W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Czy nauka z niechęcią odwraca się od zespojenia z teologią?W każdym razie nie może zadowolić się ani konkordyzmem, ani dyskordyzmem. Brakującym ogniwem, jak uważa Dominique Lambert, może być tylko filozofia. W matematyce, astrofizyce, ewolucjonizmie, biologii i w innych dyscyplinach dokonywane są wybory wskazujące na potrzebę hermeneutyki przyrody i ładunku etycznego nauki. Otwiera się perspektywa, w której kwestia teologii przybiera nowy kształt. Na podstawie analizy zdarzeń znaczących drogę od Soboru Watykańskiego I do encykliki Fides et ratio autor przedstawia teologię Stworzenia jako teologię współtworzenia. W czasach ponownego oczarowania nauką proponuje ogląd oddający należne miejsce stwarzaniu przez człowieka i Stworzeniu Boskiemu.Szacunek dla nauki nie idzie dla mnie w parze z jakimś rodzajem dymisji na płaszczyźnie wiary. Otwarcie nie oznacza w żadnym razie teologicznej rezygnacji. Ta książka opiera się na nadziei, że możliwy jest dialog, który nie okalecza ani prawdy naukowej, ani prawdy teologicznej. Wierzący naukowiec nie musi więc chować swojej wiary do kieszeni, gdy używa myśli. Przeciwnie, lepiej dla niego, jeśli w trosce o prawdę będzie oddalał się od postaw polegających na tym, że dla uniknięcia dyskusji lub z pobudek czysto demagogicznych próbuje się zacierać istotne kwestie wiary, aby trzymać fason przed naukowcami ateistycznymi lub agnostycznymi. Z mojego punktu widzenia lepiej więc wyłożyć karty na stół i, w duchu tolerancji i gotowości do słuchania, zaświadczać o swojej wierze i oddawać jej rację, choćby oznaczałoby to konieczność odebrania krytyki, trafnej lub nie, ze strony uczonych niepodzielających tych samych przekonań. (Autor)Dominique Lambert profesor filozofii nauki na Uniwersytecie w Namur, członek Belgijskiej Akademii Królewskiej. W obszarze jego zainteresowań znajdują się zagadnienia dotyczące korelacji pomiędzy światem nauki i teologii, kosmologii, biologii, historii kosmologii. Jest laureatem nagród Fundacji Georgesa Lemaitre'a oraz Europejskiego Towarzystwa Badań nad Nauką i Teologią.
Zestaw głębokich rozważań duchowych na każdy dzień roku, które pomogą ci zadbać o swoją duszę. Poręczny format i czytelna czcionka sprawiają że Wiara z nadzieją na miłość może nam zawsze towarzyszyć w naszej codziennej wędrówce.
Każdy lubi odpoczywać, świętować, bawić się i spędzać czas z bliskimi. Niedziele i święta są wspaniałym prezentem, który podarował nam Pan Bóg.
Ta książka to wartościowa pomoc dla rodziców i katechetów. Podpowiada, jak pomóc dzieciom pięknie przeżywać niedziele i dni świąteczne.
Zamieszczone w niej czytania niedzielne i z uroczystości roku liturgicznego B, rysunki do kolorowania, zabawy i quizy sprawią, że wspólne świętowanie stanie się jeszcze piękniejsze.
Odbiorcy:
– każdy, kto chce świadomie i pięknie przeżywać niedziele i święta
– dzieci, rodzice i katecheci
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?
– znajdziemy na jej kartach czytania niedzielne i z uroczystości, rysunki do kolorowania, zadania i quizy
– to wspaniała pomoc dla rodziców i katechetów
– podpowiada, jak mądrze i radośnie przeżywać niedziele i święta
– to pomysłowy dziecięcy lekcjonarz na rok liturgiczny B.
