Badania naukowe Włodzimierza Szturca charakteryzują się interdyscyplinarnym ujęciem problemu wyobraźni, szczególnie istotnej w literaturze wieku XIX oraz w dramacie i teatrze tego okresu - aż po współczesność. Ruch, gest, słowo, znak, ale też milczenie i przemilczanie, znikanie i zasłanianie są dla uczonego punktem wyjścia na ścieżce rozpoznawania fenomenów dzieła literackiego i scenicznego. Dramaturgia jako cecha fragmentu oznacza go i zarazem determinuje, uwalniając od niesprawiedliwego stereotypu głoszącego, że fragment to coś statycznego, niemożliwego do "właściwego" rozpoznania. Fragmentaryczność okazuje się takim rodzajem napięcia, jakie nosi w sobie utwór zawieszony w niewybrzmiałym akcie twórczego uniesienia, pozostaje organiczną częścią autora, który nigdy się od swego dzieła nie uwolnił, ale pozostaje w najbliższym związku z nim. Fragment oznacza trwanie procesu twórczego, dzieje się, nie może się skończyć. To dramat tekstu i jego autora.Z recenzji dr. hab., prof. UwB, Krzysztofa Korotkicha
Wann hat ein Auto ein Tier umfahren und wann umgefahren? Werden Urlaubsplne durchgekreuzt oder durchkreuzt? Haben Betrger das Gesetz bertreten oder bergetreten? Was kann unterschlagen und was untergeschlagen werden?Im Mittelpunkt dieses Arbeitsbuchs stehen Prfixverben, ein faszinierender Aspekt der deutschen Sprache, der sowohl ihre Vielfalt als auch ihre Nuancen verdeutlicht. Die Prfixverben sind ein wichtiger Bestandteil der Sprachkompetenz auf fortgeschrittenen Niveaus und tragen mageblich dazu bei, den Ausdruck der Lernenden zu verfeinern und ihre Kommunikationsfhigkeiten zu strken.Der erste Band der Reihe Eine holprige Reise durch die Landschaft der deutschen Prfixverben widmet sich den Prfixen um-, ber-, unter- und durch-. Anhand vielfltiger bungen, praktischer Beispiele, plausibler Erklrungen sowie Veranschaulichungen durch KI-generierte Bilder wird nicht nur ein besseres Verstndnis fr die Beschaffenheit und Funktionen der Prfixverben entwickelt, sondern es wird auch gelernt, sie gezielt beim Spracherwerb und im Sprachgebrauch einzusetzen. Dementsprechend ist jedes Kapitel sorgfltig strukturiert, um einen systematischen und effektiven Lernprozess zu gewhrleisten.Dr Henryk Mazepa (geb. 1972) studierte Deutsch als Fremdsprache, Germanistik und Osteuropische Studien an der Universitt Bielefeld, 2007 promovierte er dort an der Fakultt fr Linguistik und Literaturwissenschaft. Seit 2011 wissenschaftlich-didaktischer Mitarbeiter am Institut fr Germanische Philologie der Jagiellonen-Universitt in Krakau.
Protagoras należy do grona najważniejszych spośród wczesnych, tak zwanych sokratycznych pism Platona. Sokrates, główny bohater dialogu, dyskutuje w nim z tytułowym bohaterem, wybitnym sofistą, centralnym przedmiotem ich rozmowy jest zaś pytanie o to, czy cnoty można nauczyć. W toku prowadzonej rozmowy zostaje sformułowane przez Sokratesa między innymi przekonanie, że cnota jest czymś jednym, a także inne, równie charakterystyczne dla jego poglądów w wersji takiej, jaką znamy dzięki Platonowi, zgodnie z którym cnota jest wiedzą. Na podkreślenie oprócz istotnego znaczenia tego dialogu zasługuje także jego szczególny kunszt literacki jest on powszechnie uważany za jedno z największych pod tym względem osiągnięć Platona.
