Autorka prezentowanej książki ukazu je wagę oraz złożoność problemów i wyzwań wynikających z wprowadzenia nowej funkcji do obiektu architektonicznego, stanowiącego część ważnego dziedzictwa kulturowego. Współczesne zjawisko adaptacji do nowej funkcji zostało ukazane z jednej strony jako konsekwencja przemian zachodzących w sposobie myślenia o dziedzictwie i jego ochronie, a z drugiej - jako ważny czynnik pobudzający zmiany, tytułowe transformacje i redefinicje, nie tylko na poziomie ingerencji w substancję materialną, lecz także roli dziedzictwa we współczesnym mieście, jego znaczeniu społecznym i kulturowym. Skala tego zjawiska oraz jego wpływ za równo na aktualny i przyszły wygląd miast, jak i na to, czy następne pokolenia będą miały możliwość odczytania pierwotnego znaczenia ważnego dla miasta i jego kultury dziedzictwa architektonicznego, sprawia, że problematyka ta ma współcześnie szczególne znaczenie.
„Adaptacja historycznej tkanki architektonicznej do nowej funkcji, będąca tematem książki dr Julii Sowińskiej-Heim, staje się jednym z najbardziej charakterystycznych i reprezentatywnych elementów określających współczesną architekturę. Nie znam przykładu współczesnej adaptacji, który byłby jednoznacznie odbierany i nie budził skrajnych emocji. W tym temacie potrzeba głosu kogoś neutralnego, arbitra stojącego z boku, na przykład historyka architektury. Ta książka jest takim głosem i jest to głos niezwykle interesujący.”
prof. nadzw. dr hab. Bartosz Hunger
„Podjęta w pracy tematyka odpowiada istotnym, współczesnym wyzwaniom z zakresu konserwacji, projektowania i planowania przestrzennego. W mojej ocenie przyjęte przez Autorkę założenia i osiągnięte efekty są wartościowym, przesiąkniętym humanistyczną refleksją głosem w dyskusji związanej ze współczesnymi, zakrojonymi na szeroką skalę praktykami konserwatorsko-architektonicznymi.
prof. nadzw. dr hab. Piotr Gryglewski
Akademickie spin offy to przedsiębiorstwa tworzone przez byłych lub obecnych pracowników instytucji naukowych iwykorzystujące elementy wiedzy naukowej do budowy swojej oferty rynkowej. Stanowią ważny składnik nowoczesnej gospodarki, tworząc jeden z kanałów transferu wiedzy naukowej do praktyki.
W publikacji zaprezentowano akademickie spin offy przez pryzmat intensywności wykorzystywania wiedzy naukowej i biznesowej, analizując konfigurację ich zasobów oraz strukturę oferty rynkowej. Dzięki wywiadom przeprowadzonym przez autora z właścicielami akademickich spin offów możliwe było przedstawienie tej zbiorowości w sposób realistyczny i odzwierciedlający różnorodność jej zachowań. W monografii zaproponowano kategoryzację akademickich spin offów, dokonano szczegółowego opisu i analizy każdej z kategorii oraz przedstawiono typowe ścieżki rozwojowe.
Uzyskany obraz akademickich spin offów jest daleki od wizerunku szybko rozwijających się na skalę globalną firm wywodzących się z wiodących uczelni światowych. Ukazuje on jednak złożoność postaw przedsiębiorców i ich działań. Wskazuje na zachodzące procesy uczenia się oraz pozyskiwania wiedzy z zewnątrz, a także na powiązanie wykorzystania wiedzy z procesem przedsiębiorczym.
Józef Maria Ruszar wybrał dla swojej książki tytuł naznaczony wielopiętrową symbolika. Któż to liczy, waży i dzieli (rozdziela) Bóg czy poeta? W swoim czasie czy w czasie kultury?
