W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Cztery miesiące po tym, jak zacząłem pisać tę książkę wykryto u mnie guza mózgu o średnicy 4,2 cm. Nagle wszystko, co dotychczas napisałem nabrało innego wymiaru. Musiałem na nowo spojrzeć na napisane dotychczas 80 stron z perspektywy człowieka, który toczy bitwę o swoje życie i uzdrowienie, a nie kogoś, kto w przeszłości doświadczył Bożego działania i widział ludzi uzdrowionych mocą Bożą. Guz zdiagnozowano u mnie w chwili, gdy zaczynałem opisywać "3 krok w drodze do uzdrowienia". Kiedy sam spojrzałem śmierci w oczy, okazało się, że pierwsza bitwa, którą musiałem zwyciężyć to bitwa w umyśle. Musiałem pokonać własne myśli, by stanąć na Bożych obietnicach i zacząć naprawdę walczyć o swoje zdrowie.
Książkę tę nie pisze jako badacz teologii uzdrowienia, ale jako człowiek, który doświadczył Bożej pomocy i pragnie, by inny którzy przechodzą przez "ciemną dolinę", mogli z niej wyjść zwycięsko i poznać Chrystusa jako Wielkiego Lekarza.
Książka "Dlaczego Bóg uzdrawia tylko niektórych ludzi?" nie tylko pomaga znaleźć odpowiedź na pytanie: "Dlaczego niektórzy nie są uzdrowienia pomimo wiary?", ale również "Jak przyjąć uzdrowienia?" To praktyczny podręcznik, który pomoże Ci zrozumieć Biblijne zasady rządzące uzdrowieniem. Czytając ją zostaniesz zainspirowany, zbudowany i zachęcony, by ruszyć we własną podróż w kierunku Bożego uzdrowienia.
Bożą wolą jest uzdrowienia każdego człowieka - co o tym myślisz?
Tomasz Kmiecik jest założycielem i pastorem Kościoła Hossanna w Częstochowie. Od ponad 22 lat służy kościołowi jako kaznodzieja i ewangelista, dając inspirację, zachętę i wiarę. Jest inicjatorem i pionierem wielu działań służących rozwojowi i przemianom kościoła w Polsce.
Wraz z żoną Joanną są również założycielami i prezesami organizacji non-profit Fundacji Pomocy kobietom Eurohelp. Tomasz jest ojcem trójki dorosłych dzieci Szymona, Ani i Sary oraz zakochanym dziadkiem.
Jak i dlaczego doszło do upadku chrześcijaństwa w znacznej części Zachodu?
To jedno z bardziej nurtujących pytań współczesnego świata, nad którym pochylało się wielu uczonych i myślicieli. Według klasycznej opinii Zachód doświadczył upadku religijności, po którym nastąpił kryzys rodziny.
Mary Eberstadt, wnikliwy obserwator i krytyk naszej kultury, wskazuje, że nie tylko upadek religijności pogłębia kryzys rodziny, ale również kryzys rodzin osłabia chrześcijaństwo. Swoją tezę opiera na imponującym wachlarzu danych, począwszy od fascynujących historycznych faktów dotyczących upadku rodziny w przedrewolucyjnej Francji po współczesną kulturę popularną w Stanach i w Europie. Proponuje nowatorski sposób rozumienia przyczyn upadku religii i rodziny, ich wzajemnego na siebie oddziaływania. Jednocześnie przypomina, że proces ten generuje poważne skutki obywatelskie, społeczne, ekonomiczne i inne.
Książka Mary Eberstadt skierowana jest do agnostyków i wierzących, ateistów i żadnych z powyższych, ponieważ pokazuje, że proces sekularyzacji nikomu nie powinien być obojętny.
====================================
Książka Mary Eberstadt jest godnym uwagi przyczynkiem do zrozumienia zjawiska sekularyzacji Zachodu, która szczególne postępy poczyniła począwszy od drugiej połowy XIX wieku. Jest to próba analizy zjawiska ograniczająca się do tzw. Zachodu, a więc Europy i Ameryki Północnej. Dotyczy ona przede wszystkim chrześcijaństwa, które w przeważającym stopniu kształtowało społeczeństwa tego obszaru kulturowego.
