W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Broń jądrowa najbardziej potrzebna jest państwom słabym - ale mogą ją mieć tylko państwa silne. Jej powstanie zredefiniowało świat stosunków międzynarodowych - chociaż użyto jej tylko raz, ponad 80 lat temu, do dzisiaj w jej cieniu decydują się losy państw. Mimo że jest narzędziem ostatecznego zniszczenia, wielu uważa, że jej istnienie przyczyniło się do zachowania pokoju.Rola broni jądrowej w polityce jest ogromna, ale w Polsce nie mówi się o niej prawie wcale. Dlaczego jest tematem tabu? Do czego służy i jak się jej używa, nie używając jej wcale? Jakie mechanizmy pozwalają dzięki niej odstraszać agresję, a jakie wymuszać posłuszeństwo? I wreszcie: jak państwa średnie, takie jak Polska, którym zasadniczo broni jądrowej mieć nie wolno, były w stanie ją zdobyć pomimo niechęci sojuszników i wrogów? A kiedy już ją zdobyły, w jaki sposób "używały" jej, aby osiągać swoje cele polityczne i zapewnić sobie bezpieczeństwo?Książka Alberta Świdzińskiego, eksperta od strategii nuklearnej w think tanku Strategy&Future, odpowiada na te wszystkie pytania. Jest podręcznikiem zdobywania broni jądrowej przez państwa - wyjaśnia, po co jest im potrzeba, w jaki sposób przejść przez trudny i niebezpieczny proces jej zdobywania oraz jak ją wykorzystywać, kiedy już się ją ma.No i stało się. Będziemy mieli nareszcie debatę o polskiej strategii nuklearnej. A to dzięki przełomowej książce Alberta Świdzińskiego. Czas niedebatowania na poziomie wymaganym od polskich elit właśnie się - mam przekonanie - kończy wraz z publikacją "Naszej bomby". Jacek Bartosiak
Nowa geografia krytyczna to refleksyjna i interdyscyplinarna próba odpowiedzi na wyzwania współczesnego świata - naznaczonego kryzysami ekologicznymi, społecznymi, politycznymi i epistemologicznymi. Autor wychodzi z założenia, że geografia nie może dziś ograniczać się do opisu przestrzeni, lecz powinna stać się praktyką krytycznego myślenia, interpretacji i odpowiedzialności społecznej. W świecie niepewności, postprawdy i nadmiaru danych kluczowe staje się nie gromadzenie informacji, ale nadawanie im sensu.Książka rozwija ideę nowych geografii krytycznych, które nie odrzucają krytyki, lecz poszerzają jej zakres o podejścia posthumanistyczne, dekolonialne, afektywne i relacyjne. Zamiast dostarczać jednoznacznych odpowiedzi, autor proponuje refleksyjny namysł nad samym procesem poznania przestrzeni, nad warunkami produkcji wiedzy oraz nad relacjami władzy wpisanymi w krajobrazy, mapy, narracje i technologie. Geografia jawi się tu jako praktyka interpretacyjna, bliska hermeneutyce i świadoma własnej niepewności, inspirowana m.in. myślą Michel Foucault i Paul Ricoeur.Istotnym punktem odniesienia jest krytyka deterministycznych i uproszczonych narracji geopolitycznych, reprezentowanych przez popularne, lecz problematyczne ujęcia geografii jako niezmiennego losu państw i społeczeństw, m.in. w pracach Tim Marshall. W opozycji do takiego myślenia Nowa geografia krytyczna podkreśla kulturowy, społeczny i relacyjny charakter przestrzeni oraz konieczność uwzględniania głosów marginalizowanych.Struktura książki obejmuje zarówno refleksje teoretyczne nad statusem nauk o przestrzeni, jak i analizy praktycznych problemów: krajobrazów władzy i pamięci, kartografii krytycznej, reprezentacji przestrzennych, planowania i wyobraźni społecznej. Całość spina wątek etyczny - przekonanie, że geografia krytyczna jest nie tylko analizą, lecz także formą odpowiedzialnego uczestnictwa w świecie.Dzięki przystępnemu językowi, licznym odniesieniom kulturowym i interdyscyplinarnej perspektywie książka adresowana jest nie tylko do geografów, lecz także do badaczy nauk społecznych i humanistycznych oraz do czytelników zainteresowanych krytycznym namysłem nad przestrzenią, wiedzą i współczesnością.
