Gdy Jonathanowi Safranowi Foerowi urodził się syn, chciał się dowiedzieć, jak powinien go karmić i czym naprawdę jest mięso. Skąd pochodzi? Jak się je produkuje? Jak traktowane są zwierzęta i czy to ważne? Jak zjadanie zwierząt wpływa na gospodarkę, społeczeństwo i środowisko? Wyniki tego śledztwa sprawiły, że stanął twarzą w twarz z rzeczywistością, której jako obywatel nie mógł zignorować, a jako pisarz nie mógł przemilczeć.
...
Jeśli znajdą się osoby, których nie przekona sugestywny sposób, w jaki Foer opisuje okropieństwa przemysłowej hodowli zwierząt i oskarża odpowiedzialnych za nią ludzi, to znaczy, że są nieczułe albo głuche na głos rozsądku. Albo i jedno, i drugie.
J.M. Coetzee
Dzięki tej książce zostałam wegańską aktywistką.
Natalie Portman
Najlepsi dziennikarze (Michael Pollan, Eric Schlosser) i aktywiści praw zwierząt (Peter Singer, Temple Grandin) – a także Jezus, Gandhi, Pitagoras, Arystoteles, John Locke i Immanuel Kant – zmagali się z pytaniem o to, czy zabijanie zwierząt na mięso jest etyczne. Dzięki tej niezwykle dociekliwej książce Foer dołącza do nich. […] Zjadanie zwierząt jednak nie nawołuje do przejścia na wegetarianizm. Ta książka to apel o świadomość i odpowiedzialność.
Susan Salter Reynolds, „Los Angeles Times”
Zjadanie zwierząt jest wyjątkowe, ponieważ wegetarianin Foer pozwala farmerom i aktywistom mówić we własnym imieniu. Do zjadaczy mięsa odnosi się z dużą empatią, a jego poczucie humoru słodzi gorzką rzeczywistość.
O, „The Ophra Magazine”
Zjadanie zwierząt to porządna dziennikarska robota z literackim nerwem.
Jessica Roy, „Salon”
Foer przekonuje, że ludzi określają ich wyrzeczenia. Wegetarianizm wymaga rezygnacji z przyjemności prawdziwych i niezastępowalnych niczym innym. Autor ma na tyle dużo odwagi, że nie wstydzi się wymagać tego poświęcenia od swoich czytelników.
Elizabeth Kolbert, „The New Yorker”
To, że za każdym razem, gdy jem befsztyk, zastanawiam się nad tym, czy nie jestem hipokrytą, to wielki sukces autora. W książce pisze: „Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach”. Po lekturze tej książki, trudno się z nim nie zgodzić.
Geoff Nicholson, „San Francisco Chronicle”
Polacy są bardzo wrażliwi na wydarzenia mające miejsce w Rosji. Decyduje o tym nie tylko położenie tego państwa jako naszego sąsiada, ale także wielowiekowe doświadczenia związane z tym sąsiedztwem. „Prezentowane w polskich środkach masowego przekazu informacje na temat Rosji oraz komentarze dotyczące tego, co się w tym państwie dzieje, bywają mocno zabarwione emocjonalnie. Dziennikarze często w poszukiwaniu sensacji kreują obraz współczesnej Rosji jako kraju zapóźnionego w rozwoju gospodarczym, społecznym i kulturowym. W konsekwencji Rosja jawi się jako kraj zacofany, ogarnięty wszechwładną korupcją, rządzony przez oligarchów”. Dziennikarze nie szczędzą także słów dezaprobaty dla działań rosyjskich polityków, a przede wszystkim prezydenta (nie-zależnie od tego, kto sprawuje ten urząd).
Książka jest próbą ukazania rosyjskiej prezydentury przez pryzmat procesu komunikacji. Ma ona pomóc w udzieleniu odpowiedzi na pytanie o znaczenie różnych typów wystąpień publicznych w dzisiejszej polityce rosyjskiej. Powyższy cel starano się osiągnąć poprzez analizę rosyjskiego dyskursu prezydenckiego.