Autorka dokonuje swojej analizy zjawiska sekularyzacji Zachodu z pozycji krytyka kultury. Odwołuje się w niej do imponującej ilości prac naukowców różnych dziedzin, przede wszystkim socjologów, historyków, badaczy kultury oraz filozofów. Swoją książkę kieruje jednak do szerokiego grona odbiorców, dlatego stara się, aby zawarte w niej treści zostały podane w możliwie najbardziej przystępny sposób odbiegający od skomplikowanych naukowych traktatów.
Eberstadt przyznaje, że jest praktykującą katoliczką. Stara się jednak pisać tak, aby trafić także do agnostyków i ateistów. Ukazuje to najlepiej konkluzja książki, w której autorka podejmuję próbę ukazania ludziom obojętnym religijnie i niewierzącym dlaczego kurczenie się chrześcijaństwa w społeczeństwach współczesnego Zachodu jest negatywnym zjawiskiem także dla nich.
Główną tezą książki jest ukazanie kryzysu rodziny jako znaczącej przyczyny kryzysu chrześcijaństwa w społeczeństwach zachodnich. Autorka zauważa, że "czynnikowi rodzinnemu" nie poświęca się w dotychczasowych próbach wyjaśnienia sekularyzacji dostatecznej uwagi. Jeśli jest on w ogóle przywoływany, to raczej jako skutek zanikania religii, aniżeli jego przyczyna. Przy tym tezy autorki nie należy rozumieć jako prostego twierdzenia, że przyczyną sekularyzacji Zachodu jest kryzys rodziny. Próbuje ona raczej wskazać na to, że między kryzysem rodziny a rozkładem chrześcijaństwa na Zachodzie istnieje ścisła relacja przebiegająca w obie strony. Eberstadt posługuje się tutaj obrazem podwójnej helisy DNA, do której można porównać związek zachodzący między rodziną i chrześcijaństwem. Wpływają one na siebie wzajemnie tak, że osłabienie jednego wpływa negatywnie na drugie i na odwrót. (fragment recenzji dr M. Baran SJ)
Czym jest teologia? Czy o wierze, naszej osobistej, miłosnej relacji z Bogiem można mówić w sposób naukowy? Czy nasze zaangażowanie w relację z Bogiem uniemożliwia nam, jako jej uczestnikom, dotarcie do prawdy o tej relacji? Czy nasz wybór wiary da się uzasadnić racjonalnie, używając rzeczowych argumentów? A może tylko ktoś stojący z zewnątrz, niezaangażowany obserwator jest w stanie dotrzeć do obiektywnej prawdy? Czy w ogóle istnieją niezaangażowani obserwatorzy? To tylko niektóre z pytań, z którymi mierzy się w tej książce wybitny niemiecki teolog, Jürgen Werbick. Pytania jakże dziś aktualne, i jakże trudne, nigdy bowiem w dziejach nauka nie była tak mocno obecna w naszym postrzeganiu rzeczywistości jak dziś.
Jürgen Werbick - ur. 1946. Doktorat z teologii w roku 1973. W roku 1981 habilitował się w Monachium i został wykładowcą teologii fundamentalnej i teologii ekumenicznej. W latach 1981-1994 profesor teologii systematycznej na Uniwersytecie w Siegen. W latach 1994-2011 profesor teologii fundamentalnej na Uniwersytecie w Münster. Od roku 2011 na emeryturze. Autor licznych publikacji, m.in.: Den Glauben verantworten (2005; 3. wydanie, nowa redakcja); Gott verbindlich (2007); Grundfragen der Ekklesiologie (2009).
Poruszające rozważania, które przypominają sens pielgrzymowania wiary, bo jak pisze autor, tylko pielgrzymując, chrześcijanin nie traci z oczu Jezusa.