Ale ważniejszy jest w tej monografii podtytuł. "Obrazy Boga w twórczości Tadeusza Różewicza" - to bardzo odważne wyzwanie. Jak tego Boga szukać, jak o niego pytać?
prof. zw. dr hab. Marian Kisiel
Przygotowanie do druku książki naukowej , poświęconej "obrazom Boga" w literaturze przełomu XX i XXI wieku w epoce postnietzscheańskiej "śmierci Boga" i w samym środku taylorowskiego "wieku seksualnego" okazało się przedsięwzięciem trafionym, potrzebnym i nader płodnym pod względem poznawczym. Przedstawione w tomie analizy oraz interpretacje tekstów współczesnych pisarzy polskich, których można jednoznacznie przypisać do nurtu literatury religijnej, występują obok interpretacji utworów o proweniencji metafizycznej, wyraźnie obecnej w twórczości klasyków dwudziestowiecznej poezji. Ponadto czytelnik, który sięgnie po niniejszy zbiór, dowie się, jak o fenomenie Boga (boskości) myśleli i pisali autorzy, po których nie spodziewalibyśmy się tego typu refleksji. Na szczególne wyróżnienie zasługują także znakomite rozdziały poświ9econe daoizmowi w twórczości Edwarda Stachury oraz wątkom buddyjsko-daoistycznym w poezji Ryszarda Krynickiego. Ciekawy, wielowątkowy i ważny tom skłaniający do pogłębionej refleksji o tym
co najważniejsze.
dr hab.prof.ATH Marek Bernacki
Pełne zbadanie różnorodnej wyobraźni odpowiedzialnej za obrazy Boga w polskiej literaturze ostatnich stu lat jest - co oczywiste - niemożliwe. Nie tylko dlatego, że indywidualne przeżycie egzystencjalne, nawet we wspólnocie języka i kultury od stuleci judeochrześcijańskiej, musi być z natury zindywidualizowane, a kształt wypowiedzi różny, choćby z powodu wyznawanej poetyki. Jeszcze większy wpływ na rozmaitość postaw mają burzliwe dzieje polityczne Europy, zarówno dwie wojny światowe i groza totalitarnych systemów, jak i przygody intelektu powodujące gwałtowne zmiany mentalne, w tym stosunek do Transcendencji. Przy tak rozległym materiale możliwe są wyłącznie badania punktowe, prowadzone z troskę o różnorodność przypadków, aby rozpostarty wachlarz prezentował w miarę kompletną panoramę.
dr Józef Maria Ruszar
W kolejnym, trzecim już tomie z cyklu "Obrazy Boga w literaturze polskiej XX i XXI wieku", zatytułowanym Przełom XX i XXI wieku, badacze podejmują namysł nad literackimi sposobami mówienia zarówno o Bogu, jak i o kwestiach - w szerokim sensie - metafizycznych, teologicznych czy związanych z problematyką niewyrażalnego, zwłaszcza w poezji najnowszej. Poruszając tematykę centralną dla humanistyki, autorzy nie tylko dowodzą swojej znajomości literatury i jej różnorodnych kontekstów, ale i udanie zmagają się z problemami natury metodologicznej i ogólnohumanistycznej. Jestem przekonany, że książka ta zainteresuje znawców i studentów, a także innych pasjonatów literatury oraz zagadnień dla humanistyki pogranicznych.
