W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Rodzina jest grupą społeczną, która z jednej strony tworzy wewnętrzne warunki dla wspólnego życia, rozwoju, socjalizacji i edukacji jej członków, z drugiej zaś przygotowuje młode pokolenie do współdziałania w zewnątrzrodzinnych grupach społecznych, funkcjonujących w środowisku lokalnym i szerszym - społeczeństwie.
Młodzi i seniorzy w rodzinie (najmłodsze i najstarsze pokolenie) mają (paradoksalnie) ze sobą wiele wspólnego. Zarówno jedni, jak i drudzy funkcjonują w niezwykle niesprzyjających warunkach społecznych i ekonomicznych, co powoduje, że czują się w pewnym sensie niezrozumiani. Młodzi mają poczucie, że dorosłość, w którą wchodzą, nie jest idealna, że do niej nie pasują. Starsi, często samotni, nie nadążają za nieustannie rozwijającym się światem. Zarówno czas młodości, jak i starości - zdaniem E.Eriksona - to momenty kryzysów. Młodzi walczą o tożsamość, a starsi, zawieszeni pomiędzy produktywnością a stagnacją, pracują na koncentrację troski poza sobą - na rodzinach, przyszłych pokoleniach, społeczeństwie.
Analizy dokonane w niniejszej pracy stanowią formę diagnozy, określenia roli, znaczenia najstarszego pokolenia w procesie nabywania kompetencji kulturowych przez najmłodszych.
Autor w sposób bardzo trafny ukazuje podobieństwa i różnice duchowych doświadczeń dwóch wielkich mistyczek: św. Małgorzaty Marii i św. Faustyny. Odpowiada na pytanie czy orędzie o miłosierdziu i zaufaniu jest kontynuacją orędzia z Paray-le-Monial.
Encyklika Ojca Świętego Benedykta XVI do biskupów, prezbiterów i diakonów, do osób konsekrowanych i wszystkich wiernych świeckich o integralnym rozwoju ludzkim w miłości i prawdzie.
W książce rozpatrywane są zagadnienia: teologia stołu Pańskiego na przykładzie zabytkowych i współczesnych ołtarzy oraz obrzędów poświęcenia kościoła; teologiczne wskazania organizacji prezbiterium i nawy; miejsce przechowywania Najświętszego Sakramentu; wyrazy czci (ukłony i przyklęknięcia) wobec ołtarza i tabernakulum; stół Pański a wydarzenia kulturalne (inscenizacje, koncerty) w świątyni; nowe rozwiązania w urządzaniu wnętrza kościoła.
Czy czytałeś słynną powieść Dana Browna `Kod Leonarda da Vinci`, czy spodobała Ci się, czy wciągnęła Cię akcja i losy bohaterów? A może zaintrygował Cię film nakręcony na motywach tej książki? Jeśli tak, zapoznaj się również z dziejami prawdziwej historycznej postaci, która tak bardzo zafascynowała amerykańskiego pisarza, że nadał nazwisko Sauniere jednemu z głównych bohaterów swego bestsellera.
`Wygnać Chrystusa` to ostry i pełen werwy pamflet, który znakomicie wpisuje się w toczącą się właśnie debatę na temat relatywizmu kulturowego i upadku moralności. Autorka stara się odpowiedzieć na wiele trudnych pytań, stawianych przez współczesny świat. Począwszy od Kartezjusza, przez Rousseau i Hegla, przez wieki, człowiek wiele razy próbował wyrzucić Chrystusa ze swojego życia. Jakobini, marksiści i naziści prowadzili śmiertelną wojnę z religią. I dzisiaj nie brakuje chętnych do podjęcia takiej walki. I dlatego Rosa Alberoni przypomina nam, że wypędzenie Chrystusa z myśli i z historii oznacza naruszenie koncepcji człowieczeństwa. Autorka stawia pytania i próbuje znaleźć odpowiedź: - Kiedy człowiek postanowił wyrzucić ze swego życia Chrystusa? - Czy rzeczywiście sacrum nie jest nam potrzebne? - Czy można wygnać Chrystusa z umysłu chrześcijan i ze sceny dziejów? - Co mają robić chrześcijanie, by stawić czoła zagrożeniom trzeciego tysiąclecia?
