W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Prawda. Chrystus. Judaizm. Z księdzem profesorem Waldemarem Chrostowskim rozmawiają: Grzegorz Górny i Rafał Tichy Ciąg dalszy bestsellerowej serii! Po dwóch książkach, które okazały się wydawniczymi hitami Bóg, Biblia, Mesjasz i Kościół, Żydzi, Polska otrzymujemy kolejny tom rozmów z ks. profesorem Waldemarem Chrostowskim. W 2014 roku został pierwszym polskim laureatem Nagrody Ratzingera, nazywanym teologicznym Noblem.W uzasadnieniu kard. Camillo Ruini wskazał na zaangażowanie laureata w dialog katolicko-judaistyczny i polsko-żydowski. Tym razem wywiad-rzeka poświęcony jest meandrom relacji Kościoła z Żydami i judaizmem w ostatnim półwieczu. Aby lepiej zrozumieć ich specyfikę, należy cofnąć się do czasów, gdy rozchodziły się drogi Kościoła i Synagogi, ze szczególnym uwzględnieniem osoby i działalności św. Pawła. Ks. prof. Waldemar Chrostowski (ur. 1951) profesor zwyczajny nauk teologicznych. Wykładowca na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, a w latach 2001-2010 także na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od roku 1990 redaktor naczelny kwartalnika teologów polskich Collectanea Theologica; w latach 2003-2013 przewodniczący Stowarzyszenia Biblistów Polskich. Członek Komitetu Teologicznego Polskiej Akademii Nauk, Towarzystwa Naukowego w Toruniu i Polskiej Akademii Filatelistyki. Autor ponad 2800 publikacji naukowych i popularnonaukowych. Kawaler Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie.
"Książka ta jest próbą naszkicowania panoramy naszej epoki. Nie tylko jednak. Wychodząc od zdarzeń i dokumentów, ludzi i ich relacji, dzieł sztuki i kultury masowej, próbuję zastanowić się nad kondycją współczesnego człowieka. Nad przyczynami i konsekwencjami zjawisk, które stanowią o stanie naszej cywilizacji. Punktem wyjścia moich obserwacji jest Polska, ale patrząc z jej perspektywy, dostrzegam przecież uzależnienie naszego kraju od polityczno-cywilizacyjnych warunków całego kontynentu i fenomenów globalnych. Wskazuję także jego szczególne miejsce na mapie świata, które pozwala poprzez historię Polski analizować zjawiska uniwersalne".
Ze Wstępu autora
Wojna domowa w Syrii trwa od dekady i nie schodzi z pola widzenia światowych polityków, politologów, dziennikarzy i komentatorów bieżących wydarzeń. Jak dotąd nie widać przełomu w zmaganiach zbrojnych mimo zaangażowania kilku światowych mocarstw. Tej problematyki dotyczy niniejsza publikacja, której autorzy usiłują rozwikłać gąszcz motywów oraz kontekstów rzeczonego konfliktu. Książka z pewnością stanowi pożyteczną lekturę dla politologów i historyków, a także dla szerszego kręgu czytelników poszukujących zrozumienia skomplikowanej historii najnowszej krajów Bliskiego Wschodu. Ks. prof. dr hab. Józef Wołczański
Więcej niż muzeum, tytuł tego zbioru szkiców, odsyła - mamy wrażenie - do charakteru osobowości profesjonalnej profesora Jana Święcha i zakresu jego zainteresowań i eksploracji, czego ilustracją są też pomieszczone w nim teksty i ich tematyka, w których zawiera się inspiracja pochodząca od naszego bohatera. A dotyczy ona wielu tematów: muzeów, w szczególności etnograficznych, i muzeologii, skansenów i "skansenologii", budownictwa drewnianego, wystawiennictwa, ochrony zabytków, regionalizmu, rozmaitych form twórczości artystycznej, a nawet kondycji współczesnej etnologii i absorbujących ją tematów. Czyli - znów - zbiór wypowiedzi "między dawnymi i młodszymi laty".Od Redakcji
Powstanie Kościoła to więcej niż pierwszy rozdział jego historii. Pytając o to, pytamy również, dlaczego Kościół powstał i czym był. Na te początki składa się zamysł Jezusa, który stworzył wspólnotę uczniów, a po jego zmartwychwstaniu narodziny Kościoła, misje w świecie żydowskim i pogańskim, ukształtowanie się sieci wspólnot chrześcijańskich oraz okrzepnięcie ich wiary i organizacji do II wieku. Przyglądając się początkom chrześcijaństwa trzeba połączyć dwie kwestie: jak Kościół powstał i rozwijał się przez pierwsze stulecie swojego istnienia, oraz czym był jako społeczność religijna, to znaczy jak żył i jak siebie widział i pojmował. Te wczesne dzieje Kościoła przedstawić można w oparciu o pisma Nowego Testamentu oraz o inne wczesne utwory chrześcijańskie. Oświetlenie historyczne jest tu połączone z omówieniem ważniejszych tekstów źródłowych dotyczących tematu i prowadzi do wniosków z zakresu teologii biblijnej: czym jest Kościół według Nowego Testamentu i wczesnej tradycji.
