W podręczniku ,,Podstawy filozofii" zostały przedstawione poglądy filozofów na naturę:
bytu,
poznania,
wartości,
w aspekcie zmagań myśli klasycznej z presją systemów nieklasycznych.
Polityka zdominowała nasze życie. Rosną też ambicje polityków, którzy swojemu władaniu chcieliby poddać całokształt ludzkiej egzystencji. Wspólcześnie chcą decydować o tym, kto jest człowiekiem i komu przysługują wynikające z tej kondycji prawa (ustawy rasowe, schizofrenia bezobjawowa), komu "wolno" się urodzić (aborcja), jak długo przyjdzie mu żyć (eutanazja), jak liczne winien mieć potomstwo (dzietność), jak powinien się odżywiać (GMO). W sytuacji politycznej uzurpacji, a z drugiej strony - częstej, bezrefleksyjnej zgody na nią, niezwykle ważna jest identyfikacja polityczności, zjawisk na nią się składających, jak również swoistych dla niej kategorii. "Wróg - przyjaciel", "nasz - obcy" oto szczególne, swoiste dla polityczności kategorie, tak jak piękno i brzydota dla estetyczności, dobro i zło dla moralności czy prawda i fałsz dla poznania.
Carl Schmitt, niemiecki myśliciel i prawnik, dość niesprawiedliwie nazwany "naczelnym jurystą III Rzeszy", był jednym z pierwszych, którzy podjęli wysiłek wyodrębnienia i opisania polityczności, rozróżnienia między tym, co polityczne, a zjawiskami przynależnymi do innych sfer ludzkiej aktywności. Według niego polityczność związana była przede wszystkim z państwem, które jako suwerenny podmiot polityczny siłą zapewniało sobie władanie prawne nad określonym terytorialnie zgrupowaniem ludzkim, np. narodem, i w jego imieniu występowało wobec innych, obcych bytów o podobnie politycznym charakterze. Ale już niemal u zarania badań nad politycznością okazało się, że państwo może utracić charakter suwerennego podmiotu politycznego podejmującego decyzję o przyjacielu i wrogu nie tylko na rzecz innego państwa, ale także na rzecz wewnętrznych, często ideologicznych podmiotów o aspiracjach politycznych. Państwo w służbie rewolucji, obojętne bolszewickiej czy nazistowskiej, w służbie jakiejkolwiek ideologii traci swą suwerenność, przestaje być też strażnikiem ładu chroniącym przed powrotem stanu natury charakteryzującym się walką wzajemnie konkurujących podmiotów politycznych, staje za to instrumentem ideologii i zarazem źródłem chaosu i wojny totalnej niszczącej zarówno wrogów, jak i przyjaciół, swoich, jak i obcych.
Badania jakościowe w pedagogice. Wywiad narracyjny i obiektywna hermeneutyka
Książka poświęcona jest badaniom jakościowym w pedagogice, przedstawia ich miejsce w tradycyjnym modelu empirycznych badań pedagogicznych. Szczegółowo opisuje dwie metody: wywiad narracyjny i obiektywną hermeneutykę, prezentuje ich założenia, zasady interpretacji materiału empirycznego, na przykładach wyjaśnia ich praktyczne zastosowanie. Intencją autorek jest nie tylko przedstawienie wymienionych metod badawczych, ale także zwrócenie uwagi na organizację procesu badawczego i interpretacji zgromadzonych danych, teoretyczne uwarunkowania i konsekwencje decyzji badacza co do wyboru paradygmatów badawczych.
Praca jest oryginalnym polskim opracowaniem problematyki empirycznych badań jakościowych w pedagogice. Większość książek na ten temat, które pojawiły się na polskim rynku w ostatnich latach, to tłumaczenia. Książka autorstwa polskich badaczek może wypełnić pewną lukę w metodologii nauk społecznych i humanistycznych w Polsce.
Danuta Urbaniak-Zając, dr hab., dziekan Wydziału Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego, kierownik Zakładu Metod Badań Jakościowych. Inicjator licznych projektów badawczych i edukacyjnych.
