W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Niesamowite budowle, obiekty inżynieryjne i inne ciekawe polskie zabytki techniki. Bogato ilustrowane i przeznaczone dla młodzieży na poziomie szkoły podstawowej.
Siostra Łucja dos Santos jest ostatnią wizjonerką z Fatimy. Jej oczy, które widziały Matkę Bożą, zamknęły się na zawsze dla spraw tej ziemi 13 lutego 2005 roku w klasztorze karmelitańskim w Coimbrze, gdzie spędziła większość swego życia jako skromna zakonnica. Ta kobieta była także wiernym stróżem trzech tajemnic, jakie Matka Boża jej powierzyła, ukazując się jej oraz Hiacyncie i Franciszkowi, jej małym kuzynom. Ostatnia tajemnica, wywołująca ogromny lęk, ujawniona 26 czerwca 2000 roku przez kardynała Josepha Ratzingera, dotyczyła zamachu, którego ofiarą 13 maja 1981 roku padł Jan Paweł II. W niniejszej książce przypomina się najważniejsze wydarzenia z bardzo intensywnej historii siostry Łucji, przeżywanej przez nią w prostocie i ze świadomością, że świat, jeśli chce przetrwać, musi wrócić do Boga i do wartości Ewangelii.
Piero Lazzarin, dziennikarz, przez lata redaktor naczelny czasopisma „Il Messaggero di sant’Antonio”, jest autorem wielu dzieł biograficznych, także związanych z historią i sztuką, między innymi bestselerowej Libro dei santi (Księga świętych), sprzedanej już prawie w dziesięciu tysiącach egzemplarzy.
Oświecenia nie byłoby bez zwrotu w stronę rozumu, a ten nie jest żadną ideą, lecz własnością nader pospolitą – już sto lat wcześniej René Descartes powiadał, że nikt nie uskarża się na jego brak. Osiemnastowieczni filozofowie bodajże po raz pierwszy problematyzują owo nikt, pytając o rozum dzieci, „dzikich”, sawantów, geniuszy, wynalazców, szaleńców, ba – kobiet (dziewczynek, dziewcząt), aktualnych i przyszłych matek „rodu ludzkiego”, a nie tylko o „rozum ludzki”. Ma on zresztą wiele postaci – common sense, zdrowy rozum (rozsądek), „chłopski rozum”, rozum praktyczny, czysty, spekulatywny itd., a także granicę, którą jest utrata rozumu lub zmysłów. Zawsze jednak objawia się wśród ludzi, pośród ludzkich spraw, bez względu na to, czy aktualnie należymy do jakiejś wspólnoty, czy – jak w pewnym momencie Robinson Crusoe albo Denis Diderot – zostaliśmy z niej czasowo wyłączeni. Epoka rozumu, jak zwykło się w skrócie charakteryzować „optymistyczne” Oświecenie, dostrzegała i eksponowała jego faktyczność i jednostkowość – rozum jest zawsze i tylko czyjąś dyspozycją – nie tracąc przy tym z oczu innej jego niezbywalnej cechy: powszechności. Wszystko może nas dzielić – pochodzenie, język, religia, płeć, zamożność, zdrowie, wykształcenie czy upodobania, lecz taki sam i ten sam jest mój i twój rozum.
Tom prezentuje wyniki badań nad filozofią Oświecenia prowadzonych w wielu ośrodkach naukowych w kraju. Tym, co łączy wszystkie pomieszczone w nim teksty, jest zwrócenie uwagi na oświeceniowe rozumienie społecznej natury człowieka. Autorzy przedstawiają jej różne aspekty: od funkcjonowania instytucji służących prowadzeniu i upowszechnianiu badań naukowych, przez osiemnastowieczne projekty edukacyjne, kształtowanie się ówczesnych gustów estetycznych i znaczenie przykładane do języków narodowych, aż po społeczny wymiar medycyny. Prace te nie tylko ukazują, jak bardzo złożony jest obraz Oświecenia, ale też przypominają, że depozytariuszami opiewanego w tej epoce rozumu jesteśmy my – poszczególni ludzie, a jego funkcjonowanie wymaga istnienia rozmaitych łączących nas więzi.