Dlaczego apostołowie nazywali Jezusa „nauczycielem”? Na czym naprawdę polega Jego „szkoła”? Kto Go ukształtował i co było dla Niego inspiracją? Ojciec Léonid Grilikhès, wybitny biblista i tłumacz, przybliża fascynujący świat judaizmu I wieku naszej ery, w którym dorastał i kształtował się Jezus z Nazaretu. Zabiera nas do świata synagog i pielgrzymek do świętego miasta – Jeruzalem, wprowadza w środowisko uczonych w Piśmie i faryzeuszy. Opisuje czasy, w których miłość do Tory miała szczególne znaczenie. Pokazuje zarazem wyjątkowość przesłania Nazarejczyka na tle historii i tradycji ówczesnego Izraela. Ani postać, ani słowa, ani czyny Jezusa nie mieszczą się w ramach znanego nam nauczania. Oczywiście wielu nazywało Go „rabbi”. Niektórzy widzieli w Nim proroka. Jednak najbardziej zdecydowane określenie Jezusa podali Samarytanie (!): „Na własne bowiem uszy usłyszeliśmy i jesteśmy przekonani, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata” (J 4,42). Przyglądając się poruszanym przez autora zagadnieniom, można lepiej poznać Jezusa jako Nauczyciela i pełniej zrozumieć cztery ewangelie. A przede wszystkim na nowo zastanowić się na tym, co dzisiaj znaczy być Jego uczniem. Gdyż – jak przypomina ojciec Grilikhès – unikalność Nauczyciela czyni unikalnymi tych, którzy należą do kręgu Jego naśladowców. Osoba Nauczyciela, który przyszedł, żeby wezwać grzeszników do pokuty, który przyszedł nie po to, żeby Jemu służono, ale żeby służyć, dać życie i zbawić świat, definiuje także działalność Jego uczniów. Leonid Grilikhès, obecnie pełni posługę duszpasterską w Cerkwi św. Hioba w Brukseli. Był jednym z głównych twórców odrodzenia studiów hebrajskich w Rosji. Przez piętnaście lat wykładał język hebrajski w Akademii Teologicznej w Moskwie. Jest autorem wielu publikacji na temat Starego Testamentu, podręczników języka hebrajskiego i aramejskiego, tłumaczeń oraz zbiorów poezji o tematyce biblijnej.
W czasach duchowego i moralnego zamieszania znajdź trwały fundament życiaBezkompromisowe i mądre zapiski o. Ludwika Wiśniewskiego OPOstatnie lata to okres wielkiego trzęsienia ziemi w życiu społecznym i Kościele. Kryzys, który dotyka nas obecnie, nie wziął się znikąd. Nad jego pojawieniem się pracowali czynnie politycy, ludzie mediów, myśliciele, duchowni. Dziś zbieramy tego owoce. Ojciec Ludwik Wiśniewski OP przedstawia w swoich notatkach (lata 2012-2017), zapis przemian społecznych i toczone wtedy dyskusje, które obejmują cztery obszary życia: religię instytucjonalną, osobistą relację z Bogiem, życie społeczne i sumienie. To ostatnie zajmuje w myśli dominikanina szczególne miejsce.To dzięki drugiemu człowiekowi - rodzicom, przyjaciołom, Kościołowi - uruchamia się w nas zdolność do odkrywania dobra i pójścia za nim. Trzeba powiedzieć więcej: świadectwo rodziców, przyjaciół, Kościoła nie tylko uruchamia tkwiące w człowieku moce, ale także potrafi go wyprostować, a nawet uzdrowić. Nie twierdzę, że zawsze bezbłędnie rozpozna on dobro i zło. Twierdzę jedynie, że jest do tego zdolny - i to jego wielka godność. Czyn jest wtedy ludzki, godny człowieka, kiedy jest "mój" - kiedy "tryska" ze mnie.Teksty o. Ludwika Wiśniewskiego to apoteoza wolności i odpowiedzialności. Przenika z nich niezwykła trosko o Kościół jako miejsce spotkania z Bogiem oraz o społeczeństwo jako obszar budowania relacji opartych na prawdzie i wzajemnej solidarności.