Poczuj Bożą miłość bardziej osobiście. Czy zdajesz sobie sprawę, że Bóg mówi do ciebie twoim językiem miłości, a ty miłość do Boga wyrażasz swoim językiem miłości? Dowiedz się, jak możesz okazywać Bogu miłość i ją od Niego otrzymywać poprzez pięć języków miłości: afirmujące słowa, wartościowo spędzony czas, podarunki, służenie pomocą, oraz dotyk.
Związki tradycji i nowoczesności w społeczności Jurgowa na polskim SpiszuW 1972 roku Milton Friedman zadał słynne pytanie: Czy możemy zatrzymać Lewiatana?. I było to w istocie pytanie retoryczne. Zaczęto majsterkować przy własności, tworząc różne hybrydy państwowo-prywatne. [] Eksperymenty z mieszanymi formami własności przynosiły zróżnicowane rezultaty i bywały przedmiotem wielu analiz i zaciętych sporów. Często miały one wydźwięk polityczny, ale w miarę upływu czasu i narastania autentycznych potrzeb społecznych nabierały coraz bardziej pragmatycznego charakteru i coraz częściej opierały się na wiedzy empirycznej, na badaniach funkcjonujących w praktyce rozwiązań. Najwybitniejszymi przedstawicielami takiego podejścia byli Elinor i Vincent Ostromowie. [...] Chmielewscy, którzy od dawna współpracowali z Ostromami, przeprowadzili takie badania nad wspólnotą gruntową w Jurgowie na polskim Spiszu.prof. Andrzej K. Koźmiński
Zwiększmy atrakcyjność widowiska, znosząc reguły; zwiększmy dostępność, zapewniając niekończący się strumień treści. Konflikty można zawsze podsycać; gdy słabsze bodźce przestają przyciągać uwagę, można je zastąpić mocniejszymi; wulgarność nie musi być zagrożeniem ? może być szansą. Co jest areną, która pomieści tak wymyślone igrzyska? Portal YouTube. Jaka widownia najbardziej je doceni? Dzieci i młodzież. Co stanowi nagrodę? Sława, pieniądze i większy wpływ na zawody. fragment Wstępu Praca stanowi [?] swoiste kompendium wiedzy na temat znaczenia serwisu YouTube w życiu młodego pokolenia, eksplorując obszary niedostatecznie kompleksowo dotąd zbadane. Jest przygotowana z dużą starannością, mimo złożoności problematyki badawczej i samych badań, co świadczy o dużej erudycji autora, który swobodnie i z dużą świadomością teoretyczno-metodologiczną porusza się w tej tematyce. dr hab. Jolanta Jarczyńska, prof. UKW
W Wolności. Chorobie, na którą nie ma lekarstwa zgodnie ze swoją dialektyczną metodologią (dla jasności: Slavoj Zizek uważa się za spadkobiercę myśli K. Marksa) rozpatruje zagrożenia związane z radykalnym rozumieniem pojęcia wolności, wskazując, że w niektórych formach, w skrajnym rozumieniu wolność może się stać zagrożeniem. Bo przecież wolno nam niszczyć planetę, wolno lekceważyć zalecenia nauki, wolno zachwycać się turbokapitalizmem. W końcu jak pisze iek oczywiście uderzenie asteroidy lub erupcja super wulkanu mogą nas zniszczyć, największym zagrożeniem dla ludzkiej populacji, piątym jeźdźcem [apokalipsy], jeśli wolicie, jesteśmy my sami. Oznacza to, że jako ludzkość stoimy teraz przed kluczową decyzją: jesteśmy piątym jeźdźcem, który może spowodować swoją zagładę lub się uratować. Chociaż globalna świadomość zagrożenia rośnie, nie idą za tym odpowiednie działania, więc czterej jeźdźcy galopują coraz szybciej:
Zaraza: pod koniec 2019 roku wybuchł COVID 19 i zmienił nasze życie na zawsze - wciąż z nami jest, możemy więc spodziewać się nowych zachorowań, a także innych pandemii wirusowych.