W monografii Mityczni obcy. Dzieci i starcy w polskiej kulturze ludowej przełomu XIX i XX wieku Tomasz Kalniuk przygląda się mitowi organizującemu kulturę ludową w życiu codziennym i świątecznym jej przedstawicieli, koncentrując uwagę na dzieciach i starcach. Wybór ten jest nieprzypadkowy. W kulturze ludowej traktowano ich bowiem w sposób najbliższy ujęciu mitycznemu, rodzącemu postawy ambiwalentne charakteryzujące świat „obcych”. Z jednej strony byli oni typowymi przedstawicielami własnej społeczności, z drugiej natomiast jednostkami wyróżnionymi spośród „swoich”. Ich społeczna i gospodarcza marginalizacja, m.in. ze względu na nieproduktywny wiek, spotykała się z mityczną – sakralizującą waloryzacją. Dzieci i starcy umieszczeni w grupie „obcych” ilustrują wówczas zasady funkcjonowania światopoglądu mitycznego przypisywanego chłopstwu z przełomu wieku XIX i XX, a rozpiętego pomiędzy „swoim” i „obcym”.
Najnowsza książka toruńskiego historyka ukazuje konflikty, do jakich dochodziło z powodów wyznaniowych (lub z wykorzystaniem religii jako pretekstu) w Wilnie w okresie wielkich przemian religijnych, jakie miały miejsce w Rzeczypospolitej w związku z pojawieniem się reformacji i odpowiedzią na to ze strony Kościoła katolickiego. Jest to pierwsza monografia, w której został kompleksowo przedstawiony problem tumultów religijnych w odniesieniu do jednego z największych miast Rzeczypospolitej. Książka uwzględnia całą mozaikę grup wyznaniowych obecnych w stołecznym mieście Wielkiego Księstwa Litewskiego w XVI–XVII wieku, poczynając od wyznań chrześcijańskich: rzymskich katolików, kalwinistów, luteranów, prawosławnych, unitów, a na Żydach (jako wyznawcach judaizmu) i Tatarach (wyznających islam) kończąc.
Doskonały prezent na pamiątkę I Komunii Świętej Książka z cytatami z Ewangelii oraz miejscem do wpisania życzeń od najbliższych. Do książki dołączona jest ozdobna ramka na zdjęcie.
Zbiór zawiera przykładowe testy egzaminacyjne etapu teoretycznego oraz zadania egzaminacyjne etapu praktycznego dla uczniów przygotowujących się do egzaminu zawodowego na nowych zasadach z kwalifikacji T.7. Prowadzenie działalności turystycznej na obszarach wiejskich.
„Wraz z odejściem o. Gabriele Amortha straciliśmy jedną z najważniejszych postaci XX wieku”
o. Francesco Bamonte, przewodniczący Międzynarodowego Stowarzyszenia Egzorcystów
Ojciec Gabriele Amorth był jednym z najznamienitszych egzorcystów i demonologów naszych czasów. Większość swego kapłańskiego życia poświęcił walce z szatanem, dzięki czemu pomógł tysiącom ludzi uwolnić się od opętań i dręczeń.
Za sprawą książki znakomitego pisarza, ks. Marcella Stanzionego w zupełnie nowym świetle odkrywamy wyjątkową postać o. Gabriele Amortha. Zebrane przez autora wspomnienia współpracowników i przyjaciół słynnego egzorcysty ukazują go nie tylko jako odważnego przeciwnika szatana, ale również znakomitego duszpasterza i pełnego ciepła oraz poczucia humoru przyjaciela. Ta książka to przejmująca opowieść o życiu wybitnego duchownego, a także zapis wielu świadectw bliskich mu osób oraz tych, którym pomógł odnaleźć Jezusa.
