W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Narracje zombiecentryczne. Literatura ? Teoria ? Antropologia to głównie rozważania genologiczne i antropologiczne; ich celem jest zdyskontowanie powszechnego wyobrażenia, że teksty koncentrujące się wokół zombie są wyłącznie horrorami bądź nie angażują się w istotne dyskursy. Popkultura jest bowiem ? paradoksalnie ? bardzo czułym rezonatorem wszelkich przemian, kryzysów czy paradygmatów, co oznacza, że znajdują one odbicie w jej artefaktach. Dlatego istotnym aspektem zawartych w książce rozważań staje się prezentacja zaangażowania literatury zombiecentrycznej w przepracowywanie doświadczeń konfliktów współczesności. Wszystkie te kwestie są boleśnie niedostrzegalne dla wielu badaczy, przyjmujących a priori, że wytwory nienależące do mainstreamu czy niezakorzenione w tradycji literackiej nie odznaczają się wysokoartystycznością bądź reprezentują wyłącznie walor rozrywkowy.
Książka prezentuje nowatorskie podejście do tematyki zombie w literaturze: ma wskazać ? czy też podpowiedzieć ? nieco inną drogę bądź inny sposób oglądu tekstów wpisujących się w popkulturę i obudowanych wokół niezwykle symbolonośnej figury zombie.
Ksenia Olkusz doskonale zdaje sobie sprawę z tego, z jak obszernym tematem (...) przyjdzie jej się zmagać (...). Ujęcie to nie tyle „nobilituje banalny temat”, jak zwykli uważać rodzimi teoretycy literatury o konserwatywnym nastawieniu, ile pozwala umieścić go w zupełnie nowej perspektywie badawczej.
dr hab. Dariusz Brzostek, prof. UMK
Autorka ani przez moment nie ogranicza się do ekskluzywnej sfery tradycyjnej humanistyki, choć pragmatycznie używa wypracowanych przez nią kodów i metodologii. Opisuje (…) sytuację „pomiędzy”, w której popkultura wydaje się znacznie bardziej odpowiedzialna za nasz świat niż kultura wysoka.
dr hab. Rafał Szczerbakiewicz
Ksenia Olkusz ? historyk, krytyk i teoretyk literatury; w kręgu jej zainteresowań są studia nad literaturą i kulturą popularną, transfikcjonalnością i transmedialnością; naukowo zajmuje się także utopiami i dystopiami w literaturze, serialach, filmach i grach wideo; autorka wielu artykułów, a także książek: Materializm kontra ezoteryka (2017) oraz Współczesność w zwierciadle horroru. O najnowszej polskiej fantastyce grozy (2010).
W budowaniu tożsamości młodych ludzi i określaniu przez nich celów życiowych ogromnie ważne jest poczucie zakorzenienia w przeszłości, czerpanie z niej tego, co wartościowe, a zarazem krytyczne podejście do historycznych grzechów, wypaczeń i zaniechań. Autorzy XXX tomu serii „Edukacja Nauczycielska Polonisty”, podejmując tematykę obecności historii najnowszej na lekcjach języka polskiego, nie piszą jedynie o kulturowych i literackich sposobach poznawania przeszłości dalszej i bliższej, lecz także – a może przede wszystkim – o zdobywaniu narzędzi rozumienia teraźniejszości. Ważne jest, by nauka historii i kształcenie literackie wpisywały się w szczególną edukację ku wrażliwości, solidarności i empatii, która nie pozwala na zobojętnienie wobec wszelkich przejawów dyskryminacji, poniżania i umniejszania wartości innych ludzi, wobec postaw rasistowskich i antysemickich, wobec nieczułości i bezduszności, które prowadzą do dziejowych katastrof.
Zgromadzone w tomie artykuły dowodzą, że każdy polonista może znaleźć własny klucz do przekazania młodym ludziom w interesującej formie nie tylko wiedzy historycznej, ale także uniwersalnych wartości. Poszukiwanie prawdy, obrona wolności, uważność w obliczu manipulacji pomagają bowiem uniknąć pułapek i błędów, przed którymi ostrzega nas historia.
* * *
Jestem głęboko przekonana, że zawarte w tomie artykuły będą dobrze służyły realnym potrzebom praktyki polonistycznej; że zachęcą nauczycieli do opracowywania i weryfikowania własnych koncepcji tematyczno-problemowych, w których najnowsze dzieje zwiążą się lepiej niż dotąd z formacyjnymi potrzebami społeczeństwa obywatelskiego.