Autorzy artykułów, umiejętnie posługując się różnorodnymi metodami badań pedagogicznych, przedstawiają diagnozę współczesnego szkolnictwa, przywołują propozycje zmian alternatywnych, sugerują nowe rozwiązania edukacyjne. Podejmują także analizę stale aktualnych problemów edukacyjnych, takich, jak: podmiotowość ucznia, indywidualizacja nauczania, jakość życia ucznia, rola klasy szkolnej w procesie socjalizacji, edukacja zdrowotna i ekologiczna, marginalizacja uczniów, wyrównywanie szans edukacyjnych w szkole wiejskiej, a także tożsamość, kształcenie i praktyka pedagogiczna współczesnych nauczycieli m.in. w perspektywie priorytetów i dyrektyw Unii Europejskiej. Publikacja odpowiada na aktualną i pilną potrzebę pogłębionej, wielowątkowej, naukowej refleksji nad stanem i przyszłością polskiego systemu edukacji oraz jej praktycznej aplikacji. Wspólny mianownik wszystkich opracowań stanowi przekonanie, że najważniejszą funkcją szkolnictwa jest promocja człowieka, jego wartości oraz integralnego rozwoju i wychowania, w tym religijnego.
Książka jest próbą rekonstrukcji zasadniczego zrębu myśli o kulturze, jaki wyłania się z pism Immanuela Kanta. Celem jest wydobycie problemów związanych z kulturą i zogniskowanych wokół kluczowych pojęć: podmiotu, wolności, moralności, prawodawstwa, wartości estetycznych, sztuki, religii.
Część pierwsza: Rozwój dorosłego w rodzinie wprowadza w problematykę pedagogiczną dotyczącą rozwoju wiedzy o rodzinie, rozwoju osoby w rodzinie oraz rozwoju rodziny jako środowiska wychowawczego i grupy wychowawczej. Centralnym zagadnieniem tej części są możliwości rozwoju osoby dorosłej, realizującej różne cele rodzinne. Część druga: Rozwój dziecka w rodzinie dotyczy zagadnień ważnych dla rozwoju dziecka w rodzinie, ukazuje warunki rozwojowe, jakie tworzy prawidłowo funkcjonująca rodzina, oraz ograniczenia wynikające z jej dysfunkcjonalności. W części trzeciej: Rodzina wobec zmieniających się warunków życia przedstawiono treści prezentujące aktualne problemy rodziny i wyzwania, jakim musi ona sprostać na skutek globalnej zmiany społecznej. Kluczowe dla tej części są pedagogiczne implikacje zmian w funkcjonowaniu rodziny i pytania o wartość rozwojową dokonujących się przemian w życiu rodzinnym. Książka może zainteresować nie tylko pedagogów i rodziców, ale też psychologów, socjologów, osoby pracujące z rodzinami w różnych ośrodkach edukacyjnych, opiekuńczo-wychowawczych i poradniach.
Książka stanowi bardzo udane przedsięwzięcie wydawnicze – wśród licznych publikacji dotyczących kształcenia się w dorosłym życiu, w tym kształcenia się Polaków, nie ma tak kompleksowej analizy tego zagadnienia. Chodzi zwłaszcza o jednoczesne przedstawienie problemu od strony teoretycznej i empirycznej. W tym drugim przypadku zaproponowano wieloaspektowe ujęcie. Mamy bowiem do czynienia z analizą sposobów empirycznej identyfikacji zjawiska i z odpowiadającym jej podejściem metodologicznym. Obejmuje ono porównawczą analizę badań krajowych i międzynarodowych, określenie skali aktywności edukacyjnej dorosłych i jej struktury oraz identyfikację czynników determinujących poziom i formę kształcenia się. Uważam, że publikacja ta znajdzie wielu czytelników rekrutujących się nie tylko z grona badaczy – naukowców i studentów, lecz także polityków i urzędników szczebla centralnego i lokalnego, działaczy oświatowych oraz innych osób, które zajmują się działalnością edukacyjną osób dorosłych.
