W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
In his landmark international bestsellers Guns, Germs and Steel and Collapse, Jared Diamond transformed our understanding of what makes civilizations rise and fall. Now in the third book in this monumental trilogy, he reveals how successful nations recover from crisis.
Diamond shows us how seven countries have survived defining upheavals in the recent past - from the forced opening up of Japan and the Soviet invasion of Finland to the Pinochet regime in Chile - through selective change, a process of painful self-appraisal and adaptation more commonly associated with personal trauma. Looking ahead to the future, he investigates whether the United States, and the world, are squandering their natural advantages and are on a devastating path towards catastrophe. Is this fate inevitable? Or can we still learn from the lessons of the past?
Exhibiting the awe-inspiring grasp of history, geography, economics and anthropology that marks all Diamond's work, Upheaval reveals how both nations and individuals can become more resilient. The result is a book epic in scope, but also his most personal yet.
Na nudę, odpoczynek i dobrą zabawęZeszyty z serii ""Geniusz w rodzinie"" sprawdzą się w każdej sytuacji. Każda publikacja z tej serii zawiera niemal 50 łamigłówek, zagadek i zadań, przy których trzeba ruszyć głową. Z tą książką myślenie nie boli, a staje się pasjonującą przygodą. Nie wierzycie? Przekonajcie się sami! ""Geniusz w rodzinie"" stanowi doskonałe wsparcie procesu edukacji. Obszerny zbiór ciekawych zadań o różnym poziomie trudności kształtuje wiadomości i umiejętności poznawcze oraz uczy radzenia sobie z trudnościami. To prawdziwa szkoła logicznego myślenia.
Bałuty, czołgi, punk rock, zbuntowana młodzież i wtedy oni wchodzą cali na czarno. W latach 90. XX wieku przez Łódź przeszła prawdziwa burza zmian.
Zespół Cool Kids of Death, jak sama nazwa wskazuje, pochodzi właśnie z Łodzi. Jego przekaz był jednak szerszy, wyrażający niepokoje tzw. Generacji NIC. Czy naprawdę dwie dekady po przełomie 1989 roku młodym ludziom pozostawała albo mrówcza praca w korpo, albo rzucanie butelkami z benzyną?
To nie jest kolejna historia wzlotu i upadku rockowego zespołu. To podróż w czasie do epoki bazarowego kapitalizmu, kaset VHS, przegrywanych płyt CD i traconych złudzeń.
Był gwiazdą Teatru Wielkiego w Warszawie, ale tańczył też w rozrywkowych programach telewizyjnych. Pojawił się w filmach Andrzeja Wajdy i Stanisława Barei, bywał fotomodelem Barbary Hoff. Uwielbiany przez kobiety i mężczyzn. U szczytu kariery wyemigrował z Polski, by wejść na taneczny Olimp i znaleźć się w zespole Maurice'a Bjarta. Z Baletem XX wieku zwiedził cały świat.Gerard Wilk, jeden z najwybitniejszych polskich tancerzy, miał wszystko: urodę, talent, uznanie i popularność.Przyjaciółka i partnerka sceniczna Wilka, Zofia Rudnicka, przypomina tancerza i otaczający go świat. Odwiedzamy modne miejsca Warszawy lat 60. XX wieku, poznajemy ważne osoby, a potem wyruszamy w podróż po Europie. Odwiedzamy gejowskie kluby w Brukseli i zwiedzamy Paryż. Autorka do wspomnień zaprasza rodzinę, znajomych, współpracowników. Rozmawia z kochankami Wilka, odwiedza jego ostatniego partnera, wyszukuje unikatowe zdjęcia.
Gdy Jonathanowi Safranowi Foerowi urodził się syn, chciał się dowiedzieć, jak powinien go karmić i czym naprawdę jest mięso. Skąd pochodzi? Jak się je produkuje? Jak traktowane są zwierzęta i czy to ważne? Jak zjadanie zwierząt wpływa na gospodarkę, społeczeństwo i środowisko? Wyniki tego śledztwa sprawiły, że stanął twarzą w twarz z rzeczywistością, której jako obywatel nie mógł zignorować, a jako pisarz nie mógł przemilczeć.