Z recenzji prof. dr hab. Zofii Budrewicz
Niech ta książka, która jest podziękowaniem dla Prymasa Tysiąclecia księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego od całej parafii w Strzyżowie w diecezji zamojsko-lubaczowskiej, pomoże wszystkim czytelnikom nie tylko bardziej w Pana Boga wierzyć, ale jeszcze bardziej Panu Bogu zawierzyć, mimo tego, że nie zawsze rozumiemy, co Bóg daje. Niech pomoże wszystkim poznać te dwie piękne historie: o Prymasie i o Strzyżowie. Niech Pan Bóg wszystkim błogosławi.
Fragment wstępu ks. Bogdana Bejgiera, proboszcza parafii Narodzenia N.M.P. w Strzyżowie
W tym miejscu warto przytoczyć słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, wypowiedziane przed grobem Prymasa Tysiąclecia 16 czerwca 1983 roku w warszawskiej archikatedrze: „Dziękuję Bożej Opatrzności za to, że w trudnym okresie dała nam tego Prymasa, tego męża Bożego, tego miłośnika Jasnogórskiej Bogarodzicy, tego nieustraszonego sługę Kościoła i Ojczyzny”. Dlatego z radością przyjąłem najnowszą książkę Zbigniewa Grochowskiego, znanego i cenionego w kraju pasjonata historii.
Publikację polecam uczniom wszystkich typów szkół, uczestnikom konkursów o kardynale Stefanie Wyszyńskim, nauczycielom i w ogóle każdemu, komu bliskie są wartości głoszone przez Prymasa Tysiąclecia.
Fragment recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Kazimierza Maliszewskiego, kierownika Zakładu Metodologii Historii i Wiedzy o Kulturze Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Książka Przedszkolaki a agresja w programach telewizyjnych dla dzieci podejmuje problematykę dotyczącą czynników społecznych warunkujących przejmowanie przez dzieci w starszym wieku przedszkolnym agresywnych zachowań prezentowanych w dedykowanych im programach telewizyjnych.
Wśród dużej grupy mediów elektronicznych szczególne miejsce zajmuje telewizja. Jej dostępność i liczba odbiorców sprawiają, że stanowi ona medium dominujące w codziennym życiu i wywierające duży wpływ na dorosłych i dzieci. Kontakt dziecka z telewizją zaczyna się bardzo wcześnie, a czas poświęcony na jej oglądanie coraz bardziej się wydłuża. Z jednej strony jest on pozytywny – telewizja jest ważnym źródłem wiedzy z różnych dziedzin, poszerza zakres pojęć, wzbogaca język. Z drugiej może wpływać destrukcyjnie na zachowanie i emocje dzieci (powodując wzrost agresji czy inne zachowania nieakceptowane społecznie).
Dziecko w wieku przedszkolnym nie potrafi jeszcze oddzielać świata fikcyjnego od realnego. Wierzy, że świat jest taki, jaki ogląda w telewizji. A ponieważ małe dzieci uczą się przez naśladownictwo, mogą brać przykład z oglądanych bohaterów. Może to prowadzić nie tylko do wzrostu agresji u dziecka, ale też do usprawiedliwiania własnych agresywnych zachowań.
Stąd zasadne wydaje się poszukanie odpowiedzi na pytania: Jakie czynniki społeczne warunkują przejmowanie przez dzieci agresywnych zachowań prezentowanych w programach telewizyjnych dla dzieci? Na ile czynniki rodzinne, czynniki związane ze środowiskiem rówieśniczym czy miejscem zamieszkania warunkują przejmowanie takich zachowań przez dzieci w starszym wieku przedszkolnym?