Z recenzji dr hab. Urszuli Sztandar-Sztanderskiej, prof. UW
Książka podejmuje ważną problematykę z pogranicza socjologii, ekonomii, pedagogiki i psychologii. Hasła w tytule „uczące się społeczeństwo” i „o aktywności edukacyjnej dorosłych Polaków” mają z jednej strony swoją historię, a z drugiej bardzo aktualny wymiar. Współcześnie to wiedza i jej wykorzystanie przez kwalifikacje (umiejętności) stanowią o potencjale rozwojowym i gospodarczym. Autorka podejmuje wysiłek znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy można porównywać ze sobą badania międzynarodowe i krajowe, które są prowadzone na podstawie podobnych założeń, definicji i modeli wyjaśniających, ale różnią się na przykład językiem kwestionariuszy, a w konsekwencji sposobem zbierania danych. Nie mniej istotne – o ile nie najważniejsze – są pytania o trafność i rzetelność stosowanych w takich badaniach narzędzi pomiarowych (kwestionariuszy) i sposobów gromadzenia materiału. Czy nie dają one fałszywego obrazu, jeśli się znacząco różnią?
Z recenzji dra hab. Mariana Niezgody, prof. PWSW w Przemyślu
Doktor Barbara Worek, adiunkt w Zakładzie Socjologii Gospodarki, Edukacji i Metod Badań Społecznych Instytutu Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz ekspert Centrum Ewaluacji i Analiz Polityk Publicznych UJ. Doświadczenia badawcze zdobywała, uczestnicząc w polskich i międzynarodowych projektach dotyczących rynku pracy, pomiaru kompetencji i uczenia się przez całe życie. Autorka i współautorka publikacji na temat rynku pracy, kapitału ludzkiego, uczenia się przez całe życie, ewaluacji oraz licznych raportów badawczych. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół metodologii badań, zagadnień rozwoju kapitału ludzkiego i analizy polityk publicznych. Od 2009 roku zaangażowana w badania Bilans Kapitału Ludzkiego.
What do you and an ancient philosopher have in common? It turns out much more than you might think…
Aristotle was an extraordinary thinker yet he was preoccupied by an ordinary question: how to be happy. In this handbook to his timeless teachings, Professor Edith Hall shows how ancient thinking is precisely what we need today, even if you don’t know your Odyssey from your Iliad. In ten practical lessons you can learn how to make good decisions, how to ace an interview, how to choose a partner and how to face death. This is advice that won’t go out of fashion.
Spotkanie Wschodu i Zachodu, które weszło do światowego kanonu literatury!
Tao fizyki (1975) wkrótce po publikacji stało się światowym bestsellerem i sztandarową książką ruchu New Age. Capra jako jeden z pierwszych wskazał religijno-światopoglądowe konsekwencje fizyki XX wieku, odkrywając jej zbieżność z tradycją filozoficzną Wschodu, gnozą i myśleniem magicznym. Przedstawił całkiem nową wizję rzeczywistości, wskazując konieczność fundamentalnej reorganizacji naszego życia.
„Fizycy nie potrzebują mistycyzmu, mistycy zaś nie potrzebują fizyki, ale ludzkość potrzebuje jednego i drugiego” – oto niezmienne przesłanie Capry.
Książka wciąż nie traci na aktualności, czego dowodzi niniejsze nowe wydanie polskie. Oparte jest na piątej edycji amerykańskiej przygotowanej z okazji 35 rocznicy ukazania się książki, ze specjalnym wstępem autora i poszerzonym posłowiem oraz wzbogaconej nowym materiałem ilustracyjnym.
Żona jest nowym faktem społecznym. Oczywiście żona w dzisiejszym sensie, podobnie jak inne elementy prywatnego życia: rodzina, gospodarstwo domowe, dziecko, dzieciństwo. Jeszcze kilkaset lat temu ognisko domowe wyglądało zupełnie inaczej. Rodzina nuklearna, małżeństwo z miłości, a nie jako interes załatwiany przez rodziców ponad głowami przyszłych małżonków, intymność życia domowego z dzieckiem jako jego hołubionym centrum to dość nowe wynalazki. Francuscy badacze historii życia codziennego (Aris, Vigarello, Flandrin i inni) położyli ogromne zasługi w odtworzeniu, nowożytnych zwłaszcza, przemian instytucji rodziny. Autorce niniejszego tomu Marilyn Yalom (ur. 1932), amerykańskiej badaczce tych zagadnień z Uniwersytetu Stanforda, z natury rzeczy bliższa jest kultura anglosaska. Historię żony zaczyna jednak od czasów biblijnych, by poprzez średniowieczną i nowożytną Europę dotrzeć ze swoją opowieścią na kontynent amerykański. Opowieść Yalom jest szczególnie frapująca, ponieważ nieakademicka, za to obficie udokumentowana materiałem źródłowym, by wspomnieć choćby relacje kobiet z XIX wieku o szczegółach ich pożycia małżeńskiego. Co cenne, autorka skupia się nie tyle na instytucji małżeństwa, ile na jej najwrażliwszym elemencie, żonie, i to jej oddaje głos. Pokazuje drogę emancypacji kobiet-żon, trudną nawet dziś w społeczeństwie demokratycznym, a pełną dramatyzmu i opresji wcześniej, i czyni to z wielkim talentem literackim wspartym równie wielką erudycją.