dr hab., prof. UAM Michał Januszkiewicz
W naszej monografii zajmujemy się głównie wyrażaniem sacrum przez kobiety używające języka polskiego. To bardzo rozległa i długa tradycja, od średniowiecza związana z chrześcijaństwem, najczęściej w jego monastycznej formie. Chcemy jednak skupić się nie tylko na tekstach religijnych mistyczek, ale również na obrazach literackich, figurach na wskroś fikcyjnych, które powstawały i wciąż powstają w polskojęzycznej poezji, prozie i dramacie. Zwłaszcza interesują nas obecne ekspresje kobiecego opisu sacrum, ponieważ z jednej strony rozwijają tradycję katolicką, z drugiej zaś wychylają się ku nurtom duchowości alternatywnej czy prywatnej. Są to oczywiście zjawiska osadzone w określonym środowisku historycznym czy kulturowym i mające liczne konteksty znaczeniowe, których nie zdołamy wyczerpująco w ramach jednego zbioru wyjaśnić. Próbujemy zatem bardziej zająć się tymi sprawami przede wszystkim z rodzimej perspektywy. Jednocześnie jednak mamy świadomość, że podkreślając polski punkt widzenia, należy dopuścić do głosu badaczy ukazujących zjawiska zachodzące poza kręgiem polskojęzycznym i ściśle chrześcijańskim, ponieważ współczesna literatura nie może już być wyłącznie jednojęzyczna.
Fragment Wstępu
Lektura wraz opracowaniem to znakomita pomoc i inspiracja dla uczniów oraz nauczycieli. Tekst opatrzono wskazówkami interpretacyjnymi i hasłami ułatwiającymi nawigację po książce dzięki nim łatwo znaleźć potrzebny w trakcie omawiania lektury fragment, zgromadzić materiały do wypracowań i ustnych wypowiedzi, zapamiętać najważniejsze informacje i utrwalić znajomość lektury. Zamieszczone na końcu książki opracowanie podporządkowano podstawie programowej. Zawiera ono ciekawy biogram autora, streszczenie, mapę mentalną, najważniejsze zagadnienia omawiane na lekcjach, a także wiele inspirujących informacji, podpowiedzi i zadań, dzięki którym czytanie lektury staje się twórczą przygodą. Opracowanie powstało pod kierunkiem Katarzyny Zioły-Zemczak, nauczycielki języka polskiego z bogatym doświadczeniem w pracy z dziećmi i młodzieżą, wieloletniej doradczyni metodycznej, a obecnie konsultantki ds. języka polskiego pracującej na co dzień z nauczycielami.
" Od angielskich Miast Ogrodów Jutra przez Jednostkę Marsylską, po mikromieszkania w Nowym Jorku, od hoteli robotniczych przez akademiki po Airbnb, od kooperatyw przez spółdzielnie mieszkaniowe do cohousingu – sposobów zamieszkania jest znacznie więcej niż dom na przedmieściach i apartament na kredyt. Najciekawsze idee mieszkaniowe od początku związane są z systemami polityki mieszkaniowej. Dostępne budownictwo mieszkaniowe to zagadnienie ważne nie tylko dla polityków i architektów, nie jest skierowane tylko do osób najuboższych, a polityka mieszkaniowa nie polega na rozdawnictwie i dysponuje wieloma pozafinansowymi narzędziami. Najwyższy czas zmienić sposób rozmowy o mieszkalnictwie".
dr inż. arch. Agata Twardoch, fragment wstępu
"Dyskusja o kwestii mieszkaniowej - wobec powszechnego problemu ilości, jakości i dostępności mieszkań w obliczu zmieniających się stylów życia, modeli zamieszkiwania i struktury gospodarstw domowych - wymaga dziś „przewietrzenia” poglądów i wyznaczenia nowych horyzontów. Publikacja jest lekturą obowiązkową dla osób zawodowo zajmujących się mieszkalnictwem. Można się z nią nie zgadzać, ale nie można jej nie znać – wnosi ożywczy, merytoryczny głos, podający w wątpliwość utarte poglądy i schematy myślowe".
dr hab. inż. arch. Robert Idem, fragment recenzji
O autorce: dr inż. arch. Agata Twardoch – architektka i urbanistka związana z Wydziałem Architektury Politechniki Śląskiej, członkini Towarzystwa Urbanistów Polskich. Współprowadzi pracownię projektową 44STO. Zajmuje się dostępnym budownictwem mieszkaniowym i alternatywnymi formami zamieszkania, prowadzi badania naukowe, otwarte wykłady popularyzatorskie i warsztaty projektowe. Pisze do czasopism branżowych. Projektuje przestrzenie publiczne, architekturę i wnętrza. Promotorka kooperatyw mieszkaniowych, cohousingu i idei prawa do mieszkania.