`Wygnać Chrystusa` to ostry i pełen werwy pamflet, który znakomicie wpisuje się w toczącą się właśnie debatę na temat relatywizmu kulturowego i upadku moralności. Autorka stara się odpowiedzieć na wiele trudnych pytań, stawianych przez współczesny świat. Począwszy od Kartezjusza, przez Rousseau i Hegla, przez wieki, człowiek wiele razy próbował wyrzucić Chrystusa ze swojego życia. Jakobini, marksiści i naziści prowadzili śmiertelną wojnę z religią. I dzisiaj nie brakuje chętnych do podjęcia takiej walki. I dlatego Rosa Alberoni przypomina nam, że wypędzenie Chrystusa z myśli i z historii oznacza naruszenie koncepcji człowieczeństwa. Autorka stawia pytania i próbuje znaleźć odpowiedź: - Kiedy człowiek postanowił wyrzucić ze swego życia Chrystusa? - Czy rzeczywiście sacrum nie jest nam potrzebne? - Czy można wygnać Chrystusa z umysłu chrześcijan i ze sceny dziejów? - Co mają robić chrześcijanie, by stawić czoła zagrożeniom trzeciego tysiąclecia?
Oddajemy do Waszych rąk książkę jednego z największych autorytetów w dziedzinie komunikowania społecznego – Johna Fiske`a. W niniejszej pracy przedstawia on główne tezy oraz najważniejszych autorów z zakresu teorii komunikowania, zajmującej obecnie poczesne miejsce na rynku akademickim. Znajdują się tu zarówno zróżnicowane metody analizowania przykładów komunikowania, jak i opisy potwierdzających je teorii. Dzięki temu będziecie mogli rozpoznać i zrozumieć kulturowe znaczenie pozornie prostych komunikatów, jakie wysyłają w Waszym kierunku np. programy telewizyjne czy też zdjęcia w codziennych gazetach. Edycja ta zawiera zupełnie nowe materiały dotyczące teorii, metod, ideologii, a także nowych zastosowań strukturalizmu i badań nad odbiorcą komunikatu. Przeznaczona jest dla studentów i wszystkich tych, którzy po raz pierwszy stykają się z problemem komunikowania.
[...] dr Tomasz Godlewski podjął temat niezwykle złożony, ale dzięki przyjętej procedurze metodologicznej zakreślił go w sposób wręcz perfekcyjny dla rozprawy doktorskiej. Skupił się bowiem na operacyjnym określeniu atrybutów prawicy i lewicy, tych które można wydobyć ze świadomości potocznej,a następnie w toku szeroko zakrojonych badań empirycznych określał profile znaczeniowe i weryfikował postawione na wstępie hipotezy. (Tomasz Globan-Klas)
Książka poświęcona lingwistycznym i socjologicznym aspektom komunikacji językowej. Autorka przedstawia wpływ czynników społecznych na charakter i przebieg komunikacji językowej. Korzystając z licznych przykładów, opisuje codzienny język współczesnych Polaków. Zwraca szczególną uwagę na różnice w sposobach wypowiadania się kobiet i mężczyzn. Ciekawie i barwnie omawia cechy języka familiarnego. Wykład uzupełnia słownik podstawowych terminów oraz bibliografia uporządkowana tematycznie.