Autorka słynnego, zekranizowanego opowiadania Tajemnica Brokeback Mountain oraz nagrodzonych Pulitzerem Kronik portowych, Annie Proulx nieraz dała się także poznać jako miłośniczka dzikiej przyrody. Tym razem zabiera nas na zachwycający, niebezpieczny, a zarazem melancholijny spacer po mokradłach, odkrywając pilnie strzeżone przez nie tajemnice.A wśród nich:Człowiek z Tollund, a także rudowłosa Dziewczyna z Yde oraz Dziecko z Windeby. To tylko trzy przykłady doskonale zachowanych ciał znalezionych na bagnach. Skąd się wzięły? Jak umarły? Czy były to ofiary poświęcone bogom, straceni skazańcy, a może po prostu pechowi wędrowcy? Torfowiska kryją w sobie wiele pamiątek po naszej przeszłości, które rozpalają tlącą się w każdym człowieku potrzebę snucia opowieści.Pożary zombie, czyli ogniska, które choć pozornie zgaszone, tlą się niezauważalnie pod ziemią przez całą zimę, by z cieplejszą wiosną wybuchnąć na nowo. Podróżująca po Syberii misjonarka i pielęgniarka Kate Marsden wspomina, jak ziemia zaczynała dudnić, jakby kopyta koni ciągnących sanie uderzały w bęben. Potem nagle pękała, a koń spadał prosto w szalejący pod powierzchnią torfowiska ogień.Wiwianit, ukrywający się w bryłach torfu uwodniony fosforan żelaza, który błękitnieje w kontakcie z powietrzem. Jan Vermeer użył go do namalowania tła dywanu w obrazie U stręczycielki. Kolor, z początku intensywnie błękitny, z biegiem lat wyblakł do przygaszonej szarozieleni.Książka Annie Proulx jest nasączona ogromną wiedzą o bagnach, mokradłach i torfowiskach, niczym zdrowy mech torfowiec wodą. Annie nie tylko odwiedziła liczne miejsca, gdzie bagna wciąż jeszcze są ważną częścią życia, ale też przeczytała tysiące stron poświęconych im książek i publikacji naukowych. Jej książka z kolei, świetnie zresztą napisana, zawiera uniwersalną wiedzę o tym, jak te niezwykłe ekosystemy powstawały i jak je niszczono.ADAM WAJRAKW ciągu kilku dni spędzonych w Białowieży spotkałam i słuchałam wielu ludzi z tego regionu, zwłaszcza mojego przewodnika, Adama Wajraka. Ludzie ci wybrali życie tak blisko lasu, jak to tylko możliwe bez wpełzania pod dywan liści, gdy słońce chowa się za horyzontem. Wciąż słyszałam o głębokich, osobistych więziach, jakie łączą te osoby z puszczą, co utwierdzało mnie w przekonaniu, że istnieje w nas coś wrodzonego i bardzo starego - ciche wspomnienie wplecione w krew i kości, które psychicznie wiąże nas z lasem.ANNIE PROULX
Kluczowa pozycja w socjologii sztuki autorstwa cenionego amerykańskiego badacza. W ujęciu Beckera dzieło nie jest wyrazem indywidualnego talentu, lecz efektem zbiorowej pracy. Socjolog uważa, że moc sprawczą mają nie tylko artyści, lecz także pozostałe osoby biorące udział w procesie twórczym i one również mają wpływ na rezultat. Autor ukazuje mechanizmy działania na różnych etapach powstawania wytworów artystycznych. Nie wartościuje dzieł, lecz analizuje zasady rządzące ich oceną co, kiedy i dlaczego uznawane jest za dobrą lub złą sztukę lub niesztukę. W toku prowadzonej narracji pulsuje osobiste doświadczenie Beckera jako artysty insidera środowiska chicagowskich (i nie tylko) muzyków jazzowych, a zarazem człowieka twórczej rozmowy opartej na przekazie zarówno werbalnym, jak i muzycznym.
Pamięć teatru to papierowa wersja wirtualnej wystawy o tym samym tytule. Pierwsza inicjatywa, która w całości próbuje podsumować historię polskiej fotografii teatralnej i historię polskiego teatru w kontekście pojawienia się i rozwoju medium fotografii. To pierwsza, ale jedna z wielu możliwych narracji. Współpracując z licznymi instytucjami oraz osobami prywatnymi zespół kuratorski dokonał wyboru czterystu obiektów. Wyselekcjonowane fotografie często po raz pierwszy prezentowane publicznie i zestawione obok siebie pozwalają przyjrzeć się ewolucji fotografii teatralnej w Polsce od jej początków do współczesności, śledząc zmiany technologiczne, artystyczne i społeczne i ich wpływ na fotografowanie teatru.
Seria Mali Odkrywcy Wiary w sposób przyjazny i pełen radości wyjaśnia dzieciom ważne zagadnienia dotyczące chrześcijaństwa i zaprasza je, aby lepiej poznały Pana Boga i swoje wnętrze.W tym tomiku dowiemy się wszystkiego, co istotne i ciekawe o różańcu. Mali chrześcijanie przekonają się, że różaniec jest wyjątkową modlitwą, dzięki której możemy poznać historię życia, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa.W książce znajdziemy:- inspirujące treści, które z łatwością można zastosować na lekcjach religii w przedszkolu i szkole;- wiele przydatnej wiedzy wyjaśnionej w przystępny sposób;- mnóstwo przykładów z życia codziennego przykuwających uwagę dzieci;- ramki z dodatkowymi informacjami.
