W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Michaela Schudricha, naczelnego rabina Polski, nie trzeba przedstawiać. Jest znany z racji swojej funkcji i charakteru, gdyż zawsze się uśmiecha i z każdym chętnie porozmawia. Ale co o nim wiemy oprócz tego, że jest polskim rabinem i amerykańskim Żydem?Nie przypadkiem zbiór rozmów, które przeprowadziła z nim Irena Wiszniewska, nosi tytuł Nie ma rzeczy niemożliwych.W latach siedemdziesiątych młody Michael widział ptaki wlatujące przez wybite okna do warszawskiej synagogi Nożyków. W latach dziewięćdziesiątych rabin Michael przewoził ze Stanów na pół legalnie samolotami rejsowymi skrzynie mrożonego koszernego mięsa na żydowskie obozy Laudera. Był świadkiem kluczowych wydarzeń ze współczesnej historii Polski i jest współtwórcą żydowskiego odrodzenia w kraju, gdzie Żydów miało już nie być.
Wielu ludzi, którzy narodzili się duchowo do Życia w CHRYSTUSIE (tzn. narodzili się na nowo), a więc ludzi, którzy zaufali Chrystusowi i poddali się Mu, uznając w Nim nie tylko Zbawiciela, ale także swego PANA, nabywa przekonania, iż w chwili podejmowania tej niezmiernie ważnej życiowo decyzji otrzymują swoisty „bilet do Nieba” - pewnego rodzaju polisę ubezpieczeniową, której ważności nic i nikt (nawet sam Bóg) nie może już zmienić. Czy rzeczywiście tak jest? Czy Pismo święte naprawdę to mówi o nowym narodzeniu?
David Pawson poddaje teologię „biletu do nieba" wnikliwej i bardzo rzetelnej analizie biblijnej. Zaskakujące obserwacje wynikające z prostego zastosowania podstawowych metod hermeneutyki biblijnej prowadzą go do sformułowania ważnych definicji, czym w rzeczywistości jest zbawienie, na czym ono polega i jak się realizuje w życiu człowieka, który wiąże się z Chrystusem. Autor jednak nie poprzestaje na tym, lecz prowadzi czytelnika przez cały Nowy Testament w odkrywaniu niezwykle ważnego i najczęściej niedocenianego aspektu zbawienia, jakim jest TRWANIE W CHRYSTUSIE.
*
„Wszystkie skarby Niebios są do naszej dyspozycji, ale tylko W CHRYSTUSIE. Mamy do nich pełny dostęp, o ile związaliśmy się z Chrystusem i w Nim trwamy. Moim zadaniem jest przypomnienie o tych skarbach”.
David Pawson
W prezentowanej książce ukazano przemiany zachodzące w szkolnictwie wyższym w Polsce oraz w innych krajach na tle porównawczym, traktując je jako część szerszych zmian społecznych ostatniego ćwierćwiecza. Pracę otwiera niepublikowany dotychczas w języku polskim znakomity tekst prof. Zygmunta Baumana, poddający twórczej refleksji miejsce i rodzaj edukacji w ponowoczesnym świecie. W kolejnych artykułach Autorzy w ciekawy sposób omawiają zaś m.in. takie zagadnienia, jak: skutki umasowienia edukacji wyższej, sposoby finansowania szkolnictwa wyższego w różnych krajach, interdyscyplinarność kształcenia, mobilność studentów i nauczycieli akademickich, a także funkcjonowanie nowych kierunków i studiów doktoranckich jako studiów trzeciego stopnia. Wskazują też na wiele mniej znanych zjawisk, które łącznie doprowadziły do obecnej kondycji polskiej nauki wciąż prowokującej dyskusje nad możliwościami jej polepszenia.
