Relacje partnerskie i rodzinne według chińskiej filozofii przyrody i księgi Przemian Chińska filozofia przyrody to nie tylko sposób gotowania, leczenie, ćwiczenia (które autorka opisuje w poprzednich publikacjach "Praktyczne gotowanie wg Pięciu Przemian" i "Magia zmian"), to także relacje międzyludzkie, w tym związki damsko-męskie. Według tej filozofii we wszystkich relacjach ma miejsce przyciąganie yin-yang, w którym dwa bieguny łączą się w celu tworzenia harmonijnego życia. Anna Czelej już od ponad 15 lat bada stosunki rodzinne, partnerskie i damsko-męskie, w oparciu o chińską filozofię przyrody oraz Księgę Przemian. Autorka przede wszystkim opisuje przypadki zaburzonych relacji i sposoby ich naprawy. Według niej to właśnie w chińskiej filozofii przyrody znajdziemy wskazówki dotyczące harmonijnych relacji i związków. Księga Przemian potwierdza i uzupełnia także Ustawienia Rodzinne Hellingera. Swoją pracę Autorka poszerzyła o wnioski z badania aury i barw czakramów na Kole Barw, oczywiście w kontekście relacji między ludźmi. Magia związków to podstawa do budowania zdrowych relacji i osiągnięcia w nich wielkiej harmonii. Warto skorzystać z dawnych i dobrze sprawdzonych metod, by przywrócić im równowagę. „Magia związków" to książka, w której analizuję relacje rodzinne przy pomocy niekonwencjonalnych metod. Wychodzę bowiem z założenia, że utarte ścieżki prowadzą niejednokrotnie na manowce, kręcimy się na nich w kółko i nie potrafimy odkryć niczego nowego. Nazywanie zdarzeń wciąż i bez końca tymi samymi słowami prowadzi często do swoistego zapętlenia myśli, kiedy to nie potrafimy przejść do następnych etapów: do refleksji, planu i jego realizacji. Powtarzające się myśli, które krążą wciąż wokół jednego tematu i podpowiadają te same rozwiązania, odbierają nam siłę do działania. I wtedy warto popatrzeć na życie z jakiejś innej perspektywy, zrewidować utarte poglądy, a czasami odłożyć je na półkę. W zachodniej wizji człowiek zostaje przeciwstawiony reszcie świata; „istnieję ja i świat" - tylko tyle możemy powiedzieć, a do tego zewnętrzny świat nam zagraża, jest nieprzewidywalny, pełen zasadzek i pułapek. Natomiast według chińskiej filozofii przyrody, przedstawionej w Księdze Przemian - Yijing, w najstarszym dziele filozoficznym starożytnych Chin, człowiek, podobnie jak wszystkie inne żyjące istoty, jest mikrokosmosem wpisanym w całość. Stanowi cząstkę większego organizmu, z którym łączy go niezliczona ilość wzajemnych zależności, gdzie każda zmiana i ruch na jakimkolwiek poziomie wywołuje określony ciąg zdarzeń. To model, w którym główne siły sprawcze - Niebo i Ziemia (yin i yang) są obecne na poziomach wszystkich mi-krokosmosów, gdzie obowiązują te same zasady, co na poziomie makrokosmosu. Możemy to sobie wyobrazić jako obracającą się kulę, gdzie Niebo stanowi zewnętrzną warstwę ochronną, a Ziemia zajmuje centrum. Wewnątrz tej kuli obracają się inne kule, które symbolizują różne poziomy mikrokosmosów. Na jednym z tych poziomów, między Ziemią i Niebem, znajduje się człowiek, poniżej - układ jego organów wewnętrznych, nad człowiekiem mikrokosmos systemu rodziny. Jakikolwiek ruch na którymkolwiek poziomie mikrokosmosu lub na poziomie makrokosmosu wywołuje ruch na innych poziomach. Na przykład cykliczne zmiany pór dnia i roku wpływają nie tylko na nastroje, emocje i zachowanie człowieka, ale również na sposób funkcjonowania jego organów wewnętrznych. Każda pora dnia i roku charakteryzuje się właściwym dla niej kierunkiem ruchu; wiosną i o poranku wszystko rośnie i porusza się w górę, w lecie oraz w południe rozprzestrzenia się maksymalnie ciepło, jesienią wszystko się zniża i wraca do centrum. Podobnie człowiek, jego emocje i działanie organów wewnętrznych podlegają cyklicznym zmianom. Rośniemy w górę razem z wiosną i odczuwamy obniżenie nastroju jesienią. Każdej porze roku (Przemianie) przypisane są korelujące z nią zjawiska. Na przykład wiosna to Przemiana Drzewa, należą do niej: poranek, wiosna, wschód, artykuły żywnościowe o smaku kwaśnym, wątroba w ciele człowieka i związane z nią emocje — gniew, praca koncepcyjna itp. W chińskiej filozofii określono dokładnie, w jaki sposób jedna Przemiana zmienia się w następną w powtarzających się cyklach w obiegu karmiącym i jak działa na inne Przemiany i w innych obiegach, w cyklu dominacji, czy też w obiegu raniącym, a tym samym ustalono na przykład zależności między głównymi organami wewnętrznymi w organizmie człowieka i wpływ na te organy zjadanych artykułów spożywczych. To jednak nie wszystko, te same zasady dotyczą wszystkich sfer życia, chociażby elementy krajobrazu można zaszeregować według ich cech i kształtów do jednej z Przemian i wydedukować, w jaki sposób będą działały na człowieka. Mało tego, na harmonijną współpracę organów wewnętrznych w ciele człowieka ma wpływ każdy jego ruch i gest, toteż starożytni Chińczycy opracowali zestaw ćwiczeń leczniczych - Qi Gong, które niezwykle skutecznie przywracają równowagę tak emocjonalną, jak i fizyczną, a wszystko według jednych i tych samych zasad, o akupunkturze już nie wspomnę. Toteż śmiało można powiedzieć, że chińska filozofia