Wojna: wraz z rosyjskim atakiem na Ukrainę, mamy w Europie prawdziwą gorącą wojnę trzeźwe i dające do myślenia przypomnienie, że nikt nie może sobie pozwolić na obserwowanie wojny z bezpiecznej odległości. Nawet jeśli zostanie zawarty jakiś rodzaj rozejmu, wojna z całą mocą potwierdziła, że należy do ogólnych warunków naszego życia, a pokój bywa tylko tymczasowym wyjątkiem. Bez względu na to, w którą stronę się zwrócimy, trzecia wojna światowa jest na horyzoncie. Potrzebujemy nie tylko, a nawet nie przede wszystkim, siły, by przeciwstawić się agresorom, ale także radykalnej zmiany całego globalnego systemu.
Głód: również staje się coraz większym zagrożeniem oto niektóre z ostatnich tytułów w mediach: Wojna w Ukrainie doprowadziła do największego kryzysu żywnościowego od II wojny światowej. Wojna w Ukrainie może być przyczyną zamieszek z powodu braku żywności w biedniejszych krajach. Z powodu globalnego ocieplenia Fale upałów w Indiach i Pakistanie testują granice ludzkiej zdolności przetrwania, twierdzi ekspert; są też przyczyną ogromnego nieurodzaju. Czy jesteśmy gotowi na masowe migracje i zamieszki, które mogą być spowodowane przez globalny głód?
Platon (427 p.n.e.- 347 p.n.e.) - grecki filozof, uczeń Sokratesa, założyciel Akademii, twórca idealizmu i racjonalizmu. Mozna wręcz powiedzieć, że nie byłoby filozofii bez Platona. Napisał 35 dialogów. Do najważniejszych należą'OBRONA Sokratesa", "Fajdros", "Uczta", "Teajtet", "Parmenides" i właśnie Gorgiasz. Jest to - mówiąc skrótowo - dialog dotyczący retoryki, będący zarazem krytyką egoizmu i hedonizmu. Uczestnicy dialogu to Kalikles, Sokrates, Charefon, Pols i właśnie Gorgiasz. Dialog napisany krótko po śmierci Sokratesa jest pochwałą sokratejskiej cnoty, a jednocześnie krytyką swoistego rodzaju nihilizmu sofisty Gorgiasza i (acz innego rodzaju) jego ucznia Polosa. Polemizując z Kaliklesem porusza zaś Sokrates problem wskazań życiowych: czy iść za drogą kariery, ale też za drogą natury, gdzie silniejszy zawsze zwalczy słabszego, czy ważniejsze jest poszukiwanie prawdy Podkreśla w "Gorgiaszu" Platon wymiar etyczny naszych działań.
