Kandyd czyli optymizmI. Jak Kandyd chował się w pięknym zamku i jak go stamtąd wygnanoII. Jak Kandyd dostał się między BułgarówIII. Jak Kandyd umknął z armii Bułgarów i co mu się przytrafiłoIV Jak Kandyd spotkał swego dawnego mistrza filozofii, doktora Panglossa, i co z tego wynikłoV. Burza, rozbicie, trzęsienie ziemi, jako też inne przygody doktora Panglossa, Kandyda i anabaptysty JakubaVI. Jak uczyniono piękne autodafe, aby zapobiec trzęsieniom ziemi, jak Kandydowi wychłostano zadekVII. Jak pewna staruszka zaopiekowała się Kandydem i jak odnalazł przedmiot swego kochaniaVIII. Historia KunegundyIX. Co się przytrafiło Kunegundzie, Kandydowi, Wielkiemu Inkwizytorowi oraz ŻydowinowiX. O tym, w jakiej niedoli Kandyd, Kunegunda i stara przybyli do Kadyksu i jak wsiedli na okrętXI. Historia starejXII. Dalszy ciąg nieszczęść staruszkiXIII. Jak Kandyd musiał rozstać się z piękną Kunegundą i ze staruszkąXIV. Jakie przyjęcie znaleźli Kandyd i Kakambo u ojców jezuitów w ParagwajuXV. Jak Kandyd zabił brata KunegundyXVI. Co przygodziło się wędrowcom z dwiema dziewczętami, dwiema małpami oraz dzikim plemieniem noszącym miano UszakówXVII. Jak Kandyd i jego sługa przybyli do kraju Eldorado i co tam ujrzeliXVIII. Co ujrzeli w krainie EldoradoXIX. Co im się zdarzyło w Surinam i w jaki sposób Kandyd zawarł znajomość z MarcinemXX. Co się zdarzyło Kandydowi i Marcinowi na morzuXXI. Kandyd i Marcin zbliżają się do wybrzeży Francji i rozprawiająXXII. Co się zdarzyło Kandydowi i Marcinowi we FrancjiXXIII. Jak Kandyd i Marcin przybijają do brzegów Anglii i co tam widząXXIV. O Pakicie i bracie ZyrofliXXV. Wizyta u pana Prokuranta, szlachcica weneckiegoXXVI. Jak Kandyd i Marcin spożyli wieczerzę z sześcioma cudzoziemcami i kim byli owi cudzoziemcyXXVII. Podróż Kandyda do KonstantynopolaXXVIII. Co się zdarzyło Kandydowi, Kunegundzie, Panglossowi Marcinowi etc.XXIX. Jak Kandyd odnalazł Kunegundę i staruszkęXXX. Zakończenie
Pierwsze w Polsce i na świecie wydanie pism metafizycznych Kanta.
Rozprawa z późnego okresu filozofii teoretycznej myśliciela z Królewca, ukazująca, jak wyobrażał on sobie uprawianie ontologii po Krytyce czystego rozumu. Książka stanowi również cenne źródło wiedzy o istotnych konsekwencjach krytycznej filozofii transcendentalnej oraz dostarcza nieocenionej wiedzy o tym, jak Kant oceniał dziedzictwo filozofii niemieckiej.
Ważnym impulsem do powstania książki jest obserwowanie od pewnego czasu na zachodzie Europy zjawisko większego zainteresowania religią. Pozycja wychodzi temu zainteresowaniu naprzeciw w tym sensie, że traktuje religię jako fenomen wieloznaczny i wymagający interpretacji. I stąd prezentuje ona teorie religii (jako modele interpretacyjne).
Książka daje przegląd najważniejszych klasyków teorii religii. Inną jej zaletą jest kilka perspektyw (filozofia religii, religioznawstwo, psychologia i socjologia religii) w których religia jest interpretowana.
Ze względu na zawarte pytanie o oddziaływanie i rozwój klasycznych ujęć religii, książka nie jest tylko leksykonem klasyków teorii religii, ale - choć nie wprost - próbą analizy współczesnych form religii czy duchowości, jako częściowo odwołujących się do ujęć klasycznych. Pojawiają się tu takie pytania jak:
- gdzie zakorzenione jest zainteresowanie tematem religii u współczesnych?
- jakie ważne empiryczne fenomeny się tu pojawiają?
