G. I. Gurdżijew (ok. 1870-1949) jest uznawany za autora jednego z najbardziej oryginalnych nauk duchowych naszych czasów, choć jednocześnie jego nazwisko otoczone jest fantastyczną legendą. W rzeczywistości poświęcił on wiele lat swego życia na poszukiwanie zapomnianej wiedzy, a następnie niełatwe zadanie przekazania jej ludziom współczesnym. Wprawdzie stosował różne formy przekazu - w tym wykłady, tańce i muzykę - szczególną wagę przykładał jednak do publikacji Opowieści Belzebuba dla wnuka, pierwszego z trzech cykli swoich pism zatytułowanych wspólnie Wszystko i rzecz wszelka. Gurdżijew przedstawia w nim swoje idee w formie opowieści mitycznej, obejmującej wydarzenia na skalę całego wszechświata, ale jednocześnie nigdy nie odchodzi od kwestii podstawowej: znaczenia ludzkiego życia. Ta alegoryczna powieść, imponująca, jeśli chodzi o zakres, traktuje o powstaniu kosmosu i wszelkich form życia, opisuje dzieje różnych cywilizacji, a zarazem obfituje w szereg barwnych wątków i postaci. Opowieści Belzebuba zawierają wnikliwą krytykę kondycji ludzkiej, zawsze jednak łagodzoną pełnym empatii poczuciem humoru autora. Gurdżijew używa niezwykle bogatego i jedynego w swym rodzaju języka, który opiera się wszelkim próbom klasyfikacji. powieści Belzebuba ukazały się po raz pierwszy w tłumaczeniu angielskim w 1950 roku, a oryginalny tekst rosyjski został opublikowany dopiero w 2000 roku. Niniejsze, pierwsze polskie wydanie jest przekładem z języka rosyjskiego i zostało porównane z rękopisami, jak również edycją angielską i francuską.

Być politykiem to mówić. Być obywatelem, to umieć usłyszeć, co i jak zostało powiedziane. Celem tej pracy jest opis strategii i środków perswazyjnych używanych przez polskich polityków. Perswazja – umiejętność skutecznego przekonywania – polega na znajdowaniu właściwych słów we właściwym czasie. Analiza exposés polskich premierów i sejmowych debat nad programem rządu pokazuje zmiany języka polityki po 1989 roku. Przedstawia argumenty i wartości, do jakich odwołują się politycy, by przekonać słuchaczy do swoich idei. Elitaryzm i populizm, patos i agresja, polityczny teatr i demokratyczny rytuał – wszystko to decyduje o kształcie współczesnej debaty publicznej. Jak politycy mówią o sobie i swoich przeciwnikach? Co wpływa na styl komunikacji: przynależność partyjna, czy miejsce na scenie politycznej? Poselskie wystąpienia po exposé to spór o wizję państwa, rolę elit i model rządów. Czy jest to spór rzeczywisty czy tylko odegrany? O demokratyczności systemu świadczy między innymi rola perswazji w procesie politycznym. Nie bez powodu demokracja bywa nazywana rządzeniem przez dyskusję. Znajomość retorycznych środków perswazji może pomóc obywatelom w rozpoznawaniu cynicznej manipulacji. To zaś może ich uchronić przed biernością płynącą z założenia, że „politycy i tak zawsze kłamią”. Agnieszka Kampka – doktor socjologii, absolwentka polonistyki i historii sztuki KUL. Pracuje w Katedrze Socjologii Wydziału Nauk Humanistycznych SGGW. Jej zainteresowania badawcze dotyczą socjologii polityki, retoryki politycznej, debaty publicznej, dyskursu demokratycznego.