Pietro Bembo był z jednych czołowych przedstawicieli włoskiego humanizmu i najważniejszych myślicieli renesansowych. Ze względu na rozległość zainteresowań, wielość ról, które odgrywał, i rozbudowaną sieć kontaktów, był wzorcowym reprezentantem epoki. Choć wbrew aspiracjom ojca nie zdecydował się na karierę polityczną na żadnym z europejskich dworów, jego wpływ na życie intelektualne epoki był znaczący. Bembo zabierał głos we wszystkich ważniejszych debatach swoich czasów i zapoczątkował ruch literacki zwany petrarkizmem. Przyczynił się do ukształtowania współczesnego języka włoskiego. Mimo tych osiągnięć i bogatego życiorysu Bembo pomieścił w niż też karierę kardynała i papieskiego urzędnika, kawalera maltańskiego, historyka i poety polski czytelnik mógł na temat tej postaci dotychczas przeczytać stosunkowo niewiele. Książka Darii Kowalczyk-Cantoro to historyczno-literacka monografia jego życia i twórczości. Autorka traktuje omówienie łacińskiej oraz pisanej w języku volgare twórczości Bemba jako punkt wyjścia do rozważań na temat całości jego dorobku intelektualnego, filozoficznego i krytycznoliterackiego. Daje też wgląd w jego relacje z wybitnymi osobistościami jego czasu, takimi jak Angelo Poliziano, Pico della Mirandola, Lukrecja Borgia, Maria Savorgnan i Klemens Janicki. Książka przedstawia polskiemu czytelnikowi wybitnego humanistę, przybliża złożone konteksty kulturowe pojawiające się na styku kilku języków i tradycji literackich, a samego Bemba ukazuje jako autora niezwykle twórczego i nieustannie poszukującego. Praca Darii Kowalczyk-Cantoro wypełnia lukę w polskich badaniach nad twórczością Bemba w językach łacińskim i polskim, przy czym ta pierwsza zostaje oceniona i doceniona. Autorka pokazuje intertekstualne uwikłanie dzieł Bemba, odsłania ich antyczne inspiracje (dzieła rzymskich poetów okresu augustowskiego) i odkrywa fascynacje twórczością trzech koron (Dantego, Petrarki, Bocaccia). Kowalczyk-Cantoro skupia się też na sposobie imitowania i emulowania mistrzów oraz dostrzega niekonsekwencję Bemba w respektowaniu reguł (poprzez nawiązywanie do twórczości Dantego, który nie zmieścił się przecież w rygorystycznym modelu imitacyjnym zaprezentowanym na kartach Prose della volgar lingua). Z recenzji dr hab. Marty Wojtkowskiej- Maksymik,prof. Uniwersytetu Warszawskiego
Opowieść o historii tożsamości homoseksualnej w Polsce i w innych krajach bloku wschodniego zwykle zaczyna się w późnych latach 80. XX w. – to wtedy powstały pierwsze pisma skierowane do osób nieheteronormatywnych i (nieformalne) organizacje walczące o ich prawa. Autorzy i autorki tej książki zastanawiają się, co było wcześniej – badają życie codzienne, dyskursy eksperckie, literaturę, sztukę i sieci społeczne. Zestawiają to, co działo się w Polsce, z przykładami z obu stron żelaznej kurtyny. W poszukiwaniach przejawów emancypacji osób LGBTQ+, a także mechanizmów ją utrudniających pomaga im koncepcja obywatelstwa seksualnego oparta na szerokiej definicji obywatelstwa jako przynależności kulturowej, tożsamościowej i pełni praw.
Queer: Sexual Citizenship and the Archive
Histories of homosexual identity in Poland and other countries of the Eastern Bloc usually begin in late 1980s, with the emergence of first periodicals aimed at nonheteronormative readers and (informal) organizations fighting for their rights. The authors of this book look at what was before that – studying everyday life, expert discourses, literature, art and social networks, and comparing the situation in Poland with examples from both sides of the Iron Curtain. In their search for signs of emancipation of LGBTQ+ people and for mechanisms standing in its way they are aided by the concept of sexual citizenship, based on a broad definition of citizenship as a sense of belonging in terms of culture and identity along with the enjoyment of full rights.