Seria Mali Odkrywcy Wiary w sposób przyjazny i pełen radości wyjaśnia dzieciom ważne zagadnienia dotyczące chrześcijaństwa i zaprasza je, aby lepiej poznały Pana Boga i swoje wnętrze.W tym tomiku dowiemy się wszystkiego, co istotne i ciekawe o symbolach chrześcijańskich. Mali chrześcijanie poznają znaczenie takich symboli, jak: ryba, gołąb, woda, gałązki palmowe, winorośl czy Dobry Pasterz.W książce znajdziemy:- inspirujące treści, które z łatwością można zastosować na lekcjach religii w przedszkolu i szkole;- wiele przydatnej wiedzy wyjaśnionej w przystępny sposób;- mnóstwo przykładów z życia codziennego przykuwających uwagę dzieci;- ramki z dodatkowymi informacjami.
Przyszłość owadów jest także naszą przyszłością. Jeśli zaczną zanikać, nasz świat się zatrzyma.
Musimy nauczyć się żyć w naturze, a nie obok niej. Pierwszym krokiem jest troska o owady - drobne istoty, które sprawiają, że nasz świat nie przestaje się kręcić. Są fundamentem życia, jakie znamy. Gdy ich ubywa, cały system powoli zaczyna się kruszyć.
Dave Goulson - opierając się na najnowszych badaniach i swoim naukowym doświadczeniu - ukazuje dramatyczny spadek liczebności owadów w ostatnich dekadach, czego konsekwencje mogą okazać się katastrofalne. Z pasją przekonuje, że powinniśmy kochać, szanować i chronić naszych sześcionożnych towarzyszy.
Milcząca planeta inspiruje i wciąga - to jednocześnie elegia, list miłosny do świata owadów i płomienny manifest na rzecz bardziej zielonej planety. To też wezwanie do walki o zmiany na każdym poziomie - od polityki rządu, przez rolnictwo, przemysł, aż po nasze domy i ogrody. Goulson pokazuje, że każdy z nas może zrobić niewiele, a jednocześnie bardzo dużo: podjąć proste działania, które pomogą owadom przetrwać i odzyskać należne im miejsce w świecie.
Książka niezwykła - wspaniała w swojej prostocie i poruszająca w tym, jak przedstawia świat, którego na co dzień prawie nie zauważamy. Dave Goulson pokazuje, że wnikanie w owadzi mikrokosmos bywa równie fascynujące, co zgłębianie tajemnic wszechświata. To miejsce momentami dziwne i obce, a jednocześnie głęboko nasze - choć często nie zdajemy sobie z tego sprawy. Jest to też miejsce zagrożone. Ale mimo wszystkich obaw i niepokojących faktów Milcząca planeta niesie nadzieję. To piękna, mądra i - co najważniejsze - potrzebna książka.
Orestes Kowalski
Impresjonizm to jeden z ważniejszych kierunków sztuki, który zupełnie zmienił jej oblicze, kwestionując dziedzictwo romantyzmu oraz sztywne zasady akademizmu. Głównym celem nowego prądu stało się uchwycenie nieustannie zmieniającej się rzeczywistość i oddanie subiektywnych odczuć towarzyszących jej percepcji. To nowatorskie podejście do malarstwa zapewniło impresjonistom poczesne miejsce w historii sztuki i sprawiło, że tacy malarze jak douard Manet, Edgar Degas, Pierre-Auguste Renoir, Claude Monet, Camille Pissarro czy Berthe Morisot są do dziś niezwykle cenieni na całym świecie. Jednak nie wszyscy wielbiciele impresjonizmu wiedzą, na jakim tle historycznym rozwinął się ten kierunek.W książce Paryż w ruinie. Miłość, wojna i narodziny impresjonizmu ceniony krytyk sztuki Sebastian Smee ukazuje burzliwe wydarzenia dające początek impresjonizmowi, który powstał jako reakcja na przemoc, wojnę domową i polityczne intrygi. Przenikliwa i wciągająca książka ukazuje, jak oblężenie Paryża i chaos Komuny Paryskiej miały głęboki wpływ na sztukę nowoczesną i jak artystyczny geniusz był w stanie wyłonić się z mroku i katastrofy.