„KIEDY PISZĘ O ZASKOCZENIU WIARĄ, TO MYŚLĘ O ZASKOCZENIU JEJ OSOBOWYM WYMIAREM SPOTKANIA” – mówi ojciec Maciej Biskup. W swej książce rozważa naukę Jezusa – zawartą w zapowiedziach pielgrzymki do Jerozolimy – na którą Jego uczniowie odpowiedzieli szemraniem, z wiarą zaś przyjęli ją ludzie z peryferii, żyjący na obrzeżach Izraela. Jako dzieci Kościoła nie możemy ulec pokusie zamknięcia się w twierdzy, która da nam święty spokój. Miłość nie boi się wychodzić do tego, co inne i obce. […] Jesteśmy posłani – „Idźcie w pokoju Chrystusa” – aby, porwani przez Jego Ducha, wybiec ze znakiem błogosławieństwa, które otrzymaliśmy, tam gdzie jeszcze nie zgromadził się Kościół.
Ruchy neopogańskie odwołują się do przedchrześcijańskich wierzeń Europy. Ich początek można odnaleźć w XVIII wieku, choć myśl o restauracji starych wierzeń pojawiła się już w IV wieku u cesarza Juliana Apostaty. Wspólną cechą ruchów neopogańskich jest kontestacja chrześcijaństwa. Wierzenia charakteryzują się antydogmatyzmem i niejednokrotnie eklektyzmem. Duży nacisk większość neopogan kładzie na powiązanie religii z etnicznością. Ruchy neopogańskie mają nie tylko religijny wymiar, lecz także odnoszą się do rzeczywistości społeczno - politycznej. Dążenie do renesansu starych wierzeń nie zawsze jest możliwe w oparciu o zachowane źródła historyczne (archeologiczne i pisemne), stąd neopoganizm jest żywym ruchem poszukującym swej tożsamości.
Bogato ilustrowana, w najnowszym, współczesnym przekładzie, z transliteracjami oraz komentarzem halachicznym, który umożliwia prawidłowe odprawienie Sederu.
Hagada to najważniejsza książka żydowskiego święta Pesach.
Tora nakazuje, aby w noc święta Pesach podczas Sederu opowiadać o wyjściu z niewoli egipskiej, o wszystkich szczegółach, cudach i następstwach tego wydarzenia.
„Noc sederowa różni się od wszystkich innych nocy. Słowo seder oznacza ‘porządek’ i zostało wybrane na określenie porządku obrzędów, które wypełniamy tej nocy – każdy szczegół Sederu odzwierciedla jakiś aspekt wyjścia z Egiptu, a każdy detal ma swój cel i znaczenie.”
Istnieje jeszcze jedno wyjaśnienie słowa seder: ta noc uświadamia, że porządek spełnienia przykazań w ciągu całego roku jest uzależniony od faktu wyjścia z Egiptu, gdyż wyjście z Egiptu było nieodzowne do dania Tory, i nawet w dziesięciu przykazaniach Bóg określa Siebie „Ja jestem twój Bóg, który wywiodłem cię z ziemi egipskiej”.
Karaimi, chociaż stanowili bardzo nieliczną grupę etniczno-religijną zamieszkałą na terenie dawnej Rzeczypospolitej, a także w Polsce międzywojennej, wzbudzali od dawna zainteresowanie nie tylko badaczy, ale i twórców kultury. Napisano też na ich temat wiele, ale są to przeważnie prace popularne lub przyczynkarskie, skażone często niesprawdzonymi informacjami o charakterze mitów. Brak natomiast było całościowego i w pełni naukowego ujęcia tematu. Wielka jest przeto zasługa dr. S. Gąsiorowskiego, że podjął się tego zadania mimo ogromnych trudności wynikających przede wszystkim z wielkiego rozproszenia materiału źródłowego oraz z faktu, że Karaimi bywali często utożsamiani z Żydami, co znalazło odbicie także w źródłach. [...]
