W trwających przynajmniej od połowy XX wieku dyskusjach o niepożądanych konsekwencjach intensywnego rozwoju technologicznego sztandarowym przykładem ryzyka jest budowa elektrowni atomowych, wywołująca burzliwe protesty społeczne. Po zaniechanej na początku lat 90. budowie elektrowni w Żarnowcu plany rozwoju energetyki jądrowej powróciły w Polsce nieoczekiwanie w 2009 roku. Aktualne tym samym stało się pytanie o udział społeczeństwa w procesie podejmowania decyzji: Czy rozwój energetyki powinien być przedmiotem szerokiej debaty publicznej, jak chcieliby zwolennicy podejść partycypacyjnych i deliberacyjnych? Czy też – jak stwierdził jeden z ekspertów cytowany w tej pracy – „są obszary działalności człowieka, gdzie demokracja nie może funkcjonować”?
Sięgając po koncepcje z zakresu społecznych badań nad nauką i technologią, socjologii ryzyka i społecznego zarządzania technologią, autor pokazuje, że udział społeczeństwa w realizacji polskiego programu jądrowego jest znikomy, a decyzje zapadają w wąskim gronie ekspertów i decydentów, według technokratycznych norm ucieleśnianych przez techniczny model zarządzania ryzykiem. Sedno książki stanowi próba wykazania, że niewielki udział obywateli nie wynika – jak zwykło się uważać – z braku tradycji uczestniczących podejmowania decyzji w Polsce czy też słabości polskiego społeczeństwa obywatelskiego; jest raczej efektem celowych (i zazwyczaj skrywanych) działań dominujących grup interesów skupionych wokół środowisk związanych z energetyką. Dążą one do wykluczenia podmiotów obywatelskich, pochodzących spoza „złotego trójkąta” nauki, biznesu oraz władz publicznych, i osłabienia ich wpływu na proces decyzyjny.
Dr Rafał Nahirny - adiunkt w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. Zainteresowany nowymi technologiami ze szczególnym uwzględnieniem rozważań nad etyką i estetyką prywatności. Prowadzi badania nad światem Google Street View, oswajaniem dronów oraz mediami mobilnymi, których efektem są artykuły naukowe poświęcone tym zjawiskom. Jest członkiem Suryeillance Studies Network i Laboratorium Humanistyki Współczesnej. Współredaktor publikacji Czego pragną drony? Od atrakcji wizualnej do spojrzenia władzy (2017).
Obok Benthama obrońcy słabszych i podporządkowanych, wrażliwego na cierpienie innych i zaangażowanego głęboko w walkę o lepsze, bardziej sprawiedliwe prawodawstwo, współistnieje Bentham demiurg totalny o niepohamowanych ambicjach, kreujący bezustannie bezduszne i autorytarne światy kontroli oraz dyscypliny. Wiele wskazuje na to, że w stronę autorytaryzmu pchało angielskiego filozofa dążenie do zapewnienia warstwom posiadającym poczucia bezpieczeństwa oraz lęk przed takimi zjawiskami, jak popłoch i niepokój społeczny. Równocześnie, wraz z postępem prac nad konkretnymi projektami, szlachetne impulsy leżące nierzadko u ich podstaw uległy osłabieniu, a ich miejsce, pod wpływem perfekcjonistycznych lęków i namiętności, zajęło pragnienie całkowitej kontroli i totalnej dyscypliny.
Fragment książki
Wiek XXI charakteryzuje się swoistą modą na prawa człowieka.Idea ta wkracza już niemal w każdą dziedzinę ludzkiego życia. Rozpatruje się ją w każdej możliwej płaszczyźnie, na gruncie teoretycznym i praktycznym. Obecna jest w nauce, polityce, pracy, a nawet religiach. Prawa człowieka, a ściślej zagadnienia dotyczące ich przestrzegania bądź łamania jawią się jako palący problem międzynarodowy na wszystkich kontynentach. Zasadniczo nie sposób zatem uniknąć z nimi spotkania.Celem książki jest próba ukazania w Nietzscheańskiej filozofii reakcji na, z definicji, odgórnie narzucone, odwieczne, indywidualne prawa człowieka. Prawa te w opinii Nietzschego we współczesnej mu rzeczywistości, zamiast wspierać, kierunkować i uwypuklać genialne jednostki, sprowadzają się tylko do eliminacji naturalnych dysproporcji i odrębności ludzi, przekształcając wyjątkowe indywidua w jednobarwny, tożsamy motłoch.Prawa te rozumiał Nietzsche ściśle w kontekście doktryny prawnonaturalnej. Poprzez swoją twórczość wskazywał jednak jej zmierzch, by ostatecznie ogłosić niebyt praw człowieka.
