W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Fascynująca historia kosmosu i planet, czarnych dziur, ciemnej materii i czerwonych karłów, opowiedziana w prosty i zabawny sposób, zrozumiały dla każdego (od 9 do 113 lat).14 miliardów 820 milionów lat temu. Nicość. Nicość, o której nie wiemy nic. Nicość, która jest Niczym. Nicość absolutna.Nagle, z nieznanych nam przyczyn Nicość zaczyna zmieniać się w Coś. Czy następuje jakiś wybuch?, rozbłysk?, huk?. Nie, to raczej Wielkie Gorące Szybkie Puff. Narodził się Wszechświat. Powstała przestrzeń, czas, energia. Pojawiła się masa i atomy, potem pierwsze gwiazdy. Tworzą się galaktyki, w tym Droga Mleczna, Układ Słoneczny i nasza Ziemia.
Pasjonujące wspomnienia człowieka, którego życie określają eksploracja i innowacja. "Ponad niebem" odtwarza niezapomniane przygody naszych czasów. Poczynając od dramatycznych, niezmiernie ryzykownych spacerów kosmicznych bohatera książki, amerykańskiego astronauty Scotta Parazynskiego, aż do zdobycia przezeń szczytu Mount Everest, kiedy to ocierał się o śmierć – jego organizm doznał uszkodzeń w następstwie przebywania w anormalnych warunkach przestrzeni kosmicznej – krok po kroku życie wybitnego sportowca, lekarza i eksploratora.
„Pisząc z umiarem, lecz i błyskotliwie, wplatając przy tym w narrację nieoczekiwany humor, Parazynski – wraz ze współautorką tej książki – przedstawia nam swoje przygody. A łączą się one z docieraniem w takie miejsca, które niewielu przed nim odwiedzało, czy to będzie przestrzeń kosmiczna, czy też szczyt Mount Everest”. Booklist
„Ponad niebem to opis niezwykłego, pełnego przygód życia – na Ziemi i ponad nią”. Houston Chronicle
„Z każdej strony książki wyziera zapał, determinacja, kreatywność i ciekawość świata, a wreszcie wielkie poczucie humoru autora; Ponad niebem bezsprzecznie zainspiruje przyszłe pokolenia do tego, by dążyć do realizacji marzeń każdą cząstką własnego istnienia”. John Glenn, pierwszy amerykański astronauta na orbicie okołoziemskiej
Przedstawiamy najbardziej znaną powieść Victora Hugo
Akcja została osadzona w czasach późnego średniowiecza. Według słów samego autora, jest to obraz piętnastowiecznego Paryża i całego piętnastego wieku przez pryzmat tego miasta. Osią powieści jest wątek miłosny archidiakona Klaudiusza Frollo do pięknej Cyganki Esmeraldy. Powieść wydana w 1831 roku porusza nietypowe jak na tamte czasy problemy zgubnego pożądania i tolerancji. W powieści nie ma nic białego ani czarnego, są tylko odcienie szarości. Nie ma też tu jednoznacznie złej postaci, a nawet okrutne czyny Frolla można zrozumieć i budzi on współczucie, a nawet sympatię czytelnika.
Czy Czytelnik sięgający po tę książkę równie chętnie sięgnąłby po książkę poświęconą wprost dobru? Czy nie bywamy wszyscy w sytuacji Leontiosa z dialogu Platońskiego, który nie mógł oprzeć się pokusie nacieszenia – umęczenia – swoich oczu obrazem ohydy zła, śmierci, rozkładu? Czy może przeciwnie – racją, która skłania nas do poszukiwania odpowiedzi na pytanie o zło, jest aż nazbyt realne, aż nazbyt dojmujące doświadczenie obecności niewytłumaczalnej po ludzku ani po bosku złowrogiej siły? Gdzie szukać źródła tej siły, której doświadczamy, w której uczestniczymy, lecz której nie znamy?