W słowie wstępnym do szóstego wydania Biblii Tysiąclecia, w wersji studyjnej, czytamy między innymi, że w 2016 roku Stowarzyszenie Biblistów Polskich na sympozjum w Toruniu podjęło szeroką, wielopłaszczyznową debatę nad fenomenem, który stanowi Biblia Tysiąclecia. W podsumowaniu jednej z sesji tego sympozjum padło pytanie: Czy obchody 50-lecia Biblii Tysiąclecia mają zakończyć jej dzieje, czy też mają otwierać ich kolejny rozdział? Odpowiedź była jednoznaczna. Należy udoskonalać przekład zwany Biblią Tysiąclecia.
Po latach od tego wydarzenia Wydawnictwo Pallottinum oddaje do rąk Czytelników owoce pracy biblistów. Nie jest to nowy przekład, ale rewizja ostatniego, piątego wydania Biblii Tysiąclecia. Początkowo szóste wydanie będzie ukazywać się w tomach. Nazwane zostało wydaniem studyjnym, czyli takim, do którego można zgłaszać uwagi. Wydanie szóste ukaże się docelowo jako jednotomowe, najpierw w wersji podstawowej, dobrze znanej Czytelnikom, a następnie w różnych formatach i oprawach.
Wydawnictwo Pallottinum
To książka, którą można dać sobie samej w prezencie. O odkrywaniu sensu życia, wymarzonej pracy i zwykłego-niezwykłego szczęścia. Otwiera na Miłość, odważna i uwalniająca.Nie jest to poradnik poppsychologiczny, lecz wciągający, pełen humoru i autoironii pamiętnik z podróży ku sobie. Świeży, wyrazisty, katolicki głos w temacie poszukiwania wewnętrznej siły, piękna i spełnienia. CYTAT Z KSIĄŻKI Swoje szczęście lokowałam raczej między karierą korporacyjną a pracą naukową. Ewentualnie z jakimś sensownym mężem u boku.Naprawdę byłam przekonana, że kompletnie nie nadaję się do roli mamy, że wszystko we mnie przeczy instynktowi macierzyńskiemu i jedyne dzieci, na jakie powinnam sobie pozwolić, to te, które będą wołać do mnie ciociu. Wcale nie zostałam wysadzona na peronie zapomnienia, ale wsiadłam do najwłaściwszego pociągu życia postawiłam na miłość, czyli zdecydowałam się być druga. *** To książka, która można dać w prezencie sobie samemu. O odkrywaniu sensu życia, wymarzonej pracy i zwykłego-niezwykłego szczęścia. Otwiera na Miłość, odważna i uwalniająca. Nie jest to poradnik poppsychologiczny, lecz wciągający, pełen humoru i autoironii pamiętnik z podróży ku sobie. Świeży, wyrazisty, katolicki głos w temacie poszukiwania wewnętrznej siły, piękna i spełnienia. CO ZNAJDZIESZ W TEJ KSIĄŻCE?poruszający, bardzo osobisty zapis dojrzewania do akceptacji siebieautentyczną historię transformacji bidula w bohatera, cherlaka w mocarza, kurczaka w nieustraszonego orładowód, że marzenie o świadomym i satysfakcjonującym życiu może się ziścić0% dydaktyzmu, 100% autopsjinowe spojrzenie na macierzyństwo
Książka zawiera 24 artykuły dotyczące sztuki Łodzi z okresu od początku przemysłowej kariery miasta w latach dwudziestych XIX w. do lat sześćdziesiątych XX w. Dwadzieścia z nich zostało wybranych z dorobku naukowego autora pochodzącego z ostatnich blisko 35 lat, cztery zostały napisane z myślą o publikacji książkowej. Dotyczą one głównie problematyki architektury miasta architektury mieszkaniowej, rezydencjonalnej, sakralnej i przemysłowej, ale także sztuki witrażowniczej, rzeźby architektonicznej i cmentarnej oraz wystroju wnętrz. Zwracają uwagę na bogactwo i różnorodność sztuki miasta XIX i XX wieku, obecność konwencji stylowych znamiennych dla tego okresu: historyzmu, secesji, neoklasycyzmu oraz modernizmu. Podkreślono widoczne tutaj wpływy płynące z ważnych centrów sztuki europejskiej, takich jak Berlin, Wiedeń i Sankt Petersburg. W książce zaakcentowano rolę licznych twórców, zarówno miejscowych, jak i obcych. Pracowali tutaj architekci wykształcenie głównie w Sankt Petersburgu i Rydze. Charakterystycznym dla Łodzi zjawiskiem było jednocześnie zamawianie przez tutejszych przemysłowców planów wielu wznoszonych przez siebie budowli u artystów i firm z innych ośrodków: Berlina, Warszawy, Wrocławia, Żytawy, Wiednia, Sankt Petersburga, Wenecji, a także z islandzkiego Reykjaviku. Znajdowali się wśród nich znani twórcy, jak Franz Schwechten, Carl Seidl, Valentino Casale, Otto Lessing, Einar Jonsson, Jan Styka, zakład Antonia Salviatiego. Wśród miejscowych twórców wyróżniony został zakład rzeźbiarsko-kamieniarski Antoniego Urbanowskiego oraz tacy architekci jak: Hilary Majewski, Gustaw Landau-Gutenteger, Adolf Zeligson, Piotr Brukalski oraz Wiesław Lisowski.
