W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Oto opowieść o życiu, miłościach i twórczości poety, autora piosenek i pieśniarza, „obdarzonego głosem ze złota”, jak Leonard Cohen powiedział kiedyś sam o sobie.
Dogłębna i szczegółowa biografia, napisana przez Anthony’ego Reynoldsa, opiera się na dziesiątkach wywiadów, które autor przeprowadził specjalnie z myślą o tej książce. Wśród jego rozmówców znaleźli się muzycy grający z Cohenem, jego menadżerowie, wydawcy, fani, producenci, znajomi, przyjaciele i wrogowie.
„Życie sekretne” to sugestywny portet legendarnego artysty, który zyskał sobie wielu lojalnych wielbicieli na całym świecie. Śledzimy tu jego życie od poetyckich początków w Montrealu, gdzie ledwo wiązał koniec z końcem, przez liczne podróże, romanse i kryzysy religijne aż po ostatnią trasę koncertową i, jak już cały świat wie, pożegnalną płytę. Niezwykłe życie i twórczość Leonarda Cohena nigdy wcześniej nie zostały opisane tak zajmująco i dokładnie.
Miłość to owoc, który jest dostępny o każdej porze roku i znajduje się w zasięgu każdej ręki. Może go zebrać każdy, bez żadnych ograniczeń.
Matka Teresa z Kalkuty
Miłość to nie tylko uczucie. Kochać można wyłącznie wtedy, gdy człowiek chce się zaangażować i opiera się na trwałym fundamencie, którym nie mogą być jedynie przelotne i w dodatku przyjemne przeżycia. Święty Augustyn przekonał się o tym po wielu latach szukania miłości po omacku. A gdy ją znalazł, napisał w Wyznaniach: "Nie jakimś mglistym uczuciem, lecz stanowczym wyborem kocham Ciebie, Panie".
Ze Wstępu Dariusza Piórkowskiego SJ
Legendarna pilotka rekordzistka ujawnia sensacyjne fakty o swoich spotkaniach z UFO nad ZSRR utajniane za czasów Związku Radzieckiego
Nieznane osobiste relacje ze spotkań z UFO: autorki – słynnej „Madame MiG” – i innych radzieckich pilotów
Pułkownik doktor MARINA POPOWICZ (ur. 1931 r.) jest jedynym na świecie pilotem testowym, który ustanowił 107 lotniczych rekordów świata na samolotach różnych typów, i jedyną w Związku Radzieckim kobietą pilotem-oblatywaczem pierwszej klasy. Przydomek „Madame MiG” zdobyła w 1964 roku, gdy jako pierwsza kobieta-pilot przekroczyła barierę dźwięku w myśliwcu MiG-21.
Marina Popowicz jest również członkiem rosyjskiej Akademii Nauk i znanym ufologiem. Napisała kilkanaście książek poświęconych badaniom nad UFO, wydanych w ponad milionie egzemplarzy. W Moich spotkaniach z UFO analizuje zjawiska związane z niezidentyfikowanymi obiektami latającymi (NOL), które miały miejsce na
terenach byłego Związku Radzieckiego, i przedstawia swoje interpretacje fenomenu UFO w ZSRR.
• Syberyjska mapa gwiezdna
• Katastrofa tunguska
• Znalezisko znad Wakszy
• Zagadka okręgu Meriwialia
• Odkrycie w górach Pamiru-Ałaju
• Yeti na stepach Saratowa
• Ślady lądowań UFO
• Strefa Permska
• NOL-e na ekranach radarów
Już około roku 1500 myśl kalwińska antycypowała idee, jakie miało wyartykułować później europejskie Oświecenie. Te idee rodziły się w warunkach kryzysu: ale to właśnie kryzys, konkretne wyzwania społeczne i rewolucje (a nie abstrakcyjne teorie) wyznaczają charakter nowoczesności. Po 1500 roku ewolucji podlegała także myśl Jana Kalwina, głównego bohatera książki Johna Witte’a. Dzieła Reformacji dokonały dalsze procesy i zjawiska o mniej lub bardziej globalnej sile rażenia, takie jak Oświecenie, Rewolucja Francuska, Rewolucja Amerykańska, konstytucjonalizm, federalizm czy pluralizm religijny. W niektórych kulturach procesy te jeszcze się nie zakończyły; gdzie indziej z kolei pojawia się ponowna ich potrzeba w obliczu nowych, nieznanych dotąd wyzwań: kryzysu migracyjnego, zderzenia cywilizacji, wyczerpania się formuły integracji mniejszości o tendencjach fundamentalistycznych czy kryzysu legitymizacji. Książka Witte'go pozwala podjąć namysł nad jednym z najtrudniejszych pytań XXI wieku: jak dalej reformować prawa w świetle tych i wielu innych wyzwań?