Ewa Kos, asystent kierownika projektu „Przyjazna i bezpieczna szkoła. Praktyczne przygotowanie szkół do realizacji zadań wychowawczych i opiekuńczych” realizowanego przy Katedrze Badań Edukacyjnych.
Dostajemy zatem świat przez słowa w podwójnym sensie. Po pierwsze - pokazany tak, jak go ujmuje polszczyzna, która np. płeć traktuje jako rzecz bardziej kobiecą niż męską. Po drugie - widziany oczami autora, który jest dobrze znany czytelnikom i którego punkt widzenia może być dla nich interesujący.Jeśli połączyć to wszystko razem - ton daleki od mentorstwa i dydaktyzmu, efektowne figury stylistyczne, grę słowem, ciekawostki etymologiczno-historyczne, celne obserwacje dotyczące znaczenia i użycia słów oraz związków z innymi słowami - na jedną książkę wypada aż nadto.Mirosław Bańko, ze Słowa wstępnego
Kultura jako praxis to jedna z wcześniejszych prac Baumana, w której dokonuje on analizy, kluczowego w naukach społecznych, pojęcia kultury, wyróżniając jej trzy znaczenia: kultury jako koncepcji, jako struktury i jako praxis, czyli sfery działania i społecznych praktyk. Daleki od stanowiska relatywistycznego, ukazuje kulturę jako immanentną część ludzkiego życia i interakcji społecznych. Podkreśla przy tym jej nieuniknioną niejednoznaczność: kultura jest zarówno gwarantem porządku społecznego, jak i działa na rzecz zmiany; z jednej strony konformistycznie dostosowujemy się do jej norm, z drugiej zaś jest pewnego rodzaju platformą czy polem dla kreatywności i innowacyjności jednostek. Mimo iż pisany w latach siedemdziesiątych, tekst ten jest poprzedzony nową przedmową, w której Bauman wyjaśnia, jak owe trzy aspekty kultury wpływają na nasze rozumienie nowoczesności i etyki, odwołując się do swoich późniejszych publikacji w tym temacie. Lektura obowiązkowa nie tylko dla socjologów, ale również dla antropologów, kulturoznawców i przedstawicieli innych nauk humanistycznych.
Śladami Marksa i Wittgensteina. Krytyka społeczna bez teorii krytycznej
„Jestem głęboko przekonany, że projekt krytyczny Marksa wart jest przemyślenia i dyskusji, a nie całkowitego odrzucenia, co zbyt łatwo ostatnio nam przychodzi”, pisze Lotar Rasiński.
Wartość tego projektu polega według Autora na powiązaniu przez Marksa krytyki z praktyką emancypacji. Krytyka ma sens tylko wtedy, jeśli może prowadzić do stopniowego wyzwolenia społeczeństwa.
Dziś należy jednak przemyśleć Marksowską ideę krytyki społecznej z perspektywy dokonanej przez Wittgensteina krytyki języka. Filozofia Wittgensteina każe nam odrzucić wszelkie formy komunikacji, które nie są oparte na języku naszej codziennej komunikacji. Celem i stawką jest tu powrót do praktyki, do świadomej partycypacji w społecznym życiu.
Książka Śladami Marksa i Wittgensteina stanowi doskonały przegląd stanowisk z obszaru współczesnej filozofii polityki (m.in. Walzer, Mouffe, Tully, Habermas). Przywoływane koncepcje analizowane są jednak z perspektywy wypracowywanej przez Autora oryginalnej koncepcji krytyki społecznej. Czerpiąc nie tylko z myśli Marksa i filozofii Wittgensteina, ale także z narzędzi wypracowanych przez Michela Foucaulta, rozwija on ideę „krytyki społecznej bez teorii krytycznej”.