Miejsce narodzin trzech wielkich religii.Pole bitwy ścierających się cywilizacji.Zarzewie krwawego fanatyzmu i kolebka idei pojednania.Od ponad trzech tysięcy lat fascynuje i przyciąga jak magnes.Jerozolima - Al-Quds - Jeruszalaim.Poznaj miasto, w którym zawiera się historia świata.
Technologie cyfrowe usprawniają procesy, przyspieszają podejmowanie decyzji i dostarczają nam wartościowych informacji. Za błyszczącym ekranem smartfona i komputera kryją się nie tylko fizyczne komponenty, które wprawiają te urządzenia w ruch. Ich skuteczne działanie a zatem popularność zależy od trafności pomysłu na usługę lub aplikację. Jednak nawet najlepsze pomysły mogą kogoś pominąć: algorytm może wesprzeć decyzję o nieprzyznaniu kredytu, wysłaniu do więzienia lub usunięciu z pracy. W niektórych przypadkach decyzje te są błędne, a błędy te dotyczą w dużej mierze grup marginalizowanych. W książce autor przygląda się procesom oraz zjawiskom, które sprawiają, że technologie cyfrowe wykluczają kobiety, osoby queerowe lub o innym niż biały kolorze skóry. Śledzi historię wykluczających praktyk w świecie technologii, a także źródeł tych praktyk w opomiarowywaniu rzeczywistości, sposobach zbierania i organizacji danych, rozwoju nauk komputerowych, procesach zatrudniania w firmach technologicznych czy też szerokim wykorzystaniu algorytmów, w tym także sztucznej inteligencji. Odnosząc się do istniejących badań, autor pogłębia diagnozę przyczyn zjawiska wykluczenia algorytmicznego, proponując na podstawie własnych badań odpowiednie środki zaradcze. Co możemy zrobić, żeby technologie nie tylko działały na naszą korzyść, ale też były sprawiedliwe? Kuba Piwowar - socjolog i kulturoznawca, adiunkt w Katedrze Kultury i Mediów na Uniwersytecie SWPS. Zajmuje się kwestiami społeczno-kulturowych aspektów nowych technologii, krytyczną analizą danych, aktywizmem danych oraz relacją, jaką z technologiami budujemy poprzez nasze ciała. Analityk i ekspert od procesów transformacji cyfrowej w Google.
Założeniem książki jest prezentacja różnorodnych głosów twórczych kobiet w kinie, by ukazać podejmowaną przez nie refleksję, a tym samym podkreślić ich obecność i znaczenie w historii myśli filmowej. Kolejne rozdziały poświęcone są przemyśleniom Alice Guy-Blaché, Germaine Dulac, Mai Deren, Laury Mulvey, Trinh T. Minh-ha oraz Alexandry Juhasz, odnoszącym się do własnego dorobku filmowego, jak i do znacznie szerszej problematyki, związanej z określonymi nurtami artystycznymi i intelektualnymi oraz realiami społeczno-kulturowymi. W przywołanych tekstach przewijają się tematy nawiązujące do czterech głównych zagadnień. Pierwsze dotyczy formy filmowej oraz kina jako medium, instytucji, obszaru kultury popularnej, a drugie praktyki reżyserskiej kobiet – używanego przez nie warsztatu, stylu i indywidualnych zainteresowań. W trzecim chodzi o związki omawianej refleksji z feminizmem, postkolonializmem, teorią queer i innymi koncepcjami, które dostarczyły piszącym przydatnych pojęć czy definicji. Natomiast czwarte zagadnienie skupia się na relacji między twórczością kobiet a tradycją kultury wizualnej w jej wymiarze technologicznym i komunikacyjnym, a nie tylko estetycznym. Każda z zaprezentowanych reżyserek-teoretyczek nieco odmiennie wyjaśnia potrzebę równoczesnego uprawiania twórczości filmowej i pisarskiej. Dla Alice Guy-Blaché zapisywanie wspomnień było sposobem na odniesienie się do epoki pionierskiej, a równocześnie na zaznaczenie w niej swojej obecności jako kreatorki kinowego warsztatu oraz prekursorki w zakresie pracy na planie w wielofunkcyjnej roli metteur en