Świadomość aksjologiczna zalicza się do grona tych teoretycznych bytów, wobec których analizy terminologiczne nie są zabiegiem pro forma. Przekonamy się [...] że mnogość ujęć i perspektyw, w których jest rozważana, kwalifikuje ją do pojęć wieloznacznych i mających dużą wagę dla humanistyki. Mamy tu na myśli trudne do przecenienia znaczenie, które jest jej, jak się wydaje, immanentnym predykatem. Świadomość aksjologiczna wiąże się bowiem z kulturą, jeśli tę ostatnią wziąć sensu largo, a więc jako zbiór wartości, norm, ideałów i wzorców. Wielość spojrzeń na świadomość aksjologiczną oddaje pewną dyferencjację dyscyplinarnych optyk nauk humanistycznych. I tak, sygnalizowany problem inaczej widzi psychologia, inaczej socjologia, a jeszcze inaczej pedagogika i filozofia, od której, jak się zdaje, powinniśmy zacząć. Katalog definicji, a ściślej mówiąc, samych tylko kategorii rozmaitych definicji, nigdy nie zasłuży na miano wyczerpującego. Można by z powodzeniem dodać, że nie będzie to także katalog o cesze rozłączności ? zaobserwujemy zachodzenie na siebie zakresów treściowych różnych pojęć aksjologicznej świadomości, jakkolwiek wskazywane różnice w spojrzeniach dyscyplinarnych nie stracą na wyrazistości.
Niniejsza książka to zbiór impresji na temat świadomości aksjologicznej i etycznej podmiotowości. Impresji, ponieważ to, co udało się w niej zgromadzić, nie wystarcza na zbudowanie programu socjologii moralności ? wyraźnie zarysowanej, skodyfikowanej propozycji teoretycznej. Wydaje się jednak, że zbiór zaciekawi Czytelnika ? z kilku co najmniej powodów. Dłuższy komentarz pojawia się w miejsce wstępu, by już na samym początku rozwiać ewentualne wątpliwości.[?]
Osoba, ciało, dobro i zło, Bóg, łaska i wolność - to najważniejsze zagadnienia poruszone w Sporze o istnienie człowieka. Książka ta jest kontynuacją Tischnerowskiej Filozofii dramatu. Dialogując z klasykami myśli filozoficznej - św. Augustynem, Heglem, Kierkegaardem, Levinasem czy Mistrzem Eckhartem - autor Sporu kreśli własną, oryginalną filozofię człowieka. „Moja teza brzmi: nawet jeśli >>człowiek umarł<<, jak chcą niektórzy strukturaliści, to znaczy, że istniał, a jeśli istniał, to znaczy, że może się narodzić”, wyznaje we wstępie Tischner. Pisana pod koniec życia książka jest właśnie filozoficzną próbą przezwyciężenia „śmierci człowieka”.
Coraz częściej uważa się, że zagadnienie „matematyczności świata” jest jednym z najważniejszych problemów filozoficznych związanych z istnieniem nauk przyrodniczych. Stało się ono spadkobiercą tradycyjnego problemu zrozumiałości bytu. Wielkie pytania filozofii splatają się w nim z najważniejszymi tematami filozofii nauk, filozofii matematyki a także filozofii człowieka i jego poznanie. Wielkie problemy nie poddają się łatwo a na pytanie „dlaczego przyroda jest matematyczna?” nie znamy do końca odpowiedzi. Znak zapytania pozostaje. Ale nie jest to znak złożenia broni...
Słynny lekarz i filozof arabski, Awicenna rozróżnia cztery typy ludzi:
Tych, którzy wiedzą i wiedzą, że wiedzą
Tych, którzy wiedzą, i nie wiedzą, że wiedzą
Inni nie wiedzą i wiedzą, że nie wiedzą
A jeszcze inni to ci, którzy nie wiedzą i nie wiedzą, że nie wiedzą
W gruncie rzeczy, książka ta przeznaczona jest dla drugiej i trzeciej grupy.