Johannes Staemmler (1860-1946), jeden z najbardziej znanych i aktywnych duchownych ewangelickich w Wielkopolsce na przełomie XIX i XX wieku. Urodził się w miejscowości Duszniki, a podczas siedmiu lat nauki w gimnazjum w Sulechowie zetknął się z wieloma postaciami, które w kolejnych latach odegrały istotną rolę w dziejach Niemiec i Polski. Wspomnienia z okresu studiów w Marburgu, Lipsku i Berlinie przynoszą ciekawe opisy życia uniwersyteckiego XIX wieku, zwłaszcza funkcjonowania korporacji studenckich. Nie mniej fascynujący był kilkumiesięczny pobyt Staemmlera w charakterze prywatnego nauczyciela w majątku niemieckiej rodziny szlacheckiej w Kurlandii w carskiej Rosji (obecnie Łotwa) oraz pierwsze lata pracy jako pastora w wiejskiej parafii w Dusznikach. Kolejne etapy kariery autora wspomnień to pełnienie urzędu pastora w Bydgoszczy, w Gnieźnie oraz od 1904 roku w Poznaniu, gdzie był proboszczem, superintendentem oraz w latach 1916-1930 radcą miejscowego konsystorza. Jako wysoki urzędnik kościelny doskonale orientował się i podejmował decyzje w sprawach protestantyzmu w całej prowincji poznańskiej, utrzymywał też liczne kontakty w kręgach kościelnych i urzędniczych zarówno w Rzeszy Niemieckiej, jak i w Polsce. Świadectwem ogromnej roli, jaką odgrywały rodziny pastorów w kształceniu niemieckich elit, są kariery dzieci i wnuków Staemmlera: jeden z synów był profesorem medycyny, rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego (1938-1942), inny działaczem tak zwanego Kościoła wyznającego w Niemczech, opozycyjnego wobec Trzeciej Rzeszy, a jeszcze inny dyrektorem szpitala w Bydgoszczy. Najbardziej znany był w Polsce jeden z wnuków Staemmlera, urodzony w 1921 roku w Bydgoszczy Klaus Staemmler (zm. 1999 w Mnster), tłumacz literatury polskiej wydawanej w RFN, autor przekładów na język niemiecki dzieł między innymi Jarosława Iwaszkiewicza, Zbigniewa Herberta i Stanisława Lema, doktor honoris causa UAM (1992).
Książka stanowi pierwszy polski przekład mistrzowskiego dzieła jednego z najwybitniejszych przedstawicieli rzymskiej szkoły teologicznej i ruchu odnowy tomistycznej, jezuity kardynała Louisa Billota (1846-1931).Lektura dzieła Tradycja kontra modernizm kardynała Louisa Billota to uczta dla intelektu spragnionego przejrzystych wywodów i czystej katolickiej prawdy. Styl francuskiego teologa, doskonale oddany w polskim przekładzie Marcina Beściaka, jest niezwykle przystępny jak na dzieło tej kategorii. Widać w nim geniusz oraz tradycję jezuickiej pedagogiki, łączącej erudycję z prostotą wypowiedzi. (...) Kardynał Billot, znakomity przedstawiciel rzymskiej szkoły teologicznej i odnowy tomistycznej, napisał swe dzieło w formie thrillera teologicznego: po przedstawieniu katolickiego pojęcia Tradycji i bezlitosnej krytyce historycznej metody badań, autor postanowił w ostatnim rozdziale oddać głos samej herezji modernizmu. Można powiedzieć, że synteza jezuity genialnie wyraziła pozory wewnętrznej spójności tego błędnego systemu. Modernizm przedstawiony jest więc zarazem jako absurdalny, ale jednocześnie przerażający. Absurdalny, ponieważ autor wykazał w pierwszych rozdziałach niedorzeczność modernistycznych założeń, metod i konkluzji. Przerażający, dla tego, że rzymski teolog doskonale wcielił się w rolę narratora-modernisty,wykazując powab logicznej spójności wewnątrz absurdalnej teorii.