- jakie zjawiska kulturowe towarzyszą określonym formom religijnym?
jak kształtuje się znaczenie religii współcześnie i w przyszłości? (fragment recenzji - Henryk Machoń SJ)
Wspaniała książka (...). Ma wszelkie cechy dobrej polemiki naukowej ? kompetentna, przekorna i bardzo zabawna. Nie mogę się doczekać odpowiedzi Dawkinsa na krytykę Alistera McGratha.
Michael Ruse, Florida State University
Tour de force.
Simon Conway Morris, Cambridge University
Miażdżąca krytyka.
David N. Livingstone, Queen?s University, Belfast
McGrath napisał znakomitą książkę. Trudno sobie wyobrazić, aby można było lepiej pokazać, zinterpretować i skrytykować dzieło Dawkinsa i jego religijne implikacje.
Times Higher Education Supplement
Jest to pierwsza książka poświęcona w całości polemice z poglądami Richarda Dawkinsa, autora kilku popularnonaukowych bestsellerów, jak Samolubny gen i Ślepy zegarmistrz. Dawkins jest chyba najbardziej znanym na świecie ateistą, słynącym z wrogości wobec religii i kontrowersyjnych wypowiedzi na jej temat. Ta doskonale przemyślana książka ujawnia po kolei słabości podstawowych założeń Dawkinsa, dotyczących takich zagadnień, jak konflikt między religią a nauką, teoria działania ?samolubnego genu? w procesie ewolucji czy rola nauki w wyjaśnianiu świata. Co ważne, mówiąc o tych kontrowersyjnych sprawach, autor posługuje się językiem zrozumiałym nawet dla czytelników niemających wiedzy naukowej i religijnej.
Alister McGrath jest profesorem teologii historycznej Uniwersytetu Oksfordzkiego. Jako światowej sławy teolog ze stopniem doktora w dziedzinie biofizyki molekularnej jest osobą wyjątkowo kompetentną w opisywanej przez siebie dziedzinie. Znany z klarowności pisarskiego stylu, potrafi przedstawić trudne sprawy w sposób jasny dla przeciętnego odbiorcy.
Co zostaje z Auschwitz to trzecia część trylogii Giorgio Agambena, w której centralną rolę odgrywa figura Homo Sacer ? człowieka całkowicie odartego z godności, który jest już tylko nagim życiem. Ekstremalną formą Homo Sacer był więzień obozu koncentracyjnego tuż przed swoją ostatnią drogą do komory gazowej (?muzułman?). Jak żywy trup, budził już tylko niechęć. Jednak zdaniem Agambena, uważnego czytelnika i interpretatora ?obozowych? książek Primo Leviego i innych ocalałych, taki właśnie człowiek byłby najbardziej wiarygodnym świadkiem zbrodni w Auschwitz. Ci, którzy przetrwali, nie mogą być świadkami, gdyż nie przeżyli tego dramatu do końca. Martwi nie mają zaś głosu. Agamben twierdzi też, że Auschwitz nigdy się nie skończyło ? po Auschwitz istnieje już tylko permanentne życie ?w? i ?z? Auschwitz.
?Poruszający tekst Agambena o nazistowskich obozach śmierci skupiony jest wokół pytania, co dzieje się z mową, kiedy mówi wykorzeniony podmiot. Pomimo że zdaniem niektórych Auschwitz uniemożliwia danie świadectwa, Agamben pokazuje, w jaki sposób ten, kto o Auschwitz mówi, dźwiga tę niemożliwość w obrębie swojej mowy, dotykając granicy tego, co nieludzkie?.
Judith Butler
Giorgio Agamben (ur. 1942) ? filozof włoski, związany z Uniwersytetem UIAV w Wenecji, wykłada też na innych uczelniach europejskich; w 2002 roku, protestując przeciwko paszportom biometrycznym, zrezygnował z wykładów w USA. Jego filozoficzne punkty odniesienia wyznaczają nazwiska Martina Heideggera, Guy Deborda, Michela Foucault, Hannah Arendt. Zasłynął trylogią Homo sacer, w której skład wchodzą tomy: Homo sacer (1995), Stan wyjątkowy (2003) oraz Co zostaje z Auschwitz (1998).