Treść monografii Ćwierkający Donald Trump. Czym jest Twitter dla użytkowników, dziennikarzy i prezydenta USA? zawiera więcej, niż zapowiada jej tytuł. Oprócz dogłębnej i wieloaspektowej analizy tweetów prezydenta Stanów Zjednoczonych i jego działań komunikacyjnych w sferze publicznej, znajdujemy w niej niezwykle interesujące badania sposobu korzystania z mediów społecznościowych przez różne grupy użytkowników. Oba problemy należą do najważniejszych we współczesnych mediach: pierwszy ze względu na rangę osoby, drugi – zasięg społeczny zjawiska. Osobną wartością książki jest metodologia, łącząca rzetelność i nowoczesność badania. Ściśle wiąże się to ze składem zespołu realizującego projekt, w którym znalazły się zarówno osoby o uznanym dorobku i do-świadczeniu, jak i młode, stawiające pierwsze kroki w świecie nauki.
prof. dr hab. Radosław Pawelec
Uniwersytet Warszawski
Myślę, że najogólniejsze, najbardziej uniwersalne prawdy są połączone z ludzką codziennością bardzo subtelnymi więziami, bardziej subtelnymi niż onieśmiela się podejrzewać większość ludzi, których głównym obszarem aktywności jest ludzka myśl. Wskazuje na to praktycznie wszystko, co można dostrzec w świecie - jeśli tylko potraktować to naprawdę w pełni poważnie - to znaczy wstrzegając się uznawania pewnych fenomenów za nieposiadające pełnej realności, niewystarczająco rzeczywiste.""fragment tekstu
Rekonstruujemy narracyjne sposoby budowania figury świadka w wybranych tekstach kultury od wojny do współczesności. Przedstawiają one polskiego świadka oddzielonego od hitlerowskich zbrodni jako niewinnego, bezradnego obserwatora, który „pomagał tyle, ile było można w tych warunkach”. Przemilczają jednak wpływ polskich zachowań na los Żydów, nasz współudział w Zagładzie. Taka narracja nastawiona na obronę autowizerunku na długo zdominowała dyskurs publiczny oraz powszechną świadomość. Pytamy o trwale obecne wzory kultury.
Co rzeczywiście znaczyło być świadkiem Zagłady w Polsce wtedy, ale także co znaczy przez mijające dekady do dzisiaj? Jak formowały się głosy krytyczne wobec apologetycznego wizerunku świadka? Analizujemy nadal aktualną współobecność oraz rywalizację obu tych nurtów w naszej kulturze.
Przedmiotem badania nie jest fakt historyczny, ale sposób jego językowej bądź wizualnej reprezentacji. Całość owych reprezentacji składa się na wirtualny świat, który oddziela nas od rzeczywistości zewnętrznej. O ile historyk stara się dotrzeć do owej rzeczywistości zewnętrznej, o tyle zadaniem literaturoznawcy jest analizowanie sposobu jej zapośredniczenia poprzez reprezentacje. Przedmiotem badania nie jest zatem historia PRL, ale sposoby reprezentowania owej historii w różnych formach gatunkowych, w różnych mediach i na różnych nośnikach, w rozmaitych rejestrach i stylach. Metody literaturoznawstwa i badań kulturowych zostały zastosowane tu do analizy przekazów niefikcjonalnych.
Krzysztof Gajewski, dr, polonista i filozof zatrudniony w Instytucie Badań Literackich PAN. Opublikował książkę „Umysł wobec świata. Intencjonalność w filozofii Johna Searle’a” oraz kilkadziesiąt rozpraw i artykułów rozproszonych. Jego obecne zainteresowania badawcze skupiają się wokół krytyki dyskursu oraz antropologii mediów, wkraczając na tereny kulturowych studiów nad komunizmem, teorii postkolonialnej i krytyki mitograficznej.
Co to jest grzech pierworodny? Czy wiara stoi w sprzeczności z nauką? Co to znaczy, że Chrystus był człowiekiem? Dlaczego Maryja jest tak ważna dla Kościoła? Czy jest możliwe zbawienie poza Kościołem katolickim? Ojciec Thomas White OP, świadomy współczesnych realiów, opowiada uczciwie i bez płytkiej łatwowierności. Za pomocą kilku pociągnięć pędzla kreśli kształt katolicyzmu. Wiara nie jest wynikiem dziecinnej i naiwnej mentalności – ta książka to towarzyszka na drodze poznawania Boga i Jego Kościoła.
Po co chodzić na mszę świętą? Co zrobić z ciszą podczas Eucharystii? Czym tak naprawdę jest ofiara? Niewidzialny Bóg objawia się człowiekowi za pośrednictwem znaków dostępnych dla zmysłów. By poznać sens mszy świętej, trzeba je wyostrzyć. Słuchaj, by usłyszeć; patrz, by zobaczyć. Christopher Carstens wyjaśnia duchowe znaczenie gestów, słów i symboli mszy świętej. Daje narzędzia, dzięki którym można się do niej dobrze przygotować i owocnie ją przeżyć. Wydobywa szczegóły, w których objawia się Bóg.
