W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Zasadniczym celem niniejszego opracowania jest przedstawienie miejsca Episkopatu w stosunkach państwa i Kościoła w latach 1970–1989 i jego spojrzenia na rzeczywistość polityczną w okresie schyłku ideologii komunistycznej, który rozpoczął się wraz z objęciem władzy przez Edwarda Gierka4. Cezurą początkową jest 1970 r. – z dwóch bardzo istotnych powodów. W grudniu tego roku ster rządów w PRL przejęła nowa ekipa, z I sekretarzem KC PZPR na czele, bardziej pragmatycznym, skłonnym do rezygnacji z części dotychczasowych kanonów, co było nie do pomyślenia w czasach jego poprzednika. Ponadto w styczniu 1970 r. Episkopat zaczął funkcjonować na podstawie nowego statutu, przyjętego rok wcześniej (odnowiono wtedy wszystkie wewnętrzne struktury). Datą końcową analizy są częściowo wolne wybory do parlamentu z czerwca 1989 r., które były niewątpliwie punktem zwrotnym dla polskiej transformacji ustrojowej i oznaczały początek końca systemu komunistycznego w Polsce.
Bogato ilustrowany album ukazujący świetność Teatru Muzycznego ROMA w czasie czteroletniej dyrekcji Bogusława Kaczyńskiego (1994-1998). 400 fotografii autorstwa Ireneusza Sobieszczuka, ukazujące światowy rozmach tej sceny i plejadę gwiazd, które tworzyły jej legendę (Brodzińska, Morka, Polańska, Długosz, Teliga, Sokorska, Wojnicki, Matulka, Laszczkowski, Bayer).
Wanda Wermińska była jedną z największych gwiazd polskiej opery XX stulecia. Porywała publiczność w kraju i na świecie wspaniałym głosem, ogromnym talentem aktorskim, ognistym temperamentem. Na płycie znajdują się najsłynniejsze arie operowe z Carmen, Toski, Aidy i Madame Butterfly. Artystka mówi też o swojej bajecznej karierze. Duże przeżycie dla słuchacza.
Treść tomu, między innymi ze względu na wspomnianą pasjonarność, a także okoliczności towarzyszące jego powstawaniu, pozostaje mocno niejednolita. W dużej mierze oddaje ona międzynarodowy i interdyscyplinarny charakter sesji „Słowiańskie inspiracje i innowacje”, wzbogacona jednak została o artykuły rozszerzające nieco zakres tematyczny wyznaczony przez ramy tego spotkania. Łotmanowska myśl, która wiąże intencję nadawania sensu z segmentacją – kompozycyjnym zorganizowaniem – delimitacją przestrzeni, wpłynęła na decyzję o podziale materiału zebranego do tomu. Ostatecznie, na podstawie zawartości treściowej, udało się wyodrębnić cztery części, mniej lub bardziej zróżnicowane pod względem wewnętrznej spójności.
Istota pamięci to szczelina istnienia, wskazująca na rozdział między tym, co stanowi wewnętrzny obraz a rzeczywistym pierwowzorem. Tylko nielicznym, nazwijmy ich tu filozofami-artystami, udaje się osiągnąć niemal gnostycki wgląd w istotę rzeczy pamiętania. Tak oto zewnętrzne uzmysłowienie upamiętnionych w myślach form sztuki staje się naszą własnością. Możemy je uzupełniać naszym wyobrażeniem, nadać im odpowiadające nam proporcje, a nawet wpleść rysy naszego charakteru, uczucia, marzenia. Inkarnacja przedmiotu sztuki może przybrać w naszym umyśle nieuchwytne i nieprzewidywalne formy – łańcuchy powiązań. Rupiecie pamięci budują rusztowania sztuki, po których wznosimy się, a któż może temu zaprzeczyć, ku światom możliwym i zasadniczo różnym od naszego. Tym samym zabawa z pamięcią staje się niekiedy niepewnością i ryzykiem. Pierwotny, przypominany materiał sztuki sprawia, że wyłaniają się z niego całkowicie nowe, możliwe byty, słuchowe z obrazu, wzrokowe z muzyki, wyobrażeniowe z myśli, zapachowe z dotyku. Emocjonalna moc pamięci nie jest mechanicznym przypominaniem minionego, lecz twórczym działaniem, przynoszącym nowe formy przy pomocy medium sztuki.