„Mamy przed sobą rozległe, głębokie, interdyscyplinarne studium z gatunku fundamentalnych. Prezentuje ono w sposób pełny i obrazowy burzliwy proces emancypacji prawa stanowionego względem prawa naturalnego, genezę praw człowieka w obrębie protestantyzmu i wreszcie kształtowanie się nowoczesnej (niezwykle dynamicznej) relacji pomiędzy tymi prawami”.
prof. UAM dr hab. Ewa Nowak
Informacja o Autorze:
John Witte (ur. 1959), profesor prawa i dyrektor Centrum Studiów nad Prawem i Religią na Uniwersytecie w Atlancie. Światowej sławy ekspert w zakresie historii prawa, prawa małżeńskiego i wolności religijnej. Autor m.in. takich publikacji, jak God's joust, God's justice : law and religion in the Western tradition (2006), Religion and Human Rights: An Introduction (2011), No Establishment of Religion: America’s Original Contribution to Religious Liberty (2012).
Reportaż Weroniki Mliczewskiej łamie stereotypy i zmienia perspektywę widzenia świata. Jest to zaskakująca opowieść o współczesnych Majach, wśród których Autorka spędziła ponad siedem miesięcy, poznając ich mroczne historie.
Weronika wyruszyła do ich świata z biletem w jedną stronę, by znaleźć w nim odpowiedzi na nurtujące ją pytania o ograniczenia, wolność i czas. W poszukiwaniu prawdy przemierzyła Gwatemalę, Meksyk, Honduras, Belize i Salwador. Dotarła do odciętych od cywilizacji wiosek, gdzie nadal praktykuje się dawne rytuały. Rozmawiała z szamanami, obserwowała obchody Nowego Roku Majów i rytuał „pięciu dni nieszczęśliwych” agrarnego kalendarza Majów. Poznała zasady funkcjonowania gangów w Salwadorze, wsłuchiwała się w szept majańskich kobiet, opowiadających o traumie wywołanej wojną domową w Gwatemali. Obserwowała ich ból, strach i chęć odcięcia się od korzeni, które skazały ich mężów na śmierć. W Hondurasie spotkała się z następstwami współczesnego niewolnictwa i problemem głodu. Te oraz inne doświadczenia pozwoliły jej na zgłębianie duchowości Majów, bez ubarwień i romantycznego mitu o szamanach czy magii. Wiele historii przytaczanych przez autorkę ma wspólny mianownik: to pytanie o tożsamość, uwikłanie w kontekst kulturowy, od którego odcięcie się obiecuje zmianę, lecz także pogrąża w zagubieniu. To pytanie o miejsce dla tradycji przodków w naszej fastfoodowej kulturze.
Ta szczera, cierpliwa i pozbawiona iluzji relacja jest podróżą, z której nie ma już powrotu.
Weronika Mliczewska od dziesięciu lat specjalizuje się w tematach związanych z duchowością, jej poszukiwania zabrały ją do świata najbardziej hermetycznych ceremonii wśród Inków w niedostępnych bezdrożach Andów, Indian Shipibo w dżungli amazońskiej, Huicholi ukrywających się przed cywilizacją w Meksyku, pustelników buddyjskich w Himalajach, Rastafarian żyjących w odosobnieniu na Jamajce czy szamanów Sangoma w RPA. W reportażu, podobnie jak w filmie i fotografii pragnie ująć treści, które nie zawsze mieszczą się w formacie naukowym: zbudować mosty pomiędzy prastarymi tradycjami i wiedzą oraz dzisiejszym życiem, pokazać, jak bardzo mogą być one aktualne i nadal wzbogacać przeżywanie świata.
Postawili wszystko na jedną kartę – sprzeciwili się tradycji, zasadom
i kościelnej regule. Wybrali siebie i miłość. Nikt ich nie wspierał, wszyscy się odwrócili. Było ciężko, ale wygrali swoje życie.