„Teksty składające się na niniejszą książkę są tak umiejętnie dobrane, że implicite zawarty w nich materiał na hipotetyczne polemiki nie przesłania ani nie podważa jej myśli przewodniej, którą, jak się wydaje, można rozumieć tak: zło to problem dla filozofii, i to nie byle jaki, banalny problem. To właśnie ten problem – problem nad problemami, prawdziwy archetyp filozoficznych problemów, rdzenny i nieusuwalny, dramatyczny i bolesny, a dramat i ból, jaki generuje, jest u źródła filozoficznego myślenia w nie mniejszym stopniu niż zdziwienie czy wątpienie (tę intuicję Józefa Tischnera przypomina zresztą autor jednego z tekstów). Podjęcie takiego problemu warte było trudu redaktorów i autorów tej książki i warte jest szacunku jej najbardziej nawet krytycznych czytelników”.
Z recenzji dr. hab. Jana Kiełbasy
Czym powinno być życie chrześcijanina? Czym powinno być moje życie? Tego typu pytania powinniśmy często zadawać sobie. Chrześcijanin idzie za Chrystusem, naśladuje Jego życie i zachwyca się mocą Jego miłości. Niekiedy słyszymy o wielkich ludziach i uczymy się o nich na lekcjach z historii. Po bliższym jednak zapoznaniu się z daną postacią zaczynamy dochodzić do wniosku, że mamy do czynienia z wielkością złudną, pozorną, która rodzi rozczarowanie. Kiedyś uczyliśmy się o wielkich dokonaniach Aleksandra Wielkiego i Napoleona Bonaparte. Obydwaj byli żądni sławy, obydwaj stoczyli wiele bitew. Zginęły w nich setki tysięcy żołnierzy. Czy o taką wielkość chodzi? (Rh)
Prezentowana książka podejmuje ważki społecznie temat, proponując jego nowatorskie ujęcie. Zawiera obszerne części teoretyczne, jak i wykorzystuje badania własne Autora. W części teoretycznej omawia dwa ważne tematy – teorię kapitału społecznego, w nowszym ujęciu Nan Lina, oraz społeczne podejście do zjawiska niepełnosprawności. Badania własne są zrealizowane w dwu dopełniających się ujęciach: ilościowym i jakościowym, ich wyniki zwracają uwagę na ważny wymiar problemu niepełnosprawności – sieci społeczne, w których uczestniczy niepełnosprawny.
z recenzji dr. hab. Jerzego Bartkowskiego, prof. UW
Wykorzystanie w pracy teorii kapitału społecznego, w której kluczową rolę odgrywają relacje społeczne, pozwala Autorowi zwrócić uwagę na związek pomiędzy poziomem życia (materialnym standardem) i jakością życia (relacjami społecznymi i możliwościami samorealizacji) osób niepełnosprawnych. Ten podział dowodzi, że ważne zmiany w wymiarze instytucjonalnym (zachodzące w wyniku uregulowań prawnych, rozwoju gospodarczego, przekształceń świadomości społecznej) mogą sprzyjać podniesieniu poziomu życia osób niepełnosprawnych, ale nie zawsze są wystarczające dla poprawy jakości ich życia.
z recenzji dr hab. Ewy Giermanowskiej
Tomasz Masłyk – socjolog, doktor nauk humanistycznych, adiunkt na Wydziale Humanistycznym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Autor publikacji z zakresu socjologii polityki, socjologii Internetu i nowych mediów oraz socjologii niepełnosprawności. Specjalista, konsultant i praktyk w dziedzinie ilościowych badań społecznych. Uczestnik wielu naukowych i komercyjnych projektów badawczych.
85% niepełnosprawności BASI TUREK oznacza 100% zależności od drugiego człowieka. Czy tak można żyć? Można! I to jak!
Dla swoich rodziców okazała się wielkim zaskoczeniem – po jej narodzinach lekarze postawili diagnozę: córka nie będzie chodzić, mówić, widzieć ani słyszeć.
Do pracy nad Basią zabrały się aż dwie matki: biologiczna i Matka Boska. Dzięki nim zaczęła stawiać pierwsze kroki i składać słowa, jednak tragiczna w skutkach operacja okaleczyła ją na dobre. Mimo wszystko Basia poszła na całość: wyprowadziła się z domu, zamieszkała w akademiku. Nie mogła zostać księdzem, ale została coachem. Przez tydzień była nawet celebrytką. Postanowiła odwiedzić papieża Franciszka i pojechała… autostopem. Potrafi czerpać z każdej chwili to, co najpiękniejsze. Ile się da i pełnymi garściami.