Wszystkie teksty składające się na tę książkę, z jednym wyjątkiem, powstały w okresie pontyfikatu Jana Pawła II bądź zaraz po jego śmierci, większość z nich przy tym bezpośrednio dotyczy osoby i nauczania polskiego papieża. Czytelnicy znajdą tu więc między innymi pamiętny esej rozważający perspektywy, jakie wybór Karola Wojtyły na Stolicę Apostolską otworzył dla losów chrześcijaństwa i świata (Pomyślne proroctwa i pobożne życzenia laika na progu nowego pontyfikatu w wiecznej sprawie praw cesarskich i boskich), komentarze do dwóch ważnych encyklik papieskich (Veritatis splendor oraz Fides et ratio), omówienie książki, w której Jan Paweł II odpowiada na pytania Vittoria Messoriego (Przekroczyć próg nadziei), i wreszcie dwa teksty pożegnalne, z których jeden zamieszczony został kilkanaście godzin po śmierci Papieża na portalu internetowym „Gazety Wyborczej”, a drugi dzień później w angielskim „The Independent” (Prorok odpowiedzialnej wolności).
Nowe wydanie ostatniej książki Jana Pawła II z pięknymi ilustracjami. Powstała na kanwie rozmów papieża z ks. Józefem Tischnerem i Krzysztofem Michalskim na temat XX wieku.
Porusza takie tematy jak doświadczenie zła związane z dwudziestowiecznymi totalitaryzmami, kwestię wspólnej Europy i roli demokracji, właściwego używania wolności oraz roli Kościoła we współczesnym świecie. W książce znajduje się też osobista rozmowa dotycząca zamachu na Jana Pawła II z 13 maja 1981 roku.
Eric Voegelin (1901-1985) był myślicielem niezwykle oryginalnym, idącym pod prąd dominującym filozoficznym i ideologicznym koniunkturom. Uczył nas, że musimy zakorzeniać się w tradycji greckiej i chrześcijańskiej. Wierzył w moc objawienia i prawdę odkrywaną przez Sokratesa i Platona. Napisał wiele dzieł poświęconych przemianom europejskiej świadomości. Momentem zasadniczym dla dziejów umysłowości współczesnej było Oświecenie - zerwanie z tradycją oraz zeświecczenie symboli, przez które klasycy uczyli nas rozumieć ład świata i ład ludzkiej duszy. Skutkiem tego powstały szaleńcze ideologie określane wspólnym mianem gnostycyzmu.
Voegelin był wytrawnym i surowym krytykiem kultury nowożytnej. W tomie Od Oświecenia do rewolucji przedstawiona została demaskatorska historia idei od Woltera, Condorceta, poprzez de Maistre'a, aż do Marksa i Bakunina.
Jest to książka niezwykła, która wywołuje zachwyt, czasem oburza. Z pewnością zastanawia i inspiruje.
Praca prof. Anny Grzegorczyk, wybitnej polskiej fenomenolożki, porusza się w szeroko pojętym kontekście europejskich dociekań na temat Edyty Stein. Autorka podejmuje odważną próbę odczytania dzieła Edyty Stein w wymiarze interkulturowym. Przybliżenie do tematyki interkulturowości dokonuje się u Autorki drogą refleksji wpisanej w filozofię religii, która oscyluje na granicy pomiędzy rozumem i wiarą, fides et ratio, z uwzględnieniem duchowego wymiaru takich dociekań.
Prezentowana monografia stanowi interdyscyplinarne studium poświęcone zastosowaniom analizy ludzkiego DNA w celach medycznych oraz pozamedycznych. W książce poruszone zostały m.in. kwestie związane z diagnostyką preimplantacyjną i prenatalną, zasadami wykonywania testów genetycznych w celach medycznych, wykorzystywaniem danych genetycznych (przede wszystkim w ubezpieczeniach i zatrudnieniu) oraz genetycznej identyfikacji indywidualnej i policyjnych baz DNA. autorka przedstawia i analizuje obowiązujące w tym zakresie standardy międzynarodowe (wiążące i stanowione), regulacje Unii Europejskiej i wybrane unormowania krajowe. Podejmuje również próbę identyfikacji obszarów, w których zbierają się odkrycia i zastosowania genetyki z problematyką praw człowieka. Publikacja wpisuję się tym samym w niezwykle aktualny nurt dyskusji na temat bioetycznego wymiaru ochrony praw jednostki.
