W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie św. Augustyn
Nasze życie duchowe składa się z kilku etapów. Wraz z wewnętrznym rozwojem uświadamiamy sobie różne potrzeby, na przykład dostrzegamy konieczność zmiany formy modlitwy czy sposobu działania. Widzimy, że przeobrażeniom ulegają też nasze relacje z ludźmi i z samymi sobą.
Franz Jalics potwierdza, że dla osób pragnących pogłębić swoją duchowość przestrzeganie przykazań to dopiero początek. W swoich rozważaniach szczególnie eksponuje te momenty Pisma Świętego, w których sam Jezus wprowadzał słuchaczy na nowy etap drogi. Pójście za Jego wskazówkami pozwala osiągnąć to, co naprawdę jest celem naszego życia.
Kto szuka Boga, musi się zwrócić całkowicie do wewnątrz. Musi się wciąż ukierunkowywać na Boga, zawsze mieć Go przed oczyma i wytrwale zapominać o sobie, aż znajdzie Boga, swój prawdziwy skarb.
Franz Jalics SJ (ur. 1927) – jeden z największych współczesnych autorytetów w dziedzinie duchowości i kierownictwa duchowego, rekolekcjonista. Autor wielu cenionych książek, w których szczególną rolę poświęca zagadnieniu kontemplacji.
(Książka ukazała się już z tytułem: W szkole Jezusa. Cztery etapy duchowego rozwoju)
„Polskie szlagiery” to przekrojowa seria kompilacji najważniejszych polskich utworów z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Trafiły na nią nagrania zespołów, które w tamtych czasach odnosiły największe sukcesy, zdobywały szczyty list przebojów oraz podbijały parkiety dyskotek w całym kraju. Okazało się, że wiele spośród tamtych kapel na długie lata podbiły też serca słuchaczy, a ich utwory stały się prawdziwymi szlagierami. Na płycie „Mniej niż zero”, oczywiście oprócz piosenki tytułowej w wykonaniu Lady Pank, znalazły się m.in. takie utwory jak „Idź precz!” Perfectu, „Nasze randez-vous” Kombi, „Wędrujemy” Bajmu i „Brylatny” Izabeli Trojanowskiej.
tracklista:
1. Lady Pank – Mniej niż zero
2. Perfect – Idź precz!
3. Obywatel G.C. – Paryż-Moskwa 17.15
4. Azyl P – Och, Lila
5. Rezerwat – Boję się
6. Voo Voo – Spacer po Berlinie
7. Śmierć Kliniczna – Nasza edukacja
8. Kayah – More Than Blood
9. Kombi – Nasze randez-vous
10. Klaus Mitffoch, Lech Janerka – Konstytucje
11. Marek Biliński – Dom w dolinie mgieł
12. SBB – Serenada Gia Sena
13. Gayga & Din – Niebo-piekło
14. Izabela Trojanowska – Brylanty
15. Bajm - Wędrujemy
„Polskie szlagiery” to przekrojowa seria kompilacji najważniejszych polskich utworów z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Trafiły na nią nagrania zespołów, które w tamtych czasach odnosiły największe sukcesy, zdobywały szczyty list przebojów oraz podbijały parkiety dyskotek w całym kraju. Okazało się, że wiele spośród tamtych kapel na długie lata podbiły też serca słuchaczy, a ich utwory stały się prawdziwymi szlagierami. Na płycie „Za ostatni grosz”, oczywiście oprócz piosenki tytułowej w wykonaniu Budki Suflera, znalazły się m.in. takie utwory jak „Centrala” Brygady Kryzys, „Liceum” T.Love, „Dorosłe dzieci” Turbo i „Gadające głowy” Republiki.