Psychologia zła zabiera czytelnika w trudną podróż, której celem jest zrozumienie zła w jego ekstremalnej postaci.Jeszcze przed zakończeniem drugiej wojny światowej psychiatrzy i psycholodzy podejmowali próby przybliżenia sposobu myślenia przywódców Trzeciej Rzeszy. Gdy bitewny kurz opadł i alianci przystąpili do osądzenia zbrodniarzy wojennych w międzynarodowym procesie w Norymberdze, psychiatra Douglas Kelley oraz psycholog Gustave Gilbert podjęli próbę zrozumienia sposobu postrzegania rzeczywistości przez nazistów. W tym celu posługiwali się m.in. wywiadami psychiatrycznymi i testami na inteligencję. Nigdy wcześniej ani później tak szczegółowemu badaniu nie poddano tak wielu zbrodniarzy, którzy doprowadzili do ludobójstwa na masową skalę.Autor książki korzysta ze swojego doświadczenia zdobytego podczas wielu lat praktyki naukowej w dziedzinie psychiatrii oraz postępów, jakie dokonały się w medycynie, psychologii i neurobiologii od czasu zakończenia drugiej wojny światowej. Jeszcze raz analizuje informacje pozyskane w Norymberdze, żeby z bliska przyjrzeć się czterem zbrodniarzom wojennym: Robertowi Leyowi, Hermannowi Gringowi, Juliusowi Streicherowi oraz Rudolfowi Hessowi. Prezentuje świeże spojrzenie na naturę zła i współczesne próby jego zrozumienia.
Margaret Scotford Archer, brytyjska profesor socjologii, związana z University of Warwick i University College w Londynie, w latach 1986–1990 przewodnicząca Międzynarodowego Stowarzyszenia Socjologicznego, od 2014 do 2019 roku przewodnicząca Papieskiej Akademii Nauk Społecznych. Od lat pozostaje w kontakcie z polskimi ośrodkami socjologicznymi. W 2017 roku otrzymała tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Autorka jest współtwórczynią nurtu realizmu krytycznego, który wzbogaciła m.in. oryginalną teorią sprawczego, refleksyjnego podmiotu. Do jej największych osiągnięć należy stworzenie koncepcji dualizmu analitycznego oraz ukucie pojęć konflacji i elizjonizmu, dziś podstawowych dla rozumienia relacji między strukturami a podmiotami działania społecznego.
Książką Kultura i sprawczość z 1988 roku Archer uzupełniła istotną lukę w teorii społecznej, która do tej pory analizowała ludzką sprawczość przede wszystkim w kontekście struktury społecznej. Jest to pierwsze polskie wydanie tego ważnego dla współczesnej socjologii dzieła.
Zamiarem Archer jest znalezienie sposobu badania dynamiki kultury, struktur społecznych i osobowości ludzi. Nie zadowala się stwierdzeniami, że to ludzie tworzą kulturę w interakcjach lub kultura kształtuje ludzi, a nawet nie godzi się na konstatację, że jest to funkcja zależności zwrotnej. Uczona pragnie zrozumieć, jak i dlaczego tak się dzieje.