„To nie jest wymyślona opowieść. To powrót do korzeni, a więc zamysłu Stwórcy wobec każdej kobiety. Czy zastanawiałaś się kiedyś, co myśli o Tobie Bóg? On pragnie, abyś wiedziała, jak bardzo Cię ukochał. Na kartach tej książki możesz odkrywać nie tylko to, że jesteś umiłowaną Córką Boga, ale przekonasz się także, że masz w swoim życiu do wypełnienia konkretne zadania i misję. Ta książka to nie serwis sprzątający, ale znak obecności Boga. On złożył w każdej z nas wielkie pokłady miłości, abyśmy będąc świadome własnego obdarowania, niosły ją tym, których na naszej drodze spotkamy.
To fantastyczna książka dla wszystkich pragnących bliżej poznać prawdziwą niezwykłość kobiecości.” Dominika Figurska
Książka stanowi propozycję 40 zajęć prowadzonych metodami aktywizującymi, w tym metodą dramy. Znakomita pomoc metodyczna dla nauczycieli, wychowawców, pedagogów ze szkół podstawowych i ponadpodstawowych.To praktyczny przewodnik po wartościach i problemach współczesnej młodzieży, który może stanowić pomoc w rozwiązywaniu problemów. Scenariusze dotyczą różnorodnej tematyki, takiej jak konflikty, agresja, zaniżona samoocena ucznia, odrzucenie, wybór drogi, mobbing, tolerancja, rozbita rodzina, patriotyzm, wiara. Wykorzystano w nich teksty piosenek, filmy, literaturę. Scenariusze mogą być realizowane na godzinach wychowawczych, lekcjach przygotowujących do życia w rodzinie, na języku polskim, historii czy warsztatach pozaszkolnych.
Ojciec Agostino da San Marco in Lamis był długoletnim spowiednikiem i kierownikiem duchowym Ojca Pio, świadkiem jego mistycznych spotkań z Bogiem. Nikt nie poznał duszy Ojca Pio tak wnikliwie, jak właśnie on.Dziennik zawiera słowa wypowiedziane przez Ojca Pio podczas ekstaz i rzuca cenne światło na wiele wydarzeń z jego życia. Jest też świadectwem rozwijania się jego kultu.Swoje spotkania z drogim Piuccio ojciec Agostino relacjonuje lakonicznie, ale właśnie dzięki tej prostocie stylu surowego, bez upiększeń z kart dziennika przebija prawdziwe oblicze Ojca Pio: zwyczajnego człowieka i oddanego Bogu kapłana, którego Pan Bóg obdarzył nadprzyrodzonymi znakami.Zapiski ojca Agostina mają wartość dokumentalną. Są obok zbioru listów podstawowym źródłem poznania życia i duchowości Ojca Pio.Dziennik ojca Agostina da San Marco in Lamis składa się z czterech ręcznie zapisanych zeszytów. Przechowywany jest w archiwum klasztoru Braci Mniejszych Kapucynów w San Giovanni Rotondo i prawnie należy do prowincjała kapucyńskiej prowincji zakonnej w Foggii.Wspomniane zeszyty mają swoistą historię. Wraz z licznymi listami Ojca Pio oraz innymi ważnymi dokumentami były zazdrośnie strzeżone przez ojca Agostina. Przechowywał je w małej szkatułce, którą miał zawsze przy sobie. Odnaleziono je po jego śmierci, która nastąpiła w klasztorze w San Giovanni Rotondo 14 maja 1963 roku.Ojciec Agostino i Ojciec Pio poznali się w Serracaprioli pod koniec października 1907 roku. Ojciec Pio był wtedy studentem teologii. Ojciec Agostino wspomina go jako ułożonego, posłusznego, pilnego, choć nieco chorowitego. Pisze też, że nie dostrzegł w nim wówczas nic nadzwyczajnego czy nadprzyrodzonego. W następnym roku przenoszą się obaj do Montefusco. Relacja między nimi się nie zmienia: pierwszy jest wykładowcą w seminarium duchownym, a drugi klerykiem-studentem. Po kolejnym roku znajomości ojciec Agostino odwozi brata Pio do Pietrelciny, gdyż z powodu choroby lekarze zalecili mu pobyt w środowisku rodzinnym. Przybywa tam ponownie 14 sierpnia 1910 roku po wyświęceniu Ojca Pio na kapłana, by wygłosić kazanie na jego mszy prymicyjnej. Kolejny raz spotykają się w 1911 roku, tym razem w Venafro. Ojciec Agostino pracował tam jako lektor homiletyki, zaś Ojciec Pio choć był już kapłanem przyjechał się dokształcać. Właśnie wtedy ojciec Agostino po raz pierwszy zdał sobie sprawę z tego, że jego podopieczny, który zachorował na tajemniczą chorobę, doświadcza nadprzyrodzonych fenomenów mistycznych. Przez czterdzieści dni był świadkiem wielu ekstaz Ojca Pio oraz szatańskich udręk.