To też jest Kanada: siedem zapałek w słoiku, sny o czubkach drzew, powiewające na wietrze czerwone suknie, dzieci odbierane rodzicom o świcie. I ludzie, którzy nie mówią, że są absolwentami szkół z internatem. Mówią: jesteśmy ocaleńcami. Przetrwaliśmy. – Zniszczono cały nasz naród. Nigdyśmy się nie podnieśli. W Europie ekscytujecie się modą na Kanadę, bo patrzycie na nią przez kolorowe skarpetki naszego nowoczesnego premiera. Ale prawda mniej się nadaje do lajkowania – powiedział autorce jeden z bohaterów tej książki. Joanna Gierak-Onoszko spędziła w Kanadzie dwa lata, sprawdzając, co ukryto pod tamtejszą kulturową mozaiką. W swoim reportażu autorka kreśli obraz Kanady, który burzy nasze wyobrażenia o tym kraju. Dlaczego Kanada ściąga dziś z pomników i banknotów swoich dawnych bohaterów? Jak to możliwe, że odbierano tam dzieci rodzicom? Czyja ręka temu błogosławiła? 27 śmierci Toby’ego Obeda to reporterska opowieść o winie i pojednaniu, zbrodni bez kary i ludziach, którzy wymykają się przeznaczeniu.
W ostatniej dekadzie PRL z Polski wyjechało na stałe ok. 1,3 mln Polek i Polaków. Wśród migrujących byli azylanci stanu wojennego, uchodźcy solidarnościowi, migranci zawodowi o bardzo różnych stopniach wykształcenia i kwalifikacji. Książka opisuje perypetie, jakie napotykali, usiłując wyjechać z PRL i osiedlić się za granicą. Relacjonuje trudne doświadczenia związane z pierwszymi miesiącami i latami pobytu w obcym kraju oraz ze zdobywaniem pozycji zawodowej i stabilności materialnej. Czytelnik towarzyszy bohaterom od lat 80. do współczesności. Publikacja jest uzupełnieniem dotychczasowych badań nad emigracją ostatniej dekady PRL. Analizuje wpływ wydarzeń historycznych, takich jak upadek żelaznej kurtyny czy akcesja Polski do UE, na biografie i tożsamości emigrantów. Autorka poszukuje odpowiedzi na pytania dotyczące strategii integracyjnych polskich imigrantów i ich poczucia przynależności do kultury polskiej i obcej. Główne źródło stanowią ustne relacje emigrantów, zebrane metodą wywiadu biograficznego i pogłębionego. Książka jest próbą zastosowania podejścia interdyscyplinarnego, ponieważ łączy antropologiczne badania terenowe i pytania badawcze z elementami warsztatu historyka – krytyczną analizą źródeł zastanych.
Co się dzieje, kiedy zbiorowość próbuje zrozumieć, czym jest nowa technologia i jak może nas zmienić? Rozważmy to pytanie w odniesieniu do poszukiwań gazu łupkowego w Polsce. Jakiego rodzaju wiedza jest nam potrzebna, żeby podjąć decyzję: co zrobić z gazem łupkowym? Co dzieje się ze wspólnotą polityczną, która próbuje odpowiedzieć na te pytania? Badając te zagadnienia, autorka śledzi działania podejmowane w latach 2010–2014 w związku z poszukiwaniem gazu łupkowego w Polsce: wysiłek na rzecz budowania wiedzy o zasobie i możliwościach jego wydobycia oraz o potencjalnym oddziaływaniu prac na ludzi i przyrodę.