Niniejsza publikacja ma podtytuł „Wykład akademicki” i taki ma w założeniu charakter. Jednak do chwili zamknięcia pracy nad tekstem nigdzie został on wygłoszony. Tym określeniem głównie wyjaśniamy status rozważań, ich kształt, niewielką liczbę przypisów i język narracji. A też uzasadniamy ilustracyjność, co może być uznane wręcz za zbytnie przeilustrowanie wywodu. Wykład ten, przedstawiany tradycyjnie, byłby bowiem wsparty dużą porcją prezentacji. Wykład podzieliliśmy na trzy części (ujęcia), prezentując w każdej z nich inną perspektywę kluczowych tu pojęć i ich wzajemnych relacji. W narracji nie posługujemy się wbrew pozorom formą pluralis maiestatis, lecz – idąc za podpowiedzią Kazimierza Twardowskiego – pluralis modestiae, która zdaniem tego wybitnego filozofa jest dla wykładów akademickich najbardziej odpowiednia. Celami wykładu są poczynienie pewnego porządku metodologicznego i terminologicznego w zakresie pojęć modelu, modelu rozwoju dziecka oraz próba ustalenia ich relacji z czasem zarówno w ujęciu „newtonowskim”, jak i „einsteinowskim”. Czyli z czasem postrzeganym jako byt obiektywny i absolutny oraz czasem relatywnym, podmiotowym, postrzeganym nie tylko indywidualnie, ale także niepowtarzalnie. W rozważaniach jest również mocno wyeksponowany wątek rozwoju, pokazywanego na przykładzie modeli całożyciowych. Jednakowoż sam zamysł wykładu i jego główną oś stanowiło dzieciństwo, a ściślej – jego rozwojowy fenomen. I to staraliśmy się w miarę dyskretnie podkreślać, a w każdym razie dostrzec. Również w tytule tego wykładu. Zaprezentowany w książce wykład jest wyrazem woli powrotu do zagadnień oraz obszarów podstawowych dla pedagogiki, do powolnego namysłu nad jej filozoficznymi i logicznymi źródłami. To jak „powrót do domu” po wieloletniej wędrówce w dorożce naukowego eseju i niemal literackiej narracji autora. To również reakcja na upowszechniającą się „pedagogikę poboczy”, pedagogikę tak niekiedy egzotyczną, że aż marginalną dla paradygmatu tej nauki.
Nic dziwnego, że poganie byli przerażeni ""bezbożnym"", chrześcijańskim pragnieniem zniszczenia wszechświata. Przerażeni byliby nawet Żydzi Starego Testamentu. Wszak w ich mniemaniu ziemia i gwiazdy, powołane w Wielkim Akcie Stworzenia przez Boga Wszechmogącego, były wieczne. Ale nie, ci zuchwali męczennicy muszą zobaczyć, jak to wszystko idzie z dymem.
Książka ta przedstawia niekonwencjonalne podejście do zagadnień nauczania STW, w szczególności na poziomie propedeutycznym. Tym stanowić może zachętę do podjęcia przez nauczycieli prób dydaktycznych o dużych szansach efektywności, między innymi dlatego, gdyż wskazuje na istotne przyczyny niepowodzeń dydaktycznych, odwlekających wprowadzenie teorii względności do programu nauczania; pomimo nieprzeciętnych walorów poznawczych i merytorycznej ważności tego działu fizyki.
Niezależnie od tego książka ta, poprzez specyficzną dydaktykę, wnosi coś nowego także do interpretacji STW. Przedstawia niekonwencjonalny sposób dojścia do ustaleń Teorii, w tym oryginalne, nieznane (dużo prostsze) sposoby wyprowadzenia niektórych wzorów relatywistycznych.