...
Jeśli znajdą się osoby, których nie przekona sugestywny sposób, w jaki Foer opisuje okropieństwa przemysłowej hodowli zwierząt i oskarża odpowiedzialnych za nią ludzi, to znaczy, że są nieczułe albo głuche na głos rozsądku. Albo i jedno, i drugie.
J.M. Coetzee
Dzięki tej książce zostałam wegańską aktywistką.
Natalie Portman
Najlepsi dziennikarze (Michael Pollan, Eric Schlosser) i aktywiści praw zwierząt (Peter Singer, Temple Grandin) – a także Jezus, Gandhi, Pitagoras, Arystoteles, John Locke i Immanuel Kant – zmagali się z pytaniem o to, czy zabijanie zwierząt na mięso jest etyczne. Dzięki tej niezwykle dociekliwej książce Foer dołącza do nich. […] Zjadanie zwierząt jednak nie nawołuje do przejścia na wegetarianizm. Ta książka to apel o świadomość i odpowiedzialność.
Susan Salter Reynolds, „Los Angeles Times”
Zjadanie zwierząt jest wyjątkowe, ponieważ wegetarianin Foer pozwala farmerom i aktywistom mówić we własnym imieniu. Do zjadaczy mięsa odnosi się z dużą empatią, a jego poczucie humoru słodzi gorzką rzeczywistość.
O, „The Ophra Magazine”
Zjadanie zwierząt to porządna dziennikarska robota z literackim nerwem.
Jessica Roy, „Salon”
Foer przekonuje, że ludzi określają ich wyrzeczenia. Wegetarianizm wymaga rezygnacji z przyjemności prawdziwych i niezastępowalnych niczym innym. Autor ma na tyle dużo odwagi, że nie wstydzi się wymagać tego poświęcenia od swoich czytelników.
Elizabeth Kolbert, „The New Yorker”
To, że za każdym razem, gdy jem befsztyk, zastanawiam się nad tym, czy nie jestem hipokrytą, to wielki sukces autora. W książce pisze: „Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach”. Po lekturze tej książki, trudno się z nim nie zgodzić.
Geoff Nicholson, „San Francisco Chronicle”
Polacy są bardzo wrażliwi na wydarzenia mające miejsce w Rosji. Decyduje o tym nie tylko położenie tego państwa jako naszego sąsiada, ale także wielowiekowe doświadczenia związane z tym sąsiedztwem. „Prezentowane w polskich środkach masowego przekazu informacje na temat Rosji oraz komentarze dotyczące tego, co się w tym państwie dzieje, bywają mocno zabarwione emocjonalnie. Dziennikarze często w poszukiwaniu sensacji kreują obraz współczesnej Rosji jako kraju zapóźnionego w rozwoju gospodarczym, społecznym i kulturowym. W konsekwencji Rosja jawi się jako kraj zacofany, ogarnięty wszechwładną korupcją, rządzony przez oligarchów”. Dziennikarze nie szczędzą także słów dezaprobaty dla działań rosyjskich polityków, a przede wszystkim prezydenta (nie-zależnie od tego, kto sprawuje ten urząd).
Książka jest próbą ukazania rosyjskiej prezydentury przez pryzmat procesu komunikacji. Ma ona pomóc w udzieleniu odpowiedzi na pytanie o znaczenie różnych typów wystąpień publicznych w dzisiejszej polityce rosyjskiej. Powyższy cel starano się osiągnąć poprzez analizę rosyjskiego dyskursu prezydenckiego.