Danuta i Stanisław Steczkowscy stworzyli niesamowitą rodzinę i silną więź między dziewięciorgiem swoich dzieci. Przez lata rozwijali ich talenty, wspólnie koncertując i na co dzień żyjąc muzyczną pasją. W ten sposób zbudowali swoją niekwestionowaną pozycję rodziny muzykującej.
Ta książka mówi o pięknej miłości, ale też o borykaniu się przez całe życie z bytem, akceptacją społeczną, Kościołem i aparatem władzy, o nieustannym życiu poza nawiasem.
Biogramy autorek
Agata Steczkowska – (ur. 1966), najstarsza z dziewięciorga rodzeństwa muzykującego zespołu Steczkowskich, dyrygentka, pianistka, kompozytorka, wiolonczelistka, pedagog, koncertuje od 7 roku życia, od 14 roku życia odpowiedzialna za repertuar i opracowanie występów rodziny. Autorka audycji muzycznych w Radio 1 oraz w Trójce. Od poł. 2016 – modelka (obuwie, akcesoria). Ukończyła podstawową szkołę muzyczną w Rzeszowie, średnią szkołę muzyczną w Stalowej Woli i Akademię Muzyczną w Krakowie (w klasie wiolonczeli i fortepianu). Od szesnastego roku życia prowadziła wraz z ojcem Stanisławem chór chłopięco – męski „Cantus”, który zdobył wiele nagród i koncertował w najlepszych salach koncertowych (Beethoven Halle, La Scala), a potem zakładała i prowadziła własne chóry, m.in. chór dziecięcy „Mały Cantus”, chór męski „Quatuoris Virinorus” oraz chór dziewczęcy. W 1997 roku opracowała autorski program klas chóralnych dla klas 1-6. Wydała „Zeszyty do nauki muzyki i śpiewu dla dzieci szkoły podstawowej”. Jest autorką muzyki filmowej, m.in. do „Portrecisty”, reż. Irek Dobrowolski i „Syberyjskiej lekcji”, reż. Wojciech Staroń. Jest laureatką prestiżowych odznaczeń, m.in. dwukrotnie Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w uznaniu zasług dla kultury polskiej, nagrody „Zasłużony Działacz Kultury” oraz tytułu Pierwszego Ambasadora Stalowej Woli przyznawanego przez prezydenta miasta. Prowadzi autorską fundację rozwijającą program umuzykalniania dzieci i młodzieży.
Beata Nowicka – (ur. 1966), dziennikarka związana obecnie z miesięcznikiem „Viva”, od ponad 20 lat publikuje wywiady z wybitnymi Polakami: politykami (Donald Tusk, Bronisław Komorowski), artystami (Krystyna Janda, Kora Jackowska, Jerzy i Maciej Stuhrowie, Wojciech Kilar, Andrzej Wajda), lekarzami Zbigniew i Grzegorz Religa, naukowcami (Jadwiga Staniszkis); wraca do swoich rozmówców po latach, śledzi ich kariery. Autorka książek („Między nami” z Małgorzatą Tusk, „Stuhrmówka” z Maciejem Stuhrem, „Jak ja to robię” z Ewa Drzyzgą).
Tematem monografii i przedmiotem zawartych w niej studiów jest semiotyka interpersonalnych relacji proksemicznych w dzisiejszym świecie. Studiując to zagadnienie, autor stawia trzy hipotezy badawcze. Po pierwsze, relacje interpersonalne odnoszące się do przestrzeni społecznej stanowią nie odległy margines, lecz bardzo istotny wyznacznik charakterystyki każdego systemu kultury. Po drugie, tradycyjne sposoby definiowania proksemiki akcentujące istnienie barier międzyludzkich ujmują złożoną problematykę tej dziedziny nauki o znakach i znaczeniu zbyt wąsko i z reguły schematycznie. I po trzecie, głębokie przemiany relacji proksemicznych, jakie dokonują się w makrosystemie kultury współczesnej, wywierają zasadniczy wpływ na funkcjonowanie samej kultury i sposób uczestnictwa w niej jednostek, grup oraz zbiorowości. Ekosystem kultury – rozpatrywany w kategoriach proksemiki relacji interpersonalnych - nie jest abstrakcyjnym modelem, lecz złożonym systemem operacyjnym organizującym codzienne warunki egzystencji jednostek, grup i zbiorowości.