W klasie drugiej uczeń bardziej świadomie angażuje się w odkrywanie swojego miejsca i roli w otaczającym go świecie. Podręcznik pomaga mu poszerzyć spojrzenie na rzeczywistość ziemską o wymiar duchowy. Ukazując Boga i jego wielkość zachęca do przyjęcia Chrystusa i do niesienia Go światu. Często posługuje się w tym celu przykładem wiary, którzy na przestrzeni dziejów Kościoła dowodzili żywej obecności w nim zmartwychwstałego Pana. Przejrzysty układ graficzny wspomaga odbiór treści a odpowiednio dobrane ilustracje i fotografie wzmacniają oddziaływanie przekazywanych prawd.
Z wiarą na progu miłościTematyka klasy trzeciej liceum (czwartej technikum) wkracza w rodzące się u młodych w tej grupie wiekowej uczucia: tęsknotę za sympatią, przyjaźnią, miłością. Przekazywane treści służą ukazaniu chrześcijańskiej wizji człowieka, który nie jest i nie może być poddany ślepym siłom uczuć i zmysłów. W chrześcijańskim ujęciu człowiek rodzi się w rodzinie, w niej się wychowuje i przygotowuje do życia oraz do założenia własnej rodziny na fundamencie szczerej, prawdziwej miłości, stanowiącej podstawową wartość każdego małżeństwa i rodziny. Podręcznik pragnie sprostać narzucającym się w tym okresie pytaniom, w konfrontacji z rzeczywistością otaczającego świata oraz ukazać piękno życia wiodącego ku pełnemu zjednoczeniu z Bogiem-Miłością.
Podręcznik skierowany jest do młodego człowieka poszukującego Boga w swoim życiu. Pomaga w odpowiedzi na pytanie, jak pokochał Jezusa, aby przeżyć przygodę Miłości. Przejrzysty układ jednostek zawiera: wprowadzenie antropologiczne, naukę Kościoła (Biblia, Katechizm Kościoła Katolickiego, teksty Ojców Kościoła), tekst do zapamiętania, stanowiący podsumowanie całej jednostki, oraz zadanie często inspirujące do samodzielnych poszukiwań. Szata graficzna stanowi nie tylko element estetyczny, ale jest jedną z form przekazu i inkulturacji.
- Co się dzieje z człowiekiem po śmierci?- Jak wygląda i gdzie jest raj?- Jak będzie wyglądało w raju nasze ciało?- Jaka jest nasza wizja nieba i czy naprawdę chcemy się tam znaleźć?Podobne pytania nosi w sobie chyba każdy człowiek. Ostatnio ukazało się wiele książek pokazujących dowody na istnienie życia po śmierci. Były to wizje osób, które doświadczyły tak zwanej śmierci klinicznej. Jednak czy książki te zawierały odpowiedzi na powyższe pytania?O. LIVIO FANZAGA, znany teolog i autor bestsellerów religijnych, m.in. Godziny Szatana, próbuje w swojej najnowszej książce przybliżyć - jak sam mówi - jedną z najtrudniej wyrażalnych tajemnic. W tym celu sięga do Bożego objawienia pozostawionego nam w Piśmie Świętym, Katechizmu; przytacza Ojców Kościoła, korzysta z wizji świętych, a także uznanych objawień prywatnych i orędzi Matki Bożej.Ojciec Livio pokazuje, że choć raj jest stanem w pełni osiągalnym dopiero po śmierci, to już teraz możemy go odczuć i doświadczyć. Jest to możliwe dzięki:- przyjaźni z Naszym Panem, Jezusem Chrystusem- unikaniu grzechu i trwaniu w stanie łaski uświęcającej- niegodzeniu się z perspektywą czyśćca, bo nie jest to konieczny etap w drodze do nieba- stawianiu życia wiecznego na pierwszym miejscu i podporządkowywaniu mu wszystkich innych swoich celów- współpracy z łaską Bożą, a także przyjmowaniu pomocy aniołów i świętych, którzy uczestniczą w naszym ziemskim życiu oraz modlitwie do Matki Bożej, nazywanej ""Bramą do Nieba
Traktat Porfiriusza nie zachował się w wersji oryginalnej, lecz został zrekonstruowany na podstawie dzieła Makarego Magnezjanina. Domniemany autor traktatu to filozof neoplatonik z przełomu III i IV w., który w czasach coraz wyraźniejszej dominacji chrześcijaństwa próbował ocalić pogańską religię i kulturę, opierając ją na podstawach intelektualnych. Starał się wykazać nieścisłości i sprzeczności w Ewangeliach i dowieść niedorzeczności nauki Jezusa. Z podobnymi argumentami można spotkać się i dziś, a książka prowokuje do poszukiwania odpowiedzi na podobne zarzuty. Książka zawiera również tekst w oryginalnej wersji greckiej.