W trakcie lektury tomu Zapomniana sztuka – sztuka pamiętania można odnieść wrażenie podobieństwa teraźniejszości do przeszłości, które tkwi w enigmatycznej tożsamości niezmiennych elementów bytu. W interpretacji takich fenomenów sztuki, jak muzyka, malarstwo, słowo, fotografika, teatr, wyczuwa się ciągłość i pewna wspólność – wiecznie żywą identyczność.
Z recenzji dr. hab. Jacka Prokopskiego, prof. PWr
W książce przedstawiono główne założenia tradycjonalizmu rozumianego jako wielonurtowy prąd ideowy. Jego czołowi reprezentanci, René Guénon i Julius Evola, dokonali wszechstronnej krytyki kultury zachodniej doby modernizmu, postulując radykalny powrót do przeszłości – świata tradycji. Jako archaiczni rewolucjoniści burzyli ideał linearnego, zorientowanego „ku górze" postępu, ukazującego się jako aberracja rozumu na inwolucyjnej mapie przeobrażeń mierzonych w długiej perspektywie temporalnej. Myśli zawarte w książkach Guénona i Evoli znalazły zaskakującą analogię w chronologicznie wcześniejszych dziełach Oswalda Spenglera i Mikołaja Bierdiajewa oraz w późniejszych rozpoznaniach Pitirima Sorokina. Antecedencje i współwystępowanie pokrewnych motywów pozwoliło wyodrębnić podstawowe założenia tradycjonalizmu (radykalnej postaci konserwatyzmu): kontestacja czasów współczesnych, apologia tradycji, metafizyki i religii, postulat walki z nauką (ukształtowaną przez modernizm), „cywilizacją pieniądza", techniką, kapitalizmem czy mieszczańskim nihilizmem. Omawiani myśliciele zainspirowali kolejne pokolenia radykałów, stając się wzorem dla współczesnych tradycjonalistów takich jak Aleksander Dugin.
Oto książka z obrazkami do kolorowania, opartymi na dziełach mistrzów malarstwa i popularnych obrazach nieznanych twórców. Warto by znali je zarówno młodsi, jak i starsi chrześcijanie!
W trakcie kolorowania ilustracji dzieci poznają Litanię loretańską, którą z ufnością będą się modlić do Najświętszej Maryi Panny. Tak oto, krok po kroku, nauczą się tej pięknej modlitwy, a przyglądając się obrazkom, lepiej zrozumieją jej znaczenie i głębię. Wspaniale będzie korzystać z tej książki zarówno w domu, w rodzinie, jak i w szkole. Przedstawione wizerunki w połączeniu z wezwaniami litanii znakomicie dopełnią przekaz katechetyczny i urozmaicą lekcje religii. Polecamy rodzicom, wychowawcom i katechetom!
Oto książka z obrazkami do kolorowania, opartymi na dziełach mistrzów malarstwa i popularnych obrazach nieznanych twórców. Warto by znali je zarówno młodsi, jak i starsi chrześcijanie!
W trakcie kolorowania ilustracji dzieci poznają tajemnice Różańca świętego, którym z ufnością będą się modlić do Najświętszej Maryi Panny. Tak oto, krok po kroku, nauczą się tej pięknej modlitwy, a przyglądając się obrazkom, lepiej zrozumieją jej znaczenie i głębię. Wspaniale będzie korzystać z tej książki zarówno w domu, w rodzinie, jak i w szkole. Przedstawione wizerunki w połączeniu z tajemnicami Różańca i dodatkowymi zadaniami dla dzieci, jak krzyżówki i wykreślanki, znakomicie dopełnią przekaz katechetyczny i urozmaicą lekcje religii. Polecamy rodzicom, wychowawcom i katechetom!
W naszym życiu relacje międzyludzkie stanowią jeden z ważniejszych elementów. Człowiek rozwija się właściwie jedynie w relacji, a swoje ludzkie cechy może budować tylko poprzez relację z innymi osobami.Szczególną trudność w relacjach stanowią granice. Z jednej strony chodzi o obronę. Jeśli nie postawimy granic, to potem może być za późno na ich wyznaczenie. Z drugiej strony wyznaczanie granic jest postawą bardzo pozytywną, pełną odwagi i godności.Mistrzem, który pokazuje, jak stawiać granice w relacjach, jest sam Jezus. W relacji ze swoimi uczniami, ale też w relacjach z nieznajomymi, których uzdrawiał, odwiedzał, ukazuje On, jak ważne jest wyznaczanie granic. Tym samym daje przykład, że granice są czymś dobrym, pożytecznym, a niekiedy wręcz koniecznym, gdyż stanowią element zdrowej troski o siebie i drugiego człowieka.