Basia udowadnia, że wiara to nie tylko teoria czy hobby, a Boga można odnaleźć w każdym spotkanym człowieku. Nic nie odda jej sposobu opowiadania własnych kosmicznych przygód, ale ta książka może zachęcić do poznania Baśki osobiście. Bo warto!
Jasiek Mela, podróżnik i działacz społeczny
Przyjmij moc błogosławieństwa
Kim jest Jabes? To biblijny bohater opisany w Pierwszej Księdze Kronik, który wypowiada przed Bogiem swoją słynną modlitwę – krótką prośbę o błogosławieństwo i oddanie Bogu panowania w życiu. Liczne świadectwa potwierdzają, że te bardzo proste słowa wypowiedziane z wiarą mogą naprawdę zmienić życie każdego człowieka, dać wolność i sprawić, że zło i niesprawiedliwość zostaną przemienione.
Zacznij błogosławić Boga w każdej sytuacji i patrz, jak twoje życie się zmienia!
***
o. Józef Witko – franciszkanin, znany kaznodzieja i rekolekcjonista, lider ruchu charyzmatycznego. Od wielu lat odprawia Msze Święte z modlitwą o uzdrowienie i uwolnienie duchowe. Każdego roku uczestniczy w nich kilkadziesiąt tysięcy osób. Autor bestsellerowych książek (m.in. Uzdrawiająca moc Ducha Świętego, Wołaj do mnie, a odpowiem ci).
Autorka przybliża metakolaż, omawiając hybrydową koncepcję metafory oraz sposoby myślenia metaforycznego w filozofii, nauce czy ideologii. Wielowątkowy opis różnych metafor, pełniących funkcję modeli myślenia, ukazuje ich podobieństwo do szyby. Patrzymy przez nią, poznając świat, ale nie wiemy, czy jest ona całkiem przeźroczysta, porysowana, a może matowa lub mająca własne rysunki i barwy, które nakładają się na to, co usiłujemy przez nią zobaczyć. Metafory bowiem tworzą kategorie poznawcze, które stanowią źródło interpretacji napływających danych. Ta ich podwójna rola stawia nas wobec pytania o prawdziwość poznania opartego na tym mechanizmie oraz o zakres niepewności poznawczej, czyli tzw. manowców. Autorka podaje wiele przykładów dochodzenia do takich granic poznania i próbuje zgłębić zagadnienia dotyczące roli tego mechanizmu w myśleniu, również naukowym, jego wpływu na poznanie i ocenę jego wartości. Lektura publikacji pozwala nie tylko na teoretyczne zapoznanie się z metakolażem, lecz także, dzięki podjęciu własnych przemyśleń, może przyczynić się do udoskonalenia tego procesu poznawczego i do zwiększenia szans na lepszą interpretację zmiennej rzeczywistości.
Czy znajomość nazwiska determinuje image przypisywany autorowi wypowiedzi na podstawie jego tekstu? Czy i jak zdjęcie autora obok tekstu wpływa na jego wizerunek? Jaka jest różnica między wizerunkiem „z tekstu” a wizerunkiem „ze zdjęcia”? Na jakich zasadach funkcjonuje image, który tworzymy i zapamiętujemy po jakimś czasie? Te pytania stały się podstawą prezentowanej publikacji. Autorka dąży do określenia, jaki wizerunek jest możliwy do komunikowania za pomocą słowa, a jaki za pomocą obrazu, a także jak pozatekstowa wiedza o autorze wypowiedzi wpływa na jego image werbalny.
Wyniki omówionych badań dotyczą wizerunków Krzysztofa Vargi, Piotra Zaremby, Magdaleny Środy i Szymona Hołowni. Ponad pół tysiąca osób czytało ich felietony, spoglądało na zdjęcia lub przywoływało skojarzenia z tymi nazwiskami, by określić tzw. image werbalny, wizualny i publiczny. Celowo zweryfikowano wizerunki osób publicznych, piszących na różne tematy i reprezentujących różne postawy światopoglądowe.
