wniosku: nasza cywilizacja jest o wiele starsza, niż twierdzi nauka. Na Ziemi kwitła przed tysiącami lat pracywilizacja – źródło wszystkich starożytnych kultur. Dlaczego naukowcy ukrywają świadectwa jej istnienia?
W Zakazanej historii ludzkości J. Douglas Kenyon zebrał czterdzieści dwa artykuły nieortodoksyjnych badaczy najdawniejszej historii ludzkości. Ich autorzy, m.in. Frank Joseph, doktor Robert Schoch oraz sam J. Douglas Kenyon, przedstawiają alternatywną wizję dziejów. Przytaczają nowe dowody, wysuwają własne argumenty, odwołują się do takich autorytetów jak Graham Hancock czy Zecharia Sitchin, i demaskują zmowę naukowego establishmentu.
W 2014 roku Reni Eddo-Lodge, brytyjska dziennikarka i blogerka, opublikowała na Facebooku post zatytułowany Dlaczego nie rozmawiam już z białymi o kolorze skóry.Napisała w nim, że ma już dość wyjaśniania białym ludziom, jak czują się osoby o innym kolorze skóry, ma dość ich reakcji od znudzenia i niezrozumienia po agresję. Ci, którzy sądzą, że biały kolor skóry jest naturalny, nie są w stanie pojąć, na czym polega rasizm, zwłaszcza ten ukryty, strukturalny.Po opublikowaniu postu Reni Eddo-Lodge została zasypana odpowiedziami zarówno białych, jak i ciemnoskórych. Jedni jej dziękowali, że otworzyła im oczy, inni, że wypowiedziała to, co sami czują.Książka Reni Eddo-Lodge jest próbą opisania tego doświadczenia w szerszym kontekście kolonialnej historii Wielkiej Brytanii, ale też różnych współczesnych form dyskryminacji rasowej.Co powinien wiedzieć biały, żeby zrozumieć, jak to jest być kolorowym w dzisiejszym świecie? Autorka pisze o własnych doświadczeniach, przytacza prace badaczy, nie pomija żadnego z ważnych aspektów rasizmu; pokazuje jego korzenie, pisze o uprzywilejowaniu białych, rasizmie strukturalnym i o czarnym feminizmie.Książki tańsze nawet o połowę! Sprawdź
Autor przedstawia przyczyny, przebieg i konsekwencje tzw. rewolucji parasolkowej w Hongkongu w 2014 roku. Mimo, że protesty w specjalnym regionie administracyjnym Chińskiej Republiki Ludowej trwały niecałe trzy miesiące, odcisnęły wyraźne piętno na sytuacji wewnętrznej Hongkongu, jego systemie partyjnym oraz postawach społeczno-politycznych Hongkończyków. Rewolucję parasolkową należy interpretować w szerszym kontekście zmian następujących po 1997 roku, czyli po przekazaniu zwierzchności nad regionem Chińskiej Republice Ludowej.Autor przeanalizował bezpośrednie oraz kontekstowe przyczyny rewolucji parasolkowej z perspektywy wybranych aspektów teorii działań kolektywnych, deprywacji relatywnej, tożsamości społecznej, mobilizacji zasobów i modernizacji. Jego celem była weryfikacja hipotezy, że istotnym skutkiem rewolucji parasolkowej stało się pogłębienie rozłamu socjopolitycznego w Hongkongu, a sam wybuch protestów mógł być przykładem scenariusza wybuchu niezadowolenia społecznego w wyniku odczucia deprywacji relatywnej, wspartej przez sprzyjające okoliczności związane z mobilizacją zasobów i tożsamości społecznej.W pracy wskazano, że w Hongkongu powszechne jest poczucie deprywacji w odniesieniu do dwóch głównych sfer: wartości politycznych (oczekiwania demokratyzacji prawa wyborczego) oraz wartości dobrostanu (poczucie rozpływania się wyjątkowego statusu ekonomicznego i tożsamości kulturowej Hongkończyków). W przypadku tych pierwszych pojawia się forma deprywacji progresywnej, tzn. sytuacja, gdy stopień zaspokojenia potrzeb politycznych społeczeństwa hongkońskiego zawiedzionego w wyniku decyzji Stałego