scene. Liczne, różnorodne formy przekazu, używane przez Germaine Dulac pozwalały jej podjąć najważniejsze kwestie dla rozwoju kina jako sztuki oraz artystycznych ruchów awangardowych, w których widziała miejsce na swobodę twórczą, nieskrępowaną wymogami komercji. Maya Deren w swojej książce zastosowała konwencję anagramu, starając się powiązać w całość rozważania na temat sztuki, formy i filmu oraz fascynujących ją zjawisk kulturowych. W dorobku Laury Mulvey przewijają się wątki związane z jej najbardziej znaną koncepcją męskiego władcy spojrzenia, ale też z kwestią ukazywania i problematyzowania doświadczeń kobiet, zwłaszcza aktywnych artystek. Motyw twórczości kobiet powraca w pracach Trinh T. Minh-ha, łączącej wątki postkolonialne i queerowe w refleksji nad tożsamością oraz jej obrazami, zwłaszcza w kontekście doświadczeń migracji i przemieszczenia. Do problematyki tożsamości nawiązuje również Alexandra Juhasz, która w swoich rozważaniach teoretycznych odnosi się do, jak to określa, feministycznej historii mediów (oraz kina amerykańskiego), a także do aktywizmu związanego z AIDS i środowiskiem queerowym. Równie ważna, co sama twórczość kobiet, jest dla Juhasz jej archiwizacja, pozwalająca stworzyć lub/i podtrzymać więzi międzypokoleniowe oraz przepływ wiedzy i doświadczeń. Włączenie do książki sześciu różnych reżyserek-teoretyczek również jest próbą połączenia przedstawicielek odmiennych generacji, by zaznaczyć ciągłości tradycji uprawiania przez kobiety refleksji o kinie i formie filmowej.
Projekt „humanistyki prewencyjnej” wypracowany przez grupę RAT (Resilience Academic Team) ma wymiar teoretyczny i praktyczny. Wychodzi od świadomego i uważnego rozpoznania problemów współczesnego świata, ich krytycznej analizy i diagnozy, zmierzając do wypracowania propozycji ich rozwiązań w skali lokalnej i ograniczonej czasowo. Ważnym jej komponentem jest zaangażowanie badawcze, kierowane ideą troski, transkulturowej i transgatunkowej empatii oraz etyki wzajemności. Książka popularyzuje nowe tendencje w badaniach humanistycznych oraz nowe formy zbiorowego autorstwa i kolektywnego tworzenia wiedzy. Powstała z myślą o wszystkich, którzy czują się ograniczeni w tradycyjnych ramach działalności akademickiej, a także odczuwają niepokój w obliczu nieznanej i nieprzewidywalnej przyszłości.
Książka wydana we współpracy z Poznańskim Centrum Dziedzictwa.
Typografia książki... to funkcjonalny i czytelny podręcznik. To doskonałe wprowadzenie do samodzielnego projektowania, a także źródło wiedzy o typografii i technikach druku. Ten bogaty zbiór obejmuje każdy istotny element procesu projektowania książki. Zamiast nudnych opisów z historii typografii, słownikowych definicji, czy też wyliczania nienaruszalnych reguł dostajemy konkretne przykłady zastosowania nowoczesnych fontów, dokładny opis ich wizualnego oddziaływania na czytelnika, zalecenia dotyczące właściwego doboru ich rozmiaru, tak aby spełniały wymogi czytelności oraz estetyki tekstu, jak również towarzyszących mu ilustracji.Niezbędna pozycja w bibliotece każdego projektanta i typografa oraz niezastąpione kompendium dla pisarzy, redaktorów, korektorów, specjalistów od reklamy, dystrybucji i sprzedaży, a zwłaszcza dla wydawców.
Podręczny atlas świata ukazuje obraz współczesnego świata na 93 barwnych mapach ze szczególnym uwzględnieniem map Polski. Zawiera ponadto rozbudowany informator o jednostkach politycznych świata (ponad 250 niezależnych państw, terytoriów zależnych oraz państw nieuznawanych przez ONZ) oraz skorowidz nazw (ponad 17 000 haseł). Jest wprost idealny dla krzyżówkowiczów.