Lotar Rasiński pracuje jako adiunkt w Zakładzie Filozofii (Instytut Pedagogiki) Dolnośląskiej Szkoły Wyższej. Jest autorem książki Dyskurs i władza. Zarys polityki agonistycznej (2010) oraz redaktorem tomów Język, dyskurs, społeczeństwo. Zwrot lingwistyczny w filozofii społecznej (2009) i Ludwig Wittgenstein – konteksty i konfrontacje (z P. Dehnelem, 2011). Jego zainteresowania badawcze obejmują współczesną filozofię polityczną, teorię dyskursu, krytykę społeczną i metodologię nauk społecznych. Jest redaktorem naukowym serii wydawniczej Biblioteka Współczesnej Myśli Społecznej przy Wydawnictwie Naukowym DSW.
Struktura społeczna to układ relacji między kategoriami społecznymi, instytucjami i ludźmi, przy czym dominującym aspektem tego układu jest jego wymiar hierarchiczny, który można określić mianem stratyfikacji społecznej.
W książce tej przedstawiamy:
• standardowe wskaźniki pozycji społecznej i przynależności klasowej, możliwości ich wykorzystania i problemy, które badacz powinien brać pod uwagę, dokonując wyboru między wskaźnikami;
• sposoby mierzenia nierówności, które są najczęściej utożsamiane z hierarchicznym wymiarem usytuowania w strukturze społecznej;
• kwestie pomiaru otwartości i ostrości barier społecznych ze szczególnym uwzględnieniem barier ruchliwości międzypokoleniowej, doboru małżeńskiego i wyboru bliskich znajomych;
• modele wielopoziomowe stosowane w odniesieniu do zjawisk z różnych poziomów struktury społecznej;
• sposoby analizy mechanizmów stratyfikacji i spójności społecznej na poziomie jednostek;
• metody sprawdzania porównywalności wskaźników w analizach porównawczych między krajami;
• problematykę badań ewaluacyjnych, których celem jest ocena oddziaływania interwencji publicznych.
Czym jest inteligencja?
Pojęcie ?efekt Flynna? odnosi się do systematycznego wzrostu wyników uzyskiwanych w testach inteligencji (IQ), obserwowanego od początku XX wieku. Czy fakt ten oznacza, że każde kolejne pokolenie jest bardziej inteligentne niż poprzednie? Czy podpowiada nam, w jaki sposób każdy z nas może zwiększyć swoją inteligencję? Profesor Flynn pyta, czym tak naprawdę jest inteligencja, a następnie udziela zaskakującej i pouczającej odpowiedzi na to pytanie. Autor zestawia sztukę spisywania historii poznawczej z naukowym pomiarem inteligencji, przedstawiając nowe dane empiryczne, pokazuje, w jaki sposób możemy stworzyć kompletną teorię inteligencji oraz wysuwa zastrzeżenia do teorii inteligencji wielorakich autorstwa Howarda Gardnera. Ta fascynująca, wyjątkowa książka przerzuca most nad przepaścią oddzielającą nasze umysły od umysłów naszych przodków sprzed stu lat, wnosząc istotny wkład w naszą wiedzę o ludzkiej inteligencji.
O teologii mistycznej jest pierwszym polskim tłumaczeniem odkrywanego po długim okresie zapomnienia dzieła Jana Gersona (1363?1429), łacińsko-francuskiego teologa, filozofa i poety, kanclerza Uniwersytetu Paryskiego. Składające się na utwór traktaty teoretyczny i praktyczny, podobnie jak wiele innych pism tego myśliciela, cieszyły się niegdyś olbrzymią popularnością. Ich autor pod względem poczytności ustępował jedynie Dantemu i może Boccacciowi, o czym świadczy liczba zachowanych rękopisów. Najwymowniejszy przykład oddziaływania Gersona na rzesze czytelników stanowi Dzieło trzyczęściowe, które przetrwało w około dwustu manuskryptach i miało do 1500 r. dwadzieścia trzy wydania drukiem w pięciu językach. Natomiast dzieło O teologii mistycznej, zachowane w stu rękopisach, również uchodziło w owych czasach za bestseller, a jego znaczenie dla ogromnej spuścizny kanclerza, liczącej przeszło pięćset pism, wydaje się nie mniejsze ze względu na wymiar doktrynalny, jako że autor w pierwszym traktacie propagował program reformy uniwersyteckiego nauczania teologii, oraz z uwagi na walory popularyzatorskie, bowiem dążył on także do upowszechnienia zagadnień związanych z teologią mistyczną wśród szerokiego kręgu odbiorców, czego wyrazem jest zwłaszcza drugi traktat. Spośród dzieł Gersona to właśnie wokół utworu O teologii mistycznej zainteresowania naukowe skupiają się obecnie w stopniu największym. Jest on bowiem przekładany na czwarty z kolei język nowożytny po tłumaczeniu włoskim, angielskim i francuskim.