Czy we współczesnym świecie wiara religijna jest jeszcze potrzebna? Czy religia, także chrześcijańska, nie należy do mitów; czy współczesnemu człowiekowi nie wystarcza nauka, która - ciągle się rozwijając - wypiera myślenie mityczne; czy laicyzujący sie świat nie wypiera wierzeń, obyczajów i tradycji religijnych? Czy wiara religijna nie jest sprzeczna z rozumem, nie alienuje człowieka, nie stwarza miraży i iluzji? Czy nie mają racji ateiści i niewierzący, którzy odrzucają ów rzekomo iluzoryczny świat transcendentny, albo agnostycy i sceptycy, którzy nie widzą żadnych racji, by zawierzyć Bogu i nie widzą sensu wiary chrześcijańskiej. Te i inne zagadnienia z nimi związane podejmuje autor w tej pracy, jako naglące w kontekście czasów dzisiejszych.
Książka jest próbą rekonstrukcji zasadniczego zrębu myśli o kulturze, jaki wyłania się z pism Immanuela Kanta. Celem jest wydobycie problemów związanych z kulturą i zogniskowanych wokół kluczowych pojęć: podmiotu, wolności, moralności, prawodawstwa, wartości estetycznych, sztuki, religii.
Jakie cechy fotografii uprawniają do umieszczania jej w ekskluzywnym obszarze sztuki? Czy samo pojęcie sztuki nie uległo przemianie i swoistemu rozszerzeniu właśnie dzięki temu, że pojawiła się możliwość mechanicznego rejestrowania oraz reprodukowania obrazu? Jaki jest wpływ technologii na przemiany sztuki w XX wieku i dzisiaj, kiedy jesteśmy świadkami ogromnego oddziaływania obrazu cyfrowego na życie człowieka? Takich pytań można stawiać więcej. Na niektóre starają się odpowiedzieć autorzy zamieszczonych w tomie tekstów poświęconych - z jednej strony - wybranym aspektom z dziejów fotografii miasta, a z drugiej - analizujących status fotografii plasujący się pomiędzy dokumentem a „sztukami czystymi". Wspomniane zagadnienia analizują: Krzysztof Jurecki, Anna Kiszka, Kamila Leśniak, Piotr Majewski, Marcin Maron, Adam Mazur, Beata Mielcarz, Karolina Puchała-Rojek, Joanna Zętar i Karolina Zychowicz.
Książka stanowi bardzo udane przedsięwzięcie wydawnicze – wśród licznych publikacji dotyczących kształcenia się w dorosłym życiu, w tym kształcenia się Polaków, nie ma tak kompleksowej analizy tego zagadnienia. Chodzi zwłaszcza o jednoczesne przedstawienie problemu od strony teoretycznej i empirycznej. W tym drugim przypadku zaproponowano wieloaspektowe ujęcie. Mamy bowiem do czynienia z analizą sposobów empirycznej identyfikacji zjawiska i z odpowiadającym jej podejściem metodologicznym. Obejmuje ono porównawczą analizę badań krajowych i międzynarodowych, określenie skali aktywności edukacyjnej dorosłych i jej struktury oraz identyfikację czynników determinujących poziom i formę kształcenia się. Uważam, że publikacja ta znajdzie wielu czytelników rekrutujących się nie tylko z grona badaczy – naukowców i studentów, lecz także polityków i urzędników szczebla centralnego i lokalnego, działaczy oświatowych oraz innych osób, które zajmują się działalnością edukacyjną osób dorosłych.
Z recenzji dr hab. Urszuli Sztandar-Sztanderskiej, prof. UW
Książka podejmuje ważną problematykę z pogranicza socjologii, ekonomii, pedagogiki i psychologii. Hasła w tytule „uczące się społeczeństwo” i „o aktywności edukacyjnej dorosłych Polaków” mają z jednej strony swoją historię, a z drugiej bardzo aktualny wymiar. Współcześnie to wiedza i jej wykorzystanie przez kwalifikacje (umiejętności) stanowią o potencjale rozwojowym i gospodarczym. Autorka podejmuje wysiłek znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy można porównywać ze sobą badania międzynarodowe i krajowe, które są prowadzone na podstawie podobnych założeń, definicji i modeli wyjaśniających, ale różnią się na przykład językiem kwestionariuszy, a w konsekwencji sposobem zbierania danych. Nie mniej istotne – o ile nie najważniejsze – są pytania o trafność i rzetelność stosowanych w takich badaniach narzędzi pomiarowych (kwestionariuszy) i sposobów gromadzenia materiału. Czy nie dają one fałszywego obrazu, jeśli się znacząco różnią?