Nazwał ktoś niedawno Profesora Tatarkiewicza uczonym warszawskim. Jest to prawda. Profesor Tatarkiewicz związany jest nie tylko od pół wieku z Uniwersytetem Warszawskim, związany jest też z samą Warszawą: Warszawą Zamku, Wilanowa, Łazienek, Pałacu pod Blachą, Arsenału i Reduty Ordona. Ale myślę, że z równą prawdą nazwać można Profesora Tatarkiewicza uczonym świata. Jest bowiem jednym z najznamienitszych obywateli tej wielkiej społeczności świata uczonych, w której rządzą jedynie prawa prawdy, wolności i wzajemnego szacunku, i gdzie każdy jak to w Atenach powiedział Perykles może z największym wdziękiem i swobodą rozwijać wszechstronnie najbardziej różnorodne zdolności. Ta Republika uczonych jest dziwnym tworem ontycznym. Jak kosmos Einsteina ma czwarty wymiar: czas. Spotykają się w niej bowiem i współżyją myśliciele wszystkich czasów. Profesor Tatarkiewicz ma w tej Republice wysoką rangę i rozległe koneksje. Znają Go i pozostają z Nim w stałym kontakcie współcześni Mu badacze, którym przewodniczy na zjazdach międzynarodowych i z którymi tworzy międzynarodowe formy współpracy filozoficznej. Lecz czuje się Profesor Tatarkiewicz też świetnie w owym czwartym wymiarze Republiki uczonych. Sine ira et studio rozważa myśl filozofów dawnych, a darząc ich przyjaźnią, nadaje ich myślom przejrzysty, zrozumiały kształt. Jakby zgadzał się z Leibnizem, że w każdym szczerym wysiłku intelektualnym dostrzec można jakiś krok ku prawdzie. Ten krok ku prawdzie Profesor Tatarkiewicz umie wykryć w duchowym kontakcie z myślą drugiego człowieka, okazując mu zawsze pełnię życzliwości i dobroci, którą na co dzień ma dla każdego z nas. Filozof świata, Profesor Tatarkiewicz nie przestaje być filozofem polskim i dobrze Polsce służy nie tylko w swej misji nauczycielskiej, którą realizuje nawet w najtrudniejszych chwilach, ale służy dobrze polskiej sprawie i wtedy właśnie, gdy dziełami swymi wpisuje polską myśl filozoficzną na karty historii de la Grande Republique des Lettres. (Z mowy okolicznościowej wygłoszonej przez Izydorę Dąmbską na spotkaniu Komitetu Redakcyjnego Biblioteki Klasyków Filozofii, w 80-tą rocznicę urodzin Władysława Tatarkiewicza, w dniu 27 czerwca 1966 roku).
Stworzyliśmy, zwłaszcza w ciągu ostatnich 150 lat, świat, w którym - z utylitarystycznego punktu widzenia - żyje nam się lepiej niż kiedykolwiek wcześniej. O tym, jak do tego doszło, opowiada pięć pierwszych rozdziałów tej książki.Ale tworząc "najlepszy z ludzkich światów" dokonaliśmy zmian stanu Ziemi i życia na niej w stopniu przekraczającym pod szeregiem względów tzw. granice planetarne. Niewiele brakowało, byśmy zniszczyli warstwę ozonową. Do środowiska trafiają tysiące substancji, jakich tam wcześniej nie było, czego długofalowych skutków nie potrafi przewidzieć nikt. Globalne temperatury wciąż rosną. Dzikie życie znika z powierzchni Ziemi. Drastycznie zakłócamy obieg azotu i fosforu. Kopalnie, transport, przemysł, a także współczesne rolnictwo nieodwracalnie - w ludzkiej skali czasowej - dewastują planetę. Wisi nad nami groźba wojny atomowej. O wszystkich tych zagrożeniach opowiadają rozdziały od 6 do 11.Na koniec Autorzy starają się odpowiedzieć na pytanie, dlaczego nie ma dziś takich sił społecznych, które byłyby w stanie tym i innym zagrożeniom zapobiec.Antropocen. Szanse i zagrożenia to wyważone spojrzenie na cywilizacyjne i ekologiczne realia współczesności oraz trzeźwa analiza naszych szans na uniknięcie planetarnej katastrofy.