Czym są liczby – własnościami materii czy przymiotami ducha? Narzędziami służącymi konceptualnemu porządkowaniu świata czy intuicyjnymi kluczami do ukrytego porządku natury? Co skrywają, co objawiają, ile mogą nam pokazać? Jakie jest ich znaczenie w magii i mistyce? I jakim posługują się kodem? William Wynn Westcott – jeden z najbardziej wpływowych przedstawicieli zachodniej tradycji ezoterycznej, twórca Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku, opisuje w tym dziele wartość i znaczenie, jakie poszczególnym liczbom przypisywali starożytni pitagorejczycy, kabaliści, hinduiści i okultyści. Magiczna moc liczb stanowi krótkie i zwięzłe wprowadzenie w świat wiedzy o zależnościach pomiędzy liczbami a ideami. Tak jak to postrzegali antyczni filozofowie, mistycy i mędrcy. Wiedzy przekazywanej z pokolenia na pokolenie, lecz wciąż pełnej tajemnicy.
Ksiądz Józef Gaweł SCJ w swojej książce przypomina, w jaki sposób nasi ojcowie czcili Boże Serce, oddawali i poświęcali Mu siebie, swoje rodziny i parafie. W jaki sposób wiązali swoje życie i nadzieje z Najświętszym Sercem Jezusa. Wyrazem głębokiego przeżywania tego nabożeństwa było trzykrotne poświęcenie naszej ojczyzny Bożemu Sercu w latach: 1920, 1921, 1951. Dopełnieniem tych poświęceń, a równocześnie wyciągnięciem wniosków z wiary przeżywanej w ten sposób, była uroczystość obchodzona w 2016 roku w Krakowie--Łagiewnikach.Rozważania mogą być wykorzystywane jako czytanki w czasie nabożeństw czerwcowych oraz jako pomoc w osobistej refleksji dla kapłanów, osób konsekrowanych i wiernych świeckich, a zwłaszcza czcicieli Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Pragnę zaprosić do lektury rozważań, które mają jeden cel: poruszyć serca, by nikt nie przechodził obojętnie wobec problemu ludzi wykorzystanych. Chcę też wyznać, że nigdy by mi do głowy nie przyszło, że to właśnie ja, „prosty człowiek” odważę się upominać o ich prawa. Nie wierzyłem też, że znajdę w sobie siłę i wystąpię w czyjejś obronie, narażając „swój święty spokój”. W chwili, gdy postanowiłem z niego zrezygnować i przekonałem się, że moje życie zależy tylko i wyłącznie od Pana, zacząłem pozbywać się niepotrzebnych skrupułów. Dzięki temu mam teraz odwagę, by przekazać w ręce Czytelnika książkę, która jest dyskretnym świadectwem posługi wśród boleśnie skrzywdzonych na duszy i ciele.
Spotykając się z różną reakcją ludzi wobec problemu osób wykorzystanych, poczułem się przynaglony, aby w przystępny sposób przybliżyć jego istotę. Chcę uwrażliwić tych, którzy nie rozumieją, a przez to nie zdają sobie sprawy z tego, co mogą przeżywać osoby skrzywdzone: psychicznie, emocjonalnie, fizycznie i duchowo. Nie będzie to wykład naukowy, lecz tylko próba zarysowania problemu w celu uświadomienia go i pobudzenia Czytelnika do osobistej refleksji. Zależy mi na tym, by osoby, które mają prawo nie znać kwestii wykorzystywania, mogły chociaż trochę wejść w świat przeżyć ludzi skrzywdzonych, by przejąć się ich trudną sytuacją życiową. Wierzę, że dzięki temu wiele osób w naturalny sposób przestanie się dziwić i zacznie inaczej patrzeć na historie ludzi dotkniętych tą traumą.
Mam cichą nadzieję, że niniejsze opracowanie chociaż w minimalnym stopniu uwrażliwi ludzi na realnie istniejący problem, a może też dotrze do serc i sumień sprawców oraz obojętnych świadków. Z głębi serca proszę Pana, aby nikt nigdy nie przechodził obojętnie wobec tego ogromnego cierpienia, jakie powoduje wykorzystanie.