przyrody, a w tym tradycyjna medycyna chińska, zawierają teorie i zasady, które można wykorzystać w każdej dziedzinie życia. Odnoszą się one również do związku mężczyzny z kobietą, chociaż w tym przypadku wyraźniej są widoczne analogie do relacji Ziemi i Nieba, układu yin - yang. Ziemia to kwintesencja yin, a Niebo kwintesencja yang. Wszystkie zjawiska, a w tym człowiek, zarówno kobieta, jak i mężczyzna, są yin - yang. Te dwie siły to dwa przeciwstawne sobie bieguny, które się przyciągają i łączą w celu tworzenia życia. Człowiek jest splotem Nieba i Ziemi, yin i yang, które powinny pozostawać w dynamicznej równowadze. Niemniej, na wyższym poziomie mikrokosmosu, w związku mężczyzny z kobietą, ta ostatnia charakteryzuje się niewielką przewagą yin, czyli ma cechy Ziemi, a mężczyzna ma niewielką przewagę cech yang. Tym samym na poziomie ich związku ma również miejsce przyciąganie yin i yang. W przypadku kiedy to kobieta ma przewagę cech yang, a mężczyzna yin, też występuje przyciąganie yin i yang, ale tego typu związek jest w jakimś sensie chory, bardzo trudny i jego uczestnicy narażają się na traumatyczne przeżycia. W książce omówię szczegółowo tego typu przypadki. W Księdze Przemian charakter zdarzeń jest opisany poprzez analizę kierunku ruchu składowych zjawisk i pozycji, jakie zajmują w stosunku do siebie. Ciała niebieskie nie zbaczają ze swoich torów, trzymają się wytrwale właściwego toru, jest to tajemnica wiecznego istnienia świata. Mężczyznę yin i kobietę yang można zaś porównać do ciał niebieskich, które wypadły ze swoich torów, wykoleiły się, straciły właściwą dla siebie Drogę i zmieniły swoją pozycję w systemie. Ziemia znajduje się w centrum w stosunku do Nieba, takie samo miejsce zajmuje kobieta w poprawnym związku z mężczyzną. Kobieta yang porzuca zaś centrum.Potrafimy snuć długie rozważania o przyczynach udanych lub nieudanych związków mężczyzny z kobietą, ale nie przywiązujemy w nich żadnej wagi do pozycji, które wobec siebie zajmują i cech ich zachowania według kryteriów yin - yang. Nie potrafimy w ten sposób sklasyfikować emocji, nie wiemy chociażby, że hałaśliwy, głośny śmiech to emocja yang i jako stały obyczaj u nastolatki mówi aż nazbyt dużo o jej osobowości. W Księdze Przemian to właśnie opis zbyt silnych i długotrwałych emocji jest jednym z najważniejszych elementów charakterystyki postępowania człowieka, bo określa on kierunek działania osoby, jej cechy yin i yang. W swojej książce przedstawiam relacje rodzinne nie tylko z perspektywy chińskiej filozofii przyrody. Zbieżne z tą filozofią są poglądy Berta Hellingera, który przywiązuje ogromną wagę do pozycji, które zajmują ojciec, matka, dziadek, babka, dzieci, wnuki w systemie rodziny. Jeden z rozdziałów poświęciłam Ustawieniom Rodzinnym Berta Hellingera. Relacje rodzinne możemy zobaczyć również w barwach i o tym też napisałam, jak i o stosunku do naszych Przodków. Opis relacji rodzinnych na podstawie pozycji, które zajmują członkowie systemu, i sposobu ich poruszania mógłby wydawać się „techniczny", gdyby nie fakt, że według starożytnych Chińczyków świat materii przesiąka bez reszty pierwiastek duchowy. Niebo jest obecne na każdym poziomie życia, inicjuje je i wyznacza mu kierunek. Niebo, przenikając Ziemię, stwarza jedność świata. Wpodstawowej konstrukcji człowieka znajdziemy Ziemię, to jego forma cielesna: tkanki, ścięgna, mięśnie, płyny wewnętrzne, i Ducha Nieba, który wyznacza kierunek rozwoju, wyznacza Drogę, którą człowiek powinien iść. Obecność Ducha Nieba ujawnia się nie tylko w sercu - centrum duchowym człowieka, ale też w każdym ruchu i geście istoty ludzkiej. W tej perspektywie człowiek jawi się jako całość, jeśli podąża w jakimś kierunku, to porusza się zarówno jego ciało, emocje i pierwiastki duchowe. Ruch ciała odzwierciedla ruch umysłu. Wiedza z Księgi Przemian zawiera niezmienne prawa przyrody, człowiek ma zaś wolną wolę i nie musi ich przestrzegać. W Yi Jing nie znajdziemy jednak słów potępienia dla grzeszników i groźby, że będą się przez wieczność smażyć w piekle: starożytni Chińczycy w ogóle nie wiedzieli, że coś takiego jak piekło istnieje. Problem osoby, która zbacza z właściwej Drogi, płynie pod prąd, odchodzi od swojej natury, polega na czymś innym, przede wszystkim naraża się ona na ciągłe upokorzenia, przeżywa uczucia żalu i wstydu. A poza tym nie może liczyć na udane i harmonijne związki i poprawne relacje rodzinne. Księga Przemian nikogo jednak nie potępia, daje każdemu szansę na zmianę jego trudnej i niewygodnej sytuacji życiowej na inną, podpowiada odpowiednie sposoby, które temu służą. Równocześnie uświadamia osobom, które płyną pod prąd i narażają się na niepowodzenia życiowe, że to ich własny wybór, a nie zła wola otoczenia i niesprzyjające, fatalne wręcz okoliczności zewnętrzne. I to tylko tyle. Ze wstępu do książki Magia Związków Magia związków Spis treści: Wstęp Zasady transkrypcji chińskiej Wprowadzenie Zaciemnienie światła (zranienie), czyli przygody Piotrusia Pana i Wendy Entuzjazm, czyli pomost do nieba Ustawienia rodzinne Berta Hellingera w świetle chińskiej filozofii przyrody W barwach tęczy Naprawa Zakończenie