Co mają nam do powiedzenia małe dziewczynki o imionach zaczerpniętych z Ewangelii, z wyrwanymi kolczykami, wtulone w ramiona rodziców uciekających przed dżihadystami z Mosulu w dniu bez jutra? Że tym razem to już koniec. Koniec z chrześcijanami tu, gdzie chrześcijaństwo się narodziło.Że przetrwali wieki jako zakładnicy muzułmańskiej dominacji i europejskiego kolonializmu, lecz na próżno.Że globalizacja rozbiła w pył ich egzystencję. Że właśnie poświęciliśmy ich na ołtarzu imperialnej wojny Ameryki z islamem i tej domowej, toczonej przez sunnitów z szyitami.Że ich katastrofa jest także naszą, ponieważ wraz z nimi ginie nasza najdawniejsza pamięć, nasza jedyna nadzieja na pośrednika między Zachodem i Wschodem.I że nasze odwetowe krucjaty oraz humanitarne żale napawają ich goryczą, ponieważ nawet w chwili śmierci nie przestajemy ich instrumentalizować, zaprzeczając długowi, jaki zaciągnęła wobec nich cywilizacja.Irak, Syria, Egipt, Izrael, Palestyna, Liban, Jordania, Turcja, Armenia sięgając do dwudziestu wieków historii, książka ta objaśnia współczesność i pozwala zrozumieć, dlaczego tragedia chrześcijan Wschodu jest znakiem naszego moralnego samobójstwa.Jean-Franois Colosimo
Książka Kpiarz śmiertelnie poważny to rozmowa z protestanckim duchownym Markiem Ciesiółką - na poważnie i niepoważnie. Niemal jak przez dziurkę od klucza podejrzysz w niej codzienne życie człowieka, który prowadzi stado owieczek, będąc równocześnie mężem i ojcem. Poznasz duchownego człowieka z krwi i kości, żyjącego z pasją, realizującego swoje marzenia i powołanie duszpasterskie. Dowiesz się, jakie ma cele prowadząc w Warszawie kościół, z jakim przesłaniem staje przed ludźmi każdej niedzieli i jak to jest wykonywać ów zawód w Polsce - kraju niekoniecznie otwartym na inne niż katolickie wyznania. Ponadto dowiesz się dlaczego wszedł na ścieżkę protestantyzmu, będąc wiele lat gorliwym katolikiem? Z dogłębnych rozmów zyskasz odpowiedzi na zasadnicze pytania, dlaczego wierzy, kim jest dla niego Bóg i wiele innych odpowiedzi, które z pewnością cię zadziwią.Mało świadomijesteśmy, jak bardzo zwykli ludzie, żyjący obok nas są niezwykli. ()Na pewno to, co przeczytasz sprawi, że będziesz się dużo śmiał, bo jego poczucie humoru jest naprawdę darem od Boga, który rozjaśnia i pomaga przyjąć to, co nie zawsze jest łatwe i proste. Będziesz czuł ból i rozterki jego serca, gdyż jest otwarty, by dzielić się tym, kim jest i co przeżył z Bogiem i ludźmi.Pastor Jerzy Rycharski, zbór w Kaliszu