W tym celu książka ta wykorzystuje dorobek badań nad nauką i technologią – w tym teorii aktora-sieci – które koncentrują uwagę na momencie niepewności, czyli ekscytującym czasie powstania nowych połączeń między aktorami. Dzięki refleksji nad społecznym zarządzaniem ryzykiem, rozważą możliwości włączania szerszych grup w proces zarządzania technologią. Zestawiając ze sobą dynamikę tworzenia faktów przez instytucje państwowe, samorządy oraz społeczności lokalne, pokazuje, w jaki sposób to, co uznajemy za niezbędną wiedzę, zmienia się w zależności od warunków działania, tożsamości i interesów poszczególnych aktorów. Dlatego autorka równocześnie bada lokalne procesy budowania faktów o gazie łupkowym oraz ewolucję tożsamości i interesów zaangażowanych aktorów. Celem rozważań jest zatem pomoc w zrozumieniu dylematów współwytwarzania wiedzy o oddziaływaniu technologii, które wymagają zmiany myślenia o roli obywateli, urzędników i ekspertów.
Rozważając przypadek gazu łupkowego, autorka kieruje się ku szerszym pytaniom. Kto, w jakim momencie i w jaki sposób powinien móc zabrać głos w dyskusji o rozwijaniu możliwych opcji technologicznych o tym, co jest możliwe i właściwe? W jaki sposób instytucje państwowe mogą korzystać z zaangażowania obywateli w dyskusjach o kształcie technologii? Wreszcie, jak kształtować relacje między ekspertami z akademii, przemysłu i instytucji publicznych a obywatelami, którzy chcą mieć wpływ na wspólną przyszłość?
Opracowanie podejmuje problematykę społecznego wytwarzania przestrzeni stref podmiejskich w Polsce w kontekście procesów urbanizacji i modernizacji systemu osadniczego. Strefy podmiejskie podlegające najbardziej dynamicznym przemianom na tle miast i tradycyjnych wsi są tu rozpatrywane jako niezależna struktura społeczno-przestrzenna. Natomiast przestrzeń ujęto głównie jako konstrukt społeczny, będący odzwierciedleniem procesu rozwoju społeczno-gospodarczego i jednocześnie sposobu myślenia o świecie. Przyjęcie takiej perspektywy badawczej umożliwia znalezienie odpowiedzi na pytanie, na ile uniwersalny jest kierunek społecznych przeobrażeń stref podmiejskich w Polsce. Stanowi także cenny punkt odniesienia dla interpretowania obecnej struktury przestrzennej samej strefy i wnioskowania o dalszych kierunkach jej przekształceń.
Skala trudności, przed którymi stanęła była wyjątkowa, co wynikało z dwóch podstawowych przyczyn. Po pierwsze, podjęła się zadania pionierskiego: nikt wcześniej nie zajmował się szerzej tym tematem. Po drugie, analiza funkcjonowania tego Urzędu wymagała wybitnych kompetencji w trzech dziedzinach: wydawnictw, poligrafii i księgarstwa. Każda z nich posiada własną specyfikę, wypracowała własny, hermetyczny żargon, zestaw pojęć, których zrozumienie nie jest zadaniem łatwym. Dodatkowo taka analiza nie jest możliwa bez zapoznania ze skomplikowanym kontekstem politycznym polskiego stalinizmu oraz elementami nauki o organizacji i zarządzaniu. Dr Chamera-Nowak wywiązała się z tego zadania bardzo dobrze.