Książka Luce Irigaray jest jednym z najważniejszych filozoficznych głosów w dyskusji toczącej się wokół współczesnych teorii podmiotowości i tożsamości płci. Jest krytyczną analizą źródeł w warunkach możliwości zaistnienia podmiotu kobiecego, analizą przeprowadzoną z rzadko spotykaną maestrią i dogłębną znajomością przedmiotu, co czyni z owej pracy dzieło wyjątkowe. Z recenzji dr hab. Lucyny Kopciewicz, prof. UG Ta książka stawia zasadnicze pytania kulturze, w której żyjemy. Pytania dotyczą jej dyskursów, jej teorii, jej wiedzy, jej skłonności do hegemonii. Jak mówić, pomiędzy kobietami, do kobiet („parler femme”)? Jak uniknąć sprowadzania wielości do jedności? Te pytania skonstruowane są z kobiecej perspektywy. Ale odpowiedzi mają na uwadze porządek społeczny, w którym możliwa jest miłość pomiędzy dwiema płciami. Jednym słowem Ta płeć (jedną) płcią niebędąca już zapowiada Irigarayowską »etykę różnicy seksualnej«, obietnicę i utopijną wizję społeczeństwa – wizję piękną i zapraszającą do przemyślenia tego, co wydaje się nie do pomyślenia; wizję społeczeństwa, w którym zanikną mitologiczne postaci Kory/Persefony, Ateny, Ariadny, a należne miejsce zajmie Afrodyta – figura miłości łącząca harmonijnie to, co cielesne i duchowe, pod przewodnictwem której dwie płcie, zachowując swoją odmienność, będą mogły komunikować się z sobą w aurze »adoracji«. Z recenzji dr hab. Krystyny Kłosińskiej, prof. UŚ Luce Irigaray (ur. 1932) – francuska myślicielka i aktywistka feministyczna, autorka prac o charakterze interdyscyplinarnym, z pogranicza filozofii, psychoanalizy i językoznawstwa, przedstawicielka feminizmu postmodernistycznego.