tracklista:
1. Aya RL – Nasza ściana
2. Brygada Kryzys – Centrala
3. Kombi – Wspomnienia z pleneru
4. Formacja Nieżywych Schabuff – Klub Wesołego Szampana
5. Gedeon Jerubbaal – Senne terytoria (Pochód)
6. Jajco i Giganci – Czerwony autobus
7. Klaus Mitffoch – Śmielej
8. Lady Pank – Vademecum skauta
9. Republika – Gadające głowy
10. Siekiera – Ludzie wschodu
11. T. Love – Liceum
12. Turbo – Dorosłe dzieci
13. Mr. Zoob – Kartka dla Waldka
14. Budka Suflera – Za ostatni grosz
„Łowcy głów” to płyta oceniana jako jedna z najmocniejszych pozycji w dyskografii Lady Pank. Pomimo że nie okazał się kopalnią przebojów, był zbiorem bardzo solidnych i udanych piosenek, z których zespół do dziś może być dumny. Duet Borysewicz – Panasewicz odnalazł na tym albumie doskonały balans pomiędzy rockową energią i pięknymi melodiami, które od zawsze były znakiem rozpoznawczym grupy. Największą popularność zdobyły utwory „Znów pada deszcz”, „List do B.” oraz „Prawda i serce”. Teledysk do tego ostatniego nagrania został nakręcony w Stanach Zjednoczonych. Oryginalnie płyta ukazała się na rynku w 1998 roku.
tracklista:
1. Prawda i serce
2. Znowu pada deszcz
3. Ufo
4. Ślepy strach
5. Nieustraszeni łowcy głów
6. Wierny jak pies
7. Mały rastaman
8. Nie spoglądaj nigdy wstecz
9. List do B.
10. Słowa, słowa, słowa
11. Latać może każdy
12. Dla Alicji
Czterdzieści dwa listy Rilkego do Balladyny Kłossowskiej, matki malarza Balthusa, można czytać na wiele sposobów: jak dzieje romansu, jak świadectwo duchowości europejskiego modernizmu, jak spowiedź dziecięcia wieku, albo jak liryczny traktat estetyczny. Korespondencja z lat 1919-22, ułożona w cykl nie pozbawiony starannie budowanej dramaturgii, daje świadectwo nie tylko życia intymnego wybitnego poety, lecz staje się pretekstem do podjęcia wysiłku autoanalizy, a może i autokreacji. Zarazem jest ona zapisem rozpiętych między ekstazą a rozpaczą stanów wewnętrznych poety, walki z niemocą twórczą, obsesji stworzenia dzieła, dla którego miłość była pożywką jak i przeszkodą. Listy te, wydane po raz pierwszy w 1950 roku, stanowią wybór z ogromnej spuścizny epistolarnej, którą pozostawili po sobie Rilke i Merlina, jak zwykł nazywać Balladynę Kłossowską. Dopełnieniem tomu są listy Rilkego do Balthusa, esej o kocie Mitsou stanowiący wstęp do debiutanckiego tomu rysunków Balthusa, jak również opublikowane dopiero po śmierci Merliny zapiski z tego okresu, które wraz ze szkicami niewysłanych listów do niej zebrał i zdeponował pod zbiorczym tytułem Testament.
Celem wydania kilkutomowego Słownika… jest przedstawienie sylwetek księży pracujących w Kościele gorzowskim w latach 1945-1956. W gronie tego duchowieństwa znaleźli się księża autochtoni, po zakończeniu wojny przez pewien czas pozostający na Ziemiach Odzyskanych, księża diecezjalni i zakonni, którzy przyjechali wraz z wiernymi z Kresów Wschodnich lub z pozostałych regionów, np. z Wielkopolski, Mazowsza i Małopolski, oraz duchowni, którzy po zakończeniu wojny otrzymali święcenia kapłańskie w Kościele gorzowskim. Każdy tom składa się z biogramów w układzie alfabetycznym oraz indeksu księży, osób i miejscowości, które odnoszą się do danego tomu. Na końcu każdego tomu umieszczono fotografie księży, których noty biograficzne weszły w skład Słownika, a które udało się odnaleźć w archiwaliach i różnego rodzaju opracowaniach.
Publikacja zbiorowa Mai Wojciechowskiej prezentuje całe spectrum zagadnień dotyczących współczesnego zarządzania biblioteką. Książka zawiera ważny zarówno z poznawczego punktu widzenia, jak i praktycznego kompleks zagadnień dotyczących współczesnego zarządzania biblioteką. Wprawdzie istnieją już na ten temat liczne monografie i artykuły, ale wiele omówionych w nich problemów jest już zdezaktualizowanych lub częściowo zdezaktualizowanych, a najnowsze piśmiennictwo na ten temat jest bardzo rozproszone. Stąd potrzeba nowego opracowania i kompleksowego zaprezentowania współczesnych problemów zarządzania biblioteką. Recenzowana praca bardzo dobrze wpisuje się i wypełnia tę obecnie istniejącą na rynku lukę wydawniczą.