Hiszpania city break. 20 pomysłów na weekend pełen wrażeńDzięki tanim liniom lotniczym podróżowanie dla wielu z nas stało się synonimem stylu życia. Niezależnie od tego, czy wyjeżdżasz sam, w parze, z grupą przyjaciół lub z rodziną, w tej książce znajdziesz pomysły, dokąd się wybrać na weekendowy wypad i jak go zorganizować, aby przeżyć moc atrakcji i nie zbankrutować.Oto przewodnik, w którym zamiast trudnych do zapamiętania dat i nazwisk znajdziesz opowieść o hiszpańskiej kulturze i hiszpańskich tradycjach tak różnych w każdym regionie kraju. To zapis lat podróży, rozmów i obserwacji spojrzenie na Hiszpanię oczami kogoś, kto naprawdę tam żył. I doskonale poznał miejsca, w których widać, jak przeszłość wciąż kształtuje codzienność.
Pod wiatr. O czerpaniu siły z przeciwności losuNISZCZONY, ALE NIEPOKONANYJedną jeśli nie jedyną pewną stałą w życiu Reinholda Messnera pozostaje przeciwny wiatr: podczas potężnych zamieci śnieżnych w trakcie wędrówek z bratem Hubertem czy przez lądolód Grenlandii albo samotnych wspinaczek na najbardziej strome skalne ściany. Jednak przede wszystkim po powrotach do cywilizacji, gdzie jego dokonania od zawsze budziły kontrowersje. Już jako ceniący sobie wolność uczeń doświadczał dyskredytowania. Raz po raz spotykał się z przejawami wrogości jako alpinista wizjoner i twórca muzeów, jako autor książkowych bestsellerów i indywidualista. Z perspektywy przeżytych ośmiu dekad snuje refleksje o przyjaźniach i intrygach, swoich największych sukcesach i porażkach. Dobitnie, z rozbrajającą szczerością i niezwykle obrazowo opowiada o tym, jak przeciwny wiatr dodaje skrzydeł. I jak również w podeszłym wieku spełniać marzenia.Dokonania Reinholda Messnera od zawsze fascynowały, ale też wywoływały krytykę. W młodości, gdy chętniej się wspinał, niż chodził do szkoły, nauczyciele poznali się na jego wielkim talencie do poruszania się w pionowym świecie i karali skłonność nastolatka do buntu. Kiedy zaczął zdobywać uznanie jako publicysta, rzucano mu kłody pod nogi. Nieustannie mierzył się z zarzutem poświęcenia brata w imię własnych ambicji. Jako młody gniewny, odrzucający nacjonalistyczne górskie bohaterstwo, jako twórca muzeów i nieprzejednany w swoich poglądach Południowy Tyrolczyk obok słów podziwu natrafiał na opór. Dotyczyło to w równym stopniu wyczynów na ośmiotysięcznikach, jak powyprawowych wypowiedzi na nizinach.O owej pewnej stałej w jego życiu jak go ukształtowała i ubogaciła pisze z samokrytycyzmem, jasno i bez upiększeń. Ponadto opowiada o medialnym rozgłosie i próbach zamknięcia mu ust; o tych, którzy próbowali ostudzić jego zapędy, i tych, którzy go wspierali, zachęcali do działania i dodawali mu otuchy.