Kryzys ekologiczny wywołany przez naszą cywilizację pogłębia się coraz bardziej i coraz pilniejsza staje się potrzeba przeciwdziałania. Zaangażowanie na rzecz rozwiązania tego problemu nie może ograniczać się jedynie do prawodawstwa i odpowiedniej polityki państwa. Winniśmy przede wszystkim od podstaw kształtować świadomość ekologiczną oraz „ekologiczne sumienie" społeczeństwa. Edukacja środowiskowa musi obywać się na każdym etapie rozwoju osoby, a etyka środowiskowa powinna stać się moralnym drogowskazem dla wszystkich ludzi. Zaproponowane w pracy rozwiązania dotyczące etyki środowiskowej oraz jej dylematów mogą być wykorzystane w materiałach edukacyjnych na różnych poziomach kształcenia. Mogą również stanowić pomoc dla gremiów decyzyjnych różnych szczebli, szczególnie w sytuacjach konfliktu interesów narodowych, społeczności lokalnych oraz środowiska naturalnego. Książka jest zatem adresowana do szerokiego kręgu odbiorców, w tym osób na co dzień zajmujących się ochroną przyrody.

jak się publicznie nie „ugotować" jak nie „przesolić" jak być „strawnym" dla odbiorców To nie jest typowy podręcznik, choć sporo się z niego można nauczyć. To nie jest także klasyczny poradnik, choć dobrych rad w tej książce jest moc. To nie jest pozycja naukowa, autor nie jest bowiem naukowcem, ale publicystą, praktykiem. Przed napisaniem tej książki nie prowadził żmudnych badań, nie czynił kwerend. Wszystko, co zostało tu napisane jest po prostu bezwstydnie oryginalne, sprawdzone na skórze własnej oraz osób w debatach towarzyszących. To coś w rodzaju pamiętnika znalezionego w telewizyjnym studiu, który może służyć za poradnik, a nawet podręcznik. Kto z tej wyjątkowej oferty skorzysta, ten bez zbędnych wydatków na kursy i szkolenia, jedynie po cenie kupna tej niewielkiej pozycji uzyska większe niż dotąd poczucie pewności siebie. Po przeczytaniu wszystkich zawartych tu obserwacji, wskazówek, ostrzeżeń i dobrych rad, na pewno trudniej będzie go bowiem przegadać, zapędzić do narożnika, wkręcić, czy zakrzyczeć, co w sytuacjach publicznych jest dziś jak najbardziej realnym zagrożeniem. Piotr Legutko - publicysta i dziennikarz. Był redaktorem naczelnym „Czasu Krakowskiego", „Nowego Państwa" i „Gościa Niedzielnego", współpracował z „Tygodnikiem Powszechnym" i „Rzeczpospolitą". Autor programów telewizyjnych, reportaży i filmów dokumentalnych, od 1997 związany był z krakowskim oddziałem TVP, był kierownikiem redakcji publicystyki TVP 1 i zastępcą dyrektora Agencji Informacji TVP. Obecnie jest redaktorem naczelnym „Dziennika Polskiego". Wykłada w Studium Dziennikarskim Papieskiej Akademii Teologicznej oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Michael Buckley to znany profesor teologii, autor monumentalnej monografii poświęconej ateizmowi (At the Origins of Modern Atheism), która była szeroko dyskutowana w środowisku akademickim. Książka Ateizm w sporze z religią jest jej popularną wersją, przeznaczoną dla szerszego grona czytelników. Teza Buckleya brzmi interesująco: ateizm jako ideologia nie jest "dzieckiem" nauki wrogo nastawionej do religii ani wypaczoną reakcją na scholastykę, ale odmową przyznania doświadczeniu religijnemu wartości poznawczej. Buckley nie tylko dokonuje rekonstrukcji tego negatywnego nastawienia do doświadczenia religijnego, ale też pokazuje, jak - dzięki refleksji teologicznej i filozoficznej - można je przezwyciężyć. Fascynujące... Twórcze związki pojęciowe poparte argumentacją naukową. Buckley to bystry człowiek. Ch. Insole, "Times Literary Supplement" Książka jest ciekawa i prowokuje do myślenia, podważa bowiem przekonania powszechnie uznawane za prawdziwe. Wzbogacająca lektura. H. Rikhof "Bijdragen, "International Journal of Philosophy and Theology"