Odwiecznym problemem transplantologii jest deficyt organów do przeszczepów. Jednym ze sposobów na zaspokojenie wzrastającego zapotrzebowania na "części zamienne" człowieka jest pobieranie organów od zwierząt specjalnie na ten cel hodowanych. Badania w tym kierunku prowadzone są od lat na całym świecie, w tym również w Polsce. Dziś jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek momentu, kiedy ksenoprzeszczepy staną się medycznym faktem. Zadaniem prezentowanej publikacji jest przybliżenie czytelnikowi skomplikowanych aspektów prawnych i etycznych związanych z wykonywaniem tego zabiegu.
Jest to pierwsza w Polsce książka poświęcona Nadii Léger (1904–1982; w rodzimej historiografii znanej głównie jako Wanda Chodasiewicz-Grabowska). Można w niej znaleźć nie tylko analizę dorobku malarskiego artystki, lecz również kolejnych etapów edukacji artystycznej (z uwzględnieniem sytuacji kobiet w poszczególnych ośrodkach) – u Władysława Strzemińskiego w Smoleńsku, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, w paryskiej Académie Moderne u Amédée Ozenfanta i późniejszego męża Fernanda Légera. Poruszona została również problematyka działalności animatorskiej i kuratorskiej po obu stronach żelaznej kurtyny, a także strategii tożsamościowych artystki (wielokrotnie zmieniane imię i nazwisko, kwestia przynależności narodowej). Szczególny nacisk położono na związki Léger z Polską – przede wszystkim pomoc w zbiórce obrazów do Międzynarodowej Kolekcji Sztuki Nowoczesnej grupy a.r. oraz redagowanie czasopisma „L’Art Contemporain – Sztuka Współczesna”.
Karolina Zychowicz – w 2013 roku obroniła rozprawę doktorską Léger w Polsce. Recepcja twórczości artysty w XX wieku (Instytut Historii Sztuki KUL). Autorka książki Paryska lewica w stalinowskiej Warszawie: Wystawa współczesnej plastyki francuskiej w CBWA w 1952 roku (Warszawa 2014). Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Młoda Polska 2017). Kuratorka wystawy Czerwona materia. Nadia Léger (25.05–9.09.2018, Muzeum Sztuki w Łodzi).
Gdańsk - główne miastoPrzewodnik zawiera opis Gdańska z uwypukleniem zabytków i atrakcji na terenie miasta. Całość jest bogato ilustrowana, urozmaicona planem miasta w skali 1:6 000. Opisywane atrakcje w tekście posiadają swój numer na mapie, co umożliwia łatwe odszukanie. Publikacja zawiera skróconą bazę teleadresową biur informacji turystycznej.
We współczesnym świecie niewolnictwo jest procederem nielegalnym. Mimo to kilkadziesiąt milionów ludzi nadal wegetuje pod jarzmem tej prastarej formy opresji, a ich liczba nieustannie rośnie. Kevin Bales opisuje różne postacie nowego niewolnictwa; wyjaśnia, z czego się ono bierze, jak funkcjonuje i dlaczego tak dobrze radzi sobie w realiach zglobalizowanej gospodarki. W tej poruszającej i gruntownie udokumentowanej historii Bales prowadzi nas od pakistańskich cegielni i tajskich domów publicznych do nowoczesnych biur międzynarodowych korporacji i jeszcze dalej. Proponuje, abyśmy poszukali wokół siebie śladów, jakie niewolnictwo odciska bezpośrednio na życiu każdego z nas.
Autorka w pracy przedstawia proces społecznego wytwarzania kategorii zdrowia, choroby i zaburzeń psychicznych we współczesnym społeczeństwie określany mianem późnej bądź refleksyjnej nowoczesności oraz niespójności stanowiące nieodzowną część owego procesu. Ważnym wątkiem jest tu też próba zrozumienia współczesności przez pryzmat problematyki zdrowia psychicznego. Autorka rekonstruuje proces nadawania znaczeń kategoriom zdrowia, choroby i zaburzenia psychicznego z możliwie wielu punktów widzenia. Badania empiryczne będące podstawą pracy uwzględniają perspektywy aktorów społecznych biorących udział w wyżej wymienionym procesie: są to przedstawiciele społeczeństwa polskiego, osoby mające doświadczenie choroby psychicznej, członkowie ich rodzin oraz osoby pełniące role ekspertów w dziedzinie zdrowia psychicznego (psycholodzy, psychiatrzy, psychoterapeuci). Materiał zaprezentowany w pracy może mieć różnorodne zastosowania, od stricte poznawczych, po pragmatyczne, związane z takimi obszarami, jak: promocja zdrowia i psychoprofilaktyka, edukacja, praca socjalna oraz psychoterapia.
