New York: Through a Fashion Eye is an illustrated guide to one of the world's most-loved fashion cities by one of the world's most-loved fashion illustrators. Let Megan Hess take you on an adventure through New York, showing you the hottest places to eat, sleep and play - all illustrated in her inimitable, elegant style. Featuring fashion-themed restaurants, hotels and sites to visit, as well as Megan's favourite places to shop, this is a must-have insider's guide to New York for any fashion lover.
Reincarnation explores the fascinating process of regression, an amazing way of probing the unconscious, as well as other methods of unearthing suppressed impressions which belong to former lives.
Towarzystwo Naukowe Księży Jezuitów w Krakowie (obecnie: Towarzystwo Filozoficzne Ignatianum), jest związane z Wydziałem Filozoficznym Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum. Trudności na jakie napotykało uprawianie nauki w polskich prowincjach jezuickich związane było ściśle z losami nie tylko Zakonu, ale i historią naszego narodu.
Towarzystwo Naukowe miało już u początku powstania ambicje wspierania publikacji naukowych. Okoliczności, w których działali jezuici w Polsce, nie zawsze jednak sprzyjały działalności wydawniczej. Po ustąpieniu tych ograniczeń brak było działań wspierających bezpośrednio Towarzystwo Naukowe. Niniejsza książka ma na celu uzupełnić ten brak. Zawiera ona prace autorów, którzy opracowali dany temat, wychodząc od referatu na posiedzeniach Towarzystwa Naukowego, bądź byli inspirowani toczącymi się dyskusjami, czy wreszcie zechcieli wnieść swój wkład bezpośrednio w pisemnej formie. Również w przyszłości Towarzystwo Filozoficzne Ignatianum będzie kontynuować wydawanie podobnych publikacji dokumentujących jego działalność naukową i popularyzatorską.
Taki jestem zaabsorbowany tymi moimi bakteriami, a tu dzisiaj trzeba coś powiedzieć o miłości...
Ojciec Piotr Lenartowicz (19342012) barwna postać krakowskich jezuitów, profesor, filozof przyrody, doktor nauk medycznych, uwielbiany kaznodzieja. Jego niedzielne kazania przez lata cieszyły się niesłabnącą popularnością. Choć był wybitnym jezuitą i naukowcem, nie bał się mówić o własnej grzeszności. Często elektryzował słuchaczy ekstrawagancją i oryginalnymi porównaniami. Nikogo nie pozostawiał obojętnym wobec Słowa Bożego.
Wybór jego kazań to źródło wzruszających wspomnień dla tych, którzy go pamiętają, a dla wszystkich, którzy nie zdążyli go poznać odkrycie, że o Panu Bogu można mówić w sposób głęboki, a jednocześnie prosty. W mądrych homiliach o. Lenartowicza nieustannie słychać pozbawiony patosu zachwyt nad Bożym dziełem stworzenia.
On jest Głową Ciała – Kościoła (Kol 1,18)
Kościół od początku swojego istnienia zmagał się z wyzwaniami, które nie straciły nic ze swej aktualności: obroną doktryny, relacją między władzą i odpowiedzialnością, etyką seksualną, obecnością modlitwy w życiu.
Święty Atanazy, biskup starożytnej Aleksandrii nazwany później Wielkim, przez całe życie walczył o to, by jego Kościół zachował wierność Chrystusowi. Zebrane tu listy są tego najlepszym świadectwem.
I my dzisiaj możemy odkryć w nich odpowiedzi na pytania o swoje miejsce w Kościele i o miejsce Kościoła w świecie.
Książka zawiera wideokomentarze patrologa ks. dr. Przemysława Szewczyka, które dodatkowo objaśniają fragmenty listów. Wystarczy, że skorzystasz z zamieszczonych na marginesach kodów QR.
W środku znajdziesz kod pozwalający pobrać książkę w wersji audio.
Czyste PIENIĄDZE
Ani modlitwa, ani podejście do władzy, ani sfera seksualna nie pokazują nam tak mocno stanu naszego ducha - jak nasze podejście od pieniędzy. Jeśli chcesz prawdziwych zmian na lepsze w swoim życiu… najpierw musi nawrócić się Twój portfel.
Jak się nauczysz zależności w finansach od Boga - wtedy jesteś wolny.
I to nie jest nauczanie dla ludzi religijnych, to jest nauczanie dla każdego.