Gotowanie według Pięciu Przemian to bardzo prosty sposób, który uzdrowi Twoją kuchnię. Technika gotowania opracowana została w starożytnych Chinach i jest ściśle powiązana z chińską filozofią. Polega na osiągnięciu jedności i harmonii organizmu z otoczeniem. Tajemnica tkwi w tym jak przygotowujesz posiłki. Możesz jeść to co do tej pory, wystarczy tylko, że zmienisz sposób gotowania. Nie jest to książka kucharska, ani książka z kolejną dietą- cud... to podręcznik uczący metod przyrządzania potraw. W gotowaniu według Pięciu Przemian ważniejsze od tego co jesz, jest jak jesz, a raczej jak gotujesz. Potrawy przygotowywane zgodnie z naturalnym obiegiem energii w przyrodzie, wpływają na Twoje zdrowie i zachowanie równowagi, a przede wszystkim znakomicie smakują. Anna Czelej (aktywna propagatorka życia zgodnie z chińską filozofią, a także autorka wielu publikacji poświęconych tej tematyce) prezentuje także mnóstwo prostych przepisów, które ułatwią zastosowanie nowej techniki gotowania w Twojej kuchni. Do książki dołączona jest także kolorowa plansza produktów wg Pięciu Przemian, która pomoże Ci w nauce takiego gotowania. Nie zwlekaj i już dziś spraw by gotowanie było prostym, przyjemnym i zdrowym nawykiem!   Fragment książki        WPROWADZENIE       Chińska filozofia przyrody pozwoliła opracować Chińczykom wiele metod, które służą dobrze naszemu zdrowiu i które można zastosować w praktyce. Gotowanie według Pięciu Przemian i zastosowanie artykułów spożywczych w tradycyjnej medycynie chińskiej to tylko jedna z nich. Metody rodem z Chin pomagają nam wyjść ze stanu zagubienia i alienacji, budują poczucie jedności i harmonii z otaczającym nas światem przyrody i ludzi, umożliwiają odnalezienie właściwego miejsca w środowisku, w którym żyjemy. TMC w kuchni i metoda gotowania według Pięciu Przemian uczy przyrządzania smacznych i zrównoważonych posiłków, ale nie tylko, uzmysławia również mnogość powiązań w świecie przyrody, do którego należy człowiek. Jakość tych powiązań może początkowo wprawiać w zdumienie. Patrząc z perspektywy chińskiej filozofii przyrody, mamy możliwość zobaczenia zwykłej pietruszki i marchewki w nowym, niezwykłym świetle. Obserwacja taka budzi przypuszczenie, że kierunek ruchu energii w żywym organizmie człowieka może zależeć od wielu jeszcze innych czynników, nie tylko od rodzaju pokarmu, który spożywamy. Chińczycy nie mają wątpliwości, że tak jest w istocie i na stan równowagi ludzkiego organizmu można wpływać na wiele sposobów, nie tylko odpowiednią dietą, między innymi również każdym gestem ciała, ze skinieniem małego palca włącznie. Powodowani tą ideą mistrzowie chińscy opracowali zestaw leczniczych ćwiczeń zwanych Qigong. Pomimo swojej prostoty Qigong harmonizuje ciało i umysł ćwiczącego, doprowadzając go do stanu równowagi i głębokiej, relaksującej koncentracji.       Formy Qigong są niezwykle skuteczną metodą pozwalającą zachować zdrowie i dobrą kondycję. Poszczególne ćwiczenia harmonizują ruch energii głównych organów wewnętrznych w organizmie człowieka, a tym samym są efektywnym sposobem równoważenia zbyt silnych emocji. Podobnie taijiąuan jest kompletnym systemem zawierającym w sobie Qigong, w jednym i drugim obowiązują te same zasady. Ćwiczenie taijiquan i Qigong powinno być związane z przekazem mistrza.       Zazwyczaj nie widzimy związku między bólem żołądka czy wątroby a emocjami, które im towarzyszą. W myśl tradycyjnej medycyny chińskiej te związki są jednak oczywiste, a poszczególne emocje są związane z ruchem właściwym dla danego organu. Zbyt silny ruch energii w żywym organizmie, który możemy zaobserwować, nazywamy emocją lub uczuciem. Na przykład: widoczny ruch wątroby, ekspresja Elementu Drzewa to gniew. W zrównoważonym organizmie wątroba, kontrolując mięśnie, wprawia w ruch masy krwi, uwalnia krążenie w brzuchu, pomaga w przepływie ku górze czystych płynów, wspiera ruch w kierunku głowy. Uczucia powinny osiągnąć ten ruch, ale jego skutki nie powinny być dostrzegalne w samej substancji, tylko w świetle serca, świadomości. Zbyt silne emocje, takie jak gwałtowny gniew związany z wątrobą, mogą poruszyć substancje, w tym wypadku wpłynąć na ruch wątroby dotyczący ciała, np. krew (wymioty krwią i przekrwione oczy). Ruch gniewu i ruch umysłu unoszącego się w gniewie podążają w tym samym kierunku Ruch ciała odzwierciedla ruch umysłu.       Świadomość" w naszym rozumieniu nie jest jednak tym samym, co w języku chińskim. Według chińskiej filozofii przyrody świadomość, życie duchowe i nasze ciało są parą, podobnie jak para Niebo - Ziemia, nie mogą istnieć oddzielnie. Duchowość wyraża się przez ciało.       Wszystkie funkcje fizjologiczne i ich manifestacje są posłuszne ruchom naszej świadomości. Dlatego też nasza duchowość wyraża się zdrowym odcieniem włosów i cery. Zakłócenie manifestacji życia na poziomie nerek lub wątroby znajduje zaś swoje odbicie w aberracjach psychologicznych. A skoro tak, to nasuwa się wniosek, że zarówno dolegliwości nerek lub wątroby, jak i aberracje psychologiczne możemy wyleczyć za pomocą marchewki i pietruszki lub jakichś innych warzyw czy też kaszy.       Chińska filozofia przyrody łączy medycynę ze wszystkim, czym jesteśmy i co nas otacza. Do otoczenia tego należy niewątpliwie rodzina i dobrze się dzieje, jeśli w systemie rodziny panuje kosmiczny porządek, bo to oznacza, że energie w niej płyną bez przeszkód w cyklu odżywczym, od matki do córki, od córki do jej córki i tak przez wszystkie pokolenia. Związek męża i żony rządzi się zaś tymi samymi prawami, co związek Nieba i Ziemi. Jedno z tych praw ma w tym przypadku bardzo szerokie zastosowanie: „Ziemia żywi, Niebo ochrania". W odniesieniu do kobiety i mężczyzny w ich związku prawo to oznacza, £ kobieta zajmuje miejsce centralne w stosunku do mężczyzny tworzy dom i żywi rodzinę, a mężczyzna chroni Kobietę i jej dzieci oraz dostarcza środki na życie. (...)    Praktyczne gotowanie według Pięciu Przemian Spis treści 1. Wprowadzenie 7 2. Zasady transkrypcji chińskiej 13 3. Tradycyjna medycyna chińska w kuchni 19 4. Pięć Przemian w kuchni 83 5. Przepisy kulinarne 109 6. Spis przepisów kulinarnych 237