"Sztuczne zapłodnienie, terapia genowa, klonowanie, diagnostyka prenatalna, komórki macierzyste, hybrydy, eugenika..."Jak dzisiaj mówić o rzeczach trudnych, nie gubiąc się w gąszczu specjalistycznego słownictwa? Z potrzeby odpowiedzi na trudne pytania zrodziła się seria ABC bioetyki. W każdym tomiku postaramy się wprowadzić czytelnika w tajniki techniczne danego problemu, metody badawczej lub stosowanej terapii, by następnie przejść do kwestii moralnych, jakie się z nim wiążą.
Drugi tomik serii ABC bioetyki dotyka niezwykle intrygującego problemu związanego z zasadą Do Not Resuscitate (DNR) - możliwości odstąpienia od reanimacji w szczególnych sytuacjach. Publikacja przedstawia problemy końca ludzkiego życia (uporczywa terapia, jakość życia, proporcjonalność i nieproporcjonalność leczenia, problem bólu, cierpienia, eutanazji, umierania oraz śmierci mózgowej).
Gdy w 1958 ukazała się Antropologia strukturalna, Claude Lévi-Strauss (ur. 1908) miał za sobą kilka ważnych publikacji, w tym bestsellerowy Smutek tropików. Zapewne dzięki Antropologii został rok później powołany do College de France. Książka ta już samym tytułem ukształtowała pewną perspektywę poznawczą w tej dziedzinie. Wzorem amerykańskim Lévi-Strauss mówi raczej o antropologii kulturowej niż o etnologii, tę zaś jako teoretyczną naukę porównawczą odróżnia od etnografii. Antropologia-etnologia ma poszukiwać struktur organizujących różne dziedziny życia społeczności ludzkich. Ma się sytuować między jałową ogólnością teorii a równie jałowym banałem szczegółowego opisu etnograficznego. Inspirowany fonologią Jakobsona i lingwistyką de Saussure'a, Lévi-Strauss za pomocą prostych środków algebraicznych rozwija skomplikowane teorie wyjaśniające m.in. struktury relacji pokrewieństwa zarówno wśród grup etnicznych, jak i w mitologii. Strukturalizm był w naukach humanistycznych znakiem czasu, a Antropologia strukturalna przyczyniła się do upowszechnienia tej orientacji w latach sześćdziesiątych XX wieku. Inaczej jednak niż dogmatyczni pozytywiści oddzielający badania formalne od empirycznych Lévi-Strauss pojmował etnologię jako drugą obok historii twarz Janusowego oblicza nauki.
Niezwykła książka. 60 bajek i przypowieści zaczerpniętych z filozofii zachodniej, mądrości Wschodu, mitologii. Do kazdej dołączyliśmy komentarz, który wprowadzi Cię do pracowni filozofa. A tam... Możesz wykroczyć poza dosłowne znaczenie bajki. Mozesz stawiać pytania i szukać odpowiedzi. możesz dyskutować z rodzicami, kolegami, nauczycielami. Jaki jest sens życia, Czym jest dobro? Jaka jest cena wolności? Możesz poznać greckich filozofów Diogenesa i Sokratesa, przeczytać bajkę Schopenhauera, poznać opowieści z dalekich chin i Persji. Poznasz stare ponadczasowe tresci w nowej formie. Doskonałe tłumaczenie Heleny Sobieraj. KSIĄŻKA POLECANA PRZEZ FUNDACJĘ ABC CAŁA POLSKA CZYTA DZIECIOM
Księga ziół ukazała się po raz pierwszy w Budapeszcie w roku 1943 i jest obok Żaru (1942) najpopularniejszą na Węgrzech książką Sándora Máraiego. W ustępie otwierającym ten wielkiej urody i mądrości zbiorek przemyśleń, refleksji, wskazówek, prawd elementarnych, ale też paradoksów autor napisał: „...ta książka będzie taka, jak dawne zielniki, które prostymi przykładami pragnęły odpowiedzieć na pytanie, co trzeba robić, gdy kogoś boli serce albo gdy Bóg go opuścił”. I jak w starych herbariach, gdzie banalny listek sąsiaduje często z efektownym kwiatem, pełnym egzotycznego piękna, tak tutaj znajdujemy obok myśli prostych, czasem nawet błahych – rozważania i sądy, których nie powstydziłby się najgłębszy filozoficzny umysł, i sformułowania godne najbardziej wyrobionych piór.