Można śmiało zaryzykować tezę, że w Polsce dramat i teatr szwajcarski to teren nieznany, że jego przedstawiciele rzadko kiedy kojarzą się polskiemu odbiorcy z kulturą szwajcarską i są identyfikowani przede wszystkim poprzez język – jako twórcy niemieckojęzyczni. W konsekwencji postrzeganie dramatu i teatru szwajcarskiego jest niezwykle ograniczone i sprowadza się do utrwalania kanonu, tak jakby szwajcarski teatr spoczywał tylko na barkach Friedricha Dürrenmatta i Maxa Frischa.
Publikacja, którą oddajemy do rąk Czytelników, wyrasta z potrzeby przybliżenia spektrum szwajcarskich twórców znanych w teatrze polskim i europejskim słabo lub w ogóle nieobecnych. Refleksja nad specyfiką dramatu i teatru szwajcarskiego jest także próbą przedstawienia nie zawsze ortodoksyjnej recepcji szwajcarskich autorów w Europie, pewnych aspektów organizacji systemu teatralnego w Szwajcarii i wreszcie ma prowadzić do nowego odczytania literackiej tradycji, z którą mierzy się nowa dramaturgia.
Ze Wstępu
„Tom pomyślany został jako przegląd najważniejszych i najciekawszych zjawisk dramatyczno-teatralnych w obszarze niemieckojęzycznej Szwajcarii, co jest jego zaletą. Wydaje się bardzo potrzebny, gdyż nasza wiedza o dramacie i teatrze Szwajcarii nie jest olśniewająca. Jeśli nie mogę stwierdzić, że jest bliska zeru, to ze względu na sporo polskich wydań dzieł dwóch twórców, Maxa Frischa i Friedricha Dürrenmatta, którzy przez lata byli również częstymi gośćmi na naszych scenach. Sytuacja dramatu i teatru jednak się zmieniła i zbiór prezentujący teatr szwajcarski może być bardzo przydatny, bowiem prezentuje utwory podejmujące istotną problematykę nowego czasu. Czyni to przy tym w sposób bardzo kompetentny – z jednej strony świadomy różnych zjawisk w literaturze i teatrze oraz zmian w dyscyplinach nimi się zajmujących, z drugiej wprowadza je w konteksty tak historyczne, jak współczesne, znamienne zarówno dla lokalnych szwajcarskich wspólnot, jak i dla tej szerszej, europejskiej, więc także naszej.
Z recenzji
prof. dr hab. Dobrochny Ratajczakowej
Celem publikacji jest zasygnalizowanie zasadności i wagi podjęcia filozoficznych badań, zmierzających do uchwycenia iunctim między dwiema nominalnie kontradykcyjnymi względem siebie eksplikacjami bytu ludzkiego. Jedno z nich eksponuje niejednoznaczność, niejednolitość i historyczny wariabilizm, nieodrodnie towarzyszące bytowi ludzkiemu. Drugie, przeciwnie, domaga się ujawnienia i opisania tego, co składa się na swoistość bytu ludzkiego i przesądza o jego tożsamości, niezależnie od historyczno-kulturowego kontekstu, który niewątpliwie stanowi trwały horyzont ludzkiego istnienia – wciąż poszerzający się, obejmujący dziedzinę zjawisk podlegających nieustannej fluktuacji.
Pytanie o człowieka – stawiane w obrębie dyskursu filozoficznego – należy do pytań równie kłopotliwych, co fundamentalnych. Jego wartość tkwi w nim samym, a jego potencjał jest zarazem potencjałem filozofii – skłania do podejmowania poszukiwań, uzasadnia ich aktualność, dowodzi tego, że filozofia nie jest intelektualną rozrywką, wyobcowaną z cywilizacyjnego kontekstu współczesności.