Jacek Weigl
Szkoły nie uczą zarządzania pieniędzmi. Nasza kultura nie pokazuje zdrowego podejścia do dóbr. Okazuje się, że jedynym czystym źródłem wiedzy o finansach, zarządzaniu nimi i pomnażaniu ich jest Pismo Św. - o czym najlepiej wiedzą najbogatsi ludzie świata.
Z nagrania dowiesz się:
- Jak rozumieć wolność finansową?
- Dlaczego Bóg najpierw zagląda Ci do portfela?
- Jakie zachowania uniemożliwiają bogacenie się?
- Jak robić dobry biznes?
- Jak wyeliminować zazdrość i efektywnie zarządzać własnymi talentami?
- Jakie działania musisz podjąć, by zawsze mieć wszystkiego pod dostatkiem?
Boża ekonomia jest niezależna od jakichkolwiek kryzysów.
Jacek Weigl
Przedmiotem analizy niniejszej pracy są niemieckojęzyczne kancjonały luterańskie opublikowane w latach 1587–1810 przez gdańskie oficyny, z uwzględnieniem wszystkich możliwych wydań.
Skoncentrowanie się na kancjonałach luterańskich publikowanych w języku niemieckim wynika z przesłanek socjologiczno-demograficznych: w mieście nad Motławą, w omawianym tutaj okresie, kwantytatywnie górowała ludność luterańska posługująca się językiem niemieckim. Nie może więc w tym kontekście dziwić dominująca rola, jaką niemieckojęzyczny luteranizm – kształtujący przez stulecia oblicze tego miasta – odegrał dla rozwoju lokalnej kultury i sztuki, również tej o charakterze kościelnym.
Niniejsza heurystycznie nacechowana publikacja ma więc na celu z jednej strony dokumentację gatunku, jaki na kulturalnej mapie nowożytnego Gdańska stanowiły kancjonały wydawane w języku niemieckim na potrzeby miejscowych zborów luterańskich, oraz ukazanie zmian zachodzących w tym gatunku. Z drugiej – zamierza zaprezentować gdańską twórczość pieśniową wchodzącą w skład przybliżanych tutaj kancjonałów, której – w tym miejscu następuje teza – długofalowa promocja na niespotykaną dotychczas skalę została zainicjowana już pod koniec siedemnastego stulecia na terytorium Rzeszy.
Przewodnik duchowy na cały rok
Ojciec Augustyn zaprasza do „Przetrwania” 365 dni w obecności Tego, Który Jest i który kocha nas miłością przedwieczną i nieskończoną. Wraz z patronami dnia – wczytując się w Słowo Boże i czytając komentarze Autora – każdego dnia jesteśmy karmieni duchowym pokarmem: zdrowym i pożywnym, choć wymagającym, a czasami wręcz trudnym do przełknięcia.
Inspiracją do powstania„Błędów w myśleniu” - drugiej części wydanej w 2015 roku „Sztuki myślenia - było głębokie przeświadczenie autorki, że dopiero świadoma wiedza o błędach, do których mają skłonność wszyscy ludzie, może uchronić przed ich popełnianiem.
W obecnym świecie błędy myślenia wykorzystywane są bezwzględnie w wielu sferach życia – w handlu, biznesie, życiu społecznym i polityce. Mamy przy tym do czynienia z dynamicznym rozwojem wiedzy psychologicznej, socjologicznej i marketingowej umożliwiającej wykorzystywanie błędów myślenia w reklamie, mediach, propagandzie i innych formach wywierania wpływu na ludzi .
Z drugiej zaś strony, zarówno stworzona już w starożytności logika – nauka o poprawnym myśleniu, jak też erystyka – sztuka wygrywania sporów za pomocą chwytów wykorzystujących błędy logiczne i manipulacje – nie są uwzględniane we współczesnej, powszechnej edukacji.
Osoby, przeciwko którym wykorzystuje się chwyty, często nie posiadają wiedzy na ich temat. Celem Marii Łojewskiej-Krawczyk jest przyczynić się do zmiany tego stanu rzeczy – tak powstała książka, która z naukową precyzją opisuje błędy myślenia, ich źródła oraz sposoby dostrzegania i eliminowania.
Gorąco zachęcam do zapoznania się z tą książką i rozwijania świadomego podejścia do własnego myślenia. Jest ono niezbędne do tego, aby odnajdywać ciągle na nowo właściwe drogi i poszukując prawdy eliminować fałsz. Aby tak się mogło jednak dziać, niezbędna jest świadoma wiedza o błędach, do których ma skłonność nasz własny umysł.