Autorka bada image wieloaspektowo, więc książka może być cennym źródłem informacji dla osób pracujących nad wizerunkiem i projektujących komunikację, w tym dla publicystów, przedstawicieli public relations i reklamy, a także dla medioznawców, językoznawców czy badaczy komunikacji. Studentów dziennikarstwa i komunikacji społecznej oraz kierunków lingwistycznych wprowadza w tematykę zależności image’u od słów i obrazu.
Kolejne wydawnictwo Siedleckiego Klubu Kolekcjonerów. W albumie zreprodukowano dwieście pocztówek wydanych przez Siedlecki Klub Kolekcjonerów na przestrzeni ponad 9 lat z fotografii będących w prywatnych zbiorach rodzin przechowujących pamiątki po swoich przodkach uczestniczących w wydarzeniach okresu 1914-1939.
Czytelnik albumu pozna: ćwierć wieku historii Wojska Polskiego, garnizony II RP, szeroki przekrój formacji wojskowych, historię polskich okrętów Marynarki Wojennej, dzieje pociągów pancernych, rozwój polskiej artylerii, indywidualną i zespołową broń strzelecką, broń białą, motocykle używane w Wojsku Polskim, pojazdy kołowe i gąsienicowe, samoloty i szybowce, precyzyjnie opisane umundurowanie, różnorodność oporządzenia oraz sylwetki osób znanych w kraju i regionie.
Publikacja zawiera 6 referatów wygłoszonych podczas sesji naukowej o tym samym tytule zorganizowanej w 2016 r., poprzedzonych wstępem dyrektora Andrzeja Matuszewicza. Publikacja przybliża nieznane fakty związane z ziemiaństwem, wskazując na niebagatelną jego rolę. Istotnym uzupełnieniem wydawnictwa są fotografie stanowiące swoiste dopełnienie tekstów.
Spis treści:
Andrzej Matusewicz - Wstęp /5
Tomasz Kordala - Generał Wojska Polskiego Piotr Bontemps (1777-1840) polski ziemianin z Francji rodem /7
Irena Domańska-Kubiak - Rola kobiety na przełomie XIX i XX wieku w dworach kresowych /37
Marcin Rydzewski - Życie i praca w polskim dworze - Drozdowo w czasach Franciszka Józefa Lutosławskiego /49
Grzegorz Welik - W pałacach i dworach. Ciekawostki z życia ziemian Ziemi Łosickiej. Przeklęty dwór /73
Włodzimierz P. Bieguński - Pobóg - Chomiczewscy i ich Wola Wodyńska /83
Franciszek Midura - Podróże naukowe Wincentego Pola, Zygmunta Glogera i innych przedstawicieli nauki i polskiego ziemiaństwa po ziemiach Rzeczypospolitej /111
Maciej Rydel - Klimat wnętrza dworu średnio zamożnego ziemianina w XIX w. /131
Grzegorz Welik - Dworskie zbiory biblioteczne na terenie guberni siedleckiej /143
Waldemar Gujski - Dwór w Gałkach - tożsamość, misja i wyzwanie /153
Fotorelacja w kolorze /161
"Książka Kandyńskiego pomyślana była jako podręcznik i przeznaczona przede wszystkim dla studentów. Dziś stanowi ona klasyczną pozycję w literaturze światowej, jest nieodzowną i poszukiwaną pomocą w studiach teoretycznych i w malarskiej praktyce" - Stanisław Fijałkowski. "Rozwijane na stronach tej książki analizy są odzwierciedleniem eksperymentalnej metody nauczania, przyjętej przez Kandyńskiego w czasie jego pracy w Bauhausie. W centrum tej metody pozostaje doświadczenie i obserwacja, ukierunkowana na to, co pozornie najprostsze i najbardziej elementarne. Wszystko jednak, począwszy od owych podstawowych składników formy, w toku analiz wprawione zostaje w ruch, uzmysławiając niewyczerpaną różnorodność możliwych powiązań i oddziaływań, tak w sferze plastycznej formy, jak i poza nią... Choć praca ta stanowi „przyczynek do analizy elementów malarskich”, elementy wizualne opisywane są w niej przy pomocy licznych paralel do innych sztuk: muzyki, tańca, architektury, a także form przyrodniczych. Poszukiwana przez Kandyńskiego „jedność sztuk” przejawia się tu na poziomie ekspresyjnych pokrewieństw, odkrywanych w podstawowych środkach, które artysta na powrót pragnie ożywić" - Agnieszka Rejniak-Majewska.