Teatr, będąc narzędziem wytwarzania obrazu określonej kultury, uczestniczy w dyskursywnym procesie konstruowania związków artystów i odbiorców z miejscem i wspólnotą. Związek ten, jak staram się pokazać, domaga się jednak sproblematyzowania z chwilą, gdy uwzględnimy postulowany przez Stephena Greenblatta w jego Manifeście mobilności kulturowej ruchomy i niepewny status składników kultury oraz ich zmienne funkcje w różnych kontekstach i czasie. Zgodnie zatem z tytułem mojej książki patrzę na włoski teatr i jego kulturową specyfikę z dwóch wzajemnie się uzupełniających perspektyw. Traktuję go z jednej strony jako przykład sztuki lokalnej, gdyż odwołuje się on do języka, pamięci, skojarzeń, historii, wrażliwości i światopoglądu konkretnej społeczności, związanej z pewnym terytorium i miejscem. Z drugiej strony krytycznie ustosunkowuję się do tej właściwości, pokazując, że artyści teatralni – prowadząc od wieków życie podróżnicze – stanowili medium kulturowej mobilności (jak chociażby zespoły komików włoskich w XVII i XVIII wieku w Europie) i przenosili ukształtowane w ramach swoich przedstawień reprezentacje lokalnych wspólnot poza granice własnego kraju, konfrontując je z nowym odbiorcą. Pewne zaś elementy ich przedstawień, pozostające w pamięci widzów i kronikarzy, świadectwa lub ich „resztki”, podróżując i zmieniając swoich użytkowników, objawiały z czasem swoje nowe performatywności w kolejnych wcieleniach, niekoniecznie zbieżnych z aktualnie definiowanym narodowym charakterem sztuki.
Celem zebranych w niniejszym tomie artykułów jest próba odpowiedzi na pytanie, co współcześnie pozostało z historycznego pojęcia autonomii sztuki i na czym miałaby polegać nowa formuła autonomii? Czy wypracowana przez nowożytną filozofię figura sztuki, która posiada właściwy sobie język, logikę/gramatykę, narzędzia i środki wypowiedzi jest do utrzymania? Czy jest do utrzymania towarzysząca sztuce autonomicznej i legitymizująca jej wartości filozofia reprezentująca coraz bardziej spolaryzowane stanowiska wobec tradycji filozoficznej i nowych stylów pisarstwa filozoficznego, bliskiego literaturze? Czy performatywny zwrot uderza tylko w autonomię dzieła czy też dokonuje dekonstrukcji innych składników sytuacji estetycznej? Jaką rolę w kontekście praktyk sztuki bez dzieł odgrywają dawne kategorie estetyczne, takie jak twórczość, doświadczenie estetyczne, percepcja i całkiem nowe lub na nowo zinterpretowane, jak zdarzenie czy gra i wspólnota? Jak oceniać w kategoriach filozoficznych i estetycznych, ale także społeczno-politycznych, tezę o powrocie realnego? Jak rozległe jest pole teoretyczne autonomii sztuki w obrębie nowoczesnego społeczeństwa? Czy otoczenie rynkowe, wysoka instytucjonalizacja świata sztuki, subsydia państwowe i uprawiane różne polityki kulturalne (zarówno przez władze, jak i kuratorów) pozwalają sztuce na samosterowność i wolność wypowiedzi? Jeśli w tych warunkach autonomia sztuki jest możliwa, to co miałaby ona oznaczać? Odpowiedzi udzielane są przez specjalistów wielu dyscyplin: filozofów, estetyków, kulturoznawców, filologów, kognitywistów, teatrologów, znawców performatyki, a także praktyków, artystów i muzealników.
Płyta „KOMBI koncert 40-lecia” jest zapisem jubileuszowego koncertu zespołu KOMBI.