Spis treści:
Wstęp / 7
ANDRZEJ RADZIMIŃSKI
Dominikanie toruńscy na tle życia zakonnego w państwie zakonu krzyżackiego w Prusach / 9
RAFAŁ KUBICKI
Miejsce klasztoru toruńskiego w prowincji polskiej dominikanów w średniowieczu / 25
SŁAWOMIR ZONENBERG
Stosunki dominikańsko-krzyżackie w Prusach do 1466 roku / 43
MONIKA JAKUBEK-RACZKOWSKA, JULIUSZ RACZKOWSKI
Dominikanie: obraz i kult. Średniowieczne elementy wystroju kościoła św. Mikołaja w Toruniu / 79
ŁUKASZ MYSZKA
Działalność duszpasterska dominikanów toruńskich w czasach nowożytnych / 117
WALDEMAR ROZYNKOWSKI
Księgi metrykalne parafii w Kaszczorku w kontekście ostatnich lat pobytu dominikanów w Toruniu / 145
OLIŃSKI PIOTR
Warstwy pamięci w kronice dominikanów toruńskich / 161
WITOLD KONOPKA
Losy wyposażenia klasztoru dominikańskiego w Toruniu po kasacie. Wybrane przykłady / 173
Podejmując tematy obrazu Boga i świata, poszukując śladów i znaków Boga w zagubionym świecie oraz wskazując niektóre elementy życia z Bogiem dziś, nie mam aspiracji, aby w sposób wyczerpujący odpowiedzieć na pytanie postawione w tytule książki. Zresztą nie jest to możliwe. Pragnę natomiast podzielić się osobistymi przemyśleniami, wzbogaconymi o doświadczenie i świadectwa osób, które spotkałem w moim życiu oraz refleksją innych, która jest mi szczególnie bliska. Moim głębokim pragnieniem jest, by ta książka zaprowadziła wszystkich drogich Czytelników na drogę nadziei. Wierzę, jestem przekonany i mam głęboką nadzieję, że zagubiony świat w końcu znajdzie drogę do swojej pierwotnej harmonii; odnowiona ziemia objawi chwałę Boga, stanie się na nowo miejscem sprawiedliwości i pokoju, a zagubiony człowiek zaspokoi swoją najgłębszą tęsknotę - za miłością i Bogiem. Jednak każdy z nas stanowi cząstkę zagubionego świata. I od każdego z nas zależy, na ile ten świat będzie zmierzał ku swej pełni, ku miłości i Bogu. Autor
„Pod względem warsztatu historycznego praca ta zasługuje na bardzo pozytywną opinię, tak co do wykorzystania ważkiej literatury przedmiotu, jak przede wszystkim pozyskania nieznanych dotąd różnego typu źródeł, w tym wielu z kościelnych zasobów archiwalnych (...). Jej wartość podnosi fakt, iż podjęta tematyka nie należy jeszcze do domeny zamkniętej przeszłości historycznej, lecz stanowi nadal ważny element polskiego dyskursu politycznego współczesności, zwłaszcza w aspekcie pozycji Kościoła zajmowanej wobec najważniejszych problemów czasów obecnych i jego odpowiedzi na pytanie, aktualne dziś tak samo jak przed ponad stu laty, o zakres uczestnictwa tej instytucji w życiu publicznym”. (z recenzji wydawniczej dr hab. Magdaleny Niedzielskiej, prof. UMK)
Autor kultowej książki „Radykalni”, redaktor najbardziej popularnego tygodnika w Polsce opowiada o doświadczeniu Boga w swoim życiu. Boga Wszechmocnego, który przychodzi przez słabość, kruchość, kryzys. Który tęskni za nami, ale nikomu się nie narzuca. Boga, na którego miłość nie trzeba i nie można w jakikolwiek sposób zasłużyć, a jedynym sposobem, by Go naprawdę spotkać, są zgoda na własną bezradność i niemoc oraz dziecięca ufność w Jego nieskończoną moc. W swoich poruszających opowieściach Marcin Jakimowicz mówi