To praca nowatorska, nie tylko w sferze dydaktyki przedmiotu. Nowatorska między innymi dlatego, że także ujawnia istnienie specyficznych problemów natury filozoficznej, co wzbogaca bardzo narrację merytoryczną i wskazuje, poprzez dydaktykę, na możliwość nawet przewartościowań w odniesieniu do obowiązujących dziś paradygmatów.
Zawiera też ciekawe odniesienia do kosmologii, stanowiącej główną dziedzinę zainteresowań autora. Właśnie wydana została jego druga książka, główny owoc naukowych poczynań: Wszechświat grawitacji dualnej.
Książka ta służyć też może za pomoc dla studentów pierwszego roku fizyki uniwersyteckiej oraz dla studentów studiów technicznych jako materiał uzupełniający.
Autor, dziś już na emeryturze, jest absolwentem Uniwersytetu Poznańskiego; nauczyciel i wykładowca.
To już drugie wydanie tej książki. Józef Gelbard jest autorem trzech książek:
"Wszechświat grawitacji dualnej. De revolutionibus…";
"Pofantazjujmy o Wszechświecie I. Oscylujący? To nie takie proste";
"Pofantazjujmy o Wszechświecie II. W głąb materii: grawitacja w „podwymiarach”.
"Wyraz „piwo” wywodzi się z prasłowiańskiego słowa pivo oznaczającego po prostu napój. Bo innego, ważniejszego napitku ludzkość nie wymyśliła. No, może jeszcze wino, ale to przecież napój bogów.
Bez wątpienia największym wynalazkiem ludzkości jest piwo. No, koło też jest ważne, ale nie pasuje do pizzy…
Dave Barr – laureat Nagrody Pulitzera
Opowiemy o ulubionym trunku Polaków, o jego historii, sposobach warzenia i wpływie na historię Europy i Polski. W książce znajdziecie anegdoty, przepisy i całkiem poważne komentarze historyczne. Głównym bohaterem książki jest piwowarstwo, które przez wieki podlegało licznym przeobrażeniom, było przedmiotem wysiłków miłośników i smakoszy, ale też obszarem wielkich oszustw. Toczono o nie spory polityczne, a czasem odbierano mu wolność ustawami. A mimo wszystko branża ocalała i znowu polskie piwo podbija obce rynki.
Zapraszamy w podchmieloną podróż przez stulecia.
Żaden kraj tak naprawdę się nie liczy, jeżeli nie ma własnego piwa i własnych linii lotniczych. Można też mieć dobrą własną drużynę piłkarską i jakąś broń masowego rażenia, ale dobre piwo to podstawa.
Frank Zappa
"
Wiek XX oraz początek obecnego stulecia to okres bardzo istotnych zmian ludnościowych w Europie i na świecie, których dynamika i kierunek budzą wiele obaw. Nie jest więc zaskoczeniem zwiększone zainteresowanie polityków, decydentów oraz środowisk naukowych skalą przeobrażeń demograficznych oraz ich konsekwencjami. Niniejsza monografia jest wieloaspektową analizą zjawiska starzenia się społeczeństw, uwzględniającą szanse i bariery wynikające z jego rosnącej dynamiki, przeprowadzoną przez grono ekspertów reprezentujących różne dyscypliny naukowe.
Treści zawarte w przedłożonej pracy stanowią potwierdzenie tego, że należy spojrzeć na zachodzące zmiany demograficzne w kontekście ich bezpośrednich i pośrednich powiązań na linii społeczeństwo-gospodarka. W monografii omówiono w szczególności:
- rolę i znaczenie osób starszych w gospodarce i społeczeństwie oraz problem dyskryminacji ze względu na wiek,
- rolę czynnika ludzkiego jako strategicznej determinanty rozwoju ekonomicznego państw,
- problem przedsiębiorczości osób w dojrzałym wieku jako czynnika wzrostu konkurencyjności współczesnych gospodarek,
- możliwości rozwoju rynku dóbr i usług skierowanych na zaspokajanie potrzeb osób starszych,
- makroekonomiczne aspekty starzenia się,
- aktywność zawodową starszych wiekowo zasobów pracy,
- rolę organizacji publicznych i społecznych w warunkach starzenia się społeczeństw.
Publikacja łączy w sobie wiedzę ekonomiczną, socjologiczną i marketingową z uwypukleniem gospodarczych dylematów związanych z procesem starzenia się populacji. Opracowanie kierowane jest do pracowników naukowych zajmujących się w swojej pracy naukowej problematyką starzenia się, ale także do studentów i doktorantów kierunków ekonomicznych i humanistycznych, polityków społecznych oraz pracowników administracji rządowej i samorządowej interesujących się omawianymi tu zagadnieniami.