Modlitewnik zawiera m. in.: Koronkę do Miłosierdzia Bożego, Litanię oraz Nowennę do Miłosierdzia Bożego, tekst Aktu oddania się Miłosierdziu Bożemu. Zawarte w broszurze modlitwy pozwolą zanurzyć się w Miłosierdziu Bożym, które rozlewa się na cały świat.
Przemoc ze względu na płeć (gender-based violence, GBV) jest rozumiana jako przemoc motywowana stereotypami i uprzedzeniami związanymi z płcią, a zatem wynikająca z normatywnych oczekiwań związanych z kobiecością i męskością dominujących w danym społeczeństwie i kulturze oraz z nierównych relacji władzy między płciami. Rówieśnicza przemoc ze względu na płeć, w tym o charakterze seksualnym staje się problemem już na początku okresu dojrzewania i ma poważne konsekwencje na poziomie indywidulanym, relacyjnym oraz atmosfery i kultury całej szkoły. Celem zaprezentowanych badań było określenie form, skali i specyfiki tego „ukrytego” zjawiska oraz próba odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób kulturowe definicje kobiecości i męskości, różne oczekiwania, podwójne standardy oceniania wpływają na szkolne życie i relacje nastolatków.
Zgodnie z deklaracjami uczniów i uczennic przemocy ze względu na płeć często doświadcza w szkole ponad połowa z nich. Najczęściej jest to przemoc werbalna, obraźliwe komentarze i gesty, naruszanie przestrzeni intymnej, fizyczny atak oraz propagowanie materiałów wizualnych o seksualnym charakterze. Mimo publicznego charakteru krzywdzących sytuacji, uczniowie i uczennice maja trudnosć z uzyskaniem adekwatnej pomocy ze strony rówieśników i dorosłych. Przemoc ze względu na płeć jest często ignorowana lub akceptowana jako norma zachowań w relacjach chłopców i dziewcząt.
Problem ten nie był dotąd w Polsce przedmiotem szerszych badań. Zaprezentowane tu dane, narracje młodzieży oraz merytoryczny głos w dyskusji na temat dysfunkcji i stabuizownych problemów w szkołach, dotyczących seksizmu, homofobii, innych form dyskryminacji oraz równości i różnorodności społecznej z pewnością zainteresują wszystkie osoby pracujące z młodymi ludźmi. Być może staną się inspiracją do zrewidowania własnych przekonań, krytycznej refleksji oraz zmian w praktyce edukacyjnej.
W publikacji przedstawiono zmiany zachodzące w przestrzeni życia rodzinnego w relacjach młodzieży z rodzicami poprzez komunikację. Autorka dokonuje próby określenia pokolenia współczesnej młodzieży w kontekście dialogów prowadzonych przez nich z rodzicami. Dialog rozumiany jest tutaj jako forma komunikacji służąca nie tylko przedstawianiu rzeczywistości dotyczącej przedmiotów, cech, czynności czy bardziej abstrakcyjnych pojęć przekazujących informacje o potrzebach, spostrzeżeniach i wartościach, ale jest również sposobem na okazanie, nawiązanie oraz wartościowanie relacji. Sposób komunikowania się kształtowany jest w rodzinie i często dziedziczony na zasadzie modelowania. W okresie adolescencji, doświadczania siebie w sposób znaczący, nadając własnej narracji wymiar tożsamościowy – aspekt komunikacji jest efektem coraz szerszych eksploracji jednostki w otoczeniu społecznym. Do systemu rodzinnego młodzież wprowadza zmiany za pomocą komunikacji, na płaszczyźnie wyrażania swoich potrzeb i nawiązywania relacji z rodzicami, co tworzy nowego rodzaju jakość relacji międzygeneracyjnych w rodzinie.
Spośród wyników badań uwagę zwraca zwłaszcza stwierdzona duża potrzeba bliskiego, rozumnego kontaktu młodzieży z rodzicami; chcą oni być zrozumiani i potraktowani poważnie. Bunt wyrażony w formie i treści kierowanych do rodziców komunikatów oznacza tak naprawdę pragnienie wyznaczania granic dających poczucie bezpieczeństwa, zrozumienia i wsparcia – ale nie rozwiązywania za nich problemów. Młodzi ludzie mówią o potrzebie wartościowego dialogu, do którego są gotowi przystąpić, ale od rodziców zależy jego kierunek i jakość. Młody człowiek woła: Rodzicu bądź odpowiedzialny nie tylko za mój rozwój poznawczy i ekonomiczny, ale bądź dojrzałym dorosłym, który potrafi wychować dojrzałe emocjonalnie dziecko.