między innymi o tym:
- jak pewien historyk Kościoła zachęcił go do zrobienia wywiadu z człowiekiem, który pięknie klął przy klerykach paulińskich;
- jakich Bożych szaleńców spotkał na swojej drodze;
- jak o. Augustyn Pelanowski udowadniał, że Aniołowie są lepsi niż TP S.A.;
- jak demon stara się nas przekonać, że Bóg nas skrzywdzi;
- jak spotkanie z siostrami muchomorkami stało się jednym z największych doświadczeń duchowych w jego życiu;
- czy chrześcijański rock jest możliwy i czy można być zniewolonym muzyką;
- dlaczego młodzi ludzie wolą przyjeżdżać do Skrzatusza niż grać w Grand Theft Auto;
- jak ułomki budują Kościół;
- jak Duch pobudza do życia nowe wspólnoty;
- do czego prowadzi uwielbienie piękna w sobie;
- co tak naprawdę oznacza Boże wybranie;
- jak żyje się w trwałym kryzysie;
- czy na naszych oczach spełnia się Apokalipsa
Yuanwu zasłynął jako odnowiciel i wielki propagator praktyki konganów (jap. koan), jak również jako autor najsłynniejszej chyba księgi zen, Zapisków błękitnej skały, zbioru poddawanych medytacji przypadków z komentarzami wierszem i prozą.mistrz zen Yuanwu 1063-1135
Listy zawarte w tej książce zostały napisane przez nauczyciela zen znanego jako Yuanwu (1063-1135) do jego przyjaciół, uczniów i współpracowników, zarówno kobiet, jak i mężczyzn, do ludzi posiadających rodziny i pracę, jak i do mnichów i mniszek, do zaawansowanych adeptów, jak i do początkujących uczniów.
Yuanwu zasłynął jako odnowiciel i wielki propagator praktyki konganów (jap. koan), jak również jako autor najsłynniejszej chyba księgi zen, Zapisków błękitnej skały, zbioru poddawanych medytacji przypadków z komentarzami wierszem i prozą. Zapiski błękitnej skały to zawiła sieć tradycji zen z niezliczonymi subtelnymi odcieniami znaczeń. W niniejszych listach Yuanwu przedstawia przekaz zen w bardziej przystępnej formie bezpośrednich, osobistych lekcji.
Fragmenty:
Poruszaj się w zgodzie z potężnym nurtem
/…/ Kiedy uda ci się połączyć swą ścieżkę z nurtem zen, będziesz spędzał swe dni uciszając swój umysł i studiując całą swą istotą. Zdasz sobie sprawę, że tej Wielkiej Przyczyny nie uzyskasz od nikogo innego; jest to tylko kwestią odważnego i pełnego mocy podjęcia się tego zadania i czynienia stałego postępu. Dzień po dniu pozbywać się będziesz swych złudzeń i dzień po dniu będziesz wzmacniał swą jasność umysłu. Twój potencjał oświeconego postrzegania przypomina wysokiej próby złoto, które należy oczyszczać setki i tysiące razy. To, co jest niezbędnym, aby wydostać się z kurzu świata, co stanowi podstawę pomagania innym, to umiejętność swobodnego przenikanie we wszystkich kierunkach i osiągnięcie wolnego od wątpliwości pokoju i bezpieczeństwa, osiągnięcie staniu wielkiego potencjału i wielkiej funkcji.