Prezentowana monografia – dotycząca węzłowych kwestii związanych ze specyfiką filozoficznego pytania o człowieka, jego dotychczasową drogą i perspektywami – jest pierwszym tomem planowanego cyklu: Filozofia na tropie człowieka; kolejne będą poświęcone dialogicznej recepcji problematyki antropologicznej (Człowiek dialogu) oraz antropologii fundamentalnej Michaela Landmanna (Przeszłość i przyszłość antropologii fundamentalnej).
Od czwartego wieku istniało wśród chrześcijan przekonanie nie tylko o przełomie, jaki dokonał się w świecie wraz z objawieniem się Jezusa Chrystusa, ale i o tym związanym z panowaniem cesarza Konstantyna Wielkiego. Pisano o „niezwykłej” czy „cudownej przemianie”, która zdarzyła się światu na mocy zrządzenia Bożego, a doprowadziła do ponie¬chania zarówno poprzedniej religii, jak i rodzimych tradycji. W przekonaniu chrześcijan doszło do niej na skutek sojuszu cesarza Konstantyna I z Najwyższym Bogiem, który był dla niego nie tylko opiekunem, ale i sprzymierzeńcem.
Niniejsza książka poświęcona jest niektórym aspektom owego szczególnego aliansu – symmachii, w której wymiar militarny odgrywał istotną, a na samym początku wręcz dominującą rolę. Stanowi pierwszą część dwutomowej rozprawy i zawiera refleksje na temat szeroko pojętej genezy sojuszu Imperium Romanum z Bogiem chrześcijan. Znajdują się w niej rozważania na temat poszukiwania Najwyższego Boga przez Konstantyna, ideologii zwycięstwa, którą kierowali się władcy, czy też narodzin monastycyzmu traktowanego jako nowy, charakterystyczny dla epoki przełomu, sposób umiłowania mądrości, czyli rodzaj nowej filozofii, która zastąpić miała filozofię właściwą poprzedniej epoce.
„Rzeczona publikacja ma charakter pracy naukowej z zakresu historii antyku chrześcijań¬skiego. (...) S. Bralewski poświęcił powyższym zagadnieniom wiele lat pracy i w tym czasie ugruntował swą pozycję cenionego badacza z zakresu starożytności chrześcijańskiej. Temat rozprawy ma charakter internacjonalny i interdyscyplinarny (...) jest dobrze wybrany i wskazuje na dążenie Autora do przedstawienia swemu czytelnikowi oryginalnego ujęcia badanej od dawna problematyki. (...) książka ta ma duże szanse spotkać się ze znacznym zainteresowaniem zarówno znawców przedmiotu, jak i tzw. miłośników antyku, co rokuje tej publikacji znaczne powodzenie na rynku księgarskim.”
dr hab. Piotr Kochanek, prof. KUL
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Publikowany przez Wydawnictwo Naukowe „Śląsk” cykl
pod tytułem Kolekcja starośląska
z serii
Monumenta Śląskiej Reformacji
zawiera następujące, pierwsze cztery tomy:
Doskonały Kancjonał Polski zawierający w sobie pieśni, hymny i psalmy
Jan Arndt: Rajski Ogródeczek Pełen Cnót Krześcijanskich, aby przez nabożne
i pocieszne Modlitwy były w Duszę wszczepione
Adam Gdacjusz: Postilla popularis to jest Kazania na Ewanjelije święte, ktore się
przez cały rok w Niedziele i Święta uroczyste i Apostolskie w Kościele Bożym ludowi
pospolitemu czytają y wykładają, prawie po prostu, że je każdy i najwiętszy prostak
łatwie rozumieć może
Katechizm od doktora Marcina Luthera z Pisma Świętego zebrany a z niemieckiego
na polskie przetłumaczony z przydaniem niektorych pytań i odpowiedzi dla dziatek
także i modlitew świętych różnym czasom i ludziom służących
Spis treści
Przedmowa
Beata Stuchlik-Surowiak
Rayski Ogródeczek...
wg wydania z 1772 roku
Jan Arndt:
Przemowa
Jan Arndt:
Pamięci godne i cudowne Dzieie, ktore się z Jana Arnta Rayskim Ogrodeczkiem i z Księgą o Prawdziwym Krześciiaństwie przidały
Modlitwy:
Z pierwszego przikazania
Wtore przikazanie
Trzecie przikazanie
Czwarte przikazanie
Piąte przikazanie
Szoste przikazanie
Siodme przikazanie
Osme przikazanie
Z przikazania dziewiątego
Z dziesiątego przikazania
Addendum (dopowiedzenie)
Jan Arndt (1555–1621):
Cna mądrość to jest: książeczka ręczna...