Zmediatyzowana rzeczywistość dostarcza potencjalnym badaczom niespotykanych dotąd w nauce zasobów danych. Wyjątkowość sytuacji, z którą mamy do czynienia, to nie tylko kwestia ilości, to także przełamanie barier technologicznych w dostępie, dostarczenie wielorakich narzędzi do analiz, działań badawczych, fragmentacji, scalania, rekonfigurowania — wszystkiego z wszystkim. Pytanie pierwsze brzmi, co z tym wszystkim robimy, co z tego wyniknie dla władz poznawczych człowieka. Jest jeszcze pytanie drugie, mniej oczywiste: czy dostępność materiału i jego operacjonalizowalność to jedyna zmiana. A relacja badacz– materiał badawczy? Co z nią się dzieje w dobie big data? Metodologie i praktyki badawcze medioznawstwa zajmują praktycznie i w refleksji teoretycznej autorów dziewiątego numeru czasopisma „Dziennikarstwo i Media”.
Głównym celem niniejszej książki jest identyfikacja specyfiki, znaczenia, a także perspektyw rozwoju bankowości islamskiej na świecie. Zasady i wartości, na których opierają się banki islamskie, sięgają czasów Mahometa, ale powstały dopiero w latach 70. XX w. Przyczyniły się do tego ruchy związane z islamskim ożywieniem, stawiające sobie za cel odrodzenie społeczne i kulturalne muzułmańskich społeczeństw w duchu islamu oraz sprzeciw wobec kultury państw kolonialnych. Czynnikiem sprzyjającym powstaniu bankowości islamskiej okazał się ponadto kryzys naftowy lat 70. Wysokie dochody napływające do państw Zatoki Perskiej stały się głównym źródłem dla tworzących się w tamtym okresie banków islamskich. Podstawą zasad, do których banki muszą się stosować, jest szariat, prawo religijne muzułmanów. Konieczność ich przestrzegania juryści muzułmańscy starają się udowodnić, znajdując odpowiednie odniesienia w Koranie oraz hadisach. Za najważniejszą z tych zasad uważa się zakaz oprocentowania (riba). Pozostałe to m.in.: unikanie niepewności (gharar) i zakaz spekulacji (maysir), nakaz płacenia jałmużny (zakat), zakaz inwestowania i handlowania produktami nielegalnymi (haram), a także dzielenie zysków i strat z przedsięwzięcia. Zasady te wpływają na specyficzny charakter bankowości islamskiej, którą powinny charakteryzować trzy zasadnicze cechy. Po pierwsze, operacje bankowe nie mogą być oparte na stopie procentowej. Po drugie, cel działalności banków islamskich nie powinien być czysto komercyjny. Po trzecie, ich działalność powinna być oparta o instrumenty własnościowe.
Zanim będziemy zdolni kochać nieprzyjaciela zewnętrznego, musimy najpierw pokochać nieprzyjaciela w nas samych. Carl Gustav Jung Codziennie doświadczamy ze strony innych ludzi nieprzyjemności i bolesnych zranień. Pozostają one w nas przez długie lata. Ranimy także siebie, bo nie umiemy wybaczyć sobie popełnionych błędów. Jednocześnie jako chrześcijanie jesteśmy wezwani do tego, aby przebaczać „aż siedemdziesiąt siedem razy”, czyli zawsze. Co możemy zrobić, by było to możliwe?
Anselm Grün, sięgając do Biblii oraz badań uznanych psychologów, podaje skuteczne sposoby na zażegnanie konfliktów we wszystkich wspólnotach, w których żyjemy. Pokazuje, że przyjęcie prawd pochodzących z Ewangelii pozwala nam osiągnąć harmonię i uwolnić się od winy.
Orędzie o przebaczeniu i pojednaniu odpowiada dzisiaj na główną udrękę ludzi – na ich wewnętrzne rozdarcie, na ich niezdolność do życia w pojednaniu z sobą i innymi i do przebaczania sobie samemu.
Ponad 11 tysięcy egzemplarzy sprzedanych w Polsce Anselm Grün OSB (ur. 1945) – doktor teologii, duszpasterz, doradca i opiekun duchowy. Autor licznych książek poświęconych życiu duchowemu. Jego prace zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