Ponad 30 lat po ukazaniu się w PIW-ie najważniejszego zbioru tekstów Paula Ricoeura Język, tekst, interpretacja.Wybór pism, polscy czytelnicy będą mogli po raz pierwszy zapoznać się z całością tomu Hermeneutyka i nauki społeczne. Eseje o języku, działaniu i interpretacji, której część (cztery z jedenastu rozdziałów) zawarta była w poprzednim wyborze. Cenione przekłady Piotra Graffa zostały uzupełnione o nowe znakomite tłumaczenia Joanny Bednarek, dzięki czemu jedna z kluczowych i regularnie wznawiana na świecie praca wybitnego przedstawiciela fenomenologii hermeneutycznej ukazuje się w klasycznej i zgodnej z oryginalnym zamysłem autora formie.Wśród nietłumaczonych dotąd tekstów w części pierwszej znajdziemy dwa fundamentalne eseje: Hermeneutyka i krytyka ideologii oraz Fenomenologia i hermeneutyka, przy czym ten drugi jest o tyle ważny, że pokazuje istotne przemiany hermeneutyki i jej ścisłe związki z fenomenologią sprawy nie zawsze jasne. W części drugiej nowością jest rozdział Czym jest tekst? Wyjaśnianie i rozumienie, gdzie Ricoeur przedstawia hermeneutycznie pojętą teorię tekstu, która może stanowić ważną konkurencję dla teorii strukturalno-semiotycznej. W bardzo przekonujący sposób pokazuje tu również, że tradycyjne przeciwstawianie wyjaśniania i rozumienia należy poważnie zrewidować. Problemy dotyczące tekstu rozwija zresztą Ricoeur w trzeciej części książki, całkowicie nowej dla polskiego czytelnika. Tu także daje wyraz swoim szerokim zainteresowaniom filozoficznym i naukowym (nauka, ideologia, psychoanaliza) oraz pochyla się nad interpretacją funkcji narracyjnej.
Złożony z 12 rozdziałów esej dotyczy współczesnego człowieka oraz fundamentów świata, w którym on żyje. Jest to jednak nowa jakość eseju. Towarzyszem rozmyślań autora jest Wiliam Szekspir, którego dramaty powracają niczym refren w kolejnych rozdziałach. Mistrzów jest zresztą w tej książce wielu. Bronisław Wildstein - publicysta, dziennikarz i pisarz - zadbał jednak, by namysł nad współczesnością nie był oderwany od różnych rejestrów kultury. I tak w jego rozważaniach znajdziemy odwołania do Todda Philipsa, Agnieszki Osieckiej, Samuela Becketta czy zespołu Queen. Równie szeroki jest zakres poruszanych przez niego tematów: bioetyka, pycha racjonalizmu i odrzucenie perspektywy religijnej, figura błazna, idee postępu i regresu, alienujący efekt cywilizacji, władza feudalna oraz barbarzyństwo rewolucji w imię humanizmu. Doskonale napisany i prowokujący do dyskusji tom jest jednocześnie wielkim hymnem do sztuki, która odsłania naturę rzeczy i ludzkich spraw.
W książce omówiono - w formie pytań i odpowiedzi - budowę, eksploatację oraz zasady bezpiecznej obsługi najczęściej użytkowanych w Polsce suwnic.Publikacja swą treścią skierowana jest głównie do osób przygotowujących się do uzyskania uprawnień do obsługi suwnic w kategorii IS i IIS, wydanych przez Urząd Dozoru Technicznego. Ponadto może być przydatna dla firm i osób, które na co dzień użytkują tego typu urządzenia transportu bliskiego.
Patrząc na karuzelę pod murami płonącego getta, Miłosz ze szczególną ostrością uzmysłowił sobie i innym nie tylko podstawowy dla wszystkich piszących w okresie okupacji problem: jak wysłowić, co niewyrażalne, jak opisać to, co całkowicie wymyka się wypracowanym przez literacką tradycję środkom wyrazu. Ale skonstatował również niewystarczalność własnej praktyki pisarskiej.() Sposobem uwolnienia się od tych paradoksów i formą przekroczenia ograniczeń dotychczasowego języka poetyckiego stały się Świat. Poema naiwne i Głosy biednych ludzi, które, kiedy się patrzy z tej perspektywy, domagają się ponownej lektury.