Krzysztof Wielecki (fragment Wstępu)
Przedmiotem monografii jest analiza koncepcji woli, wolności i konieczności, zawartych w pismach Jana Dunsa Szkota. Koncepcja Dunsa została przedstawiona na tle rozważań dwóch myślicieli, których poglądy wywarły duży wpływ na koncepcje Szkota - św. Augustyna (wola jako samodzielna władza zdolna do autodeterminacji) i św. Anzelma z Canterbury (affectiones w woli). Z kolei odniesienie do poglądów Akwinaty jest podyktowane następującymi racjami: po pierwsze, poglądy św. Tomasza były dla Szkota punktem bezpośredniego odniesienia, szczególnie w dyskusji nad problemem doskonałości woli w stosunku do intelektu, po drugie – zarówno Akwinata jak i Szkot reprezentują stanowiska umiarkowane w dyskusji nad relacją wola/intelekt w etyce, a jednak są odmienne. Skontrastowanie tych stanowisk pozwoliło uwyraźnić specyfikę poglądów Szkota.
Two of Ruskin's most powerful essays: 'Traffic' and 'The Roots of Honour'
Introducing Little Black Classics: 80 books for Penguin's 80th birthday. Little Black Classics celebrate the huge range and diversity of Penguin Classics, with books from around the world and across many centuries. They take us from a balloon ride over Victorian London to a garden of blossom in Japan, from Tierra del Fuego to 16th century California and the Russian steppe. Here are stories lyrical and savage; poems epic and intimate; essays satirical and inspirational; and ideas that have shaped the lives of millions.
W książce przedstawiono budowę i właściwości pneumatycznego koła jezdnego. Omówiono charakterystyki ogumienia w różnych stanach statycznych i dynamicznych obciążeń z uwzględnieniem stanu nawierzchni. Zamieszczono opisy nowoczesnych modeli tarcia, poczynając od modelu Coulomba, na którym oparto część modeli złożonych, a skończywszy na modelu Maxwella. Zaprezentowano także znane modele tarcia (przyczepności) ogumienia samochodowego (LuGre, Wiegnera/Uffelmanna, Pacejki i model z relaksacją sił przyczepności). Omówiono różne modele struktury ogumienia, m.in. płaski model analityczny, przestrzenny model wieloelementowy, model powłokowy i model FE. W książce znajduje się także opis autorskiego modelu tarcia EXP koła jezdnego napędzanego, opracowanego na podstawie badań doświadczalnych. Bardzo ciekawa jest ta część pracy, gdzie przeprowadzono analizę dynamiki ruchu pojazdów wyczynowych typu Top Fuel Dragster, a także przedstawiono teorię elastycznego koła jezdnego (pędu bieżnika) opracowaną przez Halluma, umożliwiającą zinterpretowanie zjawisk dynamicznych towarzyszących ruszaniu. Na zakończenie opisano historię koła jezdnego. Książka jest adresowana do studentów i pracowników naukowych zajmujący się zagadnieniami mechaniki pojazdu kołowego, a także pracowników przemysłu motoryzacyjnego.
THE OLD GODS ARE DYING.
Giant corporations collapse overnight. Newspapers are being swallowed. Stock prices plummet with a tweet.
NEW IDOLS ARE RISING IN THEIR PLACE.
More crime now happens online than offline. Facebook has grown bigger than any state, bots battle elections, coders write policy, and algorithms shape our lives in more ways than we can imagine.
The Death of the Gods is an exploration of power in the digital age, and a journey in search of the new centres of control. From a cyber-crime raid in British suburbia to the engine rooms of Silicon Valley, pioneering technology researcher Carl Miller traces how power is being transformed, fought over, lost and won.
‘A timely and incisive book that grapples with some of the most significant issues of our time.’ Wired
'Uncovers the fascinating and often hidden characters that are changing the world. Essential reading.' Jamie Bartlett, author of The People vs Tech
‘A magisterial guide to the impact of the digital revolution on our institutions and our lives.’ Anthony Giddens
David Rowan travels the globe in search of the most exciting and pioneering startups building the future. He’s got to know the founders of WhatsApp, LinkedIn, Google, Spotify, Xiaomi, Didi, Nest, Twitter and countless other ambitious entrepreneurs disrupting businesses in almost every sector. And yet too often the companies they’re disrupting don’t get it. They think they can innovate through jargon: with talk of change agents and co-creation gurus, ideas portals and webinars, make-a-thons and hackfests, paradigm shifts and pilgrimages to Silicon Valley. It’s mostly pointless innovation theatre — corporate nonsense that has little to do with delivering real change. But during this quest he's also discovered some genuinely exciting and transformative approaches to innovation, often in places you might least expect.