Ks. Jacek Kołak
Prof. Antoni Dudek: Jeśli sądzisz, że masz przed sobą kolejne nudne, jubileuszowe wydawnictwo, to jesteś w błędzie. Przed Tobą szansa na fascynującą wędrówkę przez burzliwe minione stulecie. Wędrówkę, w której przewodnikami będą ludzie jednej z najważniejszych instytucji, stojących na straży uczciwego i transparentnego państwa. O tym, jak trudno było i wciąż jest je nam budować, ta książka mówi w sposób przystępny, a zarazem pobudzający do głębszej refleksji.Prof. Teresa Liszcz: To pasjonująca lektura odsłaniająca kulisy
funkcjonowania najważniejszych organów i instytucji państwowych, zwłaszcza na styku z podmiotami prywatnymi, stanowiącym podatny grunt dla korupcji. Aby jednak nie popaść w nadmierne przygnębienie lub złość po tej lekturze, trzeba sobie uświadomić, że książka prezentuje tylko wybrane kontrole, z których wyłania się mocno przyczerniony obraz naszego państwa.
Staram się podjąć z Witkiewiczem „dialog” niepozbawiony elementów krytycznych i odniesień do współczesnego stanu badań. Traktuję więc jego propozycję filozoficzną nie jako obiekt jedynie muzealny, ale żywą myśl, z którą można i należy dziś podjąć dyskusję. Wynika to z przeświadczenia, że myślenie filozoficzne stanowi kontinuum i „rozmowa” z filozofami przeszłości może wnieść sporo do badań prowadzonych obecnie. System stworzony przez Witkiewicza nie był nigdy projektem jednorodnym, jego badania stanowiły raczej splot wątków, trudno jest wskazać jedno, dominujące zagadnienie. Jeśli jednak miałbym wymienić taki leitmotiv jego filozofii, to byłby to problem istnienia ożywionego, upsychicznionego i cielesnego bytu, jakim jesteśmy my sami, a w przekonaniu Witkiewicza również wszystkie inne byty, z których składa się materia (stąd tylko pozornie) nieożywiona. Zawężając zakres tego zagadnienia, dochodzimy do klasycznego problemu psychofizycznego w wersji jednak dość oryginalnej z racji wspominanego odrzucenia materii martwej. O ciągłym zainteresowaniu problemem stosunku ciała do umysłu świadczy tytuł ostatniej większej rozprawy filozoficznej Witkiewicza: Zagadnienie psychofizyczne. Prezentowana praca jest próbą pokazania drogi, którą przebył polski filozof, poszukując odpowiedzi na pytanie o problem psychofizyczny, aż do swoistej wersji cielesno-biologicznego panpsychizmu.
W książce opisano metody oceny użyteczności serwisów internetowych. Po wprowadzeniu dotyczącym pojęcia użyteczności w kontekście projektowania serwisów internetowych czytelnik może zapoznać się z metodyką ich oceny za pośrednictwem listy kontrolnej, oceny heurystycznej oraz wędrówki poznawczej. Ważną częścią pracy są wyniki analizy literatury przedmiotu. Zaprezentowano w niej przykłady zastosowania opisanych metod w ocenie serwisów internetowych różnych typów bibliotek. Przedstawiony przegląd badań ukazuje międzynarodowy zasięg ocen eksperckich, który potwierdza ich popularność.
Książka jest adresowana do wszystkich osób zainteresowanych badaniami użyteczności. Poznanie opisanych metod może wzbogacić warsztat praktyków zajmujących się tworzeniem, modernizacją oraz zarządzaniem serwisami internetowymi w bibliotekach.
Współczesny i dawny obraz rodziny w literaturze, kulturze i sztuce zamyka cykl monografii (Współczesny i dawny obraz dziecka w literaturze i kulturze [2017],Współczesny i dawny obraz mężczyzny w literaturze i kulturze [2016], Współczesnyi dawny obraz kobiety w języku, literaturze i kulturze [2015]) poświęconych zagadnieniomroli, funkcji i statusowi kobiet, mężczyzn, dzieci w życiu społecznymdawniej i współcześnie, przedstawionych w rozmaitych tekstach i wytworach
W niniejszym tomie literaturoznawcy, historycy sztuki i kulturoznawcy podjęli rozważania nad niezwykle istotnymi problemami związanymi z rolą rodziny w literaturze i w sztukach plastycznych. Różnorodność omawianej problematyki dowodzi, że tematy poruszające kwestie rodziny w kulturze i sztuce są ważnej nośne.Uwagę badaczy przykuły zwłaszcza zagadnienia dotyczące obrazu rodziny 1) w polskiej i obcej literaturze pięknej (powieść, dramat), 2) w literaturze użytkowej (kroniki, pamiętniki), 3) w audycjach radiowych, 4) w malarstwie, rzeźbie oraz 5) w teatrze. Zamieszczony w niniejszej monografii zbiór artykułów dotyczy więc aspektów społecznych i kulturotwórczych rodziny na przestrzeni dziejów. Takie wielopłaszczyznowe i wieloaspektowe ujęcie zagadnienia pozwala spojrzeć na rodzinę z rożnych punktów widzenia i daje możliwość pełniejszego oglądu zagadnień związanych z dynamicznie zmieniającą się sferą realiów życia rodzinnego.