Zmiana oczekiwań wobec zdających egzaminy czy ubiegających się o pracę młodych ludzi w pewnym sensie wymusza innego rodzaju przygotowanie czy akcentowanie trochę innych umiejętności w procesie nauczania, zwłaszcza w gimnazjum i szkole ponadgimnazjalnej. Pojawia się konieczność zdobycia przez uczniów umiejętności występowania na forum publicznym. a książka ma pomóc uczyć prezentacji. Jest poradnikiem dla wychowawców, pedagogów i psychologów szkolnych oraz nauczycieli, którzy korzystając z przedstawionej propozycji metodycznej mogą zaplanować i przeprowadzić cykl zajęć z młodzieżą.
siążka W harmonii z naturą. Elementy ekologii w pedagogice i sztuce wpisuje się w nurt szerokiej dyskusji - w ostatnim czasie niezwykle ożywionej - na temat wychowywania dzieci i młodzieży szkolnej w poszanowaniu naturalnego środowiska. Porusza ważne i aktualne problemy natury ekologicznej, dydaktycznej i etycznej oraz podpowiada jak zmotywować młodzież i nauczycieli do podejmowania inicjatyw proekologicznych, wykorzystując przy tym sztukę oraz szereg pomocy dydaktycznych.
Sztuka masowa zapewnia ogromnej liczbie ludzi pierwszy kontakt z doświadczeniem estetycznym. Można by więc oczekiwać, że stanie się ważnym przedmiotem rozważań filozofów sztuki, zarówno współcześnie, jak i przez cały wiek XX. Tak się jednak nie stało. Filozofowie sztuki zazwyczaj albo ją ignorują, albo też, jeśli już zwracają na nią uwagę, to po to, aby ją zdyskredytować, wyjaśnić, dlaczego nie jest prawdziwą sztuką lub dlaczego jest sztuką złą. Żyjemy w epoce sztuki masowej i większość z nas, jak sądzę, zgodziłaby się, że bywa ona dobra lub zła, a mimo to brakuje nam teorii, które mogłyby ją scharakteryzować. Ta sytuacja wymaga zmiany. Książka niniejsza ma być krokiem w tym kierunku. Jej celem jest również rozwinięcie, a może raczej zapoczątkowanie refleksji filozoficznej nad sztuką masową, prowadzonej z perspektywy estetyki analitycznej.
Tożsamość, prawdziwe imię człowieka to medytacja o ludzkiej egzystencji. Opis jednego dnia z życia młodzieńca o imieniu Adam i jego niezwykłej wędrówki. Bohater, przemierzając okolicę od świtu aż do zmierzchu, poświęcił czas na poszukiwanie swej zagubionej tożsamości i odpowiedzi na nurtujące go pytania. Szczególnie interesowało Adama to, kim jest człowiek i jaki sens oraz cel ma ludzkie życie. Te i inne pytania zadał napotkanym na swojej drodze rozmaitym ludziom, m.in. kupcowi, uczonemu, studentowi, matce i nauczycielce oraz księdzu, którzy udzielili mu rozmaitych odpowiedzi.
Serdecznie zapraszamy do odbycia tej niezwykłej wędrówki razem z Adamem i do poznania odpowiedzi na zadane pytania.