W publikacji Czytelnik znajdzie rozważania na temat metatekstów i paratekstów dramaturgicznych, do których należą didaskalia, ilustracje, incipity, odsyłacze, posłowia, przedmowy, przypisy, tytuły, a także różnego rodzaju komentarze, recenzje, omówienia oraz streszczenia. Peryferie tekstu zmieniały się na przestrzeni wieków od epoki starożytnej do czasów współczesnych, co przekłada się na różnorodność ich form i treści. Cechy charakterystyczne i zadania metatekstów i paratekstów zależały od rodzaju tekstu głównego, epoki literackiej oraz dominujących w danej kulturze tendencji naukowych i teatralno-dramatycznych.
Praca w polskim obszarze badawczym jest poważnym osiągnięciem naukowym, ustalającym dla przyszłych badaczy nowe kierunki poszukiwań w aspekcie konkretnych dzieł dramatycznych i spektakli teatralnych. Nie widzę dla niej prac konkurencyjnych. Dotąd zajmowano się metatekstami i didaskaliami w sposób „niesystemowy”, dość wycinkowy i w wąskim obszarze. Tymczasem prezentowana publikacja dokonuje usystematyzowania procesu badawczego oraz przedstawia wyniki badań szczegółowych na tle przemian historycznych, a także przemian gatunkowych w dramaturgii i teatrze od antyku do współczesności. Dlatego znajdzie ona szeroki krąg odbiorców: powinna zainteresować praktyków teatru, badaczy historii teatru i dramatu polskiego oraz obcego, teatrologów badających recepcję obcej dramaturgii w Polsce, jak również autorów dramatycznych.
z recenzji pro Wojciecha Kaczmarka
Jest to praca wchodząca głęboko we współczesne kwestie społeczne i kulturowe, które mają obecnie miejsce w tym regionie. Ma ona charakter naukowy (co widać także po bibliografi i), ale przybiera również postać osobistego eseju socjologicznego o Śląsku i jego mieszkańcach. Jej autorka odwołuje się niejednokrotnie do swoich prac i badań na temat Śląska, które prowadziła od lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. Pozwala to zrozumieć czytelnikowi zmiany, jakie dokonały się i dzieją się w tym regionie, jak ewolucję postrzegania regionu Śląska od traktowania go jako monolitu kulturowego w państwie polskim do dostrzeżenia jego autonomicznej wartości kulturowej w systemie demokracji. Lektura tej pracy nie pozostawia czytelnika neutralnym, autorka angażuje mocno czytelnika w poznanie i zrozumienie tego, co obecnie tam się dzieje. Staje zawsze po stronie Ślązaków, którzy próbują wreszcie mówić swoim głosem i w swoim imieniu. To jest nie tylko dobra merytorycznie i poznawczo książka, ale jest ona także sprawnie napisana (czyta się ją z zainteresowaniem), ciekawa ze względu na różne przykłady historyczne oraz aktualna ze względu na obecne miejsce Śląska i Ślązaków w Polsce.
z recenzji dr hab. Sławomira Łodzińskiego, prof. UW
Książka jest poświęcona wielokryterialnej optymalizacji procesów wytwarzania części maszyn. Omówiono w niej zagadnienia oceny i wyboru rozwiązania najlepszego - ze zbioru rozwiązań możliwych - ze względu na dwa i więcej kryteriów. Zagadnienia te dotyczą doboru najlepszej struktury procesu lub operacji wytwarzania, a także najlepszych parametrów operacji. Szczególnie wnikliwie przedstawiono strukturę procesu obróbki części maszyn wraz z charakterystyką grafów przeznaczonych do jej opisu, kryteria optymalizacji, a przede wszystkim metody optymalizacji wielokryterialnej. W metodach tych do oceny stosuje się: subiektywne kryteria punktowe i względne, kryteria deterministyczne, probabilistyczno-statystyczne oraz kryteria rozmyte. Scharakteryzowano także procedurę wyznaczania zbioru rozwiązań Pareto-optymalnych za pomocą metody wag oraz metody zmodyfikowanej odległości opartej na obliczeniach ewolucyjnych. Rozważania teoretyczne uzupełniono przykładami wyboru najlepszego wariantu struktury procesu wytwarzania półosi napędowej i rotora przędzarki oraz doboru optymalnych parametrów operacji nagniatania i toczenia wykończeniowego ostrzami ze stali 18HGT w stanie zahartowanym. Książka jest przeznaczona dla studentów i doktorantów uczelni technicznych i techniczno-menedżerskich, w szczególności na kierunkach: mechanika i budowa maszyn, automatyka i robotyka, zarządzanie i inżynieria produkcji. Będzie też przydatna dla inżynierów technologów korzystających z metod optymalizacji w pracy zawodowej.