Dylematów społeczeństwa sieciowego jest wiele i ciągle powstają nowe zagrożenia w cyberprzestrzeni. Internet staje się często pułapką swoich użytkowników, w której człowiek nie jest w stanie przyjąć i przetworzyć tak wielkiej ilości informacji. Cyberterroryzm, smog informacyjny, digital divide, cyberpolityka, cyberdemokracja, utraty tożsamości, uzależnienia od Internetu, wirusy, naruszenia prywatności, stalking, bezpieczeństwo danych, cyberprzetępczość, cyberataki to tylko niektóre problemy, z którymi borykają się cyberświat i współczesne społeczeństwa.
Niniejsza publikacja jest próbą przedstawienia mechanizmów i procesów funkcjonowania w dobie nowych mediów społeczeństwa otwartego, partycypacji, obywatelskości oraz takich zjawisk, jak: cyberwoja, hackowanie, cyfrowy wyścig zbrojeń, bezpieczeństwo danych, efekt fake newsa w Polsce i w Ukrainie. W Ukrainie, która jest poza strefą Schengen i aspiruje do członkostwa w Unii Europejskiej, na której terytorium ma miejsce konflikt zbrojny z Rosją.
Fragment Wstępu
Czy ludzie przed tysiącami lat gościli u siebie istoty pozaziemskie
i czy goście z kosmosu pozostawili na Ziemi oczywiste ślady?
Erich von Däniken przez dziesiątki lat przemierzał wszystkie kontynenty,
badał zagadkowe budowle i zjawiska, i skrupulatnie gromadził
dowody obecności na Ziemi przed tysiącami lat przybyszów z kosmosu.
Jeszcze nigdy jednak jego argumenty nie zostały przedstawione
w sposób tak spektakularny. Tą wypełnioną kolorowymi zdjęciami
książką Erich von Däniken otwiera jedyne w swoim rodzaju archiwum
fotograficzne dokumentujące jego poszukiwania.
• W jaki sposób ludzie epoki kamiennej mogli przenosić i precyzyjnie
ustawiać na przestrzeni kilometrów wielotonowe skalne monolity?
• Kto był wzorem dla identycznych wizerunków astronautów przedstawionych
na rysunkach naskalnych w różnych miejscach świata?
• Czy budowle i malowidła pozostawione przez ludzi epoki kamiennej
to pozdrowienia dla ich wielkich kosmicznych nauczycieli?
Każde zdjęcie Ericha von Dänikena opowiada niezwykłą historię.
Z każdego kolejnego dowodu wyłania się uzasadnienie kolejnej
tezy, które autor łączy w jedną konkluzję: nasi przodkowie z epoki kamiennej
czerpali swoją wiedzę od kosmicznych podróżników, którzy
przed tysiącami lat odwiedzali Ziemię.
Nagradzany dziennikarz Stephen L. Petranek twierdzi, że w 2027 roku ludzie będą żyć na Marsie. Stawia tezę, że życie na Marsie jest nie tylko możliwe, ale i nieuniknione.
Brzmi to jak science fiction, ale Stephen L. Petranek uważa to za fakt: w ciągu dwudziestu lat ludzie będą żyć na Marsie. Będą musieli. W tej prowokującej książce, która łączy biznes, naukę i ludzkie doświadczenia, Petranek utrzymuje, że życie na Marsie jest niezbędnym planem awaryjnym dla ludzkości i w fascynujących szczegółach wyjaśnia, jak do tego dojdzie.
Wyścig już trwa. Prywatne firmy – kierowane przez takich przedsiębiorców jak Elon Musk, Jeff Bezos, Paul Allen i sir Richard Branson – holenderskie reality show i misja kosmiczna Mars One, NASA czy chiński rząd należą do wielu grup rywalizujących o pierwszeństwo i otwarcie drzwi dla osadnictwa na tej planecie.