Z recenzji dra hab. Mariana Niezgody, prof. PWSW w Przemyślu
Doktor Barbara Worek, adiunkt w Zakładzie Socjologii Gospodarki, Edukacji i Metod Badań Społecznych Instytutu Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz ekspert Centrum Ewaluacji i Analiz Polityk Publicznych UJ. Doświadczenia badawcze zdobywała, uczestnicząc w polskich i międzynarodowych projektach dotyczących rynku pracy, pomiaru kompetencji i uczenia się przez całe życie. Autorka i współautorka publikacji na temat rynku pracy, kapitału ludzkiego, uczenia się przez całe życie, ewaluacji oraz licznych raportów badawczych. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół metodologii badań, zagadnień rozwoju kapitału ludzkiego i analizy polityk publicznych. Od 2009 roku zaangażowana w badania Bilans Kapitału Ludzkiego.
Znakomita książka, uchodząca za jedną z najlepszych w dorobku Orwella, tłumaczona na wiele języków świata, zaliczana do najlepszych utworów obyczajowych osadzonych w realiach Europy, w której za kilka lat wybuchnie wojna... Sam pracował na czarno jako pomywacz w restauracji jednego z eleganckich hoteli paryskich. Rozdziały, w których barwnie relacjonuje on swoje przeżycia i przygody należą do najwspanialszych w literaturze światowej opisów świata ukazanego z perspektywy kuchni, od zaplecza. Jeden z polskich krytyków literacko-filmowych napisał kiedyś, że w uznanej literaturze istnieją tylko trzy książki, podejmujące tę tematykę; ""Zaklęte rewiry"" Worcella, ""Kuchnia"" Weskera oraz właśnie ""Na dnie w Paryżu i w Londynie"". Orwell pokazuje jednak nie tylko świat jedzenia, hotelowej kuchnii restauracji, kucharzy, pomywaczy, pokojówek, boyów hotelowych i tak dalej. Podczas pobytu w Paryżu przebywał on wśród lumpenartystów, złodziejaszków, emigrantów słowiańskich, prostytutek, ich alfonsów, próżniaków oraz autentycznych nędarzy. To właśnie ich barwny świat penetruje i wnikliwie, często z ciepłym, ironicznym humorem - opisuje, pochylając się nad ludzkimi tragediami, zastanawiając się nad przyczynami biedy i upadku. Niektóre motywy i postacie (np. szalejący w knajpie murarz Fureux) znajdą się potem, po wielu latach, w ""Roku 1984"". Klasyk literatury brytyjskiej i światowej, autor. ""Folwarku Zwierzęcego"" i ""Roku 1984"".
Generalna teza pracy sprowadza się do twierdzenia, że obecna regulacja prawna statusu twórców utworów audiowizualnych jest wynikiem dość długiego procesu ewolucji, mającej korzenie jeszcze w ustawie o prawie autorskim z 1926 r., a której ostateczny kształt zaistniał pod wpływem regulacji w Konwencji berneńskiejw tekście paryskim z 24 lipca 1971 r., a więc powszechnego (uniwersalnego) międzynawowego prawa publicznego, a także w następstwie rozwiązań prawa Unii Europejskiej oraz Rady Europy. Przyjęte w Polsce w tej kwestii rozwiązania normatywne są całkowicie zgodne z istniejącymi standardami prawnymi, istniejącymizarówno w powszechnym (uniwersalnym) międzynarodowym prawie publicznym, jak i w europejskich systemach regionalnych. Wypada jednak zwrócić uwagę, na fakt, że w systemach tych wzrasta status reżysera wobec innych twórców utworu audiowizualnego. Zarówno na gruncie Konwencji berneńskiej, jak i w dokumentachprawa unijnego określa się go mianem ""głównego reżysera"". Wprawdzie terminologia ta nie zaistniała jeszcze w polskich aktach normatywnych, ale znalazła już obywatelstwo zarówno w doktrynie, jak i w dorobku polskiej judykatury - w uzasadnieniach licznych orzeczeń. Można oczekiwać, że w tym względzie nastąpią, z jakiś czas, zmiany w odpowiednich przepisach.