Jan Troell - urodzony w 1931 roku szwedzki reżyser filmowy, scenarzysta i operator. Przez jednych doceniany za warsztatową wszechstronność i umiejętność zapanowania nad niemal każdym elementem filmu, przez innych - za poetyckie wizje o publicystycznym zacięciu. Nigdy nie ukończył szkoły filmowej, a do świata filmu fabularnego wkraczał przez fotografię oraz film amatorski, którego specyfika (`zrób to sam`) uczyniła z niego twórcę totalnego. Debiutował w 1966 roku filmem `Oto twoje życie`, za który otrzymał szwedzką nagrodę Złotego Barana. Miarą jego twórczego temperamentu - poety wizjonera i epika realisty w jednej osobie - była dwuczęściowa saga filmowa `Emigranci` (1971) i `Osadnicy` (1972), oparta na trylogii Vilhelma Moberga. Uznany za kontynuatora najlepszych tradycji epickich kina szwedzkiego, w latach siedemdziesiątych próbował swoich sił w USA, gdzie nakręcił `Narzeczoną Zandy`ego` (1975) i `Huragan` (1978). W `Baśniowej krainie` (1986) - swoim ukochanym filmie - krytycznie przyglądał się kondycji społeczeństwa szwedzkiego, a w kontrowersyjnym `Il Capitano` (1991) szukał źródeł przemocy, biorąc za punkt wyjścia rzeczywistą zbrodnię, która wstrząsnęła Szwecją pod koniec lat osiemdziesiątych. Do stałych motywów w twórczości Troella należą pragnienie wolności (które - jak w `Białym jak śnieg` z 2001 roku - wyraża się w marzeniu o lataniu) i pasja fotografii (jak w `Uwiecznionych chwilach Marii Larsson` z 2007 roku).
Kino Nowej Zelandii zyskało międzynarodowy rozgłos dzięki takim reżyserom jak Peter Jackson, Vincent Ward, Lee Tamahori czy Jane Campion oraz filmom, z których najsłynniejsze to zapewne Fortepian (1993), Tylko instynkt (1994), Jeździec wielorybów (2002) czy trylogia Władca pierścieni (2001-3). Faktyczny dorobek tej kinematografii pozostaje jednak ciągle nieznany większości polskich widzów. Wyłania się z niego intrygujące i wielowymiarowe oblicze Nowej Zelandii, bliskiej i egzotycznej zarazem, zmagającej się z kwestią własnej tożsamości kulturowej i potęgą natury. Tom pod redakcją Iana Conricha ukazuje tę kinematografię w szerokiej perspektywie, od pierwszych filmów po jej współczesne osiągnięcia, omawiając najważniejsze tematy, filmy i sylwetki poszczególnych filmowców. Książka zawiera wybór najciekawszych tekstów o kinie Nowej Zelandii powstałych w ostatnich latach, a także chronologię wydarzeń oraz kompletną filmografię.
`Ks. Dominik Zamiatała jest niewątpliwie najpoważniejszym autorytetem w badaniu dziejów zakonów w Polsce po II wojnie światowej. [...] Praca ks. Zamiatały odznacza się szczególną starannością, gdy chodzi o wykorzystanie źródeł. Pod tym względem zasługuje ona na miano kompendium, bez którego nie będzie się mógł obyć nikt, kto zechce pisać o czasach powojennych w Polsce, niezależnie od poruszanego zagadnienia, zatem niekoniecznie kościelnego. Już samo dokładniejsze przyjrzenie się wykorzystanym zasobom archiwalnym - a obecność ich w tekście jest uwidoczniona w bardzo rozbudowanych i serwujących informacje na marginesie głównych wątków, odnośnikach - nasuwa wniosek polecający pracę ks. Zamiatały jako swoisty przewodnik po źródłach. Dla badaczy początkujących stanowi więc jego praca wartość nie tylko poznawczą, ale także metodologiczną.` Z recenzji ks. prof. dr hab. Zygmunta Zielińskiego
Monografia `Kultura-media-etyka. Media w perspektywie etycznej i kulturowej w kontekście rewolucji teleinformatycznej` wychodzi naprzeciw złożonym problemom współczesnej cywilizacji, coraz częściej określanej mianem `społeczeństwa informacyjnego`, `społeczeństwa opartego na wiedzy` czy też `społeczeństwa ponowoczesnego`. Problemy te są konsekwencją dynamicznych przemian zachodzących w obszarze komunikacji, których skutkiem są przeobrażenia w sferze kultury. Asumptem do przygotowania tej publikacji była coraz wyraźniej rysująca się konieczność odświeżenia (uaktualnienia) humanistycznej refleksji nad gwałtownymi zmianami towarzyszącymi rewolucji teleinformatycznej. Autorzy mają nadzieję, że pozycja ta stanowić będzie przyczynek do szerszej dyskusji na temat skali, w jakiej rewolucja ta zmienia znany nam świat, oparty na pewnych fundamentach kulturowych. Czy zmiany te są na tyle głębokie, aby przekonstruować kulturowo-etyczne podwaliny cywilizacji? A jeśli tak, to czy dotychczasowe koncepcje etyczne, kulturowe okażą się przydatne obecnym oraz przyszłym społeczeństwom? Odpowiedzi na te i inne pytania starają się Państwu udzielić autorzy prezentowanych tekstów.