(fragment Wstępu tłumaczki)
Choć Autorzy prezentowanej książki stosują rozmaite perspektywy teoretyczne i dyscyplinarne, to jednak ich teksty łączy zainteresowanie ?fenomenologią kryzysu? ? tym jak ludzie działający w swoich mikroświatach społecznych starają się przetrwać w warunkach kryzysu i nadać im sens. Kryzys może więc być źródłem rozlicznych nadziei ludzi weń uwikłanych i szansą na odnowę ich życia, uzyskania głębszego wglądu w naturę rzeczywistości społecznej oraz ulepszenia jej struktur. Każdy kryzys, niezależnie od tego jak wąskiego obszaru rzeczywistości by dotyczył, ma coś wspólnego z fenomenem renovatio, o którym Mircea Eliade pisał, iż jest nadzieją na przemianę egzystencji, uczynienie jej pełną i znaczącą.
Teoria wyboru publicznego jest szybko rozwijającym się nurtem współczesnej ekonomii, który budzi także zainteresowanie przedstawicieli innych nauk społecznych: politologii, socjologii i prawa. Nurt ten wykorzystuje osiągnięcia nowej ekonomii instytucjonalnej, będącej udaną syntezą ekonomii neoklasycznej i instytucjonalizmu. Uwzględnianie kategorii instytucji pozwoliło nie tylko wzbogacić nauki ekonomiczne, lecz także zbliżyć ekonomię do socjologii, psychologii, prawa i nauk politycznych. Teoria wyboru publicznego jest nazywana ekonomiczną teorią polityki. Ta stosunkowo nowa dziedzina nauk ekonomicznych wykorzystuje narzędzia i założenia metodologiczne standardowej ekonomii do analizy zachowań ludzi w działalności o charakterze politycznym i w innych dziedzinach sfery publicznej.
Prezentowany tom jest nową, poszerzoną i poprawioną wersją książki Teoria wyboru publicznego. Wstęp do ekonomicznej analizy polityki i funkcjonowania sfery publicznej (2005). Ówczesna publikacja była pierwszą w polskiej literaturze próbą syntetycznego ujęcia najważniejszych elementów teorii wyboru publicznego, takich jak: ekonomiczna teoria demokracji, ekonomia polityczna ładu konstytucyjnego, ekonomiczna analiza różnych rodzajów władzy państwowej, teoria grup interesu, teoria dóbr publicznych i dóbr wspólnych oraz analiza mechanizmów pogoni za rentą. Odrębny rozdział poświęcony został omówieniu podstaw teorii wyboru społecznego, której dorobek jest też wykorzystywany w teorii wyboru publicznego. W tym wydaniu dodano rozdziały poświęcone ekonomii i polityce regulacji oraz koncepcji dobrego rządzenia (good governance).
Książka adresowana jest przede wszystkim do studentów ekonomii, zarządzania, socjologii i innych nauk społecznych. Może także zainteresować tych wszystkich, którzy poszukują sposobów usprawnienia i racjonalizacji funkcjonowania sfery publicznej.