Komitetu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych ograniczającej proces demokratyzacji, która to decyzja była bezpośrednią przyczyną protestów zaczął zauważalnie rozmijać się ze stopniowo rosnącymi aspiracjami tzw. środowiska prodemokratycznego. W kontekście wartości dobrostanu bliższa wydaje się formuła deprywacji kryzysowej, polegająca na tym, że przy niezmienionych oczekiwaniach odczuwalnie zmniejszyły się możliwości zaspokajania potrzeb społeczno-ekonomicznych części społeczeństwa oraz wzrosło poczucie zagrożenia własnej tożsamości kulturowej.Bez uwzględnienia innych teorii społecznych, na przykład teorii mobilizacji zasobów zmodyfikowanej przez Berta Klandermansa, trudno jest jednak wytłumaczyć transformację niezadowolenia społecznego w Hongkongu w proces sprzeciwu społecznego. Do wybuchu protestów doprowadziły bowiem także sprzyjające warunki w postaci istniejącej już wcześniej struktury mobilizacji, nakreślonego apelu politycznego oraz poczucia wspólnoty między młodymi mieszkańcami Hongkongu, opartej na współdzielonych emocjach.Publikacja adresowana jest do naukowców badających procesy demokratyzacji, radykalizacji, mobilizacji społecznej i przemian systemów partyjnych, szczególnie w kontekście Azji Wschodniej. Zainteresuje także czytelników szukających informacji o mechanizmach powstawania sprzeciwu społecznego i formach działania ChRL w odniesieniu do mniejszych podmiotów politycznych.
Socrealizm przedstawiony z perspektywy genderowej jako nurt w sztuce, który służył nie tyle propagandzie, co mitowi politycznemu, za który uznany został socjalizm. Autorka bada symbole realizmu socjalistycznego, przedstawiając jego dokładną genezę w ujęciu mitycznym. Udowadnia, że realizm socjalistyczny, będący szczytowym punktem socjalizmu radzieckiego, działał wedle tych samych zasad, co mit lub baśń.Autorka stara się również zdefiniować znaczenie opozycji genderowej w omawianym nurcie rolę nie tylko kobiety lub ikonicznej robotnicy, lecz także mężczyzny oraz ikonicznego robotnika która była osią całego socrealizmu. W autorskiej genderowej interpretacji dokonuje syntezy tych dwóch aspektów symboliki socjalizmu, opierając ją na opozycji wartości: męskieniemęskie, kobieceniekobiece.
Co można zyskać poprzez spojrzenie na produkcję filmów historycznych z perspektywy teorii społecznej? Wydaje się, że pozwala ono przede wszystkim skuteczniej opisywać oraz wyjaśniać synchroniczne i diachroniczne relacje pomiędzy licznymi czynnikami społecznymi, mniej lub bardziej aktywnie uczestniczącymi w tworzeniu filmowej wizji przeszłości. Z tej perspektywy film historyczny – jego struktura, estetyka – nie jest przedmiotem zainteresowania sam w sobie, jego badanie nie ogranicza się też wyłącznie do relacji pomiędzy filmem a historiografią lub przemysłem kinematograficznym. Pytania o to, jakie treści film przekazuje, za pomocą jakich środków, konwencji, jak odnosi się to do prawdy historycznej itp., są oczywiście istotne, ale – jak sądzę – niewystarczające dla całościowego zrozumienia zjawiska społecznego, jakim jest film historyczny. Jest on bowiem tekstem kultury uwikłanym jednocześnie w systemach: politycznym i ekonomicznym, związanym ze stanem wiedzy historycznej, procesami zbiorowej pamięci i zapominania, funkcjonującymi w społeczeństwie mitami i stereotypami.
Ze Wstępu
Publikacja prezentuje problematykę złożoności kultury organizacyjnej wobec globalizującej się gospodarki i dynamicznych zmian w otoczeniu w sposób kompetentny, spójny, syntetyczny i jednocześnie komunikatywny.