To pierwsza na polskim rynku rzetelna biografia sensu stricto Józefa Czapskiego, napisana przez zafascynowanego nim Amerykanina. (w 2007 r. Zeszyty Literackie wydały Portet Józefa Czapskiego Wojciecha Karpińskiego.)Józef Czapski żołnierz, postać publiczna, świadek historii, pamiętnikarz, pisarz i malarz. Jego życie objęło niemal cały wiek dwudziesty. W czasie Rewolucji był studentem w Petersburgu, w szalonych latach dwudziestych malarzem w Paryżu. Jako polski oficer rezerwy wróciwszy do ojczyzny walczył z Niemcami na początku II wojny światowej, przez Sowietów został wzięty do niewoli i cudem ocalał z masakry tysięcy jego towarzyszy broni. Potem nie wrócił do Polski, pracował w powojennym Paryżu, zdając relacje z tragicznego położenia swojego kraju niszczonego przez totalitarny ustrój. Wydane tuż po wojnie, choć mniej znane, wspomnienia Czapskiego z sowieckiego obozu Na nieludzkiej ziemi, wyprzedzają Archipelag Gułag Sołżenicyna o ćwierć wieku. Czapski narzucił sobie również ścisłą dyscyplinę jako malarz twórczość ta nadawała sens jego życiu i przez dziesięciolecia zajmował się nią codziennie.Ze wstępu autora:Mój pierwszy kontakt z życiem i twórczością Józefa Czapskiego nastąpił całkowicie niespodziewanie. Do pewnego czerwcowego dnia nigdy o nim nie słyszałem, a nazajutrz byłem nim zafascynowany.Dzięki wspaniałomyślnemu odruchowi starego znajomego, który lubi zaspokajać mój apetyt na krytyczne myślenie, pewnego ranka otrzymałem pocztą z Paryża niewielką francuską książkę na temat Marcela Prousta. Nazwisko autora, Józefa Czapskiego, nie było mi znane. Nie bardzo pamiętam, co się stało po otwarciu paczki. Niczym stworzenie zagrzebujące się w swoim naturalnym siedlisku, opadłem na fotel i zacząłem ją od razu czytać. ()Byłem wdzięczny za to nieoczekiwane pojawienie się książki Czapskiego w moim życiu. Następnego dnia wielokrotnie, niemal bezustannie myślałem o tym, co Czapski napisał o Prouście i jak to napisał. ()Józef Czapski, postać na ogół nieznana czytelnikom i artystom anglojęzycznym, przeżył swoich dziewięćdziesiąt sześć lat w wielu życiowych rolach jako żołnierz, postać publiczna, świadek historii, pamiętnikarz, eseista i malarz. Jego życie objęło niemal cały wiek dwudziesty.Mimo gorliwego zaangażowania w walkę z totalitaryzmem i pomoc innym Czapski uważał się przede wszystkim za malarza. Malowanie, jak dowie się czytelnik, nadawało sens jego życiu. ()Według jednego z przyjaciół Czapskiego bardziej podziwiano go za charakter niż za twórczość malarską. Ci, który kupowali jego prace, robili to głównie z przyjaźni dla tego człowieka. Jego malarstwo pozostaje praktycznie nieznane.I tak jest nadal. Obrazów Czapskiego prawie nie ma w zbiorach publicznych, większość znajduje się w prywatnych kolekcjach w różnych miejscach Europy. Wiele dziesięcioleci temu obrazy Czapskiego zostały zakupione i oficjalne zarejestrowane w narodowych zbiorach w Polsce i Francji, ale ich tytuły pojawiają się jedynie z numerami inwentaryzacyjnymi przyporządkowanymi pracom przechowywanym w magazynach. Tylko nieliczne płótna są wystawiane publicznie. ()Zapis w jego dzienniku ukazuje rezultaty kilkudniowej pracy poświęconej rysowaniu różnych kwiatów. Czapski, potrafiący wykraczać poza własne dostrzeżone niepowodzenia, odnotowuje zniechęcenie faktem, że zdołał uchwycić tylko odrobinę ich witalności.Kiedy rysujesz, czujesz każdą kreskę prowadzoną na papierze jako coś żyjącego, nieodwołalnego, i naraz rysunek zaczyna żyć. () Potem dwie jedną kreską notatki tulipanów wydały mi się nagle żywiej istniejące. Dlaczego? Bo je czułem podczas rysowania, czułem ten związek niezdarnego, niepewnego, zdeformowanego trochę rysunku, jakby między końcem mojego ołówka a mną nie było żadnej przerwy. Ja byłem na końcu ołówka.Mam nadzieję ożywić Czapskiego w sposób, w jaki opisuje rysowanie tych tulipanów. On i ja spotykamy się na końcu mojego ołówka.