Teatr w obliczu wojny to pierwsza publikacja, która łączy doświadczenia artystów z czasów II wojny światowej i współczesnej rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Autorzy analizują, jak teatr funkcjonował pod okupacją sowiecką i jak odpowiada dziś na brutalną agresję Rosji. Książka prezentuje, w jaki sposób scena staje się miejscem oporu, pamięci i solidarności w obliczu przemocy i ideologicznego zniewolenia. Opisuje zmagania artystów ze Lwowa, Wilna i Białegostoku z narzuconą propagandą oraz dramatyczne wybory twórców w czasach terroru. W części współczesnej przedstawia siłę ukraińskiego teatru jako przestrzeni terapii, edukacji i walki o tożsamość. Pokazuje reakcję polskich środowisk na wojnę u sąsiada – współpracę, gesty solidarności i nowy język sceniczny. To książka o sztuce, która nie milknie w obliczu zbrodni, i o ludziach, którzy mimo represji budują wspólnotę. Dla czytelników zainteresowanych kulturą, historią i życiem w czasach kryzysu – lektura obowiązkowa. Niczym w zwierciadle przeglądają się w monografii dwie epoki, trzy nacje, trzy narody uwikłane w konflikt z rosyjskim agresorem, rzutujący na tryb pracy teatrów i postawy związanych z nimi artystów. Autorzy zgromadzonych tu tekstów – badacze z Polski, Ukrainy i Litwy – prezentując udokumentowaną źródłami historycznymi refleksję nad mało znanymi (albo odległymi w czasie, bo przypadającymi na lata 1939–1945, albo niedawnymi, rozgrywającymi się na naszych oczach) wydarzeniami zogniskowanymi na teatrze, budują swoistego rodzaju dialog kulturowy między sąsiednimi krajami, które ujęte w sieć historycznych rozliczeń w obliczu wojny mogą odkryć wspólnotę doświadczeń. Z recenzji dr hab. Doroty Fox, prof. UŚ Dr hab. Piotr Horbatowski w pracy naukowej koncentruje się na badaniu dziejów aktywności teatralnej Polaków poza granicami kraju, ze szczególnym uwzględnieniem terenów Wschodu i Dalekiego Wschodu. Jest autorem monografii poświęconych polskiemu życiu teatralnemu w Ukrainie. Na gruncie glottodydaktyki interesują go innowacyjne, niekonwencjonalne metody nauczania. Jest autorem metody nauczania języka polskiego przez teatr, jak również wykorzystania redakcji gazety studenckiej do nauczania języka i kultury polskiej. Pracował za granicą w charakterze Visiting Professor w: University of Connecticut, Central Connecticut State University, Indiana University (USA), Tokyo University of Foreign Studies (Japonia), Hankuk University of Foreign Studies (Korea Południowa), Guangdong University of Foreign Studies (Chiny). W latach 2005-2009 oraz 2011 – 2012 pełnił funkcję dyrektora Szkoły Języka i Kultury Polskiej UJ. W latach 2012 – 2016 był dyrektorem Centrum Języka i Kultury Polskiej w Świecie UJ. Od roku 2021 jest dyrektorem Instytutu Glottodydaktyki Polonistycznej UJ. Publikacja dofinansowana ze środków budżetu państwa w ramach programu Ministra Edukacji i Nauki pod nazwą „Nauka dla Społeczeństwa”, nr projektu NdS/538503/2022/2022, kwota dofinansowania 395 922,69 zł. Publikacja powstała jako rezultat Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Teatr w obliczu wojny – życie teatralne we Lwowie, Białymstoku i Wilnie w czasie II wojny światowej”.
Książka stanowi pierwszą cześć dwutomowego zbioru prac jednego z najważniejszych światowych ośrodków humanistyki cyfrowej: Stanford Literary Lab. Komplet prospektów (ang. pamphlets) powstałych w latach 2010–2017 ukazuje się po raz pierwszy w polskim przekładzie przygotowanym z myślą o wszystkich zainteresowanych tym, jak działają laboratoria, w których najnowsze osiągniecia technologiczne wykorzystywane są do pomiaru, opisu i oceny zjawisk kształtujących wiedzę o jeżyku, specyfice i odbiorze literatury sytuowanej w szerokich kontekstach kulturowych. W obu tomach znajdziemy ponad 300 map, wykresów, diagramów i tabel pozwalających wyobrazić sobie specyfikę ilościowej analizy tekstów, konstruowania gatunkowych makroobrazów i literackich makrohistorii: od najprostszych schematów relacji narracyjnych (bohaterowie Hamleta, emocje Londynu), przez poszukiwanie stylu w skali zdania, aż po wyrafinowane przedstawienia ruchu wytwarzane dzięki komputerom (atlas Aby’ego Warburga). Zgromadzone tu prospekty pokazują, jak można praktykować kulturową kartografię, wizualizując związek fikcyjnych struktur z przestrzenią społeczną. Ich autorki i autorzy próbują odpowiedzieć na pytania, czy algorytm potrafi rozpoznać gatunki literackie lub jak mierzyć przebiegi fabularne. Śledzą rozmaite formy społecznego życia książek i zastanawiają się, jak opisać głosową strukturę powieści, a wiec sygnały dźwiękowe konkretyzowane w aktach cichej lektury. Ku wszystkim tym – i wielu innym – zagadnieniom kieruje wprowadzenie przedstawiające historyczny i instytucjonalny kontekst powstania Stanfordzkiego Laboratorium Literaturoznawczego, które można traktować jako punkt odniesienia dla podobnych projektów i swoisty poligon doświadczalny ujawniający zarówno zalety, jak i ograniczenia kwantytatywnych metod badania literatury i kultury.