„Negatyw łapie atmosferę, jest wrażliwy na klimat, jaki towarzyszy pracy” – mówi w tej książce Andrzej Bukowiński, zdobywca 25 nagród na Festiwalu Filmu Reklamowego w Wenecji i Cannes. Szybko zrozumiał, że bez zwykłego ludzkiego ciepła i humoru nawet najwymyślniejsze pomysły nie będą przemawiać do widza. To dlatego wielkie agencje z ogromnymi budżetami przegrywały na festiwalach z filmami Andrzeja, w których najważniejszy był niebanalny pomysł i uważna obserwacja ludzkich zachowań. „Jego znakiem firmowym stała się prostota” – pisze Aleksandra Pluta. Ale ta prostota nie przemówiłaby w pełni do widzów, gdyby nie inteligencja i wrażliwość twórcy tych filmów. To książka o niezwykłym człowieku, niezwykłym życiorysie i szczęściu w życiu, szczęściu, które jest uśmiechem Boga. Andrzej tych uśmiechów widział w swojej karierze wiele. Ale nie odkrywa do końca wszystkich kart w pokerze życia. Aleksandra Pluta robi pewną celną obserwację: „Można Andrzeja ugryźć z tej lub tamtej strony, choć on sam do końca nie pozwoli się rozgryźć”. Przeczytajcie tę książkę i sami sprawdźcie, czy to prawda. (fragment przedmowy Piotra Semki) Aleksandra Pluta (ur. 1984 w Łodzi), absolwentka dziennikarstwa na wydziale literatury i filozofii Uniwersytetu La Sapienza w Rzymie oraz studiów podyplomowych z zakresu protokołu dyplomatycznego na Pontificia Universidad Catolica de Chile. Tłumaczka, autorka książek Na fali historii. Wspomnienia Polaków w Chile (2009) oraz Raul Nałęcz-Małachowski. Wspomnienia z dwóch kontynentów (2012).
Jak wygląda radość świętych? Jakie jest ich poczucie humoru, czy potrafią śmiać się do rozpuku, żartować, robić komuś dowcipy? Dlaczego tak mówi się o tym aspekcie ich człowieczeństwa? Sympatyczne są żarty Włocha, świętego Filipa Neri, humor świętego Tomasza More’a, serdeczność świętej Tereski? Czy wśród świętych hiszpańskich nie ma kogoś uosabiającego specyficzne poczucie humoru mieszkańców tego kraju, andaluzyjski wdzięk? Otóż jest. Ta książka ukazuje taką osobę: to kobieta, rodem z Kastylii, mieszkająca przez jakiś czas również w Andaluzji. Prawdziwa mistyczka: święta Teresa od Jezusa, święta Teresa z Awili, która potrafiła śmiać się z własnego cienia albo uczyć śmiechu dziewczynkę, udzielać katechezy mulnikowi, a nawet żartować z Bogiem na temat tego, jak traktuje On swoich przyjaciół na ziemi.
Warto przypominać postać Edmunda Bojanowskiego – pisze we wstępie do jego biografii Tomasz P. Terlikowski. Założyciel zgromadzenia sióstr służebniczek jest postacią fascynującą ze względu na drogę, jaką – od zaangażowania patriotycznego przez charytatywne aż do ściśle religijnego – prowadził go Bóg. Na każdym z tych etapów pozostawał człowiekiem głębokiej wiary i szczerym patriotą, dlatego jego życiorys może być przykładem pięknego zjednoczenia polskości z katolicyzmem. Bojanowski stworzył potężne zgromadzenie zakonne, a także koncepcję wychowania i system pedagogiczny, którym do tej pory inspirują się pedagodzy. Jego wizja życia zakonnego potrafiła natchnąć katolików na Zachodzie. On także, o czym często się zapomina, zbudował skuteczny system ochronek, który trwa do dziś.