W 2016 r. zespół KOMBI świętował swoje 40-lecie. Z tej okazji wydał płytę "Nowy album" z premierowymi piosenkami, książkę "KOMBI - Słodkiego miłego życia - Prawdziwa historia" i zagrał koncert jubileuszowy.
Koncert 40-lecia odbył się w Gdańsku 24 czerwca 2016 r. i został zarejestrowany staraniem Sławomira Łosowskiego, lidera zespołu, tak zresztą jak pozostałe dwa rocznicowe koncerty KOMBI (10-lecia i 15-lecia) i tak jak one wydany na płycie.
Na płycie 40-lecia, podobnie jak na płytach 10-lecia i 15-lecia, obok piosenek są utwory instrumentalne. Warto tutaj przypomnieć, że pierwszą płytą zespołu (wydaną jako singel w końcu lat 70.) była instrumentalna kompozycja Łosowskiego Wspomnienia z pleneru. Jubileuszowy album składa się z dwóch krążków; do CD dodatkowo dodano DVD, a to dzięki temu, że koncert zarejestrowany został przez kilka kamer. Na CD jest 15 wybranych z koncertu utworów: 9 piosenek i 6 instrumentali, zaś DVD zawiera cały koncert bez bisów: 11 piosenek i 7 instrumentali w przepięknej oprawie laserów i pirotechniki. Utwory z obu krążków to przede wszystkim największe hity KOMBI, m.in. Słodkiego miłego życia, Kochać się za późno i Black and white, a ponadto 3 (na DVD 4) nowe piosenki z „Nowego albumu” wydanego przed rokiem jako zapowiedź jubileuszu zespołu. Koncertowe wersje zarówno starych hitów, jak i nowych piosenek są nasycone ekspresją i brzmieniową przestrzenią. Album "KOMBI koncert 40-lecia" to rarytas dla fanów tego zespołu i duża dawka dobrej muzyki dla tych, którzy dopiero odkrywają muzykę KOMBI.
tracklista:
CD
1. Bez ograniczeń energii
2. Wspomnienia z pleneru
3. Nietykalni
4. Czekam wciąż
5. Na dobre dni
6. Taniec w słońcu
7. Miłością zmieniaj świat
8. Za ciosem cios
9. Przytul mnie
10. Kochać cię za późno
11. Słodkiego miłego życia
12. Nowe narodziny
13. Black & white
14. Nowy Rozdział
15. Zaczarowane miasto
DVD
1. Bez ograniczeń energii
2. Wspomnienia z pleneru
3. Nietykalni
4. Czekam wciąż
5. Na dobre dni
6. Taniec w słońcu
7. Jaki jest wolności smak
8. Miłością zmieniaj świat
9. Tomek solo
10. Za ciosem cios
11. Przytul mnie
12. Kochać cię za późno
13. Słodkiego miłego życia
14. Nowe narodziny
15. Black & white
16. Nowy rozdział
17. Casablanka
18. Zaczarowane miasto
Poradnik, który pomoże uratować twoje małżeństwo!Książka Kiedy rozwód nie wchodzi w grę mówi nie tylko o tym, jak ocalić małżeństwo, ale także jak je zmienić. W kolejnych rozdziałach Gregory Popcak opowiada o prostych działaniach, które uzdrowią relację małżeńską oraz pozwolą przyswoić nawyki przyjazne małżeństwu. Autor podaje praktyczne i ważne powody mówiące o tym, dlaczego warto pracować nad poprawą trudnych małżeńskich relacji. Podpowiada jak uratować małżeństwo, nawet jeśli jeden z współmałżonków nie ma ochoty się w to angażować. Gregory Popcak to jeden z czołowych terapeutów chrześcijańskich w USA. W swej najnowszej książce korzysta zarówno z uznanych naukowo metod, jak i ze skarbca chrześcijańskiej tradycji.Dzięki temu poradnikowi:dowiesz się jak ocalić małżeństwo przed rozwodemnauczysz się skutecznie rozwiązywać konfliktypoznasz metody na uzdrowienie i wzmocnienie relacji ze współmałżonkiemstworzysz atmosferę miłości