Jogasutry zawierają 196 aforyzmów "Sutra"w sanskrycie znaczy "nić", "lina", "przędza", "włókno","sznurek" lub "łączenie". Termin ten jest również nazwą genealogiczną odnoszącą się do utworu przedstawiającego pewien rodzaj wiedzy w wyjątkowo prostej i zwięzłej postaci. Dlatego też sutry tradycyjnie opatrzone były komentarzami. Teksty te reprezentują na przykład takie dziedziny jak filozofia, rytuały ofiarne, zasady postępowania (dharma). Joga sutry opisują zaś istotę jogi i jej praktycznę elementy, przeszkody, jakie napotyka się na jej ścieżce, rezultaty na poszczególnych etapach oraz cel ostateczny.

Próba przyjrzenia się powszechnej opinii, że filozofia niemiecka – zwłaszcza od Kanta do Hegla – wpłynęła na literaturę polskiego romantyzmu. Autorka pokazuje stopień i przyczyny zainteresowania tym zagadnieniem od początku XIX wieku aż do dziś, gromadzi, porządkuje oraz weryfikuje poglądy i metody badaczy, przygląda się inspiracjom płynącym z konkretnych dzieł i z „ducha epoki”, zwraca uwagę na pojawiające się przy opracowywaniu tego tematu problemy, stereotypy, schematy i prawidłowości. Książka udowadnia, że szczegółowe przyjrzenie się zjawiskom uznanym za oczywiste może odkryć rzeczy nowe i ciekawe.

cierń milczenia - aspekt epistemologiczny cierń przeszłości - aspekt egzystencjalny cierń obecności - aspekt ontologiczny cierń objawionego Boga - aspekt religijny Autor dokonuje rekonstrukcji myśli św. Pawła w wybranych koncepcjach filozoficznych: Fryderyka Nietzschego, Sorena Kierkegaarda, Maxa Schelera, Simone Weil, Martina Bubera, Martina Heideggera, Zygmunta Freuda, Jacoba Taubesa, Alaina Badiou i Gorgio Agambena. Obecność tej myśli jest wieloraka. Skąd moc jej oddziaływania? Kim był Apostoł? Kim jest dla nas dzisiaj?