Po co lecieć na Marsa? Życie na Marsie daje potencjalne możliwości ratowania ludzkiego istnienia dla wszystkich na Ziemi. Wyczerpywanie się zasobów wody, przytłaczająca zmiana klimatu i wiele innych katastrof – od ataków terrorystycznych po uderzenia meteorytów – wszystko to budzi duży niepokój. Aby przetrwać, musimy stać się gatunkiem kosmicznym. Mamy technologię, aby nie tylko doprowadzić ludzi na Marsa, ale także przekształcić go w planetę nadającą się do zamieszkania. Prawdopodobnie potrzeba około 300 lat, aby przystosować Marsa do ludzkich potrzeb, ale możemy zamienić go w prawdziwy Eden. Możemy tam zamieszkać w specjalnie zaprojektowanych siedliskach już w ciągu najbliższych dwudziestu lat.
W tej ekscytującej kronice Petranek przedstawia korowód bohaterów zaangażowanych w dramatyczny wysiłek o palmę pierwszeństwa w zasiedleniu Marsa. „Jak będziemy żyć na Marsie” to próba odpowiedzi na pytanie, jak dojdzie do osiedlenia się na Marsie w ciągu najbliższych dwudziestu lat.
O książkach z serii TED Books:
Małe książki o wielkich ideach. Są na tyle krótkie, że można je przeczytać za jednym posiedzeniem, ale na tyle długie, że pozwalają na pogłębione poznanie tematu. Ta różnorodna seria zawiera pozycje, których tematyka krąży od architektury do świata biznesu, od podróży w czasie do miłości, i doskonale nadaje się dla ciekawych świata wielbicieli czytania.
Każdej z książek TED towarzyszy powiązana z nią prelekcja, którą można obejrzeć online na TED.com. Książki kontynuują tam, gdzie kończy się wykład.
"O kosmosie słów kilka..." to napisana przystępnym językiem opowieść o 13 astronomach i 13 astronomkach oraz o zjawiskach, które ci uczeni odkrywali lub wyjaśniali. Książka przeznaczona jest dla dzieci w wieku od 10 lat. Czytelnicy i czytelniczki dowiedzą się z niej, dlaczego gwiazdy świecą, co to jest rok świetlny, czym jest ciemna materia, co to są prawa Keplera, dlaczego planety nie wypadają z orbit i wielu, wielu innych rzeczy. A kim są bohaterowie i bohaterki książki? To m.in. Johannes Kepler, Maria Cunitz, Caroline Herschel, William Herschel, Henrietta Swan Leavitt, Edwin Hubble, Vera Rubin, Aleksander Wolszczan, Jocelyn Bell Burnell.
CZY MOŻNA DOŚWIADCZAĆ ŻYCIA W WIELU ŚWIATACH NARAZ?
CZY MASZYNY MOGĄ POSIADAĆ SZTUCZNĄ ŚWIADOMOŚĆ?
W JAKI SPOSÓB DZIAŁA EMPATIA I POZNANIE SPOŁECZNE?
Thomas Metzinger przedstawia oryginalną koncepcję świadomości i osoby, stworzoną na podstawie współczesnych wyników ba- dań prowadzonych często przy jego udziale w wielu dziedzinach – od psychologii i neuronauk po sztuczną inteligencję. Odwołuje się zarówno do codziennych doświadczeń dostępnych każdemu, jak i do odmiennych stanów świadomości generowanych farmakologicznie oraz powstających w kontakcie z nowoczesną technologią. Metzinger kładzie szczególny nacisk na etyczne aspekty stanów świadomości.
„Problem jedności świata jest tak prosty, że łatwo go przeoczyć: aby świat nam się objawił, musi to być przede wszystkim jeden świat. Dla większości z nas jest oczywiste, że przeżywamy świadome życie w jednej rzeczywistości i że świat, w którym budzimy się każdego dnia, to ten sam świat, w którym budziliśmy się dzień wcześniej. Nasz tunel to jeden tunel; nie ma w nim zaułków, przecznic czy tras alternatywnych. Jedynie ludzie cierpiący na zaburzenia psychiczne lub ci, którzy eksperymentowali z dużymi dawkami halucynogenów, są w stanie wyobrazić sobie, co to znaczy żyć w więcej niż jednym tunelu naraz. Jedność świadomości należy do największych osiągnięć mózgu”.