Moja ostatnia książka, za pośrednictwem której chcę się podzielić z podobnymi do mnie stworzeniami naszego wspólnego ojca prawie wszystkimi ukrytymi do tej pory i nieoczekiwanie poznanymi przeze mnie tajemnicami wewnętrznego świata człowieka.Gurdżijew napisał te słowa 6 listopada 1934 roku. Przez kilka następnych miesięcy całkowicie poświęcił się przygotowywaniu materiału do trzeciego cyklu swoich pism pod tytułem Życie jest realne tylko wtedy, gdy Ja jestem.Potem nagle, 2 kwietnia 1935, bezpowrotnie przestał pisać.Tekst zawarty w niniejszej książce to fragmentaryczny i wstępny szkic tego, co Gurdżijew zamierzał w niej przedstawić, a co miało sprzyjać pojawieniu się w myśleniu i uczuciach czytelnika prawdziwego niefantazyjnego wyobrażenia o świecie realnym.Gurdżijew zwraca się do człowieka epoki współczesnej, do człowieka w głębi niespełnionego, odczuwającego brak sensu w swoim życiu. Wskazuje mu drogę, która nie izoluje od życia, lecz przez nie biegnie; drogę, która uwzględnia wszystkie sprzeczności, wszystkie przeciwstawne siły.Georgij Iwanowicz Gurdżijew, uważany za jednego z największych mistyków XX wieku, urodził się w Armenii około 1870 roku i zmarł w Paryżu w 1949. W latach 18941912 podróżował po Azji i Bliskim Wschodzie, zgłębiając tajniki prastarych tradycji i poszukując prawdy o człowieku. W 1913 roku przeniósł się do Moskwy, a po wybuchu rewolucji bolszewickiej wyjechał na Kaukaz, potem do Konstantynopola i w końcu osiadł we Francji, gdzie w 1922 roku założył organizowany od lat Instytut Harmonijnego Rozwoju Człowieka.W 1924 roku, po ciężkim wypadku samochodowym, Gurdżijew skupił się na pracy pisarskiej, która miała objąć trzy cykle pism. Pierwszy cykl pod tytułem Opowieści Belzebuba dla wnuka ukazał się zaraz po jego śmierci. Drugi, zatytułowany Spotkania z wybitnymi ludźmi, został opublikowany dopiero kilka lat później, a trzeciego nigdy nie skończył.
Czym jest Biblia i skąd się wziął jej obecny kształt
Tajemnice apokryfów
Jak odczytywać i rozumieć Nowy Testament
Poznaj Biblię i spróbuj zrozumieć - to jedyna taka księga!
Ta książka jest znakomitym, kompleksowym przewodnikiem, dzięki któremu łatwiej zrozumiesz Biblię oraz jej nieustający wpływ na polityczne, religijne i artystyczne sfery naszego świata - a zarazem fascynującą opowieścią pełną niezwykłego piękna, tajemnic i bohaterskich historii.
Znajdziesz tu mapy, wykresy i rysunki, spostrzeżenia historyczne i kulturowe, które ożywią i uzupełnią treść poszczególnych ksiąg. Liczne komentarze, zestawienia, streszczenia i indeksy dodatkowo pozwolą na usystematyzowanie zdobytej wiedzy.
W książce:
sylwetki postaci biblijnych
czym różni się Biblia hebrajska od Biblii chrześcijan
jak interpretować kontrowersyjne fragmenty Biblii
nietuzinkowe spojrzenie na Stary Testament
O autorach
Dr Jeffrey Geoghegan - wykładowca na Wydziale Teologii Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego. Pasjonuje się historią i literaturą Bliskiego Wschodu.
Dr Michael Homan - wykładowca na Wydziale Teologii na Xavier University of Louisiana. Zajmuje się teologią, archeologią i historią antyczną. Jest żonaty, ma dwoje dzieci.
Autorami są polscy i zagraniczni badacze współczesnego Iranu, w tym spora ich część pochodzi z Iranu. W ten sposób udało się stworzyć nietuzinkowy, różnorodny oraz w dużej mierze holistyczny obraz tego państwa. Artykuły są bowiem często opisem nie tyle z zewnątrz - badacza, który przygląda się państwu i nakłada na nie swoją optykę - ile od wewnątrz, a zatem autorów mieszkających w Iranie lub się z niego wywodzących.