Początek polskiej krytyki artystycznej wiąże się z organizacją pierwszych publicznych wystaw sztuki, które odbyły się w latach 1819-1822 w Warszawie (1819, 1821), Wilnie (1820, 1822) i Krakowie (1822). Poprzedzały je opublikowany w Paryżu przez Stanisława Kostkę Potockiego Lettre d’un étranger sur le Salon de 1787 z analizą wystawionych obrazów oraz wykłady Josepha Saundersa, pierwszego profesora „literatury sztuk pięknych” Uniwersytetu Wileńskiego, w tym Discours sur l’influence et l’utulité des arts imitatifs / O wpływie i użytku sztuk naśladowczych, wygłoszony na otwarcie roku akademickiego w 1810 roku (publikowany w 1816). Pierwsza publiczna wystawa jednego obrazu – Pożegnanie Jana Karola Chodkiewicza z żoną Anną z Ostroga przed wyprawą chocimską Józefa Oleszkiewicza miała miejsce w Wilnie na przełomie 1809 i 1810 roku. Organizowana przez Saundersa pierwsza publiczna wystawa uniwersytecka w 1812 roku nie odbyła się z powodu wejścia do miasta armii francuskiej. Dopiero więc wspomniane duże wystawy z lat 1819-1822 wywołały potrzebę krytyczno-artystycznej refleksji. Nazwiska Ignacego Kochanowskiego w Warszawie i Michała Czarnowskiego w Wilnie otwierają historię polskiej krytyki artystycznej. Także w innych środowiskach na terenie dawnej Rzeczypospolitej geneza krytyki wiąże się z pierwszymi wystawami sztuki, organizowanymi przez Towarzystwa Sztuk Pięknych / Kunstvereiny w Gdańsku (1836) i Poznaniu (1837) oraz wystawę we Lwowie (1837). Założenie polskich Towarzystw Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (1854) i we Lwowie (1866-1867) oraz Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (1860), a także szybki rozwój prasy, zwłaszcza w Warszawie i we Lwowie, spowodowały powstanie środowiska krytyków sztuki, w którym obok literatów (jak Józef Ignacy Kraszewski), osób o wykształceniu artystycznym (jak Stanisław Witkiewicz) pojawili się humaniści po studiach filozoficznych (jak Henryk Struve) i dziennikarze. Prezentowana publikacja zawiera studia, poświęcone różnorodnym problemom krytyki artystycznej, postawie krytyków – politycznej, społecznej, narodowej, zagadnieniom estetycznym i warsztatowym, analizom formalnym i stylistycznym dzieł sztuki, wreszcie interpretacjom twórczości artystów. Szczególny nacisk został położony na mało zbadany początek – pierwszą połowę XIX wieku, a także na środowisko lwowskie przełomu XIX i początku XX wieku. Układ tomu jest zasadniczo chronologiczny. Nie było jednak zamierzeniem redaktorów łączyć teksty w syntetyczne ujęcie dziejów krytyki sztuki w Polsce. Pierwotnym zamierzeniem była konferencja. Mogła ona stać się wkładem Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata w szerzej zakreślone obchody rocznicy. Autorami tekstów są jego członkowie i współpracownicy. Jednak pandemia pokrzyżowała plany i publikowany tom pozostanie głównym efektem działań.
Dlaczego przymierze Boga z narodem wybranym jest nieodwołalne? Czy Żydzi poprzez swoje praktyki uczestniczą dziś w zbawieniu? Jaką rolę w dialogu Kościoła z judaizmem pełnią hebrajscy katolicy? Prof. Gavin DCosta, teolog na Uniwersytecie Bristolskim przeprowadza rzetelną analizę posoborowych dokumentów Magisterium Kościoła, pokazując, w jakich kierunkach może rozwinąć się refleksja teologiczna o narodzie wybranym, a wraz z nią relacje katolicko-żydowskie. Według autora jego wnioski dają możliwość powolnego otwarcia się na bardziej skruszoną, pokorną, pozytywną i chętną nauki postawę w relacjach z narodem żydowskim, pamiętając, że judaizm wywodzi się z Boskiego źródła żywiącego również Kościół katolicki. Jeżeli Oblubienica Chrystusa nie zdoła rozpoznać Bożych działań widocznych w judaizmie, wówczas nie zdoła poznać samej siebie. "Dwa fakty sprawiają, że książka DCosty jest pozycją z gatunku must read dla każdego, komu leży na sercu nie tylko dobro własnego Kościoła lokalnego, ale Kościoła jako Ciała Chrystusa w ogóle. Pierwszym jest nawiązanie i prowadzenie trudnego dialogu chrześcijańsko-żydowskiego zapoczątkowanego przez soborową deklarację Nostra aetate ponad pół wieku temu. Drugim coraz większa obecność w Kościele tych, którzy sami siebie określają Ecclesia de circumcisione. Dlaczego przymierze Boga z Izraelem jest wciąż aktualne? Czy rytuały judaizmu rabinicznego są ważne w drodze ku zbawieniu? Czy powstanie państwa Izrael to realizacja obietnicy ziemi, obietnicy danej przez Stwórcę narodowi wybranemu? Misja wśród Żydów tak czy nie? To tylko niektóre pytania, z którymi zmaga się Autor na kartach tej książki. A do tych zmagań zaprasza Czytelnika."