Książka jest pierwszym w Polsce opracowaniem dotyczscym życia i myśli Krzysztofa Jarosłswa Broziego (1952-1996), filozofa, kulturoznawcy, twórcy lubelskiej szkoły antorpologii kulturowej (UMCS). Wielu autorów to jesto nauczyciele akademiccy, przyjaciele i koledzy często przemawiają przez listy - nigdzie dotychczas niepublikowane. Mają one walor dokumentalny, faktograficzny, ale i zarazem emocjonalny. Książka ta nie ma jednakże charakteru wyłącznie wspomnieniowego, dokonuje bowiem rekonstrukcji poglądów filozoficzno-kulturoznawczych Broziego. Ma za zadanie ocalić od zapomnienia ważkie idee-wartości, które propagował K. J. Brozi, m.in. ideę antropologii integralnej - tak potrzebns we współczesnym zdezintegrowanym świecie. Można założyć, że sięgns po nis nie tylko filozofowie, antropolodzy czy kulturoznawcy, wykładowcy i studenci, ale i ci wszyscy, którzy majs jeszcze w pamięci Profesora Broziego...
Normy etyczne funkcjonowania mediów są w zasadzie znane. Podają je liczne podręczniki i kodeksy etyki dziennikarskiej. Celem niniejszej pracy jest wskazanie trudności, na jakie napotyka realizacja tych norm w praktyce. Co ważne, etyka mediów nie może sprowadzać się jedynie do zbioru zasad. Przy ich ustalaniu i ocenie skuteczności należy wziąć pod uwagę przemiany, jakim podlegają media w wyniku konieczności dostosowania się do gwałtownych przemian całego społeczeństwa, a także rewolucję technologiczną w samych mediach. W książce autor stara się nie eksponować różnic pomiędzy mediami komercyjnymi a publicznymi.
Dziewięciotomowa Historia filozofii F. Coplestona uważana jest za najlepsze i najwszechstronniejsze opracowanie dziejów europejskiej myśli filozoficznej od starożytnych Greków po czasy współczesne. Pełni funkcję zarówno podręcznika akademickiego, jak i gruntownego wprowadzenia w dzieje filozofii przeznaczonego dla średnio wykształconego czytelnika.
Co to znaczy być dobrym mówcą i rozmówcą? Jak przemawiać, aby nie zanudzić słuchaczy? Jak prowadzić rozmowę, a jak negocjacje? Jeżeli odpowiedzi na takie pytania komuś wydają się niepotrzebne, myli się. Każdy z nas bowiem - prędzej czy póniej - znajdzie się w sytuacji, kiedy będzie musiał wypowiedzieć się w obecnoci co najmniej kilku osób. Książkę tę dedykujemy więc: uczniom, studentom i nauczycielom pracownikom, którzy negocjują umowy i prowadzą rozmowy z klientami a także wszystkim tym, którzy chcieliby wypowiedzieć się podczas małych lub większych uroczystości rodzinnych. Po wnikliwej lekturze tej książki nikt nie będzie miał wątpliwości co, jak i kiedy powiedzieć. Podsumowanie najważniejszych wiadomości po każdym rozdziale. Praktyczne porady. Ćwiczenia dla uczniów.
Znajdź drogę w labiryncie podchwytliwych zagadek matematycznych i logicznych oraz zadań testujących pamięć. Sprawdź zdolności swojego umysłu. Rozwiązując kolejne łamigłówki, będziesz gromadził punkty, dzięki którym na końcu drogi dowiesz się, jak wiele masz oleju w głowie.
Ian Livingstone, współzałożyciel Games Workshop i twórca wielu znanych gier komputerowych połączył siły z Jamie Thompson, aby przygotować tę unikalną książkę pełną łamigłówek pozwalających na ćwiczenie intelektu. Ta ostatnio niezwykle modna rozrywka bardzo wciąga i dostarcza mnóstwa zabawy, a także usprawnia funkcjonowanie twojego mózgu!Znajdź drogę w labiryncie podchwytliwych zagadek matematycznych i logicznych oraz zadań testujących pamięć. Sprawdź zdolności swojego umysłu. Rozwiązując kolejne łamigłówki, będziesz gromadził punkty, dzięki którym na końcu drogi dowiesz się, jak wiele masz oleju w głowie.
Fragment książki jaki naprawe jest Twój Umysł
1
Witaj w naszym zbiorze łamigłówek! Za chwilę spróbujesz rozwiązać serię zadań, za które otrzymasz punkty. Uzyskany wynik pozwoli określić poziom twojej inteligencji i to, jak skutecznie z niej korzystasz. Kolejne zagadki będą się stawały coraz trudniejsze. Jednak zaczniemy od kilku prostych ćwiczeń, aby trochę rozgrzać mózg. Przygotuj się do mierzenia czasu i przejdź do punktu 13.