Książka, dzięki której młody czytelnik staje się choreografem i tworzy własne przedstawienie.Piękna, młoda Anna, nieakceptowana przez rodaków swojego małżonka, pochodzącego z wpływowej rodziny królewskiej, ma okazję zmienić swoją sytuację, dzięki samej królowej. Warunkiem jednak jest poprawna odpowiedź na zagadkę, zadaną przez władczynię. Pierwsza figura, potem druga, następnie ""pli"", po nim ""tendu""... Historia pięknej Anny układa się coraz płynniej. Ukochana córeczka odnajduje swoją mamę w różanym ogrodzie. Oazie spokoju oddalonej od lekceważących spojrzeń rodaków jej męża. Ukłon, oddanie,... kolejne ilustracje, przędą nić zagadki, ale czy zadanie królowej zostanie wykonane?Książka jest szansą na poznanie tańca baletowego w inny sposób, niż dotychczas proponowano. Nowy podgatunek bajki, baśni tanecznej, daje możliwość stworzenia krótkiego przedstawienia dla i przez jedno, lub kilkoro dzieci. Opowieść plus ilustracje z figurami baletowymi, na poziomie amatorskim i dla początkujących, kolorowe, pastelowe rysunki, jak kostiumy zawodowych tancerzy najsłynniejszych scen świata, to zachęta do zrozumienia języka baletu i spróbowania własnych sił w produkcji takiego przedsięwzięcia.
Katarzyna Lengren, Jerzy Bralczyk i Jacek Wasilewski zapraszają czytelników do rozmowy przy stole… Książka zawiera ciekawe, a zarazem humorystyczne rozważania w formie dialogu o szeroko pojętej kulturze biesiadowania i stołowania się.
Złota gałąź sir Jamesa Georga Frazera uważana jest za jedną z najważniejszych książek antropologii społecznej, a na pewno jest w tej chwili już pozycją klasyczną w tej dziedzinie wiedzy. Przywołując obraz J.M.W. Turnera, zatytułowany Złota Gałąź (The Golden Bough, 1834) Frazer rozpoczyna snuć opowieść o pewnym tajemniczym rytuale, odbywającym się cyklicznie nieopodal jeziorka, zwanego przez starożytnych Zwierciadłem Diany. W starożytności ów leśny pejzaż był miejscem dziwnej i powtarzającej się stale tragedii. Na północnym brzegu jeziora, tuż pod przepaścistą skałą, na której osiadła współczesna wioska Nemi, znajdował się święty zagajnik i sanktuarium Diany Nemorensis, czyli Diany Leśnej. Niekiedy zwano je również jeziorem i zagajnikiem Arycji. Lecz miasteczko Arycja (obecna La Riccia) znajdowało się o trzy mile dalej, u stóp Góry Albańskiej, a od jeziora, leżącego na zboczu góry w małym zagłębieniu w kształcie krateru, dzielił je bardzo pochyły stok. W tym świętym zagajniku rosło drzewo, wokół którego można było dostrzec krążącą przez cały dzień i prawdopodobnie do późnej nocy mroczną postać. W ręce dzierżył ów człowiek nagi miecz i bez przerwy rozglądał się wokół, jak gdyby w każdej chwili mógł spodziewać się napaści wroga. Był to kapłan i morderca, wypatrujący tego, który go wcześniej lub później zamorduje i obejmie po nim urząd kapłana. Takie prawo obowiązywało w sanktuarium. Kandydat na kapłana nie miał wyboru. By objąć stanowisko, musiał zgładzić swego poprzednika, a urząd po nim piastował do chwili, gdy sam ginął z ręki następcy silniejszego i bardziej przemyślnego.Ów dziwny rytuał domaga się wyjaśnienia. (...)
