Cała sztuka Franza Kafki polega na zmuszaniu czytelnika do ponownej lektury - tak stwierdził niegdyś Albert Camus. Ale dlaczego właściwie autor Zamku wciąż ma nad nami tak wielką władzę duchową? Teksty zebrane w tym tomie na różne sposoby - zawsze jednak nowatorsko - szukają odpowiedzi na pytanie, skąd bierze się impuls, by raz za razem, od nowa, na różne sposoby czytać Kafkę jako autora współczesnego, mimo że od jego śmierci upłynęło już ponad sto lat. Książka ta zatem to zaproszenie: z jednej strony - do sporządzenia bilansu dotychczasowych wysiłków interpretacyjnych, z drugiej - do podjęcia nowych wyzwań z perspektywy tak zwanego zwrotu kulturowego. Autorki i Autorzy tekstów zadają pytanie, w jaki sposób to podejście badawcze otworzyło nowe możliwości odczytywania twórczości Kafki. Przecież jej istotą jest nieustająca transgresja.Tom Kafka po zwrocie kulturowym pod redakcją Łukasza Musiała, Beate Sommerfeld i Katarzyny Kuczyńskiej-Koschany stanowi rezultat najnowszych badań nad twórczością Franza Kafki. Zebrane artykuły prezentują możliwości rozumienia dzieła Kafki w kontekście tendencji, jakie przyniósł w współczesnych badaniach cultural turn. Umiejscawiają więc teksty autora Procesu na tle szeroko pojętej kultury, a raczej kultur czasu i przestrzeni, w jakich żył. () zajmują się otwartością jego pisarstwa na adaptacje i dialog między różnymi formami artystycznymi. Książka jest z pewnością ważnym impulsem dla dalszych badań nad twórczością Kafki.Z recenzji prof. dr hab. Joanny JabłkowskiejZainteresowanie twórczością i życiem Kafki wciąż rośnie zwykle - i da się to wskazać dość precyzyjnie - w czasach przełomów, kryzysów, napięć. A przełomy, kryzysy i napięcia naznaczają bez wątpienia prawie wszystkie dziedziny współczesnego życia, w Polsce i na świecie, w skali, jakiej nie doświadczyliśmy od końca drugiej wojny światowej. Jeśli istnieje "kafkometr", odmierzający skalę takich przełomów, kryzysów i napięć, to drgnął on ponownieFragment WstępuŁukasz Musiał - badacz literatury, tłumacz, eseista. Zredagował m. in. Wybór prozy Franza Kafki w serii Biblioteka Narodowa (2018, wyd. II popr. 2026). Ostatnio wydał m.in. monografię Rojber. Występki Walsera (2023).Katarzyna Kuczyńska-Koschany - profesorka, filolożka, literaturoznawczyni, eseistka, poetka. Autorka 370 artykułów, ośmiu książek naukowych i dwu tomów poetyckich. Współpracuje z Uniwersytetem w Drohobyczu. Nagradzana w konkursach im. K. Szaniawskiego, PAU, K.K. Baczyńskiego, ZAIKS-u / PEN Clubu. Wiceprzewodnicząca KNoL PAN, członkini Rady Programowej Otwartej Rzeczpospolitej i Zarządu Polskiego PEN Clubu. Beate Sommerfeld - literaturoznawczyni, komparatystka, profesorka w Instytucie Filologii Germańskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autorka monografii o polskiej recepcji Kafki oraz monografii o kafkowskiej poetyce dziennika literackiego. Związana z niemieckim towarzystwem F. Kafki (Deutsche Kafka-Gesellschaft).
Był sobie rojber. W gwarze poznańskiej tym słowem określa się nicponia, psotnika, urwisa. O nim jest ta książka. A dokładniej: o twórczości Roberta Walsera. Pisarza, którego jedni uwielbiają, inni lekceważą, a większość w ogóle nie zna. Czym są opowieści Walsera? Jedna z odpowiedzi: próbą uchwycenia wibrującego bezruchu chwili teraźniejszej, tej zarezerwowanej dla rzeczy małych. Rzeczy małe nie oślepiają, nie ogłuszają, nie przytłaczają. Są nieśmiałym zaproszeniem do gry, w której każdy wygrywa. Każdy jest wygranym: zabrzmiało jak banał? Trudno. Przywykliśmy do tego, że literatura „wysoka” najczęściej wysuwa oskarżenia pod adresem świata i ludzi. Uważamy, że jej głównym powołaniem jest demaskowanie zła, kłamstwa, zbrodni, niegodziwości; że musi się skupiać na „udrękach istnienia”; że powinna pokazywać przede wszystkim problemy, z jakimi się zmagamy. Tymczasem utwory Walsera chcą – nie popadając w naiwniactwo – budować zaufanie do świata. Takiego, jakim on jest. Nietzsche chciał wiedzy radosnej – ja wołam o radosne pisarstwo. I odnajduję je u Roberta Walsera. Łukasz Musiał
Jakim językiem mówi o bólu filozofia i literatura? Czy ludzki ból można wypowiedzieć słowami – i w jakim stopniu? De Maupassant, Schopenhauer, Nietsche, Valéry, Jünger, Kafka, Gombrowicz: siedmiu autorów w pięciu rozważaniach poświęconych kwestii wyrażalności doświadczenia bólu w wybranych tekstach filozofii i literatury, w kontekście dwudziestowiecznych procesów sekularyzacyjnych.
Praca ukazuje się jako 38 tom renomowanej serii Poznańska Biblioteka Niemiecka. Jest to antologia niemieckojęzycznej refleksji o przemocy. Przemoc jest kategorią literacką, filozoficzną, historyczną, antropologiczną i socjologiczną. Celem antologii nie jest opis istoty przemocy jako takiej lecz przemocy jako elementu dyskursu budującego niemiecką świadomość narodową w określonym kontekście historycznym. Pomieszczone w antologii teksty obejmują wybitnych autorów od czasów najdawniejszych po współczesność. Wśród autorów są m.in. G.E. Lessing, I. Kant, E. Jünger, W. Benjamin, B. Schlink, G. Heinssohn).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