Jakim językiem mówi o bólu filozofia i literatura? Czy ludzki ból można wypowiedzieć słowami – i w jakim stopniu? De Maupassant, Schopenhauer, Nietsche, Valéry, Jünger, Kafka, Gombrowicz: siedmiu autorów w pięciu rozważaniach poświęconych kwestii wyrażalności doświadczenia bólu w wybranych tekstach filozofii i literatury, w kontekście dwudziestowiecznych procesów sekularyzacyjnych.
Autorzy monografii dostrzegają znaczenie mediów we wszystkich dziedzinach działalności człowieka. Pierwsza część poświęcona została różnym aspektom edukacji medialnej, w tym kompetencjom medialnym współczesnego człowieka. Druga dotyczy wykorzystania mediów w praktyce edukacyjnej, a ostatnia – mediów jako przestrzeni życia człowieka współczesnego.
Esej dotyczy ewolucji poczucia czasu w perspektywie społeczno-historycznej. Elias przedstawia, jak funkcjonowały w społecznościach różne konstrukcje czasu, które są jedną z form koordynacji życia człowieka. Genezę kategorii czasu autor widzi w połączeniu ludzkiego aparatu poznawczego, zdolnego do abstrahowania sekwencyjności zdarzeń, i kontekstu społecznego, ale osadzonych zawsze w fizycznej rzeczywistości.
Ta książka jest właśnie dla Ciebie!
Dla Ciebie, dla Ciebie i dla Ciebie. Ponieważ każdy z nas jest marką. Marką, czyli wyobrażeniem, jakie na nasz temat mają ludzie. Mama i tata to marki — opiekuńcze, solidne marki-opoki. Rzemieślnik jest marką, definiowaną przez jakość przedmiotów, jakie wytwarza. Księgowy jest marką, która potrafi liczyć i zna się na prawie podatkowym. KAŻDY JEST MARKĄ. Sekret tkwi w tym, by nauczyć się swoją marką skutecznie zarządzać. Zanim się obruszysz, odpowiedz sobie uczciwie na pytanie, jak wiele masz wolnego czasu. Niezbyt wiele, prawda? A jak dużą część tego cennego zasobu gotów jesteś poświęcić na dogłębne poznanie każdego spotkanego człowieka? Pewnie niedużą...
Twój przyszły pracodawca, klient albo zleceniodawca jest takim samym człowiekiem jak Ty. Ma niewiele czasu, za to wielu aplikujących na oferowane stanowisko i spory rynek podwykonawców do wyboru. Musi decydować szybko, niemal bez zastanowienia. Jak myślisz, kogo wybierze? Pana albo panią, których atutem jest jedynie niezbyt jasno napisane CV, czy człowieka, z którym gdzieś kiedyś chociaż raz się zetknął? Osobę, która zamieściła na Facebooku mądry, rzeczowy komentarz albo trafny tweet? Od której dostał link do ciekawego posta na blogu? Dlaczego stojąc przed wyborem „no-man lub osobowość”, „ekspert – po prostu marka”, pracodawca albo zleceniodawca miałby wybrać tego pierwszego? No właśnie... Właśnie z tego powodu to właśnie Ty. I Ty. I jeszcze: Ty — musisz już dziś nauczyć się, jak być sobą i jak na tym zarabiać. Zacznij od budowy swojej marki osobistej. Skup się na social mediach.
Z tą książką zrobisz to profesjonalnie.
Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów. (Ap 2,7)
W zgiełku panującym we współczesnym świecie trudno usłyszeć subtelne wołanie Ducha Świętego. Człowiek - jak pisze arcybiskup Hélder Câmara - mocno zapuścił swe korzenie w ziemi i uodpornił się na Jego działanie.
Książka Powiew Ducha zaprasza do otwarcia się na Ducha Świętego i zachwycenia się Jego potęgą i mocą. Podążając ścieżkami bohaterów biblijnych oraz samego Jezusa i kontemplując ich życie, uświadamiamy sobie, że Trzecia Osoba Boska jest obecna i działa w każdym momencie istnienia świata.
Niniejsza książka to poszerzone wydanie wcześniejszej pracy Hiob - obrońca własnej prawości (Wydawnictwo WAM 2002). Autor dodał w niej refleksję nad dwoma fundamentalnymi kwestiami: pogodzenia sprawiedliwości Boga z Jego miłosierdziem i wytrwania w wierze, mimo że wydaje się to bezsensowne. Książka przypomina o stałej konieczności zwracania się do Boga w przekonaniu, że On pragnie dla nas dobra i szczęścia. Swoją postawą Hiob uczy bezinteresownej pobożności, rozmowy z Bogiem i poszukiwania rozwiązań tragicznych oraz bolesnych dylematów ludzkiej egzystencji.