Pragniemy, poprzez tę małą książeczkę, zawierającą zbiór niektórych modlitw oraz natchnień świętej Mariam, pomóc Ci w Twojej modlitwie do Ducha Świętego. Uciekaj się do Niego nie tylko podczas dni nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego czy przed wspomnieniem liturgicznym świętej Karmelitanki z Betlejem. Wzywaj Go często, niech Jego obecność napełnia Twoje życie, zarówno w chwilach trudnych, momentach kryzysu, oschłości i walki duchowej, jak też, by wyrazić Bogu swoje uwielbienie, wdzięczność i radość. Możesz korzystać z tej nowenny w tradycyjny sposób, modląc się nią poprzez kolejne dziewięć dni. Możesz także wybierać sobie dowolny jej fragment, w zależności od potrzeb Twego serca. Duch Święty od momentu chrztu świętego jest obecny w świątyni Twego ciała i On sam będzie Cię prowadził, dlatego rozpoczynając nowennę – na nowo lub, być może po raz pierwszy, w sposób bardziej świadomy – powierz Mu całe swoje życie.
Kiedyś w zakrystii, gdy całowałam go w rękę i nie bardzo wiedziałam, co powiedzieć, westchnęłam:
– Niech Ojciec sam powie, kim jest. Ja naprawdę Ojca nie rozumiem.
– Nie rozumiesz mnie? Jestem zakonnikiem, utrapieniem dusz i ogniem niszczącym – odpowiedział.
Dziennik napisany przez Cleonice Morcaldi to jedno z najcenniejszych źródeł poznania niezwykłej osoby św. Ojca Pio z Pietrelciny. Ich bezpośrednia znajomość rozpoczęła się od listu Cleonice do Ojca Pio z prośbą o pomoc w sprawdzianie z pedagogiki, potem przerodziła się w głęboką więź duchową. Choć nie należała do grona pierwszych córek duchowych, Ojciec Pio uważał ją jednak za swoją „pierworodną”, darzył szczególnymi względami, mówił, że jest jego odbiciem i że wybrał ją, by go zrozumiała. O ile uboższe byłoby nasze poznanie tajemnicy misji i duchowego ojcostwa św. Ojca Pio bez tych zapisków jego umiłowanej córki!
Barwna i żywo napisana opowieść, która naprawdę wciąga.
Warto popatrzeć na Ojca Pio „od kuchni”.
Ta książka wywoła wiele emocji.
Cleonice Morcaldi powierzyła się Ojcu Pio całkowicie i we wszystkim: w życiowych wyborach, relacjach z innymi, myślach, uczuciach, na drodze do Boga. On: doskonały nauczyciel, mistrz, ale także brat, przyjaciel, ojciec. Ona: doskonała uczennica, która chciała tylko tego, czego on chciał. Zawsze mu towarzyszyła i we wszystkim bez zastrzeżeń była posłuszna. Wiedział, że może na nią liczyć. Prowadził ją od maleńkości, poprzez studia, pracę pedagogiczną (była nauczycielką w szkole), w każdej codziennej aktywności.
Dbała o codzienne potrzeby Ojca Pio jak siostra. Troszczyła się o jego bieliznę i ubrania, opiekowała się nim, gdy źle się czuł. Zastępowała mu najbliższą rodzinę, której troski Ojciec Pio bardzo potrzebował, choćby ze względu na swoją kondycję zdrowotną.
Existe-t-il vraiment ce passage secret qui mene a la Banque d’Angleterre? Et la T.P.M.T.R., cette ligue de marins garantissant aux morts en mer un enterrement au pays natal? Et ce Saint inconnu, sacristain de la cathédrale de Santiago? Qu’importe…
Du Far West a l’Argentine, de Londres a la foret vierge, Blaise Cendrars nous invite dans ses sept «histoires vraies» a ouvrir les yeux sur les beautés du monde – et sa part de mystere.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