"[] są to teksty wyraźnie, bez wątpliwości nie tylko z jednego ducha poczęte, lecz także właściwie, mimo bogactwa i rozmaitości przedmiotów, wokół jednej sprawy rozkręcone. Jak tę sprawę nazwać?O czymkolwiek mowa w tych rozprawach - a zawsze dotyczą one czegoś bardzo ważnego dla naszej kultury - autorka dostrzega trudności, o jakie się potykamy, gdy usiłujemy określić ściśle granicę między zjawiskami, z których jedno jest dobre, a drugie złe, a które albo z tego samego źródła wypływają, albo do tych samych motywacji ludzkich się odwołują czy też mogą uchodzić za odmiany tej samej natury. A przecież, chociaż trudno te granice zdefiniować i czasem, gdy nie chodzi o wypadki skrajne, możemy się wahać, jak rzecz daną i doświadczaną osądzić - odróżnienie dobra od zła nie zanika, nie może być nigdy unieważnione.Proszę mi na słowo uwierzyć, że nie ma w tych rozprawach Barbary Skargi, w jakiejkolwiek kolejności je studiować, ani jednej, po której przeczytaniu czytelnik nie poczułby się wzbogacony, zbudowany i autorce wdzięczny".Leszek KołakowskiZ zachęty do czytania rozpraw Barbary SkargiWydany po raz pierwszy w 1999 roku zbiór O filozofię bać się nie musimy to publikacja wyjątkowa na tle twórczości tej autorski. Napisana została z myślą o najmłodszych uczniach Barbary Skargi - ostatnim pokoleniu wychowanych przez nią humanistów, których Skarga zostawia z przesłaniem wartym przypomnienia - nie bójmy się niepewności poznawczej - uczmy się pytać. "Nie wiem", "wydanie mi się", "możliwe" - to słowa, które do dyskursu filozoficznego wprowadził już Sokrates, a które należałoby przywrócić dzisiejszej debacie publicznej chorej w zacietrzewieniu i pewności swoich racji.Skarga nie boi się mówić o kwestiach fundamentalnych - prawdzie, czasie, intelekcie i jego nadużyciach, cynizmie, tożsamości czy złu, nie boi się stawiania pytań i konstatowania, że na niektóre z nich nie ma odpowiedzi. Mówi: wyjdź poza swoje ciało i zadziw się światem - zapytaj, o co w nim chodzi i nie bój się, jeśli nie znajdziesz odpowiedzi.Lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy zapomnieli się dziwić.
Kto z nas przynajmniej raz w życiu nie marzył, aby porzucić codzienne sprawy, nużące obowiązki i wyruszyć w drogę? Tak naprawdę każdy miał takie pragnienia, bo człowiek z natury swojej jest pielgrzymem, co pokazuje nam już przykład Abrahama. Nie zawsze da się spełnić te marzenia o wędrówce, jednak dzięki tej książce możemy udać się w ożywiającą duchową pielgrzymkę, która wyrwie nas z monotonii dnia powszedniego.Autor Na ziemi Boga wiedzie nas przez Grecję i Macedonię, zabiera do Jerozolimy, pokazuje Nazaret, Kanę Galilejską i wiele świętych zakątków. Odwiedzamy z nim malownicze miasteczka w Galicji, ale też imponującą swoją wielkością Barcelonę. "Po drodze" zaglądamy do Fatimy i Lizbony, aby także tam szukać śladów Bożej obecności - nie tylko w wielkich sanktuariach, ale nawet w małych kościółkach.
Miłosierny jest Bóg i łaskawy” – oto prawda, którą przybliża nasza publikacja. Zamieszczone
w niej modlitwy, prośby o pojednanie i wybaczenie, dopomogą w intensywniejszym praktykowaniu ducha pokuty i skruchy. Pośród nich wiele zaczerpniętych zostało z Biblii, niektóre utrwalone zostały prastarą tradycją, ale są też pośród nich teksty zredagowane całkiem niedawno.