Z recenzji dr hab. Katarzyny Górak-Sosnowskiej
Szkoła Główna Handlowa w Warszawie
Jakie są dążenia Iranu? Co chce osiągnąć Republika Islamska w regionie? Jakie są jej motywacje, szanse i oczekiwania? Skąd wynika często diametralnie odmienna ocena zasadniczych kwestii przez irańskich decydentów i Zachód? Próba odpowiedzi na przynajmniej część z tych pytań stanowi aspirację prezentowanej książki. W tym celu poproszono wybitnych ekspertów od Iranu, by zmierzyli się z najbardziej palącymi tematami.
dr Robert Czulda
Uniwersytet Łódzki
The book presents a convincing attempt at combining contrastive analysis as applied to modern languages with a diachronic approach. The author analyses collected Polish-English cognates, referring to their Proto-Germanic and Proto-Slavic forms, and goes on to explain their relationship at the level of Proto-IndoEuropean. He investigates their similarities and disparities thoroughly, while illuminating the phonological, morphological and semantic processes that occurred in the development of the languages under comparison or in their prehistories.Dr Mikolaj Rychlo has elaborated convincing methodological criteria for researching Polish-English cognates, which he skilfully develops, discussing not only evident and probable cases, but also controversial and difficult ones. The work under review is innovative both for methodological reasons and also by virtue of the author's approach to the issue of a Polish-English linguistic affinity. I recommend the study as being a major scientific contribution to the fields of contrastive and diachronic research.prof. dr hab. Krzysztof Tomasz Witczak
Jeśli przyjrzymy się losom kobiet–naukowców w tamtych czasach, to okaże się, że zawsze musiały mieć wsparcie mężczyzny: ojca, męża, brata, profesora. (Hélene Langevin-Joliot)
Dopuszczenie kobiet do szkół wyższych, do którego w szerszym zakresie doszło dopiero na przełomie XIX i XX wieku, sprawiło, że stopniowo coraz więcej z nich zaczęło zajmować się badaniami, także w zakresie nauk matematyczno-przyrodniczych – do tej pory wyłącznej domenie mężczyzn.
Mimo dopuszczania kobiet do studiów wyższych dalsze dzieje ich naukowych karier jeszcze długo były niepewne, jeśli nie wspierało ich męskie ramię – jakiegoś uznanego (i najlepiej zakochanego w przyszłej uczonej) naukowca.
Autor niniejszej książki opowiada w dziesięciu rozdziałach o dziesięciu kobietach, które albo zdobyły samodzielne i znaczące miejsce w dziejach nauk ścisłych (np. Maria Skłodowska-Curie i jej córka Irene Joliot-Curie), albo odegrały ważną rolę w życiu i działalności swoich partnerów – wybitnych uczonych (np. Mileva, żona Alberta Einsteina).
Jedne są bardziej znane, inne mniej. Obok Marii Skłodowskiej-Curie, Irene Joliot-Curie i Milevy Einstein są to: Clara Immerwahr-Haber, Harriet Brooks, Lise Meitner, Marietta Blau, Ida Tacke-Noddack, Maria Goeppert-Mayer oraz Chien-Shiung Wu.
Monografia stanowi zwieńczenie długofalowego procesu badawczego, realizowanego przez autorkę, nad modą i jej funkcjonowaniem we współczesnym społeczeństwie polskim. W opracowaniu zaprezentowano i omówiono najważniejsze koncepcje, teorie, definicje związane z modą, pozwalające na prześledzenie zmian związanych z rozszerzeniem definiowania mody poprzez kontekst konsumencki, a nie tylko strukturalny. Wyniki badań świadczą o tym, że moda często stanowi zasadniczy aspekt życia, w wielu przypadkach można nawet mówić o jej dominującej roli i podporządkowywaniu jej różnych sytuacji życia codziennego. Niekiedy podążanie za trendami stanowi „być albo nie być” w grupie (pełnione funkcje zawodowe, towarzyskie). Moda może być także rozumiana i postrzegana w kategorii komunikatu odnoszącego się do statusu społecznego i materialnego, a także kreowania swojej tożsamości oraz wywierania wrażenia poprzez ubiór na innych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?