TOKIO – FUTURYSTYCZNA MERTOPOLIA
BUDDYJSKIE ŚWIĄTYNIE W KIOTO
PIASKOWE RZEŹBY W PARKU SANIN KAIGAN
Niewiele jest krajów, których magia potrafi inspirować przez lata, w dodatku na coraz to nowych płaszczyznach.
#tokyoskytree
Mierząca 634 m najwyższa wieża stolicy, która jest symbolem nowoczesności i rozwoju miasta. Dwa tarasy widokowe pozwalają na podziwianie panoramy Tokio.
#kioto
Dawna rezydencja cesarza, obecnie półtoramilionowe, nowoczesne miasto. Kioto jest dziś kierunkiem turystycznym numer jeden w kraju i największym skarbcem zabytków światowej klasy.
#fujisan
Aktywny wulkan, najwyższa góra w kraju i zarazem jego symbol. W 2013 r. Fudżi wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO.
#sushi
Najpopularniejsza potrawa japońska, czyli kawałki surowej ryby lub innych dodatków położonych na zaprawionym octem ryżowym ugotowanym ryżu lub zawiniętych w niego.
Jagna Nieuważny – tłumaczka, doktorantka i wykładowczyni na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Specjalizuje się w buddyzmie japońskim. Uwielbia odwiedzać świątynie gęsto rozsiane po Kraju Kwitnącej Wiśni. Miłośniczka dobrej japońskiej kuchni.
Agata Fijałkowska – japonistka i doktorantka sinologii na uniwersytecie w Tajwanie. Specjalizuje się w stosunkach sino-japońskich od końca XIX w. Jej największą pasją są podróże po Azji i rozsmakowywanie się w lokalnej kuchni.
O tym, dlaczego tylu Chińczyków śpi w płaszczach, a po ulicach chodzi w piżamach. O tym, kto nosi na głowie włosy zmarłych przodków i nadal czci drzewa. O tym, co pompka od roweru ma wspólnego z kaczką po pekińsku oraz o tym, że można jeść także szczury, mrówki, wielbłądzie garby, a nawet sowy. O tym, czego nie tknie mnich z Shaolin i jak wyglądał starożytny Internet. O tym, dlaczego Autor został wzięty za szpiega i z jakiego powodu tamtejsi przywódcy noszą takie wielkie okulary. O latających smokach i chodzących trupach. Oraz dlaczego ciągle pali się tam pieniądze…
„Moja książka jest jak stół, który w Państwie Środka zastawia się wieloma potrawami. Czasami są słodkie, a czasami kwaśne. Owe opowieści są też często, jak chińskie pudełko – czytasz jedną, a w niej kryje się następna, a czasami nawet jeszcze jedna. Ale nie zapominaj, Czytelniku – to moja miseczka, Twoja może być zupełnie inna.