Człowiek, który odprawił 70 tys. egzorcyzmów mówi, że skuteczność modlitwy zależy od wiary. Historia o. Gabriele Amortha pomaga uwierzyć nie tylko w istnienie diabła, ale i w to, że jest Ktoś, kto diabła ma pod kontrolą.
Jakub Jałowiczor, „Gość Niedzielny”
Gdy Anty-Edyp po raz pierwszy ukazał się we Francji, przez jednych został okrzyknięty arcydziełem, a przez innych heretyckim szaleństwem. W swojej najważniejszej książce Gilles Deleuze i Flix Guattari przeprowadzają błyskotliwą krytykę mieszczańskiego użytku z psychoanalizy i zarysowują projekt materialistycznej psychiatrii, dostarczając narzędzi pozwalających zrozumieć powiązanie chorób psychicznych i formacji społecznych. Zastanawiają się również nad tym, czy kapitalizm jest wieczny, czy napotka gdzieś swoją absolutną granicę i próbują odpowiedzieć na nader aktualne pytanie: dlaczego ludzie pragną faszyzmu? Dziś, po ponad czterdziestu latach od publikacji, Anty-Edyp stanowi wciąż kontrowersyjny, lecz znaczący wkład do bardzo potrzebnej dyskusji o charakterze wolnej myśli i naszego uwewnętrznionego faszyzmu.Anty-Edyp stał się pewnym stylem życia, sposobem bycia i myślenia. Jak nie stać się faszystą, nawet (czy wręcz szczególnie) wtedy, kiedy ktoś uważa się za rewolucjonistę? Jak pozbyć się faszyzmu z naszej mowy i z naszych czynów, z naszych serc i z naszych przyjemności? Jak wytropić faszyzm, którym przesiąkło nasze zachowanie? Anty-Edyp jest Wstępem do Niefaszystowskiego Życia.Michel Foucault
Jak zostać pisarzem to niezwykły poradnik, który sprawi, że u początkujących pisarzy zaczną płynąć twórcze soki! Od wymyślania imion zwariowanych bohaterów, poprzez konstruowanie wciągającej fabuły i zaskakujące zwroty akcji, aż po epickie zakończenia. Kiedy już się uda opanować to wszystko, czytelnicy nie będą chcieli rozstać się z twoją opowieścią. W Jak zostać pisarzem znajdziesz mnóstwo przydatnych porad, inspirujących pomysłów i wiele, wiele więcej!
Ten przewodnik poprowadzi cię przez najważniejsze wnętrza Zamku, wskaże najciekawsze dzieła sztuki oraz inne obiekty związane z jego historią i mieszkańcami. Dzięki niemu spotkasz wielkie postacie naszych dziejów, wyobrazisz sobie atmosferę wydarzeń, które się tu rozgrywały, a także codzienne życie na królewskim dworze. Jest zilustrowany ponad 550 zdjęciami odtworzonych komnat zamkowych i ich wyposażenia, opatrzony fachowym komentarzem. Zawiera mnóstwo ciekawostek! Będziesz nieraz zaglądać na te strony, nie tylko podczas zwiedzania.
Autor książki, Jack Garfein - reżyser, producent, pisarz i nauczyciel od lat zwiazany z The Actors Studio. Prowadził i nadal prowadzi, głównie w Los Angeles, Nowym Jorku i Paryżu, regularne zajęcia z adeptami sztuki aktorskiej i reżyserii. Przez lata doskonalił swoją metodę uczenia tego, co w aktorstwie uznał za najważniejsze - naturalności. Jako osiemdziesięciolatek postanowił, że czas już podsumować i zebrać doświadczenia. Owocem tych zbiorów jest właśnie książka "Życ i grać".