Tom zawiera pierwsze, długo oczekiwane, integralne tłumaczenie tekstów założycielskich nowoczesnej teorii literatury. Friedrich Schlegel (1772-1829) należał do najbardziej wpływowych filozofów i badaczy literatury romantyzmu niemieckiego. Jego eseje, studia i wykłady, oparte na gruntownej znajomości pokantowskiej filozofii niemieckiej zapoczątkowały nowoczesne podejście do literatury, do dziś uznawane za aktualne. Oryginalność punktu widzenia i stylu kazała jednemu z dwudziestowiecznych badaczy literatury zaryzykować tezę, że "cała dyscyplina pod nazwą Germanistik rozwinęła się tylko i wyłącznie po to, aby ominąć wyzwanie, jakie Schlegel rzuca całemu pojęciu dyscypliny akademickiej". Zbiór składa się z 742 fragmentów drukowanych w 1798 i 1800 roku w "Lyceum" i "Ateneum". W tym ostatnim wypadku przełożone zostały także aforyzmy autorstwa Augusta Wilhelma Schlegla, Friedricha Schleiermachera oraz Novalisa. Książka zaopatrzona jest w obszerny aparat krytyczny, objaśniający kontekst filozoficzny i historyczny działalności Friedricha Schlegla oraz obszerny wstęp Michała Pawła Markowskiego wyjaśniający główne pojęcia teorii Schlegla.