W jaki sposób umysł poznaje materialny świat zewnętrzny? Czym jest owo umysłowe "coś", do którego odnoszą się terminy: "myśli", "pragnie", "odczuwa ból"? O jaki związek nam chodzi, gdy mówimy o wzajemnym oddziaływaniu pomiędzy umysłem a ciałem? Jak możemy poznać stany świadomości drugiej osoby? W niniejszym opracowaniu nie będę się szerzej zajmował tradycyjnymi, znanymi z historii filozofii odpowiedziami na przytoczone powyżej pytania. Omawiam i krytycznie analizuję kolejne filozoficzne próby rozwiązania problemu umysł - ciało, proponowane w ramach anglosaskiej filozofii analitycznej i związanej z nią kognitywistyki. Józef Bremer

Książka Antoniny Lubaszewskiej, choć implicite teoretycznoliteracka, ujmuje problemy poetyki i teorii działania w świetle antropologii i filozofii oraz w semiotyczno-historycznych koncepcjach kulturowej semiozy symboli, mitów, obrazów i wyobrażeń, od Leo Spitzera i Kenetha Burke?a począwszy, a na dzisiejszej antropologii francuskiej i anglosaskiej skończywszy. Cechą najważniejszą dyskursu tej książki jest dialog oparty na silnym przeżyciu dzieła, na nieomal religijnym jego poszanowaniu przez uwznioślenie, na ? co zrozumiałe w świetle takiej postawy ? twórczej empatii otwierającej możliwość kontaktu z ?drugim?. W tym sensie całość książki przeniknięta jest siłą ekfrazy rozumianej przez mnie jako kontaktowanie się z drugim (nigdy innym) za pośrednictwem dzieła sztuki; stąd wyzwala się teoria jako rozsądne uświadomienie tego procesu. Jestem przekonany, że książka Antoniny Lubaszewskiej, tak jasno, mądrze zbudowana i wielokroć wzruszająca po prostu, odnajdzie wielu czytelników. Autorka odsłania ? choć bez zbędnego patosu, wysokiej retoryki i trudnej mowy teoretyka literatury ? zasady antropologii tekstu jako pomostu łączącego naszą tożsamość z tożsamością tych, którzy odchodząc siebie zostawili. Z recenzji prof. dra hab. Włodzimierza Szturca

Już na samym początku trzeba postawić sobie takie oto pytanie: jak to jest możliwe, że mówimy o złu moralnym, a więc nie tyle o czymś abstrakcyjnym, oderwanym od tego, co dotyczy człowieka, ale właśnie w największym zbliżeniu do niego? Ktoś powie od razu, przecież to oczywiste: świat człowieka jawi się jako świat rozbity, mnożą się pokusy, zasadzki zła, naciski odciągające od dobra, działania przeciwko wolności i godności ludzkiej, cała gama cierpienia i bólu fizycznego i moralnego. Różne były okresy w dziejach ludzkości, w których świadomość zła moralnego, grzechu, wad ludzkich i winy wzrastała lub malała. Jednakże okres ostatni, a zwłaszcza XX wiek, naznaczony dwoma wojnami światowymi wyjaskrawił świadomość zła, za które odpowiedzialny jest konkretny człowiek, nie tylko jakieś nienazwane struktury. Jan Paweł II w swojej adhortacji apostolskiej Reconciliatio et paenitentia z 1984 roku napisze: „Grzech w znaczeniu prawdziwym i właściwym jest zawsze aktem konkretnej osoby, ponieważ jest aktem wolności poszczególnego człowieka, a nie zaś aktem grupy czy wspólnoty. Człowiek ten może być uwarunkowany, przymuszany, przynaglany przez istotne i działające z siłą czynniki zewnętrzne, może również ulegać skłonnościom, wadom, przyzwyczajeniom związanym z jego własnym stanem. W wielu przypadkach owe czynniki zewnętrzne i wewnętrzne mogą w mniejszym lub większym stopniu ograniczać jego wolność, a zatem zmniejszać także odpowiedzialność oraz winę. Jest jednak prawdą wiary, którą potwierdza również nasze doświadczenie i rozum, że osoba ludzka jest wolna". Nie lekceważąc tej prawdy, praca niniejsza jest niczym innym jak właśnie wskazaniem, że zło moralne jest czynem osoby, która przez takie swoje działanie umniejsza siebie, swoje relacje z innymi, a przede wszystkim z Bogiem, który jest fundamentem ludzkiego życia.