Chiny od góry do dołu są też trochę, jak lustro, w którym możemy przejrzeć się i my, bo ludzkie przywary są w Chinach przemnożone miliard trzysta milionów razy, więc bardziej rzucają się w oczy, choć wcale tak bardzo nie różnią się od naszych. Podróżnik o tym wie. Podróżnik może o tym napisać, bo nie jest uwikłany w sieć stypendiów czy fundacji, które co prawda mogą mu w podróżach pomóc, ale mogą też położyć im kres, jeśli napisał nie to, czego od niego oczekiwano. Podróżnik musi podróżować swobodnie, bez takiego balastu. Podróżnik, jeśli tylko mu pozwolą, rozmawia z kim chce i o czym chce. Nieustannie się uczy, a od niego uczą się inni”.
Od ponad dwudziestu lat opinia publiczna wypowiada się o Koranie w różnych wystąpieniach, artykułach, programach typu talk-show. W dość mętny sposób dostrzega, że Koran jest motorem przemian lub stagnacji znacznej części ludzkości. Święty tekst islamu raz jest chwalony i wysławiany, kiedy indziej zniesławiany lub krytykowany, ale z jaką znajomością tematu to się robi?
Nie możemy zwolnić się z poznania Koranu również w Europie, gdzie wspólnota muzułmańska jest liczna. Czym zatem jest Koran? O czym mówi? Jak się ukształtował? Jak dotarł do nas? Jaka jest jego interpretacja? Jak natchnął i jak wciąż inspiruje doktrynę, moralność, prawo, pobożność, społeczeństwa i środowiska islamskie?
Augusto Negri – kapłan katolicki, wykłada historię islamu na Wydziale Teologicznym i w Wyższej Szkole Nauk Religijnych (ISSR) w Turynie, a także na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie. Jest współzałożycielem i dyrektorem „Centrum im. Federica Peirone” – ośrodka dialogu chrześcijańsko-islamskiego w Turynie. Jest także doradcą w Zespole ds. Islamu pracującym przy Komisji ds. Ekumenizmu i Dialogu Konferencji Episkopatu Włoch.
Zjawisko dżihadu zbrojnego w ostatnich latach z impetem wkroczyło do naszych domów za sprawą licznych zamachów, wzbudzając również w świecie islamskim bardzo szeroką dyskusję.
Aby nie oskarżać całego islamu ani – przeciwnie – nie zwalniać go z odpowiedzialności, wyobrażając sobie istnienie jakiegoś „wypaczonego” skrzydła, warto zrekonstruować znaczenie terminu dżihad, wychodząc od doktryny. Następnie autorka bada historię jego rozwoju, dochodząc do naszych czasów, w których męczeństwo-samobójstwo, nieznane islamowi sunnickiemu aż do XX wieku, stało się szczególnym narzędziem walki.
Silvia Scaranari – katolicka publicystka, uzyskała doktorat z literatury współczesnej na uniwersytetach Turynie i filozofii w Parmie, jest współzałożycielką „Centrum im. Federica Peirone” – ośrodka dialogu chrześcijańsko-islamskiego w Turynie. Współpracuje z dwumiesięcznikiem „Il Dialogo/al-hiwar”. Jest autorką licznych tekstów na temat islamu, jego historii, doktryny, relacji muzułmanów i chrześcijan.
Refleksje metropolity krakowskiego dotyczące historii walki o odzyskanie niepodległości Polski, umieszczone w kontekście drogi krzyżowej. To zestawienie tłumaczy sens tragicznych czasów rozbiorów, powstań narodowych, zrywu Solidarności, oraz nieustępliwą i wytrwałą walkę wielu pokoleń o odzyskanie suwerennego i wolnego państwa polskiego. Książka przygotowana na 100 – lecie odzyskania niepodległości.
W co bawili się Rzymianie? Kto jest największym rzymskim oszustem? Co zmalował Michał Anioł? Niezwykły przewodnik po Rzymie odkryje nieznane fakty i fascynujące miejsca włoskiej stolicy. Z taką książką można planować rodzinne zwiedzanie. Stanowi ona znakomite dopełnienie „dorosłych” przewodników. W formie błyskotliwych opowieści przybliży małym odkrywcom historię Rzym i ważnych wydarzeń w kulturze Europy. Z lekkim piórem Marty Spingardi doskonale współgrają zabawne ilustracje Marianny Oklejak.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?