Szeroki zakres podjętej problematyki jest niewątpliwie zaletą Współczesnego i dawnego obrazu rodziny w literaturze, kulturze i sztuce, zamieszczone tu artykuły powinny więc zainteresować studentów, przedstawicieli rożnych dyscyplin naukowych, humanistów.
Z przedmowy Leonardy Mariak
Książka poświęcona jest poszukiwaniom piątego działu filozofii prawa, który – obok ontologii prawa, epistemologii prawa, logiki i etyki prawniczej – uzupełnia jej przestrzenie badawcze analogicznie do filozofii ogólnej. Okazuje się bowiem, że estetyczne aspekty prawa mogą mieć praktyczne znaczenie we wszystkich jego pięciu fenomenach, czyli: tworzeniu, obowiązywaniu, przestrzeganiu, stosowaniu i wykładni. Co więcej, estetyka prawa wpływa także na kształtowanie świadomości prawnej i postaw wobec prawa. Całość wywodu została uporządkowana tak, że wyróżniono zewnętrzne i wewnętrzne ujęcia estetyki prawa oraz zreferowano zagadnienie prawa jako narzędzia estetyzacji. To wszystko poparte jest wieloma przykładami zaczerpniętymi ze świata kultury i sztuki.
„Przygotowywana przez wiele lat książka Kamila Zeidlera stanie się wkrótce wydarzeniem naukowym w skali interdyscyplinarnej, nie tylko w Polsce. Jej doniosłe walory wynikają z szerokich horyzontów badawczych autora, jego ogromnej erudycji w zakresie filozofii prawa, estetyki czy dziejów sztuki europejskiej. Zdumiała mnie obfitość i jakość ilustracji skutecznie dopełniających rozważania autora”.
z recenzji prof. Juliusza A. Chrościckiego
„Książka pozwala czytelnikowi nie tylko dowiedzieć się bardzo wiele o relacji prawa do rozmaitych wymiarów kultury i sztuki, lecz przede wszystkim stwarza rzadką okazję, aby towarzyszyć autorowi w przecieraniu nowych, fascynujących ścieżek filozofii prawa”.
z recenzji prof. Tomasza Pietrzykowskiego
Wiara, tożsamość, przyjaźń są trzema istotnymi kategoriami. Obecne są one nie tylko w obszarze jednej wiary (chrześcijańskiej) czy jednej kultury (zachodniej), ale funkcjonują (czy winny funkcjonować) w każdej autentycznej kulturze i w każdej religii, zarówno Wschodu, jak i Zachodu. Przyjaźń – jako forma otwierania się na innych i aktywnego uczestniczenia w ich historii – pozwala rozwijać tożsamość i wzbogacać wiarę. Przyjaźń pozwala godzić skrajnie odmienne i kontrastujące ze sobą doświadczenia i działania. Ponieważ przyjaźń żyje pragnieniem osiągnięcia większej całości, nie pozwala człowiekowi (i kulturze) na to, aby trwał biernie w miejscu; broni go przed wszelką formą mentalnego czy duchowego „okopania się” na zajmowanych już pozycjach.
Fragment książki
Amidst the tumult and revolution that characterized the latter half of the 20th century in Latin America and the US, women artists were staking their claim in nearly every field. This wide-ranging volume examines the work of more than 100 female artists with nearly 300 works in the fields of painting, sculpture, photography, video, performance art, and other experimental media. A series of thematic essays, arranged by country, address the cultural and political contexts in which these radical artists worked, while other essays address key issues such as feminism, art history, and the political body. Drawing its design and feel from the radical underground pamphlets, catalogs, and posters of the era, this is the first examination of a highly influential period in 20th-century art history.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