Ta praca umiejscowiona jest w twoich własnych wewnętrznych działaniach. Jest to tylko kwestią codziennego funkcjonowania pośrodku miriadów przyczynowych uwarunkowań, w pomieszaniu czerwonego kurzu, pośrodku okoliczności sprzyjających i przeciwności losu, zysku i straty, pojawiania się i znikania; nie możesz pozwolić, aby miało to na ciebie wpływ i ciebie „odwracało”, lecz wręcz przeciwnie, to ty musisz potrafić [te wszystkie zjawiska] przekształcić i je „odwrócić”.
Kiedy tryskasz życiem i woda nie jest w stanie cię zmoczyć, jest to twoją własną miarą mocy. Osiągasz pustą, stałą ciszę, jednak nie pojawia się tu żadna dualność pomiędzy pustką i formą, czy też ciszą i hałasem. Zrównujesz wszelkiego rodzaju cudowne powiedzenia, ryzykowne narzędzia i absolutne postrzeżenia; ostatecznie zysk i strata nie istnieją, możesz więc swobodnie ich używać.
Kiedy przez dłuższy czas w ten sposób „pocierasz i polerujesz”, osiągasz wyzwolenie w samym środku narodzin i śmierci; spoglądasz na bezużyteczny szacunek świata i leżące w gruzach profity jak na zwykły kurz na wietrze, jak na sen, jak na magiczną zjawę, jak na optyczną iluzję. Uwolniony, wędrujesz przez świat. Czyż słowa te nie opisują „wielkiego świętego, który przekroczył kurz zmysłowych przywiązań”?
Zrób krok wstecz i zwróć się ku rzeczywistości
Gao w szatach z łati, ze swoją nieustraszoną i bezkompromisową naturą, podróżował przez cały kraj odwiedzając najlepszych rzemieślników szkoły zen. Dawny gubernator i mistrz zen Hang Wujen poznał go i darzył ogromnym szacunkiem jako naczynie nauk.
Ponieważ Gao posiadał niezwykłego ducha, nie zadowalał się podążaniem za płytkim rozumieniem. Po zademonstrowaniu szczerości [swej postawy], stał się jednym z moich współpracowników. Osiągnęliśmy zgodność po jednym słowie, a on zrzucił postronek, który dotychczas go krępował. Chociaż wciąż jeszcze nie posiadł całkowitego zrozumienia, był krzepkim i żywym osobnikiem, którego nikt nie był w stanie opanować ani ujarzmić.
Kiedy próbowałem dojść przyczyny tego stanu rzeczy, okazało się, że prawdopodobnie to mistrz Wujin go zainspirował. Później Gao przedarł się przez zimowe mrozy i odwiedził mnie w Xianping. Kiedy po jakimś czasie przyszedł, aby zawiadomić mnie o swym odejściu, poprosił o kilka słów nauczania, których zgodnie z jego wolą mu udzieliłem. Oto co mu powiedziałem:
„Ci, którzy noszą szaty z łat wędrowca zen, muszą z całą powagą zajmować się jedynie kwestią narodzin i śmierci. Musisz intensywnie pracować, aby rozpuścić przeszkody spowodowane przez uwarunkowaną wiedzę, poglądy i interpretacyjne rozumienie, oraz przeniknąć na wskroś ku urzeczywistnieniu wielkiego przyczynowego uwarunkowania, przekazywanego potomności przez buddów i starożytnych nauczycieli. Nie pożądaj zysku i sławy. Zrób krok wstecz i zwróć się ku rzeczywistości, aż twe praktyczne rozumienie i cnota zostaną w pełni urzeczywistnione.