W sześćsetną rocznicę powstania Studium Generalnego w Krakowie grupa wykładowców Kolegium Filozoficzno-Teologicznego oo. Dominikanów, będącego kontynuatorem tradycji studium generale, przygotowała publikację inspirowaną dewizą Zakonu Kaznodziejskiego ? ?Prawda? (Veritas). Zamiar ten zaowocował tomem studiów, zatytułowanym ?Dominikanie o prawdzie. Studia interdyscyplinarne?. Autorzy artykułów ? jak zaznacza we wstępie do publikacji Tomasz Gałuszka OP ? starali się spojrzeć na zagadnienie prawdy z czterech uzupełniających się perspektyw: biblijnej (Piotr Oktaba OP, Krzysztof Sonek OP), teologicznej (Piotr Lichacz OP, Mateusz Przanowski OP, Grzegorz Mazur OP, Robert Plich OP), filozoficznej (Marek Nowak OP, Jarosław Kupczak OP, Marcin Lisak OP, Piotr Napiwodzki OP) i prawno-historycznej (Tomasz Wytrwał OP, Tomasz Gałuszka OP, Józef Puciłowski OP). Ta interdyscyplinarność i różnorodność podejść badawczych wydaje się najlepiej ukazywać głębię i bogactwo Prawdy, którą staramy się odkrywać, by dzielić się nią z innymi.

"Sztuczne zapłodnienie, terapia genowa, klonowanie, diagnostyka prenatalna, komórki macierzyste, hybrydy, eugenika..." Jak dzisiaj mówić o rzeczach trudnych, nie gubiąc się w gąszczu specjalistycznego słownictwa? Seria ABC bioetyki ma na celu przybliżenie najbardziej palących kwestii etycznych w zakresie nauk medycznych i biologicznych.

Estetyczna i filozoficzna wizja środowiska naturalnego człowieka.

Książka jest owocem badań nad związkami, jakie zachodzą między ludzką egzystencją a różnymi tradycjami kulturowymi, jako symbolicznymi formami artykulacji ludzkiego ducha. Specjaliści reprezentujący różne dziedziny badań nad związkiem egzystencji i kultury przedstawiają pojmowanie egzystencji, dotykając kwestii takich jak: natura, kultura, wartości moralne, wolność, sens życia i istnienia, religia, śmierć, cierpienie, doświadczenia graniczne, cielesność, płeć czy system prawa, mając na uwadze wpływ określonych tradycji kulturowych na ich rozumienie. Zaprezentowane w niniejszym tomie prace uwzględniają dorobek tak kultury zachodniej, jak i wschodniej, szczególnie japońskiej i chińskiej. Pokazują one jak odmienne tradycje kulturowe warunkują rozumienie różnych doświadczeń i fenomenów związanych z egzystencją człowieka.

Na życzenie czytelników wznawiamy w jednym tomie trzy serie cieszących się ogromną popularnością Mini-wykładów o maxi-sprawach Leszka Kołakowskiego. Przenikliwość i poczucie humoru Autora pozwalają mu na zaskakujące i celne obserwacje dotyczące zarówno życia codziennego, jak i odwiecznych praw ludzkiej natury; gwarantują jednocześnie chwilę refleksji i prawdziwą czytelniczą przyjemność.

Życie jest warte, by zostało przeżyte, i należy je chronić, od momentu poczęcia do odejścia. Nie wolno nikogo prosić o to, by nas zabił. Cywilizacji nie można budować na tego rodzaju fałszywym założeniu. Prawdziwa miłość nie zabija i nie prosi o śmierć. Trzeba otworzyć konkretną debatę i zastanowić się czy to właśnie nie z braku zaangażowania, solidarności i wrażliwości ze strony innych ludzi, bierze się stan cierpienia, porzucenia i rezygnacji u osób niepełnosprawnych. Dlaczego powstała ta książka? By skłonić nas do refleksji nad tematami etycznie drażliwymi, otworzyć na słabość, bezbronność i kalectwo. Niepełnosprawność to temat naznaczony piętnem poprawności politycznej. Czym dla naszego społeczeństwa jest prawo do życia, w czasach, gdy pieniądze, polityka i media zaangażowane są w inicjatywy zdążające tylko w jednym kierunku - skoncentrowanym wyłącznie na prawie do śmierci we wszystkich jego odmianach.