Zapamiętaj III
To zadanie wymaga dobrej pamięci - punkty zdobywasz nie za szybkość ukończenia łamigłówki, ale za zapamiętanie jak największej liczby słów.
Masz dwie minuty na zapamiętanie słów z listy, a kiedy minie ten czas, będziesz musiał przejść do innej części książki i udzielić odpowiedzi. Daj sobie kolejne dwie minuty na zapisanie z pamięci jak największej liczby słów. Przejdź do 408.Jaki naprawdę jest Twój umysł
Spis Treści:
Jak się bawić
Ile masz oleju w głowie?
Tabela wyników
Zapis punktacji
Notatnik
Gdzie jesteś?
Punktacja
Słowa klucze to książka wyjątkowa w dorobku autora Wymiany symbolicznej i śmierci, rodzaj autokomentarza, w którym Baudrillard przystępnie objaśnia najważniejsze pojęcia powracające w jego pisarstwie, takie jak: przedmiot, wartość, wymiana symboliczna, uwodzenie, obsceniczność, przejrzystość zła, wirtualność, aleatoryczność, chaos, kres, zbrodnia doskonała, los, wymiana niemożliwa, dwoistość, myślenie.
Jean Baudrillard (1929 – 2007) – francuski socjolog i filozof kultury, jeden z najbardziej oryginalnych krytyków globalizacji, obdarzony apokaliptyczną wyobraźnią i rozpoznawalnym stylem. Zainteresowany społeczeństwem postindustrialnym i kulturowymi skutkami rozwoju technik rzeczywistości wirtualnej, autor teorii symulakrów. Teoretyk fotografii i fotograf. Po polsku ukazała się jego Ameryka, rozmowy Przed końcem, Pakt jasności. O inteligencji Zła, Duch terroryzmu. Requiem dla Twin Towers, O uwodzeniu, Symulakry i symulacja, Wojny w Zatoce nie było, W cieniu milczącej większości albo kres sfery społecznej, Spisek sztuki, Społeczeństwo konsumpcyjne, jego mity i struktury oraz Wymiana symboliczna i śmierć.
W Czynach miłości S. Kierkegaard jest filozofem i poetą. Trudno paroma słowami opisać szlachetnie brzmiącą, delikatną i pełną godności wymowę tego dzieła. Nie sposób wyliczyć wszystkich wątków, pomysłów, błyskotliwych metafor i porównań, jakie znajdujemy w poszczególnych mowach. Te pełne wewnętrznej powagi zdania napisał poeta, który swobodnie przenikał zakamarki ludzkiego ducha, zachowując jednocześnie świeżość spojrzenia na rzeczy nowe i zaskakujące. Tak powstałe dzieło nie jest po prostu wykładem o miłości, lecz raczej quasi-fenomenologicznym dociekaniem, które ma dotrzeć do każdej odnogi, każdej zatoczki tej olbrzymiej rzeki, jaką jest problematyka miłości. Kierkegaard nie jest jednym z wielu poetów romantycznych, opiewającym miłość dwojga ludzi, lecz raczej poetą w dawniejszym, renesansowym stylu, który z uporem rozjaśnia zagadki ludzkiego świata, podporządkowując im swój język.
Książka napisana została przez historyka idei, łączy więc w sobie kilka dziedzin nauki: filologię, religioznawstwo, historię, historię sztuki oraz filozofię. Dzieło to omawia w porządku chronologicznym narodziny i transformację pojęcia duszy w religii i kulturze umysłowej starożytnych Greków.
Erwin Rohde, profesor z Heidelbergu, w swej książce prowadzi nas przez zabytki pisane, począwszy od literatury pięknej po relacje historyków i teksty naukowe, materiały ilustracyjne pochodzące głównie z waz oraz rzeźb reliefowych, pokazując zasadnicze fazy kształtowania się poszczególnych idei składających się na obraz duszy ludzkiej i jej losy pośmiertne.
"Gender. Perspektywa antropologiczna" przybliża polskim czytelnikom problematykę antropologii płci i seksualności. Z jednej strony prezentuje rozwój subdyscypliny, z drugiej pokazuje, jak owa subdyscyplina zmieniła obraz antropologii jako takiej, kwestionując - począwszy od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku - kategorie analityczne uważane za oczywiste. Książka prezentuje prace klasyczne, które wyznaczyły drogę antropologii płci, a także artykuły nowe, które nie miały jeszcze szans na zdobycie takiego statusu.