Tam, gdzie istniej prawdziwe osiągnięcie, im bardziej starasz się je ukryć, tym bardziej staje się ono widzialne. Wszyscy mędrcy, dewy i nagi będą starali się pchnąć osobę o prawdziwym osiągnięciu naprzód, szczególnie po latach praktyki i oczyszczania. Poczekaj, aż staniesz się niczym dzwon, który uderzony rozbrzmiewa, albo niczym dolina oddająca echo. Poczekaj, aż staniesz się jak czyste złoto wychodzące z kuźni, gdzie było wytapiane i oczyszczane dziesięć tysięcy razy, tak że nie będzie już podlegało przemianom przez dziesięć tysięcy pokoleń, tak że stało się *dziesięcioma tysiącami lat w jednej chwili.
Kiedy chwytasz w dłoń transcendencję, kiedy trawy kołyszą się, gdy wieje wiatr, czyż nie stajesz się osobą okazałą i hojną, której nie brakuje środków?
Pamiętaj, że najważniejszą rzeczą w praktyce jest wytrwałość i stałość”.
Chrześcijaństwo na wesoło to książka, w której znajdą Państwo pięćdziesiąt jeden zabaw plastycznych dla dzieci. Zaproponowane do prac materiały są ogólnodostępne – to głównie niepotrzebne już odpadki. Tematyka zabaw wiąże się z chrześcijaństwem i Kościołem. Twórcze działania w ciekawy i niekonwencjonalny sposób przybliżą dzieciom niektóre biblijne zagadnienia i postacie oraz obrzędy kościelne.
Ta publikacja może być inspiracją nie tylko dla najmłodszych, ale również dla ich rodziców, wychowawców i katechetów, którzy pragną twórczo wpływać na najmłodszych. Trzeba pamiętać, że podczas zabaw plastycznych dzieci nie tylko rozwijają swoje zdolności manualne, ale także pogłębiają wyobraźnię i wrażliwość, które zaprocentują w ich dorosłym życiu. Taka forma spędzania czasu może im przynieść wiele radości, pomóc przełamać lęki i poznać różnorodność otaczającego świata. Nie można zapomnieć, że wrażliwość, wyobraźnia i uśmiech uszlachetniają każdego człowieka.
Poruszająca, prawdziwa opowieść o chłopcu w sposób szczególny naznaczonym łaską Boga.
Emanuele przyszedł na świat w przeciętnej rodzinie z Pistoi we Włoszech. Imię wybrała mu mama, która znalazła je pewnego poranka w Biblii. Po jakimś czasie okazało się, że cierpi na rzadką formę dystrofii mięśniowej, za sprawą której często gościł w gabinetach lekarskich, szpitalach i sanatoriach. Odszedł do nieba w wieku zaledwie sześciu lat. Jego krótkie życie, choć naznaczone cierpieniem, było niezwykłym darem dla wszystkich, którzy się z nim spotykali.
Od najmłodszych lat przejawiał zdolności widzenia rzeczy dla innych niewidzialnych.. Miał dar czytania w ludzkich duszach i służył pocieszeniem i radą zarówno członkom swojej rodziny, jak i wielu innym ludziom, których przyciągała jego duchowa siła. W wielu przypadkach zdradzał też wiedzę na temat wydarzeń z przyszłości. Swoją rodzinę, która nie była wcześniej bardzo religijna, nauczył (mimo że nikt mu wcześniej nie mówił, jak to robić) odmawiania różańca i zachęcił do codziennego uczestniczenia we mszy świętej. A przy tym wszystkim był zwyczajnym chłopcem, który uwielbiał śmiać się, żartować, oglądać kreskówki i bawić się.
Autorka tej książki, siostra jej bohatera, zebrała wspomnienia własne i innych ludzi, którzy się z nim zetknęli, i zamknęła je w prostej, ale niesamowicie mocnej duchowo opowieści. Dzięki niej możemy poznać bliżej tego chłopca-anioła, przez którego przenikała na wskroś Boża łaska.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