Pierwsze polskie tłumaczenie pism wybitnego historyka i teoretyka sztuki. Na tom składają się jego najważniejsze teksty, poświęcone głównie sztuce włoskiego i niemieckiego renesansu. Warburg przygląda się symbolicznym obrazom Botticellego oraz znaczeniu sztuki dla mentalności mieszczaństwa Florencji Quattrocenta, interpretuje znaczenie sztuki antyku w twórczości Dürera, odczytuje symbolikę fresków w Palazzo Schifanoia w Ferrarze oraz analizuje antyczne wyobrażenia astrologiczno-magiczne i ich wpływ na kulturę wizualną czasów Lutra. Tom został opatrzony wstępem Ryszarda Kasperowicza, prezentującym sylwetkę Warburga i analizującym jego poglądy na sztukę, oraz notą edytorską autorstwa uznanej badaczki twórczości niemieckiego uczonego – Katii Mazzucco.

Przez wieki Chińczycy opierali swe twórcze, racjonalne i pokojowe istnienie na księdze I-cing będącej księgą świętą i zarazem mądrościową. Powstała ona przed tysiącami lat. Ta oparta na systemie zerojedynkowym, jak nasze komputery, księga służąca do wróżenia stanowi zarazem system wiedzy o świecie, stara się uporządkować wszystko, co twórcze na Ziemi, a co podlega zmianom. Albowiem "niebo tworzy z chaosu i mroku" i "tylko zmiana jest niezmienna". Hellmut Wilhelm (1905-1990), wybitny znawca i badacz chińskiej literatury, historii i filozofii, urodził się w Chinach, długo tam mieszkał i pracował, by po 1948 roku osiąść w USA, gdzie na Uniwersytecie w Seattle stworzył solidne podstawy amerykańskiej sinologii. Poprawiał i kontynuował twórczo dzieło życia swego ojca Richarda Wilhelma (1873-1930), znakomitego tłumacza księgi I-cing na język niemiecki. W książce Hellmuta Wilhelma, wielokrotnie wznawianej w Niemczech od czasu jej publikacji w 1955 roku (wersja rozszerzona 1972), czytelnik znajdzie próbę ustalenia "sensu" tej klasycznej księgi jako systemu wiedzy o świecie - próbę wydobycia jej historycznego kontekstu i uwarunkowań, a także odsłonięcia natury chińskiego umysłu i jego myślenia.

Jest w tej książce mnóstwo rzeczy, które wzburzą najrozmaitszych ludzi, a niewielu będzie takich, którzy nie znajdą tu niczego, z czym stanowczo się nie zgadzają. I dobrze. Jest to wybitny wkład do ostatnich dyskusji na nad wiarą, religią i ateizmem. Dale B. Martin, Yale University Ta błyskotliwa i polemiczna książka spowoduje poruszenie wśród naukowców, teologów, ludzi wierzących i niewierzących, a także wśród szerokiego kręgu czytelników pragnących zrozumieć debatę o Bogu. Z jednej strony Eagleton rozprawia się z tym, co nazywa ?zabobonnym? poglądem na Boga, przyjmowanym przez większość ateistów i agnostyków, i proponuje na jego miejsce rewolucyjny pogląd na chrześcijańską Ewangelię. Z drugiej strony ostro atakuje zdradę tych rewolucyjnych ideałów przez instytucjonalne chrześcijaństwo. Niewiele satysfakcji znajdą tu zarówno przeciwnicy religii, zwłaszcza Richard Dawkins i Christopher Hitchens, jak i liczni przeciętni wyznawcy religii. Zamiast tego Eagleton proponuje swój własny tchnący życiem pogląd na religię i politykę w książce o olbrzymim przekroju - od Ducha Świętego po najnowszą historię Bliskiego Wschodu, od Tomasza z Akwinu po wieże WTC. Terry Eagleton jest brytyjskim filozofem, teoretykiem kultury i literaturoznawcą, wykłada jako profesor literatury angielskiej na University of Lancaster (Wielka Brytania), jest też profesorem teorii kultury National University of Ireland w Galway. Napisał ponad czterdzieści książek.

Przedstawienie estetycznych teorii najwybitniejszego japońskiego filozofa, Nishidy Kitaro (1970–1945), które są podstawą do rozważań na temat sztuki zen. Autorka konfrontuje poglądy Nishidy z opiniami innych badaczy, takich jak Hisamatsu Shin’ichi, Suzuki Daisetsu czy Izutsu Toshihiko. W drugiej części książki pokazuje, w jaki sposób teoretyczne wnioski na temat estetyki zen mogą być zastosowane do analizy konkretnych przykładów z różnych dziedzin sztuki, na które zen wywarł największy wpływ (teatr no-, sztuka komponowania ogrodów kamiennych, malarstwo tuszem, ceremonia herbaciana).