Fragment książki
Tunel ego
„[…] książka jest niewątpliwie ważną pozycją wpisującą się w dyskurs dotyczący związków edukacji i demokracji, poszukiwania modelu zaangażowania obywatelskiego poprzez edukację, demokratyzacji edukacji i przyczyn jego nieobecności w codzienności edukacyjnej. Prezentowane w monografii badania są ukierunkowane na identyfikację i ocenę kompetencji społecznych i obywatelskich zawartych w podstawach programowych kształcenia ogólnego oraz próbę określenia, poprzez analizę krytyczną, potencjalnych skutków dla realizowanej edukacji”.
Z recenzji prof. dr hab. Ewy Filipiak
Drodzy dorośli!
Czy wiecie, co łączy Jackie Kennedy, założycieli Google’a, Beyonce oraz księcia Williama? Fakt, że zostali wychowani zgodnie z metodą Montessori. A to dało im radość odkrywania świata, kreatywność i nieszablonowe myślenie.
Metoda Montessori pozwala skutecznie i całościowo rozwinąć potencjał dziecka. Dzięki niej dzieci rozbudzą swoją ciekawość i koncentrację. Nauczą się samodzielności, odpowiedzialności, empatii oraz współpracy w grupie. Dodatkowo, będą miały większą szansę na sukces i może kiedyś dołączą do licznego grona ludzi, którym metoda Montessori pozwoliła w pełni rozwinąć swoje możliwości.
Montessori dla każdego to zestaw ćwiczeń dla dzieci w wieku 3-7 (młodsze mogą rozwiązywać zadania z rodzicami, a starsze – samodzielnie).
W Montessori dla każdego znajdziecie:
• zadania polegające na obserwacji świata przyrody,
• ćwiczenia sprzyjające całościowemu rozwojowi dziecka: koordynacja oko-ręka, koncentracja uwagi, rozwiązywanie problemów, empatia oraz współpraca w grupie,
• wskazówki dla rodziców i podstawowe pojęcia pedagogiki Montessori.
————————-
Maria Montessori (1870-1952) — była niezaprzeczalnie geniuszem i wyprzedziła swoją epokę. Stworzyła metodę, którą z powodzeniem stosuje się do dziś na wszystkich kontynentach świata. Stawiała na kreatywność i samodzielność dziecka.
Polski Instytut Montessori powstał w 2008 roku w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie na kursy dla nauczycieli montessoriańskich w Polsce. Od samego początku ich celem jest kształcenie nauczycieli i asystentów według najlepszych światowych wzorców.
MÓWISZ? TO KSIĄŻKA DLA CIEBIE!Nigdy nie wiesz, o co jej chodzi? On nigdy cię nie słucha?Nie wiesz, jak poprosić szefa o podwyżkę?Informujesz? Przekonujesz? Proponujesz? Chcesz wiedzieć, jak robić to skutecznie, z klasą i tak, by zawsze być dobrze zrozumianym?Jak się dogadać to znakomity poradnik czerpiący przede wszystkim z sytuacji, które mogą zdarzyć się nam każdego dnia, wzbogacony przykładami ze świata mediów i polityki.Autorzy w lekki i zabawny sposób dają konkretne rady i wskazówki, a dzięki załączonym ćwiczeniom i filmom wszystkie je można natychmiast wypróbować w praktyce. Dzięki temu prawdopodobieństwo, że z kimś się nie dogadasz, spadnie do minimum!Aneta Załazińska, Michał Rusinek specjaliści od językowych pułapek i sztuki komunikacji. Od lat uczą, jak najlepiej posługiwać się żywym słowem.
Fundacja na Rzecz Rozwoju Polskiego Rolnictwa (FDPA) przedkłada Czytelnikom jubileuszową, dziesiątą edycję polsko-angielskiego raportu wydawanego od 2000 roku w ramach serii raportów o stanie wsi. Jubileusz raportu zbiega się z jubileuszem 30-lecia Fundacji na rzecz Rozwoju Polskiego Rolnictwa (FDPA). W bieżącym roku obchodzimy również stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 r.
Dzięki swojemu interdyscyplinarnemu wymiarowi Polska wieś 2018. Raport o stanie wsi ukazuje przemiany społeczno-gospodarcze, polityczne, demograficzne, a także przyrodnicze, które dokonują się na obszarach wiejskich. Redaktorzy naukowi tegorocznej edycji raportu, prof. Jerzy Wilkin i dr Iwona Nurzyńska, wraz z zespołem uznanych ekspertów w swoich dziedzinach kontynuują przyjęte wcześniej założenia metodologiczne, dzięki czemu Czytelnik od 18 lat może śledzić, porównywać i oceniać zmiany, jakich doświadcza polska wieś i rolnictwo.