Co buduje ducha Narodu Polskiego? Jakie pieśni śpiewali nasi przodkowie? Jakimi modlitwami prosili Boga o łaskę, pokój i pojednanie? A wreszcie, jakie są kamienie milowe kształtowania się polskiej świadomości narodowej i historii naszej Ojczyzny? Na te i wiele innych pytań odpowiada książka „Wszystko, co Polskę stanowi”.
Publikacja w przystępny sposób prezentuje dorobek duchowy Narodu Polskiego. Książka podzielona jest na trzy rozdziały. W pierwszym, znajdują się modlitwy za Ojczyznę, odmawiane nie tylko w chwilach zagrożenia suwerenności naszego kraju, ale także z prośbą o roztropność dla rządzących oraz łaskę pojednania. Drugi rozdział to swoista skarbnica polskich tradycji, zgromadzone są w nim pieśni i poezja patriotyczna. Te utwory podtrzymywały na duchu naszych przodków w chwilach trwogi, były też recytowane i śpiewane przez nich w dniach radości i dumy. W ostatnim rozdziale zapraszamy czytelnika do wędrówki po ścieżkach historii naszej Ojczyzny. Kamieniami milowymi są tu najważniejsze wydarzenia z naszych dziejów jak m.in. chrzest. Polski, bitwa pod Grunwaldem, śluby lwowskie czy też utworzenie „Solidarności”.
Słowo wstępne do książki napisał Ksiądz Arcybiskup Wacław Depo, Metropolita Częstochowski. Publikacja została opatrzona także przedmową ks. inf. Ireneusza Skubisia, Honorowego Redaktora Naczelnego Tygodnika Katolickiego „Niedziela”.
Książka może służyć jako poręczny modlitewnik. Jest także pomocą w poznaniu dziejów Polski i duchowych podstaw Narodu Polskiego.
Publikacja poświęcona księdzu Józefowi Sadzikowi, pallotynowi, założycielowi paryskiego Centrum Dialogu (Centre du Dialogue). Przyjaźnił się m.in. z Józefem Czapskim, Sławomirem Mrożkiem, ks. Józefem Pasierbem czy Czesławem Miłoszem, którego zainspirował do prac nad przekładami Biblii.
„Podobno jest Pan praktykującym katolikiem. To dziwne, przecież sprawia Pan wrażenie człowieka myślącego. Jak można w dzisiejszych czasach wierzyć w nieomylność papieża, w zmartwychwstanie Jezusa. Czy naprawdę uważa Pan, że antykoncepcja jest grzechem? Jeżeli już chce Pan wierzyć w Boga, to po co Panu Kościół? Przecież to umierająca, zdegenerowana instytucja”.
Znacie to? Oczywiście, że znacie. Wiele razy musieliście się tłumaczyć ze swojego światopoglądu, czasem brakowało wam już argumentów. Książka ta to zbiór odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania. Miejcie ją zawsze pod ręką.
Podczas spotkań towarzyskich prędzej czy później pojawia się temat wiary, Kościoła, ekumenizmu, klerykalizmu, a przede wszystkim – etyki seksualnej. Osoba poważnie traktująca swoją wiarę i otwarcie się do niej przyznająca może mieć nie lada problem. Musi odpowiedzieć na wszelkie możliwe zarzuty i wątpliwości: a przecież taka ewangelizacja przy piwie może przynieść zarówno korzyści, jak i szkody. Autor tej książki pomaga dyskutować w sposób błyskotliwy, a zarazem pogłębiony.