Tom drugi "Kobiecość, męskość, seksualność" poświęcony jest wpływowi kultury oraz instytucji społeczno-politycznych na seksualność oraz kształtowanie się ról płciowych. Książka składa się z dwóch części: "Konstruktywizm społeczny: ciało i seksualność" oraz "Wizerunki męskości".
Podstawową rolę w życiu człowieka odgrywa wychowanie do czystości, gdzie w centrum uwagi wychowawczej znajduje się ciało człowieka będące zawsze znakiem osoby. Książka Agnieszki Regulskiej uświadamia, że wychowanie do czystości doprowadza osobę ludzką do pełnej dojrzałości i uzdalnia ją do szanowania i rozwijania „oblubieńczego sensu” ciała, w czym tkwi sens małżeństwa. W książce obaleniu ulegają mity, według których czystość seksualna ogranicza się do fałszywie pojętej ascezy lub cnoty powstrzymywania się od współżycia płciowego. Autorka w sposób przystępny i tonem przyjaznym dla Czytelnika wyjaśnia, że czystość polega na rozumnym i wolnym zintegrowaniu przez człowieka płciowości ciała ze sferą duchową osoby. Wtedy przejawy seksualności, różne w każdym okresie życia, stają się wyrazem afirmacji godności własnej i innych osób, kierowania się miłością i szacunkiem dla życia ludzkiego. Czystość seksualna to wartość aktualna w każdym okresie życia: od dzieciństwa do wieku starszego. Z odkryciem płciowości łączy się poznanie przez młodego człowieka własnego „ja”: chcąc osiągnąć dojrzałość, musi on wytrwale i konsekwentnie uczyć się znaczenia ciała, sensu kobiecości i męskości w obrębie wewnętrznych reakcji swego „serca”. Nieoceniona może być tutaj pomoc wrażliwego i mądrego rodzica, nauczyciela lub przyjaciela-wychowawcy. Książka Agnieszki Regulskiej może pełnić rolę takiego doradcy.
Wszystkie dzieła Anzelma mają charakter monograficzny. Dwa pierwsze, najbardziej znane, Monologion i Proslogion dotyczą istnienia i natury Boga. Monologion powstał z wykładów prowadzonych przez Anzelma dla mnichów w Bęc. Domagali się oni takiego ujęcia zagadnień, w którym niczego nie ustala się na podstawie objawienia, oczekiwali natomiast dowodów wyłącznie rozumowych. Stąd pierwotny tytuł tego dzieła: Exemplum meditandi de ratione fidei. Postulat uczniów zgadzał się z programem nauczyciela. Anzelm, wchodząc w położenie kogoś, kto jeszcze nie wierzy, stara się dowieść tego, co wiara naucza o Bogu: jego istnienia, atrybutów, a nawet trójoso-bowości. Wykazuje dużą sprawność dialektyczną — przedstawia wszystkie możliwe hipotezy w danym zagadnieniu, analizuje je, wyklucza te, które zawierają sprzeczność bądź są sprzeczne z wnioskami już przyjętymi, by przyjąć wreszcie jedyne twierdzenie dające się utrzymać (...). Dopełnienie tego programu znajdujemy w Proslogion i słynnej formule: fides ąuaerens intellectum (taki był pierwotny tytuł dziełka). Wiara szukająca zrozumienia już je w sobie nosi, toteż metodę racjonalizacji wiary traktuje Anzelm jako nakaz wypływający z samej wiary. Obowiązkiem wierzącego, a zwłaszcza teologa, jest podjęcie tego imperatywu wypływającego z wiary, co pozwala na pogłębienie samej wiary. Zrozumienie wiary, tu na ziemi, jest pośrednim etapem pomiędzy ślepą wiarą a wizją uszczęśliwiającą, której oczekujemy. Działalność rozumu, która polega na wyjaśnianiu, porządkowaniu, interpretowaniu i potwierdzaniu treści objawienia ma podwójny cel: pożytek i radość wierzących oraz przekonanie i nawrócenie niewierzących. Racjonalizacja wiary ma więc podwójną perspektywę, ale niezależnie od celu, któremu może służyć (pogłębienie, a raczej poszerzenie o wymiar intelektualny wiary u wierzącego oraz skierowanie niewierzącego ku wierze), „rozumienie" wiary („wyjaśnianie", „dostarczanie racji") jest w obu przypadkach tym samym — rozpoznaje i ukazuje inteligibilność struktury wiary.