Jan Kośny (1676–1751):
Pisarz Ewangelicki, tłumacz
Jan Muthman (1685–1747)
kaznodzieja, pisarz polski i niemiecki
Jan Muthman:
Die gottliche...
Pieśni o założeniu Kościoła...
Książka stanowi empiryczne studium menedżerów z wykorzystaniem strategii badań jakościowych. Teoretyczną osią pracy jest socjologia edukacji i socjologia zróżnicowania społecznego. Autor przystosował do badania nowoczesnych zjawisk i procesów społecznych ekonomiczno-socjologiczną teorię własności. Jej zasadniczym składnikiem i zarazem obiektem własności jest wykształcenie oraz wychowanie. Wydobycie oraz uczynienie tych elementów empirycznym narzędziem badania najwyższych rangą menedżerów stanowi wkład autora w rozwój teorii własności, jak również postępowania badawczego. Dodatkowo, przyjęta w analizach teoretycznych oraz planie badawczym perspektywa makro- oraz mikrospołeczna pozwala na uchwycenie zjawisk i procesów edukacyjnych przebiegających zarówno w obrębie systemów, jak i poszczególnych organizacji. Połączenie tych perspektyw jest również pewną nowością w badaniach edukacyjnych i – szerzej – społecznych.
O skuteczności jego wstawiennictwa przekonał się św. Maksymilian Maria Kolbe. Po śmierci sługi Bożego Wenantego, święty franciszkanin często modlił się o pomoc swojego zmarłego przyjaciela. O. Kolbe wielokrotnie prosił go o orędownictwo w sprawie "Rycerza Niepokalanej" i sprawach finansowych. Zawsze był wysłuchiwany.
Wenanty najczęściej wzywany jest:
- w problemach finansowych,
- w chorobach,
- w kwestiach zawodowych,
- w prośbach o znalezienie dobrego męża/ żony.
Sługo Boży Wenanty módl się za nami!
Spis treści
Od redaktorów
Witold Nowak
Odmiany pamięci. Wprowadzenie do problematyki
Stanisław Gałkowski
Wychowanie jako pamięć kultury
Przemysław Paczkowski
Między psychologią a metafizyką. Arystoteles i Platon o pamięci i anamnezie
Witold Nowak
Kolekcja jako znak pamięci
Marek Ruba
O domniemanych pożytkach z niepamięci
Paweł Przywara
Redukcja fenomenologiczna jako metodyczna amnezja
Witold Nowak
Vanitas i niepamięć – szkic o obrazie A. da Peredy y Salgado Vanitas vanitatum
A few years ago, Chimamanda Ngozi Adichie received a letter from a childhood friend, a new mother who wanted to know how to raise her baby girl to be a feminist. Dear Ijeawele is Adichie’s letter of response: fifteen invaluable suggestions—direct, wryly funny, and perceptive—for how to empower a daughter to become a strong, independent woman. Filled with compassionate guidance and advice, it gets right to the heart of sexual politics in the twenty-first century, and starts a new and urgently needed conversation about what it really means to be a woman today.
‘Walter Isaacson is not an art historian, he’s simply a lover of Leonardo, who manages to communicate the sheer joy of this remarkable man’
Books of the Year - The Times
‘Walter Isaacson keeps the mortal man to the fore. For all his supernatural gifts as an artist and natural scientist. Leonardo was resolutely human (illegitimate, vegan, in need of patrons) rather than the near deity of legend. Isaacson is an assured guide to Leonardo’s fallibility – so many projects started, so few completed – as well as his extraordinary curiosity and his even more remarkable painterly skills that were sharpened by intense observation.’ Michael Prodger, Books of the Year - The Sunday Times
'Infinitely curious, easily distracted, vain and vegetarian, Leonardo is brought to vivid life in this accomplished biography.' - The SundayTimes.