Hunter Davies, the only ever authorised biographer of the group, has produced the essential Beatles guide. Divided into four sections – People, Songs, Places and Broadcast and Cinema – it covers all elements of the band’s history and vividly brings to live every influence that shaped them.
Illustrated with material from Hunter's remarkable private collection of artefacts and memorabilia, this is the definitive Beatles treasure.
What do you and an ancient philosopher have in common? It turns out much more than you might think…
Aristotle was an extraordinary thinker yet he was preoccupied by an ordinary question: how to be happy. In this handbook to his timeless teachings, Professor Edith Hall shows how ancient thinking is precisely what we need today, even if you don’t know your Odyssey from your Iliad. In ten practical lessons you can learn how to make good decisions, how to ace an interview, how to choose a partner and how to face death. This is advice that won’t go out of fashion.
Spotkanie Wschodu i Zachodu, które weszło do światowego kanonu literatury!
Tao fizyki (1975) wkrótce po publikacji stało się światowym bestsellerem i sztandarową książką ruchu New Age. Capra jako jeden z pierwszych wskazał religijno-światopoglądowe konsekwencje fizyki XX wieku, odkrywając jej zbieżność z tradycją filozoficzną Wschodu, gnozą i myśleniem magicznym. Przedstawił całkiem nową wizję rzeczywistości, wskazując konieczność fundamentalnej reorganizacji naszego życia.
„Fizycy nie potrzebują mistycyzmu, mistycy zaś nie potrzebują fizyki, ale ludzkość potrzebuje jednego i drugiego” – oto niezmienne przesłanie Capry.
Książka wciąż nie traci na aktualności, czego dowodzi niniejsze nowe wydanie polskie. Oparte jest na piątej edycji amerykańskiej przygotowanej z okazji 35 rocznicy ukazania się książki, ze specjalnym wstępem autora i poszerzonym posłowiem oraz wzbogaconej nowym materiałem ilustracyjnym.
W świetle południa i w łagodnym cieniu tej wiary Duch Święty pociąga duszę ku dobru, dotykając i przenikając jej serce, zmieniając w przyjemne to, co gorzkie w ćwiczeniu cnoty oraz pokonując trudności i opór natury. Hojnymi i wspaniałomyślnymi uczuciami zachęca duszę do heroicznych czynów i odpowiada na akty jej ufności nawet cudami.
ks. Dolindo Ruotolo
Życie chrześcijańskie nie polega na posiadaniu kilku świętych obrazów, odklepywaniu modlitw, czy nieuważnym wysłuchaniu Mszy Świętej z poczuciem satysfakcji, że w ogóle na nią przyszliśmy. Wymaga od nas wytrwałości w praktykowaniu cnót, umartwień i modlitwy, aby ułatwić naszej duszy stanie się uległą wobec natchnień Ducha Świętego. Przybądź Duchu Święty! jest właśnie taką instrukcją, jak stać się prawdziwym chrześcijaninem i walczącym za wiarę żołnierzem Jezusa Chrystusa. Ks. Dolindo Ruotolo przez analogię i porównania tłumaczy w niej, w jaki sposób działa Duch Święty, jak odróżniać dary od charyzmatów, oraz jak je pielęgnować, by wydawały obfite owoce. Zachęca też, do codziennego dziękczynienia Duchowi Świętemu.
Autor przedstawia życie wierzącego jako nieustanną walkę ciała przeciwko duchowi i ducha przeciwko ciału. Gdy dusza napotyka na pokusy, zostaje umocniona i otrzymuje łaskę od Ducha Świętego, by je pokonać i pozostać wierną stanowi i misji, do której Bóg ją powołuje. Na łaskę otwieramy się przez praktykę wewnętrznego skupienia i nawyk częstego myślenia o Bogu. Wtedy Duch Święty może przemawiać do naszego serca, dając duszy światło, siłę i pocieszenie.