Słów jest tyle, że trudno byłoby je zliczyć, ale nie wszystkich należy używać. Jedne ktoś wypowiada, żeby nas zbesztać, inne żeby podnieść na duchu, jeszcze inne docierają do nas z nieba jako bezcenny dar. Te ostatnie wzbudzają w nas ufność i chęć czynienia dobrych uczynków. Podawane z ust do ust, niosą bardzo ważne przesłanie. Często towarzyszą im drobne gesty miłości. Dzięki takim słowom wzrastamy w wierze, nadziei i miłości. Dobre słowa ogrzewają nas, zbliżają do Pana Jezusa i sprawiają, że każdego dnia stajemy się troszkę bardziej święci. Naprawdę! Jedno z nich to CIESZĘ SIĘ.W tej książeczce znajdziemy:Krótkie opowiastki o radości i umiejętności cieszenia się z życiaWierszyki dla małych serc, które poszukują słów prawdziwej radości.Fantastyczna propozycja dla każdego, kto dobrymi słowami chce zmieniać siebie i świat. Książka dla dzieci, rodziców i katechetów.
"Miłość uwierzy przyjaźń zrozumie". Zapiski z poetyckiego pamiętnika to publikacja pod wieloma względami wyjątkowa. Składa się na nią tomik i dwie płyty.Książka jest wyborem bardzo osobistych wierszy oraz wypowiedzi Jana Twardowskiego. Każdy wiersz poprzedzony jest komentarzem autora. Utwory poetyckie oraz fragmenty wspomnień tworzą duchowy portret księdza poety.Pierwsza płyta CD zawiera zapis dźwiękowy wszystkich zawartych w książce tekstów w niepowtarzalnej interpretacji Jerzego Treli. Nagranie to jest jednym z ostatnich studyjnych nagrań dokonanych przez tego znakomitego aktora.Druga płyta CD zawiera dwanaście śpiewanych wierszy z muzyką Jacka Swobody w wykonaniu zespołu Wszystkiego Dobrego.Spotkanie wybitnego aktora, muzyków i wykonawców z Janem Twardowskim i jego zapiskami sprawiają, że twórczość księdza poety nabiera nowego brzmienia.Całość dopełniają noty o księdzu Janie Twardowskim i zespole Wszystkiego Dobrego oraz wspomnienie wybitnej aktorki, Anny Dymnej, o Jerzym Treli, dla której był on mistrzem interpretacji. Wybór tekstów i opracowanie: Aleksandra IwanowskaWybór wierszy śpiewanych i muzyka: Jacek Swoboda
Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu w etui w kolorze turkusowym. Tłumaczenie Pisma na współczesny język polski dokonane przez ks. bp. Kazimierza Romaniuka.
Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu w etui w kolorze turkusowym. Tłumaczenie Pisma na współczesny język polski dokonane przez ks. bp. Kazimierza Romaniuka.
Liobani: Ja prowadzę-idziesz z nami?Jak odnaleźć swój typ usposobienia, swoje umiejętności? Jaki zawód jest dla mnie właściwy?...Fragment: Słyszeliście, jak ważne jest, aby uczestniczyć w lekcjach. Jeśli sumiennie przyswajać będziecie sobie materiał szkoleniowy, to odrobicie również dobrze swoją pracę domową i zdacie egzaminy w takim stopniu, w jakim jest to dobre dla was i dla waszego dalszego ziemskiego życia. Jeśli jesteście uważni i w ten sposób odpowiednio przygotowujecie swoje komórki mózgowe, to wasza świetlna świadomość zakoduje materiał lekcyjny w cząstkach waszej duszy. Później, w razie potrzeby, przekaże wam właściwą odpowiedź i rozwiązanie. W ten sposób kodujecie również w swoich komórkach mózgowych istotę nauczanych treści i jednocześnie odpowiednie słowa, których potrzebujecie, aby się jasno wyrazić.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