Get ready for:
· The airline that rewards passengers for walking their dog
· The bank that performs surgery
· The country that’s an app store
And many more.
Packed full of tips for anyone looking for radical ways to adapt and thrive in the digital age, this carefully curated selection of stories will reveal ideas for creating genuine innovation from some of the world’s most inspiring leaders.
Kręcą ich kosmiczne pojazdy i wielościenne kostki. Doskonale znają odzywki elfów i hobbitów. Przebierają się za postaci z japońskich kreskówek. Posługują się swoim żargonem, prowadzą hermetyczne dyskusje w sieci i w realu. Spotykają się na konwentach. Ludzie z zewnątrz na członków fandomu patrzą z nieufnością, a często nawet z pobłażaniem.Tymczasem fandom, a dziś raczej fandomy, to niezwykłe środowisko zrzeszające tysiące ludzi, którzy mają swoje pasje i traktują je naprawdę poważnie.Oto książka o polskim fandomie fantastycznym: wielkim ruchu miłośników literatury, kina, komiksu, gier, którego początki sięgają zamierzchłych czasów PRL-u. Oto powieść nie tyle o kontrkulturze ile o alterkulturze, o trzecim obiegu, o ludziach, którym się chciało i chce nadal, o środowisku dynamicznym i twórczym, niesłusznie niedocenianym. Bo przeciwieństwem fana nie jest antyfan. Przeciwieństwem fana jest osobnik obojętny.
Jak wygląda miasto skrojone na ludzką miarę? To takie, w którym wszyscy mieszkańcy – dzieci, dorośli i seniorzy, bogaci i biedni, niezależnie od ich stanu zdrowia, będą czuli się jak u siebie – przede wszystkim bezpiecznie. Jak sprawić by miasta zbliżyły się przynajmniej do tego ideału? Zdaniem autora „Być jak Kopenhaga”, Mikaela Colville-Andersena, to rower może znów uczynić nasze miasta przyjaznymi do życia: „Fakt, że dziewiętnastowieczny wynalazek może rozwiązać skomplikowane problemy XXI w. to czysta poezja”. I właśnie Kopenhaga, w której mieszka i której zmiany obserwuje i wspiera autor, wydaje się być wzorcem miasta przyjaznego – m.in. dzięki swej rowerowej infrastrukturze, która stała się marką duńskiej stolicy.
„Być jak Kopenhaga” to książka o rowerach, ale też pochwała życia miejskiego. Jak wskazuje autor, opowiada ona o tym, „jak w mieście przemieszczać dużo ludzi z miejsca na miejsce i jak skutecznie przywrócić rowerom status szanowanego, akceptowanego i dostępnego środka transportu, a do tego jeszcze na tej inwestycji zarobić”.
Colville-Andersen nie jest akademickim teoretykiem. Jak sam podkreśla, jeździł rowerem służbowo po 65 miastach, pedałując bez wysiłku i często zmagając się z dramatycznie złym asfaltem. Dziś swoim doświadczeniem dzieli się z włodarzami miast całego świata i z ich mieszkańcami. Przekonuje, że komfortowe dla wszystkich i zielone miasto to żadna utopia.
Przedłożona do recenzji praca jest obszernym, ilościowym portretem ukazującym dynamikę katolickich powołań kapłańskich i zakonnych w Polsce od 1900 do 2018 roku. W analizie tej Autor rekonstruuje liczbowo ujęte procesy związane z losami kandydatów do stanu kapłańskiego w instytucjonalnym Kościele rzymskokatolickim. Dynamikę powołań Autor ujmuje wielowymiarowo, wyodrębniając w niej różne etapy i konteksty, które konstytuują trajektorie zawodowe kapłanów i zakonników – kobiet i mężczyzn w Polsce. Przedstawiona publikacja wpisuje się w studia nad powołaniami polskiego duchowieństwa.