Poleganie na natchnieniu i wizji bliższe jest naszemu sercu niż praca u podstaw. Wielu naszym artystom słowa takie, jak "technika", "trening" czy "warsztat" po prostu brzydko pachną. Teatr to sztuka, a nie rzemiosło czy sport - powiadają. Zastanawiam się, jak przyjmą to, o czym pisze Garfein. Bo to co on głosi, jest podejścia wschodniego przeciwieństwem. To model zachodni, oparty na wartościach i systemie judeochrześcijańskim, protestanckim wręcz, bazujacy na warsztacie, na profesjonalizmie, który nie jest sprawą natchnienia, tylko efektem żmudnej cieżkiej pracy. (...)
Fagment ze Wstępu Mariusza Orskiego
Badania naukowe dotyczące wielkich religii i systemów filozoficznych są dla Europy i szerzej dla świata łacińskiego priorytetowe w XXI w., szczególnie w obszarze nauk humanistycznych. Dzieje się tak przynajmniej z dwóch powodów: zwiększonej migracji ludności wywodzącej się z odmiennych religijnie i kulturowo terytoriów geograficznych oraz coraz częstszych konfliktów także na tle religijnym, wynikających z radykalnego ujęcia religii, dążącego do manifestowania siły. Niniejsza praca ukazuje zjawisko ekstremizmu muzułmańskiego w kontekście szeroko prowadzonych działań na rzecz dialogu międzyreligijnego. Największa grupa tekstów skupia się na poszczególnych ekstremizmach muzułmańskich, uwzględniając bardzo szeroki kontekst społeczny, gospodarczy, polityczny i kulturowy.
Najnowsza książka doskonałego dziennikarza i autora bestsellerów to wstrząsające zestawienie proroctw i wizji wielkich świętych, papieży i mistyków oraz przesłań tajemnic maryjnych objawień. Czy nastają czasy wielkiego odstępstwa, czy musimy uzbroić się do walki ze złem, które zwiedzie wielką część ludzkości? Nigdy w historii nie było tak wielkiego nagromadzenia porażających proroctw przepowiadających wielką katastrofę dla chrześcijaństwa i świata. Wskazują one na niebezpieczeństwo powszechnej apostazji, wielkiej dezorientacji i zamętu, które mogą narodzić się w łonie samego Kościoła. To błyskotliwy, rzetelny i pasjonujący apel skierowany do serca każdego człowieka, uświadamiający każdemu, że nie można już dłużej ignorować ostrzeżeń przekazywanych nam od tak dawna.Druga część książki to list otwarty do papieża Franciszka, wskazujący na powagę dramatycznych czasów, w jakich przyszło nam żyć, wysuwający postulaty i prośby, które autor kieruje do najwyższego pasterza Kościoła, zatroskany o jego los i kondycję.
Jan Heweliusz (1611–1687) od dawna przyciąga uwagę historyków i historyków nauki jako wybitny przedstawiciel astronomii XVII wieku i nietuzinkowy obywatel Gdańska, korespondujący z dworami królewskimi Europy oraz wiodącymi postaciami ówczesnej nauki. Niniejsza biografia przedstawia najważniejsze wydarzenia z jego życia – studencką wędrówkę po Europie, wydania kolejnych imponujących dzieł, naukowe przyjaźnie i kłótnie, zabiegi o możnych mecenasów, tragiczny pożar domu u schyłku życia – na szerokim tle epoki. Uzupełnia je też o wyniki najnowszych badań historycznych, prostując przy okazji kilka błędnych, a powtarzanych z opracowania na opracowanie informacji o życiu Heweliusza.
Chantal Grell jest profesorem historii na Uniwersytecie w Wersalu, specjalizuje się w epoce wczesnonowożytnej. Obecnie koordynuje wielotomowe wydanie korespondencji Heweliusza w ramach międzynarodowego projektu, wspieranego przez Międzynarodową Akademię Historii Nauki (Académie Internationale d’Histoire des Sciences) oraz Polską Akademię Nauk i Polską Akademię Umiejętności pod auspicjami Międzynarodowej Unii Akademickiej (Union Académique Internationale). Kolejne tomy tej edycji ukazują się w belgijskim wydawnictwie Brepols.