— Stefan Sękowski, „Gość Niedzielny”
Lektor: Wojciech Żołądkowicz/ Rafał Porzeziński
W 2016 roku mija sto lat od jednego z najważniejszych wydarzeń historii Warszawy z punktu widzenia osoby zainteresowanej nazewnictwem tego miasta. W 1916 r. wybrana pod auspicjami niemieckich okupantów Rada Miejska, korzystając z likwidacji carskiej cenzury, nadała kilkunastu ulicom imiona wybitnych Polaków. Proces ten rozpoczął się 1 kwietnia od Woli i Targówka, 12 sierpnia objął Śródmieście wraz z ustanowieniem ulicy Romualda Traugutta, natomiast apogeum osiągnął 26 października. Spośród stołecznych nazw pamiątkowych, starszy rodowód ma tylko kilka, m.in. Chopina, Kopernika i Moniuszki...(ze wstępu)`Książka jest tak naprawdę mapą Warszawy, najlepszą jaką widziałem, uczy nas tego pięknego miasta, opowiada jego historię i historię jego patronów, jednak przede wszystkim uczy nas jeszcze czegoś więcej: że życie ma głębszy sens, że codzienność może polegać na delektowaniu się przeszłością, że egzystencja to nie tylko tu i teraz, że wczoraj również jest ważne, że autorytety, patroni Stolicy, to moralne kompasy które wskazują właściwą drogę i w znaczeniu dosłownym, i tym bardziej również metafizycznym. Dr Kuczma dokonał nie lada sztuki nałożenia na wymiar materialny wymiarów niematerialnych, symbolicznych. Przypomniał nam, że nie tylko to, co konkretne jest ważne. To pierwsza tego rodzaju opowieść o Warszawie.Postaci, których dotyka książka patroni warszawskich ulic zyskali przez to życie nieśmiertelne, ulice nazwane od ich imienia stały się jednocześnie ich pomnikami, w myśl zasady exegi monumentum, jak mówi inny starożytny motyw: nie wszystek umarli`. Zaś autor postanowił to wszystko jeszcze jakby dobitnie zdefiniować, opisać, uświadomić, przypomnieć, udokumentować.` - z recenzji Romana Mańki - socjologa, redaktora naczelnego magazynu Ambasador``Kordian Kuczma nie raz zawstydza czytelnika faktami, które przynajmniej mieszkańcowi Warszawy powinny być znane przypomina choćby takie sławy jak autorkę pierwszego polskiego przeboju Teklę Bądarzewską uczą o niej być może jeszcze w szkołach muzycznych, bo tradycyjne już zapomniały. Ekolodzy i ogrodnicy mogą odświeżyć sobie kim był Leon Danielewicz, a politycy i dyplomaci poznać historię Jana Dantyszka, pierwszego polskiego ambasadora. Można by tak w nieskończoność, bo przedstawiciel niemal każdego zawodu czy nurtu odnajdzie w tej książce coś wartościowego dla siebie.` - pisze Jerzy Mosoń - redaktor naczelny miesięcznika Gentleman`Kordian Kuczma jest doktorem nauk politycznych, redaktorem w miesięczniku `Skarpa Warszawska, twórcą bloga Czy wiesz, kto to był?.
Wulkany budzą się na nowo, trzęsienia ziemi niszczą całe miasta. Szaleją tornada i tsunami, zmienia się klimat. Zaraz za progiem toczą się krwawe wojny, których nikt nie chce nazwać wojnami. Chrześcijanie są mordowani za wiarę na skalę niespotykaną wcześniej. Zaczynają się wędrówki ludów, nienormalność staje się normą. Wielcy gracze finansowi z premedytacją rujnują całe narody.
Czy to są znaki? Czy Franciszek uważa się za ostatniego papieża? Czy sugeruje, że Antychryst już chodzi po naszych ulicach i niebawem wybierzemy go na swego władcę? Czy to za tego pokolenia Kościół zostanie zniszczony, a Bóg będzie mógł uratować świat już tylko przez powtórne przyjście prawdziwego Zbawiciela?
Ojciec Święty Franciszek wracając do Rzymu z pielgrzymki na Filipiny w styczniu 2015 roku powiedział; „Jest taka książka, przepraszam, że robię reklamę, (…) została napisana w 1903 roku w Londynie…. (…) Nosi tytuł „Władca świata”, a autorem jest Robert Hugh Benson. I chociaż została napisana w 1903 roku, to warto ją przeczytać, a czytając ją dobrze zrozumiecie, co mam na myśli mówiąc o „kolonizacji ideologicznej”“.
Kolonizacja ideologiczna trwa: gender, aborcja, eutanazja, agresywne wyrzucanie wiary z przestrzeni publicznej. Istnieje sposób na weryfikację papieskiej wizji przyszłości. To analiza znaków, za pomocą których Bóg próbuje kierować współczesnymi losami świata. Mamy się czego obawiać, jeśli pokrywają się one z treścią powieści Lord of the World, (Władca świata)… Cywilizacją ukazaną w tej profetycznej wizji rządzi dobry Antychryst, a globalizacja gospodarcza i ideologiczna staje się faktem. Mowa jest o powszechnym buncie natury, o straszliwych prześladowaniach i zdawałoby ostatecznym zniszczeniu Kościoła.