Książka poświęcona życiu i twórczości „polskiego Tertuliana”, jak nazywa Tadeusza Żychiewicza jej autor, powstała na podstawie archiwaliów należących do rodziny Żychiewiczów (rękopisów Tadeusza Żychiewicza, listów, rodzinnych pamiątek, fotografii), a także wywiadów z żoną Żychiewicza, Teresą Witkowską - Żychiewicz, publicystami Tygodnika Powszechnego - Jerzym Turowiczem, ks. Andrzejem Bardeckim, Zofią Morstinową, Józefą Henenelową, Andrzejem Szostkiewiczem. Nie dokumentuje ona ani nie relacjonuje życie i zawartą w bogatej spuściźnie teologicznej czy publicystycznej, twórczość tego wybitnego świeckiego teologa jakim był Żychiewicz. Autor stara się iść śladami Żychiewicza - od jego dzieciństwa, poprzez lata twórczości, aż po tyniecki cmentarz, gdzie spoczął Tadeusz Żychiewicz - by zostawić wyraźny ślad własnej refleksji, wrażliwości a także fascynacji twórczością i osobą wybitnego pisarza i apologety. Wypływa to z fascynacji stylem Żychiewicza i teologią jego medytacji biblijnych.
Autor odkrywa przed czytelnikiem kolejne etapy twórczości krakowskiego publicysty od poszukiwania twórczej drogi, poprzez całą epistolografię, medytację Biblii, hagiografię - jakże inną od klasycznych, zawierającą świętych „kanonizowanych” przez Żychiewicza - po apologię moralnego niepokoju. A wszystko to po to, by pokazać żychiewiczowskie poszukiwanie Kościoła idealnego.
Swoista triada „sztuka - religia - apologia” stanowi, zdaniem autora książki, pewną „stałą” całej twórczości Żychiewicza i na niej oparta jest jego narracja, którą snuje w biografii Żychiewicza. Obok, jakże dokładnej analizy twórczości „polskiego Tertuliana”, książka zawiera czasem bardzo intymne tropy z życia osobistego pisarza, które znajduje także swoje odzwierciedlenie w jego prywatnej epistolografii zamkniętej w szufladzie biurka.
Polowanie na Matkę"" to opowieść o odwiecznej walce zła z dobrem. O sile polskiej tożsamości, która sprawia, że naród jest nie do pokonania. O źródle, z którego czerpie swą moc. Ta książka, to przepis na niezłomność.Publikacja to żywy, chwilami sensacyjny reportaż historyczny, którego centralnym punktem jest Jasna Góra. Oprócz relacji ostatnich żyjących świadków i uczestników wydarzeń, które wpłynęły na losy Polski i Europy, składają się na niego także dokumenty z archiwum IPN oraz liczne fotografie.
Ta książka jest dla ludzi myślących. I ciekawych, co myślą inni. Dla takich, którzy chcą posłuchać innych, bo wiedzą, że od nich czegoś się dowiedzą. I zapoznają się z ciekawymi poglądami, nawet gdy się z nimi nie zgadzają do końca. Autor lubi rozmawiać z ludźmi. I wie, że rozmowa to przede wszystkim dialog. Gdy jeden na drugiego potrafi spojrzeć jego własnymi oczyma. O czym są te rozmowy? O teatrze, Kościele, filozofii, archeologii, literaturze i o Lublinie. O ludziach z krwi i kości, ale też o bluźnierstwie i wielkich twórcach polskiej kultury. Iskrzą te rozmowy humorem, ale są też lekcje humanistyki. Są także, a może głównie, o sposobie myślenia i tworzenia. Są bardzo osobiste i w tym ich wielka siła autentyzmu. Mówią o środowisku, a kontekstem jest miasto z jego stale tworzącą się legendą. Świat trzeba dokończyć - tytuł to przenośnia, ktoś powie, że inteligenckie zadanie. A ja słyszę w tym niedokończony projekt Boga, który człowieka prosił o kontynuację. I o tym także jest ta książka.