Pracę nad Regułą dla pustelnicy Aelred rozpoczął ok. 1160 r. Chciał bowiem spełnić prośbę swej siostry, która od dłuższego czasu nalegała, aby napisał regułę dla pustelnic. Opracowując zasady życia zakonnego mistrz z Rievaulx kierował się zarówno własnym doświadczeniem, jak też korzystał z nauk ojców Kościoła. Nie powinien umknąć uwadze wielki wpływ, jaki na treść jego dzieła miały: Reguła św. Benedykta z Nursji, Wyznania św. Augustyna oraz traktaty św. Anzelma z Canterbury. Warto też zaznaczyć, iż Aelredowa Reguła wraz z Regula solitariorum Grimlaica z Metz z X wieku i Ancrene Riwle anonimowego autora z X III wieku, to pierwsze źródła, które dostarczają nam nader cennych informacji na temat życia anachoretek w średniowieczu.
Sześć lat później, dokładnie rok przed swą śmiercią Aelred napisał Modlitwę pastoralną, o której można z całą pewnością powiedzieć, że jest ?jednym z najbardziej pięknych wyrazów średniowiecznej pobożności?. W dziele tym dał wyraz swej wielkiej troski o rozwój duchowy podległych mu braci zakonnych.
(fragment Wstępu tłumaczki)
Poznawać, poznać, rozumieć, zrozumieć, wartościować, akceptować, działać to rodzina pojęć kluczowych, które opisują procesy prezentowane w niniejszej książce. Rozumienie czegoś bądź kogoś wiąże się zawsze z przeżyciem. A. Kępiński mówił o wczuciu i rozumieniu. „Słowa te chodzą z sobą w parze” – wyjaśnia J. Tischner. A zatem nie ma wczucia bez jakiegoś rozumienia i nie ma rozumienia i zrozumienia bez jakiegoś wczucia. Zarówno rozumowy, jak też uczuciowy komponent poznania drugiego człowieka, odbywa się najpełniej w miłości. Ten fenomen egzystencji człowieka wzrasta i ubogaca się wraz ze wzrastaniem i rozwojem człowieka. Nie można zrozumieć człowieka bez zrozumienia jego miłości. Nie można zrozumieć miłości człowieka bez jakiegoś rozumienia człowieka rozwijającego się w świecie wartości. W osobowej przestrzeni aksjologicznej miłość zajmuje szczególne miejsce. Każdy człowiek w charakterystyczny dla siebie sposób doświadcza oraz urzeczywistnia wszystkie wartości współwystępujące z miłością.
Pytania o rozumienie miłości przez człowieka w biegu jego życia, są pytaniami, które w istocie prowadzą do rozumienia niepowtarzalnych właściwości konstytuujących człowieka. Badania naukowe tych problemów jak mniemam – pozwolą człowiekowi szerszymi oczyma spojrzeć na tajemnicę człowieka, a być może zmniejszą nieco zakres owej tajemnicy.
Książka Rozwój rozumienia miłości podejmuje problematykę rozumienia miłości przez człowieka w różnych fazach życia: od małego dziecka, poprzez wiek szkolny, gimnazjalny, wczesną dorosłość aż do dojrzałości w małżeństwie.
Rozwój rozumienia miłości należy do prac z zakresu pedagogicznej problematyki miłości obejmujących:
- Miłość zagubiona wartość współczesnej pedagogiki,
- Meandry miłości,
- Deficyt miłości.
Materiał ćwiczeniowy oparty na rzeczywistych argumentach, wziętych bezpośrednio z praktyki, ponad 200 rozpatrywanych argumentów, nie wymaga znajomości logiki formalnej, zawiera natomiast "przyjazne" wprowadzenie w podstawowe arkana tej dyscypliny, niezastąpiona pomoc dla wszystkich zainteresowanych sztuką argumentacji.
"Nowa Era", "New Age", "Era Wodnika", "Spisek Wodnika", "Nowy Wiek", "Ruch Nowej Ery" to rożne nazwy kosmopolitycznego i spirytualistycznego ruchu kulturowego, który w bardzo poważnym stopniu wpłynął na wrażliwosc i sposób myślenia człowieka.Jest połączeniem wielu koncepcji filozoficznych, religijnych i naukowych.Mimo licznych kontrowersji i nieporozumień New Age jest obecny w dziesiątkch publikacji, w działalności licznych grup, stowarzyszeń i instytucji, w codziennych praktykach tysiecy ludzi.