Genet był artystą niezwykłym, szokującym, wręcz mitycznym. Jednym z twórców owej legendy literackiej był Sartre, a jego książka stanowi właśnie źródło mitu. Krytycy spierają się, na ile obraz Geneta wyłaniający się z książki jest dziełem samego autora, a na ile jej bohatera. Innymi słowy: czy mamy tu do czynienia z Genetem, jakiego widział – lub chciał widzieć – Sartre, czy też raczej Sartre wiernie odwzorował taki wizerunek swojego bohatera, jaki uzyskał od samego Geneta. Z pewnością Genet odegrał przed Sartre’em ściśle określonego i nieprzypadkowego samego siebie; bez wątpienia Sartre tylko częściowo dał się zwieść, częściowo zaś sam zaczął zwodzić publiczność; z pewnością to właśnie działalność i książka Sartre’a wydobyły Geneta z mroku. Pewien obraz Geneta, określony i wzmocniony przez filozofa egzystencjalistę, zostawił swój ślad w historii literatury i żadne sprostowania już tego nie odmienią.

Książka ta ma pomóc nauczycielom i pedagogom świadomie rozwijać umiejętność poprawnego myślenia u dzieci. Autorzy książki wskazują na fakt istnienia trzech typów inteligencji i wyjaśniają, dlaczego uczniowie różnie sobie radzą w szkole. Książka zawiera wiele praktycznych wskazówek, uczących, jak za pomocą dialogu i odpowiednio zorganizowanych lekcji pobudzić myślenie u dziecka, tak by lepiej radziło sobie ono z przyswajaniem wiedzy i życiowymi trudnościami. Robert J. Sternberg jest profesorem psychologii i kształcenia na Yale University. W przeszłości pełnił funkcje redaktora naukowego Psychological Bulletin oraz dyrektora kilku sekcji Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego. Był również laureatem nagrody APA dla młodych naukowców oraz trzech nagród przyznanych przez American Educational Research As-sociation za wybitne publikacje książkowe. Louise Spear-Swerling jest profesorem nadzwyczajnym Edukacji Specjalnej na Southern Connecticut State University w New Haven. W 1988 roku uzyskała doktorat w dziedzinie psychologii poznawczej na Yale University. Uczyła w szkolnictwie państwowym w klasach o profilu specjalnym i zwyczajnym, a obecnie zajmuje się kształceniem nauczycieli. Specjalizuje się w nauczaniu czytania młodzieży z marginesu społecznego oraz osób z problemami w nauce.Jak nauczyć dzieci myślenia Spis treści Przedmowa 9 Wstęp 11 Założenia podstawowe 12 Struktura książki 12 Celi Trzy sposoby prawidłowego myślenia 14 Nadużywanie wyników testów 20 Procesy myślowe wyższego rzędu 28 Umiejętności poznawcze 29 Podsumowanie 34 Cel 2 Zrozumienie strategii nauczania usprawniających myślenie 37 Trzy alternatywne strategie nauczania 38 Wybór najlepszej strategii 43 Podsumowanie 46 Cel 3 Zrozumienie roli pytań w rozwijaniu umiejętności myślenia 51 8 JAK NAUCZYĆ DZIECI MYŚLENIA Cel 4 Nauczanie trzech sposobów myślenia 58 Czterostopniowy model nauczania 61 Podsumowanie 67 Cel 5 Nauczanie i ocenianie umiejętności twórczego rozumienia 71 Natura rozumienia 71 Trójstopniowe podejście do rozumienia 72 Przykłady problemów wglądu związane z wyborczym kodowaniem, wybiórczą kombinacją i wybiórczym porównywaniem 74 Podsumowanie 79 Cel 6 Rozpoznanie podstawowych zasad nauczania myślenia i zasadzek z nim związanych 83 Zasady 83 Zasadzki 94 Podsumowanie 103 Cel 7 Dlaczego ludzie poprawnie myślący (zbyt często) przegrywają 107 Podsumowanie 117 Zakończenie 120 Słownik pojęć 123 Bibliografia 125