Książka - jako pierwsza na naszym rynku wydawniczym - prezentuje wyniki interdyscyplinarnych badań przeprowadzonych na polskim języku prawnym i prawniczym z użyciem metodologii kognitywnej teorii metafory konceptualnej. Wykazuje, że na każdym etapie dyskursu prawniczego jego uczestnicy używają w swoim profesjonalnym myśleniu, najczęściej nieświadomie, wielu powszechnych, ale także specyficznie prawnych metafor pojęciowych.
Dzięki licznym przykładom, pochodzącym z różnych obszarów prawa (aktów normatywnych, uzasadnień orzeczeń, piśmiennictwa z zakresu nauk prawnych), teoretyczne dotychczas twierdzenia znalazły swoje bardzo mocne potwierdzenie w praktyce. Dodatkową zaletą książki są rysunki obrazujące metafory, ułatwiające zrozumienie przedstawionych tez.
Kolejny tom serii poświęcony został nieznanym technikom rozwijania zdolności pozazmysłowych - wynikającym z badań prowadzonych przez amerykańskie i radzieckie, a następnie rosyjskie, służby specjalne. Są one zupełnie inne niż to, co ludzie znają i opierają się też na innych zasadach, niż wykorzystywanych przez tzw. jasnowidzów naturalnych. Z tych względów książka jest też nieznaną odsłoną zimnej wojny - rywalizacji mocarstw na polu parapsychicznym, co usuwa w cień filmowe "Archiwum X". Książka zawiera program treningowy dla każdego, oparty na tych odtajnionych informacjach.
Książka stanowi kontynuację tomu 2 serii. Opisano w niej nieznane źródła religii starożytnych, jednak ogromna większość poświęcona została ukrywanym korzeniom chrześcijaństwa. Ukazano nieznaną prawdę o tworzeniu kanonu tej religii w czasach cesarza Konstantyna, prezentując wiele szokujących faktów. Podobną wymowę ma rozdział dotyczący zapożyczeń pogańskich włączonych do chrześcijaństwa. Niezwykle ciekawy jest też rozdział prezentujący historie innych niż Chrystus zbawicieli, którzy żyli w innych epokach historycznych i często na innych kontynentach, a jednak wyraźnie powtarzają się najważniejsze elementy (włącznie z ukrzyżowaniem). Książka ogólnie przypomina tom 2, tyle że w większym stopniu przedstawia fakty zupełnie nieznane i bardziej ma charakter popularnonaukowej.
Autobiografia w pewien sposób założona jest już w samej strukturze człowieka. Towarzyszy ludzkiemu istnieniu nieomal "od początku" - obecna nawet wówczas, kiedy słowo "ja" nie wyraża jeszcze indywidualnego poczucia odpowiedzialności za czyny, a jednostka czuje się w całości "człowiekiem wspólnoty" - tak, jak nieoddzielalne od egzystencji pozostaje samoodniesienie, z którym wiąże się dwuznaczne, ryzykowne położenie "ja": "pęknięcie" w strukturze wewnętrzności, którego konsekwencją są wolność, ale i brak stabilności, stałe oscylowanie między "własnym" i "obcym", ontologiczna "bezdomność", zasadniczy dystans wobec siebie, konieczność grania i utrzymywania się w roli, potrzeba opracowania "sztuki życia", historyczność. W zjawisku autobiografii zawiera się cała antropologia istoty, której rzeczywistość Helmuth Plessner określał mianem "położenia eks-centrycznego" albo "bytowania od-środkowego".
...autobiografia nie jawi się jako temat często podejmowany, a już jako temat filozoficzny stanowi rzadkość. (...) Publikacja recenzowanej książki jest godna polecenia jako wartościowej filozoficznej pozycji naukowej.
z recenzji prof. dr hab. Czesławy Piecuch
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