Łaska Ducha Świętego przejawia się na wiele sposobów. Jednym z nich są sakramenty, które nas uświęcają i dzięki którym uczestniczymy bezpośrednio w życiu Chrystusa. Ponadto każdy ochrzczony otrzymuje siedem darów, jako broń do walki duchowej ze skutkami siedmiu grzechów głównych. Specjalnym rodzajem łaski są też charyzmaty – dary udzielane przez Ducha Świętego z korzyścią dla innych dusz albo ku zbudowaniu Kościoła.
Kiedy poddajemy się działaniu Ducha Świętego, wydajemy owoce, różniące się od cnót i darów tym, że są czynami – działaniem wynikającym ze świętych uzdolnień, jakie Duch Święty nadaje duszy. Wśród nich są błogosławieństwa, które pozwalają nam już na tym świecie zasmakować pełnej wolności ducha i zjednoczenia z Bogiem.
Ten, kogo pobudzają dary Ducha Świętego, płynie z żaglem, porusza się szybciej, a jedynym wysiłkiem jest uległe podążanie za kierunkiem wiatru.
Ojcowie Kościoła
Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.
Hbr 4,12
Pomimo, że żyjemy w czasach, kiedy słowo przestało być jedynym środkiem przekazu, to nie straciło ono nigdy na swojej wartości. Od wieków było niezastąpionym wyrazem relacji międzyludzkich i służyło jako środek wymiany myśli, pozwalało też na dzielenie się z innymi własnym życiem wewnętrznym. Jego moc może skłonić człowieka do miłości i poświęcenia lub do nienawiści i chęci zniszczenia. Już w czasach starożytnych ludzie przywiązywali ogromną uwagę do mocy słowa. W Biblii słowo Boże ma cudowną moc stworzenia i uzdrowienia. W Średniowieczu najważniejsze było słowo honoru, za które rycerz oddawał życie. Raz danego słowa nigdy nie cofano. Było podpisem, pieczęcią, aktem jurydycznym.
Autor o. Jan Konior SJ zaprasza nas do odkrywania mocy Bożego Słowa i słowa, które codziennie wypowiadamy i słyszymy. Nie boi się zadawać trudnych pytań. Czy poważnie traktuję swoje słowa? Czy zastanawiam się co ze sobą niosą? Czy biorę za nie odpowiedzialność i ponoszę ich konsekwencje? W swoich rozważaniach opartych na przykładach z Biblii zwraca szczególną uwagę na to, jak wielką krzywdę możemy wyrządzić innym tym, co mówimy. Słowa wypowiedziane bez miłości, tylko dla przyjemności mówienia i dla zaspokojenia własnego „ja” przynoszą szkodę naszym bliźnim. Nie budują ich duchowo, często są obmową i oszczerstwem, a także okradają innych z cennego czasu, który może być przeznaczony na modlitwę. Dlatego przypomina i ostrzega nas słowami Jezusa:
A powiadam wam: Z każdego bezużytecznego słowa, które wypowiedzą ludzie, zdadzą sprawę w dzień sądu. Bo na podstawie słów twoich będziesz uniewinniony i na podstawie słów twoich będziesz potępiony.
Mt 12,36-37
Dwie władze w człowieku, pamięć i wyobraźnia, przeszkadzają nam najbardziej w modlitwie. Nie należy jednak z nimi walczyć, ale jedynie włączyć je w proces modlitwy; zaangażować je w dialog z Bogiem dostarczając im pokarmu.
Św. Teresa Wielka z Avili
Żyjemy w świecie łatwych codziennych pokus. Marnujemy wiele cennego czasu i energii. Jesteśmy zmęczeni, zapracowani i zagonieni. Wrzuceni w wir tego świata, nie potrafimy się zatrzymać na spotkanie w ciszy z Panem. I tak niestety „czas łaski” mija nam często bezpowrotnie. Ale jest na to sposób – codzienna, wierna modlitwa. Nie jest to zadanie łatwe, ponieważ wymaga od nas walki i zaparcia się samego siebie.