Najnowsze narzędzia, będące na usługach współczesnej medycyny, sprawiły, że w obszarze jej oddziaływań znalazł się człowiek w najwcześniejszych fazach rozwoju. Kilkukomórkowy embrion ludzki poddawany bywa różnorodnym procedurom, które oprócz pozytywnych aspektów, niosą ze sobą także zagrożenia dla jego życia. Ich pole poszerza się wraz z rosnącym dostępem do wspomnianych zdobyczy nauk biomedycznych, przyczyniając się tym samym do uśmiercania wielu istnień ludzkich. Analiza tych zagrożeń jest przedmiotem niniejszych refleksji. Chcemy zastanowić się nad różnymi konsekwencjami współczesnych praktyk klinicznych, takich jak: diagnostyka prenatalna, sztuczne zapłodnienie, czy eksperymenty na zarodkach ludzkich (Rozdział I). W trakcie ich wykonywania dochodzi bowiem do masowego niszczenia istnień ludzkich w stadium preimplantacyjnym i prenatalnym. Wobec takiego faktu istnieje potrzeba jednoznacznego określenia statusu istot nienarodzonych, aby w ten sposób znaleźć uzasadnienie dla ochrony ludzkich embrionów przed działaniami, które zagrażają jego życiu. Stąd konieczne będzie odwołanie się do danych biologicznych, filozoficznych i prawnych oraz uwzględnienie głosu Kościoła w kwestii statusu istoty poczętej (Rozdział II). W ostatniej, trzeciej części książki (Rozdział III), podejmiemy problematykę ochrony prawa do życia ludzkich embrionów w kontekście stosowania praktyk klinicznych. prof. Andrzej Muszala

Sztuka herbaty dawnych Chin i Japonii Przemysław Trzeciak, profesor historii sztuki z Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, przedstawia w ponad 70 rozdziałach dzieje sztuki herbaty, sięga do najstarszych tekstów o herbacie, do poezji i malarstwa klasycznych Chin. Tekst jest ilustrowany zdjęciami, rysunkami i mapkami. W aneksach czytelnik znajdzie m.in. chińskie i japońskie terminy związane z herbatą oraz synchroniczny przegląd wydarzeń w sztuce herbaty na tle kultur Dalekiego Wschodu i Zachodu. Jest to pierwsza tak obszerna źródłowa publikacja na ten temat w języku polskim, zapewnia wydawca.

Teoria "człowieka niespokojnego" jest antropologią o segmentach: biologicznym, psychologicznym i kulturowym. Poza konceptem "natury praludzkiej" oraz "preludzkiej" obejmuje status "człowieka historycznego" i prognozuje przyszłość ludzkości. TCN nie pojmuje "niespokojności" jako leku (jak u Kierkrgaarda), ale jako "nadmiar energii i mocy", którego człowiek nie może zrealizować. nie ma tu "woli mocy" jako celu, lecz rozwiązanie "kłopotu z mocą". Jest w pewnej analogii do dywizji "dionizyjskośi" Nietzchego i Ruth Benedict, ale ma mocniejsze ugruntowanie w etologii zwierząt i jest bardziej precyzyjna i sytemowa w opisie aspektów "nadenergii". Jest też w pewnej zależności z koncepcją "człowieka anatelicznego" (przekraczającego cele) Andrzeja Zachariasza.

Utopie to sny o zbiorowym zbawieniu, które na jawie stają się koszmarami. Co łączy dziewiętnastowiecznych anarchistów, Lenina, Trockiego, reżimy Mao i Pol Pota, grupę Baader-Meinhof i radykalne ruchy islamskie? Te wszystkie tak różne środowiska spotykają się w jednym punkcie - wyznają wiarę w wyzwalającą moc przemocy jako narzędzia przekształcania niedoskonałego świata w raj na ziemi. Taka wiara jest jednym z przejawów utopijnego myślenia, które - zdaniem Johna Graya - doprowadziło do rozlewu krwi na skalę nie spotykaną dotąd w historii. Czarna msza. Apokaliptyczna religia i śmierć Utopii, najnowsza książka Johna Graya, najbardziej znanego współczesnego angielskiego myśliciela politycznego, ucznia Isaiaha Berlina i Michaela Oakeshotta, profesora London School of Economics, to przenikliwa analiza myślenia utopijnego, które - jak dowodzi John Gray - kształtuje nie tylko politykę George'a Busha, ale i przywódców Al-Kaidy.