W trzynastu esejach, składających się na niniejszą książkę, konfrontuję rozmaite teksty literackie z koncepcjami zaczerpniętymi z tradycji psychoanalitycznej. Nie interesuje mnie stosowanie psychoanalizy do literatury. Teorię psychoanalityczną traktuję raczej jako skrzynkę z pojęciowymi narzędziami, które pozwalają rozpocząć lekturę tekstu literackiego. Czy też, inaczej mówiąc, jako zestaw zagajeń, dzięki którym można zaczepić ten czy inny tekst, tak by odpowiedział w nieoczywisty sposób. Odpowiedzi staram się słuchać uważnie, zwłaszcza wówczas, gdy każą zmodyfikować założenia leżące u podstaw owych teoretycznych zagajeń. Z reguły literatura jest tutaj górą: jej odpowiedzi wypadają zawsze subtelniej, dziwniej, weselej lub smutniej niż to przewiduje nawet najbardziej wyrafinowana teoria. Tyle że bez owej teoretycznej interwencji potencjał literatury nie mógłby się raczej ujawnić w pełnej krasie: ciekawe odpowiedzi dostaje się tylko wówczas, gdy zada się czujne pytanie.
Inicjując tego rodzaju konfrontacje między literackim pisaniem a psychoanalizą, staram się więc demonstrować zarówno olśniewającą pomysłowość tradycji postfreudowskiej, jak i jeszcze bardziej olśniewajacą żywotność literatury. Ostatecznie jednak za każdym razem idzie mi o coś jeszcze: w każdym przypadku staram się wynotować, czego z tych spotkań dowiadujemy się o tym szczególnym bycie, jakim jest człowiek. Odczytując kolejne teksty w asyście psychoanalitycznych pojęć, próbuję się dowiedzieć czegoś nowego o ludzkiej cielesności, o naszych sposobach zamieszkiwania przestrzeni, o rozpaczy, lęku, grozie, seksualności i miłości, o naszych relacjach z innymi ludźmi i otaczającymi nas przedmiotami, o naturze języka, głosu i pamięci, o życiu w cieniu minionych, nadchodzących i trwających obecnie katastrof. Tym wszystkim zajmuje się, powinna zajmować się filozofia, która skądinąd – jak sądzę – nie ma w istocie innego przedmiotu niż ludzki podmiot. Owszem. Tyle że jakoś zawsze wychodzi na to, że psychoanaliza i literatura mają na te wszystkie tematy coś znacznie ciekawszego do powiedzenia. Dlatego filozofia powinna bez ustanku się u nich douczać. Te trzynaście esejów – a także domykająca je coda – to rezultat takich korepetycji.
W grach strategicznych tkwi niewykorzystany potencjał wspierania rozwoju dzieci. Gra, jako pochodna zabawy, w naturalny sposób tworzy warunki do rywalizacji, a umiejętnie wykorzystana stymuluje rozwój dzieci. W książce przedstawiono 50 gier strategicznych, które uporządkowane od prostych do złożonych, wytyczają ścieżkę rozwijania spostrzegawczości, uwagi, myślenia i relacji społecznych, podnoszą poziom rozwoju umysłowego i hartują odporność emocjonalną u dzieci. Ścieżka postępowania edukacyjnego, potwierdzona wynikami badań, tworzy skuteczną metodę wspierania rozwoju umysłowego dzieci poprzez gry strategiczne. Książkę polecamy przede wszystkim nauczycielom wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej, a także rodzicom zainteresowanym rozwojem poznawczym, społecznym i emocjonalnym swoich dzieci. Walory gier strategicznych będą także atrakcyjne dla wychowawców kolonijnych, opiekunów świetlic oraz osób pracujących z osobami starszymi.
Antoine de Rivarol (1753-1801) był jednym z najciekawszych francuskich myślicieli schyłku XVIII wieku. Zyskał sławę, stając w intelektualne szranki z tuzami epoki oświecenia. Wyróżniał się błyskotliwością umysłu i bezkompromisowością pióra. Należał do grona najgłośniejszych krytyków rewolucji francuskiej. Kładł podwaliny pod myśl konserwatywną tego burzliwego okresu, choć z czasem został w dużej mierze niesłusznie zapomniany. Jego postać przypomniał po ponad 150 latach czołowy pisarz dwudziestego stulecia Ernst Jünger (1895-1998). Odnalazł on w dorobku Rivarola – także w prezentowanych w tym tomie jego maksymach – nie tylko wielką literacką klasę, ale i aktualność rozważań o postawie konserwatywnej w przełomowych czasach. Pisząc o nim, Jünger przedstawiał zarazem także swoje własne idee i przekonania. Dzieło to jest zatem ważną prezentacją myśli dwóch wybitnych i wciąż inspirujących autorów.