„Tytuł książki poprzez swą dwuczłonowość sygnalizuje, że jej zawartość ma postać dychotomiczną: koncentruje się na dwóch obszarach badań, tj. prasoznawstwie, jako historycznie ukształtowanej i zasłużonej dyscyplinie, oraz nowych, interdyscyplinarnych studiach nad dziennikarstwem i mediami muzycznym (rock, jazz); wyznaczono jej dwa nadrzędne cele, czyli wprowadzenie do syntezy prasy o takiej proweniencji i analizę strukturalną konkretnego pisma; wykorzystano dualny sposób prezentacji materiału, wynikający z przyjętej metodologii: ilościowo-jakościowy (z obszaru nauk społecznych) oraz deskryptywny (typowy dla humanistyki)”. Wstęp
Publikacja ta została przygotowana z myślą o przywołaniu nazwisk osób, które w czasie pierwszego konfliktu światowego, często nie z własnej woli, znalazły się setki, a nawet tysiące kilometrów od swojego stałego miejsca zamieszkania. Ich imiona i nazwiska uległy zapomnieniu, jedynie w spisach uchodźców oraz w aktach stanu cywilnego zostały odnotowane. Niniejsza książka została także przeznaczona dla tych wszystkich poszukujących informacji o losach członków swoich rodzin, którzy w latach 1915-1918 znaleźli się w głębi Rosji i tam miały miejsce istotne dla nich wydarzenia, tj. narodziny potomka, zawarcie małżeństwa i śmierć członka rodziny.
Z właściwą uczniom szkoły lwowsko-warszawskiej ścisłością i klarownością analizuje koncepcję Kartezjusza i projekty pozytywistyczne, powraca do paradoksu Menona i pytania o granice wiedzy, a także podejmuje próbę zdemaskowania mitów narosłych wokół tego, czym jest filozofia.
Obok kwestii epistemologicznych roztrząsa zagadnienia ze sfery etyki, zastanawiając się, czym są odpowiedzialność i krzywda, oraz z zakresu filozofii społecznej, pytając o socjalizm.
Język religijny i praktyki religijne to niewątpliwie dwa zasadnicze wyznaczniki odrębności niemieckich Żydów w XIX wieku. Ograniczały one integrację żydowskiej mniejszości z chrześcijańskimi współobywatelami, dlatego też została podjęta próba analizy wybranych tekstów religijnych z tego okresu. Należą do nich pisma związanych z Breslau rabinów i nauczycieli – przedstawicieli ruchu Wissenschaft des Judentums, ich mowy okolicznościowe, modlitewniki, podręczniki, artykuły naukowe i prasowe, sprawozdania z działalności edukacyjnej, a także inskrypcje nagrobne z najstarszych pól na cmentarzu żydowskim przy ul. Ślężnej. Źródła te odzwierciedlają językowy obraz świata oraz częściową akulturację językową wrocławskich Żydów. Priorytetem pozostało dla nich zachowanie żydowskiej tożsamości, a religia, język religijny, liturgia oraz praktyki religijne wyznaczały na ogół nieprzekraczalne granice integracji.
Książek poświęconych psychologii aktorów jest niewiele, i to nawet w skali literatury światowej. Z tego względu z dużym uznaniem oceniam tę propozycję edytorską, pomyślaną jako praca zbiorowa z tego interesującego zakresu. Kompozycja całości książki, zawierającej trzy części, jest dobrze zaprojektowana. (…) Bardzo ciekawa kolekcja oryginalnych wypowiedzi aktorów stanowi doskonałe wsparcie i ilustrację badań psychologicznych. Rekomenduję tę książkę do druku i bardzo pozytywnie oceniam jej zawartość.