'an illuminating guide to the output of one of the last millennium's greatest minds.' - The Observer
'Isaacson doesn’t claim to make any fresh discoveries, but his book is intelligently organised, simply written and beautifully illustrated.' Book of the Day, The Guardian.
Utwory poetyckie to drugi tom – po Wieńcach męczeńskich – dzieł Prudencjusza w przekładzie prof. Mieczysława Brożka, na nowo opracowanych przez ks. prof. Marka Starowieyskiego – wybitnego patrologa, autora Apokryfów Nowego Testamentu oraz współtwórcy Nowego słownika wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa.
W skład niniejszego tomu wchodzą hymny codzienne (Kathemerinon), utwory teologiczno-polemiczno-dydaktyczne (Apotheosis – Boskość Chrystusa; Hamartigenia – Źródło grzechu; Psychomachia – Walka duszy; dzieło Przeciw Symmachowi wzbogacone Relacją Symmacha i listami św. Ambrożego) oraz epigramy, których tematem są rozmaite sceny biblijne (Dittochaeon). Różnorodność zgromadzonych tu dzieł i mnogość misternych opisów dowodzi kunsztu literackiego autora. Ich lektura to wspaniała okazja do tego, aby zanurzyć się w barwną rzeczywistość kulturową pierwszych wieków chrześcijaństwa.
Są takie dziedziny ludzkiego życia, w których nie można uczyć
się żyć „metodą prób i błędów”. Z pewnością należy do
nich ludzka seksualność. Pewne jednorazowe błędy w tej dziedzinie
często nie dają się już naprawić: jako dotkliwe poranienie
zostają na całe życie. Można je leczyć, ale nawet wówczas
pozostaje blizna.
Książka
Integracja seksualna. Przewodnik w poznawaniu i kształtowaniu
własnej seksualności nie chce zastępować innych pozycji na
ten temat. Jej autor nie rości sobie prawa do wyłączności w
spojrzeniu na problem wychowania seksualnego. Książka jest jedynie
zebraniem konkretnego doświadczenia, nierzadko bardzo bolesnego,
wielu młodych ludzi i pragnie być „ich świadectwem”. Napisanie
jej było możliwe dzięki ich wielkiej szczerości i zaufaniu. Od
pierwszego wydania Integracji seksualnej w 1993 roku i nowego,
poszerzonego wydania w 1995 roku, książka jest nieustannie obecna w
ciągłej sprzedaży.
Józef
Augustyn SJ, dr hab., jest rzeczoznawcą Ministerstwa Edukacji
Narodowej podręczników w zakresie przedmiotu „wychowanie do życia
w rodzinie” od 1996 roku. Na funkcję tę został ponownie powołany
także w nowym naborze rzeczoznawców MEN-u w 2009 roku. W roku 1998
wchodził w skład Zespołu Opiniodawczo-Doradczego do spraw
Wprowadzenia Przedmiotu „wiedza o życiu seksualnym człowieka”
do Nauczania Szkolnego. Jest uznanym specjalistą w zakresie
wychowania młodzieży. Napisał między innymi: Wychowanie
seksualne w rodzinie i w szkole; Przewodnik po młodości;
Ojcostwo.
Jeżdżąc po świecie, odkryłem, że podróż jest czymś więcej niż zmianą miejsca pobytu w celach poznawczych lub rekreacyjnych. Potrzebna jest nam po to, aby siebie samego zdefiniować, odnaleźć w sobie te specyficzne cechy, które pozwalają określić się wobec innych i wobec świata. Bo rośniemy, gromadząc doświadczenia i nabierając cech charakteru zawsze pośród rzeczy, na tle jakiegoś krajobrazu, który został – tak lub inaczej – uporządkowany, któremu wybrano i określono centrum i peryferie, a także pośród ludzi, którzy dają nam szansę autodefinicji, w autokreacyjnej podróży i – na koniec – w lekturze opisującej cudze, ale podobne do moich przygody.
(Jerzy Jarzębski)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