Uznawana za najwybitniejszą intelektualistkę żydowską XX wieku Hannah Arendt (1906-1975) rozważa ""kondycję ludzką"" z perspektywy współczesnych doświadczeń i niepokojów. Świadek epoki, urodzona w Niemczech, emigrantka od 1933 roku, autorka rozpraw o totalitaryzmie, napisała tym razem ""pozytywny"" traktat o człowieku ujętym od strony narodzin i początku, a nie, jak w egzystencjalizmie, śmierci i kresu, oraz od strony vita activa przeciwstawionej vita contemplativa. Człowiek wypełnia życie pracą i działaniem, których ewolucję od starożytności i dzisiejsze zagrożenia Arendt śledzi z niezwykłą erudycją i oryginalnością. Analizuje historyczne przemiany takich pojęć, jak praca, prywatność, wolność i pod tym względem tworzy prawdziwe kompendium wiedzy. Pisze o zjawiskach społeczeństwa masowego w okresie najbardziej dramatycznym dla XX-wiecznej historii intelektualnej - w latach pięćdziesiątych, po traumie wojny i w obliczu szczytowej potęgi komunizmu. Źródła zagrożeń poszukuje jednak szerzej w nowożytnych procesach alienacyjnych człowieka. Choć nie jest to stricte traktat z zakresu filozofii politycznej, stanowi istotny przyczynek do zrozumienia mechanizmów społeczno-politycznych współczesnego świata.
Pozycja zawiera zbiór studiów przygotowanych przez specjalistów z wielu dziedzin humanistycznych (historyków, literaturoznawców, historyków sztuki), koncentrujący się na zagadnieniu przyjemności: jego definicji, roli i znaczeniu w kulturze XVIII wieku. Teksty podejmują kwestię przyjemności jako jednej z kluczowych dla oświecenia kategorii dotyczącej literatury, antropologii, edukacji, estetyki i życia codziennego. Praca jest pierwszym tego typu opracowaniem w polskiej literaturze naukowej.
Anthony Payne i Nicola Phillips w książce pt. Rozwój podejmują niezwykle ważną problematykę badań nad rozwojem, która ? jak zaznaczają autorzy - jest głęboko osadzona w długiej tradycji badań społecznych. Wszak architektami strategii rozwoju są również jednostki i grupy społeczne. Oczywiście nie można rozpatrywać tego zagadnienia bez kontekstu historycznego czy politycznego. Rozwój bowiem bywał przedmiotem narodowych strategii, a państwo niejednokrotnie jawiło się jako sprawca rozwoju.
Studium Payne?a i Phillipsa w syntetyczny i uporządkowany sposób ukazuje koncepcje rozwoju, ich naturę oraz ewolucję. Począwszy od klasycznych teorii rozwoju, za pomocą których można wyjaśnić początki kapitalizmu, odnosząc się do dzieł takich teoretyków jak Adam Smith, Karol Marks czy Max Weber, po debaty i spory na temat rozwoju, jakie pojawiły się w dyskursie publicznym od 1945 roku i trwają do czasów współczesnych. Najznamienitszym zaś tego przykładem są omawiane teorie alternatywne ? teoria gender czy ekologiczne teorie rozwoju - stanowiące ważną część tej publikacji.
Książka wyjaśnia, systematyzuje, ale przede wszystkim prowokuje do podejmowania interdyscyplinarnych dyskusji, do stawiania pytań związanych z tak ważnymi dzisiaj - nie tylko w ekonomii politycznej - pojęciami jak choćby kolonializm, transnarodowość, postmodernizm, globalizm, rola Chin, znaczenie Trzeciego Świata, czy kwestia ubóstwa i nierówności.
Rozwój to pozycja, która z całą pewnością zainteresuje studentów i wykładowców ekonomii, politologii, stosunków międzynarodowych, socjologii, a także tych, którym nie są obojętne problemy współczesnego zglobalizowanego świata.
Anthony Payne jest profesorem nauk politycznych na Uniwersytecie w Sheffield.
Nicola Phillips to profesor ekonomii politycznej na Uniwersytecie w Manchester.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