Raport o stanie wsi jest przede wszystkim diagnozą, czyli opisem oraz wyjaśnieniem najważniejszych procesów, struktur i problemów występujących na obszarach wiejskich w Polsce. W tegorocznym raporcie, ze względu na szczególny kontekst jubileuszowo-historyczny, zamieszczamy specjalny rozdział prezentujący w bardzo syntetyczny sposób ewolucję wsi i rolnictwa w Polsce w latach 1918–2018. Wątki historyczne występują też w innych rozdziałach raportu, zwłaszcza tych poświęconych zagadnieniom społeczności wiejskich i organizacjom pozarządowym na wsi. Wiele uwagi poświęcamy również wyjaśnieniu i zaprezentowaniu przebiegu i efektów integracji europejskiej w odniesieniu do rolnictwa i obszarów wiejskich. Z dzisiejszej perspektywy oceniamy, że okres po wejściu Polski do UE w 2004 r. to niewątpliwie najkorzystniejsze dla rolników i mieszkańców wsi lata w całej historii polskiej wsi i rolnictwa.
Relacyjna koncepcja przestrzeni obejmująca struktury społeczne, materialny świat przedmiotów i ciał oraz sferę symboliczną. Autorka zakłada, że przestrzeń wywodzi się z interakcji między przedmiotami, strukturami i działaniami. Rozwija dynamiczną teorię tłumaczącą relacyjny kontekst formowania się przestrzeni. Innowacyjne postrzeganie przez autorkę wzajemnych zależności między materialnym, społecznym i symbolicznym wymiarem przestrzeni generuje nowe spojrzenie na architekturę i rozwój miast. Löw podąża za Anthonym Giddensem, któremu najwięcej zawdzięcza spośród współczesnych socjologów, gdyż inspiracje teorią strukturacji i koncepcją stanowienia społeczeństwa widoczne są w całej jej pracy. Przedmiotem jej zainteresowania jest nie tyle przestrzeń jako taka, ile procesy konstytuowania czy też stanowienia przestrzeni, podstawową ideą zaś – działanie jednostek jako aktorów społecznych, którzy tworzą przestrzenie, ale ich działania zależą od struktur ekonomicznych, prawnych, społecznych, kulturowych i ostatecznie przestrzennych.
******
The Sociology of Space
A relational concept of space that encompasses social structures, the material world of objects and bodies, and the symbolic dimension. The author assumes that space emerges through the interaction of objects, structures and actions. Löw develops a dynamic theory that explains the relational context in which space is constituted. The author’s innovative perception of interdependency of the material, social and symbolic dimension of space generates a new perspective on architecture and urban development.
Kolejna publikacja z serii ""Edukacja-Kultura-Społeczeństwo"" posiada myśl przewodnią - ""Człowiek w świecie bez wolności"". Znaczna część zgromadzonych w niej artykułów została zaprezentowana na Kongresie Edukacyjnym zorganizowanym we Wrocławiu w dniach 11-13 października 2016 r. pod tym samym tytułem. Brak wolności potraktowany został przez autorów w bardzo szerokim kontekście. Od dosłownego rozumienia, jako ograniczenie swobody, przymus, sytuację, w której niemożliwe jest dokonywanie wyborów spośród wszystkich dostępnych opcji, po ograniczenia prawne, społeczne czy mentalne, utrudniające działalność, życie czy edukację...
Czy wszechświat miał początek i będzie miał kiedykolwiek koniec? Czy czas może być odwrócony?
Krótka historia czasu to już klasyczna pozycja literatury popularnonaukowej. Przedstawione w niej idee prezentują najnowsze odkrycia w dziedzinie badania wszechświata. Autor wykracza poza teorię względności, mechanikę kwantową i wielki wybuch, aby sięgnąć do "tańca geometrii", który doprowadził do powstania wszechświata, krainy zjawiskowych zdarzeń fizyki cząstek elementarnych, w której materia zderza się z antymaterią. Ta fascynująca książka umożliwia poznanie ogromu przestrzeni międzygalaktycznej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