Ostatni esej Jeana Baudrillarda napisany przed śmiercią. „Pomówmy zatem o świecie, w którym zniknął człowiek. Idzie tutaj o zniknięcie, nie o wyczerpanie, wyginięcie czy zagładę. Bowiem wyczerpywanie się zasobów czy wymieranie gatunków to procesy fizyczne i zjawiska naturalne. W tym tkwi cała różnica, ponieważ gatunek ludzki jako jedyny zdołał wynaleźć szczególny sposób znikania, nie mający nic wspólnego z prawem natury. Być może wręcz sztukę znikania”. (fragment)

Kultura i fetysze to zbiór esejów z przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Rozważania dotyczą klasycznych problemów filozoficznych i podstawowych pojęć, wokół których organizuje się specyficznie ludzka działalność człowieka – ów naddatek ludzkich sił i energii dający w efekcie tzw. kulturę. Istota filozofii, natura prawdy, mechanizmy i typy osobowości, problem decyzji, autorytetu, religii, wreszcie pytanie, w jakimś sensie autoironiczne, o znaczenie humanistyki i humanistów – to zagadnienia, które Autor bada ze swobodą i zainteresowaniem wytrawnego filozofa i historyka. Dla czytelnika uderzający jest widoczny w tych wczesnych tekstach szczery szacunek dla myśli Marksa, oparty na dogłębnej lekturze i prawdziwym zrozumieniu, oraz niechęć do wszelkich upraszczających interpretacji Marksowskiej filozofii. A właściwie szerzej: wspólnym mianownikiem esejów jest odrzucenie niesamodzielności myślowej, banalności w refleksji, urzeczawiającego i abstrakcyjnego podejścia do świata i życia. Książka stanowi krytykę powierzchownego myślenia i poprzestawania na grubych podziałach – jest wyrazem fascynacji złożonością świata i bogactwem różnic. Niezwykle inspirująca i aktualna lektura.

"Mówiąc o tym zjawisku zbliżania się chrześcijan do filozofii, trzeba jednak przypomnieć, że zachowywali oni zarazem ostrożność wobec niektórych innych elementów kultury pogańskiej, takich na przykład jak gnoza. Filozofię pojmowaną jako praktyczna mądrość i szkoła życia łatwo można było pomylić z pewną formą wiedzy tajemnej, ezoterycznej, zastrzeżonej dla niewielu doskonałych" (...)

Stając przed koniecznością publicznego wygłoszenia mowy, wielu ludzi często całymi dniami przygotowuje się do wystąpienia, a efekt i tak nie jest zadowalający!Dlaczego tak się dzieje? Najczęstszym powodem jest przygotowywanie mowy, wykładu lub prezentacji w taki sam sposób, jak na przykład artykułu czy pisemnego referatu, gdy tymczasem te dwie formy wypowiedzi (ustna i pisemna) są zupełnie odmienne. Osoby doświadczające problemów z przemawianiem na forum publicznym nie wiedzą, że ich przygotowanie powinno polegać na napisaniu mowy, a następnie ćwiczeniu jej wygłaszania.Bez świadomości powyższego szkoda pracy włożonej w żmudne przygotowania! Tymczasem przygotowanie ustnej wypowiedzi może kosztować znacznie mniej czasu i wysiłku, niż zredagowanie pracy pisemnej - oczywiście pod warunkiem, że wiemy, na czym takie przygotowanie polega!Czytając tę książeczkę:- dowiesz się, co oznacza słowo retoryka i jak zmieniała się ona na przestrzeni stuleci,- nauczysz się przemawiać w sposób interesujący i zrozumiały,- otrzymasz liczne wskazówki praktyczne i poznasz ćwiczenia doskonalące twoje umiejętności krasomówcze.