Fragment recenzji Prof. dr hab. I. Hejduk
Autorka zaproponowała w książce kryteria i sposób analizy złożoności kultury organizacyjnej. Rozpatruje ona złożoność kultury organizacyjnej kolejno: w aspekcie podejścia, rozumienia i elementów składowych kultury organizacyjnej, w aspekcie genezy kształtowania się jej rozmaitych perspektyw badawczych, w aspekcie rozumienia jej funkcji, w aspekcie jej związków z szerszym kontekstem kulturowym i wreszcie w aspekcie możliwości jej kształtowania. Książka stanowi kompendium wiedzy na temat kultury organizacyjnej, czemu służy wybór cechy złożoności jako osi prowadzonych rozważań. Zaproponowane kryteria analizy i charakterystyki złożoności kultury organizacyjnej sa niewątpliwie wkładem w rozwój wiedzy z zakresu zarządzania.
Fragment recenzji Prof. dr. hab. Cz. Sikorskiego
Książka Tomasza Sobieraja, poznańskiego historyka literatury, to próba nowych przybliżeń lekturowych odsłaniających kilka istotnych płaszczyzn twórczości Stanisława Brzozowskiego, najwybitniejszego krytyka okresu Młodej Polski, pisarza, którego potencjał intelektualny i skala zainteresowań budzą do dziś ogromne zainteresowanie, wywołując ciągle żywy rezonans.Autor książki starał się ukazać meandry skomplikowanej i burzliwej ewolucji myślowej Brzozowskiego, wydobywając z niej problemy kluczowe i dla samego krytyka, i dla całej epoki, w jakiej żył i tworzył. Autor Legendy Młodej Polski jawi się w tej książce jako postać wybitna, intelektualista całkowicie niezależny, trawiony wewnętrzną pasją poznawczą. Autor uwzględnił takie zagadnienia problemowe, jak: metakrytyczna refleksja Brzozowskiego, zagadnienie bytu, prawdy i poznania, stosunek do darwinizmu, filozofia teatru i sztuki aktorskiej, wreszcie dialog z tradycją kulturową późnego polskiego Oświecenia. Strategię poznawczą T. Sobieraja prywatnie zafascynowanego Brzozowskim dałoby się scharakteryzować jako przykład studiów kulturowych.
"Krótka historia pijaństwa" śledzi romans ludzkości z alkoholem od pradziejów aż do prohibicji, pokazując, jak na przestrzeni wieków zmieniały się powody spożywania trunków: od religijnych, poprzez seksualne i bojowe, aż po rozrywkowe. Książka odpowiada na ważkie
pytania: co ludzie pili, w jakiej ilości i dlaczego. Jest to historia świata w nietrzeźwej, być może lepszej, wersji.
"Ludzkość pije od swych prapoczątków, co autor bez problemu
udowadnia. A że pisze o tym lekko i perliście, rzecz czyta się równie
ochoczo, jak wychyla kielichy szampana. Bez dwóch zdań to dzieło
ożywcze niczym pierwszy wieczorny dżin z tonikiem, mądre jak
kieliszek burgunda i klarowne niczym szklaneczka pilznera." - Robert Makłowicz, dziennikarz, pisarz, podróżnik, krytyk kulinarny
"Pierwsza oficjalna biografia alkoholu. Książka dowodzi,
że wszyscy pijemy. Pijesz, bo taki twój los. Nie dlatego, że
jesteś człowiekiem, bo inne zwierzęta też potrafią narąbać się
w pień. Z tą jednak różnicą, że ich z baru nikt na zbity pysk
nie wywala. Po tej lekturze jestem przekonany, że świat
bez alkoholu wyglądałby zupełnie inaczej. A teraz proszę
wybaczyć, idę sobie golnąć." - Robert Motyka, satyryk, kabareciarz, współzałożyciel grupy Paranienormalni
"Książek nie czytam, ale taką to bym może kupił w prezencie
szwagrowi. Szwagrowi inteligentowi." - Robert M., bezrobotny mieszkaniec Radomia