(ze Wstępu Leszka Kuczyńskiego)
Autorka adresuje niniejszą książkę do określonych grup zawodowych i społecznych: • do terapeutów mowy, przedstawicieli logopedii o szczególnym charakterze, którą niektórzy nazywają artystyczną (ostatnio powołuje się Podyplomowe Studia Emisji Głosu, które mają kształcić nauczycieli i logopedów nie tylko w zakresie korekcji patologii, ale również na wyższym poziomie udoskonalania głosu); • do wykładowców studiów biznesowych, wśród których upowszechnia się idea dobrego mówienia; • do dziennikarzy, prawników, słuchaczy seminariów duchownych oraz odpowiednich wydziałów uczelnianych; • do dziennikarzy medialnych (telewizja, radio), którzy najczęściej nie znają wymogów starannej i ortofonicznej formy werbalizowania myśli; • do ambitnej młodzieży, zainteresowanej teatrem, dziennikarstwem i prawem, która chętnie poszerza skromny zakres szkolnych umiejętności wysławiania się i poszukuje lub raczej oczekuje porad w tym zakresie; • być może pod kierunkiem dykcjonisty lub logopedy uda się treść tej książki przekazać środowisku wyższych urzędników państwowych, posłów oraz wszelkiego rodzaju rzeczników”. Ze wstępu prof. Mirosławy Lombardo
Większość antropologów, którzy próbowali wyznaczyć granice między magią, nauką i religią – rozumianymi jako kategorie międzykulturowe – nie zdawała sobie sprawy z istnienia długiej i bogatej historii intelektualnej myśli zachodniej, która ukształtowała ich własną twórczość. W niniejszej książce profesor Tambiah poddaje magię, naukę i religię ponownej analizie z perspektywy owej historii, łącznie z religią judaistyczną, wczesną nauką grecką, filozofią renesansu, reformacją protestancką oraz rewolucją naukową w Europie w XVI i XVII wieku. Wskazuje na wpływ tej spuścizny na dyskurs antropologiczny, a następnie rozważa treści i konsekwencje trzech ujęć interpretacyjnych: teorii intelektualistycznych i ewolucyjnych Tylora i Frazera, funkcjonalizmu Malinowskiego oraz rozróżnienia na umysłowość mistyczną i logiczną według Lévy-Bruhla. Autor zastanawia się też nad kwestiami racjonalizmu, relatywizmu oraz przekładu i współmierności kultur, które są głównymi problemami współczesnej antropologii i filozofii. Książka kończy się analizą wpływów najnowszych prądów w historii i filozofii nauki na rozważania na temat magii, nauki i religii.
Uważność jest cudem - jak mówi tradycja buddyjska - dzięki któremu poznajemy siebie samych. Potrzebujemy spokoju serca i samokontroli, jeśli chcemy, aby nasze wysiłki przynosiły dobre rezultaty. Jeśli bowiem tracimy samokontrolę, pozwalamy niecierpliwości i złości zakłócić naszą pracę, to odbieramy jej tym samym jakąkolwiek wartość. Każdą czynność powinniśmy wykonywać uważnie. Aby zapanować nad naszym umysłem i uspokoić myśli, musimy uważnie przyglądać się naszym uczuciom i wrażeniom zmysłowym oraz jednoczyć się z nimi. Nauczmy się patrzeć na wszystkie istoty oczami pełnymi współczucia. Główny przekaz tej książki przekłada się na naszą postawę wobec innych ludzi, a zwłaszcza najbliższe otoczenie. Kwintesencją rozważań autora jest wskazówka: "Jest tylko jeden najważniejszy czas, a ten czas - to teraz. Chwila teraźniejsza jest jedynym czasem, jaki mamy. Najważniejszą osobą jest zawsze ta, z którą właśnie przebywamy, która stoi przed nami, bo kto wie, czy jeszcze z kimkolwiek będziemy mogli się spotkać. Najważniejszym zajęciem jest czynienie szczęśliwym tego, kto znajduje się obok nas, albowiem samo to stanowi cel życia". Stanisław Milc "Super Linia"
Thich Nhat Hanh, mistrz zen, działacz na rzecz pokoju na świecie, autor 35 książek, był przedstawiony przez Martina Luthera Kinga jako kandydat do Pokojowej Nagrody Nobla. Obecnie mieszka w Plum Village, stworzonym przez siebie ośrodku medytacyjnym we Francji, i podróżuje po całym świecie, nauczając "sztuki uważnego życia".
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