Tomasz Dostatni OP
Kościół jest lilią wśród cierni, jak trafnie powiedział św. Augustyn. W prezentowanych szkicach zamierzamy to pokazać. Kościół jest wspaniałym darem Bożym, który żyje w nas, wierzących, w nas zakwita i w nas przynosi owoce.Bycie w Kościele i uczestniczenie w jego misji jest niewątpliwie wyzwaniem, a nawet ciężarem, ale kto przyjmie obecne w nim przesłanie i jego cele, ten na pewno ożyje duchowo i dostrzeże, że jest członkiem czegoś niezwykle doniosłego. Może pomogą w tym niniejsze szkice.Z Wprowadzenia do książki
Charyzmatyczny lider, ceniony psychoterapeuta i organizator ogromnych konferencji charyzmatycznych w niezwykle osobistym wywiadzie opowiada o swoim nawróceniu, wyjściu z uzależnienia od narkotyków i codziennej pracy na rzecz królestwa Bożego. Dzieli się doświadczeniem w prowadzeniu wspólnoty, a także przejmującym świadectwem człowieka, który przeżywszy upadek, podniósł się i radykalnie zmienił swoje życie. Mówi wprost o swoim przekonaniu, że emocje są nieodłączną częścią wiary, bo to dzięki nim Kościół podążający za przykładem Jezusa Chrystusa i natchniony Duchem Świętym jest wciąż żywy i dynamicznie się rozwija.Przeczytaj tę poruszającą rozmowę i dowiedz się, co Krzysztof Demczuk sądzi o:wpływie wiary w Bożą moc na uwolnienie człowieka od tego, co go niszczy i zniewala;roli ruchów charyzmatycznych w misji Kościoła katolickiego;powołaniu do bycia liderem i nauczycielem;zasadach funkcjonowania wspólnot religijnych;współpracy z przedstawicielami innych wyznań w dziele głoszenia Ewangelii;pracy nad sobą i uczniostwie na drodze duchowego wzrostu;ieniądzach w życiu chrześcijanina;psychoterapii jako sposobie leczenia duszy człowieka wierzącego;wychowaniu dzieci do wiary i dawania świadectwa;przyszłości Kościoła i bliskości ponownego przyjścia Chrystusa.Krzysztof Demczuk lider działającej w Jaworznie wspólnoty Metanoia, prezes związanej z nią fundacji Aplica; doświadczony psychoterapeuta, pomagający m.in. osobom uzależnionym; pedagog i autor programów profilaktycznych dla młodzieży; trener w Szkole Liderów i organizator cyklu konferencji Strefa Zero. Prywatnie mąż Uli i tata Noemi, Samuela oraz Dawida.
Moc Tradycji tkwi w nas znacznie głębiej, niż przypuszczamy – nawet nie wiemy, jak głęboko, jakie węzły między substancją duszy a Tradycją zawiązały się przez tysiąclecia. Bóg nas tu postawił – i tu powinniśmy stać. Skąd przekonanie, że możemy znaleźć lepsze dla siebie miejsce? Czy to nie aby tylko zgubna, indywidualistyczna pycha oraz bezrefleksyjny pęd do nowości (będący, jak sądzę, instynktowną niejako reakcją na zagubienie wobec wszechobecnego nadmiaru) podpuszczają nas do niepotrzebnej duchowej ruchliwości? Nie przekroczymy tego, co nas ukształtowało w każdym słowie – a więc też w każdej myśli. Jesteśmy stąd, spod tych Niebios – i nigdy nie będziemy skądinąd. Mnich nie powinien opuszczać swej celi, a człowiek każdy – Tradycji.
Bartosz Jastrzębski (1976) – doktor habilitowany kulturoznawstwa, pisarz, filozof, etyk, wykłada w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Interesuje się pograniczem filozofii, antropologii i literatury, a także historią oraz poszukiwaniami duchowymi i religijnymi. W 2012 roku otrzymał Nagrodę im. Beaty Pawlak za książkę Krasnojarsk zero (wraz z Jędrzejem Morawieckim). W 2014 roku ukazała się jego książka poświęcona współczesnemu szamanizmowi: Współcześni szamani buriaccy w przestrzeni miejskiej Ułan Ude. W 2015 roku opublikował tom esejów Ostatnie Królestwo. Szkice teologiczno-polityczne, za który uhonorowano go nagrodą Feniks. Obecnie zajmuje się przede wszystkim konserwatywną myślą społeczno-polityczną i jej związkami z teologią oraz filozofią religii
Papież Franciszek podpisał 26 września 2017 dekret o heroiczności cnót i tym samym formalnie zakończył się proces beatyfikacyjny o. Serafina Kaszuby. Odtąd przysługuje mu tytuł Czcigodny Sługa Boży. Do beatyfikacji potrzebny jest jeszcze cud.