prof. dr hab. Czesław S. Nosal, Uniwersytet SWPS – z recenzji
Aktorzy: To nie są błazny (…), lecz ludzie, których na to powołano, by biorąc na się maskę i udanie, mówili prawdy wiecznej przykazanie. Na co stać kogo, tajemnic tych sięga; wieczna w tym siła, groza i potęga. Przedstawione przez Wyspiańskiego standardy sztuki aktorskiej dowodzą, że jest to sztuka zarówno ważna, jak i potrzebna – w perspektywie jednostkowej i społecznej. Z uznaniem należy się odnieść do podjętego przez autorki projektu, analiz, badań i opisu. (…) Książka jest adresowana do profesjonalistów: psychologów, teatrologów, kulturoznawców, a także do szerszego grona czytelników, szczególnie tych, którzy cenią żywe słowo i kulturę narodową.
dr hab. Stanisława Tucholska, prof. Akademii Ignatianum w Krakowie – z recenzji
Barbara Mróz, prof. nadzw. dr hab. w dziedzinie psychologii, jest zatrudniona w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Opolskiego. Przez 21 lat pracowała w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Mieszka we Wrocławiu. Jest autorką pięciu książek, w tym publikacji 20 lat później – osobowość i hierarchia wartości wybitnych aktorów polskich. Badania podłużne, która zdobyła w 2016 r. Nagrodę Teofrasta w kategorii najpopularniejsza naukowa książka psychologiczna.
Jolanta Kociuba, dr hab. w dziedzinie nauk społecznych, zatrudniona w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest autorką książek: Tożsamość aktora (1996), Analityczne ujęcie danych jakościowych. Badanie poczucia tożsamości aktorów (2013), Idea Ja i koncepcja tożsamości. Zmiana znaczenia w nauce i kulturze (2014). Zajmuje się badaniami nad problemem poznania społecznego, nad współczesną tożsamością kulturową i indywidualną oraz jej przemianami w warunkach zmiany społecznej.
Barbara Osterloff, prof. Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, dr nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, historyk teatru i krytyk teatralny. Wieloletnia redaktorka miesięcznika Teatr. Opracowała i wydała monografię naukową Aleksander Zelwerowicz (2011), uhonorowaną Nagrodą Warszawskiej Premiery Literackiej (2013). W latach 2008–2012 i 2012–2016 pełniła funkcję prorektora ds. dydaktyki. Wykłada również historię dramatu na Wydziale Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Książka ma definicyjnie trafny tytuł. I nie dlatego, że jest przedstawieniem dwóch polsko-niemieckich debat: „Narracje postkatastroficzne w literaturze polskiej” (Hamburg 2015) oraz „Muzea, pomniki, miejsca pamięci” (Warszawa 2016), a z nich jedna była o pomnikach, a druga o zapominaniu. Raczej dlatego, że ten tytuł opowiada o rezultacie spotkań badaczy z uniwersytetów w Hamburgu, Warszawie, Poznaniu i z PAN, podczas których uformowała się w dyskusji ważna i trudna materia, dotykająca „historyzacji” tego, co pamiętane. A ściślej pamiętania Zagłady w dwóch, mocno splecionych rodzajach przedstawień. To znaczy w organizowanych wokół dyskursu postkatastroficznego realizacjach memorialnych; w pomnikach, muzeach, osobach-świadkach (ich „pomnikowa” rola), również w literaturze, w plastyce, w filmie – także w swoistych derealizacjach pamięci, tzn. w memorialnych przedstawieniach, które coś ukazując, coś innego (albo to samo) zacierają, wypierają, redefiniują, reorganizują i – w istocie – dokonują zabiegu anestezji/amnezji. Uśpienia prymarnej pamięci, jej u-nieistotnienia. A definicyjnie trafny tytuł, wiążący miejsca pamięci i niepamięci (to coś innego, niż nie-miejsca Marca Augé), wskazuje na rozmaite praktyki historyczne tego pamiętania/uniepamiętniania i na całą sferę osnuwanych wokół zaburzania pamięci takich praktyk-obrządków, motywowanych różnie, psychospołecznie (wyparcie, poczucie winy) i historycznie (tzw. konkurencja pamięci), i religijnie („rywalizacja” martyrologii), ale zawsze ważnych i zawsze też dalekich od politycznej niewinności. (z recenzji Andrzeja Zieniewicza)
Czuwać i wyczekiwać przyjścia Chrystusa, jak afrykański farmer, który po okresie upałów i suszy wyczekuje dźwięków spadających kropel deszczu, który jest dla niego synonimem życia.
Trzydzieści krótkich, codziennych rozważań na okres Adwentu – zakorzenionych w Piśmie Świętym, prowadzących nas drogami wiary i wierności, drogami poszukiwania w wierze mocy, ale także radości, zachwytu – po prostu życia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?