Publicystyka filozoficzno-społeczna, tom III i IV, w opracowaniu Cezarego Zalewskiego.Lata 1889-1900 są okresem bodaj najintensywniejszej współpracy Bolesława Prusa z ,,Kurierem Codziennym"", która rozpoczęła się dwa lata wcześniej. Na łamach tego pisma pojawia się niemal cała publicystyka pisarza: zarówno Kroniki tygodniowe, jak i - zamieszczone w niniejszym tomie - artykuły, a nawet pierwodruk Najogólniejszych ideałów życiowych (pozycja ta znajdzie się w tomie czwartym niniejszej edycji). Współpraca z innymi pismami - ,,Głos"", ,,Kraj"" czy ,,Kurier Warszawski"" - ma charakter sporadyczny, a niekiedy jest związana tylko z koniecznością interwencyjnego listu do redakcji.Na tom 3 pism publicystycznych Bolesława Prusa składają się teksty powstałe w latach 1889 - 1900. Czas ten był okresem bodaj najintensywniejszej współpracy pisarza z ,,Kurierem Codziennym"", która rozpoczęła się dwa lata wcześniej. Zawarte tu artykuły, listy i rozmowy oscylują wokół kwestii typowych dla ,,dojrzałego"" etapu działalności Prusa (opieka zdrowotna, oszczędzanie, system emerytalny, problem wyżywienia niższych warstw i sprawa śmiertelności, itp.). Niewątpliwą nowością są jedynie artykuły poświęcone mediumizmowi oraz sprawozdanie z wyprawy do Galicji. Jednakże spośród prac publicystycznych dla samego pisarza najważniejsze były te, w których omawiał on stosunki polsko-żydowskie (Z powodu 12 000 000 guldenów) oraz zagadnienia ekonomiczne (np. Czytajcie cyfry). Warto też odnotować wzrost polemicznych tendencji w prasowych wypowiedziach autora Lalki. Niniejszy tom prezentuje zarówno spór z Aleksandrem Świętochowskim dotyczący zagadnień literackich (Słówko o krytyce pozytywnej), jak i z Franciszkiem Olszewskim, redaktorem ,,Kuriera Warszawskiego"", z którym pisarz zakończył długotrwałą współpracę w 1887 roku.Czwarty tom pism Bolesława Prusa prezentuje zaledwie cztery teksty, które świadczą o znaczącym spadku zainteresowania publicystyczną formą wypowiedzi. Na przełomie XIX i XX wieku pisarz niejednokrotnie deklarował bowiem zamiar zerwania z tego typu działalnością, którą zamierzał zastąpić intensywniejszą pracą literacką oraz dyskursem o charakterze eseistycznym, niekiedy wręcz filozoficznym. Czwarty tom dokumentuje sam moment zmiany, przejścia od publicystyki do eseistyki. Składają się na niego teksty powstałe ,,około"" 1901 r.: O ideale doskonałości, Najogólniejsze ideały życiowe, Odpowiedź na ankietę gazety ,,Russkij Listok"" oraz Jak przedstawia się rozwój Galicji w cyfrach?Podstawą edycji wszystkich prezentowanych tu tekstów są ich prasowe pierwodruki. Żaden z nich nie miał reedycji za życia autora, a tylko nieliczne - przeważnie związane z krytyką literacką - doczekały się wznowień po 1945 r.
Celebruj wolność, dbaj o niepodległość
Polityka, gospodarka, kultura, sztuka, społeczeństwo, sumienie – wszystkie te obszary, gdy zostaną obdarowane wolnością, jednocześnie stają się przestrzenią odpowiedzialności.
Teksty publikowane po 1989 roku na łamach „Tygodnika Powszechnego”, których wspólnym mianownikiem jest „wolność”, nie straciły na aktualności. Być może są nawet bardziej potrzebne teraz, niż wtedy, gdy pierwotnie się ukazały.
Stomma: Wolność już mamy. To Równość i Braterstwo stoją na razie w kolejce – czekają.
Modzelewski: „Solidarność” obok ruchu wolnościowego oznaczała „wolność we wspólnocie”.
Wajda: Budzi się we mnie niepokój, że dając widzowi nie wolność, (…) ale zniewolenie, kino przyszłości da mu tylko złudzenie absolutnej wolności.
Tischner: Kto ma w pogardzie wolność drugiego, ma również w pogardzie własną wolność.
Kłoczowski: W sytuacji wolności traci się niewinność.