Historia zakonnika, który po 1945 roku pozostał w Związku Radzieckim, aby prowadzić tajne duszpasterstwo na rozległych obszarach Ukrainy, Kazachstanu i Syberii. Był ścigany przez policję, szkalowany w gazetach, aresztowany i zamknięty w zakładzie dla nieuleczalnie chorych, z którego uciekł. Zmarł we Lwowie w 1977 roku. Książka oparta jest na dokumentach archiwalnych i z procesu beatyfikacyjnego, zawiera dokumenty nigdy dotąd niepublikowane. Autor - o. Ryszard Modelski OFMCap - zajmuje się procesem beatyfikacyjnym ojca Serafina Kaszuby w Rzymie z ramienia prowincji krakowskiej.
Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła. Teksty arcybiskupa Grzegorza Rysia to Ewangelia głoszona z mocą. Budzą wiarę. Dodają nadziei. Pomagają doświadczyć miłości Boga. W czym tkwi ich siła? W Słowie Bożym, które nie jest przysłonięte efektowną retoryką czy próbami udowodnienia czegokolwiek. Autor po prostu nie przeszkadza Ewangelii, której mocy sam doświadcza. Zapraszam we wspólną podróż po Biblii abp Grzegorz Ryś Abp Grzegorz Ryś – arcybiskup metropolita łódzki nominat, w latach 2011-2017 biskup pomocniczy archidiecezji krakowskiej. Znany z nieustannego głoszenia Ewangelii w każdym miejscu i czasie. Przewodniczący Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji KEP. Zaangażowany w dialog ekumeniczny i międzyreligijny. Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie historii. Autor wielu bestsellerów.
Często nam się wydaje, że szczęście przywołuje wdzięczność. W rzeczywistości jest odwrotnie, to wdzięczność buduje szczęście, co potwierdzają liczne badania naukowe psychologii pozytywnej. Dlatego praktykowanie wdzięczności jawi się jako doskonałe lekarstwo na współczesne problemy człowieka, takie jak: brak radości życia, chroniczne narzekanie czy niezadowolenie. Cztery okna wdzięczności to oryginalna koncepcja ukazująca potencjał ludzkiej pozytywności, która rozpoznaje dar codzienności, widzi sens porażek oraz docenia duchowość. Pomaga odkryć istniejące w każdym z nas zasoby dobra, podpowiada, jak w pełni przeżywać radość.
Choć współczesna filozofia zdaje się być coraz mniej zainteresowana problemem istnienia Boga, a wśród zawodowych filozofów przeważają ateiści, racjonalna refleksja nad podstawami wiary wciąż pozostaje w centrum filozoficznych sporów i dociekań. Autor, profesor katolickiego uniwersytetu w Notre Dame (Indiana, USA), rozmawia z 12 wybitnymi filozofami, wśród których oprócz chrześcijan są też wyznawcy innych religii, a także agnostycy i ateiści. Jakie są źródła wiary lub jej braku we współczesnym świecie? Czy możemy zrozumieć i docenić odmienną od naszej tradycję religijną? Czy wiara da się pogodzić z teorią ewolucji? Czy istnieje sprzeczność między religią a naukową kosmologią? Czy istnieją jakieś racjonalne argumenty na rzecz ateizmu? Zawarte w rozmowach filozofów próby odpowiedzi na te pytania pozwolą czytelnikom lepiej zrozumieć, czym jest wiara w świetle czysto racjonalnej refleksji.
Przyjmuje się, że ogłoszenie 95 tez przez Marcina Lutra dało początek Reformacji. Wygłoszone tezy trafiły w nerw czasu, jakim było pragnienie reformy Kościoła. Nie można ich demonizować, gdyż nawiązywały do akademickiego obyczaju prowadzenia dysput naukowych. 500 lat po ich ogłoszeniu warto na nowo podjąć akademicką dyskusję z tezami Lutra. Ponieważ po raz pierwszy okrągła rocznica Reformacji będzie obchodzona ekumenicznie, dlatego ekumenicznie, z pomocą dokumentów będących owocem luterańsko katolickich dialogów, trzeba podejść do Lutrowych tez.