Czy to wszystko przed nami? Przyjrzyjmy się znakom opisanym w naszej książce.
Autor książki to wybitny znawca ikon i architektury cerkiewnej, kierownik Działu Sztuki Cerkiewnej Muzeum-Zamku w Łańcucie, przewodnik beskidzki, autor wielu opracowań dotyczących sztuki cerkiewnej dawnej eparchii przemyskiej. W tej starannie wydanej publikacji zostały zaprezentowane rzadkie, często nieznane dotąd, ikony z terenów Łemkowszczyzny, w tym XIV- i XV-wieczne ikony z cerkwi w Daliowej, Tyliczu czy Florynce ze zbiorów lwowskich. Publikacja składa się z czterech działów dotyczących kolejno: tradycji religijnej, architektury cerkiewnej, wyposażenia cerkiewnego i ikonografii. Pierwsza część książki poświęcona tradycji religijnej wprowadza czytelnika w świat cerkwi. Mówi o tym, że kształt świątyni – jej architekturę i wyposażenie, determinują wskazania o uniwersalnym charakterze, sformułowane na długo przed chrztem Rusi, których dotrzymywanie wcale nie musi stać w sprzeczności z pojawianiem się oryginalnych, właściwych poszczególnym regionom cech. Opowiada w jaki sposób lokalna Cerkiew, która na przestrzeni kilku stuleci zyskała własny koloryt, dochowuje wierności tradycji religijnej i podporządkowuje zasób stosowanych form plastycznych wymogom kultu. Aby było to możliwe, zarysowano tło historyczne oraz umieszczono w nim elementy sakralnego dziedzictwa. Autor jako część publikacji postanowił ująć opracowany redakcyjnie tekst swojego nauczyciela i mistrza śp. Jerzego Tura pt. ,,Architektura cerkiewna”. W oparciu o jego myśl i spostrzeżenia prowadzi swoje dociekania naukowe, uzupełnia je szkicami, sztychami i fotografiami archiwalnymi łemkowskich cerkwi. Budowlę, której wnętrze zdobią malowidła, wyposażoną w księgi, utensylia oraz inne ważne sprzęty ożywia i czyni Świątynią dopiero sprawowana w jej wnętrzu Liturgia, całe obrzędowe bogactwo i zgromadzeni na modlitwie wierni. Taka żywą cerkiew pokazana została w rozdziale trzecim. Ostatnia natomiast część poświęcona jest ikonografii, zostało w niej przedstawionych przeszło 250 stron wizerunków świętych z ikon z terenów Łemkowszczyzny. Nieocenionym źródłem do dziejów Łemkowszczyzny, jej poszczególnych parafii oraz badań nad kształtowaniem się i zróżnicowaniem języka pozostają liczne, często obszerne inskrypcje na obrazach, sprzętach cerkiewnych, elementach architektonicznych, nagrobkach, marginaliach ksiąg liturgicznych. Autor ,,Ikon i cerkwi Łemkowszczyzny” układa przed nami niesamowitą układankę, dzięki odpowiedniemu aparatowi poznawczemu i rekwizytom w postaci znajomości języka staro-cerkiewno-słowiańskiego ale też symboliki biblijnej, odsłania tajemnice, które do tej pory były przed nami ukryte w mistyce cerkwi. Uzupełnieniem książki są też analizy, rysunki pomiarowe i dokumentacyjne, projekty, opracowania paleograficzne z tłumaczeniami z języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, wykaz świąt cerkiewnych, cyrylicki zapis liczbowy, datowanie w kalendarzu juliańskim i gregoriańskim oraz rozdział o księgach cerkiewnych.
Książka ta mówi o miłości miłości Boga do nas i naszej potrzebie miłowania się nawzajem. Słowa codziennych rozważań wypowiedziała św. Matka Teresa, ale inspirował je Ten, który jest Miłością. Każdy z nas może osiągnąć tę miłość przez medytację, modlitwę i ofiarę, przez intensywne życie wewnętrzne mówi św. Matka Teresa. Modlę się, abyście czytając jej słowa, zostali natchnieni do dzielenia radości miłowania ze wszystkimi, których spotykacie, najpierw w waszych domach, potem w sąsiedztwie, w szkole czy w pracy każdego dnia w roku. ze Wstępu Dorothy S. Hunt
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