Autorzy Encyklopedii Nowej Ery w możliwie pełny sposób przybliżają każde z zagadnień.Obiektywnie i bez pochopnych ocen prezentują w swojej książce omawiane zjawiska, postaci i idee, by czytelnik mógł samodzielnie wyobrazić sobie pogląd na ten temat.
Tematem książki jest manipulacja polityczna rozumiana w kategoriach psychologicznych. Zjawisko to występuje wszędzie tam, gdzie jednostka jest zmuszona do dokonywania wyborów, najczęściej wbrew sobie.
Oddawana do rąk Czytelnika książka była pisana na przestrzeni około ćwierćwiecza; nie została bowiem napisana jako jednorazowe przedsięwzięcie naukowe autora zajmującego się problematyką religii, rodziny i kultury. Szczegółowe studia autora podejmujące tę problematykę, realizowane w ciągu jego kariery naukowej, znalazły swój wyraz w kilku książkach opublikowanych w różnych oficynach wydawniczych. Obok materiału badawczego stanowiącego podstawę w przygotowaniu kilku monografii, autor zgromadził w swym dorobku naukowym liczne, pomniejsze opracowania o charakterze empirycznym, jak i teoretycznym, publikowane na przestrzeni wielu lat bądź to jako rozdziały prac zbiorowych, przygotowywanych zarówno osobiście, jako też redagowanych przez innych autorów, bądź artykuły zamieszczane w różnych czasopismach naukowych.
Najistotniejsze, z rozproszonych w wielu miejscach i rozciągnionych w latach publikacji, a posiadających zdaniem autora walor poznawczy i dydaktyczny także dla dzisiejszego czytelnika, zostały ponownie opracowane merytorycznie i redakcyjnie oraz włączone do niniejszej książki. Dotyczy to szczególnie problematyki małżeńsko-rodzinnej, tak wielostronnie, a często jakże opacznie ujmowanej także przez niektórych polskich autorów, nie wspominając o ideologicznie inspirowanych politykach. I tak zgromadzone tu zostały publikacje treściowo mieszczące się w ramach określających tytuł niniejszej książki. Ich cechą znamienną jest to, że rozpatrują zapowiedzianą tytułem problematykę w świetle teoretycznego nurtu myślenia określanego mianem personalizmu.
W przyjętej jego wersji chrześcijańskiej człowiek – jego rozwój, wychowanie, obecność w świecie -jest postrzegany integralnie, to znaczy zarówno w wymiarze cielesnym, psychicznym, duchowym jak i transcendentnym. Tak też i zawarte w książce oddzielne opracowania ukazują go jako istotę z natury religijną, samorealizującą się w naturalnym środowisku małżeńsko-rodzinnym, osadzoną w określonej kulturze społeczno-moralnej, w ramach której musi kształtować swą osobowość, społeczno-zawodową, moralną i religijną tożsamość. Poszczególne teksty ukazują zarówno sprzyjające, jak też utrudniające tę samorealizację warunki i okoliczności – co się wiąże z pluralistycznym wymiarem społeczno-kulturowej rzeczywistości jego ziemskiego bytowania.
Przekraczając progi urzędów widać formularze, druki, okienka i twarde miny ludzi siedziących za biurkami. Często wydaje się, że urzędowe spotkanie nie dotyczy człowieka, tylko numeru sprawy zapisanej czarną czcionką na śnieżnobiałej kartce papieru. Dlaczego zetknięcie z biurokracją "bywa tak często nieprzyjemne i uciążliwe, że spotkanie kogoś, kto spokojnie wytłumaczy, doprecyzuje niejasne terminy, podprowadzi pod właściwe okienko, przyjmowane jest zwykle ze zdziwieniem i stwierdzeniem: "to ludzki urzędnik"?
Rozwój przywilejów, standaryzacja procedur oraz kary za odchylenia od norm sukcesywnie prowadziły do dehumanizacji osób pracujących w urzędach i do bezosobowego traktowania petentów.