Autorzy "Modlitwy Celtów" dokonali tego, co wydawało się nieosiągalne - uchwycili prawdziwego ducha celtyckiego chrześcijaństwa. Znaleźli most łączący stare i nowe, potrafili tak jak mnisi Irlandii, Walii i Szkocji dostrzec w pogańskich symbolach zapowiedź Dobrej Nowiny. Zapraszają Czytelnika do wyruszenia w niezwykłą podróż, poznania dziejów chrześcijaństwa, wiary ludzi, którzy już dawno odeszli... Pozwala odkryć na nowo czym jest wiara radosna, bezwarunkowa i kreatywna oraz "miłość aniołów", wiatr, który "wspomaga od pleców" i „błogosławieństwo wielkich deszczy".
Książka zawiera bogaty zbiór pięknych modlitw i poezji, a jedna piękniejsza od drugiej. Są one żywym świadectwem niesamowicie głębokiej wiary – nie tylko teoretycznej ale naprawdę głęboko przeżywanej, która cechowała dawny Kościół celtycki bogaty w wielkie duchowe doświadczenie. Przebija z nich miłość do Boga, zaufanie do Niego i radość życia. Jest w nich podziw dla Boga i wspaniałych jego dzieł – pochylenie się nad człowiekiem i zadziwienie nad pięknem świata.
Obchody Milenium Chrztu Polski w Diecezji Łódzkiej w latach 19661967, którym towarzyszyły konkurencyjne obchody państwowe Tysiąclecia Państwa Polskiego, to intrygujący i mało znany temat. Kościelne uroczystości centralne odbywały się w 1966 roku, a główne uroczystości na obszarze Diecezji Łódzkiej w czerwcu 1967 roku w Łodzi i w pobliskim Tumie. Nie zostały one dotąd szerzej opisane, dlatego celem tej książki jest wypełnienie istotnej luki w historii.W pracy zostały omówione dzieje diecezji, cele Wielkiej Nowenny, przygotowania Łódzkiej Kurii Biskupiej do obchodów milenijnych, przebieg uroczystości dekanalnych i regionalnych (np. w Łasku, Piotrkowie Trybunalskim i Tomaszowie Mazowieckim). Ponadto opisano finalne obchody diecezjalne w Łodzi i Tumie w czerwcu 1967 roku z udziałem prymasa Stefana Wyszyńskiego i kardynała-nominata Karola Wojtyły oraz pozostałych członków Episkopatu Polski, dziesiątek tysięcy wiernych z całego kraju. Łódzko-tumskie uroczystości miały szczególne znaczenie dla polskiego Kościoła, gdyż jednocześnie zainicjowały jego wejście w nowe Tysiąclecie chrześcijaństwa w Polsce.W książce zostały wykorzystane materiały archiwalne pochodzące, m.in. z Archiwum Państwowego w Łodzi, Archiwum Archidiecezji Łódzkiej, Archiwum Akt Nowych w Warszawie oraz Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej.
Ojciec Faustyn Míguez – pijar, naukowiec, założyciel Zgromadzenia Córek Boskiej Pasterki, szczególnie zatroskany o edukację i wychowanie dziewcząt. Kanonizacja ojca Mígueza to znakomita okazja, by przypomnieć sobie postać tego świętego wychowawcy i wiernego ucznia św. Józefa Kalasancjusza.
Mimo że od śmierci ojca Faustyna upłynęło już niemal 100 lat, jego życie jest wciąż aktualnym i inspirującym wzorem dla kolejnych pokoleń duszpasterzy, wychowawców i nauczycieli. Jako wybitny przyrodnik i dydaktyk uczy dzisiejszych pedagogów tego, że wierność naukowej rzetelności i uczciwości, uzupełniona troską o wszechstronny rozwój duchowy wychowanków oraz służbą bliźniemu, to najlepszy program nauczania i formacji. Przykład życia świętego ojca Faustyna inspiruje wychowawców do własnych poszukiwań i starań o ciągłe poszerzanie swojej wiedzy oraz umiejętności, by móc jak najlepiej oddać się misji nauczania i wychowywania młodych ludzi w duchu miłości do Boga i człowieka.
Trzecia część serii Psychologia Pozytywna i Wiara: ,,W świetle cienia. Trudności w drodze do szczęścia"" o. Piotra KwiatkaKsiążka mówi o tym co nam się w życiu nie udało i co można z tym zrobić.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