Naucz się w 30 minut uczciwej polemiki. Czy chcesz pozytywnie i uczciwie rozwiązywać konflikty? Czy chcesz wnieść coś pozytywnego do dziedziny rozwiązywania konfliktów, gdzie nie ma zwycięzców i przegranych, lecz są partnerzy, którzy w przyszłości będą wspólnie szukać rozwiązań? Takiego kulturalnego postępowania można się nauczyć. Kto opanował sztukę konstruktywnego polemizowania, ten widzi w sporze szansę, a nie problem. Przeczytaj: Jak kompetentnie analizować konflikty Po czym poznać konstruktywnego specjalistę od rozwiązywania konfliktów Jak można się przyczynić do kulturalnego rozwiązywania konfliktów Jak zaplanować rozmowę na temat powstałego konfliktu Jak postępują zawodowi negocjatorzy w trakcie rozwiązywania konfliktu Dr. Peter Heigl jest ekspertem w dziedzinie posługiwania się językiem i komunikacji. Na uniwersytecie monachijskim studiował filologię klasyczną, teologię i język angielski. Promowany w dziedzinie filozofii. Studiował też psychologię i pedagogikę. Ma za sobą lata pracy w gastronomii i w rolnictwie. Był docentem w College of Commerce uniwersytetu w Edynburgu oraz profesorem psychologii pedagogicznej uniwersytetu w Montevideo. Dzisiaj jest samodzielnym trenerem, zatrudnianym przez znane firmy i instytucje. Zobacz Również 30 minut doskonałego stylu i taktu

Odpowiednia dialektyka ma na celu przekonanie partnera w rozmowie do naszych racji. Ta książka nauczy cię: jak komunikować się z innymi poprzez mimikę, gestykulację i mowę ciała, jak do nich dotrzeć i ufać swoim odczuciom, jak przyjaźnie, ale jednocześnie stanowczo poczy-nać sobie z innymi ludźmi i pokonywać ich siłą woli, jak zachować przyjazne i pozytywne nastawienie nawet wtedy, gdy partner rozmowy jest arogancki.

Francuski antropolog Marc Augé jest znaczącą postacią współczesnej humanistyki. Jego esej o zapomnieniu nie pretenduje do próby wyjaśnienia, czym jest pamięć ludzka, i nie sięga do rozległych rozważań na ten temat w literaturze przedmiotu. Jest raczej wyprawą etnologa na obszar jego własnego doświadczenia, szczególnie bogatego w różnorodne przeżycia świata. To relacja francuskiego człowieka miasta, który jako badacz poznaje wieś afrykańską, lecz mimo przeżytej fascynacji nie zostaje tam, lecz wraca do wielkiej europejskiej metropolii. Przemyślenia wynikłe z tego powrotu i to, co dostrzegł po latach przeżytych w Afryce, rozszerzają się na cały ponowoczesny rozwinięty świat i pozwalają świeżym okiem dostrzegać dokonujące się zmiany i klasyfikować wyłaniające się formy.

Odpowiedzialność społeczna, przeciwdziałanie korupcji oraz etyka działania firmy są coraz bardziej dostrzegalne o doceniane przez menedżerów w krajach europejskich, jako znaczące elementy nowoczesnego zarządzania, które zapewnią firmie przewagę na rynku - stając się coraz bardziej znaczącymi wyróżnikami w ocenie firmy przez klientów.

Pytania o sens istnienia towarzyszą ludziom od tysięcy lat. Myśliciele, artyści i uczeni wciąż próbują na nie odpowiadać, ale rezultatem są kolejne pytania. Zagubiony w ich gąszczu, współczesny człowiek odczuwa potrzebę poznania ostatecznej, rozstrzygającej odpowiedzi, która uwolni go od zwątpień i konieczności poszukiwania sensu życia i śmierci. Anthony Storr przygląda się w swojej książce tym, którzy oferowali tego rodzaju pewność: założycielom współczesnych sekt (David Koresh i Jim Jones), charyzmatycznym guru (Gieorgij Iwanowicz Gurdżijew i Bhagwan Śri Radżnisz), wpływowym myślicielom (Rudolf Steiner, Carl Gustav Jung, Zygmunt Freud), a także świętemu Ignacemu Loyoli i Jezusowi Chrystusowi. Jedni proponowali rozwiązania, które większość ludzi na świecie uznałaby za szaleńcze lub zbrodnicze – ale znaleźli się tacy, którzy w nie uwierzyli. Myśli i wskazówki innych są przez wielu ludzi na świecie akceptowane i przestrzegane – choć są i tacy, którzy podają je w wątpliwość. „Do kogo powinniśmy się zwrócić?” – pyta Storr w tytule ostatniego rozdziału. Odpowiedź jest tyleż uczciwa i użyteczna, co nierozstrzygająca.