Pojęcie wolności nieprzerwanie powraca w filozoficznych debatach – właśnie dlatego, że dotyka najgłębszych warstw ludzkiego doświadczenia. Choć niezwykle nośne i atrakcyjne, jest zarazem wieloznaczne i doczekało się licznych historycznych artykulacji. Autorzy książki wyróżniają trzy zasadnicze typy wolności: wolność wewnętrzną (pozytywną) – rozumianą jako panowanie nad sobą, wolność zewnętrzną (negatywną) – oznaczającą brak zewnętrznych ograniczeń dla realizacji pragnień człowieka, oraz wolność polityczną – traktowaną jako prawo do uczestniczenia w życiu wspólnoty politycznej. Analizują je w kontekście filozoficznym i historycznym oraz w odniesieniu do barier, które utrudniają ich pełne urzeczywistnienie w warunkach współczesności. Trzy oblicza wolności nie muszą – i nie powinny – być ze sobą w konflikcie. Gdy nie zostają jednostronnie zabsolutyzowane, mogą tworzyć spójną strukturę pełnej wolności. Źródłem napięć między nimi nie jest bowiem ich wewnętrzna sprzeczność, lecz brak otwartości na wartość, jaką wyraża określony aspekt wolności. Wojciech Załuski- prof. dr hab., filozof i prawnik, pracuje na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego główne zainteresowania badawcze to filozofia moralna, filozofia religii i filozofia nauki. Autor kilkunastu książek, m.in. Etyczne aspekty doświadczenia czasu (WUJ) oraz Law and Evil: The Evolutionary Perspective (Edward Elgar Publishing). Katarzyna Eliasz – doktor filozofii i doktor nauk prawnych, adiunktka na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na filozofii politycznej i filozofii prawa. Autorka publikacji w wydawnictwach naukowych, takich jak Franz Steiner Verlag, Edward Elgar Publishing czy Taylor & Francis. Wojciech Ciszewski – dr hab. nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Teorii Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zainteresowania badawcze obejmują współczesną filozofię polityczną oraz filozofię moralną. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, w tym książek Zasada neutralności światopoglądowej państwa (Księgarnia Akademicka) oraz Rozum i demokracja. Wprowadzenie do koncepcji rozumu publicznego Johna Rawlsa (WUJ)
Nie ma drugiego takiego terminu obecnego w życiu publicznym, który by nie budził tak skrajnych emocji, nie rozgrzewał temperatury politycznych dyskusji do czerwoności jak państwo. I zarazem nie wywoływał tak przemożnej chęci nie tylko opisywania czy wyrokowania o jego przyszłych losach, ale i reformowania. To, że tkwimy w państwie, że do niego przynależymy w tej bądź innej formie, jest jasne. Mniej natomiast to, że tkwi ono w każdym z nas. Że jest niczym nasz mentalny stos pacierzowy. Niechciane czy nielubiane, państwo towarzyszy nam przecież od kołyski po grób.Jan Wiktor Tkaczyński (1960) ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie (1979). Absolwent studiów magisterskich na Uniwersytecie Jagiellońskim (1984) oraz doktoranckich w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium (1989). W latach 1989-1992 stypendysta bawarskiego Ministerstwa Kultury i Nauki. Doktoryzował się w 1992 roku rozprawą o geopolityce na przykładzie Niemiec i Polski u profesora Heinza Laufera w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium. Tamże w latach 1993-1994 ukończył studia podyplomowe w zakresie ekonomiki i zarządzania przedsiębiorstwem. Od 1994 do 2001 roku pracownik naukowy Instytutu Ekonomii i Administracji Publicznej w Universitt der Bundeswehr w Monachium. W roku 2000 habilitował się przed Radą Wydziału Prawa i Administracji UJ na podstawie rozprawy: "Między unitaryzmem a federalizmem. Unia Europejska w świetle doświadczeń ustrojowych Republiki Federalnej Niemiec". W latach 2001-2004 profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, a od roku 2004 Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tamże od 2012 profesor zwyczajny. Profesor nauk humanistycznych (2008).Publikacja sfinansowana przez Fundację Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego "Bratniak"
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