„Osobliwość idei Rivarola nie zasadza się na ich nowości ani na zaskakującym charakterze rozwiązań. Są raczej ideami wykształconego Europejczyka tamtej epoki. W wielu jej najlepszych umysłach i najbardziej odpowiedzialnych duchach odnajdziemy, jak u Rivarola, życzenie, aby zachować więź z przeszłością i budować dalej na podstawowych konturach dawnej kultury. To życzenie ożywia się coraz bardziej wraz z rozwojem sił rewolucyjnych i wraz z obserwacją wydarzeń paryskich. Tu zaznacza się ssący wir, który zdaje się prowadzić ku bezgraniczności, być może ku barbarzyństwu. Koncentracja jest tak przemożna, że da się przewidzieć ogromne eksplozje, wielkie zniszczenia. Swój cień rzucają już przyszłe wojny narodowe. W tym chaosie załamania, ale i początków, w których uwalniają się idee teologiczne, filozoficzne, narodowe, społeczne, romantyczne, próbując tworzyć systemy, klasyczna postawa należy do tych, które w najmniejszym stopniu liczyć mogą na namiętną akceptację. W swoim dążeniu do zachowania równowagi między więzią a wolnością musi narazić się zarówno lewicy, jak i prawicy".
Przekładu dokonał i epilogiem opatrzył prof. Wojciech Kunicki.
Szukasz planera, który nie będzie tylko zwykłym kalendarzem, ale źródłem inspiracji, pozytywnego nastawienia oraz dobrym narzędziem do poszerzania życiowych horyzontów? Specjalnie dla Ciebie połączyliśmy wszystkie te elementy i tak powstał Planer Dobroci! A tak się składa, że mamy go dla Ciebie w zupełnie nowej odsłonie, granatowej! To narzędzie do planowania codzienności, ale także rozwoju duchowego nie tylko pod względem modlitwy, czytania Pisma Świętego, ale przede wszystkim dobrych planów i dobrych uczynków. Dzięki temu połączeniu – będziesz zarażać dobrem swoich najbliższych i wszystkich ludzi, których spotkasz na swojej drodze! Dlaczego warto sięgnąć po Planer Dobroci? • To nie tylko miejsce do planowania roku, codziennych wydatków i narzędzie do przypominania o spotkaniach i ważnych wydarzeniach. To miejsce, gdzie możesz zaplanować dobro! • Planer zastępuje tradycyjny kalendarz. Jest o wiele ciekawszy, bowiem nie ma narzuconej formy. To Ty decydujesz, w jaki sposób chcesz go prowadzić! W przeciwieństwie do kalendarza – możesz zacząć go użytkować w dowolnym czasie! • Planer to ogromna dawka motywacji w postaci cytatów z różnych źródeł, ale także inspirujących zadań. • Jest poręczny – ma format A5. Zmieści się do torebki, a co najważniejsze – jest bardzo wygodny w użytkowaniu. • Jest pięknie wydany. Swoim kwiatowym motywem nawiązuje do naszego bestsellera – Modlitewnika dla Kobiet. To doskonała forma na prezent świąteczny czy z każdej innej okazji dla mamy, siostry, babci, córki czy przyjaciółki. To ten rodzaj upominku, który zawsze się przyda! Co znajdziesz w Planerze Dobroci? • Kwiecistą okładkę, która cieszy oko! • Kremowy papier, po którym pisze się wręcz idealnie! • Dużo miejsca na indywidualne notatki. • Miejsca na planowanie roku, miesiąca, budżetu, najważniejszych wydarzeń, itp. • Miejsca do planowania duchowego rozwoju tj. roczny plan duchowy, biblijne numery ratunkowe, zbiór świąt nakazanych, Modlitwy do Ducha Świętego przed i po czytaniu Pisma Świętego, biblijną biblioteczkę do zamalowywania postępów czytania Biblii, śledzenie duchowych nawyków, itp. • Porządną dawkę motywacji i inspiracji! W Planerze znajdują się cytaty pochodzące z różnych miejsc, ale także cytaty z rozważań, które pisałyście Wy – pełne pasji, kreatywności Kobiety, dzięki którym powstał nasz Kobiecy Modlitewnik. Totalnym bonusem do planera są unikatowe zadania, które powstały z myślą o rozwoju duchowym, ale przede wszystkim o szerzeniu dobra wszędzie tam, gdzie jesteśmy! • Wstążka zintegrowana z Planerem, dzięki której nie zagubisz się w codziennych notatkach!