Autor o. Jan Konior SJ zachęca nas do odkrycia na nowo mocy modlitwy. Do wyjścia na pustynię własnego serca, w której odbija się całe moje „ja”. Do powiedzenia Bogu naszego „tak”, ponieważ to On pierwszy wzbudza w nas pragnienie modlitwy. Przekonuje, że nigdy nie jest za późno, aby zacząć się modlić. Radzi też, jak pokonywać na co dzień własne zniechęcenie i lenistwo przez ćwiczenia duchowe.
Za wzór stawia nam Jezusa i Maryję oraz zachęca nas do otwarcia się na działanie Ducha Świętego. W swoich rozważaniach obficie korzysta z bogactwa nauczania Ojców Kościoła i świętych. Przypomina, jak ważna jest modlitwa za naszych bliskich i nieprzyjaciół jako pomoc w odkryciu przez nich drogi nawrócenia. Dzięki niej właśnie dokonuje się nie tylko ich nawrócenie, ale również i nasze. W książce znajdziemy też rozdział o modlitwie tych, którzy doświadczają cierpienia oraz tych, którzy im w tym cierpieniu towarzyszą.
WIĘC CHCESZ SIĘ WYBRAĆ W KOSMOS? Co takiego? Zupełnie ci odbiło? Dlaczego?
Nie, no, naprawdę – to po prostu okropny, naprawdę OKROPNY pomysł. My, ludzie, jesteśmy DOSKONALE zaprojektowani do życia na Ziemi. Możemy na niej chodzić, oddychać, pić wodę, jeść warzywa, czytać książki i nie zamarznąć, nie smażyć się ani nie dać się zgnieść na miazgę po wyjściu na zewnątrz. Na Ziemi jest cudnie!
Ludzie od lat marzą o odkrywaniu najdalszych zakątków Kosmosu. Dara Ó Briain, popularny na Wyspach prezenter telewizyjny i komik, z dużym poczuciem humoru i swadą wprowadza dzieci w ten fascynujący świat.
Żona jest nowym faktem społecznym. Oczywiście żona w dzisiejszym sensie, podobnie jak inne elementy prywatnego życia: rodzina, gospodarstwo domowe, dziecko, dzieciństwo. Jeszcze kilkaset lat temu ognisko domowe wyglądało zupełnie inaczej. Rodzina nuklearna, małżeństwo z miłości, a nie jako interes załatwiany przez rodziców ponad głowami przyszłych małżonków, intymność życia domowego z dzieckiem jako jego hołubionym centrum to dość nowe wynalazki. Francuscy badacze historii życia codziennego (Aris, Vigarello, Flandrin i inni) położyli ogromne zasługi w odtworzeniu, nowożytnych zwłaszcza, przemian instytucji rodziny. Autorce niniejszego tomu Marilyn Yalom (ur. 1932), amerykańskiej badaczce tych zagadnień z Uniwersytetu Stanforda, z natury rzeczy bliższa jest kultura anglosaska. Historię żony zaczyna jednak od czasów biblijnych, by poprzez średniowieczną i nowożytną Europę dotrzeć ze swoją opowieścią na kontynent amerykański. Opowieść Yalom jest szczególnie frapująca, ponieważ nieakademicka, za to obficie udokumentowana materiałem źródłowym, by wspomnieć choćby relacje kobiet z XIX wieku o szczegółach ich pożycia małżeńskiego. Co cenne, autorka skupia się nie tyle na instytucji małżeństwa, ile na jej najwrażliwszym elemencie, żonie, i to jej oddaje głos. Pokazuje drogę emancypacji kobiet-żon, trudną nawet dziś w społeczeństwie demokratycznym, a pełną dramatyzmu i opresji wcześniej, i czyni to z wielkim talentem literackim wspartym równie wielką erudycją.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