Zanim jednak urzędnik "straci duszę", ks. Andrzej Zwoliński wskazuje mu zasady etyki i Katolicką Naukę Społeczną jako drogę do zachowania człowieczeństwa. Poszanowanie wolności i godności osoby ludzkiej, troska o dobro wspólne i zasada pomocniczości zdają się być skutecznym lekarstwem na bezduszność spotykaną w urzędach. Z tych zasad wypływa również rozumienie pracy w administracji jako służby drugiemu człowiekowi.
Olson przedstawia fundamentalny problem ograniczeń skuteczności działania zbiorowego podejmowanego przez różne typy grup czy organizacji. Odrzuca jako nieprawdziwy sąd, że jeśli grupa ma jakiś zbiorowy cel czy też interes, to jednostki składające się na tę grupę będą automatycznie dążyć do jego osiągnięcia. (…) Owo wskazanie i dogłębna analiza różnic między racjonalnością grupową i racjonalnością jednostkową jest podstawową osią książki Olsona. (…) Znajomość tej lektury jest absolutnie obowiązkowa dla studentów socjologii, ekonomii, zarządzania, nauk politycznych, a także dla psychologów społecznych. W każdej z tych dyscyplin kierunek myślenia Mancura Olsona i jego odkrycia wywarły bardzo duży wpływ na rozwój badań.
prof. dr hab. Andrzej Rychard
Instytut Filozofii i Socjologii PAN
Jest to jedna z najczęściej cytowanych publikacji w dziedzinie nauk społecznych. (…) Praca Mancura Olsona jest klasycznym dziełem wyjaśniającym mechanizm tworzenia i działania grup interesu oraz koalicji dystrybucyjnych, a także analizującym skutki ekonomiczne i społeczne tego zjawiska.
Autor wyjaśnia między innymi, dlaczego duże grupy społeczne (np. konsumenci czy podatnicy) są mało skuteczne w osiąganiu swoich interesów pomimo potencjalnie dużej siły, natomiast znacznie skuteczniejsze pod tym względem są grupy stosunkowo małe, dobrze zorganizowane i mające silne wewnątrzgrupowe bodźce do wspólnego działania. Pojawia się w tym kontekście ciekawe zjawisko określane jako przypadek, gdy „mali eksploatują dużych”.
prof. dr hab. Jerzy Wilkin
Uniwersytet Warszawski
Mancur Olson (1932–1998) – jeden z najczęściej cytowanych ekonomistów amerykańskich, profesor ekonomii na uniwersytecie w Maryland. Poza Logiką działania zbiorowego opublikował także: Toward a Social Report (1969), podsumowującą jego pracę w Departamencie Zdrowia USA, The Economics of Wartime Shortages (1963) o gospodarce niedoboru w okresie wojny, The Rise and Decline of Nations (1982) o wzroście gospodarczym. Pod koniec życia zajmował się problemem przekształcania gospodarki krajów komunistycznych w gospodarkę rynkową. W 2000 roku ukazała się pośmiertnie jego książka Power and Prosperity: Outgrowing Communist and Capitalist Dictatorships (Władza i dobrobyt. Wyrastanie z dyktatur komunistycznych i kapitalistycznych).
Interdyscyplinarna seria wydawnicza Biblioteka Dyskursu Publicznego chce pytać o uwarunkowania, właściwości, społeczne oddziaływanie oraz jakość publicznego dyskursu, formułować diagnozę stanu rzeczy oraz proponować praktyczne wskazówki, spierać się o wizję przyszłości, a także pielęgnować zainteresowania teoretyczne i metodologiczne. Publicznie i pro publico bono.
Książka Pawła Ciółkiewicza poświęcona jest analizie debaty na temat wypędzeń Niemców po II wojnie światowej, jaka toczyła się w polskich mediach w latach 2000-2007, w szczególności sporom wokół "Centrum przeciwko Wypędzeniom" (2000-2004) i reperacji wojennych (2004) oraz wokół wystawy Eriki Steinbach Wymuszone drogi (2006). Oświetla również istotne kwestie związane z przekształceniami współczesnej sfery publicznej i wzrastającą rolą, jaką w debatach publicznych odgrywają media.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