Do swych odbiorców filozof zawsze zwraca się używając określonego języka, przyjętych kodów i z wykorzystaniem ogólnie zrozumiałych toposów oraz tropów. Czyni to jednak zawsze w sposób indywidualny i niepowtarzalny. W jaki sposób sygnalizuje kluczowe wartości i jakie odzwierciedlenie znajduje to w jego języku? Jak przejawia swoje szczególne zainteresowanie pewnymi tematami? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań znajdzie Czytelnik w niniejszej książce, która skierowana jest przede wszystkim do badaczy filozofii i literatury antycznej, a także do studentów tych kierunków. Może stanowić dla postronnego Czytelnika wprowadzenie do lektury dzieł Seneki i objaśnienie jego języka. [...] Kazimierz Morawski w Zarysie literatury rzymskiej (1922) określił Listy moralne do Lucyliusza Seneki ,,brewiarzem uczciwego człowieka"". Są one wyjątkowym i ważnym pomnikiem łacińskiej prozy i nie dziwi, ze wywarły wielki wpływ na późniejszych pisarzy i ze cieszą się stałym powodzeniem u czytelników. Ich lektura wymaga pewnego przygotowania i wprowadzenia (Einführung). Prof. S. Śnieżewski właśnie takie przygotował.Z recenzji prof. dra hab. Mariana Szarmacha
Ego zawsze ma pragnienia, ambicje i oczekiwania, chce znajdować się na szczycie drabiny społecznej. Ego cię wykorzystuje. Nie pozwala ci skontaktować się z prawdziwym "ja". Odpowiada za istnienie cierpienia, bólu, nędzy, walki, frustracji, szaleństwa. Jeżeli chcesz dotrzeć do prawdy, musisz porzucić wszelkie przekonania, które narzuciło ci społeczeństwo. Nikt tak naprawdę nie wie, kim jesteś - ani rodzice, ani nauczyciele, ani księża, Tylko ty możesz poznać swoją prawdziwą tożsamość. Dlatego wszelkie opinie na twój temat są powierzchowne i nieprawdziwe. Odsuń od siebie te opinie. Uwolnij się od ego. Postępując w ten sposób, dotrzesz do swojej prawdziwej istoty, odkryjesz ją. To odkrycie niezwykle ważne, ponieważ dzięki niemu możesz nadać swemu życiu właściwy kierunek.Ego może istnieć tylko wtedy, gdy je wspierasz.OshoOSHO - charyzmatyczny mistrz duchowy pochodzący z Indii. Znakomity mówca swobodnie posługujący się zarówno wschodnimi tradycjami mistycznymi, jak i zachodnią psychoterapią. Jego nauki dotyczą nie tylko indywidualnego poszukiwania sensu, lecz także najbardziej palących spraw społecznych i politycznych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Atlas [polskiego] bezformia](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/atlas-polskiego-bezformia.jpg "Atlas [polskiego] bezformia. Autor: Szerszeń Tomasz, Dauksza Agnieszka. Dobreksiazki.pl")