Szczególne miejsce w naszej publikacji wyznaczyliśmy modlitwom związanym z Bożym miłosierdziem oraz z objawieniami i misją św. Faustyny Kowalskiej. Oby duchowe doświadczenia polskiej mistyczki stały się dla każdego z nas intensywnymi zachętami, przypominającymi, że miłosierdzia Bożego dostąpią miłosierni, zaś Królestwo niebieskie posiądą ubodzy duchem.
Odbiorcy
- pragnący własnego nawrócenia
- poszukujący inspiracji w życiu wewnętrznym
- świadomi potrzeby pogłębienia wiary
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę
Czytelnik znajdzie w naszym modlitewniku wiele inspirujących treści, służących podążaniu za wskazaniami papieża Franciszka – „Piotra naszych czasów”, powtarzającego wielokrotnie: „Jeżeli w naszym świecie mamy wrażenie, że brakuje przebaczenia, to nie dlatego, że Bóg przestał nam przebaczać, ale dlatego, że my zapomnieliśmy Go o to prosić!”. Mogą one stanowić dla każdego z nas okazję do intensywniejszego praktykowania ducha umartwienia
i pokuty.
„Musicie być mocni mocą nadziei, która przynosi pełną radość życia i nie dozwala zasmucać Ducha Świętego!” – mówił św. Jan Paweł II podczas jednej z pielgrzymek do Polski. Duch Święty od dwóch tysięcy lat ożywia Kościół, prowadząc Go na nieznane tereny i stawiając przed Nim wielkie wyzwania. Co to jednak oznacza, gdy mówimy o sobie, że „jesteśmy katolikami”? Czy Kościół w Polsce stoi przed jakimś wyjątkowym zadaniem? Czy Duch Święty wymaga od Polaków szczególnej postawy?
W drugiej części bestsellerowej książki "Co Duch Święty mówi do Kościoła w Polsce?" znani charyzmatycy i ewangelizatorzy wyjaśniają, co stanowi sens ich niezwykłych misji, przed jakimi problemami oraz wyzwaniami stoi Kościół w Polsce. Tłumaczą także, w jaki sposób każdy, kto kocha Pana Jezusa, może korzystać z darów Ducha Świętego, by wypełniać Bożą wolę. To książka o wielkiej mocy i zaskakującym działaniu Pana Boga, a także o wyjątkowej roli Polski w dzisiejszym, oddalającym się od Chrystusa, świecie.
O Kościele w Polsce mówią w tej książce:
- o. Remigiusz Recław
- Marcin Zieliński
- Bp Andrzej Siemieniewski
- ks. Krzysztof Kralka
- Myrna Nazzour
Czy totalitaryzm to już tylko historia? Tak, ale tylko wtedy gdy uznamy, że istotą totalitaryzmu jest terror. Tymczasem to nie terror, ale absolutna równość stanowi istotę totalitaryzmu. Gdy terror zostanie uznany za absolutne zło, będzie można bezkarnie innymi metodami (ironia) dokonywać dzieła wykorzenienia jednostki, czyli wyrwania jej ze świata (likwidacja różnic), do którego zmierza wynaturzona ideologia emancypacji traktowana dziś jako nauka. Sztandarowym przykładem brawurowej śmiałości, z jaką ponowoczesność lansuje dziś wbrew zdrowemu rozsądkowi ideał równości, jest ideologia gender. Ale swój kulminacyjny punkt zdaje się osiągać w projekcie trans- i post-humanizmu, według którego człowiek to ktoś, kogo należy dopiero stworzyć. Projekt ten roztacza wizję jednostki, którą będzie można leczyć w nieskończoność poprzez wymianę organów i doskonalenie mózgu, a więc zapewnić jej nieśmiertelność stanowiącą produkt zastępczy w stosunku do chrześcijańskiego zbawienia.
Chantal Delsol, uczennica Hannah Arendt, jest profesorem filozofii politycznej i dyrektorem Ośrodka Studiów Europejskich na Uniwersytecie Marne-la-Vallée w Paryżu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