Recenzowana praca posiada cztery niezaprzeczalne walory poznawcze i merytoryczne. Po pierwsze, syntetyzuje dotychczasowe badania zarówno te, prowadzone w ostatnich dekadach przez Autora, jak i innych badaczy, i ma charakter podsumowujący. Po drugie, książka opiera się na imponującym materiale empirycznym, który obejmuje różne źródła i opracowania zarówno świeckie, jak i konfesyjne. Po trzecie, cenne jest diachroniczne ujęcie zjawiska, które ukazuje szeroko ujętą dynamikę, historyczność i kontekstualność powołań kapłańskich w Polsce. Po czwarte, zwraca uwagę wielostronność w ujmowaniu zjawiska powołań – Autor przyjmuje perspektywę socjologiczną w opisie dynamiki powołań, równocześnie jednak udostępnia odbiorcy perspektywę wewnątrzinstytucjonalną, którą można określić mianem perspektywy emic.
Z recenzji dr hab. Katarzyny Leszczyńskiej
Józef Baniak, prof. zw. dr hab., pracownik naukowo-badawczy i dydaktyczny na Wydziale Nauk Społecznych w Instytucie Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W obszarze jego zainteresowań akademickich znajdują się: socjologia religii i religijności, Kocioła i parafii, powołań kapłańskich i zakonnych, zawodu księdza, celibatu osób duchownych, moralności, małżeństwa i rodziny, problemów młodzieży; filozofia religii, moralności, dialogu, społeczna; etyka biznesu i społeczna; teologia praktyczna i polityczna; katolicka nauka społeczna. Jego dorobek naukowy stanowią liczne publikacje książkowe, prace zbiorowe pod własną redakcją naukową oraz artykuły naukowe i popularnonaukowe w języku polskim i obcojęzyczne z zakresu wymienionych dyscyplin wiedzy. Spośród publikacji książkowych można wskazać: Rezygnacja z kapłaństwa i wybór życia małżeńsko-rodzinnego przez księży rzymskokatolickich w Polsce (2001), Desakralizacja kultu religijnego i świąt religijnych w Polsce (2007), Religia katolicka i Kościół rzymskokatolicki w opiniach polskiej młodzieży. Od akceptacji do kontestacji (2015), Małżeństwo i rodzina w wyobrażeniach i ocenach młodzieży licealnej i akademickiej. Między konformizmem i kontestacją (2016), Bezżenność i czystość seksualna księży rzymskokatolickich w świadomości katolików świeckich i osób duchownych w Polsce. Założenia i rzeczywistość (2017). Należy do wielu organizacji naukowych o profilu socjologicznym, religioznawczym, filozoficznym i teologicznym.
Niniejsza monografia jest ostatnią z cyklu pracą zbiorową, która powstała dzięki współpracy Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Szczecińskiego oraz badaczy z rożnych ośrodków naukowych i kulturalnych z całej Polski.
Publikację, podobnie jak trzy poprzednie – Współczesny i dawny obraz dziecka w języku (2017), Współczesny i dawny obraz mężczyzny w języku (2016), Współczesny i dawny obraz kobiety w języku, literaturze i kulturze (2015) – wyróżnia podjęta w tomie zróżnicowana i bogata tematyka, która tym razem odzwierciedla wielość problemów lingwistycznych dotyczących obrazu rodziny w ujęciu diachronicznym i synchronicznym.
Autorzy 34 zróżnicowanych metodologicznie i merytorycznie artykułów prezentują w swoich badaniach wiele aspektów językowego obrazu rodziny na przestrzeni
dziejów. Zaprezentowana w monografii szeroka ? synchroniczno-diachroniczna
? perspektywa badawcza ma służyć uzupełnieniu i wzbogaceniu badań nad modelem i funkcją rodziny z perspektywy lingwistycznej i socjolingwistycznej.
Podstawą materiałową analizy są rozmaite teksty z dziedziny kultury: literatura piękna, publicystyka, Internet, teksty użytkowe, słowniki, a także żywa mowa.
Monografia wpisuje się w żywy współcześnie dyskurs o roli rodziny i zmianach
jej modelu w ciągu wieków oraz wpływie tych zmian na rozmaite przestrzenie i formy języka.
Leonarda Mariak
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