Od 1945 roku „Tygodnik Powszechny” oraz towarzyszące mu środowisko intelektualne stanowią enklawę wolnej myśli. Na łamach czasopisma ukazało się wiele głośnych tekstów wyrażających niezgodę na ograniczanie wolności człowieka. „Tygodnik” to również historia autorów – ludzi wolnych, takich jak kard. Karol Wojtyła, Jerzy Turowicz, Stefan Kisielewski czy o. Ludwik Wiśniewski.
In The Lucifer Effect, the award-winning and internationally respected psychologist, Philip Zimbardo, examines how the human mind has the capacity to be infinitely caring or selfish, kind or cruel, creative or destructive. He challenges our conceptions of who we think we are, what we believe we will never do - and how and why almost any of us could be initiated into the ranks of evil doers.
At the same time he describes the safeguards we can put in place to prevent ourselves from corrupting - or being corrupted by - others, and what sets some people apart as heroes and heroines, able to resist powerful pressures to go along with the group, and to refuse to be team players when personal integrity is at stake.
Using the first in-depth analysis of his classic Stanford Prison Experiment, and his personal experiences as an expert witness for one of the Abu Ghraib prison guards, Zimbardo's stimulating and provocative book raises fundamental questions about the nature of good and evil, and how each one of us needs to be vigilant to prevent becoming trapped in the 'Lucifer Effect', no matter what kind of character or morality we believe ourselves to have.
The Lucifer Effect won the William James Book Award in 2008.
W książce Autor omówił debatę uznawaną za najważniejszą w ?lozo?i prawa XX wieku oraz prześledził jej współczesną recepcję w naukach prawnych. Pokazał m.in., w jaki sposób treści poruszone podczas debaty Hart - Fuller, tradycyjnie identy?kowanej ze sporem o relacje prawa i moralności, oddziałują na rozważania istotnych aktualnie zagadnień badawczych, takich jak np. sprawiedliwość transformacyjna, wielokulturowość, ochrona praw człowieka czy ?lozo?czne podstawy prawa karnego. Przedstawił też ocenę znaczenia dyskursu naukowego jako narzędzia badawczego uczonego - prawnika. Tym samym lektura pracy może stanowić zachętę nie tylko do re?eksji nad rozumieniem prawa i jego aksjologicznych podstaw, lecz również nad warsztatem badawczym prawnika, w którym warto znaleźć należyte miejsce dla ?lozo?i prawa.
Obecną sytuację na świecie można nazwać czasem przemocy. Świadczy o tym zapoczątkowana w 2017 r. akcja #MeToo, regularne doniesienia o strzelaninach w amerykańskich szkołach, a także język polskiej debaty publicznej. Coraz trudniej wskazać sytuacje, które nie są podszyte przemocą.
Co nazywamy przemocą? Kiedy stała się ona codziennością? Jaki jest jej związek z religią? Dlaczego się nią fascynujemy? Kim są ofiary przemocy? Czym jest przemoc wirtualna? Na czym polega przemoc ekonomiczna?
W Temacie Miesiąca:
Siekiera i sieć
Michał Paweł Markowski
Element zmiany
Andrzej Szyjewski w rozmowie z Urszulą Pieczek
Społeczeństwo bez przemocy. Czy umiemy się zmienić?
Agata Chełstowska, Aleksandra Niżyńska
Rzeczywistość wirtualna, przemoc realna
Paulina Borkiewicz
Ponadto w numerze:
Marcowe historie. O rozstaniu z Polską po 1968 r. i o nowym życiu w Izraelu pisze Michał Sobelman
Józef Czapski. Jak w jego sztuce wrażliwość na zmysłowy konkret łączy się z metafizyczną pasją?
„Dzień ósmy” – kolejny odcinek literackiego cyklu Barbary Klickiej
Esej Renaty Lis o „Zgiełku czasu” Juliana Barnesa: „Pismo odręczne to najintymniejsze z wyznań”
Cykl „W odcinkach”: Olga Szmidt o serialu „Grace and Frankie”
Co z tym malarstwem? O tendencjach w polskim malarstwie najnowszym piszą Magdalena Ujma i Marta Kudelska
Mój przyjaciel wiersz: Jerzy Illg wspomina Leszka Aleksandra Moczulskiego
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
